Loader

Χρυσανθεμακι

Κριτικές: 78
Μέλος από: Οκτ 2015

Εμφάνιση:

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Η αδυναμια μου σε ολες τις κουζινες του κοσμου, η αριστη μνημη μου, αλλα κυριως η υψιστη φαγανοσυνη μου ειναι οι βασικοι λογοι που οι φιλοι μου με εχουν αναγει σε γκουρου των απανταχου φαγαδικων του λεκανοπεδιου. Εχω χασει το μετρημα ποσες φορες με εχουν παρει τηλεφωνο να προτεινω το ιδανικο μαγαζι για επετειο, πρωτο ραντεβου, καλο δειπνο, τραπεζωμα κουμπαρων ή πεθερικων, λες και ειμαι το Αθηνοραμα. Ξερω, ομως, με βεβαιοτητα οτι ισαριθμες φορες εχω απαντησει, χωρις ανασα, "Οροσκοπο. Σιγουρα".

Τωρα που το σκεφτομαι; με τοσο κοσμο που τους εχω στειλει κατα κει, θα επρεπε να παιρνω μπονους pr, αλλα εχε χαρη που με πληρωνουν σε ειδος, και τι ειδος. Το καλυτερο.

Θα το πω και σε μεγαφωνα αν χρειαστει: ενα, δυο, ενα... τεστ... με ακουτε; Αγαπω το Οροσκοπο με παθος. Ειμαι βεβαιη οτι ειναι το υπεραγαπημενο μου μαγαζι απ ολα οσα εχω επισκεφτει, και πιθανοτατα και απο οσα θα επισκεφθω στο μελλον. Πραγμα οξυμωρο και τραγικως ειρωνικο αν σκεφτει κανεις οτι προτιμω μεχρι και τη Λιθουανικη κουζινα περισσοτερο απο την ιταλικη. Πως να το κανουμε, η γειτονα χωρα εχει μια αδυναμια στο ζυμαρικο που ουδεποτε καταλαβα και καθολου δε συμμεριζομαι.

Το Οροσκοπο ομως δεν ειναι απλα ενα ιταλικο. Ειναι ο ερωτας σε ιταλοφωνο πακετο, με τον περιποιημενο χωρο του και τα πανεμορφα στρωμενα στα λευκα τραπεΖια του. Εχει αυτο το μελαγχολικα ρομαντικο στυλ που μονο ενας λατινος εραστης μπορει να υποστηριξει, σε ενα χωρο καλοβαλμενο και χαλαρωτικο, χωρις να εχει καταπιει μπαστουνι. Ντους πουα και για τις τουαλετες τους, που ειναι ενα πανεμορφο, πεντακαθαρο αυτονομο κρατιδιο.

Η εξυπηρετηση στο Οροσκοπο διδασκεται σε πανεπιστημιακο επιπεδο, και ο μοναδικος τροπος για να βελτιωθει ειναι να βουτηξουν τους σερβιτορους σε σοκολατα, αφου, ως γνωστον, ολα με σοκολατα ειναι καλυτερα. Αγαπω, αγαπω, αγαπω την σχεδον τελετουργικη γαλαντωμια τους, την καθολου ιταλικη απλοχερια τους και την σαφη πεποιθηση τους οτι ο πελατης πρεπει να χορτασει φαγητο και περιποιηση, και ας τους κοστισει κατι παραπανω.

Δεν ειναι μονο που σε υποδεχονται με ειλικρινη χαρα, λες και πηγες καλεσμενος στο ρεβεγιον τους. Δεν ειναι μονο που ειναι αριστα κουρδισμενοι να παιρνουν πιατα, να σερβιρουν, να συμβουλευουν κ να αλλαζουν σερβιτσια χωρις να το προσεξεις ποτε. Ειναι που δεν θα μπορουσες να εχεις πιο ολοκληρωμενη εστιατορικη εμπειρια ουτε σε σκουφατο, μισελενατο της γαλλικης ριβιερα.

Η μυσταγωγια ξεκινα μολις σε υποδεχθουν εγκαρδια, σε τοποθετησουν σε τραπεζι ομορφα στρωμενο και σου φερουν το κουβερ, αυτα τα ευωδιαστα καρβελακια απευθειας απο το φουρνο, μαζι με κριτσινια και 2 ντιπ, συνηθως ελιας και τυριου. Μαζι να σου και οι κερασμενες σουπες, ενα μπολ στον καθενα, οχι τιποτα φλιτζανακια των 7 σταγονων.

Και καπου εδω διακοπτω την κανονικη ροη του προγραμματος μου για να αναφερω μια σημαντικοτατη ειδηση: εγω συνηθως αυτη τη σουπα δεν μπορω να την χαρω, γιατι περα απο πατατα και πρασο εχει και σελινο, το οποιο θα με στειλει σε αναφυλακτικο σοκ πιο γρηγορα απο την ευφραδεια ελληνα πολιτικου. Ενω λοιπον καθε φορα τους διαβεβαιωνω με ζεση οτι δεν με πειραζει καθολου να αποκλειστω απο το αρχικο κερασμα, καθε φορα επιστρεφουν με σουπα ειδικα φτιαγμενη για μενα, ειτε πατατα χωρις θανατηφορο σελινο, ειτε μια θεικη καροτοσουπα που η κυραΤζια ζηλεψε απιστευτα, δικαιως γιατι ηταν θεικη.

Με ο, τι και αν αποφασισεις να συνεχισεις το γευμα σου, ενα ειναι σιγουρο: θα παθει αμοκ ο ουρανισκος. Ειλικρινα μπορειτε να κλεισετε τα ματια και να δειξετε στην τυχη ενα πιατο, θα βγει απιθανο. Ολα οσα εχω φαει ως τωρα, και ειναι πολλα, αγγιζαν το επιπεδο πολλαπλων εκρηξεων απο τα χειλη ως τον οισοφαγο. Καψουρα σου λεω το φαι τους.

Στην τελευταια επισκεψη, 3 κυριες, ή 2.5 για να ειμαι ακριβης, φαγαμε το καταπετασμα, οπως παντα, που μεταφραζεται σε:

Σαλατα Μόντε, με ρόκα, τηνιακό τυρί, σταφύλια, φουντούκια και βινεγκρέτ βαλσαμικό. Μ' αρεσει πολυ ο συνδυασμος πιπερατης ροκας και γλυκειας σως.

Αχλαδακια, το καλυτεροτερο, αρτιοτερο, θεϊκοτερο πιατο τους. Ειναι αχλαδοειδεις μπαλιτσες πλασμενες απο λευκα τυρια, ακουγεται απλο και συνηθισμενο, δεν ειναι. Λιωνουν στο στομα ηδονικα και ποτε δεν θα ειναι αρκετα, οσα και να ερθουν.

Χταποδι με φαβα, τοσο μαλακο και μυρωδατο απο το ελαιολαδο και τη ριγανη, ακομα και γω που δεν πεθαινω για το πιατο, το προτεινω ανεπιφυλακτα.

Ριζοτο μανιταριων, ενα σκουροχρωμο θαυμα, πιο αψογο χυλωμα δεν εχει πετυχει ποτε κανεις. Με φλοιδες παρμεζανας και μυρωδια που σου ανατιναζει τα ρουθουνια. Αριστο.

Στα κυριως, η νηστευουσα Μαγδαλω πηρε μια απλη πουτανεσκα, κακως κατα τη γνωμη μου γιατι προτιμα πιο εντονες, πικαντικες γευσεις και, ως εκ τουτου, αυτη της φανηκε πιο ησυχη και ουδετερη. Αν επαιρνε την πεστο εξαρχης δεν θα ειχε ενα πιατο εκτος του γουστου της.

Η γλυκεια πυργοδεσποινα απ την αλλη πηρε Σνίτσελ Βιέννης, με κρούστα παρμεζάνας, με πιλάφι & λαχανικά ατμού. Γιατι αυτη δεν πειραματιζεται, παιρνει αυτο που θελει να φαει. Πολυ καλο, κατα τα λεγομενα της.

Η υποφαινομενη, που ηθελε να παρει ολο τον καταλογο, εξαφανισε ενα
Μοσχαρίσιο συκώτι, σε μια σκουροχρωμη σάλτσα από άγρια βότανα, με πουρέ και τηγανητά κρεμμυδάκια απο πανω. Περα απο πολυ ομορφο, το πιατο μου ηταν ζουμεροτατο, νοστιμοτατο και λαχταριστο, το ρουφηξα σαν ηλεκτρικη σκουπα και ευκολα ετρωγα κι αλλο.

Αφου σκουπισαμε τα πιατα μας, και αφου ηρθε και το αγορι της παρεας και εφαγε 2 πολυ πολυ αγαπημενα μου πιατα, τα ανυπερβλητα ροζ ραβιολι σολωμου, γαριδας και σαμπανιας, που κατα τη γνωμη μου ειναι το καλυτερο πιατο ζυμαρικων που μου εχει προσφερθει ποτε οπουδηποτε και σαλατα με μοτσαρελλα μπουφαλα, που πανω της ξαπλωνει ψητη πιπερια φλωρινης, ροκα και σως βασιλικου, ηρθαν κερασμενα γλυκα.

Τα γλυκα στο Οροσκοπο, παντα και σε οποιαδηποτε ποσοτητα κερασμενα σε ολους ανεξαιρετως, οπως ακριβως περιμενει κανεις απο ενα μαγαζι που φροντιζει καθε μικρουλα λεπτομερεια, ειναι το ιδιο καλοφτιαγμενα με το φαγητο τους. Αερινη πανακοτα, αρρωστη τιραμισου, ελαφρυ τσιζκεικ, και ενα χειροποιητο παγωτο χαρμα. Μαζι τσουπ, λεμοντσελο και αλλα χωνευτικα σε ολοκληρο μπουκαλι, οχι μιζερα σφηνακια. Ειπαμε, ας τους κοστισει.

Δεν ξερω αν μπορω να περιγραψω την αδυναμια μου σε αυτο το εστιατοριο στις πραγματικες της διαστασεις, κι αυτο γιατι για μενα το Οροσκοπο δεν ειναι εστιατοριο, ειναι συναισθημα. Ειναι εξαψη, και ενθουσιασμος, και οικειοτητα, και ηρεμια, ειναι ολα αυτα που θα επρεπε να νιωθουμε πιο συχνα.

Το κοστος ειναι κατι σχετικο. Εγω αδυνατω να κοστολογησω το συναισθημα. Αλλα, αυστηρα πραγματιστικα μιλωντας, 40-50€ για ενα υπερπληρες γευμα δυο ατομων με αριστες πρωτες υλες, υπεροχες γευσεις και υφες και τετοια φροντιδα, οχι, δεν ειναι καθολου πολλα.

Οπως θα συνεχισω να λεω σε οποιον ζητα τη γνωμη μου, να πατε Οροσκοπο. Δεν ειναι εστιατοριο, ειναι ολοκληρωμενη εμπειρια με ευγενεστατο προλογο, πεντανοστιμο κυριως θεμα και υπεργλυκο επιλογο. Αληθεια, θελετε να το ζησετε και σεις.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Χρυσανθεμακι.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Ανηκω στην κατηγορια ανθρωπων που, αν οχι ποτε, μη με πειτε και απολυτη δηλαδη, σπανιως μετανιωνω για τις επιλογες μου. Δεν παει να εχω κανει την μεγαλυτερη πατατα, εγω εκει, ακλονητη και αμετακινητη, να μην πεταριζω καν βλεφαρο μετανοιας. Στην τελικη, δικη μου πατατα ειναι, τη φυτεψα, την ποτισα, την περιποιηθηκα, και θερισα με τα χερακια μου τον απογοητευτικο καρπο της.

Μετα την επισκεψη μου στο Ταξιδευοντας, ντρεπομαι να παραδεχτω οτι μετανιωσα σωρευτικα για οσα δεν εχω μετανιωσει στα περηφανα 26 μου χρονια -με τα καλοκαιρια ε. Μετανιωσα που δεν ειχα παει χρονια πριν, και περιμενα τοσο πολυ για να ερωτευτω την κουζινα τους. Μετανιωσα που δεν πηγα νωριτερα στη βραδια, με αποτελεσμα να μην περασω τις απαιτουμενες 6 ωρες απολαυσης εκει. Μετανιωσα, κυριως, που δε μετακομισα ηδη σε μια γωνια της κουζινας τους, να με φιλευουν ολημερις τις λιχουδιες τους, χωρις να τις φανταζομαι απο μακρια.

Υπαρχει το καλο, υπαρχει το καλυτερο, υπαρχει το υπερμεγιστο, υπαρχει και το Ταξιδευοντας. Στην κλιμακα τιτανοσυνης, εχουν σπασει τα κοντερ και συνεχιζουν, χωρις ικανο ανταγωνισμο, την πορεια τους προς την κορυφη της επισιτιστικης αλυσιδας.

Κατι που αγαπησα με την πρωτη ματια στο Ταξιδευοντας ειναι αυτη η παραξενη, ακομπλεξαριστη πρακτικη να χωρεσουν μια κουζινα αξια φιλοξενιας σε υπερκυριλε, κουστουματο εστιατοριο, απο αυτα που μου προκαλουν ακατασχετη αναφυλαξια, σε μια απλη, φροντισμενη ταβερνα. Πρωταγωνιστης, δευτερος ρολος και η γκομενα που πεθαινει παντα πρωτη ειναι το φαγητο, που ειναι τοσο καλο, που καμια αναγκη δεν υπαρχει για κερακια, λινα τραπεζομαντηλα και τη Μαρισσα Μει σε μια γωνια να δινει ρεσιταλ.

Τουτων λεχθεντων, μην περιμενετε οτι θα καθισετε σε καμια τρωγλη, που συνορευει με τη χωματερη Λιοσιων. Αντιθετως το μαγαζι ειναι γλυκα και παστρικα τακτικο, με σωστο φωτισμο που δεν προαγει την τυφλοποντικιαση, ανετα, απλωτα στο χωρο τραπεζια στρωμενα με τα αγαπημενα μου μπλε τραπεζομαντηλα και ταιριαστα θαλασσινα τοπια στους τοιχους. Αλλα, μεταξυ μας, και τη σφαγη του Δραμαλη να ατενιζα στο μισο μετρο, δε θα ιδρωνε ιδιαιτερα το αφτι μου.

Σημαντικοτατος παραγοντας στο Ε/Γ, που ακομα δεν εχω ιδεα τι σημαινει btw, ειναι το ανθρωπινο δυναμικο. Τα παιδια του σερβις παρουσιαζουν το αψογο κραμα χαλαρης σοβαροτητας που θα ηθελες ολοι οι σερβιτοροι να ειχαν κωδικοποιημενο στο dna τους. Εχουν ευγενεια χωρις δουλοπρεπεια, ηρεμια χωρις ραθυμια και, το καλυτερο συστατικο ολων, την ομοιομορφια. Αν προσθεσεις στην εξισωση εναν ταπεινο, συμπαθεστατο ιδιοκτητη, που εκατσε μαζι μας, συζητησε με ανθρωπινη απλοτητα θεματα του μενου και αλουσε τις προτασεις μας με προσοχη και ενδιαφερον, εχουμε. χτυπησει το τζακποτ εξυπηρετησης.

Το φαγητο στο Ταξιδευοντας ειναι ενα κεφαλαιο απο μονο του. Βασικα ολοκληρη τριτομη εκδοση ειναι. Θεωρω ασκοπο να περιγραψω ενα ενα τα πιατα, γιατι ο, τι και αν παρετε, απο το ψωμι ως τη σοδα για το ξεπρηξιμο στο τελος, ειναι εξισου ανυπερβλητο και θα ειναι τουλαχιστον κουραστικοι οι συνεχεις επαινοι μου. Απο την αλλη ομως κριτικη χωρις φαγητο ειναι μπουγατσα χωρις κρεμα, κοινως κενη περιεχομενου, οποτε θα προσπαθησω να ειμαι συγκρατημενη και να μη σας προκαλεσω ανευρισμα με την επαναληψη.

Αρχικα καταφτανουν κατι φετες ψωμιου με λαδοριγανη, σε νουμερο 43 παντοφλα, ασπρες και μαυρες, που εγω προσωπικα τιμησα παρα πολυ. Ταιριαξαν αριστα με τις 2 ταραμοσαλατες, την βελουδινη και την τραχια, που ηθελαν μια γηινη εξισορροπηση στο αλατακι τους.

Σαλατα στο ταξιδευοντας ειναι μια, με κληρονομικο δικαιωμα μοναρχιας. Ροδελες της πιο γλυκειας, μυρωδατης ντοματας που μπορειτε να ανακαλεσετε, με χοντρο αλατι, καππαρη και ευωδιαστο ελαιολαδο. Τοσο τρυφερη και δροσατη, που αναδεικνυει ολες τις θαλασσινες γευσεις, και, επειδη βασικα ειναι φρουτο, οση και αν φας δεν παχαινει, ομορφαινει.

Μυδια αχνιστα και μυδια καπνιστα. Τα μεν πρωτα νοστιμα, με ωραιο, αρκετα αλμυρο ζουμακι, τα δε δευτερα κολασμενα, με το καπνισμα χαρακτηριστικο στη γευση με τροπο που δεν θες να σταματηαεις να τα τσιμπας οσο οι αλλοι δε βλεπουν.

Καπνιστο σκουμπρι και καπνιστο χελι. Θεωρω τα καπνιστα τους ποιημα, επος ολοκληρο, και ποτε δε με εχουν διαψευσει χανοντας κανα στιχο. Εντονη καπνιστη γευση, τρυφεροτατη σαρκα, τι ηθελα και τα θυμηθηκα;

Γαριδακι τηγανιτο ολοκληρο και τηγανιτη γαριδοψυχα με βουτυρο και ντιπ μαγιονεζας. Αν το πρωτο ειναι καλο, το δευτερο ειναι λογος να κοψεις την καλημερα σε οποιον σου παρει την τελευταια. Θα επρεπε να κυκλοφορουν σε σακουλακια στα περπτερα, ως το καλυτερο σνακ για ταινια απο την εφευρεση της κινουμενης εικονας και μετα.

Καβουροσαλατα, the real deal, απο καβουρι με δαγκανες και ασχημη μουτσουνα, οχι σουριμι. Δεν το χουν καν ακουστα το σουριμι, γι αυτο μαδανε τον θωρακισμενο φιλο μας και φτιαχνουν αυτη τη νοστιμια που μυριζει ελαιολαδο.

Χταποδι ψητο, που ηρθε τελευταιο, αριστα αρτυμενο αλλα ισως λιγακι πιο σκληρο απο οσο περιμενα. Αλλα μια πλοκαμαρα να, με το συμπαθειο.

Λαυρακι μαγειρεμενο σε μια σαλτσα μουσταρδας, απιθανα νοστιμο, απαλη γευση, απαλοτερη επιγευση.

Κροκετες ψαριου με ροζ μαγιονεζα, το απολυτο πιατο για παιδακια και μη ψαροφαγους. Τραγανοπαναρισμενες μπουκιες φιλετου ψαριου, ενα πραγμα που εκανε τον ουρανισκο να χαμογελα απο μονος του.

Επειδη ειμαστε λιτοδιαιτοι, εξαφανισαμε σε δευτερολεπτα ολα τα προαναφερθεντα, και χωρις κοπο, και τις 2 μακαροναδες τερατα που ηρθαν αμεσως μετα. Η μια κοκκινη με γαριδαρες, η αλλη λευκη με στρειδια. Πεντανοστιμες και οι 2, ελαφριες στο στομαχι, απολαυστικες. Και μη φανταστειτε 2 γαριδες και 1 στρειδι. Καμια 10ρια γαριδες γιγαντες και καμποσα παραπανω στρειδια.

Καπου εκει ο μεσος ανθρωπος θα ελεγε νησαφι. Εμεις ειπαμε δεν ξαναφερνετε κανα μεζε, και επαναλαβαμε κανα 2 πιατα απο τα πανω, μη μας παρεξηγησουν για τιποτα ασκητες σε νηστεια.

Ακολουθησαν τα παντα κερασμενα γλυκα σε πιατελες, τσιζκεικ, γιαουρτι με γλυκο κουταλιου, χαλβας, πορτοκαλοπιτα, εκμεκ και μαζι χωνευτικα λικερ. Ολα χειροποιητα, ολα τοσο λαχταριστα. Αντε να βρεις χωρο να τα βαλεις, ειναι μια προκληση απο τις λιγες.

Παμε στο πιο ακανθωδες ζητημα για καποιους: το κοστος. Αν το δεις καθαρα και μονο απο αποψη κοστους, ειναι λιγο ακριβο, για το μεσο πορτοφολι. Δεν θα επρεπε ομως να το δεις ετσι, ακομα να μαθεις τη σωστη οπτικη ντε; Η τιμη σε αμεση συναρτηση με την ποσοτητα, ποιοτητα και συνολικη εμπειρια ειναι οχι απλα λογικοτατη, αλλα για μενα συμφερουσα. Στην τελικη, ποσες φορες δινουμε και παραπανω για κακους κιμαδες με παρδαλα ονοματα, λασπομακαροναδες μιας μπουκιας ή γλυκα πυργους κενα νοηματος;

Να πατε. Να πατε, να πατε. Ακομα εδω ειστε;

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Θα πω την ασχημη αληθεια που ολοι σκεφτομαστε: το Μπαρμπαρα δεν ειναι ονομα για φαγαδικο. Στην καλυτερη ταιριαζει σε ηθοποιο ταινιων ακαταλληλου περιεχομενου. Και οχι τιποτα πρωταγωνιστριας, δευτερο ρολο και κατω. Αφου πηγα, ειδα και απηλθα, οφειλω να πω οτι βλεπω το x-rated του πραγματος: και το φαγητο τους, ακαταλληλο για ανηλικους ειναι.

Τσικνοπεμπτη μεσημερι, 2 ατομα με πονους απ τη μεση ως τις παρανυχιδες απο πολυωρη βοηθεια σε μετακομιση, αποφασιζουμε να παρουμε πισω δυναμικα τις χαμενες θερμιδες. Καπως ετσι, καναμε το Μενιδι-Βριλησσια με διακτινισμο σχεδον, σε χρονο dt.

Mε την εισοδο μας στο κτιριο, ενιωσα την αμερικανινη να σταζει απ τα ταβανια. Για τους αδαεις, αμερικανινη ειναι η αζωτουχος βαση που συνθετει το συνολο των στοιχειων που εχουν αυθεντικη αμερικανικη προελευση, απο το Λευκο Οικο ως το αιμα στις φλεβες μου, τις μπεργκεροφραχθεισες. Μοντερνια σε ολο της το μεγαλειο, αυτο που θα ελεγα funky αν καταδεχομουν να χρησιμοποιησω τετοιους ορους.

Τουβλο, τουβλο, τουβλο. Παντου. Στα πατωματα, τους τοιχους, τις κολωνες. Ευτυχως οχι στα στομαχια μας. Τουβλο και τζαμαρια παντου, ως εκει που βλεπει το ματι σου, δηλαδη το τρισχαριτωμενο μπαλκονι του πανω οροφου. Δειτε φωτογραφιες στο ιντερνετ και μη με σκατε, δεν ειμαι και ο Σπυρος Σουλης να κανω παραπανω αναλυση. Ηταν κουκλιστικο, αρκει;

Με το που μπηκαμε, πεσαμε πανω σε μια κοπελα πιο γλυκεια απο σιροπιαστο ταψιου. Αυτη μας υποδεχτηκε, αυτη μας βολεψε, αυτη μας φροντισε. Με ενα χαμογελο ως την Καλαμπακα και ενα κεφι λες και δε δουλευε την εθνικη επετειο της υπερλιπιδαιμιας, κερδισε με το σπαθι της οχι μονο το τεσσαρι της, αλλα και την επιθυμια μας να επιστρεψουμε στο καταστημα και να την αφησουμε να μας κακομαθει επικα με το αψεγαδιαστο σερβις της. Αν εσεις οι Μπαρμπαρακιουιτες ακουτε, δωστε της αυξηση, μπονους και το χρυσο κλειδι της πολης.

Το φαγητο στο Κιου ειναι ή του υψους ή του βαθους. Αν ειχα λειτουργικο βυθομετρο αντι για στομαχι, θα επαιρνε αριστα. Τωρα θα παρει 3, και αυτο γιατι εχει την καλυτεροτερη σως τσενταρ στα χρονικα αυτου του κιτρινου ερωτα. Εμεις πηραμε:

Μπουριτο (7€) που βασικα ηταν μια τορτιγια κομμενη στη μεση, γεμιστη με μοσχαρισια φιλετακια παραψημενα σε βαθμο σολιασματος, καρε ντοματας, sour cream, φρεσκο κρεμμυδι και κολιανδρο και κακοποιημενη απο την πιο απαραδεκτα κακογευστη γκουακαμολε που φτιαχτηκε ποτε. Στεγνο, αδιαφορο και, αν εκανες το λαθος να πιασεις και καθολου απο τη μπαλα πρασινου πολτου πλαστελινης που ειχε το πιατο, ξεκιναγες ασκητικη νηστεια χθες.

Αφου διαφωνησα με το εσωτερικο μου συστημα σχετικα με το τι θα κανει τους γευστικους μου καλυκες να χορεψουν κονγκα, κατεληξα στο Grandma's boy, μια ομορφη μαζα αισμπεργκ, ντοματας, μπιφτεκιου, μουσταρδας, μπεικον, προβολονε και μιας αηδιας που θεωρητικα ηταν πουρες μελιτζανας. Αν ομως την εκανες στην ακρη, οπως εγω καλη ωρα, το υπολοιπο μπεργκερ ηταν μια ζουμιαρικη, ερωτευσιμα ψημενη κολαση.

Ο φιλος μου πηρε το Barbara que (11€) μετα το απαραιτητο στριπτιζ απο λαχανικα, κοινως μπιφτεκι, τσενταρ, αυγο και σως μπαρμπεκιου, το οποιο βρηκαμε και οι 2 παρα πολυ ζουμερο. Συνοδευοταν, οπως και το δικο μου, με φρεσκες, τραγανοτηγανισμενες, τσενταρολουσμενες πατατιτσες που εξολοθρευτηκαν σε δευτερολεπτα.

Μας αρεσαν τοσο πολυ που πηραμε μια εξτρα μεριδα απο αυτο το τηγανιτο, τυρενιο θαυμα και καταληξαμε να τρωμε πανευτυχεις πατατες με ολιγο απο μπεργκερ αντι για το αναποδο. Βαλε και τα κομματακια τσιγαρισμενου μπεικον απο πανω, και κανε εικονα τι εγινε. (4.5€)

Τα συμπερασματα, λοιπον, αχταρμας. Χωρος και εξυπηρετηση για οσκαρ. Οι γευσεις μου καψαν τον εγκεφαλο στην προσπαθεια μου να τις καταταξω. Αν το παρω τμηματικα, εχουμε ενα ωραιο, αφρατο ψωμακι, ενα σωστα ψημενο αλλα οχι αξιοσημειωτο μπιφτεκι, υλικα πλουσια και καλης ποιοτητας. Απο τη μια πατατα και τυρι μουρλια, απο την αλλη οι πιο ιδιαιτερες σαλτσες οχι απλα κακες, κακος ηταν ο Νταρθ Βειντερ. Κακος ηταν ο Τζοκερ. Αυτες ηταν ντροπιαστικα κακοφτιαγμενες.

Απο οικονομικης αποψης, τα πιατα ειναι αναμενομενα τιμολογημενα, στο μεσο ορο αυτης της κατηγοριας τα τελευταια χρονια. Αν η γευση συμβαδιζε με αυτο που υποσχεται, για μενα το value θα ηταν 4ρι, γιατι δεν αρνουμαι ποτε τον οβολο μου στην πλεον αγαπημενη μου αμερικανια. Στην παρουσα φαση, με πολυ πιο απολαυστικα και χωρις δυσαρεστες προσθηκες μπιφτεκοψωμα ανα την Αττικη, θαρρω πως η Μπαρμπαρα δεν με ξεμυαλισε τοσο που να της δωσω τελικα τον Α' γυναικειο ρολο. Υπαρχει, ομως, και ο β' και ο γ' και, ενω δεν θα παρουν ποτε Οσκαρ, δεν παυουν να ειναι προτεινομενοι για Χρυσες Σφαιρες και Χρυσα Βατομουρα. Στην τελικη, βραβεια δεν ειναι και αυτα;

Θα ξαναπαω.

Υγ. Οπως θα εχετε ισως προσεξει, η παρουσια μου στο σαιτ ειναι το λιγοτερο υποτονικη, με ψηφους που αργουν βδομαδες και κριτικες πιο σπανιες απο εμφανισεις μπλε πανσεληνου. Λυπαμαι που αργω, αλλα δεν παυω να διαβαζω και, σαφως, να ψηφιζω, εστω και αργοπορημενα, οποτε αν δεν σας εχω ακομα ψηφισει, θα το κανω σιγουρα. Και η μπουγαδα μου τα ιδια παραπονα παραμελησης με σας εχει δυστυχως.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Τρια πραγματα σε αυτη τη ζωη, οταν τα ζοριζεις πολυ, εχουν την ταση να σε φτυνουν καταμουτρα: οι καινουργιοι ερωτες, οι βραδινες εξοδοι και τα λαμα. Και καλα τα αλλα δυο, βρισκεις αλλο ταιρι ή πιο προθυμο να υπομεινει χαδια ζωο. Πως ομως παιρνεις το τραπεζι σου απο το μαγαζι που στα κανε μουσκεμα να πας σε αλλο να συνεχισεις τη βραδια σου στα στεγνα;

Φταιμε και μεις, εδω που τα λεμε. Της καρφιτσωθηκε της αλληνης στο μυαλο ζωντανο μουσικο προγραμμα, και κοντεψαμε να ξενιτευτουμε επειδη δε βρισκαμε ουτε κιλιμι διαθεσιμο. Καπως ετσι, καταληξαμε 11 ατομα, ενα βροχερο σαββατοβραδο, σε ενα απο τα τραπεζια του Περι Κρεατων Γευσεις, της μοναδικης επιλογης με ελευθερο τραπεζι που ειχαμε μετα ερευνα επιπεδου Νικολουλη.

Επισης φταιμε που πηγαμε σε 3 δοσεις, σαν αμοξιλ 500ρι. Κατα τις 10 παρα οι 3, 11.30 αλλες 3, μια ωρα μετα τα ρεστα μας. Αμα τη εμφανισει, ειχαμε δηλωσει οτι ειμαστε πιο κοινωνικα απροσαρμοστοι απο Μαορι στο Μανχατταν, αλλα εκει καπου σταματησαμε τις αλλοπροσαλλιες, και τις αρχισε το καταστημα.

Το οποιο καταστημα ειναι το αναμενομενο εμφανισιακα, ανετο και καθαρο, χωρις κανενα παινεψιμο διακοσμο, αλλα σιγουρα καταλληλο για το σκοπο του. Εκτιμησα τα ευρυχωρα τραπεζια και τις ανθρωπινες αποστασεις μεταξυ τους, δεν εκτιμησα τις καμποσο αβολες καρεκλιτσες τους.

Επισης εκτιμησα τον επαγγελματια μουσικο τους που τραγουδουσε πολυ ωραια το εντεχνολαικο ρεπερτοριο του, καθως και την ικανοτητα του να εκτελει σπαραξικαρδια μεχρι και το τραγουδι των Τελεταμπις. Δεν μπορω να πω το ιδιο και για την υπερτατα καλτ φιγουρα του ιδιοκτητη, στον οποιο καθε τρεις και λιγο παραχωρουσε εμφανως απροθυμα το μικροφωνο. Ο ανθρωπος αυτος σαφεστατα αγαπα το παλκο, αλλα η ωδικη του δεινοτητα φερνει στο νου παπαγαλο παρα αηδονι, οποτε μονο με χιουμορ παλευοταν η κατασταση.

Για να μη θυμηθω καλυτερα την οριενταλα που κουνουσε τους ελληνοπρεπεις γοφους της και ζαλιζε με τα δονουμενα ψωμακια της τους ηδη αποχαυνωμενους απο το κρασι θαμωνες. Πως συνταιριαξαν Ορφεα Περιδη, παρωδια Καρρα και Alla Kushnir, αποτελει αλυτο μυστηριο.

Τιποτα ομως, δε μας προετοιμασε για το κλεισιμο της βραδιας μας εκει, μιας βραδιας που ξεκινησε με ευγενεστατο καλωσορισμα, ευχαριστη εξυπηρετηση απο μια κοπελα και γενικα καλη συμπεριφορα του προσωπικου απεναντι μας. Αν δεν ειχε ακολουθησει το σκηνικο που περιγραφω παρακατω, ευκολα θα ειχα βαλει 4 στον τομεα. Τωρα βαζω 2 και να λενε και ευχαριστω που εχω χιουμορ σαν ανθρωπος.

Τρεις χωριστες παρεες στο ιδιο τραπεζι σημαινουν και 3 λογαριασμους. Οι πρωτοι και οι δευτερες φαγαμε, οι τριτοι ηπιαν μιση δεξαμενη κρασι. Οταν ηρθε λοιπον οι ωρα να πληρωσουμε για να φυγουμε, οι τελευταιοι ηθελαν να μεινουν να συνεχισουν να επενδυουν στο μνημειο του αγνωστο
υ αμπελουργου. Ζηταμε λοιπον χωριστους λογαριασμους και πληρωνουμε οι 2 πρωτες δοσεις τα δικα μας. Ο ιδιοκτητης ερχεται καθιδρος και ρωτα ποιος ηπιε, λεει, μισο ημιγλυκο, που ειχε μεινει απληρωτο. Σημειωτεον, οι 5 που θα εμεναν δεν ειχαν πληρωσει.

Εξηγουμε πανω απο το θορυβο οτι εμεις πληρωσαμε τα δικα μας, και οι αλλοι θα πληρωσουν τα κρασια τους στο τελος. Δεν πειθεται. Οποτε, κατα την εξοδο μας, και ενω εκτελει στα 5 μετρα Μητροπανο, κατεβαζει το μικροφωνο, με γραπωνει απο το μπρατσο και ρωτα εντονα αν βγαλαμε ακρη με το ημιγλυκο. Μπροστα σε ολο τον κοσμο, θεωρησε οτι ηταν σοφο να κανει κατι τετοιο. Παλι καλα που δεν το ειπε στο μικροφωνο, ή ακομα χειροτερα, τραγουδιστα. Περα απο αχαρακτηριστα αγενης, η πραξη του ηταν αψυχολογητη, και τελικα του κοστισε οποιαδηποτε μελλοντικη μας επαφη με το καταστημα.

Ισως και να το καταπινα αν, σε ενα τουλαχιστον τομεα, ημαστε ικανοποιημενοι, μα τωρα, δεν εχω κατι να πιαστω. Συμπεριφορα; Αστα βραστα. Φαγητα; Χρυση μετριοτητα, ενω κοστος ξεπερνα κατα πολυ την ποιοτητα που μας προσφερθηκε.

Στα του φαγητου, τα 3 πρωτα ατομα πηραμε:

Τζατζικι, μου θυμισε κουβαδισιο, χωρις να ορκιζομαι ομως. Σε καθε περιπτωσει ειναι βελουδινο μεν, ανευρο δε. (3.5€)

Πατατες τηγανιτες, ωραια τηγανισμενες και χερατες. Αυτο που μας χαλασε ηταν η ποσοτητα, ειδικα αν συνυπολογισεις οτι περασαν απο διπλα μας κατι μεριδες πολυ πιο καρδαμωμενες. (3.5€)

Κολοκυθακια τηγανιτα, λαδερα μεν και με αλευρατη γευση, αλλα τρυφερα μεσα και ωραια αλατισμενα. Δεν ειμαι αντικειμενικη, γιατι τα λατρευω οσο χαλια και αν ειναι, παντως στους αλλους δεν αρεσε η αλευρενια επιγευση. Επισης θεωρω την τιμη σκανδαλωδη για 15 αραχνουφαντες ροδελιτσες κολοκυθι, χωρις καν ενα ντιπ διπλα. (5.5€)

Μπεκρη μεζες. Πολλα πραγματα ηταν, μπεκρη μεζες ομως σιγουρα δεν ηταν. Σε ενα πηλινο βρηκαμε μερικες πρασινες πιπεριες, λιγη ντοματα, φετα, λαδια, νερα, αψαδα ουτε εξ ακοης, καλα για καψιμο δε το συζητω καν, δεν τον γνωριζω τον κυριο, και απο κατω μουλιασμενη τηγανιτη πατατα να πιανει χωρο. Σαν γευση κρινομενη, δεν ηταν καθολου κακη. Το ετρωγες. Αν ομως, οπως ο ατυχος φιλος μας, λαχταρας να φας το ονομα και οχι ο, τι αυτοι βαφτισαν ετσι, τοτε θα μεινεις με τη λιγουρα. (7€)

Μεριδα προβατοπαϊδακια. Να ξεκινησω απ τα καλα. Αριστα κομμενη και ψημενη, χωρις καμια ασχημη οσμη, με τη λαχταριστη μυρωδια της τσικνας, η προβατινα εγραψε. Με την ντοπιαστικη ποσοτητα ομως που φεραν, τρια παϊδακια με λιγο ψαχνο και μερικες πατατες, ισα που επαιρνε ο καθενας μια μυρωδια, μη και κακομαθουμε. (9€)

Μεριδα παϊδακι αρνισιο. Φερνει ατιμωση στο δολιο το ζωντανο που θυσιαστηκε για να ευχαριστηθουμε εμεις. Δε το σεβαστηκαν το καψερο, οποτε καπως ετσι κατεληξε τεσσερα λεπτουτσικα κοκκαλακια με ενα ιχνος κρεατος απανω, τοσο λαστιχενιο και σκληρο που πηγε ακλαφτο. Δεν ξερω ειλικρινα τι με πειραξε περισσοτερο. Που η μεριδα ηταν 60γρ κρεατος με κοπο, ή που και αυτο ηταν μια αμασητη μαζα νευρων και λιπους; (9€)

Για να λεμε και τα θετικα, κεραστηκαμε ενα πιατο με καμποσα κομματακια μιλφειγ, που ειναι παντα μια εκτιμητεα κινηση, και ηταν και νοστιμουλια. Επιπλεον, η αποδειξη ερχεται νομιμα και αζητητα, πραγμα που ξεκαθαρα σεβομαι.

Για ολα τα προαναφερθεντα, που για κορεσμο τριων πεινασμενων ατομων εφταναν δεν εφταναν, με εμφαση στο δεν, πληρωσαμε 3 ατομα, μαζι με 2 μισοκιλα κρασι (4.5€ εκαστο) ενα 50ρικο, χρηματα που θεωρω πολλα για την ποσοτητα και ποιοτητα οσων μας προσφερθηκαν. Πως να το κανουμε, ειναι τσιμπημενες οι τιμες, και συνδυαστικα με τα πιατα τους, σε εκνευριζουν επικινδυνα.

Τι μου εμεινε τελικως; Εκνευρισμος και δυσαρεσκεια. Διοτι φιλτατε αφεντικε, ειναι πολυ ευκολο να δωσεις μια να παει η καρδαρα με το γαλα ακλαφτη και συ της εριξες ενα τακλιν, τυφλα να χει ο Καστιγιο. Δε νομιζω να ξαναπαω. Ουτε τα δονουμενα ψωμακια της χορευτριας, ουτε η μουσικη, ουτε το φαγητο με συγκινησαν ιδιαιτερα, πραγμα περιεργο με τοσο δραμα στη φωνη του αοιδου.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Καλη και η Χαλκιδικη, αλλα σαν την πολιτισσα γιαγια, δεν εχει. Αυτη η πολυχρωμα αλλοπροσαλλη Φαναριωτισσα εχει σημαδεψει την παιδικη μου ηλικια με τα "κρομμυδια" της, τα τζιερια της, τις αγαθοεργιες και τα μπαχαρικα της. Φευγοντας αφησε ενα δυσαναπληρωτο κενο στα ιδρυματα που βοηθουσε, κυριως ομως στα στομαχια μας, που συνηθιζε να γεμιζει με τα πιο θεικα βουτυρατα πιλαφια, χριστιανικο εξαψαλμο και το καλυτερο χουνκιαρ που εχει βγει ποτε απο κατσαρολα.

Αποφασισα να κλεισω το 2017 με μια κριτικη για το πλεον αγαπημενο μου ειδος κουζινας, και να την αφιερωσω στις 2 πολιτισσες της ζωης μου που με γαλουχησαν με αυτην και, βασικα, μου την μπουκωσαν με το ζορι οταν αντισταθηκα. Και να εχεις γιαγια απο κει ειναι καλα, φερνει και κρυφα πισμανιέ οταν γυρνα απο ταξιδι. Απο την πολιτισσα μανα, ομως, φυλαξου! Η δικια μου η υπουλη με ταιζε ταουκιουκσου και αμελησε να μου πει οτι ο μαστιχατος οργασμος που γονατιζα ειχε μεσα κρεμα, ζαχαρη και κοτοπουλο.

Η Ασια μου θυμισε πολυ εντονα τη γιαγια μου, γιατι η κουζινα τους διεπεται απο τους ιδιους ακριβως κανονες, εχουν την ιδια λιστα προαπαιτουμενων που ακολουθουν ευλαβικα:

1. Το φαγητο ειναι μεγαλη υποθεση. Θελει φροντιδα, αγαπη και κανακεμα. Αν δεν εισαι διατεθειμενος να πεις και ενα γλυκολογο στο μοσχαρακι σου οσο μελωνει, αστο να ζησει και μην το παιδευεις το δολιο.

2. Εν αρχη το κρεμμυδι, παντα και παντου. Χωρις μισο τσουβαλι κρεμμυδι δεν κανεις φαγητο, κανεις παραγωγη αστικων λυματων.

3. Οπου μπορεις να βαλεις ρεβυθια, βαλε. Και να μην μπορεις, παλι βαλε.

4. Ο ως ανω κανονας ισχυει αυτουσιος και για κανελα, μπαχαρι και τα ολοκληρα πιπερια.

5. Αν το πιατο σου δεν ειναι ορατο απο τη στρατοσφαιρα, ειναι λειψο. Μην νομιζεις οτι δε το βλεπουμε, βαλε κι αλλο.

6. Οι γευσεις πρεπει να ειναι διακριτες και καθαρες, μην τις θαβεις κατω απο σαλτσες. Σε σαλτσες βαφτιζουν τα φαγητα τους οι Γαλλοι, που κρυβουν τη δυσοσμια με αρωματα. Αυτο θες;

7. Αν οταν σηκωθεις απ το τραπεζι αναπνεεις ακομα, κατι εχεις κανει λαθος. Απιθωσου κατω και ξαναπροσπαθησε.

Παρασκευη βραδυ και 5 ηρωες κομιξ συναντιουνται στην καταμεστη Ασια: η αυστηρη Κλαραπατρα, η ναζιαρα πυργοδεσποινα, ενας εκπαιδευτης ποκεμον, ενας ποιητης της ρουγας και μια ανθισμενη μπιγκονια.

Ο χωρος εχει περιγραφει διεξοδικα απο αλλους φιλους χρηστες, οποτε θα περιοριστω να πω "ζητω η κουτουκιλα. " Μαγαζι πολυ πιο περιποιημενο απο το μεσο ψηταδικο, με αυτη τη ζουρζουρικη βαβουρα του σεμιμεθυσμενου θειου που μαζεψε τα κουνιαδακια για να φανε κατι της προκοπης. Τα χουμε ξαναπει αυτα, βρεθηκα στο στοιχειο μου.

Αν κατι θα ηθελα να αλλαξει ειναι οι αποστασεις αναμεσα στα τραπεζια, αν και σε τοσο μικρο μαγαζι, φεξε μου και γλιστρισα. Επειδη ομως η κυρια με το ακινητο το δηλωμενο στο Ε9 πισω μου ειχε κανει λαβη χάιμλιχ στην καρεκλα μου με αποτελεσμα να κινω μονο τα βλεφαρα μου, οφειλω να το σχολιασω. Επιπλεον δε θα με χαλαγε και λιγο πιο δυνατη θερμανση. Υπαρχει κοσμος που δεν ζεσταινεται με οινοπνευμα και το σκετο πνευμα δεν ανεβαζει θερμοκρασια.

Για την εξυπηρετηση, κακη κουβεντα δεν εχω να πω. Η κοπελα που μας φροντισε ηταν κεφατη και προθυμη, μας περιποιηθηκε με χαμογελο, ενω ελεγε και κατι αστειες ατακες οταν προλαβαινε. Κατι μικροκαθυστερησεις δεν μαραζωσαν κανεναν, ειχαμε τοσα να πουμε που σιγα μη χρονομετρουσαμε και την αφιξη των πιατων. Για τον φορτο εργασιας που ειχαν την παλεψε παλικαρισια και κουραση δεν εδειξε. Εμενα αυτο μου αρκει για να ειμαι γαλαντωμα στη βαθμολογια μου.

Στα του φαγητου, ολα οσα πηραμε ηταν για μας μια τεραστια εκπληξη, ειδικα αν σκεφτει κανεις οτι ειμαι αυστηρη στην κουζινα που μου ειναι πιο οικεια. Το εννοω, η μανα μου κοτοπουλο με πατατες δεν εκανε ποτε, εκανε ομως ξυλοφουρνατα λαχματζουν και ασουρεδες αντι για γαλακτομπουρεκα.

Αρχικα ηρθε μια γονδολα με λαδωμενα τεταρτα σουβλακοπιτας, με τα αλατορηγανα τους. Απο κοντα και οι σαλατες, απο τη μια η τσομπαν (4.5€) με μαρουλι, αγγουρι, ντοματα, κρεμμυδι και καπαρη, αφετερου η Ασια με τα ιδια υλικα συν καροτο. Και οι 2 υπερπλουσιες, με ενα λαχταριστο ντρεσινγκ, συνολικα πολυ νοστιμες. Ποσο συχνα τοσο απλη σαλατα, χωρις τυρια και μαγιονεζες να κρυβουν τις γευσεις, ειναι τοσο μα τοσο νοστιμη;

Χουμους (3.80€) πολυ ωραια αλεσμενο, να μην βρισκει το δοντι πουθενα. Ελαφρυ στο σκορδο και λιγο παπρικατο, με μυρωδατο λαδακι. Παρα πολυ καλο.

Ντολμαδακια (3.80€) που οταν παραγγελθηκαν ενιωσα ενα τεραστιο οχι να ηχει στο κεφαλι μου. Της προκοπης γιαλαντζι δε βρισκω πουθενα, οποτε εχω παψει να τα παιρνω. Τα μικρα, τρυφερα, καλοβρασμενα κουκλια που μας εφεραν, με λαδακι και κρεμα βαλσαμικο, κλονησαν τη θεωρια μου στην πρωτη μπουκια.

Πατατες τηγανιτες (2.30) φρεσκιες και τραγανες, καθως και τυροπιτακια Ανατολιτικα (4€) που ειναι μια τηγανιτη πιτα με χειροποιητο ζυμαρι, κομμενη σε τριγωνα, που θα την ηθελα λιγο πιο κρουστη, δινουν στιγμα για το αλαδο τηγανι τους.

Μεριδα γιαουρτλου και μεριδα ισκεντερ (8€ εκαστη). Βαση απο κυβακια πιτας, ντονερ, κοκκινη σαλτσα και γιαουρτι, στη μεν ζεστο, στη δε κρυο. Ειναι το πιο μαλακο, ζουμερο, κρεατενιο ντονερ που εχω φαει, με τι σαλτσες να το αναδεικνυουν ακομα περισσοτερο, αν αυτο ειναι δυνατον. Αγγιζει την τελειοτητα λεμε.

Μεριδα ντονερ (8€) γιατι οσο και να φας, παντα υπαρχει χωρος και για αλλο λιγο. Ειναι ομορφα στημενο σε πιατελα πανω σε κοκκινωπο ρυζι με ρεβυθια και στεφανωνεται απο ροδελες ντοματας, μαρουλι και κρεμμυδακι με μαιντανο. Πιατο απαιχτο που δεν εχει τιποτα να ζηλεψει απ τα σαλτσατα αδερφια του.

Μπειτι κεμπαπ (9€). Σκαει μυτη ενα κεμπαπ Γολιαθ τυλιγμενο σε μια ζυμη σαν κρεπα, με καυτερη σαλτσα και απο διπλα τα ιδια σαλατικα και το ιδιο, υπεροχο, ρεβυθοπιλαφο. Δεν περιμενα να μου αρεσει τοσο, και ειχα ερωτηθει θα διαφωνουσα με την επιλογη του. Τελικως μου αρεσε το ποσο αρωματικο ηταν και ποσο πολυ με εκαιγε, και ας μη το θελα στην αρχη. Εμ γιουσλου, εμ σουσλου, θα ελεγε η γιαγια μου.

Κλεισαμε με ενα κιουνεφε ζεστο, σιροπατο, που δεν ειχε χασει την τραγανοτητα του ουτε ελαχιστο. Το τυρι ηταν θρυβουλομαστιχωτο, με γευση ηπια αλλα γλυκα τυρενια. Ηρθε σε ταψακι με τα κουταλακια του, πασπαλισμενο με φιστικι Αιγινης. Τα πιο καλοξοδεμενα 5€ στην ιστορια.

Με αρκετες μπυρες, τωρα ποσες και ποιες θα σας γελασω, ο λογαριασμος ανηλθε στα 16 το ατομο περιπου, ποσο που για την ποιοτητα, την ποσοτητα και τη νοστιμια οσων φαγαμε ειναι πολυ πολυ ικανοποιητικο. Κινειται στο μεσο ορο ενος τυπικου κεμπαπτζιδικου τιμολογιακα, αλλα ειναι κλασεις ανωτερο ακομα και στα συνοδευτικα. Το μελετησαν το πραμα.

Μπορω να πω με βεβαιοτητα οτι η Μικρα Ασια μονο μικρα δεν ειναι, αφου αποδειχθηκε ενα μαγαζι που η καλη κουζινα συναντα την καλη παρεα, και κανουν μια καλοσυνη αλλο πραμα. Το κριτηριο που ειχα εξαρχης ειναι αν θα πηγαινα τη γιαγια μου εκει, αν φυσικα ηταν ακομα εν ζωη. Ενημερωτικα, θα το καναμε διημερη εξορμηση, αντι εκδρομης.

Σαν επιλογο, θα ηθελα να προτεινω τη Μικρα Ασια μονο σε οσους εχουν μυαλο και καρδια ανοιχτα. Που δε θα στραβωσουν αν αργησει το κρασι ή ξεχαστει κανα πιατακι, που δε θα πανε σαν γευσιγνωστες να ψαχνουν την ατελεια στην παραμικρη συνταγη. Θα πανε να φανε εντονα συναισθηματικο φαγητο σε ενα χωρο σαν το σαλονι της γιαγιας μου, απλο, λιτο, που κρατα το μεγαλειο για την ψυχη και οχι για τη διακοσμηση.

Να εχετε ομορφη χρονια με αυτους που αγαπατε. Γιατι οι αγαπημενοι μας ανθρωποι ειναι το αλατι της ζωης. Το μπαχαρι, θα το βρειτε στην Ασια.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Οταν παω σε μαγαζι με την επωνυμια "τα λαλαγγια", αν μη τι αλλο, περιμενω να τα δω να μου χαμογελανε στο πιατο τους. Μα να μου τα φερουν αντι για ψωμι. Μα να τα προσφερουν αντι κερασματος στο τελος. Μα να τα δω με καποια χρεωση στον καταλογο, στο κατω κατω. Οσο ειδατε εσεις την αναπτυξη στην ελληνικη οικονομια, ειδα και γω οτιδηποτε παρεμφερες με την μανιατικη λιχουδια. Ξεψαχνισα τον καταλογο σαν πεινασμενο λυκοσκυλο, αλλα λαλαγγια πουθενα. Και ερχομαι εγω και ρωταω. Ρε αδερφε, μας τρολαρεις?

Τριτη βραδυ και περιμενουμε αγαπημενο ζευγαρι για οικογενειακο τραπεζωμα, στο εντελως αδειο μαγαζι. Οση ωρα μειναμε εκει η κατασταση δεν αλλαξε, πραγμα που μου εξηγει γιατι το συγκεκριμενο μαγαζι το παιδευει μονιμα σε σαιτ προσφορων μηπως ψαρεψει καποιον νεο πελατη. Οχι οτι η προσπαθεια να γινει πιο γνωστο ειναι επιληψιμη, ομως εδω εχω 246 ενστασεις, που θα αναλυσω παρακατω.

Κηπο δεν ειδαμε, καθοτι το επισκεφτηκαμε καταχειμωνο με εναν βροχερο καιρο, σκετη καταθλιψη. Ο χωρος στον οποιο καθισαμε ηταν παλιακα ευχαριστος, σα να ξεπηδηξε απ τα σκηνικα της Φινος Φιλμς. Σε λαδοπρασινες αποχρωσεις τα παντα, απ τα κουφωματα ως τις καλτσες του μαγειρα, σε καφενειακο στυλ. Δεν περιμενα κατι διαφορετικο απο μωσαικο στο πατωμα, ή απο τις γνωστες ξυλινες καρεκλες, αλλα δεν με ενοχλησε και καθολου. Απ τη στιγμη που ηταν καθαρα, που για μενα ειναι αδιαπραγματευτο, δεν πα να ναι σα το καφενεδακι του μπαρμπα Μανωλη, εγω σε στηριζω. Αν, δε, θυμοσουν να αναψεις κ καμια θερμανση, να μην τρωω φασκιωμενη σαν αραβικη πιτα, θα σε ευγνωμονουσα.

Η εξυπηρετηση απο ενα παιδι πολυ νεαρο, λογικα γιο του ιδιοκτητη αν κρινω απ την ηλικια και τον ερασιτεχνισμο του. Οταν δεν ηταν εξαφανισμενος στα ενδοτερα, με το ζορι ελεγε μια κουβεντα, παρα στεκοταν αμηχανα απο πανω μας. Δεν το εκανε με τροπο ασχημο, μονο λιγο αγαρμπο, ακριβως επειδη ειναι κατα συνθηκη σερβιτορος και δεν εχει ουτε την εμπειρια, ουτε το τακτ που απαιτειται για να κανεις τον αλλο να αισθανθει οικεια. Θα μου πεις, και τοτε προς τι το 3 μανδαμ;

Να σου πω. Σοβαρα λαθη δεν εκανε, εφερνε τα πιατα σε καλους χρονους, δεν ξεχασε κατι και ηταν συνολικα ευγενικος, παροτι λιγομιλητος. Δε θα ηθελα να του βαλω χαμηλη βαθμολογια λογω απειριας, αντιθετα ελπιζω να διαβασει οσα γραφω και να τα δει σαν μια προτροπη να γινει λιγο πιο κοινωνικος και χαμογελαστος, γιατι νομιζω πως ειναι καμποσο κουμπωμενος ως εχει. Βεβαια, να τα λεμε κι αυτα, ουτε στην επιχειρηση αξιζει πανω απο 2, καθως δεν ξερουν απο φιλοξενια αρκετα ωστε να μη μας αφησουν να παγωσουμε, ή να κερασουν κατι υποτυπωδες στο τελος για καληνυχτα, στους μοναδικους τους πελατες για τη βραδια. Για να μη θυμηθω το δελτιο παραγγελιας που μας φερανε και κοψω κανα βαθμο ακομα.

Ο καταλογος μεγαλος και με παμπολλες επιλογες, ολες απο τσιμπημενες ως παραλογα τσιμπημενες. Εμεις, 4 ατομα ξενηστικωμενα και κατευθειαν απο δουλεια με εντελως μη ανθρωπινα ωραρια οι περισσοτεροι, 10.30 το βραδυ παραγγειλαμε:

Ποικιλια ορεκτικων (13.50) που ο σερβιτορος δεν ηξερε να μας πει τι ακριβως περιεχει. Τελικως αποδειχθηκε ενα πιατο με μερικα κροκετοπιτοειδη, δυο απο καθε ειδος και σιγουρα φτωχοτατη για να τιμησει το ονομα ποικιλια ή το κοστος της. Περιειχε 2 κολοκυθοκεφτεδες μινιον, 2 τυροπιτακια με υπεροχο φυλλο, 2 παστουρμαδομπαλιτσες, 2 κροκετομπαλιτσες με ελια και that's all folks. Σοβαρα δωσαμε 13.5 ευρω για 8 δειγματακια, νοστιμα μεν, πιο φτωχα απο την κυβερνηση της Ουγκαντα δε. Και ερχομαι και ερωτω: ειναι τωρα αυτη εικονα πιατου σοβαρου μεζεδοπωλειου;

Τζατζικι (3.90€) Πολυ σκορδατο, εξυπηρετει το σκοπο του αριστα. Κοινως σου ριχνει την μεγαλη σε δευτερολεπτα. Τωρα αν ειναι κουβαδισιο ή οχι, θα σας γελασω, τουλαχιστον ηταν μπολικη μεριδα. Παντως τρωγεται ευχαριστα, με τις κυριες της απο κατω αυλης.

Πατατοτηγανιτες (3.50€) φρεσκιες και ψιλουτσικες, πολυ ωραια τηγανισμενες. Γενικως, κανουν ωραια τηγανιτα, απλως απ οτι φαινεται εχουν τηγανι απ αυτα τα μικρουλια για ενα αυγο ματι, γι αυτο ολες οι μεριδες βγαινουν μπεμπε.

Τσουχτές Μανης με αυγο τηγανιτο και μυζηθρα τριμμενη (6.80€) Μακαρονοειδες παρα παρα πολυ ψιλο, λιγο πιο παχυ απο φιδε, καθολου αλ ντεντε αλλα αυτο ειναι αναμενομενο -ποια τσεμπεροφορουσα γιαγιουλα στη Μανη ξερει τι σημαινει αλ ντεντε- με αρκετη ξηρη μυζηθρα, την οποια αγαπω με παθος, και ενα αυγο με υγρο κροκο. Η μεριδα δεν ειναι για κυριως, αλλα για ορεκτικο την κανει τη δουλεια της και θεωρω οτι ηταν το πιο ωραιο, καλοκαμωμενο πιατο που μας σερβιραν. Να μην το ξερω να παρουμε μονο τσουχτες επι 5 να τελειωνουμε, να φυγουμε κεφατοι, σα να γυρναμε απ το Βεροπουλο.

Ποικιλια κρεατων 4 ατομων (28€) με ολα τα αναμενομενα ψητα, ητοι μπριζολακια χοιρινα, λουκανικο, πανσετακια και μπιφτεκακια, με τις ιδιες πατατιτσες απο πανω και ντεκορ απο φετες αγγουροντοματας. Ολα ηταν σωστα ψημενα και ευχαριστα, χωρις να διεκδικουν δαφνες πρωτοτυπιας, ποσοτητας ή ποιοτητας. Ειναι αυτο που λεω φαγωσιμο, αλλα οχι επιδιωκομενο. Ταβανι κοστους σε αυτο το πιατο θεωρω με γενναιοδωρια τα 22ευρω, αλλα ως γνωστον, η ορθολογικη τιμολογηση δεν ειναι το δυνατο τους σημειο. Ας ψαχτουν για καριερα στο μπειζμπολ.

Ενα μισοκιλο ημιγλυκο (5€) αξιοπρεπες και ενα εμφιαλωμενο νερο (1€) εσβησαν την διψα μας, τα οποια ηρθαν αρχικα με ακαλεστο, μπαγκετοειδες ψωμακι (0.80)

Μ αυτα και με κεινα, ο λογαριασμος αγγιξε με τουπε τα 62.5€, ποσο που μας χορτασε τοσο οσο, κυριως γιατι οι 2 ειναι χαρακτηριστικα λιγοφαγοι. Αν ειχαμε βγει με μπεκατσες αντι για σπουργιτια, θα φευγαμε με κενα στο στομαχι, ασυγχωρητα για το μεγεθος της παραγγελιας.

Και φτανουμε στις ενστασεις μου. Απο μια προχειρη ερευνα τα λαλαγγια φιγουραρουν σε εκπτωτικα σαιτ 364.5 μερες το χρονο, με εκπτωσεις της ταξης 50%. Που σημαινει οτι αντιλαμβανονται οτι οι τιμες τους ειναι περικοψιμες. Αντι λοιπον να μας βασανιζουν με κουπονια και τσαλιμακια, γιατι δεν κανουν απευθειας μειωσεις στις τιμες καταλογου, και κυνηγανε την ουρα τους; θα σου πω γιατι. Ερχεται ο πελατης κουπονατος, με τα 20 πρωτα ευρω προπληρωμενα με ενα δεκαρικο. Σου λεει γιναμε τωρα. Με τις τιμες ως εχουν, φτανει το 40ρι για πλακα. Αρα το μαγαζι τα 10 ευρω που χανει απ την εκπτωση τα παιρνει πισω χρεωνοντας 5 ευρω 2 κολοκυθοκεφτεδες σα βολους.

Εξυπνακιστικα πραματα που δεν εκτιμω. Για να συνοψισω, φιλτατε μαγαζατορα, γιατι πηραμε την κατω βολτα ομορφη μου Παναγιωτα, και δε σε βλεπω να στεριωνεις αν δεν αλλαξεις μυαλα. Ριξε τις τιμες απ την ταρατσα. Σημερα, οχι αυριο. Ασε τα κουπονια για τους αλλους, εσυ κανε το σωστο και φροντισε ποσοτητα, ποιοτητα και τιμη να συμβαδιζουν. Καταλαβε οτι ειμαστε ελληνες, κοιλιοδουλη φαρα. Χορταινει πρωτα το ματι μας, που ναι γνωστος πειναλας. Μη μου φερνεις μια μεριδα ανικανη να χορτασει το 3χρονο ανηψι μου και περιμενεις να ενθουσιαστω. Δεν προκειται. Διδαξε και τον σερβιτορο σου τη δουλεια του, να φερεις 2 πιατα ειναι ευκολο, να κερδισεις τον αλλο για να σου ξαναρθει, καθολου.

Κανε τα αυτα, και να μου το θυμηθεις, ο κοσμος θα σε αγκαλιασει. Γιατι αυτο ψαχνουν ολοι, την τρυπα τους να μαζευτουν με φιλαρακια, να πιουν και να φανε κοσμια, να δωσουν το μερτικο τους και να σου ξαναρθουν και αυριο. Ασε την αρπαχτη, για ποσο θα σε κρατησει ανοιχτο; Και κερνα και κανα λαλαγγι καημενε, τιμα το ονομα σου. Κερδισε με μπεσαλιδικα, μανιατικα. Αυτο δεν διαφημιζεις εξαλλου;

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Μπαμπεσα κυριλα, μας ρημαξες. Εδωσες μια και εχυσες την καρδαρα με τη σαμπανια στο πατωμα σου, το ευφανταστα ζωγραφισμενο. Ουφ! Τα πα και τα βγαλα απο μεσα μου. Τωρα αν εσεις κοιτατε την οθονη σας με δικαιολογημενη απορια, ειναι αλλου παπα Ευαγγελιο. Το κατα Τσιοτινη, συγκεκριμενα.

Γιατι ρε αδερφε; Γιατι μου το κανες αυτο; Εγω σε πιστεψα, σε εμπιστευτηκα, σε λιγουρευτικα! Ειδα το δημιουργικο σου τον καταλογο, τις τιμιες τιμες σου, ειδα και την ονοματαρα την ηχηρη, ξελογιαστηκα. Δεν ειδα, ομως, συνεπεια και σου χω θυμωσει.

Δεν παραμιλαω, απλως μολις εληξε αλλη μια εξοδος των συνηθων υποπτων, αυτη τη φορα στον Ταυρο, γιατι ως εκει εφτασε η χαρη μου παλι, και εχω κατι αισθηματα... μιλκσεικ παπαγια. Αλλα ξερω εγω που θα επιρριψω τις ευθυνες, στον νεαρο στριγγλο που μας εψησε να αφησουμε το πιτσουβλακι μας Παρασκευιατικα και να εμπιστευθουμε το ακατανοητο γουστο του στο φαγητο. Λες και ξερει να τρωει ανθρωπος που εχει πει σωρευτικα "ιου, το πιατο εχει πολυ ανηθιλα/σκορδιλα/ρυζιλα/τυριλα/τεκιλα/μαντηλα".

Ολοι οι οιωνοι ηταν εξαρχης εναντιον μου, οταν, κατα την αφιξη μου, ανακαλυψα οτι το πορτοφολι μου ειχε γινει παιχνιδι στα πατουσακια του χοντρουλη μου (βλεπε ενα ραθυμο, υπεργλυκο μωρο ροτβαιλερ ονοματι Τσενταρ-ναι δεν καταλαβα, τι προβλημα υπαρχει με το ονομα?) που δεν εχει αφησει στη θεση του κολυμπηθροξυλο, οποτε και βρισκοταν στο νεκροταφειο πραγματων κατω απ το κρεβατι μου και οχι στην τσαντα. Φρικη. Φοβουμενη το ρεζιλεμα σκεφτηκα μεχρι και να γυρισω σπιτι, αλλα ευτυχως λυση βρεθηκε απο τον ετερο ραθυμο, υπεργλυκο χοντρουλη της ζωης μου οποτε εφησυχαστηκα στιγμιαια.

Η πορτα του ασανσερ ανοιγει και ο χωρος σου κανει νοερα σσσσσσσσουτ απο ολες τις πλευρες. Δε θα αρχισω να γραφω για προσιτες πολυτελειες και αρλουμπες, δε μου παει. Θα πω τα πραγματα απλα. Ειναι το μαγαζι που μιλας μεσα απ τα δοντια σου μη και ξυπνησεις κανενα απο τους υπεργηρους θαμωνες, που δεν ακουμπας αγκωνα στο τραπεζι ουτε αν στον πυροβολησουν, που θεωρειται αποδεκτο να χρησιμοποιεις εκφρασεις τυπου "αφρος αρμπαροριζας" με το αναλογο περισπουδαστο υφος χωρις να πεσει η σφαλιαρα βροχη. Με δυο λογια, ειναι κυριλε.

Πανεμορφα κυριλε. Η ιδεα να ζωγραφιστουν κλαδια σε πατωματα και ταβανια ειναι απο αλλο πλανητη. Το απαλο μπεζ χρωμα νανουριστικο. Η ησυχια το ιδιο. Η φωνη του σερβιτορου, σε ενα σχεδον βουβο διαλογο σιγουρα το ιδιο. Η εξυπηρετηση μας το χε αυτο το στυλ του βωβου κινηματογραφου. Αγαλματακια ακουνητα, αμιλητα φαση. Σε σερβιρουν κρασι, αλλα ενοχλουνται και λιγο που δεν θες να σου γεμισουν το ποτηρι με το ζορι. Φερνουν το κρασι και ακολουθουν αριστα το τυπικο δοκιμης και αποδοχης απο την badass μανα του λοχου, αλλα στην επαναληψη φερνουν αλλο κρασι αυθαιρετα.

Για να επιμεινω λιγο στο θεμα, δε μου αρεσαν καποια πραγματα, που αλλου δε θα με ενοχλουσαν. Σε ενα τετοιο χωρο ομως τα περιμενω, τα απαιτει το κακομαθημενο κοριτσακι μεσα μου αν θες να μου πλασαρεσαι σαν καλο εστιατοριο. Εδω σε καφετερια πας κ οταν το μπουκαλι νερο αδειασει το γεμιζουν. Εδω η οικολογικη τους συνειδητη σε αφηνει να λυσσαξεις. Ρωτας με τι σειρα να φερεις τα πιατα, μη μου τα κανεις αχταρμα γευσεων και χρονων. Βλεπεις οτι το ψωμι εχει βανδαλιστει, φερε λιγο ακομα βρε ανθρωπε του θεου. Μη με κανεις να σε ψαχνω στην αδεια αιθουσα.

Δεχομαι οτι φταιμε και μεις. Πηγαμε και τους καναμε το μαγαζι μεζεδοπωλειο με το ετσι θελω. Σιγουρα η εμπειρια ειναι μακραν πιο αρτια και ολοκληρωμενη οταν ακολουθει το μοτιβο των κυριως κατ ατομο και σαλατας/ορεκτικου στη μεση, που οι γευσεις ειναι πιο διακριτες και δεν αποσυντονιζεται ο ουρανισκος. Μα φταινε κι αυτοι. Πηγαν οι αφιλοτιμοι και αλλαξαν καταλογο, κοιτα θρασος. Και μου μεινε μενα η ορεξη για πατατα με αυγα και πεστροφα αλοιφη.

Εμεις 6 ατομα πηραμε:

Αρχικα ψωμι λευκο και μαυρο, αφρατο, θεοφρεσκο, ευωδιαστο. Το θεωρω το απαυγασμα του ψωμιου, την πεμπτουσια του υδατανθρακα, το ψωμι των ψωμιων. Ερχεται με ενα ροζουλι ντιπ ευχαριστο, και σε αναγκαζει να τους συγχαρεις που σκεφηκαν να επενδυσουν στην πρωτη πρωτη γευση που σου φερνουν, χτιζοντας μια δυνατη εισαγωγη. Κακως που οταν ζητηθηκε, αφου κατασπαραχθηκε, περισσοτερο, ηρθε ελαχιστο απο το ενα ειδος, το οποιο χρεωθηκε και κατι εξτρα. Λιγο αταιριαστο σε τετοιο μαγαζι, αλλα αξιζει καθε κοστος.

Λευκος ταραμας με τσιπς γαριδας. (5.5€) Επος. Αναλαφραπαλή αλοιφη, βελουδινη, ποιημα. Τωρα, ποιανου εμπνευση ηταν να πεταξει μεσα αυτα τα γαριδοτσιπς, απορια το χω. Στο clap πηγα, οχι στο clap tsin tsou, για γουοντον και μπαμπου. Θα μου πεις "Εσυ μωρη δε τα γονατιζεις στα κινεζικα που πας;" Ναι και μ'αρεσουν και πολυ. Αλλα και η μαρμελαδα κερασι μ αρεσει, δε θα την εβαζα ποτε πανω σε ταραμοσαλατα.

Σαλατα χωριατικη του χειμωνα, με παντζαρι, καρυδι και σαλτσα εσπεριδοειδων (8€). Αμυδρα ζεστη με την καλη εννοια, οντως χειμωνιατικη και με ωραιο δεσιμο. Τα πρασινα μερη της πολυ ταιριαστα με το πορτοκαλοζουμο που τα ποτιζε.

Αυγο με χορτα, κουλουρι θεσσαλονικης και σαλτσα απο κορτεζινα (7€) Στο κεντρο του πιατου ενα αυγο ματι θρονιαζεται σε κατι πρασινα τσιγαριστα, που πρεπει να περιλαμβανουν και λαχανο, και θυμιζουν αγριως μαγειριτσα. Το μακραν πιο ενδιαφερον κομματι αυτου του πιατου τα ολοφρεσκα κομματια κουλουρι που το περιβαλλουν, τραγανα εξω, πουπουλενια μεσα, μαθημα για ολους τους κουλουρτζηδες απο Ψυρρη ως σταθμο Λαρισης.

Κασκαβαλι Λημνου σαγανακι με γλυκους ανθους λεμονιας και καπαρη. Μια μικροσκοπικη οβιδα εξαιρετικης νοστιμιας, με το τυρι αριστα ψημενο και τη γλυκαλμυροξινουτσικη γευση της σαλτσας που το καπελωνει να σε ξαφνιαζει απροβλεπτα. Ειναι μεν παρα πολυ μικρο για τα 7.5€ του αλλα πολυ καινουργια γευση.

Μεχρι εδω ολα καλα, που βασικα με εψησε για εξισου τουμπανη συνεχεια. Ναι καλα, μη φας, θα φαμε γλαρο με τη σουπα του μαζι.

Μοσχαρισια μαγουλα στα καρβουνα με μανιταρια πορτομπελο, πουρε μηλου και γλασσο φραγκοσυκου. (9.5€) 4 κομματια μοσχομαγουλου με ουδεμια γευση περαν της λιπαρης, με κατι ψιλολογια που αχνοφαινονται στο πιατο, κατι κυβακια μανιταρι και εναν ενδιαφερον γλυκο πουρε μηλου ισοποσο με μια κουταλια σουπας. Το γλασσο δε με τιμησε με την παρουσια του γευστικα καπου. Ουσιαστικα μου μεινε στο λαρυγγα γλυκερη φρουτωδης λιπιλα.

Κεφτεδακια βουβαλου σε σαλτσα με καπνιστο γιαουρτι και χειροποιητες πιτες απο ξινοχοντρο. (9.5€) Πεντε μπαλιτσες στεγνες και ξενερωτες, που παρασυρουν μαζι τους και ενα ξινο γιαουρτοπραμα που καθολου δεν θα ηθελα να εχω δοκιμασει. Για να μιλησω και γω σα τον στριγγλο μας, ειχε μια εντονη γιαουρτιλα, χαλια για τα δικα μου γουστα. Κλασσικα την παρασταση κλεβει το πιτοειδες που μοιαζει με τον πιο υπεροχα ντονατσενιο λουκουμα. Αριστο.

Συκωτι μοσχαρισιο με σκορδατη φαβα και σαλτσα απο πετιμεζι. (7.5€) Βγαλε τη φαβα απ την εξισωση, ηταν πολυ κακη για να τη θυμαμαι. Το συκωτι τρυφερο και ωραια ψημενο, αλλα θαμμενο κατω απ το πετιμεζι που τελικα κυριαρχουσε σαν γευση και με χαλασε. Θα ηθελα λιγοτερο, αν οχι καθολου.

Ουρα μοσχου ραγου με μακαρουνες, μπεσαμελ και ξινοτυρι Κιμωλου (11.5€) Αυτο μαλιστα. Πολυ ωραιο και κρεματο, νοστιμοτατο και ανακουφιστικο για μια χειμωνιατικη νυχτα. Οικεια γευση, χωριατικη καπως.

Σταβλισια μοσχαρισια 2 ατομων (35€) ή αλλιως, σταβλισια σπλατερ. Η τρελη τη ζητησε Αμερικανικο rare. Ηρθε ενα θηριο σε πιατελα, ακοπο, με ολα τα ψησιματα του ντουνια απανω, αλλα οντως ωμη κατα πλειονοτητα. Το ωμο του πραγματος δε με χαλασε, και σαν γευση ηταν κατα τοπους νοστιμοτατη. Το αμασητο του ομως με νευριασε. Δεν ηταν τρυφερη, αντιθετως ηθελες αλυσοπριονο για να την τεμαχισεις και σεγα για να τετραγωνισεις τις μπουκιες σου, ωστε να κατεβουν πιο ευκολα ενιαιες. Φιλε, με χρεωνεις 35 ευρω και δε διαμαρτυρομαι, περιμενω να μου δωσεις παροχη της αυτης αξιας. Οχι οπως λαχει εμεις οι βλαχοι.

Σαν συνοδευτικα ηρθαν δυο πιατα, ενα με πατατες τηγανιτες με λαδι σκορδου και φετα, καθολου τραγανες αλλα ευγευστες και ενα με πολιτικη σαλατα που δεν αγγιξα, να μη μου ορμηξει κανα σελινο και εχουμε αλλα.

Στα γλυκα οι επιλογες μολις δυο, τα πηραμε ολα διπλα και τα μισα κεραστηκαν απο τον ευγενεστερο των σερβιτορων.

Brownies σοκολατας σε μια λιμνη απο καφε με παγωτο φιστικι (5.5€) θα ηθελα το κεικοειδες πιο ζουμερο, αλλα η σουπα καφε εκανε δυνατο παιχνιδι και το παγωτο ηταν διακριτικο και καλλιστης ποιοτητας. Φιστικενιο. Περιμενα να μου αρεσει περισσοτερο, επεσα εξω.

Ψητη κρεμα με τριανταφυλλο και βανιλια (5.5€) Απαιχτο. Σαν την καλυτερη κρεμ μπριλε που εχω φαει, με γευση λουκουμι τριανταφυλλο. Περιμενα να μου αρεσει πολυ λιγοτερο, επεσα χιλιομετρα εξω.

Ηπιαν λευκο κρασι Μοσχοφιλερο που τους ζορισε στην επιλογη, αφου οι ετικετες που αρχικα ζητηθηκαν δεν υπηρχαν.

Γενικως το συμπερασμα για μενα ειναι ενα: φιλτατε κυριε Τσιοτινη, κλειστε παραυτα το Clap the Restaurant και ανοιξτε στη θεση του το Clap the Bakery. Η ικανοτητα σας να μαγευετε με το ψωμι σας και τα παραγωγα του ειναι αξιοσημειωτη και χριζει εκμεταλλευσης. Σιγουρα το χετε πολυ περισσοτερο απ οτι το κρεας. Επικεντρωθειτε εκει λοιπον, να μαι και γω χαρουμενη.

Με οσα ειχα διαβασει ειχα προσδοκιες στο θεο. Κακως βεβαια, αλλα ειχα. Δεν καλυφθηκαν καθολου μεσα μου, μου αφησαν ενα κενο απογοητευσης σα τη χαραδρα του Γκραν Κανιον. Ισως δεν ηταν σωστη η νυχτα, οι επιλογες γευσεων, η διαθεση. Παντως δεν το χαρηκα.

Και στη γευση και στην εξυπηρετηση θα εβαζα 2,5 αλλα επειδη δεχομαι περιθωριο λαθους στον τροπο παραγγελιας μας, θα δωσω μεγαλοψυχα 3. Ελπιζω να μη το μετανιωσω.

Για το χωρο και την πολυτελεια οι τιμες στα πιατα ειναι καλες, και οι ποσοτητες περα απο καποια ορεκτικα φτωχες δεν ειναι. Τις βλεπεις χωρις μεγενθυντικο φακο.. Αλλα θελω βελτιωση στους αλλους τομεις που θα δικαιολογησουν το vfm, που θα με κανουν να το προτεινω. Τωρα δυστυχως, δε μου παει το χερι.

Υγ. Ξερω οτι οι ασυντακτες, ατονες και με σποραδικα τυπογραφικα λαθη κριτικες μου βασανιζουν πολλους. Σας καταλαβαινω. Το κινητο μου, ομως, στο οποιο και πληκτρολογω σε συνεχη ροη λογου τα μακριναρια μου δεν εχει αυτοματη διορθωση και καμια διαθεση να βοηθησει στο δυσκολο εργο να γραφω σε οθονουλα μια σταλια, 2 επι 3. Δειξτε κατανοηση.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Να σου πω οτι δεν ξαφνιαστηκα και γω η ιδια που κατεληξα να γραφω για το Αρχοντικον, θα μεγαλωσει η μυτη μου πολυ και θα βγαλει κανα αδεσποτο ματι. Διοτι, φιλτατε, μετα την -ο θεος να την κανει πετυχημενη- εμπειρια μας στο ask4foodικο μας τραπεζωμα, ειχα ορκιστει να καταπιω τη γλωσσα μου, που, αν την αφηνα ανεξελεγκτη, θα γινοταν παπουτσι. Συγκεκριμενα αρβυλα νο 46.

Θα ειμαι, οπως παντα, ενοχλητικα ειλικρινης γιατι καλες οι αβροτητες, αλλα παραπλανητικες. Ασε που πρεσβευω αγριως το post verba verbera, oποτε, απο το να τους χαντακωνα ενω με κερασαν, προτιμησα να τηρησω σιγην τσιπουρας και να μη σχολιασω το φαγητο που γευτηκα. Ασε που, δηλαδης, η περιγραφη ολων των πιατων μπορει να συνοψισθει στο "Απροσδιοριστου ειδους κρεας με μισο βυτειο κρεμα και τρια κεφαλια τυρι, ανευ γευσης, υφης ή νοηματος υπαρξης". Συγνωμη Αρχοντικον, ησαστε γενναιοδωροι, μας φροντισατε, μας κουδουνιασατε και και κομματι το κεφαλι με την ορχηστρα σας, αλλα η αληθεια ειναι οτι το φαγητο σας ηταν ξεπερασμενο, ατεχνο και θυμιζε αποπειρα 35χρονου εργενη που μολις μετακομισε μονος απ το σπιτι της μαμακας του.

Αυτα, ομως, last year. Ξαναβρεθηκα στο Αρχοντικον, αφου συρθηκα σχεδον φιμωμενη και παρα τη θεληση μου, αναμενοντας να φαω φολα, στην καλυτερη. Δεν φανταζεστε την εκπληξη μου οταν εφαγα πολλα, αλλα η φολα δεν ηταν ενα απο αυτα.

Για να μη γινομαι προπετης, θα ξεκινησω απο το χωρο, που δεν εχω να πω πολλα. Μεγαλο μαγαζι που κουβαλα ηλικια και ιστορια, οποτε αναμενομενα μεσα εχει και βαρια διακοσμηση και βαρυτερη ατμοσφαιρα. Για χειμωνα ειναι καλο, για καλοκαιρι καμποσο ψυχοπλακωτικο. Ευτυχως εχει μια ωραια "αυλη", στεγασμενη, που ειναι ομορφη και ανακουφιστικη, συγκριτικα με μεσα. Bonus points για τη λιμνη με τα χοντροψαρα με τα τρεχουμενα νερα διπλα μου. Δεν ξερω αν εκανε φενγκ σουι, σιγουρα εκανε σε μενα ακατανικητη την επιθυμια να παω μεχρι την τουαλετα τους.

Η εξυπηρετηση ηταν του στυλ μου: ο τυπος ηταν αλανι. Ευγενικος χωρις να ναι φτιαχτο, αυθορμητος και χαλαρος. Ξηγημενος. Μας περιποιηθηκε καλα, αμεσα και γρηγορα. Κυριως με μια αυρα οτι γουσταρε που ηταν εκει και οχι σπιτι να λιωνει στο netflix. Μεγαλο πραμα ο περιποιητης σου να μη σε καταριεται κατω απ το χαμογελο μποτοξ. Μεγαλο και σπανιο.

Και παμε στα του φαγητου. Καθετι που δοκιμασα, εσκαγε σα βομβα στον ουρανισκο μου. Οχι βεβαια γιατι ηταν πρωτοτυπο ή εξαιρετικο, αλλα γιατι ηταν καλο στην απλοτητα του, για φαγητο ταβερνας. Ουτε σαλτσες, ουτε κρεμες, ουτε καμουφλαζ. Απλες γευσεις, σωστο ψησιμο, χωρις περιττες, εντελως ξεκαρφωτες, φανφαρες.

Τα πρακτικα πηραμε:

Σαλατα αναμικτη. Σε ενα μεγαλο πιατο εχει απο τη μια λαχανο καροτο, απο την αλλη μαρουλι και τα χωριζει η λωριδα της Γαζας απο αγγουρι, ντοματα και ελια. Πλουσια και πολυ πληθωρικη, με αρκετο λαδι. Το μονο που με χαλασε ηταν η ελλειψη ξυδιου που θα την ξυπναγε. Κατα τα αλλα φρεσκια, καλη, καμια εκπληξη. No news, goods news στην περιπτωση της.

Τζατζικι με ωραια πηχτη υφη και σκορδοενισχυμενο. Δε θελω πολλα απ το τζατζικι μου, αν σκοτωνει τη Μπαφυ απο 50 μετρα αποσταση, εγκρινεται. Μπαφυ RIP, οποτε ολα καλα.

Πατατες τηγανιτες, τραγανες και στεγνες απο λαδια. Οκ.

Κολοκυθομελίτζανα τηγανιτα. Τερααααστια ποσοτητα παναρισμενα, αλαδα, κριτσανιαρικα μπαστουνια, τοσο ωραια που ακομα τα σκεφτομαι και με πιανει μια λιγουρα.

Τυροκροκετες/μπερδεμενη κροκετα/κολοκυθοκεφτεδες. Αντι να παρουμε μια μεριδα απ το καθενα, πραγμα αχρειαστο για 2 ατομα, το αλανι μας εφερε ενα πιατο με 2 τεμαχια απ το καθε ειδος, για να εχουμε αποψη, μα οχι βαρυστομαχια. Εντελως ουδετερη γευση, απο αυτους τους μεζεδες που τους τρως ευχαριστα μεν, τους ξεχνας ομως με το που βρουν το πατωμα του στομαχιου σου.

Ποικιλια κρεατων αποτελουμενη απο πανσετα, χοιρινο μπριζολικι, φιλετο κοτοπουλο, μπιφτεκι και κεμπαπ τζουνιορ. Εδω και αν ξαφνιαστηκα επικα. Ολα τα κρεατα, και το εννοω το ολα, ηταν αριστα ψημενα και ζουμερα, τρυφερα, λουκουμια. Ακομα και το κοτοπουλο ηταν μεσα στους χυμους, που δε με λες και κοτοπουλοφαγο. Με το λεμονακι τους και το σωστο τους το αλατι, ενα γλυκισμα.

Οι μεριδες ειναι ολες μπαμπατσικες και σχετικα λογικα τιμολογημενες. Εγω κεραστηκα απο την τρελοκαμπερω που με τραβηξε ως εκει, αλλα αναλυτικοτατος καταλογος υπαρχει στη σελιδα της επιχειρησης στο ιντερνετ, μην κατσω τωρα εγω να κανω το Αθηνοραμα, λες και σας νοιαζει ποσο κοστολογειται ο μπακαλιαρος και αν χρεωνεται εξτρα η σκορδαλια. Παντως αναλογικα με την ποσοτητα, η τιμες που ειδα ηταν αποδεκτες.

Κατοπιν τουτων, ενα εχω να πω. Χαιρομαι που μου εβαλαν τα γυαλια. Χαιρομαι που ενα μαγαζι που ειχα βαλει στη λιστα με τα "ποτέ ξανα" μεταπηδησε στην κατηγορία "πότε ξανα;?" Χαιρομαι που του δωσα, εστω και απροθυμα, την ευκαιρια να με βαλει στη θεση μου και να μου αποδειξει οτι, οταν δεν παρασυρεται απο αγχος να αποδειξει οτι ειναι πολλα παραπανω απο μια ταβερνα, ειναι πολυ συμπαθητικο. Δεν καταλαβαινω γιατι να χανει την ταυτοτητα του οικειοθελως, ειναι τιμη να εισαι σωστη, καλη ταβερνα.

Φτανω, λοιπον, να παραδεχομαι οτι η πρωτη εμπειρια μου δεν ηταν ενδεικτικη της κουζινας τους, η οποια, οταν δεν παρασυρεται σε ακροτητες ειναι πολυ ευχαριστη. Οχι ανυπερβλητη, ουτε καν αξιοσημειωτη. Ειναι ομως τιμια. Και απο τιμια δεν θα χορτασουμε ποτε.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Φιλοι ειναι αυτοι που σε ξερουν καλυτερα απο την παλαμη του χεριου τους, του δεξιου, που κανουν και τη σοβαρη χρηση. Φιλοι ειναι αυτοι που γνωριζουν τις αναγκες σου πριν τις επικοινωνησεις, μην πω οτι ξερουν και την κακια που περνα απο το μυαλο σου ηδη απο την ωρα που σχηματιζεται, και χαμογελανε σαρδονια μαζι σου, χωρις να αρθρωσετε λεξη. Ειναι αυτοι που χαιρονται με τη χαρα σου, στα ασχημα θα σου σταθει και ο περιπτερας της γωνιας για να παρει τα 10 λεπτα δημοσιοτητας του. Αυτοι που σε συμβουλευουν, σε νουθετουν και βασικα σε σκυλοβριζουν με ολα τα κοσμητικα απο μ, π και γ που βρισκουν σε αφθονια στην πλουσια ελληνικη διαλεκτο του λιμανιου, καθε φορα που κανεις μια τρυπα στο νερο.

Στη δικη μου περιπτωση, φιλοι ειναι αυτοι που σε σερνουν στην αλλη ακρη της Αττικης για να τσεκαρεις το διαμαντακι που ανακαλυψαν και σε περιμενουν υπομονετικα, πινοντας μια καβα ο καθενας, ενω ξερουν οτι θα αργησεις παλι μια ωρα. Εμ, και αυτοι οι αφιλοτιμοι, λες και το κανουν επιτηδες. Απο Καμινια Αργυρουπολη και απο Πετραλωνα Παγκρατι μου το πανε. Σε λιγο θα αρχισουν να μου δινουν ραντεβου στο Λιανοκλαδι, καλα, μιλαμε για το πρωτο παϊδακι της Φθιώτιδας ε!

Ετσι και αυτη τη φορα, για να μη σπασουμε το εθιμο και χασουμε το γουρι παει και μου ξετρυπωνει η αλλη η μουρλομαρία καφενεδομεζεδαδικο στη Δαφνη. Μην ανεβουμε λιγο πιο βορεια και μας σερβιρουν τιποτα ανθρωποφαγα ταλαγανια. Και για να το ξεφτιλισουμε το θεμα τελειως, μου λεει η εν λογω μουρλεγκω “Κροκοδειλος” και ευχομαι μεσα μου να την καταπιει ζωντανη με τις επιλογες της, τετοιες που ειναι. Μα ποιος σοβαρος ανθρωπος βαφτιζει ετσι την επιχειρηση του? Αντε, σε “Λεμουριο” την επομενη φορα.

Ας οψεται η τρομερη αδυναμια που εχω σε αυτο το φορεα αφατης μουρλαμαρας, καθως και το επικο τιμ που τη στελεχωνει σε καθε εξοδο, βρεθηκαμε ολες οι γνωστες φατσες Παρασκευη βραδυ στο παραπανω ερπετοειδες, το οποιο αποδειχθηκε οτι σερνεται μονο κατ’αναγκη. Ο χωρος οχι ιδιαιτερα μεγαλος, αλλα καταμεστος απο παρεες σε αποσταση ψειροπολεμου, και πολυ πολυ cosy. Παλαβη ποικιλομορφια τραπεζοκαθισματων, που δημιουργει ενα κεφατο γιουσουρουμ σαραι, και μια πολυχρωμια που σου προκαλει δινη, με την καλη εννοια. Εξωτερικος χωρος που δεν ειναι και τοσο εξω, εσωτερικος που δεν ειναι και τοσο μεσα.

Με ολα αυτα τα μοτιβα, υλικα και χρωματα, και τον τεραστιο κροκοδειλα να με μπανιζει απο τον τοιχο διπλα μου, ανετα του εβαζα 4 για την μπιτατη διαθεση που ειχε ο τρελος που το διακοσμησε, σιγουρα με συνοδεια βαρελιου ρακης. Θα το βαζα αν ειχα χωρο να βγω απο τη θεση μου και να φτασω ως την τουαλετα, πραγμα αδυνατο με τα παντα να απεχουν μισο ποζιτρονιο απο τα γονατα μου. Τωρα με τον κωσταλεξικο εγκλεισμο μου στην καρεκλα, και την ψυχρουλα που επικρατουσε για οσους δεν ηταν ηδη ντιρλα απο τα ξιδια, θα βαλω 3 και να ναι και χαρουμενοι.

H εξυπηρετηση ειναι κατι σχετικα απλανες στο μυαλο μου απο κεινη τη βραδια. Να φταιει που παραγγειλαν οι Βαγγεληδες εν τη ενωσει, οποτε δεν ειχα καποια συνομιλια με τον σερβιτορο μας, περαν του να με πικρανει με την ελλειψη του μοναδικου πιατου που ηθελα πραγματικα (το παθαινω συχνα τελευταια. ); Να φταιει που, παροτι ηταν ευχαριστος απο το λιγο που μιλησε, γενικα δεν ειχαμε και καποια ιδιαιτερη χημεια μαζι του; Να φταιει ο πανικος που γινοταν, οποτε ο δολιος ειχε τη φωτια στα μπατζακια του να ασχοληθει; Να φταιει η πανσεληνος και ο Ερμης ο αναδρομος; Να φταιει το νησι; Αγνωστο. Παντως κατι μου φταιξε, αν δεν εγινε ηδη αρκετα σαφες.

Μην ηταν η βιασυνη του που τον εκανε να σκονταφτει σε κακοτοπιες; Να, οπως ξεχασε να φερει πιατα στον καθενα μας, οποτε κοντεψαμε να φαμε σε χαρτοπετσετες ωσπου καποιος να αναλαβει δραση και να αποκτησουμε σκευη. Ή οπως αφησε τη μποτιλια με το νερο αδεια και κακομοιρη και παλι με την παρεμβαση του σωτηρα μου (βλεπε το συζυγο της ξεμυαλισμενης κροκοδειλιαστρας) γλιτωσα την αφυδατωση. Κακο πραμα η βιασυνη, κακο και υπουλο, μοιραζει 2.5ρια.

Στα του φαγητου. Παρα την θεορατη στοματαρα του, ο κροκοδειλος θα σε ταισει καποια εξαιρετικα, ιδιαιτερα μεζεδακια σε μικρες, κατα κυριο λογο, μεριδουλες, αρκετα καλοφτιαγμενες και νοστιμες. Η βαγγέλεια συμπραξις, μετα απο διαβουλευσεις διαρκειας διπλασιας απο οσο παιρνει η εκλογη νεου παπα στην Καπελα Σιξτίνα, κατεληξε σε:

Φακοσαλατα με καπνιστο μπεικον, τηγανιτο αυγο και λαδι τρουφας (2 x 5€) Παρα πολυ ιδιαιτερη γευση με φακη σπυρωτη, ψιλοκομμενα κομματατακια λαχανικων, μπεικον μη ανιχνευσιμο και ενα τρομερα ταιριαστο αυγο καπελο, που επισφραγισε με τον υγρο κροκο του το πρωτοτυπο αποτελεσμα. Γενικως, τις σαλατες με φακη δε τις πολυπάω, διοτι ειναι συχνα στεγνες και αγευστες, αυτη ομως μου ρθε μπανιαρισμενη και με ξαφνιασε ευχαριστα, παροτι δε της το χα.

Αυγα ματια με χοιρινο απακι και σαλτσα μουσταρδας (2 x 6€), ή αλλιως Η σφαγη του Δραμαλη. 8 νοματαιοι να παλευουμε με μπουκιες ψωμι μεσα στο κολασμενο πιατακι, για λιγο απο τον αρρωστο συνδυασμο μελατου κροκου και μουσταρδοσαλτσας. Ευτυχως ειχαν προνοησει να μας προμηθευσουν με παμπολλες φετες χωριατικο ψωμι, να μπορουμε να κονταροχτυπηθουμε ανετα. Πεντανοστιμο.

Φετα κροκοδειλου με μελι και μαυρο σουσαμι, μεσα σε φακελο (5€) Καλα, ειμαι και γω στριμμενη, αλλα ηταν και αυτο ολιγον τι μαυροκαρβουνισμενο. Περα απο μια εσανς καμμενη, ομως, ηταν καλο. Οχι κατι παραπανω απο ο, τι σερβιρουν ολα τα αλλα μαγαζια, καθως μιλαμε για το πιατο μπαλαντερ απο καντινες ως ταιλανδεζικα, αλλα καλο.

Χαλουμι τηγανιτο με μαρμελαδα (5€) Αντιθετα με το παραπανω, αυτο το επιδεχοταν το λιγο παραπανω ψησιματακι του. Παρολα αυτα, ηταν ωραιο και σχετικα καλα ψημενοι, σε μεγαλη ποσοτητα συγκριτικα με ολα τα αλλα. Η μαρμελαδα, υδαρης και αδιαφορη.

Κεφτεδες με πληγουρι και γιαουρτι (6€ x2) Κεφτεδες ζεστοι και αφρατοι, ανηθοδυοσματοι ελαφρως, καλοι, χωρις παλι να ξεφευγει απο τη μεση εκτελεση που περιμενεις. Η πληγουροσαλατα που το συνοδευει και ενδιαφερουσα ως σκεψη, και σαν γευση.

Πολυχρωμες πεννες με καβουρμα (6€ x2) Πιατο κολαφος, απιθανο, με μια βαρια τυρενια σαλτσα και μια μυρωδια ρουθουνοσπαστικη. Το θυμαμαι και ξεληγωνομαι το ρημαδι. Μπολικες πενες σωστα λουσμενες σε κρεμα, δεν εχω τιποτα που θα αλλαζα σε αυτο το πιατο. Και ας λεει η κροκοδείλω οτι ηταν αλμυρο, εμενα μου φανηκε πικαντικα (βου)τυρατο.

Τηγανια απο φιλετο κοτοπουλο με πουρε γλυκοπατατας (7€) Κυβοι στηθους, καλα ψημενοι και οχι στεγνοι, σε μια σαλτσουλα μυρωδικων. Ηταν ωραιο για κοτοπουλο. Ο συνοδευτικος πουρες, ακολουθωντας το μοτιβο αυτου του μαγαζιου το sidekick να κλεβει την παρασταση, αριστος. Ταιριαζε και στο πιατο και στις γευσεις μου.

Μπριζολακι μαριναρισμενο με καραμελωμενο πρασο και μπεικον. (7€) Δε το θυμαμαι καθολου, ουτε σαν εικονα ουτε σα γευση. Ο Vaggg μου ειπε ομως οτι ηταν κακο. Ειναι στριντζος, τον πιστευω. Παραψημενο ηταν σιγουρα, και το πρασσο χαλια. Αυτο δεν το ξεχνω.

Συκωτι γαλακτος με σαλτσα κοπανιστης. (6€) Αγαπω το συκωτι, παντα και παντου. Ετσι και δω. Ωραιοτατο, ζουμερο, στιβαρο. Επρεπε ηδη να εχει εγκαταλειψει αυτο το απαισιο πραμα που το συνοδευει και δεν ξερω ποιος το εμπνευστηκε να τον κρεμασω για παραδειγματισμο.

Μη ρωτατε τι ηπιανε παλι, το Βοσπορο θα πω χωρις να κανω καταμετρηση, γιατι θα αναγκαστω να τους εισαγω για αποτοξινωση αν μετρησω καραφακια. Ξερω μονο οτι δωσαμε απο 15€ το ατομο επι 8 μαντραχαλους συνολικα, χωρις ποτε να δω λογαριασμο για να εχω εικονα.

Τι επιγευση μου αφησε ο κροκοδειλος? Ειναι ενα κρασορακαδικο, για νεες ηλικιες, που εχει καταλαβει σαφως οτι ο ανταγωνισμος ειναι μεγαλος και οι επιλογες αυτου του ειδους αναριθμητες, οποτε παλευει να προσφερει ψαγμενα, πειραγμενα μεζεδουδια που ξεφευγουν απο το τριγωνο των Βερμουδων (φαβα-τυροπιτακι-κολοκυθοκεφτες). Ισως δεν τα καταφερνει παντα να αποδωσει την συνταγη, ισως να κανει και λαθακια. Αλλα το παλευει και το ψαχνει. Και γι αυτο αξιζει, αν οχι σεβασμο, σιγουρα μια αναγνωριση.

Δεν εχετε λογο να μην πατε.

Καπου εδω κλεινει η κριτικη για τον Κροκοδειλο και ξεκινα η πραγματικη κριτικη. Αυτο διοτι τελευταια εχω παρει αναποδες. Περιμενα αρκετα μηπως αλλαξει κατι, αλλα, κατα τα φαινομενα, δεν βλεπω προκοπη, αρα θα επεμβω και θα γινω -ξανα- δυσαρεστη. Ολοι, λιγοτερο ή περισσοτερο, αγαπαμε το σαιτ. Ειναι και αγχολυτικο να γραφεις, βοηθας και καναν ανθρωπο να περασει καλα με τις συμβουλες σου, εχεις και μια περηφανια για τις ψηφους που σου χαριζουν. Προσωπικα, γουσταρω να διαβαζω και να γραφω εξισου, αλλα εχω και ζωη περα απο τη σελιδα και, κυριως, κατανοω οτι ειναι ενοχλητικο να με βλεπετε παντου σα το μαϊντανο.

Τί θελω να πω? Υπαρχουν χρηστες που αγαπω με παθος, καταβροχθιζω τις κριτικες τους και τις θυμαμαι σε ακυρες φασεις. Ενθουσιαζομαι πχ οταν βλεπω κριτικη του ΗΛΙΑ, και ας μη μας τιμα συχνα, περιμενω τον τιτανομεγιστο Dorfmeister να μας ξεκαρδισει ξανα με την επικη πενα του, ενω φιλε pass1, εισαι ο, τι ακριβως περιμενα απο τις γαργαλιστικες κριτικες σου. Επειδη, ομως, το πολυ το κυρ ελεησον το βαριεται και ο Θεος, δε θα ηθελα να τους διαβαζω 3 φορες τη μερα, σαν αντιβιωση. Πλεον μας βομβαρδιζουν τα ιδια ατομα με 57 κριτικες το μηνα, νησαφι πια. Καραδοκουν και overdose. Αρχιστε το πλεξιμο, το βελονακι ή την μπιριμπα, βρειτε ενα χομπυ τελος παντων. Ευχαριστουμε για την πληθωρα κριτικων, αλλα δε θα παρουμε αλλο. Πιο αραια, διοτι καμια καταχρηση, και κυριως του χρονου μας, δεν εχει καλη καταληξη.

Ηταν ενα ακομα κοινωνικο μηνυμα απο το Χρυσανθεμακι, που κοντευει να μαδησει τα πεταλα του απο τη συγχυση. Ευχαριστω.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Αν με ρωτουσαν σε ποιο μαγαζι δεν παιζει να παω ποτε, με το Π πιο μεγαλο απο το Ν του νεου οδηγου, ή το Μ του ελληναρα οδηγου, θα σου ελεγα χωρις δευτερη σκεψη το Cookart. Το θυμαμαι απο τοτε που ημουν γυμνασιο και εβγαινα με τη φιλη μου βολτα στον ΟΠΑΠ παραδιπλα που δουλευε η μαμα της, και φανταζε πανακριβο για το 10ευρω εβδομαδιαιο χαρτζιλικι μου. Τα χρονια περασαν, το χαρτζιλικι μου παχυνε αποτομα, αλλα εγω εκει, βραχος, να μην το υπολογιζω καν σαν προταση εξοδου.

Αν δε μου ερχοταν ουρανοκατεβατη προσκληση για δειπνο εκει μια Τεταρτη βραδυ, κοβω και το χερι μου οτι δεν επροκειτο να αλλαξω γνωμη γι αυτο ποτε. Και να λεγες οτι το δολιο ειναι οντως ακριβο, να εχει μια βαση η επιμονη αρνηση μου, αλλα μιλαμε, καμια σχεση. Ομως, αμα μου κολλησει εμενα κατι σαν τσιχλα στο μυαλο, δεν το ξεριζωνει απο κει ουτε ταινια αποτριχωσης. Επειδη, εντουτοις, τα καλα πρεπει να λεγονται και τα λαθη να αναγνωριζονται, ειπα να γραψω 2 αραδες για ενα μαγαζι που πετυχε την παγκοσμια πρωτη: δεν ειχα κανενα καημο να παω, μου φανηκε ευχαριστο, μα παρολα αυτα συνεχιζω να μην το υπολογιζω σαν πιθανο μελλοντικο προορισμο.

Παρα την γενναια ψυχρα που επιασε αποτομα, η εντελως ανεγκεφαλη φωνη μεσα μου με επεισε να διαλεξω τα τραπεζακια στην πλακοστρωτη πλατεια, με αμεσο αποτελεσμα να κροταλιζουν τα δοντια μου απο το κρυο. Εδω καπου παρενεβη ο ευγενεστατος, σουπερ εγκαρδιος ιδιοκτητης και προτεινε να μου φερει μια πασμινα, αλλα εγω εκει, βραχος αναλγητος, να προτιμω να στρωσω δερμα. Τραπεζια μαυρα μεταλλικα με ασορτι καρεκλες, επενδυμενες με πολυ ανετα κοκκινα μαξιλαρια, συνθετουν εναν πολυ ομοιομορφο εξωτερικο χωρο, ενα ο εσωτερικος ειναι ακομα πιο προσεγμενος, στις ιδιες αποχρωσεις αλλα σε ξυλο. Οι τοιχοι και τα πατωματα σε γλυκες μπεζ, ζεστες αποχρωσεις, ξεκουραστος φωτισμος και ενας υπεροχος πινακας με μια κινεζικη υδατογραφια.

Εχοντας εξοικειωθει σε τεραστιο βαθμο με τη διαρρυθμιση της διασημης υπερκιτς κινεζικης ταβερνας, με τα φαναρια, τους δρακους και το πλαστικο παραπετασμα, σχεδον απογοητευτικα οταν ειδα ενα χωρο τοσο ομορφο, καθαρο και καλοβαλμενο. Προσεγμενα κοκκινα σουπλα και κολονατα ποτηρια συνθετουν το αριστο σκηνικο. Ισως αυτο φταιει που το ειχα στο μυαλο μου ως ακριβο, εχει χωρο κυριλε εστιατοριου με τιμες κινεζοταβερνας.

Επιπλεον, εχει σερβις που δε συναδει με τις τιμες του, για να σε μπερδεψει περισσοτερο. Η κοπελα που μας εξυπηρετησε ηταν αψογη, διακριτικη να μην επεμβαινει ακαιρα στην κουβεντα που ειχαμε, εκανε τις προτασεις της, πηρε τα πιατα των πρωτων μολις αδειασαν, γεμισε νερο. Χωρις πολλα πολλα ηταν ευχαριστη, ρωτησε με ενδιαφερον αν δε μου αρεσε το πιατο μου που της επιστραφηκε σχεδον αθικτο, χωρις να προσπαθει να γινει κολλητη μας, ηταν πολυ καλη στη δουλεια της.

Για να σε αποτελειωσει και να ζησεις το απολυτο inception, εχει παρουσιαση και γευση φαγητου που δεν συμβαδιζει με τις τιμες. Εμεις, μετα απο αποφαση του φιλου που με καλεσε και το χει χτισει το μαγαζι απ οτι εμαθα εκ των υστερω, πηραμε:

Τυρενια wonton (6.5) τα οποια ηταν υπεροχα. Τεσσερα κομματια με πλουσια γεμιση και γευση, με τη σαλτσα τους τη γλυκοξινη να τα συνοδευει πιστα. Δεν ειχαν καμια λαδιλα, σα να μην τηγανιστικαν ηταν, και το φυλλο τους ηταν το καλυτερο που εχω φαει ποτε. Και εχω φαει πολλα.

Τηγανιτες φτερουγες με σουσαμι (3.8) Παλι τεσσερα κομματια, ντυμενα σε μια κολλωδη μαυρη σως και σε σουσαμι, εξισου πετυχημενα, με ενα κουρκουτι εξισου αλαδο. Ειναι σαν ολοστρογγυλες μπαλιτσες νοστιμιας, με το κοκκαλακι να λειτουργει σαν χερουλι, μου αρεσαν πολυ.

Τηγανιτο ρυζι με κοτοπουλο (6) Το πιατο που διαλεξε ο φιλος, ητοι ενα λοφακι μακρυκοκκο ρυζι με ολα τα αναμενομενα, αρακαδες, καλαμποκια, καροτα και αυγο, συν καμποσα κομματια κοτοπουλο, ηταν μεν καλομαγειρεμενο και πλουσιο υλικων, αλλα περαν αυτου, τιποτα το συγκλονιστικο. Θα μου πεις, αν θες κατι συγκλονιστικο, δεν παιρνεις ρυζι με κοτοπουλο, αλλα να χαμε να λεγαμε.

Παπια πεκινου με πιτακια και σως δαμασκηνο (12) Αρτιο πιατο με τεραστια ποσοτητα παπιας, μπαστουνια καροτου, αγγουριου και φρεσκου κρεμμυδιου, πιτακια ζεστα και 2 σως. Η παπια ηταν αρκετα λιπωδης και οχι οσο τραγανη θα την ηθελα, χωρις αυτο βεβαια να επηρεαζει την υπεροχη γευση της ευτυχως. Θα ηθελα και τις σαλτσες ενα τσικ πιο εντονες, να δινουν προσωπικοτητα στο αρκετα αγευστο τυλιχτο, αλλα και ετσι τρωγοταν αρκετα ευχαριστα. Χωρις ιδιαιτερες συγκινισεις, ομως ποιοτικο, πολυ ωραιο το παπι και τοσο πολυ που, αν ενωνα τα κομματια, θα αρχιζαν τα κουακ.

Η αποτιμηση της βραδιας ειναι περιεργα θετικη, σε σχεση με τα καταλοιπα που αφησε στο υποσυνειδητο μου. Τι θελω να πω? Ενω δεν βρισκω καποιο ψεγαδι ουσιαστικο και ανυποφορο στην ολη βραδια, αντιθετως θυμαμαι τα παντα αρκετα ικανοποιητικα, δε βρισκω και κανενα λογο μεσα μου να επιστρεψω. Οχι επειδη με χαλασε κατι, καθε αλλο. Απλως δεν με κερδισε και κατι, σε σημειο να θελω να επαναλαβω την εμπειρια. Εννοειται πως δεν θα αποφυγω συναντηση εκει αν προταθει, κινεζικη κουζινα ειναι και μαλιστα σε ομορφο χωρο, οικονομικη και καλοφτιαγμενη. Αυτο απο μονο του αρκει για να ειμαι ευχαριστημενη. Αλλα εχω τετοια κινεζοφαγιαση που εχω ηδη τα στεκια μου, και αυτα δυσκολα αλλαζουν. Καλομαθε η κυρα στα συκα, βλεπετε.

Παραταυτα αν βρεθειτε στην Ερυθραια και κανετε ορεξη για την εθνικιά σας, με το κρασακι σας το χαλαρο σε εναν χωρο κατευναστικο και να μην αδειασει η τσεπη σας, το Cookart ειναι μια αξιοπρεπης, αλλα οχι ξεσηκωτικη επιλογη, που θα σας δικαιωσει. Τι και αν δε με ξαναδει προσωπικα, ελπιζω να δει εσας και να μη σας συναρπασει με τον ιδιο τροπο.

Υγ. για οσους αφορα. Θα πω αυτο που ολοι σκεφτομαστε: τα πολυεθνικα εστιατορια ειναι το παιδι για τα θεληματα του γραφειου. Χωρις σαφη ταυτοτητα και ειδικοτητα, κανουν λιγο απ ολα, κανεις δεν εχει πολλες απαιτησεις απο το αποτελεσμα της δουλειας τους και, γιατι να το κρυβουμε, κανενας αλλος συναδελφος τους δεν τα σεβεται. Με αυτες τις σκεψεις πηγα στο Αλταμιρα, με τις ιδιες εφυγα. Αυτος ειναι και ο λογος που δεν θα γραψω για το εξαιρετικα οργανωμενο ask4foodικο τραπεζωμα μας εκει, εκτος απο τον προφανη λογο οτι εχετε ηδη διαβασει ενα σκασμο κριτικες για το μαγαζι, οποτε δεν εχω κατι να σας προσφερω περα απο ανία και πονοκεφαλο. Περα απο προκατειλημμενη απεναντι σε καθε κουζινα που συνδυαζει κακτο, σουμακ, πρασινο καρυ και ταντουρι, δε θεωρω οτι η εμπειρια ηταν αντικειμενικη, επομενως, θα αρκεστω να υπερευχαριστησω την θεοτρελη αρμοδια και το team της, καθως και τα, σε ευρεια κλιμακα, παλαβα ατομα που μοιραστηκαν μαζι μου την κακτο-σουμακο-ταντουρο κουζινα, και θα αποφυγω να γραψω χιλιομετρα για κατι που ηδη εχει γραφτει μακροσκελως.