Loader

ΤΡΙΑ ΜΙΚΡΑ ΓΟΥΡΟΥΝΑΚΙΑ

Κριτικές: 94
Μέλος από: Ιούλ 2015
1 medium

Εμφάνιση:

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Κυριακή πρωί, ηλιόλουστη Κυριακή και δεν έχω κανονίσει τί-πο-τα!!!!
Πως το έπαθα αυτό εγώ? η super οργανώτρια εκδρομών, διαδρομών και φαγοποσίας?
Που ελέγχω διαθεσιμότητα φίλων, διαθέσεων και χώρων από τα μέσα της εβδομάδας για να απολαμβάνουμε όλοι μαζί ένα υπέροχα “στρωμένο & διοργανωμένο” Π-Σ-Κ?

Ρίχνω μια γήγορη ματιά στο accuweather όπου σιγουρεύομαι ότι δεν υποβόσκουν επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα (κατά τις συνηθισμένες απειλές των μετεορολόγων) και ρίχνω ξαφνικά την ερώτηση στον καλό μου που πίνει αμέριμνος (έως εκείνη την ώρα) τον πρωινό καφέ του “τι λες να κάνουμε σήμερα?”
Το βλέμμα του έχει μια απορία (ίσως σκέφτεται ότι είναι ερώτηση παγίδα, ίσως πραγματικά απορεί με την ερώτησή μου -αφού είναι δεδομένο ότι η κοινωνική μας ζωή ρυθμίζεται από μένα) παρόλα αυτά γρήγορα παίρνει πρωτοβουλία και προτείνει επίσκεψη στους καταρράκτες της Πεντέλης.
Υπέροχη πρόταση για την εποχή - η θερμοκρασία ακόμα δεν είναι ιδιαίτερα υψηλή ώστε να κατηφορήσουμε προς παραλία μεριά- είναι τα τελευταία ίσως Σαββατοκύριακα που ευνοούν τέτοιες εξορμίσεις.
Τώρα θα μου πείτε τι σχέση έχει ο καταρράκτης της Πεντέλης με το tranzistoraki στο Μαρούσι... Και όμως αγαπητοί μου έχει και παραέχει, γιατί μετά από την εξερεύνηση αυτού του υπέροχου κομματιού της Πεντέλης θέλαμε να βρέξουμε με λίγο οινόπνευμα το λαρύγγι μας και να ησυχάσουμε το διαμαρτυρόμενο στομάχι μας.... έβαλα 3-4 προτάσεις στο “τραπέζι” και προκρίθηκε το tranzistoraki που βρίσκεται σε κεντρικό σημείο στο Μαρούσι (γενέτειρα και αγαπημένο μέρος του καλού μου) εξ ου και η απόφαση να πάμε εκεί.

Στο σημείο αυτό παλιά στεγαζόταν ένα ζαχαροπλαστείο η Γαρδένια που σέρβιρε εξαιρετικούς λουκουμάδες -και όχι μόνο- όταν ακόμη η πλατεία δεν είχε ¨περικυκλωθεί” από πέργκολες και ξυλοκατασκευές σκίασης.
Το Tranzistoraki το είχαμε βάλει στο μάτι για μελλοντική επίσκεψη όταν ανοίξει ο καιρός ώστε να καθίσουμε έξω, μιας και ο μέσα χώρος μας είχε φανεί μικρός και χωρίς ενδιαφέρον.

Μεσημεράκι λοιπόν κατά τις 15,00 φθάνουμε στο Τ και αφύ ζητήσαμε να καθίσουμε στον κάτω χώρο της αυλής (αντί της πλατείας όπου λόγω των ξυλοκατασκευών που αναφέρω παραπάνω επικρατεί το κρύο και η σκοτεινιά!!! ) αμέσως προθυμοποιήθηκαν να μας βολέψουν με ένα επιπλέον τραπεζάκι που έβαλαν για εμάς εκείνη τη στιγμή.
Ο νεαρός στην υποδοχή (εκτελώντας και χρέη βοηθού service) μας έφερε μετά από μικρή αναμονή τα menu τα οποία ανά σελίδα αντιπροσωπεύουν και πιάτα ισόποσης κοστολόγησης.
Μία σελίδα με μεζέδες αξίας euro 3,75 έκαστος, επόμενη σελίδα με μεζέδες αξίας euro 5,00, επόμενη σελίδα με αλλαντικά αξίας euro 5,00 έκαστος, και πρώτη-πρώτη σελίδα τα πιάτα ημέρας με τις τιμές να κυμαίνονται από euro 3,75-7,00. Μεγάλη ποικιλία σε οινοπνεύματα (τσίπουρο, ούζο κρασί και λοιπά) που δύσκολα βρίσκεις σε άλλα μαγαζιά.

Το Τ παίζει σε τσιπουράδικο-ρακάδικο στυλ, όπου πας κυρίως για το οινόπνευμα έχοντας και κάποια μεζεδάκια για συνοδεία (εξ ου και οι μινιόν μερίδες).
Το περιβάλον (μέσα-έξω) δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, μικρός και χωρίς ιδιαίτερο χαρακτήρα ο εσωτερικός χώρος, ο δε εξωτερικός χώρος απλώνεται πάνω στον πεζόδρομο και στην πλατεία.

Επιλέξαμε μία Βεργίνα Weiss (η οποία σερβιρίστηκε δροσερή και όχι παγωμένη) και πολύ γρήγορα δώσαμε σήμα ότι τελειώσαμε με τη μελέτη του menu και είμαστε έτοιμοι για παραγγελία.
Πράσινη σαλάτα (φρέσκα λαχανικά, τοματίνια, κρουτόν και σάλτσα γιαουρτιού). Ήρθε σε πολύ μικρό γαβαθάκι, φρεσκότατη μεν άνευρη στη γεύση δε.
Φάβα Φενεού νοστιμότατη, σε σωστή θερμοκρασία στολισμένη στο κέντρο της με chutney πιπεριάς & κάπαρης έτσι για την αντίθεση στη γεύση.

Γαρίδες τεμπούρα, ξαπλωμένες σε ταραμοσαλάτα. Εξαιρετικής νοστιμιάς πιάτο, 6 γαρίδες μετρίου μεγέθους, εξαφανίστηκαν αμέσως (πως καταφέραμε και σκουπίσαμε με γαρίδες πανέ την ταραμοσαλάτα μένει να απαντηθεί)
Καπνιστή μελιτζανοσαλάτα με πέστροφα, ιδιαίτερη γεύση, νόστιμη και δροσιστική.
Κεφτεδάκια (όχι που δε θα μπερδεύαμε τις γεύσεις) σχετικά νόστιμα, αλλά έλειπε ο δυόσμος που αναφέρουν στο menu τους (ή ήταν ελάχιστος) με αποτέλεσμα να μη με ενθουσιάσουν.

Ενδιάμεσα στα πιάτα -που σερβίρονταν με σωστή ροή- πήραμε ακόμη μία Bεργίνα Weiss.

Στο τέλος μας κέρασαν γλυκό σοροπιαστό, κάτι σε σάμαλι (δεν τα έχω καλά με τα σοροπιαστά -παρόλα αυτά το τσάκισα και άντε να δούμε πως θα βγούμε στην παραλία.... )

Λογαριασμός στα euro 30,00 δεν το λες και πολύ vfm αν αναλογιστείς ότι ουσιαστικά το ποσό των euro 15,00/άτομο δεν αντιπροσωπεύει ποσότητα ικανή να χορτάσει αυτό το άτομο εάν πεινάει.
Μαζί με την απόδειξη μας έφεραν και καρτούλα να βαθμολογήσουμε τις υπηρεσίες τους (μπράβο τους και φαντάζομαι ότι λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους τη βαθμολογία των πελατών τους! )

Για το σκοπό που δημιουργήθηκε (τσιπουροκατάσταση) είναι ΟΚ., έχει ενδιαφέρουσες επιλογές μεζέδων, ψαγμένες γεύσεις, και ακόμη πιο ψαγμένη λίστα οινοπνεύματος.

Εάν βρεθείτε στη γειτονιά, δώστε του μία ευκαιρία!

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Φέτος το καλοκαίρι ήρθε πιο νωρίς...
Τέλος Απρίλη και η θερμοκρασία στο κόκκινο, δεν τίθεται κάν θέμα “τι να φορέσω σήμερα ώστε να μην κρυώνω αλλά και να μη ζεσταθώ” αφού τα χειμωνιάτικα έδωσαν άρον-άρον τη θέση τους στα καλοκαιρινά (τα ανοιξιάτικα είναι περιττή και άχρηστη πολυτέλεια στις μέρες μας) είναι αυτονόητο ότι δροσίζουμε τις πατούσες μας με πέδιλο και το κορμί μας με λεπτά ρούχα.

Και κάπως έτσι, βρέθηκα ακόμη ένα Σάββατο πρωί στο κέντρο της Αθήνας για ψώνια και αργότερα για συνάντηση με αγαπημένη φίλη -που μοιραζόμαστε στην ίδια αγάπη για το κέντρο της πόλης- να βολτάρουμε στους γεμάτους κόσμο δρόμους, έχοντας στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας ότι αυτή η βόλτα θα κλείσει με φατοπότι (ως συνήθως).

Αυτή τη φορά η πείνα ήρθε πιο νωρίς......
Ίσως έφταιγε ότι είχαμε ξυπνήσει πρωί-πρωί, ίσως καλλιεργήθηκε περισσότερο από τις μυρωδιές που εισπνέαμε περνώντας έξω από τόσα φαγάδικα, το ταμ-ταμ της πείνας χτυπούσε και αμέσως πάρθηκε η απόφαση ότι ήρθε η ώρα για κάτι δροσιστικό συνοδεία τσιμπολογήματος με θέα τον ιερό βράχο της Ακρόπολης.

City zen λοιπόν, στην υποδοχή χαμογελαστή και ευγενική κοπέλα μας υπέδειξε το τραπέζι μας στο εξωτερικό μπαλκόνι από όπου και απολαμβάναμε την υπέροχη θέα.

Η αλήθεια είναι ότι τα τραπεζοκαθίσματα είναι το ένα συνέχεια του άλλου και χωρίς καμία ενδιάμεση ανάσα στο χώρο, χωρίς καμία ιδιωτικότητα στις συζητήσεις, και ο θόρυβος της πόλης σε συνδυασμό με τις φωνές των πελατών ανεβάζουν το επίπεδο της ηχορρύπανσης, με αποτέλεσμα να πρέπει να φωνάζεις κι εσύ.....
Όμως το μεγάλο ατου στο χώρο είναι η θέα που προσφέρει το City zen και όχι ο ίδιος ο χώρος.

Η εξυπηρέτηση από όλα τα παιδιά στο service άμεση και με ειλικρινές χαμόγελο.
Μόλις καθίσαμε, ήρθε νεράκι βρύσης και ποτήρια με πάγο (είπαμε καλοκαίριασε νωρίς) μαζί με τον κατάλογο ο οποίος ικανοποιεί όλη την γκάμα αναγκών (από καφέ-γλυκό-ποτό έως και κανονικό γεύμα).

Μετά από σχετική μελέτη του menu η παραγγελία μας κινήθηκε σε:
Burger με μοσχαρίσιο μπιφτέκι για τη φίλη μου
Μπιφτέκι μοσχαρίσιο για μένα
2 παγωμένες μπύρες ποτήρι (οι ετικέτες σε μπύρες και κρασί είναι σχετικά περιορισμένες στα best sellers, όπου φαντάζομαι ότι “παίζουν” οι περισσότεροι -νεαροί ως επί το πλείστον- πελάτες).

Το μικρό μας τραπέζι ντύθηκε με 2 χάρτινα σουπλά και 2 set μαχαιροπήρουνων, προετοιμάζοντάς μας για το μικρό μας γεύμα.

Οι μπύρες έφτασαν λίγο νωρίτερα από το φαγητό -ευτυχώς τα πιάτα μας δεν άργησαν να έρθουν.
Τα οποία πιάτα μας ήταν δύο “πιατέλες” που η κάθε μία περιείχε το φαγητό μας, πολύ ωραία παρουσιασμένο, καθόλου προχειροφτιαγμένο, καμία τσιφουτιά σε μέγεθος μερίδας και σε συνοδευτικά (όπως πατάτες τηγανιτές & souce).
Και η γεύση επίσης πολύ καλή, τα 3 μπιφτέκια της δικής μου μερίδας ήταν ζουμερά, γεμάτα αρώματα και καρυκεύματα, με ενδιάμεσο “διαχωριστικό” ψημμένη ντομάτα, περιχυμένα με sauce και στο πλάι πατάτες τηγανητές (οι οποίες δεν έδιναν την εντύπωση προκάτ).

Το Burger επίσης πολύ καλό, μεγάλη μερίδα, νοστιμότατο, συνοδευόταν από μπωλ με πατάτες τηγανητές και 2 διαφορετικές sauces.

To νεράκι μας ανανεωνόταν πολύ συχνά, μόλις ζητήσαμε επιπλέον πάγο η ανταπόκριση ήταν άμεση, μπορώ να πω ότι η εποπτεία των αναγκών των πελατών ήταν εξαιρετική.

Check please: euro 33,00
ΟΚ., δεν μπορώ (και δεν υπάρχει λόγος διότι θα ήταν άδικο) να το συγκρίνω με άλλου επιπέδου και στυλ μαγαζιά στα οποία συχνάζω για να ικανοποιώ τους γευστικούς μου κάλυκες, αλλά οφείλω να πω ότι με εξέπληξε ευχάριστα -για το είδος που υπηρετεί.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Οφείλω να γράψω νέα κριτική για το FdV, μιας και μετά την τελευταία μου επίσκεψη ένα Απριλιάτικο Σάββατο βράδυ έμεινα απόλυτα ικανοποιημένη από όλα αυτά που γευτήκαμε.

Παρέα 4 ατόμων, αναζητώντας που να πάμε.... το έτερο ζευγάρι πρότεινε να μην πάμε για να φάμε πολύ -μιας και 4 ημέρες πριν τρώγαμε για Πάσχα- οπότε ας πάμε σε κάποιο wine bar με finger food.

Έκανα μία γρήγορη έρευνα, και είπα να δώσω στο FdV μία ευκαιρία (εξάλλου πάει πολύς καιρός που είχα ρίξει μαύρη πέτρα πίσω μου και όλα είναι ρευστά).

Έκανα λοιπόν την κράτησή μου για το κελλάρι που είχε και Live.

Στον 1ο ισόγειο χώρο η μεγάλη μπάρα συν τα 2-3 ενισχυτικά βαρέλια και πάγκοι περιμένουν τους πελάτες τους (που τη συγκεκριμένη βραδιά ήταν λίγοι-μάλλον πολλοί Αθηναίοι είναι ακόμη στα χωριά τους σε πασχαλινές διακοπές).
Ξεκούραστος στο μάτι ο χώρος και ευχάριστος, η μουσική σε σωστή (λίγο παραπάνω μεν) ένταση, το προσωπικό φιλικότατο, με το χαμόγελο στα χείλη.

Κατεβήκαμε στο κελλάρι, όπου εδώ έχουν γίνει αλλαγές στα έπιπλα (σε σχέση με τον καιρό εκείνο), αλλά όλα τα υπόλοιπα έχουν μείνει ίδια.
Η αλήθεια είναι ότι η διάταξη των τραπεζιών στο κελλάρι δεν είναι η καλύτερη δυνατή, όπως επίσης και τα τραπεζοκαθίσματα ιδιαίτερα άβολα (εξ ου και το 3/4)
Και ενώ το live ξεκινούσε στις 23,00, είπαμε να μιλήσουμε λίγο, να πούμε τα νέα μας έως ότου ξεκινήσει η μουσική....
Έλα όμως που άρχισαν οι δοκιμές ήχου κλπ., αρκετά εκνευριστικό μέσα στα αυτιά μας, αμέσως τα μαζέψαμε και ανεβήκαμε επάνω, στο 2ο τμήμα του ισογείου, αυτό που είναι ξεκάθαρα για φαγητό (μήπως παραμεγαλώσαμε και δεν αντέχουμε την ηχορύπανση και τις γενικότερες ¨κακουχίες"?)

Η Αθηνά (που φρόντισε την εξυπηρέτησή μας) μας πλησίασε με ένα τεράστιο χαμόγελο, η χαρά της ζωής.... που ναι! είναι μεταδοτική!!

Επιλέξαμε το κρασί ΚΥΡΑ ΦΡΟΣΙΝΗ ελαφρώς αφρώδες, ένα καταπληκτικά ευχάριστο φρουτώδες και δροσερό ανάλαφρο ροζέ κρασί, ότι πρέπει για την εισαγωγή μας στις γεύσεις που ακολούθησαν:

Σαλάτα ντοματίνια, γλύκα αγκαλιασμένη με ελαφριά σως (με βάση το ελαιόλαδο)
Μπιφτέκια που συνοδεύονται με baby πατάτες ψημμένες. 2 μπιφτέκια με όλη την ένταση γεύσης που προσφέρουν τα κρυμμένα στον κιμά μυρωδικά.
Σουβλάκι κοτόπουλο, ζουμερό, καλοψημένο, καρυκευμένο εξαιρετικά, σερβίρεται επίσης με τις baby πατάτες
Φιλέτο προβατίνας (το οποίο μόλις άκουσα ότι μπήκε στην παραγγελία μας σκέφτηκα πως αποκλείεται να δοκιμάσω τέτοιο πράγμα-εγώ πρόβατο???ποτέεεεεεεεεε).
Και όμως, πρόκειται για αποκάλυψη γεύσης! τρυφερό -ποιος το περίμενε- νοστιμότατο.
Ο αγαπημένος Ηπειρώτης φίλος μου (που το εντόπισε στο menu και το ζήτησε να μας το φέρουν) ενθουσιάστηκε τόσο μα τόσο πολύ με αυτό το πιάτο που ζήτησε επανάληψη.
Φυσικά η ΚΥΡΑ ΦΡΟΣΥΝΗ είχε ήδη καταναλωθεί, οπότε συνεχίσαμε με ακόμη ένα κρασί της Ηπείρου το Βλάχικο, ένα καταπληκτικό κόκκινο κρασί, με πολύ πλούσια μεστή γεύση, γεμάτο αρώματα.

Η αλήθεια είναι ότι η κουζίνα στο Fabrica de Vino “έγραψε” και μπράβο τους!!
extra point το κέρασμα του ιδιοκτήτη που αφού ήρθε και κάθισε μαζί μας, στο τέλος μας κέρασε και γλυκό -ταχινοπιτάκια- εξαιρετικά πεντανόστιμα, τυλιγμένα σε φύλλο αέρινο.

Μια βραδιά που άξιζε απόλυτα τα euro 105,00 -τόσο έγραψε το POS στην απόδειξη που εξέδωσε.

Τελικά όλοι αξίζουμε (τουλάχιστον) μία ακόμη ευκαιρία.....

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη ΤΡΙΑ ΜΙΚΡΑ ΓΟΥΡΟΥΝΑΚΙΑ.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Αυτό που κοροϊδεύεις, θα το λουστείς!! λέει ο σοφός λαός και έχει δίκιο!
Κάπως έτσι την πάτησα(με) μόνο και μόνο γιατί δεν επέμεινα στην πρότασή μου να παίξουμε με ¨σιγουράκι" δοκιμασμένο εστιατόριο, λίγιο πιο έξω από τα όμορφα παραδοσιακά στενά της Πλάκας......
Η παρέα πείνασε και δίψασε εν τω μέσω της Πλάκας, δεν ήταν και πολύ πρόθυμη να περπατήσει λίγο ακόμη για να πάμε σε μαγαζί που πρότεινα -πέρα των τουριστικών ορίων, είπα και εγώ άς δοκιμάσουμε κάτι στην τύχη...

Η τύχη λοιπόν μας έβγαλε μπροστά στον ΠΛΑΤΑΝΟ, ο οποίος εκείνη την Κυριακή μεσημέρι ήταν σχεδόν γεμάτος -τα έξω τραπέζια, λόγω και της υψηλής θερμοκρασίας είχαν πληρότητα 80%, με λίγους τουρίστες και αρκετούς έλληνες- οι υπόλοιποι 3 της παρέας το είδαν σαν όαση μέσα στην έρημο, οπότε και έκατσαν αμέσως στο πρώτο 4άρι τραπέζι που βρήκαν.

Μουρμούρισα κάτι μέσα από τα δόντια μου, βγήκα και γκρινιάρα, οπότε είπα να χαλαρώσω και να απολαύσω το γεύμα μας.

Η εξυπηρέτηση, τυπική και άμεση.
Μόλις καθίσαμε μας έστρωσαν το τραπέζι με το γνωστό χάρτινο τραπεζομάντηλο, καλαθάκι με ψωμάκι και μαχαιροπήρουνα ήρθε στο τραπέζι μας μαζί με τους καταλόγους (μεταφρασμένοι σε τουλάχιστον 5-6 γλώσσες).

Άφησα την επιλογή στους υπόλοιπους και voila:

Χωριάτικη σαλάτα στα euro 8,30 και ο λόγος που κάνω τη συγκεκριμένη αναφορά είναι ότι ήρθε μισή ντομάτα χοντροκομμένη, 3-4 ελιές, λίγο κρεμμύδι, λίγο αγγούρι και λίγη φέτα. Φρεσκότατα υλικά μεν, η μικρή ποσότητα όμως το ίδιο και η προχειροκομμένη ντομάτα - μου "χτύπησαν" άσχημα.

Το λέω και το ξαναλέω, με ενοχλεί ιδιαίτερα η ¨ξεπέτα¨ του έλληνα προς τον έλληνα αλλά και προς τον κάθε ξένο που έρχεται να ανακαλύψει τον "ελληνικό μύθο¨...
Χόρτα ραδίκια ικανοποιητικά (ζητήσαμε extra ελαιόλαδο και ήρθε αμέσως)
Μπιφτέκια, 2 ζουμερά αλλά άνευρα σε γεύση μπιφτέκια που σεβρίρονται με λίγες προτηγανισμένες πατάτες
Λουκάνικο επίσης με τις γνωστές πατάτες, συνηθισμένο ικανοποιητικό πιάτο
Μουσακάς, ίσως ο χειρότερος που έχω φάει, ο κιμάς σχεδόν άψητος, ροζ πινελιά ανάμεσα στις πατάτες, μελιτζάνες και άγευστης μπεσαμέλ
Σπανακόπιτα, ίσως πιο κακό πιάτο του ΠΛΑΤΑΝΟΥ, σίγουρα η χειρότερη σπανακόπιτα που έχω δοκιμάσει.
Τυρί σαγανάκι, εύγεστο χωρίς καμία πρωτοτυπία.
8 μπύρες

Λογαριασμός στα 78,00 χωρίς κέρασμα

Έπρεπε τελικά να είχε επικρατήσει η γκρίνια..........

ΥΓ.: Η κρίση στην Ελλάδα αρχίζει και (δεν) τελειώνει διότι ο Καραγκιόζης είναι ακόμη ο αντιπροσωπευτικός μας ¨ήρωας”........

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Βαρβάκειος αγορά? Ευχαριστώ δε θα πάρω!!!

Αυτή θα ήταν η πρώτη σκέψη μου εάν κάποιος πρότεινε να επισκεφτούμε την κεντρική αγορά της Αθήνας για μεζεδάκι μετά οινοπνεύματος.

Τις όποιες -σπάνιες- φορές έως σήμερα έχω περάσει έξω από τη Βαρβάκειο έως που άλλαζα πεζοδρόμιο, μιας και η "ευαίσθητη μύτη" μου απεχθανόταν αυτό το coctail μυρωδιών που αναδύεται μέσα από τις στοές.

Σε αντίθεση με τη δική μου μύτη, η όμορφη γαλλική μυτούλα της φιλενάδας μου έλκεται από οτιδήποτε αναδύεται από την κεντρική αγορά-τώρα πως ταιριάζουμε τόσα χρόνια κολλητές, προσπαθεί η επιστήμη να το εξηγήσει χωρίς κανένα αποτέλεσμα έως σήμερα.

Ποτέ δεν είναι αργά όμως για να (ξε)περάσω διάφορα κολλήματα και προκαταλήψεις που ουδεμία αξία έχουν και όμως για κάποιο ανεξήγητο λόγο είναι καταχωρημένα στο πίσω τμήμα του εγκεφάλου. Τι ωραία αίσθηση να διαγράφεις "σκουπίδια" από τον εγκέφαλο!

Τι ωραία αίσθηση να κανονίζεις ένα ραντεβού έτσι απλά χωρίς κανένα προορισμό και πρόγραμμα, απλώς θέτεις τον τόπο συνάντησης και την ώρα.
Οι μετεωρολικές προβλέψεις βέβαια μας απειλούσαν με βροχή και επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα, αλλά εμείς δε μασάμε -ούτε ομπρέλα δεν πήραμε μαζί- και φυσικά είχαμε δίκιο!
Ο καταγάλανος Αττικός ουρανός με τον ήλιο να λάμπει διέψευσε περίτρανα τις "Κασσάνδρες των κινδύνων".

Συνάντηση λοιπόν στο κέντρο της Αθήνας, περιήγηση στα στενά της Πλάκας και Αναφιώτικα με το λαμπερό ήλιο στην πλάτη μας, κόσμος πολύς, σοκάκια γεμάτα χρώματα και αρώματα....

Όταν έφτασε η ώρα του τσιμπολογήματος, βγήκαν τα σκονάκια από τις τσέπες μας, άρχισαν οι προτάσεις και άντε να αποφασίσουμε....

Τελικά είπαμε -όπου μας βγάλει ο δρόμος- και ο δρόμος μας έβγαλε στη Στοά Αθανάτων!
Ο χώρος νομίζω είναι περιττό να περιγραφεί, ισχύει αυτό που προανέφερα για το coctail μυρωδιών (σε μικρότερη ένταση εδώ), μέσα στη στοά στριμώχνονται ταβέρνες, μικροπωλητές, οργανοπαίχτες, επαίτες, κόσμος που τρώει και πίνει άλλοι που απλώς περιφέρονται...

Ο Άρης είναι το πρώτο ταβερνείο με το που μπαίνεις στη στοά, λάμπει από τάξη και καθαριότητα σε πλήρη αντίθεση με τη γενική αίσθηση που σου δίνει όλη η αγορά.

Καθίσαμε και αμέσως έφτασε κανάτα με νερό μαζί με τους καταλόγους.
Η εξυπηρέτηση γίνεται από δύο νεαρά παιδιά, σβέλτη και τυπικά διεκπεραιωτική (λόγω ίσως της απρόσωπης πελατείας)
Επιλέξαμε λευκό κρασάκι, ευκολόπιοτο και δώσαμε την παραγγελία μας

Σε πολύ λίγο ήρθε ψωμάκι με λαδάκι και η σαλάτα μας, πλούσια σε ντομάτα, πιπεριές, ελιές, αγγούρι -πλούσια και σε ελαιόλαδο.

Μύδια βραστά (όχι αχνιστά) που στην τελική καμία διαφορά στη γεύση από τα αχνιστά δεν είχαν.
Σερβίρονται χωρίς καμία ενίσχυση στο μαγείρεμά τους (ούτε μυρωδικά ούτε καν σβησμένα με οινοπνεύματα) μόνο με λεμόνι που ο καθένας προσθέτει κατά βούληση. Και όμως! η γεύση ήταν απρόσμενα καλή.

Μία κουτσομούρες τηγανητές, καλό τηγάνι αφράτα ψαράκια, φρεσκότατα και νοστιμότατα.

Ενδιάμεσα στο γεύμα μας είχαμε και live(! ) μουσική, αφιερωμένο εξαιρετικά....

Λογαριασμός στα euro 28,00 τίμιο φαγάκι σε λογική τιμή.

Σίγουρα δεν είναι κάτι το εκπληκτικό, σίγουρα δε θα γίνω θαμώνας, η εμπειρία όμως αξίζει!

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Κυριακή μεσημέρι βρεθήκαμε με τον καλό μου στην Κηφισιά.
Ηλιόλουστη, ανοιξιάτικη ημέρα και η Κηφισιά είναι ένα σημείο των Αθηνών που χαίρεται η καρδιά σου να βολτάρει.
Είχαμε πολύ, πάρα πολύ καιρό να περπατήσουμε στην Κηφισιά, είχαμε σχεδόν ξεχάσει αυτή την "ηρεμία" που πλανιέται στην ατμόσφαιρα, μια fake αίσθηση πως εδώ όλα τα προβλήματα είναι λυμένα.....

Αφού βρεθήκαμε λοιπόν στην Κηφισιά μετά από πολύ καιρό, πήγαμε και στο DOS HERMANOS μετά από πάρα-μα-πολύ καιρό..

Χωρίς κράτηση (ναι - σπανίως το κάνω αυτό), ρωτηθήκαμε εάν θέλουμε να καθίσουμε στους καπνιστές, ευτυχώς είχαν 2 stands στο χώρο μη καπνιστών, οπότε και βολευτήκαμε αμέσως.

Πηγαίνοντας στον πάνω όροφο για την (πεντακάθαρη και πολύ κομψή) τουαλέτα, συνειδητοποίησα για ακόμη μία φορά πόσο τιμωρούνται στην Ελλάδα της απαγόρευσης του καπνίσματος οι μη καπνιστές. Ο πάνω χώρος όμορφος, άνετος, δροσερός, τα τραπέζια με απόσταση μεταξύ τους -σε αντίθεση με το στριμωγμένο κάτω χώρο, που ενώ η θερμοκρασία έξω ήταν τουλάχιστον 20 βαθμοί είχαν ανάψει θέρμανση η οποία όταν ρώτησα σχετικά, μου απάντησαν πως μόλις την έκλεισαν(! ), με αποτέλεσμα να είμαστε ένα θερμοκήπιο.
Η περιγραφή του χώρου γίνεται καταπληκτικά από την PP_TINA, άρα περιττό να την επαναλάβω (εξάλλου πως να συγκριθείς με την πένα της?), το ίδιο και από τον Piperman.

Η εξυπηρέτηση πολύ καλή, ευγενική και άμεση, Μπράβο στα παιδιά που μόνο ένα βλέμμα μας ήταν αρκετό για να εξυπηρετηθούμε!

Ερωτηθήκαμε εάν θέλουμε νερό εμφιαλωμένο ή βρύσης, ζητήσαμε βρύσης.
Αμέσως ήρθε το menu (λόγω των ημερών νηστείας σημειώνω ότι είχαν και νηστίσιμο menu) και το μπολάκι με την πικάντικη σως και νάτσος.

Παραγγείλαμε μία μπύρα Desperados (με tequila) δροσερή και φρουτώδης.
Από φαγητά (και ενθυμούμενη από τα παλιά τις τεράστιες μερίδες-κάναμε συντηρητική παραγγελία):

1 σαλάτα Μexicana
1 Burritos με κοτόπουλο γρανιρισμένο με τυρί -συνοδεύεται με pico de gallo
1 mexican pine apple (ψαρονέφρι με mango & chipotle sauce, συνοδεία μεξικάνικου ρυζιού και σαλάτας

Η σαλάτα πάρα πολύ καλή, φρέσκα υλικά, μεγάλο μέγεθος
Το Mexican pine apple νοστιμότατο, εξαιρετικό ψήσιμο, χορταστικό πιάτο, η ένταση στη διαφορετικότητα γέυσης είναι το μυστικό του πιάτου.
Το Burittos κοτόπουλο ήταν ΟΚ., ένα μέτριο πιάτο. Ένιωθα στους κάλυκες της γλώσας μου μία κάποια αντίδραση, μία αναντιστοιχία γεύσης, κάτι με χάλασε ανεπαίσθητα -χωρίς να μπορώ να το εντοπίσω, εξάλλου με τόση σάλτσα και μπαχαρικά, πως να διακρίνεις?
Ακόμη μία μπύρα για τον καλό μου Estrella Damm Inedif 750ml για να πάνε κάτω τα φαρμάκια (στη συγκεκριμένη περίπτωση να πάει κάτω η πικάντικη κόκκινη πιπερίτσα που κατά λάθος έφαγε!! ).

*Δυστυχώς για μένα -η αγωγή αντιβίωσης που ακολουθώ και δεν μπόρεσα να γευτώ ούτε μία margarita (επιφυλάσσομαι! ).

Λογαριασμός στα euro 50,00 (διαθέσιμο POS -όπως σχεδόν παντού πλέον)

Η έθνικ κουζίνα στην Αθήνα είναι γενικώς υπερτιμημένη, πόσω μάλλον σε ένα προάστιο όπως αυτό της Κηφισιάς.
Από την άλλη το DOS HERMANOS είναι ένα εστιατόριο (με τσιμπημένες τιμές μεν) διαφορετικό δε, ώστε να αξίζει τουλάχιστον μία επίσκεψη για την εμπειρία!

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Τώρα που άνοιξε ο καιρός, άνοιξε και η διάθεση για βόλτες στο κέντρο της Αθήνας, συνεπώς βγάζω τα σκονάκια μου για φαγητό και ποτό, και προσπαθώ να συνδιάσω όσο καλύτερα μπορώ τον πολιτιστικό χάρτη με το γευσικό....

Στην Αθήνα γίνονται πάμπολες δράσεις, δωρεάν και μη, προσωπικά είναι κάτι που αγαπώ πολύ: Πρωινή βόλτα στο κέντρο με αγαπημένους μου ανθρώπους, επίσκεψη σε αρχαιολογικούς ή πολιτιστικούς χώρους και μετά.... ε, όσο να 'ναι έχει προχωρήσει και η ώρα, ότι πρέπει για να κλείσουμε τις περιπλανήσεις μας μαζεμένοι γύρω από ένα τραπέζι, τρώγοντας και πίνοντας, συζητώντας ότι είδαμε και ακούσαμε, έκπληκτοι από τα τόσα υπέροχα πράγματα που υπάρχουν τριγύρω μας -και δεν τα γνωρίζουμε, ανακράζοντας "τι_καλά_που_κάνουμε_και_δεν_καθόμαστε_στον_καναπέ_μας_τελικά"

Με την ευκαιρία λοιπόν του θεσμού Open House επισκεφθήκαμε το Mέγαρο της Παλαιάς βουλής (κτίριο που τόοοοσα χρόνια περνάω απ΄ έξω, πολλές φορές στο παρελθόν ήταν και σημείο συνάντησης "ραντεβού στο άγαλμα του Κολοκοτρώνη" χωρίς όμως να έχω δει έστω και κλεφτά το θαυμάσιο εσωτερικό του) στο οποίο "τρέχει" και μία αντιπολεμική έκθεση -αρκετά επίκαιρο θέμα μπορώ να πω.

Μετά την ξενάγηση και περιήγησή μας βγαίνοντας από το κτίριο, είχα ήδη την πρόταση: "Τράτα" μιας και ήταν πολύ κοντά μας, οι κριτικές αρκετά θετικές, ιδανικό για κάτι ελαφρύ -μιας και το βράδυ πάλι παρέα με τα μαχαιροπήρουνα θα ήμασταν.

Φλερτάραμε με την ιδέα να καθίσουμε έξω, όμως ήταν ένα σχετικά δροσερό μεσημεράκι, οπότε προτιμήσαμε τη σταθερή εσωτερική θερμοκρασία.

Περιβάλλον πολύ καλό, ωραία χρώματα- ξεκούραστα και φωτεινά, οι καρέκλες με αναφορά σε διαφορετικό νησί η κάθε μία -έξυπνη ιδέα, τα τραπέζια στρωμένα περιμένοντας πελάτες.

Ήμασταν η 3η παρέα (και οι πρώτοι Έλληνες) την ώρα που φτάσαμε.

Η εξυπηρέτηση άμεση, ευγενική και τυπική (λογικό αφού εδώ παίζει πολύ τουρισμός).
Αμέσως ήρθε στο τραπέζι μας νερό βρύσης, ψωμάκι ψημμένο και εμποτισμένο με λαδάκι και το Menu.

2 άτομα επιλέξαμε:
1 σαλάτα βραστών λαχανικών εποχής
1 καλαμαράκια τηγανητά
1 μπακαλιάρο σκορδαλιά
1 μύδια αχνιστά
***Βλέποντας την υπέροχη γαριδομακαρονάδα στο διπλανό τραπέζι, πέρασε από το μυαλό μας να τη συμπεριλάβουμε και αυτή, αλλά -ευτυχώς- η λογική μας συγκράτησε (την επόμενη φορά με πιο ενισχυμένη παρέα)
1 kaiser

Το πιάτο με τα βραστά λαχανικά (τόσο-όσο) περιείχε πατατούλες, καροτάκι, μπρόκολο και κολοκυθάκι. Το ελαιόλαδο που υπήρχε στο πιάτο δεν ήταν αρκετό για να αναδείξει τη γεύση των λαχανικών, και ενώ στο τραπέζι μας υπήρχαν 2 ζουμερά λεμόνια, ελαιόλαδο ούτε για δείγμα.

Σε πολύ λίγο ήρθαν τα μύδια αχνιστά μέσα σε νοστιμότατο ζουμάκι. Αυτό μάλιστα! εξαιρετικό πιάτο, γεμάτο αρώματα και γεύση.

Καλαμαράκια τηγανητά, μέτριο τηγάνι (θα τα ήθελα πιο αφράτα, ίσως με πιο φρέσκο λάδι?) Δεν μπόρεσα να εντοπίσω τι έφταιγε, σίγουρα πάντως δεν ξετρελάθηκα.

Τέλος, έφτασε ο μπακαλιάρος σκορδαλιά, πιάτο για το οποίο είχα μεγάλες προσδοκίες (και είχα κάνει ένα σχετικό κράτει με τα προηγούμενα πιάτα ώστε να μην έχω χορτάσει) οι οποίες προσδοκίες έγιναν προδοσίες....
2 κομμάτια μπακαλιάρου που ουσιαστικά ήταν 2 κομμάτια κόκκαλα!!
Να με συγχωρείτε, αλλά είμαι καλομαθημένη πως να το κάνουμε...

Ειλικρινά, δε θυμάμαι τα τελευταία χρόνια να έχω γευτεί μπακαλιάρο και να αναγκάζομαι να τον ξεκοκαλίζω, ψάχνοντας για λίγο ψαχνό. Εκνευρίστηκα και λίγο με την όλη κατάσταση, με αποτέλεσμα να φάω μία όλη κι όλη πηρουνιά, γιατί σιγά που θα καθόμουν να ψάχνω με το κιάλι το ψαχνό από τη μερίδα!

Check please! euro 35,50 και κέρασμα χαλβάς και κορμός! Πεντανόστιμα γλυκά, ιδιαίτερα καλός ο χαλβάς!

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν να μην έχω γράψει κριτκή για το αγαπημένο Μοτοσακό...
Ανατρέχω στο ιστορικό αναρτήσεών μου στο a4f και δεν το πιστεύω!
Κι όμως είχα την εντύπωση ότι έχω δώσει τα απόλυτα 4άρια μου εδώ και πολύ καιρό (ου γαρ έρχεται μόνον -και όποιος κατάλαβε-κατάλαβε).
Από την άλλη, πιστεύω στο ποτέ δεν είναι αργά, οπότε και παραθέτω την τελευταία μου γευστική εμπειρία (η οποία βεβαίως βεβαίως έχει και αναδρομικά στοιχεία).

Σάββατο μεσημεράκι, μετά από βόλτα στα Β. Π. σκεφτόμαστε με το έτερον ήμισυ που να πάμε για μια μπυρίτσα και ένα μεζεδάκι.
Να τσιμπήσουμε κάτι λίγο -γιατί το βράδυ έχουμε και επίσκεψη στον πολυαγαπημένο μας Μαύρο Γάτο και οφείλουμε να είμαστε πεινασμένοι για να απολαύσουμε τις εκεί απίθανες νοστιμιές.
Ρίχνω πολλές προτάσεις για νέες εξερευνήσεις, το πάμε από εδώ, το πάμε από εκεί.... απόφαση δεν παίρνουμε.
Και ρίχνει την πρόταση ο καλός μου - Μοτοσακό μου λέει έχουμε να πάμε καιρό... Βουρ και φύγαμε!
Μέσα Μαρτίου και ο καιρός έχει φτιάξει, καθόμαστε πλέον έξω και απολαμβάνουμε τον Αττικό ουρανό, οπότε και το Μοτοσακό έχει ήδη παρατάξει κάποια (όχι όλα) από τα τραπέζια του και στον έξω χώρο.
Φτάνουμε με moto, οπότε για εμάς ο βαθμός δυσκολίας στο parking είναι ανύπαρκτος, οφείλω όμως να πω ότι και με αυτοκίνητο δεν αντιμεπωπίζουμε κανένα πρόβλημα στη στάθμευση.

Το Μοτοσακό είναι ένα μικρό μαγαζί (μέσα χώρος) έξυπνα τακτοποιημένα όμως τα τραπεζοκαθίσματα, ώστε όλοι οι καλοί να χωράνε. Επίσης μόλις ανοίξει ο καιρός βγαίνουν και τραπεζάκια έξω (που αυτό -για μένα-είναι και το καλύτερό του).

Ευτυχώς υπάρχουν 2 ελεύθερα τραπέζια έξω και 2-3 ακόμη μέσα, επιλέγουμε να καθίσουμε έξω ακριβώς από την είσοδο του Μοτοσακό μιας και στην "υπερυψωμένη" αυλίτσα είναι όλα γεμάτα.
Σε αυτή την αυλίτσα έχουμε βγάλει καλοκαιρινές βραδιές και βραδιές μαζί με παρέες, μεζέδες και οινοπνεύματα.... Η αλήθεια είναι ότι είναι ένα πολύ ήσυχο μέρος μέσα στην πολύβουη Καλλιθέα που προσφέρει -εκτός από γεύσεις- και όαση δροσιάς (μη με ρωτάτε πως και γιατί, δεν ξέρω.. το αποτέλεσμα μετράει).

Το μαγαζί πετάει!
Μόλις καθίσαμε, μέχρι να κατέβω στην πεντακάθαρη τουαλέτα να πλύνω χέρια και να ανέβω, είχε έρθει το νερό βρύσης, μία μπύρα, φρεσκότατο μαύρο τραγανιστό ψωμάκι και 3-5 ελίτσες.

Δύσκολα θα ασχοληθώ με το ψωμί, εδώ σε προκαλεί η φρεσκάδα, η τραγανή κόρα και η νοστιμιά του. Φανταστείτε ότι έφαγα μία φέτα ψωμί με τις ελιές (! ) περιμένοντας την παραγγελία μας -και αυτό δεν έγινε επειδή είχα ασυγκράτητη πείνα- έγινε γιατί αυτό το ψωμί είναι όλα τα λεφτά!

Σε πολύ λίγο άρχισαν να φτάνουν τα πιάτα που παραγγείλαμε:

Αρχικά η υπέροχη φάβα (ολόκληρη πιατάρα) γαρνιρισμένη με γλυκό ψιλοκομμένο κρεμυδάκι και κάπαρη. Σίγουρα φρεσκομαγειρεμένη, σε σωστή θερμοκρασία, ένα πιάτο απόλαυση.
Πως είναι δυνατόν λοιπόν να αντισταθώ σε ακόμη μία φέτα υπέροχου ψωμιού?

Ήρθαν και οι κοχλιοί μπουμπουριστοί -αγαπημένο πιάτο, και εδώ το πετυχαίνουν απόλυτα!
Με το χοντρό αλάτι τους, το δεντρολίβανό τους... τι να πω βρε παιδιά, ποιητική γεύση, μπορεί και να τους έφαγα όλους μόνη μου (με ακόμη μία φέτα ψωμί).

Σε πολύ λίγο ήρθαν και τα αχνιστά μύδια (σε διαφορετική εκδοχή από τη συνηθισμένη).
Στο Μοτοσακό σερβίρονται με κόκκινη σαλτσούλα και ψιλοκομμένες πιπεριές, μια χαρά γεύση.
Η σαλτσούλα σκουπίστηκε με ακόμη μία φέτα ψωμί.

Τέλος ήρθε και ο μπακαλιάρος σκορδαλιά (αγαπημένο πιάτο του συντρόφου μου, που ο καημένος απολαμβάνει μόνο σε εξόδους και ποτέ στην κουζίνα του σπιτιού του -μιας και η στρίντζο συμβία του δεν του το μαγειρεύει).
Θεικό πιάτο! Η σκορδαλιά βέβαια δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την κλασσική σκορδαλιά που ξέρουμε, φέρνει πολύ περισσότερο σε μαγιονέζα, πάνω στην οποία μαγιονέζα ξαπλώνουν νωχελικά καραμελωμένα πατζάρια!

Είπα να δοκιμάσω μία πηρουνιά.... Τι το ΄θελα...
Μαζί τον φάγαμε τον μπακαλιάρο (παρακαλώ να σημειωθεί ότι αυτή η έκφραση δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την έτερη έκφραση γνωστού πολιτικού "μαζί τα φάγαμε", προς αποφυγή παρεξηγήσεων).
Στην αρχή άρχισα να ¨τσιμπάω" διακριτικά από το πιάτο με τον μπακαλιάρο που δεν ήταν ψάρι αυτό βρε παιδιά, αφρός ήταν, μόλις ο καλός μου έβγαλε τον αναστεναγμό του χορτασμού, ανέκραξα ότι είναι κρίμα να πάει χαμένο το φαγητό..... Οπότε ανέλαβα να καθαρίσω το πιάτο.
Τα συγχαρητήριά μου στο μάγειρα (για μία ακόμη φορά- αυτή τη φορά δημοσίως).

Λογαριασμός στα euro 28,00 (στο ποσό αυτό συμπεριλαμβάνονται και 2 μπύρες).

Κέρασμα γλυκό (πιάτο με δύο κομμάτια εξαιρετικό χαλβά με επικάλυψη σοκολάτας και 2 κομμάτια κορμού σοκολάτας).

Το Μοτοσακό εδώ και χρόνια σερβίρει τίμιο φαγητό σε κρέας και ψάρι, καθαρά οινοπνεύματα, άριστη εξυπηρέτηση, εκπληκτικές γεύσεις σε πολύ καλές τιμές.
Τι άλλο να ζητήσει κανείς?

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Eλλάς το μεγαλείο σου!!
Για να μην παρεξηγηθώ, αναφέρομαι στην άνοιξη και στον καιρό της χώρας μας (γιατί κατά τ΄άλλα.... )

Πρώτες μέρες του Μαρτίου και η μέρα μεγάλωσε, ο καιρός την παλεύει να ζεστάνει -ήλιος με δόντια- η φύση (στη συγκεκριμένη περίπτωση το κέντρο της Αθήνας) με καλεί.....

Ραντεβού με κολλητή φίλη -η οποία φροντίζει να με ξεσηκώνει, δε θέλω και πολύ- στο Μοναστηράκι για βολτούλα και ελαφρύ μεσημεριανό.

Η κολλητή μου, φίλες και φίλοι, είναι τόσο ψαγμένη που δε με καλεί απλώς σε συνάντηση- έχει ολοκληρωμένη πρόταση, τσεκαρισμένο μέρος, βγάζει το πρόγραμμα, τολμάω να φέρω αντίρρηση??? Όχι βέβαια, απλώς χαλαρώνω και το απολαμβάνω!

Φυσικά κάναμε μια ωραία βόλτα στο κέντρο (έτσι για ξεκάρφωμα-μην πάμε από τις 12:00 να φάμε και να πιούμε, έχουμε και ένα savoir vivre) και κατά τις 13:00 στρογγυλοκαθίσαμε έξω, επί της οδού Αυλητών, σε ένα μινιόν τραπεζάκι για δύο. Eκείνη την ώρα ήμασταν εμείς και ένα ζευγάρι Κινέζων(! ) οι οποίοι έχω την εντύπωση ότι ήρθαν συστημένοι αλλά και διαβασμένοι (κρίνοντας από την παραγγελία τους).

Ο χώρος δεν είναι τίποτε σπουδαίο. Μικρός μέσα, έχει 2-3 τραπεζάκια- αλλά καθαρός και τακτοποιημένος- έξω απλωμένα όλα κι όλα 5-6 τραπεζάκια, κάποια κατά μήκος του στενού πεζοδρομίου και κάποια απέναντι (ώστε να μένει ενδιάμεσος χώρος για τους περαστικούς).

Η εξυπηρέτηση άμεση και με χαμόγελο -το μαγαζί το "τρέχουν" 3-4 νεαροί κάποιοι από αυτούς είναι πιο επικοινωνιακοί, κάποιοι λιγότερο.

Ήρθε αμέσως νεράκι βρύσης, η μελέτη και η απόφαση της παραγγελίας μας πήρε ελάχιστο χρόνο μιας και η κάρτα επιλογών πιάνει μία σελίδα ενώ στην πίσω πλευρά αναγράφονται τα οινοπνεύματα.

Στον Ατλαντικό θα βρεις ότι βγάζει η θάλασσα (τυχαίο? δε νομίζω... ).
Τα ορεκτικά παίζουν από φέτα, πιπεριές ψητές, φάβα, πατάτες, χόρτα και σαλάτα χωριάτικη, συνεχίζοντας σε πιο "γερά" πιάτα όπως γαρίδες, μύδια, καλαμαράκια, σαρδέλες, τσιπούρα, λαυράκι, κλπ. -κλπ.

Εμείς σαν καλά κορίτσια που προσέχουμε τη σιλουέτα μας (να σημειωθεί ότι ακολουθούσε και βραδυνό φαγοπότι! οπότε συμπεριφερθήκαμε συντηρητικά) παραγγείλαμε μία κουτσομούρες και μία γαριδομακαρονάδα, ένα ποτηράκι τσίπουρο και μία μπύρα.

Όλα γίνονται με την παραγγελία (ακόμη και τα μακαρόνια βράζουν την ώρα που δίνεις την παραγγελία).

Ήρθαν τα οινοπνεύματα -χωρίς να έχει έρθει ένα από τα δύο πιάτα μας- με αποτέλεσμα να πίνουμε ξεροσφύρι, κάτι που δε μου αρέσει, σε αντίθεση με την κολλητή η οποία δήλωσε ότι το προτιμάει έτσι... (άβυσσος η ψυχή της γυναίκας... τι ψάχνεις να βρεις).

Ευτυχώς, σε λίγο έφθασε το πιάτο με τις κουτσομουρίτσες, μαζί με τα σερβίτσια μας -μικρά πιατάκια, όπως αρμόζει σε minion τραπεζάκι. Το πιάτο περιείχε 8-10 κουτσομουρίτσες μικρές μεν, αφρός δε. Πολύ καλό τηγάνι, τα ψαράκια στεγνά από λαδίλα, τόσο τηγανισμένα όσο πρέπει.

Μετά από λίγο μας έφεραν και τη γαριδομακαρονάδα. Με μακαρόνια και όχι λιγκουίνι (όπως σωστά παρατηρεί η evi) παρόλα αυτά ήταν πιάτο θεικής νοστιμιάς! Τα μακαρόνια αλ τέντε, λουσμένα με μία σαλτσούλα μαγεία και στεφανωμένα με 5 μεγάλες καθαρισμένες γαρίδες.

Γαρίδες μαγειρεμένες όσο πρέπει, ζουμερές, πεντανόστιμες -δεν έχω λόγια.
Ούτε λόγος για επόμενο πιάτο, σκάσαμε με αυτά τα δύο πιάτα,

Εντωμεταξύ ο Ατλαντικός γέμισε, και απέκτησε waiting list! Παρατήρησα κι άλλους Κινέζους ή κάτι τέλος πάντων σε κίτρινη φυλή (πείτε μου σας παρακαλώ πως βρήκαν αυτό το χωμένο σε στενό μαγαζί?).

Λογαριασμός στα euro 23,00 -κέρασμα καραμέλες τσάρλεστον.

Τίμιο μαγαζί, καλή ποιότητα πρώτων υλών, μεγάλες μερίδες και καλές τιμές!
Μπήκε στη λίστα την "καλή"- θα ακολουθήσει επίσκεψη και με έτερους φίλους για να δοκιμάσουμε όσο γίνεται περισσότερα πιάτα, μιας και εδώ δε χρειάζεται να κατεθέσεις ένα μηνιάτικο για να ψαροφας!

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Οι κριτικές -από το βαρύ πυροβολικό του a4f- για το Μικρά Ασία είχαν εντυπωθεί στο μυαλό μου εδώ και καιρό.
Η δε κριτική της Τzia για το αντίστοιχο αδελφάκι στο Παγκράτι μου άφησε ακόμη μεγαλύτερο στίγμα (και με την ευκαιρία θέλω να της δώσω τα συγχαρητήριά μου για την εκπληκτική της πένα! ).
Η αρχειοθέτηση των πληροφοριών είχε γίνει στο πίσω συρταράκι του εγκεφάλου για να ανοιχθεί ευκαιρίας δοθείσης -όταν βρεθώ στις συγκεκριμένες περιοχές (Πατήσια ή Παγκράτι).
Η ευκαιρία δόθηκε λοιπόν στα μέσα Φεβρουαρίου, μετά από παράσταση σε θέατρο επί της Αγίου Μελετίου -ούτε ένα τσιγάρο δρόμος- η Μικρά Ασία.
Α! Μιας που είπα τσιγάρο, απαγορεύεται ρητώς και διά ροπάλου μέσα στη ΜΑ!!!! και μπράβο τους.

Η παρέα πλέον ακολουθεί τυφλά και χωρίς πολλές ερωτήσεις -παρόλα αυτά όταν τους είπα ότι ο χώρος δεν είναι κάτι ιδιαίτερο, έπεσε στο τραπέζι η σκέψη για εναλλακτική πρόταση στην Κυψέλη, αλλά ευτυχώς απορρίφθηκε αμέσως.

Φτάσαμε λοιπόν στις 23,30 στη ΜΑ -αφού προηγήθηκε τηλεφώνημά μου για να επιβεβαιώσω ότι σερβίρουν ακόμη- μας υποδέχτηκε ο Φιντέλ -ο ευγενικός γιος της χρυσοχέρας κυρίας που δημιουργεί στην κουζίνα- και μας υπέδειξε το τραπέζι που καθίσαμε.

Ο χώρος δεν έχει καμία πολυτέλεια και κανένα φτιασίδι- στριμωγμένα τραπεζάκια και καρέκλες σε μία γωνιά του δρόμου (που πραγματικά δεν την πιάνει το μάτι σου και ίσως να μη της δώσεις καμία ευκαιρία εάν δεν είσαι διαβασμένος) διαμορφωμένος σε μορφή σουβλατζίδικου, με θερμαντικά σώματα να κρέμονται από ψηλά στον εξωτερικό χώρο, που είναι περιτυλιγμένος από το γνωστό πλαστικό.
Απλός, λιτός χώρος και θα συμφωνήσω απόλυτα με τα σχόλια των piperman & IΩΓΙΑΝΝΗΣ (γιαυτό και το 3 στο χώρο).

Σε μία σελίδα περιγράφονται όλες οι εκπληκτικές νοστιμιές που παρασκευάζονται σε αυτό το μικροσκοπικό "ψητοπωλείο" και δυστυχώς λόγω της προχωρημένης ώρας 2-3 SOS πιάτα δεν υπήρχαν (λογικό), από την άλλη αυτός ο περιορισμός έκανε πιο εύκολη και γρήγορη την επιλογή μας.
Στο οινόπνευμα επίσης υπάρχει σχετικά μικρή γκάμα επιλογών: λευκό, ροζέ, κόκκινο χύμα κρασί και 5-6 μπύρες. Όμως στη ΜΑ έρχεσαι να γευτείς όχι να πιεις.

Ο Φιντέλ πήρε την παραγγελία μας, εφοδίασε το τραπέζι μας με σερβίτσια και νερό σε κανάτα μαζί με τις ψημμένες πιτούλες, οι οποίες ήταν πεντανόστιμες (το γνωστό φτυαράκι στη σαλάτα και σε ότι άλλο ακολούθησε).

Τσομπάν σαλάτα (ελλείψη της Ταμπουλέ)
Περιέχει ντομάτα, μαρούλι, αγγούρι, κάπαρη και κρεμμύδι, ολόφρεσκα υλικά που δημιουργούν ένα δροσερό και νοστιμότατο αποτέλεσμα.

Τυροπιτάκια - φτάνει στρογγυλή πολύ λεπτή ζεστή πιτούλα κομμένη σε κομμάτια, απροσμενα απίθανη γεύση!

Πήραμε και πατάτες τηγανητές οι οποίες ήρθαν πασπαλισμένες με κόκκινο γλυκό πιπέρι (μα τι σκεφτόμασταν και παραγγείλαμε πατάτες???) Και φυσικά ήταν το μοναδικό πιάτο που δεν καταναλώθηκε -όχι γιατί δε μας άρεσε αλλά γιατί μπροστά στις υπόλοιπες νοστιμιές τύφλα να έχουν οι πατάτες....

1 Γιαουρτλού ντόνερ (την ώρα που το παραγγείλαμε δήλωσα στην παρέα ότι δεν τρώω ντόνερ.... ψέμμα, ψέμμα, ψέμμα!!! αλλά πιστέψτε με, ψέμμα χωρίς δόλο και εδώ ισχύει το "πριν μιλήσεις να βουτάς τη γλώσσα σου στο πιάτο")
Μόλις έφτασε το πιάτο στο τραπέζι, βλέποντας τους υπόλοιπους 3 της παρέας να μουγκρίζουν από γευστική ηδονή, αποφάσισα να δοκιμάσω διστακτικά στην αρχή, διεκδικώντας το υπόλοιπο της μερίδας μετά την πρώτη μπουκιά.
Τι να σας πω? Ουράνια γεύση, τρώει η μάνα και στο παιδί της δε δίνει...

Άντανα κεμπάπ Χ2.
Ε-κ-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-ο & Θ-ε-ι-κ-ο!!!!
Πεντακάθαρη γεύση κεμπάπ χωρίς αυτή την ¨εσάνς" του λίπους, συνοδεύονταν από πολλές πιτούλες, ρυζάκι, μαρούλι, κρεμμύδι, πιπεριά & ντομάτα ψητή.

Μέχρι να ¨εξασφαλίσω" 2-3 μπουκιές στο πιάτο μου, μέχρι να ξανασηκώσω το βλέμμα στο κέντρο του τραπεζιού μας, τα κεμπάπ είχαν εξαφανιστεί και είχαν απομείνει μόνο οι πιτούλες και τα λοιπά συνοδευτικά
Και να φανταστείτε ότι οι 2 άντρες της παρέας -πριν επισκεφτούμε τη ΜΑ- δήλωναν ότι δεν πεινούσαν καθόλου... φανταστείτε και να πεινούσαν!!

Η αλήθεια είναι ότι δεν καταφέραμε να αδειάσουμε τα πιάτα -κάποιες πιτούλες μαζί με λίγο μαρουλάκι έμειναν -και αυτό γιατί χυμήξαμε σαν γλάροι στις πρώτες πίτες που έφτασαν σαν κουβέρ, με αποτέλεσμα τον απόλυτο κορεσμό.

Έχω την εντύπωση ότι αυτά που γεύτηκα σε αυτό το μικρό -στο μάτι- ψητοπωλείο δεν μπορούν να αποτυπωθούν σε λέξεις.
Μόνο όποιος έχει γευτεί τις νοστιμιές που βγάζει αυτή η κουζίνα μπορεί να καταλάβει.
Φυσικά και πήρα τα συγχαρητήρια της παρέας τα οποία φρόντισα να μεταβιβάσω στην μαμά μαγείρισσα με την υπόσχεση να έρθω ξανά και ξανά.