Loader

ΤΡΙΑ ΜΙΚΡΑ ΓΟΥΡΟΥΝΑΚΙΑ

Κριτικές: 108
Μέλος από: Ιούλ 2015
1 medium

Εμφάνιση:

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Στην 3η προσπάθεια τα κατάφερα!
Κατάφερα να βρω ελεύθερο τραπέζι για 4 άτομα στην Μπριγκάντα (επιτέλους).
Φλερτάρω αρκετό καιρό με την ιδέα να δοκιμάσω τη (σχετικά) νέα άφιξη στην περιοχή της Πεύκης, οι προηγούμενες 2 απόπειρες απέτυχαν λόγω μη διαθεσιμότητας.

Κυριακή μεσημέρι φτάνουμε έξω από τη μονοκατοικία που στεγάζει τη Μπριγκάντα (μετάφραση στα ελληνικά = ταξιαρχία) και σκέφτομαι ότι και το καλοκαιράκι θα είναι μια καλή πρόταση εάν βρίσκομαι στην περιοχή, μιας και διαθέτει μεγαλούτσικη αυλή.
Προχωράμε στο εσωτερικό το οποίο αποτελείται από 2 επίπεδα, την ασφυκτικά γεμάτη “πάνω” σάλα και το χώρο περιμετρικά της αυλής, ένα επίπεδο (δηλαδή 5-6 σκαλιά) πιο κάτω.

Ενημερώνουμε για το reservation που έχουμε κάνει και μας δείχνουν το τραπέζι μας στο όριο της εξώπορτας. Εκφράζουμε τη δυσαρέσκειά μας και αμέσως μας τοποθετούν σε ένα κάπως καλύτερο (χωροταξικά), το ίδιο όμως στριμωγμένο με όλα τα υπόλοιπα.
Η αλήθεια είναι ότι -εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων- στην Ελλάδα στους χώροι εστίασης τοποθετούνται πολλαπλάσια τραπεζοκαθίσματα από το επιτρεπόμενο όριο (1,20τμ διά οφέλειμο χώρο καταστήματος), με αποτέλεσμα τη μόνιμη σαρδελοποίηση των πελατών που δεν μπορούν να ευχαρηστηθούν το φαγοπότι τους. Και το παράπονο αυτό δεν το εκφράζω μόνο για την Μπριγκάντα αλλά για το 99% του κανόνα!

Ίσως είναι και το μοναδικό που με ενόχλησε στην Μπριγκάντα.

Γιατί όλα τα υπόλοιπα ήταν καταπληκτικά.
Το στρωμένο τραπέζι, τα σερβίτσια, η ερώτηση εάν προτιμάμε εμφιαλωμένο νερό ή βρύσης, εάν θέλουμε ψωμί (εξ ου και η χρέωση κουβερ) ή όχι, η άμεση εξυπηρέτηση σε ότι ζητήσαμε, η χρονική αρμονία σερβιρίσματος των πιάτων μας, οι γεύσεις, όλα μα όλα....

Μόλις καθίσαμε, κέρασμα λικεράκι, πικάντικα παξιμαδάκια και μία γιαουρτοτυροσως.
Μελέτη ιδιαίτερη δεν απαιτείται στο menu, έχει μία σελίδα με ορεκτικά, μία με σαλάτες και 2 σελίδες με κυρίως πιάτα (με βάση το κρέας, ωστόσο προσφέρει και 1-2 χορτοφαγικές επιλογές).

Οι αποφάσεις μας γρήγορες, μιας και πεινούσαμε, 5 λεπτά αφού καθίσαμε λοιπόν δώσαμε και την παραγγελία μας.

1 σαλάτα μπριγκάντα, η οποία αποτελείται από baby σπανάκι, ροκα, λόλα, καραμελωμένα σύκα, μανούρι και βαλεριάνα. Νόστιμη, φρέσκια και δροσερή.

1 φάβα μετριότατη σε γεύση, παρόλο που σερβιρίστηκε πασπαλισμένη με κρεμυδάκι και μαιντανό. Έλειπε εντελώς το αλατοπίπερο και παρόλο που προσθέσαμε επιπλέον πιπέρι δε διορθώθηκε η επίπεδη γεύση, με αποτέλεσμα να μείνει σχεδόν άθικτη.

1 κεμπάπ με πιτούλες, πατάτες και ντομάτα
1 σπαλομπριζόλα μοσχαρίσια με πατάτες τηγανητές, πολύ καλό ψήσιμο με το ζουμί της.
Εντύπωση μου έκανε ότι δεν είχε σχεδόν καθόλου κόκαλο (συνήθως 1/4 της μερίδας είναι κόκαλο).
2 μερίδες μαριναρισμένο κοτόπουλο (επιλέξαμε να το συνοδεύει ρύζι, μιας και στη Μ. επιλέγει ο πελάτης τη συνοδεία του πιάτου του και μπράβο τους). Το κοτόπουλο ήταν αφρός, εκπληκτικά ψημένο, μαριναρισμένο αλλά καθόλου καυτερό, φαγώθηκε μέχρι τελικής πτώσεως.

Ήπιαμε και το λευκό κρασάκι μας (χύμα λευκό Τυρνάβου, καλό)

Λογαριασμός στα euro 54,00 πολύ καλό vfm για την ποιότητα φαγητού, ψησίματος και μέγεθος μερίδων.

Εγκρίνεται και προτείνεται!

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Η δεύτερη ευκαιρία είναι πολύ μεγάλο πράγμα.....
Τη Μικρή Βενετία την είχα επισκεφθεί πολύ παλαιότερα και μου είχε φανεί τόσο αδιάφορη εμπειρία που ούτε κάν μου πέρασε από το μυαλό να γράψω δυό λόγια για αυτό το μικρό μαγαζί που βρίσκεται στριμωγμένο μαζί με τόσα άλλα στον πεζόδρομο της Ολυμπίου στο Κουκάκι..

Εκ νέου επίσκεψη -με κάλεσμα λατρεμένης φίλης- ένα πολύ κρύο βράδυ του Δεκέμβρη.

Πρώτο θετικότατο σημάδι ότι η βραδιά θα είναι υπέροχη: η μεγάλη θέση στάθμευσης που βρήκα 20 μέτρα από τον πεζόδρομο! Αυτό και εάν είναι ευτυχία.. με την πρώτη προσπάθεια να βρω θέση parking στο Κουκάκι... ?! Επόμενη κίνηση να παίξω το jocker και να το κερδίσω!

Δεύτερο αισιόδοξο σημάδι: Να αναγνωρίζεις παλιούς γνωστούς σου που -πλέον- βρίσκονται στο back stage της Μ. Β.

Τρίτο σημάδι: η άνεση του τραπεζιού μας -παρόλο τον περιορισμένο χώρο της Μ. Β, το κέφι και η υπέροχη διάθεση των ιδιοκτητών της Μ. Β. που διοχετεύεται και στους πελάτες τους.

Τέταρτο -επίσης σημαντικό για μένα- η 2μελής μπάντα που πιάνει μια μικρή γωνίτσα στη Μ. Β. δεν μας παίρνει τα αυτιά με ήχους που βγαίνουν από ηχεία απλώς τραγουδούν και παίζουν σε τόση ένταση ώστε να μην “ενοχλούν” και να επιτρέπονται οι συζητήσεις.
Να σημειώσω όμως ότι η 2μελής μπάντα έπαιζε ό, τι μοιρολόι υπήρχε (παντελώς άγνωστα σε εμένα) και κανένα γνωστό τραγουδάκι -έτσι για το κέφι των πελατών.... ίσως να αναθεωρήσουν το ρεπερτόριό τους?

Πέμπτο και σημαντικότερο, η πολύ καλή παρέα που φτιάχνει τη διάθεση και αμβλύνει τυχόν αστοχίες (που στην εν λόγω βραδιά δεν παρατηρήθηκαν).

Δε θα συνεχίσω να απαριθμώ τους λόγους και τα σημάδια, θα έρθω κατευθείαν to the point που λέμε και στο χωριό μου.

Η Μ. Β. είναι ένα μικρό σε χώρο μεζεδοπωλείο επί της Ολυμπίου. Η διακόσμηση του χώρου δεν έχει κάτι αξιόλογο για να δοθεί εκτεταμένη περιγραφή, τολμώ να πω ότι ο χώρος στο πατάρι μου άρεσε περισσότερο (στο οποίο πατάρι βρίσκεται και η πεντακάθαρη και ευρύχωρη τουαλέτα, ενώ η τουαλέτα των ΑΜΕΑ βρίσκεται στο ισόγειο για ευνόητους λόγους).

Το περίεργο είναι πως έχουν καταφέρει σε τόσο μικρό χώρο να μην κονταροχτυπιέσαι με τη διπλανή καρέκλα σου και διπλανά τραπέζια (και μπράβο τους).

Όσον αφορά στην εξυπηρέτηση, δεν έχω λόγια, μια ματιά μας μόνο έφτανε για να ικανοποιηθεί κάθε επιθυμία μας.

Ψωμάκι σε πανέρι, κανάτες με νερό βρύσης και χαρτοπετσέτες σε αφθονία.
Θα προσπαθήσω να θυμηθώ (χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία οφείλω να ομολογήσω) πιάτα που παρέλασαν από το τραπέζι μας:
Σαλάτες πράσινες πλούσιες σε φρέσκα υλικά, γεναίες σε ποσότητες και νοστιμότατες
Φάβα που ναι, ήταν στην απλή εκδοχή της αλλά πολύ καλή
Λουκάνικα (αρκετά πικάντικα για τα δικά μου γούστα) συνοδευόμενα από πατατούλες τηγανητές
Χοιρινά μπριζολάκια, ζουμερά και αρτυμένα όπως πρέπει
Ψητές μελιτζάνες με μπεσαμέλ ή κάτι παρόμοιο, εξαιρετικής γεύσης
Μικρούτσικα σουτζουκάκια άνευ σάλτσας ξαπλωμένα πάνω σε ψημένες πιτούλες, επίσης πολύ νόστιμα
Μοσχαράκι πικάντικο που ακούμπαγε σε σπυρωτό ρύζι - Μα τι απίθανη γεύση!
Και άλλα τόσα πιάτα που δε θυμάμαι και πιθανό να μη τα δοκίμασα κάν.

Η παρέα όλη τσούγκριζε ποτήρια με λευκό χύμα κρασί (χωρίς αρνητικές επιπτώσεις το επόμενο πρωί).

Η βραδιά ήταν κερασμένη -συνεπώς δε γνωρίζω το κόστος της- όμως από μια σύντομη ματιά που έριξα στον κατάλογο μου έδωσε την εντύπωση ότι οι τιμές δεν περνάνε πάνω από τις κόκκινες γραμμές ενός συνηθισμένου προϋπολογισμού.

Και ναι, συμφωνώ -εν μέρη με τον Vaggg ίσως είναι ένα μαγαζί που θα σας μπερδέψει- ίσως δεν είναι το μεζεδοπωλείο που θα ξεκινήσεις από μακριά ή επί τούτου να επισκεφθείς, από την άλλη όμως είναι μια αξιοπρεπέσταση επιλογή εάν βρίσκεσαι στην περιοχή!

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Business lunch ακούγεται πληκτικό -και συνήθως είναι- αλλά πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Ξεκίνησε ένα πρωινό με επαγγελματική συνάντηση στα Β. Π. και κατέληξε με απογευματινό γεύμα στο Μικρολίμανο......
Καθημερινή, άδεια όλα τα μαγαζιά, το parking πανεύκολο, οι ¨κράχτες¨ έξω από κάθε εστιατόριο να προσπαθούν να μας προσελκύσουν.... και εμείς ασυγκίνητοι, δεν ακούμε τις “σειρήνες”, αγύριστα κεφάλια, γραμμή για το Jimmy and the fish.

Είμαστε η μοναδική παρέα σε όλο το μαγαζί, θερμή υποδοχή, άμεση εξυπηρέτηση (αλλά και στο παρελθόν με μεγάλη πληρότητα, ίδιες ήταν οι αντιδράσεις), στρώσιμο τραπεζιού, νερό εμφιαλωμένο, μπωλ με ελίτσες και ακόμη ένα μπωλ (συγχωρήστε με δεν δοκίμασα και δε θυμάμαι τι περιείχε) μαζί με ψωμάκι σε άσπρη και μαύρη απόχρωση.

Η παραγγελία δόθηκε από τον συνεργάτη που μας έκανε το τραπέζι, σαλάτα, ορεκτικά και αστακομακαρονάδα.

Απο το τραπέζι μας παρέλασαν σε σωστούς χρόνους τα παρακάτω:

Σαλάτα με ντοματίνια και κάπαρη και μαλακό κατσικίσιο τυρί. Το ελαιόλαδο να έχει λούσει τις ντομάτες, οι ντομάτες να έχουν τη γλύκα του Αυγούστου, φρεσκότατες, ένα όνειρο.

Ταραμάς που σερβίρεται παρέα με τεμαχισμένες ξεροψημένες πιτούλες (χρήση βούτας ή φτυάρι), γνήσιος ταραμάς, ότι πρέπει για τις πρώτες γουλιές της Μαλαγουζιάς που επιλέξαμε.

Χταποδάκι μάλλον βραστό που σερβίρεται με ελαιόλαδο, μαλακό αλλά χωρίς καμία ένταση στη γεύση, το πρώτο πιάτο που με άφησε αδιάφορη.

Καλαμαράκια σε σάλτσα ντομάτας, επίσης αδύναμο πιάτο, του έλειπαν όλης της γης τα μυρωδικά και ειλικρινά δεν μπορώ να εκτιμήσω εάν πρόκειται για φρέσκο ή κατεψυγμένο καλαμαράκι.

Αστακομακαρονάδα, με μακαρόνια al dente, ζουμερή σάλτσα ντομάτας που περιέλουζε το ζυμαρικό και τον καθαρισμένο αστακό. Ίσως την προτιμούσα με άλλο ζυμαρικό αλλά και αυτή η εκδοχή ήταν νοστιμότατη.

Ακολούθησε 2ο μπουκάλι Μαλαγουζιά, μιας και το επαγγελματικό γεύμα (με τους συγκεκριμένους συνεργάτες) είναι απόλαυση, γνωριζόμαστε αιώνες, και όταν συγκεντρωνόμαστε γύρω από τραπέζι με φαγητό και όχι laptop και calculators, απολαμβάνουμε τις γεύσεις μας μιλώντας για τα προσωπικά μας και πολύ λιγότερο για τα επαγγελματικά.

Εξάλλου, τι αξία θα είχε η ζωή εάν κυρίαρχο ρόλο είχε η δουλειά?
Δουλεύουμε για να ζούμε και δε ζούμε για να δουλεύουμε (cliche αλλά πέρα για πέρα αληθινό).

Για να γλυκαθούμε, παραγγείλαμε ποικιλία γλυκών, από πανακότα έως σοκολατόπιτα με παγωτό και συμληρωματικά προφιτερόλ με παγωτό επίσης! Σίγουρα έχω φάει πολύ καλύτερα γλυκά, χωρίς όμως και αυτά να υστερούν ιδιαίτερα σε γεύση.

Με το λογαριασμό ήρθε κέρασμα limoncino & μαστίχα.

Δεν έχω ιδέα πόσο στοίχησε το παραπάνω περιγραφόμενο γεύμα (που κατέληξε σχεδόν δείπνο λόγω μεγάλης διάρκειας), και δεν είδα τον τιμοκατάλογο για να εκτιμήσω εύρος τιμών, αλλά από ότι θυμάμαι από παλιά, οι τιμές του δεν είναι φθηνές αλλά όχι και απαγορευτικές (με λίγη προσοχή).

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Οι μπουζουκοταβέρνες δεν είναι του γούστου μου, για την ακρίβεια τις αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι. Έλα όμως που κάποιες στιγμές στη ζωή ο καθένας μας έρχεται αντιμέτωπος με το διάολο και το λιβάνι.
Αυτές είναι οι “ασκήσεις” της ζωής για να γινόμαστε καλύτεροι λένε οι σοφοί, μα εγώ το αμφισβητώ πέρα για πέρα! Να μου λείπουν τέτοιου είδους ασκήσεις, μια χαρά αφιερώνω χρόνο και ενέργεια σε άλλες δραστηριότητες που πραγματικά με κάνουν καλύτερο άνθρωπο.

Η περιπέτεια ξεκίνησε όταν φίλος με πήρε τηλέφωνο να συναντηθούμε προτείνοντας το Ρακί Μεζέ.
Με έπιασε εξ απήνης πνιγμένη στο γραφείο, δεν προλάβαινα εκείνη τη στιγμή να το ψάξω, ησύχασα όταν μου ανακοίνωσε ότι ανήκει στον όμιλο Καστελόριζο, οπότε συμφώνησα ανακουφισμένη που κανονίστηκε έξοδος χωρίς να ασχοληθώ προσωπικά,
Την επόμενη ημέρα έριξα μία γρήγορη ματιά στις κριτικές και άρχισαν να με ζώνουν τα φίδια. Πήρα λοιπόν εκείνο το μικρό καλαθάκι που -πολύ συχνά το κρατάω τώρα τελευταία, έβαλα και τα καλοκαιρινά μου ρούχα που (ξανα)κατέβασα απο τις ντουλάπες και πρώτη Παρασκευή του Νοέμβρη πέρασα το κατώφλι του ΡΜ.

Το parking στην περιοχή είναι ένα θέμα, υπάρχουν σειρές με διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα (χαρακτηριστικό της Καλλιθέας), οπότε πρέπει να έχεις τύχη και μάτι αετίσιο για να χώσεις κάπου το αυτοκίνητο.

Νομίζω πως δεν μπορώ να σας περιγράψω την πρώτη εντύπωση που σχημάτισα για το χώρο, μιας και βλέποντας ότι υπήρχε ορχήστρα (! ) που είχε αρχίσει να κουρδίζει τα όργανα, έπαθα ένα σοκ και άρχισα να σκέφτομαι τρόπο απόδρασης. Γιατί δεν είχα διαβάσει ότι έχει ζωντανή μουσική????
Όπως γράφω και στην αρχή της κριτικής, δεν ανήκω στο είδος των ανθρώπων που τους αρέσει να τρώνε συνοδεία ζωντανής μουσικής -να ταλαιπωρεί ακουστικούς πόρους και φωνητικές χορδές -σέβομαι απόλυτα όσους διασκεδάζουν με αυτό τον τρόπο αλλά περί ορέξεως κολοκυθόπιτα.

Δεύτερο σοκ το τραπέζι μας (στο μέσα χώρο) τόσο άβολο, τόσο στριμωγμένες οι καρέκλες στο τραπέζι, η ανάγκη να αποδράσω από το ΡΜ γίνεται επιτακτική.

Καταφθάνουν οι υπόλοιποι της παρέας, ευτυχώς ο έχων την ιδέα να πάμε στο ΡΚ, ζήτησε αλλαγή τραπεζιού και αμέσως μας έβαλαν στον εξωτερικό χώρο όπου η “ρύπανση” της μουσικής έφτανε με μειωμένη ένταση.
Επίσης, το τραπέζι εδώ ήταν πολύ άνετο και κάπως έτσι πήρα λίγο θάρρος και άνοιξα τον κατάλογο αποφασισμένη να αγνοήσω τις Κασσάνδρες των κριτικών και να επιλέξω τα καλύτερα.....

Αληθινή σπαζοκεφαλιά, πρώτη σελίδα ειδικό menu συγκεκριμένης αξίας, το προσπερνώ, επόμενη σελίδα άλλο menu άλλης αξίας, κλπ.
Βαρέθηκα, κουράστηκα και πονοκεφάλιασα να διαβάζω και άκρη να μη βγάζω.
Κλείνω το βαρύ κατάλογο και αφήνω τους υπόλοιπους να επιλέξουν......

Η εξυπηρέτηση ήταν πολύ καλή, γρήγορη, φιλική και με χαμόγελο.
Στο τραπέζι έφτασε ψημμένο ψωμάκι (καλοψημένο πασπαλισμένο με ρίγανη) και νερό βρύσης.

Ρίχνω μία δεύτερη ματιά στο χώρο -τώρα που τακτοποιηθήκαμε καλύτερα-είναι ευχάριστος, με ανοιχτά χαρούμενα χρώματα, βέβαια με λίγο στριμωγμένα τα τραπεζοκαθίσματα (στα πλαίσια της μπουζουκοταβέρνας που επιβεβαιώνει τη ρήση όλοι οι καλοί χωράνε).

Ξεκινάμε με ρακή για τους 3 της παρέας και λευκό κρασάκι για μένα.
Λευκό μοσχοφίλερο είπαν, απλώς αποδεκτό.... που ο Θεός Διόνυσος να το κάνει μοσχοφίλερο.

Για να συνοδεύσουν τη ρακί τους οι άλλοι 3, ζήτησαν ένα μεζεδάκι, ήρθε τσίρος ο οποίος συνοδευόταν απο ψιλοκομμένη ντομάτα-πιπεριές-κρεμμμύδι.
Μία μικρούτσικη πηρουνιά ήταν αρκετή να χάσω το ενδιαφέρον μου. Εάν εξαιρέσεις τη γνωστή πικάντικη γεύση του τσίρου, τα υπόλοιπα απλώς χρωμάτιζαν το πιάτο.

Μία σαλάτα ΡΜ, με πράσινα λαχανικά, ντομάτα, αγγούρι. Ναι ήταν φρέσκα τα υλικά, χωρίς αλάτι, λάδι, στεγνή και άγευστη.

Μπακαλιάρος σκορδαλιά. Από τους χειρότερους που έχω γευτεί, ο γκαντέμης (εγώ) πέτυχα και το κομμάτι που ήταν γεμάτο κόκκαλα!!! @@@

Μία φάβα που επίσης χρωματίζεται με φιλοκκομένη ντομάτα και κρεμμύδι, τίποτε το ιδιαίτερο.

Μύδια αχνιστά, καθόλου ψωμωμένα, το ζουμί τους δεν κατάφερε να ζωντανέψει τη γεύση.

Ρυζότο μυδιών-ήρθε ένα λασπωμένο και ουχί χυλωμένο ρυζότο με ντεκόρ 5-6 μύδια. Δε θα μπω κάν στον κόπο να το αναλύσω

Σαρδέλα ψητή, καλή -το μοναδικό πιάτο που ας πούμε ήταν αποδεκτό

Κέρασμα πορτοκαλόπιτα

Λογαριασμός στα euro 75,00

Ας κρατήσουν οι χοροί όπως λέει και ο Σαββόπουλος και ας επισκέπτονται το ΡΜ οι άνθρωποι που τους εκφράζει αυτός ο τρόπος διασκέδασης και αρέσκονται σε τέτοιας ποιότητας και γεύσης φαγητού.....

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Στην Ελλάδα της κρίσης (και της αρπαχτής) πως έχουμε χάσει την κρίση μας.....
Και εξηγώ:

Πέφτει τηλέφωνο με φίλη να κανονίσουμε έξοδο. Προτείνω: Πάμε κινέζικο?
Ναι!!! έχουμε πολύ καιρό να πάμε. Αλλά μη πάμε κάπου και μας πιάσουν και τον κω....!
Βρε συ, της απαντώ, στο China food fantasy (που ήταν η πρότασή μου) οι τιμές είναι μια χαρά και τρως εγγυημένα και με αξιοπρέπια. Αυτό είναι το vfm!

ΌΧΙΙΙΙΙΙ αναφωνεί από την άλλη μεριά του σύρματος..... να πάμε κάπου με μπουφέ να μας έρθει οικονομικά.

Παραδίνομαι (μιας και οι αντιπαραθέσεις τέτοιου τύπου δεν είναι το καλύτερό μου) και την αφήνω να αποφασίσει.

Μετά από λίγο, πέφτει το 2ο τηλεφώνημα: Εύρηκα! μου λέει, θα πάμε στο FAN FAN που έχει μπουφέ με euro 12,00/άτομο.

Συναινώ (με μεγάλη ανασφάλεια είναι η αλήθεια) και ρίχνω μια ματιά στο internet για να πάρω πληροφορίες......

Το εντοπίζω στο χάρτη και θυμάμαι ότι παλιά πηγαίναμε και -εάν εξαιρέσεις τη μετριότητα του χώρου- είχε πολύ καλό φαγητό, ήταν αυτό που λέμε ένα κρυφό διαμαντάκι.
Διαβάζω επικαιροποιημένες κριτικές -ανάμεικτες- άκρη δεν έβγαλα. Εξ ου και αποφάσισα να πάρω μικρό καλάθι.

Φτάνουμε Παρασκευή βράδυ (έχοντας κάνει κράτηση από την προηγούμενη) σε ένα κατάμεστο χώρο (ο γνωστός μετριοκακός χώρος που δεν έχει αλλάξει ούτε στο τόσο από τον παλιό καλό καιρό).

Μόλις τακτοποιηθήκαμε στο τραπέζι μας, σηκωθήκαμε να εξερευνήσουμε τον μπουφέ.

Ο μπουφές λοιπόν, στο FAN FAN στις 22,00 που πήγαμε, είχε την έννοια του επίπλου.
Άδειες πιατέλες και σαλατιέρες, γεμάτα όμως τα μπολ με τις σάλτσες!!! Επίσης, το ψυγείο γεμάτο με παγωτό, στημένο δίπλα στον μπουφέ (?) περίμενε με στωικότητα τη σειρά του.
Λίγοι κόκοι ρυζιού, λίγα σκόρπια κομματάκια λαχανικών, αρκετή ποσότητα από μανιτάρια σε σάλτσα στρειδιών, ψήγματα από νουντλς.......

Θα μου πεις, που ξέρεις κυρά μου τι περιείχε η κάθε πιατέλα αφού δηλώνεις ότι ήταν άδειες? Υπήρχαν λοιπόν ταπελάκια ανά πιατέλα με την ονομασία κάθε φαγητού προς ενημέρωσή μας για το τί θα τρώγαμε εάν οι πιατέλες είχαν περιεχόμενο. Γίνεται όλο και καλύτερο....

Για να είμαι δίκαιη θα συμπληρώσω ότι υπήρχαν και κάποια σπρινγκ ρολς, τηγανητές μπανάνες και αρκετό σούσι, το οποίο σούσι ανανεώθηκε παρακαλώ!
Οι περισσότερες όμως πιατέλες ήταν άδειες και παρέμειναν άδειες έως ότου φύγαμε (οριστικά και αμετάκλητα).

Οι 2 άντρες της παρέας, εξαρχής πιο σβέλτοι, κάτι πρόλαβαν και πήραν στα πιάτα τους, οι γυναίκες πήραμε 1-2 κομμάτια σούσι και 2-3 spring rolls.

Έγινε refil μόνο στην πιατέλα με νούντλς, μανιταριών με στρείδια και κοτόπουλο πανέ και το γνωρίζω από πρώτο χέρι, γιατί μόλις το πεινασμένο μου μάτι έπιασε την κίνηση ανανέωσης πιατέλας, σβέλτα-σβέλτα πήγα και σερβιρίστηκα (μόνο νουντλς και λίγο κοτόπουλο).
Με την πρώτη πηρουνιά (κλεμμένη από το λιτό πιάτο του συντρόφου μου) κατάλαβα το απαράδεκτο της γεύσης.

Δεν είμαι κάν σίγουρη τι κρέας ήταν, λιπαρό, με έντονη λαδίλα, τηγανησμένο σε ποιος ξέρει τι και πως λάδι, η δεύτερη πηρουνιά (πάλι κλεμμένη) 2-3 σπυριά ρύζι που ούτε νερόβραστο δεν το λες, κακό-κάκιστο, η δε τρίτη κλεμμένη πηρουνιά μάλλον σε χοιρινό (wannabe γλυκόξινο) μόνο πικρή εντύπωση έκανε.

Αποδεκτή γεύση είχαν τα spring rolls έλα όμως που τα συνόδευε παγωμένη προκάτ σάλτσα τύπου pumaro....
Τα νουντλς (τρώω πλέον από το δικό μου πιάτο και είμαι περιχαρής που κατάφερα να έχω λίγη τροφή) είχαν μία σχετική αξιοπρέπεια (συγκρίνω πάντα με ότι προηγούμενο έχω αναφέρει παραπάνω και σε καμία περίπτωση με ότι άλλο έχω γευτεί σε άλλα κινέζικα) το δε κοτόπουλο πανέ ήταν πολύ κάτω του μετρίου....
Το σουσι, σκέτη απογοήτευση, καμία φρεσκάδα υλικών, όση sauce και εάν πρόσθεσα, δεν κατάφερε να με πείσει.

Α! λησμόνησα να πω, ότι ο καλός μου έβαλε σε ένα πιατάκι του ελληνικού καφέ (όχι, δεν υπερβάλλω) ό, τι λαχανικό κατάφερε να μαζέψει από τον πάτο της πιατέλας με τη σαλάτα και έτσι ξεγελαστήκαμε ότι είχαμε και σαλάτα στο τραπέζι! Την οποία σαλάτα, 1-2 πηρουνιές- δε δοκίμασα καθόλου, αφήσαμε αυτή την πολυτέλεια στους άντρες της παρέας.

Συνοδεύσαμε το δείπνο (! ?) με λευκό κρασάκι μοσχοφίλερο, το οποίο με έκπληξη διαπιστώσαμε ότι ήταν σχετικά καλό!
Σύνολο γεύματος (οίνου συμπεριλαμβανομένου): euro 66,00 ήτοι euro 33,00 το ζευγάρι και ναι θεωρώ ότι πέταξα αυτά τα χρήματα. Αντίστοιχα εάν πλήρωνα παραπάνω euro 10,00-15,00 και έτρωγα ικανοποιητικά θα το θεωρούσα vfm.

Και φυσικά κατά τη διάρκεια της βραδιάς επιβεβαιώθηκε από όλους και κυρίως από τη φιλενάδα που ήθελε να μη μας πιάσουν τον κω... η πρώτη πρόταση της κριτικής μου.
Η κρίση μας στην Ελλάδα της κρίσης είναι λάθος! Για αυτό και παραμένουμε -ακόμα- στην κρίση.

Πρώτη φορά πάω σε μαγαζί με μπουφέ, το οποίο δεν ανανεώνει το φαγητό. Όποιος πρόλαβε την πρώτη γύρα, τρώει, οι επόμενοι απλώς μένουν πεινασμένοι.
Εάν “δουλεύει” με ότι βγάλει το τσουκάλι μία φορά και τέλος, οφείλει να ενημερώνει σχετικά τους πελάτες του για την ώρα προσέλευσης (να συμπέσουν στην κράτηση με την ώρα που “ανοίγει” ο μπουφές).
Το κόστος euro 12,00/άτομο, δε σημαίνει ότι δε σεβόμαστε τον πελάτη και του σερβίρουμε τη χειρότερη ποιότητα, ούτε ότι δε διαθέτουμε ποικιλία φαγητών στον μπουφέ και κυρίως δε σημαίνει ότι ΔΕΝ προσφέρουμε άλλη ποσότητα φαγητού.

Το χειρότερο από όλα είναι η αλητεία (η οποία με χαλάει απίστευτα) προς τους πελάτες και ακόμη χειρότερο είναι που το μαγαζί ήταν γεμάτο!
Μάλλον μας αξίζουν τέτοιες συμπεριφορές, αφού τις αποδεχόμαστε και συμμετέχουμε...

Εγώ προσωπικά έριξα μαύρη πέτρα πίσω μου και ελπίζω στο μέλλον, να μη χρειάζεται να δίνω μάχη για να πείθονται οι υπόλοιποι της παρέας να τιμούμε μόνο εστιατόρια που σέβονται τον πελάτη σε όλα τα επίπεδα.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Αγαπημένη γειτονιά ο Κεραμεικός με αγαπημένα στέκια, απο τα οποία το καλοκαίρι κρατάω κάποιες -μικρές- αποστάσεις, μιας και οι καιρικές συνθήκες δίνουν bonus στις παραλίες, μόλις όμως έρθουν οι πρώτες ψυχρούλες, αμέσως επιστρέφω.

Και ενώ στη γειτονιά αυτή υπάρχει μαγαζί που εκτιμώ βαθύτατα (νομίζω ότι τα αισθήματα είναι αμοιβαία) και το επισκέπτομαι σε τακτική βάση, κάνω την έκπληξη και κλείνω στο ΚΑΠΠΑ.

Η αλήθεια είναι ότι οι κριτικές από PONTIKI & Ucook με είχαν εξιτάρει, με αποτέλεσμα να το έχω σημειώσει στη wish list, εξ ου και η άμεση απόφαση να κλείσω τραπέζι 6 ατόμων για την πρώτη Παρασκευή του Οκτώβρη.

Ως καλομαθημένη στην ανεύρεση parking στην περιοχή του Κεραμεικού (ναι υπάρχει και αυτό το τμήμα που βρίσκεις χαλαρά χώρο στάθμευσης), στην ερώτηση του καλού μου εάν θα πάμε με τη moto, στήλωσα τα πόδια και απαίτησα μεταφορά με το αυτοκίνητο (διότι έχει παρέλθει η καλοκαιρινή εποχή που η μηχανάδα είναι απόλαυση, που κουβαλάω μόνο μία πασμίνα -μήπως και χρειαστεί, τώρα πρέπει να ζαλωθώ μπουφάν και ζακέτες, άσε πια το μαλλί και το σκουλαρίκι που μέσα στο κράνος γίνονται λες και πέρασα μέσα από τον τυφώνα Ζορμπά).
Αμ δε! Που να βρεις θέση στο καρακέντρο του Κεραμεικού....
Δε θα σας κουράσω άλλο με την υπόθεση αυτή -ούτε εγώ κουράστηκα εξάλλου- αποβιβάστηκα σχεδόν έξω από το Κ και ο καλός μου έφυγε προς αναζήτηση θέσης στάθμευσης (καθότι είναι και gentleman το αγόρι μου).

Ο χώρος ζεστός και φωτεινός, χαρούμενος και λιτός με πινελιές bistro και τα τραπέζια σε καλές αποστασεις μεταξύ τους. Μοναδικό μείον η οχλαγωγία που επικρατούσε και δυσκόλευε τις συζητήσεις μας (το τίμημα του ψηλοτάβανου με μεγάλες τζαμαρίες χώρου).

Η υποδοχή επίσης ζεστή και ευγενική, μας έδειξαν το 6άρι τραπέζι μας -το οποίο κατέληξε να φιλοξενήσει 4 άτομα, μιας το 3ο ζεύγος μας το ακύρωσε τελευταία στιγμή. Η αλήθεια είναι ότι εάν είμαστε και οι 6, μία στενότητα θα την είχαμε, πάντως οι 4 εναπομείναντες απολαύσαμε την άνεση μεγάλου τραπεζιού.

Μόλις καθίσαμε, ήρθε νερό βρύσης, ψωμάκι και λίγες ελίτσες γαι το καλωσόρισμα.
Το menu μία σελίδα όλη κι όλη συν τα πιάτα ημέρας -και παρόλη τι σχετικά μικρή έκταση δυσκολευτήκαμε να αποφασίσουμε μιας και θέλαμε να τα δοκιμάσουμε όλα!

Η παραγγελία μας:
Καπνιστή μελιτζανοσαλάτα με σαλάμι- Ίσως η καλύτερη μελιτζανοσαλάτα που έχω γευτεί, με τη σωστή ένταση, τόσο καπνιστή και πικάντικη, ηδονή για τους γευστικούς μας κάλυκες.

Φάβα με λουκάνικο Ταυγέτου και αυτό το πιάτο είχε ενδιαφέρον, η απαλή γεύση της φάβας σε contrast με την πικάντικη του λουκάνικου.

Σκιουφιχτά με σύγλινο (από τα πιάτα ημέρας). Ωραία γεύση - ωραίος συνδιασμός πρώτων υλών.

Συκώτι ψητό ταλιάτα με σάλτσα δεντρολίβανου πασπαλισμένο με φύλλα ρόκας. Δεν τρώω συκώτι, αλλά οι υπόλοιποι 3 έδωσαν 4/4 στη γεύση.

Φρέσκιες παπαρδέλες με σπανάκι και κατσικίσιο τυρί. Δεν έχω λόγια, το καλύτερο πιάτο της βραδιάς, έγινε μάχη πηρουνιών. Εξαίσιο!

Για να γλυκαθούμε, παραγγείλαμε 1 cheese cake, 1 λεμονόπιτα και 1 πανακότα. Μάχη part II πάνω από τα γλυκά, φρεσκότατα υλικά, απαλές γεύσεις.....

Στο οινόπνευμα είμασταν συγκρατημένοι (αντιβίωση ο ένας, αντιφλεγμονώδες ο άλλος) μείναμε στα 2 καραφάκια τσίπουρο (ένα παλαιωμένο και ένα απλό) και σε 1/2 κιλό κρασί Ζίτσα.

Λογαριασμός στα 68,00 euro, απόλυτο vfm.
Κέρασμα λικεράκι μαστίχας, πληρωμή με κάρτα.

Μπήκε στα αγαπημένα!

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Εν μέσω κυκλώνα, τυφώνα και επικίνδυνων καιρικών φαινομένων -που πολύ θα ήθελα να μάθω ποιος είναι ο νονός και από που εμπνέεται ώστε να δώσει το όνομα "ΖΟΡΜΠΑΣ"- κλείνω τραπέζι στη Μονοκατοικία μιας και δε μασάω από τις γεμάτες τρόμο, φόβο και απειλές/οδηγίες " τα κεφάλια μέσα".

Η αλήθεια είναι βέβαια ότι εκείνο το Σάββατο κατά τόπους στην Αθήνα έβρεχε δυνατά και φυσικά αυτό το φαινόμενο συνεχίστηκε όλο το βράδυ, με αποτέλεσμα να φτάσω στην εξώπορτα της Μ με βρεγμένα πατζάκια και κατσιασμένο μαλλί. Δεν πειράζει, μικρό το κακό....
Η καταρρακτώδης βροχή δε μου άφησε περιθώριο να ρίξω ούτε μία ματιά στον εξωτερικό χώρο της Μ (και σας παραπέμπω στις περιγραφές των άλλων χρηστών) αλλά ο εσωτερικός μου άρεσε πολύ.
Λιτός χώρος με φωτεινά χρώματα, ενδιαφέρουσα η άποψη τμήμα τοιχοποιίας να είναι απλώς πέτρα και τα τούβλα, με τα τραπέζια ανά δωμάτιο σε σχετικά μικρή απόσταση μεταξύ τους, οπότε η ιδιωτικότητα συζητήσεων πάει περίπατο (εξ ου και οι 3/4 ντοματούλες)

Υποδοχή ευγενική, τακτοποίηση στο τραπέζι μας, αμέσως ήρθε νερό βρύσης και ο περιορισμένος σε έκταση κατάλογος (που για μένα είναι θετικό, μιας και όταν βγαίνω έξω δε θέλω να μελετάω εγκυκλοπαίδεια ούτε να ξεχνάω τι έχω διαβάσει στην 1η σελίδα όταν έχω φτάσει στην 3η).
Στα αρνητικά η δυνατή μουσική που δυσκόλευε τις συζητήσεις μας για αυτό τους παρακαλέσαμε (2 φορές) να χαμηλώσουν την ένταση.
Οι αποφάσεις λοιπόν γρήγορες, το ίδιο σβέλτος και ο νεαρός που είχε αναλάβει την εξυπηρέτησή μας.

Σαλάτα ντάκος, ωραίο τραγανό παξιμάδι με γλυκιά τριμμένη ντομάτα και τυρί σε μορφή αλοιφής. Χρειαζόταν όμως λίγο επιπλέον λαδάκι και κάτι ακόμη όπως κάππαρη για να γίνει τέλειο πιάτο.

Σουτζουκάκια πεντανόστιμα και ζουμερά, με όλα τους τα μυρωδικά (κυρίως το κύμινο που ακουγόταν τόσο-όσο) εκπληκτική γεύση.

Φιλέτο κοτόπουλο με κρέμα γάλακτος - ωραία μεγάλη μερίδα, τρυφερά φιλέτα που κρατούσαν τους χυμούς τους, συνοδεύονται από τραγανές τηγανητές πατατούλες
Πιάτο ημέρας: σκιουφιχτά με ρόδι και κομματάκια κολοκύθας, το οποίο μας εντυπωσίασε όταν το ακούσαμε, μας απογοήτευσε όταν το δοκιμάσαμε. Σχετικά αδιάφορο πιάτο, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο σε γεύση, ίσως το πιο αδύναμο πιάτο της βραδιάς.
Το γεύμα μας συμπληρώθηκε από καλαθάκι με ψωμάκι και παξιμαδάκια χαρουπιού (τα οποία τίμησα δεόντως)

Κρασάκι λευκό μαλαγουζιά (χύμα), καλής ποιότητας και γεύσης.

Κέρασμα ρακόμελο στο τέλος

Λογαριασμός στα € 66,00 περίπου 16,00/άτομο - να σημειωθεί όμως ότι δεν είμασταν ιδιαίτερα πεινασμένοι, οπότε η παραγγελία μας ήταν συγκρατημένη.
Σε κάθε περίπτωση προτείνεται, είναι vfm από όλες τις απόψεις.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Το πρώτο Σαββατοκύριακο του Σεπτέμβρη, με τη θερμοκρασία να ξεπερνάει τους 35° ξαμολήθηκα στις θάλασσες και τις ακτές μπας και βρω λίγη δροσιά, στο καπάκι σε beachοbara και το βράδυ σε ταβερνεία, οπότε καταλαβαίνετε την κούραση των 2 αυτών non stop ημερών.

Σε ποιον να το πω και να με πιστέψει, περίμενα λοιπόν τη Δευτέρα για να ξεκουραστώ το απόγευμα, με τη λήξη των εργασιακών μου υποχρεώσεων.

Στα μισά της ημέρας σκάει τηλέφωνο από το έτερον ήμισυ, μας έχει καλέσει ο θείος στην Ανάβυσσο (ελλείψει θείου στην Κορώνη, έχουμε ένα “καλοκαιρινό"στην Ανάβυσσο! ) να μας κάνει το τραπέζι.

Μη φανταστείτε ότι θα μαγείρευε ο ίδιος! Μας έδωσε ραντεβού στο ΧΗ. ΜΑ στο οποίο πάει συχνά και του αρέσει.

Μετά από ένα rally acropolis για να προλάβουμε να είμαστε στην ώρα μας, ξεκινάμε για Ανάβυσσο. Στη διαδρομή κοιτάζω ένα εκπληκτικά πανέμορφο ηλιοβασίλεμα, με τον ήλιο να βάφει κατακόκκινο τον ουρανό ενώ βουτάει στη θάλασσα του Σαρωνικού και σκέφτομαι γιατί οι περισσότεροι από εμάς (με εμένα πρώτη-πρώτη) περιμένουμε να πάμε διακοπές για να απολαύσουμε ωραία δειλινά ?

Κάπως έτσι φτάσαμε το ΧΗ. μικός-ΜΑ. θηματικός (την ετυμολογία την δίνει ο Τρώγων – μαζί με πολλές και ενδιαφέρουσες άλλες πληροφορίες) έξυπνο λογοπαίγνιο που σου μένει εντυπωμένο λόγω της «ανορθογραφίας».

Καθίσαμε στο εξωτερικό τμήμα του μαγαζιού, απέναντί μας βλέπαμε τον εσωτερικό χώρο (τους δύο χώρους διαχωρίζει ο δρόμος-που αρχή Σεπτέμβρη δεν ήταν πολυσύχναστος) με στρωμένα τραπέζια που περιμένουν υπομονετικά τους πελάτες, με τη μουσική να παίζει σε φυσιολογική ένταση, καθαροί και τακτοποιημένοι και οι δύο χώροι.

Το ΧΗ. ΜΑ δεν είναι παραδοσιακή ψησταριά, ούτε έχει θέα θάλασσα……
Βρίσκεται ένα τετράγωνο πίσω από την παραλία της Π. Φώκαιας σε σημείο που εάν δεν το ξέρεις δε θα το δεις…Προφανώς το ξέρουν πολλοί……….
Ο κατάλογος περιέχει αρκετούς μεζέδες (και επιλογή για μικρότερη ποσότητα/ χαμηλότερη τιμή), οπότε είναι ιδανικό για μεγάλη πείνα ή μεγάλη παρέα ώστε να περάσουν από το τραπέζι οι περισσότερες γεύσεις. Την επόμενη φορά....

Αν και Δευτέρα βράδυ, υπήρχε υπερ-αρκετό προσωπικό, το οποίο εξυπηρετούσε ευγενικά και άμεσα.

Η παραγγελία (συγκρατημένη λόγω περασμένης ώρας και περασμένης ηλικίας του θείου) για 3 άτομα αποτελούνταν από:

1 ντάκο που έφτασε σε συμπαγή μορφή στρογγυλής φόρμας (ευρηματική παρουσίαση) και περιείχε όλα τα απαραίτητα υλικά, συμπιεσμένα και ομογενοποιημένα. Προσωπικά προτιμώ το παξιμάδι τραγανό, σε αυτή την εκτέλεση το παξιμάδι ήταν μουλιασμένο λόγω της συμπίεσης των υλικών και ίσως έτσι έχανε σε ένταση γεύσης.

1 πατάτες τηγανιτές, φρέσκιες, χεράτες, χωρίς λαδίλα

1 τζατζίκι μέτριας έντασης (όπως πρέπει για να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι)

1 ποικιλία κρεάτων για 2 άτομα η οποία περιείχε κομμάτια κοτόπουλου μαριναρισμένα και πολύ σωστά ψημένα, πανσετάκια επίσης σωστά ψημένα και αρτυμένα, λουκάνικο (το οποίο προσωπικά δεν εκτίμησα καθόλου μιας και μου φάνηκε αρκετά βαρύ και αδιάφορο στη γεύση) και κομμάτια από αρνί σε μορφή κεμπάπ (το πιο αδύναμο σημείο της ποικιλίας, δεδομένου ότι το κρέας είχε τη χαρακτηριστική «αρνίσια» μυρωδιά).

Πιτούλες (ερωτηθήκαμε εάν θέλουμε ψωμί ή πίτες) ψημένες τέλεια για να συνοδεύσουν την ποικιλία μας

Μπύρες, πολλές μπύρες, έχασα το λογαριασμό……….

Σημειώνω ότι το εμφιαλωμένο νερό έρχεται και χρεώνεται κανονικά (χωρίς να ερωτηθούμε)

Λογαριασμός στα παρά κάτι ψιλά € 50,00 εκ των οποίων τα € 30,00 περίπου αφορούσαν στο φαγητό (μην ξεχνάμε τις πολλές μπύρες! ).
Κέρασμα δροσερό καρπουζάκι

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Λίγες ημέρες μετά τον δεκαπενταύγουστο στην ήσυχη Αθήνα, μόλις έχω γυρίσει από διακοπές και ο οργανισμός μου (ψυχή και σώμα) κάνει φιλότιμες προσπάθειες να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα «γραφείο, εξωτερικές δουλειές/υποχρεώσεις και σπίτι» αντί του «παραλία» με ότι αυτό συμπεριλαμβάνει. Αλήθεια γιατί όλα τα ωραία διαρκούν τόσο λίγο? (ρητορική η ερώτηση…. )

Την ίδια στιγμή διαπιστώνω ότι ακόμη και τα σουβλατζίδικα είναι κλειστά (δικαίως - και αυτοί έχουν δικαίωμα στη χαλάρωση) οπότε όταν λαμβάνω ενημέρωση από τον καλό μου ότι φιλικό ζευγάρι εκ Γερμανίας διανύει τις τελευταίες ημέρες διακοπών του στην Αθήνα και να κανονίσουμε φαγητό μαζί τους, το μυαλό μου «σαρώνει» όλα τα αγαπημένα εστιατόρια, τα «σιγουράκια» που δε θα μας προδώσουν.

Έλα όμως που το ζευγάρι μένει στη Νεάπολη Εξαρχείων και σε αυτή την περιοχή δε μου βρίσκεται κάτι σε προσφάτως δοκιμασμένο, οπότε μια γρήγορη ματιά στο a4f μου δείχνει το ΑΜΑ ΛΑΧΕΙ ΣΤΗΣ ΝΕΦΕΛΗΣ.

Όπως και να το κάνουμε, μία καλή εντύπωση θέλω να τη δώσω στους ξένους φίλους μας, για να εκτιμήσουν τα ωραία της –σε μεγάλη βαθμό παρεξηγημένης- χώρας μας. Ένα ωραίο περιβάλλον με ωραίο φαγητό δημιουργεί αυτή την καλή εντύπωση.

Εξάρχεια λοιπόν, περιοχή –επίσης ως ένα βαθμό παρεξηγημένη- που κυκλοφορούσα κάποτε χωρίς να νοιώθω καμία ανασφάλεια ενώ τώρα που κυκλοφορεί με τη σειρά της η θυγατέρα με ζώνουν τα μαύρα φίδια….. Ε, λοιπόν έχω να πω, ότι η Νεάπολη Εξαρχείων –full αναπτυσσόμενη τουριστικά τελευταίως- είναι μια χαρά περιοχή, με την εξαιρετική της θέα προς Λυκαβηττό και με τον πανέμορφο λόφο του Στρέφη να την αγκαλιάζει, γεμάτη τουρίστες, μαγαζάκια, γεμάτη ζωή. Ευκαιρίας δοθείσης, αναθεωρώ τις όποιες ανησυχίες μου για τη θυγατέρα και τα στέκια της….

Η τελευταία αναρτημένη κριτική από το PONTIKI ήταν αυτή που με παρακίνησε να επιλέξω το εστιατόριο (και τον ευχαριστώ για αυτό! ).

Με χαρά μαθαίνω ότι είναι ανοιχτά, παρόλο που είναι Τρίτη 21/8 δεν κάνουν κρατήσεις για έξω (standard πολιτική τους 365 μέρες το χρόνο), οπότε ακολούθησα τη γνωστή πρακτική να reservaρω τραπέζι 4 ατόμων μέσα, και εάν έχουμε τύχη διαθεσιμότητας στον εξωτερικό χώρο όταν φτάσουμε, τότε θα απολαύσουμε το δείπνο μας στην αυλή.

Φτάνοντας στην υπέροχη καταπράσινη καλοκαιρινή όαση/αυλή η οποία εκείνη την ώρα (20,00) δεν ήταν ακόμη γεμάτη από κόσμο, μας δείχνουν τα κενά τραπέζια που μπορούμε να επιλέξουμε- στρογγυλοκαθίσαμε σε αυτό που κρίναμε ως πιο απόμερο και ήσυχο.
Αμέσως μας έφεραν δροσερό νερό βρύσης και τα σερβίτσια μας μαζί με τον κατάλογο φαγητών και οινοπνευματωδών αντίστοιχα.

Ερωτηθήκαμε εάν θέλουμε ψωμί –απαντήσαμε θετικά. Ήρθε πανέρι με 4 φετούλες μαύρο ψωμάκι.

Η μεγάλη αυλή της Νεφέλης είναι πολύ όμορφη, ατμοσφαιρική, περιποιημένη, ντυμένη περιμετρικά με καταπράσινα φυτά, σκαρφαλωμένα σε πέργκολες και αψίδες που στολίζουν το μεγαλύτερο τμήμα της, φωτισμένη όπως αρμόζει στις ρομαντικές νύχτες καλοκαιριού, με 2-3 τύπων τραπεζοκαθίσματα (ξύλινα ή μεταλλικά) η οποία φιλοξενεί μπόλικα γατιά τα οποία κυκλοφορούν και τρωγοπίνουν από τις λιχουδιές που «πέφτουν» από τα τραπέζια.

Πετάχτηκα κι έριξα μία γρήγορη ματιά στον εσωτερικό χώρο που είναι όπως περιγράφεται από το PONTIKI. Προκρίνεται λοιπόν και για το χειμώνα.

Μέχρι τις 20,30 ο εξωτερικός χώρος είχε γεμίσει με Έλληνες και (κυρίως) ξένους, οι υπόλοιποι περνούσαν για φαγητό στον εσωτερικό χώρο και κάποιοι άλλοι περίμεναν (waiting list παρακαλώ) το πρώτο τραπέζι που θα άδειαζε.

Μελετήσαμε το menu (και την κάρτα με τα πιάτα ημέρας) και επιλέξαμε:

Χωριάτικη σαλάτα με ξυνομυζήθρα (επιλογή για να νοιώσουν οι ξένοι φίλοι μας τις πραγματικές γεύσεις της ντομάτας, αγγουριού, κάπαρης κλπ. ). Φρέσκα υλικά, κλασσική χωριάτικη, χωρίς καμία περαιτέρω έκπληξη γεύσης.

Biftekakia όπως τα διάβασε ο Γερμανός φίλος μας, ήρθαν 4 τεμάχια νόστιμα μυρωδιασμένα ξαπλωμένα πάνω σε μία πιτούλα
Κεμπάπ, 3-4 μικρά κεμπάπ, νοστιμότατα τα οποία συνοδεύονται με ψημένη πιτούλα και ντιπ γιαουρτιού στο πλάι.

Χυλοπιτάκι με ραγού από χωριάτικο λουκάνικο και γραβιερομυζήθρα Μεσσηνίας (το ξεσήκωσα σαν SOS από το PONTIKI). Θα συμφωνήσω ότι ήταν το καλύτερο πιάτο της βραδιάς, εκπληκτικός συνδυασμός, απόλαυση στον ουρανίσκο.
Χοιρινή τηγανιά, το πιο αδύναμο πιάτο, σερβιρισμένο με αρκετό ζουμί ώστε να παραπέμπει σε σούπα, σκληρό το κρέας, άγευστο, η δική μου μπουκιά τάισε τελικά τα γατιά της αυλής.
Πατάτες τηγανητές, σωστά τηγανισμένες χωρίς καμία λαδίλα
7 μπύρες
¼ λευκό κρασί ροδίτης, ευκολόπιοτο-μέτριας ποιότητος

Για όλα τα παραπάνω πληρώσαμε € 58,00 με κέρασμα δροσερό λικεράκι μαστίχας

Το ΑΜΑ ΛΑΧΕΙ ΣΤΗΣ ΝΕΦΕΛΗΣ, σίγουρα προτείνεται, πρωτίστως για το χώρο και την ατμόσφαιρα και για το καταπληκτικό service- εάν πάνε και λίγο παραπέρα τις γεύσεις θα είναι The place to be!!

Σημειώνω κάποιες ενστάσεις μου, οι οποίες ελπίζω να ληφθούν υπόψη:

1η ένταση για τις κρατήσεις στην αυλή που δεν κάνουν (?) Τότε πως γίνεται και υπήρχαν αρκετά τραπέζια reserve? Πιθανόν να γίνεται κάποια διάκριση σε πελάτες…από την άλλη όμως δεν είναι και τόσο κομψό να το διαπιστώνεις ιδιοις όμμασι….
2η ένσταση για τις μεταλλικές άβολες καρέκλες (όπου και καθίσαμε) στις οποίες πρέπει επειγόντως να βάλουν μαξιλάρια. Δεν είναι ευχάριστη εμπειρία τα οπίσθιά μας να κάθονται επί 2-2,5 ώρες ακίνητα πάνω σε μεταλλικές «ράγες».

3η ένσταση οι σχετικά μικρές μερίδες -τόσο όσο οριακά να μην χαρακτηριστούν επισήμως μικρές- τουλάχιστον όσον αφορά στις σαλάτες και στα κυρίως.

Αισιοδοξώ για τις παρατηρήσεις που θα ληφθούν υπόψη και ανυπομονώ να ξαναβρεθώ με τη ΝΕΦΕΛΗ.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Όταν κανονίζεις να βγάλεις για φαγητό το πεθερικό έχεις τη σοφία να προσαρμοστείς στα δικά του μέτρα, για να περάσετε όλοι καλά!

Κάπως έτσι σκεφτόμενη λοιπόν, κανόνισα να πάμε στα Πεύκα –που ουδέποτε είχα πάει, σε αντίθεση με το σύντροφό μου που πήγαινε οικογενειακώς όταν ήταν μικρό παιδί.
Τα Πεύκα βρίσκονται σε αυτό το σημείο τουλάχιστον 50 χρόνια, όταν ακόμη η γύρω περιοχή δεν είχε πολυκατοικίες-αντίθετα είχε μόνο πεύκα και φυστικιές! Σε αυτό το «δασάκι» πήγαινε σχολικές εκδρομές το δημοτικό σχολείο Αμαρουσίου….

Πόσο μακρινά ακούγονται αυτά που περιγράφω αλλά και πόσο κοντινά είναι σε πραγματικά μετρήσιμο χρόνο…..

Ας περάσω λοιπόν στο σήμερα περιγράφοντας τα Πεύκα σαν τη μύγα μες στο γάλα!
Τα Πεύκα είναι μία ταβέρνα παλαιάς κοπής στο σύνορο Μαρούσι-Πεύκης, στέκεται σε υπερυψωμένο σημείο, διαθέτει μεγάλη αίθουσα μέσα αλλά και μεγάλο χώρο έξω.

Η αυλή εξωτερικά –στην οποία και καθίσαμε- σκεπάζεται από τα κλαδιά των πεύκων, έχει αραιοκατοικημένα τραπεζοκαθίσματα (που μας αρέσει γιατί επιτρέπει την ιδιωτικότητα) σε ανισόπεδο πάτωμα γεμάτο πευκοβελόνες.

Στο service 4-5 άτομα που προσφέρουν άμεση, ευγενική εξυπηρέτηση (απορείς όταν βλέπεις αυτό τον αριθμό ημέρα Πέμπτη έχοντας συνηθίσει σε τσουρούτικο αριθμό προσωπικού που καλείται να ανταπεξέλθει σε πλήρες μαζαγί ως είθισται! ).

Στην είσοδο μας υποδέχεται χαμογελαστός (νομίζω) ο ιδιοκτήτης ο οποίος μας προτρέπει να καθίσουμε σε όποιο τραπέζι θέλουμε –αφού μας ενημέρωσε ότι υπάρχει πιθανότητα βροχής (για την περίπτωση που θέλαμε να είμαστε προστατευμένοι).

Καθίσαμε 3 άτομα σε 6άρι τραπέζι –ρωτήσαμε εάν πειράζει που τους δεσμεύουμε μεγάλο τραπέζι και η απάντηση ήταν να καθίσουμε όπου μας αρέσει.

Το τραπέζι στρώθηκε με υφασμάτινο τραπεζομάντηλο και από πάνω προστέθηκε τραβέρσα, ήρθαν τα σερβίτσια, ψωμάκι και δροσερό νερό σε κανάτα.

Ο κατάλογος κλασσικής ελληνικής ταβέρνας, επιλέξαμε:
1 Φάβα – ήρθε σαν κρύο πιάτο γαρνιρισμένη με κρεμμύδια. Η αλήθεια είναι ότι δεν ενθουσίασε, συνηθισμένη γεύση, θα προτιμούσα το πιάτο ζεστό.

1 σαλιγκάρια στιφάδο. Επίσης δε με ενθουσίασε, πιθανόν να είχε μαγειρευτεί από προηγούμενες ημέρες, σίγουρα δεν ξύπνησε καμία κοιμώμενη αίσθηση.

Κολοκυθάκια τηγανιτά –αυτό μάλιστα! Αφρογηγανισμένα που ούτε καταλαβαίνεις τη λαδίλα, γενναία μερίδα για ορεκτικό, πεντανόστιμο. Ίσως και να το έφαγα όλο μόνη μου.
Φιλέτο κοτόπουλο που σερβίρεται με πατάτες τηγανιτές και ρύζι. Τρυφερό και καλοψημένο το κοτοπουλάκι, σωστά αρτυμένο.

Μπιφτέκι σχάρας –επίσης σερβίρεται με πατάτες τηγανιτές και ρύζι. Και εδώ ο ψήστης είχε κάνει πολύ καλή δουλειά, ψημένο τόσο όσο να κρατάει τους χυμούς του, νόστιμο με τα σωστά μυρωδικά του.

Συνοδεύσαμε το φαγητό με μισό κιλό κρασάκι λευκό-ευκολόπιοτο.

Λογαριασμός στα € 38,00 με κέρασμα δροσερό καρπουζοπεπονάκι.

Μπορεί στα Πεύκα να μη βρεις «πειραγμένες γεύσεις» δημιουργίες σεφ, πιάτα που έχουν αυτό το κάτι διαφορετικό ή που θα προκαλέσουν εκρήξεις στους γευστικούς κάλυκες σου, σίγουρα όμως είναι μια οικογενειακή ταβέρνα που ακόμη «βαστάει» προσφέροντας απλό και τίμιο φαγάκι σε τίμιες τιμές.