Loader

Dani

Κριτικές: 1
Μέλος από: Μάρ 2015

Εμφάνιση:

04 Απρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Καιρό τώρα με μαλώνει η Rose Tyler που δεν έγραψα ακόμα την πρώτη μου κριτική για το ask4food, μιας και στο Dara Thai πήγαμε μαζί γύρω στις αρχές Φεβρουαρίου. Χωρίς άλλη καθυστέρηση λοιπόν, και αποτίοντας φόρο τιμής στις λεπτομερέστατες κριτικές της ξεκινώ:

Το μαγαζί αυτό το ανακάλυψα μέσω του facebook. Έχοντας ζήσει χρόνια στο Λονδίνο, είμαι αρκετά εξοικειωμένη με την ευρωπαική βερσιον της ταιλανδέζικης κουζίνας, την οποία συχνά νοσταλγούσα στην Αθήνα, πριν ανακαλύψω το Rouan Thai στον Πειραιά. Όταν είδα ότι υπάρχει κι άλλο ταιλανδέζικο μαγαζί, και μάλιστα σε κοντινότερη απόσταση στην γειτονιά μου, ανυπομονούσα να το επισκεφθώ.
Πήγαμε λοιπόν ένα βράδυ καθημερινής, παρέα τριών ατόμων.

Το πάρκινγκ έχει μια σχετική δυσκολία τις ώρες λειτουργίας του μωλ, οπότε εάν σας βολεύει το μετρό αξίζει να το προτιμήσετε - είναι δύο βήματα από το μαγαζί. Η αίθουσα είναι αρκετά ευρύχωρη, με λιτή διακόσμηση σε σχέση με τα συνήθη απωανατολίτικα που είναι τίγκα στα κόκκινα και τους χρυσούς δράκους. Υπάρχουν κάποιες καλτ φωτογραφίες του βασιλιά, καθώς και πυγμάχων muai thai, αλλά χωρίς τα κάδρα αυτά ο χώρος θα χαρακτηριζόταν μάλλον industrial. Λόγω ημέρας, το μαγαζί ήταν σχεδόν άδειο κατά την επίσκεψή μας.

Οι ιδιοκτήτες είναι ένα συμπαθέστατο ζευγάρι έλληνα-ταιλανδέζας. Ο κύριος έχει αναλάβει το σέρβις (καθότι μάλλον είναι ο μόνος εκεί μέσα που μιλάει ελληνικά), ενώ η κυρία, μαζί με κάποιες συγγενείς της, κάνουν τα μαγικά τους στην open plan κουζίνα.

Το μενού είναι εκτενέστατο, με αρκετά ορεκτικά, σαλάτες, σούπες, πιάτα κρέατος αλλά και ψαριού, που συνοδεύονται με ρύζι, και φυσικά αρκετά πιάτα με νουντλς. Η αλήθεια είναι ότι εκ πρώτης όψεως μοιάζει ακριβό (τα κυρίως είναι στην πλειοψηφία τους μεταξύ 10 και 15 ευρώ), όμως οι μερίδες είναι πραγματικά τεράστιες, και σαφώς μπορούν να χορτάσουν περισσότερους του ενός πεινασμένους.

Ήμασταν 3 άτομα, και παραγγείλαμε με γνώμονα την πείνα μας, σε συνδυασμό με την όρεξη να δοκιμάσουμε όσο μεγαλύτερη ποικιλία πιάτων. Απόφασίσαμε λοιπόν να βάλουμε τα πάντα στη μέση.

Ξεκινήσαμε με ένα ορεκτικό που ήταν ομολογουμένως το πιο αδιάφορο πιάτο της βραδιάς. Ήταν κάτι σαν σπρίνγκ ρολ, γεμιστό με ετοιματζίδικα νουντλς, αυτά που αγοράζεις στο σούπερ μαρκετ και τους προσθέτεις ζεστό νερό. Δεν θυμάμαι το όνομα του πιάτου, αλλά θα το βρείτε (και θα το αποφύγετε) με βάση την περιγραφή στον κατάλογο. Όταν στη συνέχεια φάγαμε τόσες άλλες νοστιμιές, αναρωτιώμασταν πως είναι δυνατόν να σερβίρουν κάτι τέτοιο. Ίσως είναι σύνηθες φαγητό δρόμου, ίσως φέρνει αναμνήσεις στους ξενιτεμένους ταιλανδούς, πάντως σίγουρα δεν έχει θέση σε αυτό το εστιατόριο.

Από εκεί και πέρα ξεκίνησε μία παρέλαση ιδιαίτερων γεύσεων, που γινόταν πιο συναρπαστική με κάθε πιάτο!
Η πικάντικη σαλάτα με μάνγκο και πράσινο μήλο, (και λάχανο καρότο) ήταν εξαιρετική. Το μάνγκο πρέπει να ήταν άγουρο ή/και τουρσί, δεν είχε τέλος πάντων τη γεύση που θα περίμενες. Γενικώς σε κάθε πιάτο σε ρωτούν πόσο καυτερό το θες, και όταν τους λες ότι τρως καυτερά καλό θα είναι να έχεις στο νου σου ότι σε αυτές τις χώρες η έννοια του καυτερού είναι κάποιες τάξεις μεγέθους παραπάνω από αυτήν του μέσου έλληνα. Επειδή λοιπόν μπορεί ακόμα και μια απλή σαλάτα να γίνει μπαρούτι, το σημείο αυτό θέλει προσοχή.

Συνεχίσαμε με μία σούπα (νομίζω τομ κα γκαι κοτόπουλο στα 8 ευρώ), η οποία ήρθε σε μία τεράστια γαβάθα, ιδανική για μοίρασμα μεταξύ 4 ατόμων. Σε καμία περίπτωση δεν είναι για έναν, θα πάει χαμένη. Ήταν κι αυτή εξαιρετική! ευωδίαζε με φρεσκότατο λέμονγκρας (είδα γλαστρούλα στην κουζίνα) και ήταν πραγματικά πεντανόστιμη.
Το επόμενο πιάτο (στη μέση δια τρία κι αυτό λόγω τεράστιου μεγέθους) ήταν το κλασσικό ταιλανδέζικο παντ ται, με νουντλς, φύτρες φασολιών, γαρίδες κλπ. Η πρωτοτυπία του μαγαζιού είναι ότι όχι μόνο σου φέρνει να προσθέσεις μόνος σου τα 4 συστατικά (λαιμ, τσιλι, ζάχαρη, τριμμένο φυστίκι), αλλά όλο το πιάτο τυλίγεται σε ένα λεπτό φύλλο ομελέτας, αντί το αβγό να βρίσκεται σε κομματάκια ανακατεμένο με τα νουντλς. Μας παραξένεψε στο σερβίρισμα, αλλά δεν είχε κάποια διαφορά στη γεύση από τον κλασσικό τρόπο.

Περιττό να πω ότι σε αυτό το σημείο του γεύματος (ένα ορεκτικό, μία σαλάτα, μία σούπα κι ένα κυρίως), κι ενώ δεν είχαμε αποτελειώσει ουσιαστικά κανένα πιάτο, είχαμε ήδη χορτάσει. Έμενε όμως και το δεύτερο κυρίως, το πράσινο κάρυ συνοδεία ρυζιού (νομίζω με γαρίδες στα 12 ευρώ). Άλλο ένα κλασσικό (τουλάχιστον για δυτικά στάνταρντς) ταιλανδέζικο πιάτο, άψογα εκτελεσμένο. Το φάγαμε από καθαρή λαιμαργία, αλλά στο τέλος περίσσεψε κι αυτό, διότι ήταν τεράστιο σε ποσότητα.
Κλείσαμε με ένα γλυκό σαν κρέμα καρύδας, εξαιρετικό και πανάλαφρο, το οποίο μας σέρβιραν μαζί με ψωμί του τοστ (! ) για να το αλείψουμε σαν νουτέλα. Είχαμε σκάσει τόσο πολύ που το φάγαμε σκέτο χωρίς το ψωμί, ίσα-ίσα για να μας γλυκάνει το στόμα.

Αυτό που έχω να πω για το Dara Thai είναι ότι συγκρίνεται με τα καλύτερα ταιλανδέζικα που έχω φάει στο Λονδίνο σε ποικιλία, αυθεντικότητα υλικών, φρεσκάδα και νοστιμιά! Ότι φάγαμε (με εξαίρεση τα αποτυχημένα σπρινγκ ρολς) θα το συνιστούσα ανεπιφύλακτα. Ανυπομονώ να ξαναπάω για να δοκιμάσω καινούρια πιάτα!

Σημερινές

Ανακοινώσεις

1 ΝΕΕΣ