Loader

Χρυσανθεμακι

Κριτικές: 87
Μέλος από: Οκτ 2015

Εμφάνιση:

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Κάπου είχα διαβάσει τη δηλωση του εθνικού μας σεξολογου ότι, όταν το σεξ είναι καλό σε μια σχέση μετράει μόλις 3 στα δέκα, ενώ, αν είναι κακό, χτυπάει 9/10 στην κλίμακα σοβαρότητας. Απόλυτη εφαρμογή αυτής της επαναστατικής ατάκας βρίσκω προσωπικά στα εστιατόρια, απλά όπου σεξ βάλε φαγητό. Πόσοι από εμάς δεν θα δικαιολογούσαμε έναν χώρο βγαλμένο από χιτσκοκικο background ή μια μουγκριζουσα, ανεπαρκή σερβιτόρα αν το φαγητό που μας σέρβιρε έκανε τα σάλια μας να λιμνάζουν στα παπούτσια μας. Στον αντίποδα, όταν το φαγητό είναι μια απογοήτευση, ξαφνικά σε ενοχλεί το υλικό του σουπλα, τα κουρτινακια στο wc και το χρώμα της ποδιάς του μάγειρα.

Αυτό έπαθα με τις Φυσαλίδες. Αν το φαγητό με άρπαζε απ τη μύτη και τη γλώσσα, ούτε που θα με ενοχλούσε το άβολο, στριμωγμένο κάθισμα, απ το οποίο η τσάντα μου έκανε ελεύθερη πτώση δις. Ούτε θα πρόσεχα το τσαντισμενο ύφος της κυρίας της κουζίνας στο αίτημα μας για περισσότερο ψωμί. Και σίγουρα δεν θα στεφτομουν ότι η τσέπη μου πλήρωσε περισσότερα απ όσα ο οισοφάγος μου απόλαυσε.

Δεν το έκανε όμως. Καθόλου δε το έκανε. Άλλη εικόνα είχα χτίσει στο λαίμαργο μυαλουδάκι μου και άλλα τελικά γέμισαν το λαίμαργο στομαχάκι μου. Όταν προσκλήθηκα από νούμερο ένα γυμνασμένο, αθλητικό γευσιγνώστη του σάιτ είχα ήδη πλάσει στο μυαλό μου ένα Χαλανδριωτικο «Ταξιδεύοντας». Λυπάμαι, αλλά για μένα αυτό είναι το κριτήριο στην Ψαροφαγία που αξιώνει γκουρμεδιαρικες δάφνες. Χωρίς να είναι κακό, είναι αυτό που δεν έπιθυμω ούτε στον καφέ μου καν: μέτριο.

Τον χώρο δε θα τον σχολασω καν, ψαροταβέρνισιος είναι, ακριβώς όπως τον φαντάζεστε. Δίνω μπόνους πόντους για τις εκπληκτικά παστρικες τουαλέτες, τους οποίους κόβω από την κρύα ατμόσφαιρα, θερμοκρασιακα. Βγάζει όμως μια καθαριότητα που δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω.

Το σέρβις ήταν ευχάριστο, ειδικά απ το χαρούμενο γίγαντα σερβιτόρο μας, ο οποίος ερχόταν σε κάθε νεύμα και ήταν γελαστός και κεφάτος. Μου έλειψε, όμως, το λίγο πιο προσωπικό στοιχείο και σε αυτό δε βοήθησε το αρκετά πομπώδες των τρόπων τους όταν παρουσίαζαν τα πιάτα σα να φερναν τη Γκουερνικα. Καλε μου, κρατάς ένα ψάρι. Όσο και αν το κραδαίνεις σα το ιερό δισκοπότηρο, όσο κι αν το παινευεις και το παιδευεις, δεν παύει να είναι ένα κακομουτσουνο λαβράκι.

Στα του φαγητού, ήταν ένας παράξενος συνδυασμός 70’ies κυριλοταβερνας, οπου έβγαζε όλη την οικογένεια ο πλούσιος μυστακατος μπάρμπας, που ανέμιζε τα πεντοχίλιαρα στη μούρη των σερβιτόρων για να έχει σπέσιαλ περιποίηση η φαμελια, και νεόκοπης τρεντι ψαροφαγερί. Απ τη μια θα φας μια εντελώς ξεπερασμένη σε γεύση και εμφάνιση Αθηναϊκή, και αμέσως μετά ένα ντελικάτο σεβιτσε και θα απορείς αν ο μάγειρας είναι διχασμένη προσωπικότητα.

Για εμάς την παραγγελία αποφάσισαν τα 2 Β, με σκοπό να καλύψει όλα τα γούστα και να ανιχνεύσει και τις 2 ταυτότητες του σεφ και περιλάμβανε:

Κυκλαδίτικη σαλάτα με πολλές κατσαρές πρασινάδες, ρόκα, ντοματίνια, μικρά παξιμαδενια κομματάκια και κούταλιτσες νόστιμο ξινοτυρι. Ωραια σαλάτα, δροσερή, απ αυτές που θες απλές για να μην κλέβουν την παράσταση. (7€)

Αθηναϊκή, σε τεράστια γυάλινη ραβιερα. Κατ ουσίαν πατατοσαλάτα σε ροδέλες, με καροτακια, το πιο άγευστο φιλέτο λευκού ψαριού που βρήκαν, το οποίο ακόμα δεν γνωρίζω τι ήταν, και ένα λόφο μαγιονέζας από πάνω. Καλή και η πατάτα η baby, καλή και η μαγιονέζα για ανθρώπους σαν εμένα που την τιμούν με το παραπάνω, αλλά αυτή η σαλάτα κοστολογείται 9.5€ με γνώμονα ότι έχει μέσα ψάρι. Ξέρετε κάτι; Τέτοιο που ήταν, ας έλειπε.

Ταραμοσαλάτα. Ένα πιάτο που αγαπώ και που στο σπίτι μου χρόνια τώρα είναι πολύπαθο, με τη μάνα μου να προσθετει στην ήδη αλλόκοτη συνταγή της αγαυη φέτος. Ήρθε αρκετά βελούδινη και υδαρης, με ελαιόλαδο να τη στολίζει. Προσωπικά μου άρεσε πολύ. Δεν ισχύει για όλους αυτό. Στα 5€.

Πατάτες τηγανίτες, πολλές, ζεστές και τραγανές. Τι παραπάνω να ζητήσω; Να παίζουν και πιανο; (3.5€)

Καπνιστό σκουμπρί. Πολύ στεγνό για καπνιστό, πολύ αλμυρό για βρώσιμο. Αγαπώ τα καπνιστά παρά πολύ, αυτό... nah, not that much. Δεν το προτείνω. (7€)

ΚαρπΑτσιο φρέσκου ψαριού με μόσχολεμονο και γλυκά φύκια (12€). Αυτό μάλιστα. Ινσταγκραμικο, με τα δαντελένια φιλετάκια απλωμένα κυκλικά στο πιάτο και τα γουακαμε στο κέντρο, λωρίδες ελαιολάδου και λουλουδάκια για ντεκόρ. Καταπληκτική γεύση, ντελικάτο και σε υπέροχη μαρινάδα. Έτρωγα ένα κιλό εύκολα.

Χαλούμι ψητό με μαρμελάδα λεμόνι. Το τυρί αυτό ποτέ δεν χάνει, η μαρμελάδα δεν μου είπε και πολλά. (7€)

Γαύρος τηγανητός. Οκ. Τρυφερός αλλά όχι τραγανος. Φαγώσιμος. Ακριβός και λίγος για τα 7 εουρα που στοίχισε.

Παριανά γαριδοπιτακια με σάλτσα πιπεριάς Φλωρίνης. 4 μεγάλα ρολά με πεντανόστιμη γέμιση. Η συνοδευτική σάλτσα αχρείαστη. (9.5€)

Ψητό θραψαλο με τις ροδέλες του ανοιχτές περιμετρικά σαν στρογγυλά πόδια. Όμορφο και άγευστο. Σαν τη μέση χολιγουντιανή ηθοποιό. (10€)

Στα ζυμαρικοριζοτα, πήραμε 4. Με μηδενική βαθμολογία ξεκινά η εντελώς ανάλατη, αρκετά γλυκερη γαριδομακαρονάδα, στα 25€. Καλές, παρότι ακαθάριστες, οι 4 γαρίδες, αλλά μακαρόνι χωρίς αλάτι, ποσό μπορείς να το κρίνεις; Μακαρονάδα θαλασσινών, με γαρίδες, καραβιδοψιχα και μυδακια, πολύ πιο νοστιμη, κυρίως γιατί αυτή είχε καλές σχέσεις με το ιωδιούχο νάτριο και ανάμεικτες μπουκιές θαλασσινών μέσα στα ζυμαρικά. (13.5€)

Risottowise, το μαύρο ριζότο με μελάνι σουπιάς ήταν.... παράξενο. Δεν είχε εντάσεις, ήταν αρκετά φλατ, με μια βαριά κρεμωδη υφη. Δεν ήταν άσχημο, αλλά έχω φάει και καλύτερα. (14€). Το ριζότο φρέσκου ψαριού δεν ήταν όσο φρέσκο διαφημίζει, ούτε τόσο καλομαγειρεμένο. Γενικά την ιταλική κουζίνα την έχει λίγο άχτι ο σεφ τους τώρα που το σκέφτομαι. (16€).

Το λαβράκι ψημένο σε κρουστά αλατιού, αφίχθη φλαμπέ και συναρπαστικό, αλλά γευστικά δεν ήταν το πιο φρέσκοψαρεμενο βραγχιοφορο που έχω φάει ποτέ. Καλό με το λαδολέμονο και τα βραστά λαχανικά του, αλλά προτείνω να αλλάξετε προμηθευτή. Και, σε δεύτερη ανάγνωση, και ξεκοκκαλιστη. Βρήκα πάνω από 10 κοκαλάκια, ως άλλος Κοντιζάς. (17€)

Στα 3 γλυκά, πρωτίστως με χάλασε ότι δεν μας κεραστηκε τουλάχιστον το ένα. Με 300+ λογαριασμό, ένα γλυκάκι επιβάλλεται. Το τιραμισού στο ποτήρι είναι ερασιτεχνικό γλυκό φοιτητή, καμία τέχνη ή τεχνική. Η πορτοκαλοπιτα με παγωτό βανίλια λίγο καλύτερη. Η πικρή, πικρότατη σοκολατοπιτα με μαύρη σοκολάτα εμένα μου φάνηκε υπέροχη, αφού πεθαίνω για πικρή σοκολάτα. Στα 6€ έκαστο.

Συνολικά, μια μέτρια εμπειρία ψαροφαγικα, που κρύφτηκε πίσω από μια διασκεδαστικοτατη βραδιά με αγαπημένους φίλους. Αυτό δεν την κάνει καλύτερη γευστικά, ούτε αξία 32 ευρώ το κεφάλι κοστολογικά. Αν ξαναπάω, θα δείξει. Αλλά, για να λέμε τα σύκα σύκα και το ψάρι ψάρι, όταν έχω την ευκαιρία να φάω τα ίδια πιάτα πιο φρέσκα, πιο καλοφτιαγμένα, πιο... πιο, γιατί να ξαναπάω; Food for thought.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

"Ποιο παιδακι θα μας πει μαθημα;"
"Κυριε, κυριε, να πω, να πω;"
"Και δε λες;"
"Ναι αλλα τι να πω; Μαθημα δε διαβασα, και ας ημουν μεσα σε σχολικη ταξη. Και τι ταξη ε; Ευρυχωρη, ευαερη, πανεμορφη. Μα πως τα κανουν ετσι τα σχολεια δασκαλε, κουκλια ζωγραφιστα, πλεον;"
"Ε αμα δεν ξερεις μαθημα, πες μας πως σου φανηκε η Κιμωλια. Εξαλλου, σχολειο ειναι και αυτη. "

Μακραν το πιο ομορφο μαγαζι που εχω δει ποτε. Η πενταμορφη που κανει ολα τα αλλα να φανταζουν τερατα. Πατωμα ασπρομαυρη σκακιερα, διαχωριστικα αναμεσα στις ταξεις βιβλιοθηκες καταφορτες βιβλια, ασπρα και κοκκινα ξυλινα τραπεζοκαθισματα. Στο ιδιο μοτιβο, το μενου τετραδιο σχολικο και τα σουπλα παιδικες ζωγραφιες.

Στα πρακτικοτερα των ζητηματων, το μαγαζι ειναι λιγο μικροτερο απ το προεδρικο μεγαρο, με παμπολλα τραπεζοκαθισματα πανω, κατω, εντος εκτος και επι τα αυτα, οποτε συχνα προτιμαται για πασης φυσεως αφυσικες ανθρωπινες εκδηλωσεις, ητοι γαμους, βαφτισια και λοιπα τζερτζελα. Την ημερα που το επισκεφθηκαμε, ενα επιμονο "ποτε Βουδας, ποτε Κουδας" προδιδε το γλεντι στον επανω οροφο. Λιγο αργοτερα το επιβεβαιωσε και μια αρκουντως μεθυσμενη, παραπατουσα νυφη. Καπνιστες και μη χωριζονται, ενω υπαρχει και ενα εξωτερικο αιθριο με τραπεζακια για ρεμβασμα στη φυση.

Δε θα καθισω να υπεραναλυσω το χωρο, ουτε ειδικη επι της διακοσμησης ειμαι, ουτε θελω να τον αδικησω. Θα πω μονο οτι ολο αυτο το σχολικο κλιμα ειναι τακτικο, καθαρο, και τοσο cosy που σε καλει να πας και να ξαναπας για το ενδιαφερον μαθημα τους.

Η εξυπηρετηση ειναι λιγο κρυα, επομενως εξαγεται το λογικοτατο συμπερασμα οτι δεν περασαν καλα οι σερβιτορες τους τα σχολικα τους χρονια. Καμια θέρμη, καμια εμφανης αναγνωριση οτι ηρθαμε αφου μας ξεχασαν τελειως μετα το σερβιρισμα και του τελευταιου πιατου, μονο μια ψυχρη ευγενεια. Και τι ηθελα εγω, θα μου πεις, να κουνανε τις ουρες τους σαν κουταβια σε εξαρση; Οχι βεβαια, αλλα ποσο κοστολογειται ενα χαμογελο; Το οποιο τελευταιο πιατο ηταν τα τηγανιτα κολοκυθακια, τα οποια ξεχαστηκαν εντελως, τα υπενθυμησαμε ευγενικα σε μια κοπελα και αυτη, αφου επεμεινε οτι δεν τα παραγγειλαμε, τα εφερε τελικα περιπου 10 λεπτα μετα το κυριως. Μολις που προαγονται, λοιπον.

Φαγητου το αναγνωσμα. Συντομο και ευχαριστο. Ουτε αναριθμητες επιλογες, ουτε ακροβατισμοι σε μετροφιουζιον, μεταμοντερνο, μοριακο τιποτα. Απλοι μεζεδες της ξηρας και της θαλασσας, χωρις εξεζητημενες και ανεπαναληπτες συνταγες, σε τιμες λιγο δαγκωμενες ειναι ο ορισμος της κουζινας της Κιμωλιας.

Εμεις ξεκινησαμε το δειπνο μας με ενα πιατο με λωριδες ψωμιου, που ηρθε ζεστο, ψημενο και αλατοριγανατο και το εξαφανισαμε. Ο φιλος ηθελε και αλλο, αλλα δεν βρηκαμε ποτε ανταποκριση για να το ζητησουμε, καθοτι το τραπεζι μας ειχε μετατραπει στην προσωπικη μας Σπιναλογκα και κανεις δεν το πλησιαζε. Απο κοντα και το εμφιαλωμενο νερο που δε ζητησαμε αλλα μας ανοιχτηκε στην υγεια μας. (Κοστος 1.50€ και 2.20€ αντιστοιχα)

Για σαλατα προτιμησαμε μια πρασινη με κοτοπουλο, μαρουλι, αγγουρι, ντοματα, μπεικον, παρμεζανα και ντεσινγκ γιαουρτι, μαγιονεζα και αγγουρακι τουρσι. (8.30€) Τεραστιες λωριδες παρμεζανας καλυπταν μια δροσερη, νοστιμη αλλα προβλεμιψη σαλατα, που φαγαμε πολυ ευχαριστα και θα ξανατρωγαμε με ορεξη. Την εχετε ξαναφαει, ειναι συνδυασμος που δεν χανει.

Μια μεριδα πατατες Κιμωλια, με κρεμα γαλακτος, ρεγκατο και μπεικον. (4.80€) Ηρθαν σε τσιγκινο και ηταν τα 3 π, προκατ, παχυντικες και πεντανοστιμες. Για δυνατα στομαχια.

Κολοκυθακια τηγανιτα σε στικς (4.90€) Η αληθεια ειναι οτι θεωρω σκανδαλωδη την ιδεα του ιδιοκτητη να κοστολογησει κολοκυθακια με 5 ευρω, μιλαμε για μια πρωτη υλη αστειου κοστους. Αλλα τουλαχιστον ειχε τη συνεση να προσφερει την φθηνη του πρωτη υλη σε μεταλλικο κουβα, σε τεραστια ποσοτητα τραγανων ελαφρως παναρισμενων μπαστουνιων, που τρωγονται καλυτερα και απο πατατες.

Ποικιλια κρεατικων για 2 ατομα στα 16 ευρω. Σε ενα φαρδυ, μεταλλικο φτυαρι κατεφθασαν τα κρεατα συνοδεια ντοματοκρεμμυδου, πατατοπιτας και λεμονιων. Λιγο αρνισιο παϊδακι, λιγο κοτοπουλο, λιγο λουκανικο και πολυ χοιρινο σε μπριζολα και πανσετα, ολα αριστα ψημενα και ζουμερα. Ο ψηστης τους την ξερει την τεχνη του και την τιμα.

Τεσσερα μπουκαλακια zero συμπληρωσαν το γευμα μας, αυτα τα γυαλινα τα καημενα των 250ml επι 2.5€ το φυαλιδιο, συνεπως δωσαμε 10 ευρω για ενα λιτρο μαυρου εθισμου και το συνολο ανεβηκε στα 49 ευρω και 20 λεπτα. Φθηνο δεν ειναι. Καλο, ομως, ειναι.

Το γευμα εκλεισε με 3 ροδελες κερασμενου κορμου σοκολατας, κινηση που σαφως εκτιμαται και αποτιμαται θετικα υπερ του μαθητη.

Θα ξαναπαω αραγε; Αν τα ζυγισω, απεχει 3 λεπτα απ το σπιτι μου, εχει εναν φανταστικο χωρο και μια νοστιμη συνολικα κουζινα. Απ την αλλη εχει τσιμπημενες τιμες και σερβις λεμονατο. Αν τα σκεφτω ομως, η πλαστιγγα γερνει υπερ τους και μαλλον θα ξαναβρεθω στα εδρανα τους. Απλα θα κανω πολυ περισσοτερες απουσιες παρα παρουσιες.

Σιγουρα παντως δεν θα σας αποτρεψω να πατε.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ακουγοντας την ονομασια, περιμενα να βρω εναν μικρο, cosy χωρο, σε εναν ξυλογλυπτο διακοσμο ενα τεραστιο, πετρινο τζακι να φουντωνει και να δινει μια απιστευτη θαλπωρη. Οταν τελικα μπηκα σε μια τεραστια, ασπρη αιθουσα με απλα ξυλινα τραπεζια και ενα μικρο τζακι σε εναν τοιχο, σβηστο και καημένο, μου ηρθαν συνειρμικα στο μυαλο αυτα τα τσιπουραδικα με την ονομασια "Το στεκι του φιλαθλου", που η διαφορα τους με τα αλλα, μη αθλητικα στεκια ειναι δυο κασκολ στον τοιχο και ενα ασημενιο κυπελλο στο πασο.

Επομενως, νομιζω ειναι σαφες οτι ο χωρος δε λεει και πολλα. Τα μονα μπονους που του δινω ειναι οι τεραστιες, απαστραπτουσες τουαλετες με τις ραφιερες με μαντηλακια και αντισηπτικα, και το ιδιόκτητο παρκινγκ που σε σωζει στα θεοστενα στενα του Πολυδενδριου. Αντιθετα, για χωρο με ονομασια πηγης θερμανσης, την ψυχρα του την ειχε, οποτε εγω το μπουφανακι μου δεν το αποχωριστηκα ουτε λεπτο της παραμονης μας εκει.

Η εξυπηρετηση σαλονικιωτικη, με ενα καρντασι να σερνει το βημα του ως το τραπεζι, να παιρνει παραγγελια και να φευγει με συρτο στα 3. Ευγενεστατος και ευχαριστος, αλλα σιγουρα ερασιτεχνης. Δεν ηξερε να προτεινει πιατα στην αναποφασιστη δεσποινιδα, δεν μας σταματησε στην παραγγελια που χορταινε ομαδα ποδοσφαιρου λογω μεγεθους μεριδων και εξαφανιζοταν απ το οπτικο μας πεδιο σα το Χουντινι. Επιπλεον τα 2 κυριως δεν ηρθαν μαζι, οποτε εγω βασανιζα τα ορεκτικα οσο το κυριως του συνδαιτημονα μου προσαρμοζοταν στην θερμοκρασια της σαλας, με αποτελεσμα να γινει οριακα μοσχαρισια κασσατη στα 10 λεπτα που μεσολαβησαν.

Τοτε γιατι τοσος ντορος για το Τζακι; Εχω μια θεωρια. Ειναι ο, τι κοντινοτερο στα Καλυβια μπορει να επισκεφτει καποιος χωρις να χρειαστει να κανονισει μονοημερη εκδρομη ως το Θωρικο. Εχει την ιδια αισθηση εξοχης και τις ιδιες τιτανιες μεριδες φαγητου. Ο καταλογος ειναι αρκετα περιορισμενος, με σαλατες λαχανο καροτο, μαρουλι και χωριατικη χωρις φετα, μεριδα φετα, πατατες, τυροκαυτερη και τζατζικι και 5-6 κρεατα. Εδω καπου εγω εντοπισα το πρωτο προβλημα. Μια παρεα διμελης, οπως η δικη μας, δυσκολευεται πολυ γιατι οι μεριδες των ορεκτικων ειναι τεραστιες και εξυπηρετουν μεγαλυτερες συντροφιες, οποτε πολυ θα βολευαν οι μισες μεριδες.

Τελικως πηραμε:

Αρχικα μια πελωρια φετα φρεσκοψημενο ψωμι, σαν παπουτσι νουμερο 57, ζεστη και μαλακή, την οποια πρεπει να παραγγειλεις, διοτι δεν ερχεται μονη, ουτε και σε ρωτανε αν τη θελεις. (1.80€)

Χωριατικη σαλατα (4.60€) χωρις φετα, αλλα με ολα τα αλλα υλικα σε υπερπληθωρα. Μια πιαταρα με ντοματες, αγγουρια, κρεμμυδια και ροδελες κοκκινης και πρασινης πιπεριας, που βρηκα πολυ ταιριαστες. Πολυ λαδι, καθολου αλατι. Προτεινεται λογω φρεσκαδας.

Φετα με λαδοριγανη (4.70€) Ωραια, σκληρη φετα σε κυβους ογκολιθους βαρους 700 περιπου γραμμαριων, πραγμα που σε ξαφνιαζει ευχαριστα. Στον πατο του πιατου λιμναζει μπολικο ελαιολαδο. Αν ομως το σκεφτεις, πληρωνεις μια χωριατικη 4 ατομων σχεδον 10 ευρω, πραγμα πολυ οικονομικο για 4 ατομα, οχι ομως πρακτικο για δυο. Σε καθε περιπτωση, ωραιο τυρι.

Μεριδα πατατες (περιπου 4€) σε μεγαλη ραβιερα, δυο μεριδες καμουφλαρισμενες σαν μια. Φρεσκια, χερατη πατατα, απαραιτητη για συνοδευτικο των κυριως, που ερχονται γυμνα απο συνοδευτικα.

Μια μοσχαρισια σταβλισια περι τα 800-900 γρ (περιπου 16€) Δεν ηταν αριστα σιτεμενη αλλα την εσωζε το υπεροχο ψησιμο που κρατουσε το κρεας ζουμερο και αφρατο. Μας ηρθε ψημενη medium well, το ψησιμο που προτιμα ο φιλος που την επελεξε, το οποιο δεν συμπιπτει με τα δικα μου γουστα αλλα τουλαχιστον δεν χαλα την πρωτη υλη.

Εγω επελεξα αρνισιο παΪδάκι, που ηταν περιπου 300 γραμμαρια στη μεριδα (περιπου 10€) Δεν ηταν οσο τρυφερο το ηθελα, αλλα το λιπακι του κριτσανιζε λαχταριστα οποτε δε μπορω να ειμαι πολυ αυστηρη. Δεν μυριζε και ηταν ωραια αλατισμενο, ενω το πιατο με τα λεμονια που μας φερανε τιμηθηκε δεοντως σε αυτο το πιατο, το οποιο ξεκοκκαλησα χαρουμενα. Εχω φαει καλυτερο παϊδάκι, χωρις αυτο να σημαινει οτι αυτο δεν ηταν καλο.

Ηπιαμε το καθιερωμενο εμφιαλωμενο νερο (2€) και 3 αναψυκτικα και πληρωσαμε κατι λιγοτερο απο 50€. Το ποσό μειωνεται σημαντικα οσο μεγαλυτερη ειναι η παρεα στο συγκεκριμενο μαγαζι, οποτε αν το εχετε στην λιστα σας, καλο ειναι να καλεσετε και τους φιλους σας σε εκδρομη στο Πολυδενδρι.

Γιατι να πατε... Καλη ερωτηση. Γιατι εχει, οντως, μεγαλες, οικογενειακες μεριδες, αν αυτο παιζει καποιο ρολο για την επιλογη σας. Γιατι δεν ειναι πολυ ακριβο γι αυτο που προσφερει. Γιατι ειναι στην εξοχη και συνδυαζεται ωραια με βολτα. Γιατι, μπορει τα κρεατα του να μην ειναι κατι εξαιρετικο που δεν εχετε φαει αλλου, αλλα δεν ειναι απογοητευτικα, και αυτο μετραει πλεον. Ζυγιστε τα μεσα σας και αποφασιστε αν αυτα ψαχνετε απ την ταβερνα σας. Εγω, παντως, αν ποτε βρεθω εκει, δεν θα με ενοχλησει να ξαναφαω στο Τζακι, με το παραπλανητικο ονομα.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Σε ενα παραλληλο συμπαν θα σας απετρεπα απο τη Ζουμερη Σχαρα. Μη ρωτατε γιατι, το ξερετε. Το ξερετε τη στιγμη που φτανετε απ'εξω και βλεπετε μια ουρα μεγαλυτερη απο την αυτοκινητοπομπη του ΟΗΕ να περιμενει στο αγιαζι για ενα ελευθερο τραπεζι. Το ξερετε περαν αμφιβολιας οταν ο ευγενεστατος σερβιτορος επι της υποδοχης σας κοιτα με κουταβισιο βλεμμα οσο μουρμουριζει κατι για 3.5 ωρες αναμονης. Σε 3.5 ωρες προλαβαινω να γυρισω σπιτι, να δω μια σεζον στο netflix καταβροχθιζοντας χουφτες γαριδακια και να επιστρεψω χαλαρα στην ωρα μου για δειπνο.

Σε μια αλλη πραγματικοτητα δεν θα σας προτεινα να πατε. Διοτι τιποτα δεν αξιζει 3.5 ωρες αναμονης, εκτος ισως απ τον τοκετο της νυφης μου. Εκει ομως το μπεργκερ μας σερβιριστηκε σχεδον 4 κιλα και ωραια πακεταρισμενο για να το παρουμε σπιτι. Ομως ανωτερα βια με αναγκαζει να το προτεινω. Παλι ξερετε γιατι. Γιατι ο Ζουμερος Σχαρας εχει βρει τη μυστικη συνταγη της καβουροπατι και εκανε το μαγαζι του κοφτηριο χρηματος εκει στο βυθο του Χολαργου. Σε αυτο το σημειο να συγχαρω νοερα τον μπεργκεροεπιχειρηματια που ανοιξε το διπλανο καταστημα μεσοτοιχια και απορροφα τους παμπολλους ανυπομονους που εγκαταλειπουν νικημενοι απ' την πεινα. Μαζι με τον βασιλικο ποτιζεται και η γλαστρα.

Εμεις, οντας ευφυεστατοι, κοινως εχοντας φαρδια πισω κινηση, βολεψε να βρεθουμε στο Juicy Grill Τριτη απόγευμα, οποτε η αναμονη ηταν ενα τιμιο μισαωρο, που περασε ευκολα οσο περιμεναμε τους φιλους μας. Ευτυχως εχουν προνοησει με μια σομπα εξω στο πεζοδρομιο, στην οποια κοντεψα να κανω pole dancing απ το κρυο.

Ολο το μαγαζι εχει τη λογικη ψεκαστε, δαγκωστε, τελειωσατε, απο το χωρο ως το προσωπικο. Ειναι ενα μικρο μαγαζι με φαρδια ξυλινα τραπεζια σε αποσταση μισο ποζιτρονιου το ενα απ τα αλλα. Ωραιες καρεκλες, πολυς χωρος για τα πιατα, καυτερες σαλτσες να σε περιμενουν σε παραταξη, αλλα... για να περασεις αναμεσα πρεπει να εχεις παχος φωτοτυπιας. Αν, ομως, δεν ειστε ιδιαιτερα δημοφιλεις και θελετε να κανετε νεους φιλους, σας δινεται η ευκαιρια αφου ειστε ο ενας πανω στον αλλο.

Σε απολυτη αντιστοιχια και το σερβις. Νεαρα παλικαρια σε καθιζουν, σου δινουν καταλογους αμεσα, εξισου γρηγορα ερχεται η παραγγελια και ο λογαριασμος, να ανακυκλωθει ο κοσμος γιατι υπαρχουν δεκαδες πεινασμενα ματια να σε κοιτανε παρακλητικα απ εξω. Ειναι ευγενικοι και ψυχρα τυπικοι, ανταποκρινονται πολυ αμεσα σε καθε αιτημα γιατι εχουν παντα στην ακρη του μυαλου τους οτι πρεπει να εισαι εξω απ την πορτα οσο ταχυτερα γινεται. Δεν εχω ιδιαιτερα παραπονα, γιατι ηταν πραγματικα καλοτροποι, αλλα ειμαι ταβερνοκοριτσο, θελω την υπερβολη μου.

Παμε στο αγαπημενο μου κομματι, το φαγητο του Juicy, που ειναι πραγματικα ζουμερο.
Eμεις, 4 ατομα, πηραμε:

Μια Chicken Bacon Salad (8€ ) O λόφος του Στρεφι σε πρασιναδες, με μπεικον, παρμεζάνα, κρουτον σε πλουσιες δοσεις. Για επιπλαστη αισθηση διαιτας, εχει και καμποσο ζουμεροψημενο φιλετο κοτοπουλο, κανοντας τη σαλατα μια επιδοξη ceasar's. Η μονη ουσιαστικη διαφορά έγκειται στη σως, ενα πυκνο μουσταρδομελο που ταιριαζε γαντι. Μου αρεσε τοσο πολυ που δεν ηθελα να τελειωσει, πραγμα που φανηκε πιθανο τοση που ηταν. Απο τις εξαιρετικα σπανιες φορες που δινεις 8 γιουρα για σαλατα και σου φερνουν 8 ευρω στοιβαγμενα σε πιατο, ποσοτικα και ποιοτικα.

Και παμε στα μπεργκερ, που ηταν η πεμπτουσια της γευσης.

Ενα Τonkatsu για μενα, την τρελη που προσπερασε τα δεκαδες μπιφτεκια γιατι ερωτευτηκε την περιγραφη "χοιρινη μπριζολα παναρισμενη με πανκο και γεμισμενη με μοτσαρελλα". Μεσα στο αφρατο μπριος αραζε ενα χοντρο, λιγακι στεγνο χοιρινο δημιουργημα, και πανω του τσενταρ, μπεικον, λιγη ντοματα, λιγο αισμπεργκ και το τριπτυχο μαγιονεζα, μουσταρδα, τεριγιακι. Αν σε καποια ασιατικη γλωσσα tonkatsu σημαινει "ω-θεε-μου-τι-πραμα-ειναι-αυτο" τοτε καλως το βαφτισαν. Μεγαλο, συνολικα ζουμερο, με ενα μπολακι ψιλες πατατιτσες και υπεροχη γευση. Στα 11 ευρω, που ειναι λιγο τσιμπημενα για ψωμι, χοιρινο και σαλτσες, αλλα με τετοιο γευστικο αποτελεσμα, τα δινα ξανα και ξανα.

Ενα Donald Pank για τον ενα φιλο, που το πηρε λογω ονοματος και οχι υλικων, με μοσχαρισιο μπιφτεκι, μανιταρι πορτομπελο σε πανκο, τυρι μοντερει τζακ, διπλο μπεικον, ντοματα, αισμπεργκ και μια ελαφρως πικαντικη chipotle mayo. Δε δοκιμασα τον πλανηταρχη, αλλα ο φιλος δεν τρελαθηκε. Του φανηκε λιγο σπογγωδες το μανιταρι ειπε. (10,5ευρω)

Ενα New Yorker για τον καθολου νεοϋορκεζο κολλητο, με μοσχαρισιο μπιφτεκι γεμιστο με μοτσαρελα, αυγο, μπεικον, ντοματα κρεμμυδι και bbq. Το καταβροχθισε σε συνθηκες Μπρουκλιν, γρηγορα, μουλωχτα και με χιλιες προφυλαξεις, αλλα και παλι η rogue της παρεας του εκλεψε μια πολυ ζουμερη μπουκια, με τον υγρο κροκο να δινει το κατι παραπανω στο ηδη καπνισμενο μπιφτεκι. (9 ευρω)

Ενα Juicy Chicken για το κοριτσι της παρεας, με μπιφτεκι κοτοπουλο, ντοματα, μαρουλι, τυρι εμμενταλ, κρεμμυδι και bbq. Ενα πολυ απλο μπριος με κοτοπουλο και σαλατικα, αρκετα νοστιμο χωρις να ξεχωριζει συγκριτικα με τα αλλα, που μπροστα του ειναι ιερα τερατα. (8.5 ευρω)

Δυο zero για τους εθισμενους στο ανθρακικο στα 4ευρω μαζι.

Ποσοτικα, ποιοτικα και γευστικα η Ζουμερη Σχαρα ειναι μια οαση. Και οπως ολες οι οασεις, το νερο τους το δινουν τσαμπα, αλλα τα καλουδια τους τα πουλανε λιγακι ακριβουτσικα. Στα μπεργκερ τις τιμες τις δεχομαι, αν και θα απολαμβανα μια μικρομειωση σε καποια απο αυτα. Οι σαλατες, αν και δειχνουν ακριβες, ειναι τελικα οικονομικοτατες, αφου με 8-9 ευρω σου φερνουν το Κιλιμαντζαρο σε πιατο. Τα ορεκτικα ομως, ειναι λιγο υπερτιμολογημενα και θα επρεπε να επανεξεταστουν οι τιμες τους.

Θα κλεισω οπως ανοιξα. Σε αλλη περιπτωση δε θα το προτεινα. Αλλα εδω δε μπορω να πειθαρχησω στο στομαχι μου που αποζητα τις γευσεις τους, θα επιβληθω στη δικη σας λιγουρα; Οπλιστειτε με υπομονη και ειδικα παπουτσια για φλεβιτη, και πατε.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Μεγαλο πραγμα η καψουρα, αδερφε. Μεγαλο και συναρπαστικο. Επισης, παχυντικο. Ο ερωτας μαζι με το καρδιοχτυπι, τον ενθουσιασμο και την αναμονη, φερνει κιλα. Τυχαιο ειναι νομιζεις που η καλυτερη μεθοδος αδυνατισματος μακραν ειναι η ερωτικη απογοητευση;? Ειναι η ισορροπια στο σωματικο βαρος που πηρες οσο ζουσες την καψουρα σου.

Καπως ετσι καταληγεις 11 τη νυχτα να λαχταρας κοκορετσια για να ταϊσεις την καψουρα σου, και αυτη αντι να σου βαζει φρενο, να σε παρακινει για σφαχτα, ψητα και σχαριστα ικανα να προκαλεσουν εμφραγμα σε παιδακι. Ειναι απο αυτες τις βραδιες που ξεκινας χωρις προορισμο, και καταληγεις στο πρωτο μαγαζι που γραφει "ταβερνα" με μεγαλα γραμματα στην ταμπελα του, ευχομενος να σου καλμαρει τον διαμαρτυρομενο συναισθηματισμο μεσα σου.

Οπερ και εγενετο. Τα Παηδονια πεσανε στο δρομο μας και ειπαμε να τους δωσουμε την ευκαιρια τους. Την ωρα που μπηκαμε 3 παρεες ετρωγαν, ως επι τω πλειστω τυλιχτα σουβλακια. Λογικο, αφου οπως μαθαμε κατα την διαρκεια της παραγγελιοληψιας, ολα τα σουβλοκρεατα, αυτα δηλαδη που λιγουρευοταν το μεσα μου, ειχαν τελειωσει απ το μεσημερι. Υψιστη ασεβεια στο συναισθημα μου, αλλα τι να κανουμε, ο ερωτας ποναει. Οπως με πονεσε η απειρια και η χαριτωμενη αφασια του σερβιτορου.

Θα ηθελα να μπορω να του βαλω 4, γιατι ηταν συμπαθης και καινουργιος στη δουλεια. Αλλα δε με βοηθησε καθολου. Ηρθε για παραγγελια με το που καθισαμε, χωρις να εχουμε πιασει καταλογο, οποτε αποφασισαμε με την ανασα του στο σβερκο μας. Ολοκληρωσαμε την τεραστια παραγγελια μας χωρις καμια του ενσταση οτι 2 ανθρωποι αποκλειεται να φανε τοσο, πραγμα που μπορω να συγχωρησω. Αυτο που δυσκολευτηκα να συγχωρησω ειναι που δεν μας ειπε οτι ολα τα κυριως εχουν πολλη πατατα και δεν χρειαζομαστε εξτρα μεριδα, κατι που δεν ξεραμε γιατι τα παϊδακια συνηθως ερχονται ασυνοδευτα.

Και δε σταματαμε εδω. Μετα την παραγγελια, ο φιλος μου αποφασισε να δροσισει το τραπεζι με ενα ολοκληρο ποτηρι νερο, το οποιο μουσκεψε το χαρτινο τραπεζομαντηλο και λιμνασε κανονικα στο κεντρο του τραπεζιου. Ο σερβιτορος δεν πτοηθηκε απ το γεγονος και οχι μονο δεν το αλλαξε, αλλα δεν εφερε καν χαρτοπετσετες να μαζεψουμε την Παμβωτιδα πριν προσγειωσει τα πιατα με χαρακτηριστικη χαλαρωτητα πανω της. Αποδιδω τα παραπανω λαθη στην ελλειψη εμπειριας και δεν θα ειμαι αυστηρη και αναμενω μελλοντικη βελτιωση στον τομεα του σερβις.

Βελτιωση, δυστυχως, δε διαβλεπω στον τομεα του χωρου, ο οποιος ειναι ο απλος ταβερνιαρικος. Δεν με ενοχλει, απ τη στιγμη που ειναι καθαρος, αλλα θα ηθελα να επεκταθει αυτη η καθαριοτητα και στα ενδοτερα, που δεν μπορω να πω οτι με ενθουσιασαν. Ο, τι αλλαγη και αν κανουν, προς το καλυτερο θα ειναι.

Και παμε στο φαγητο, που σωζει την παρτιδα και δινει λογους να συζηταω τωρα τα Παηδονια, μαγαζι αγνωστο στην κοινοτητα. Αφου τα κοκορετσουβλια ειχαν στερεψει, κατευθυνθηκαμε σε αλλη διαιτητικη κατηγορια, τα αμνοεριφια. Ειπαμε, ο ερωτας θελει θερμιδα.

Μια χωριατικη σαλατα κλασσικη, με ολα τα υλικα της φρεσκα και πολυ λαδι στον πατο του πιατου. Λιγο ξυδι το ηθελε, αλλα αυτη ειναι προσωπικη προτιμηση που εχω σε ολες τις σαλατες γενικα. (6.50€)

Πατατες τηγανιτες, μια μεγαλη μεριδα φρεσκιες χερατες πατατες, ωραια τηγανισμενες και σχετικα τραγανες. (2.80€) Οπως ειπα, ομως, περιττες τελικα.

Κολοκυθακια τηγανιτα, που υπεραγαπω και παιρνω απο ταβερνες μεχρι παγωτατζιδικα αν βρω. Σε ροδελες, με ωραιοτατο κουρκουτι, χωρις πολλα λαδια. Αλλα μην δενετε και το αλογο σας στα δικα μου κολοκυθογουστα, ειναι εντελως ελαστικα με την πρασινη αδυναμια μου. (3.5€)

Τυροκαυτερη, σχετικα αδιαφορη και αρκετα καυτερη. Δεν ειχε αυτη τη θρυβουλιαστη υφη τυριου που μ αρεσει, ηταν αρκετα ομογενοποιημενη και τελικα εμεινε. (3.5€)

Μισο κιλο αρνισιο παϊδακι, ενα τρυφερο ποιημα. Το σεβαστηκε ο ψηστης το ζωντανο, και το εφερε ζουμερο, μαλακο, καλοψημενο και καλοαλατισμενο. Ευκολα τρωγαμε αλλο τοσο, αφου αυτο το ξεκοκκαλησαμε. (14.5€)

Μια μεριδα προβατοπαϊδακι, γυρω στα 350γρ. με πατατουλες διπλα. Αρκετα πιο σκληρο, χωρις την επιτυχια του αρνιου γευστικα. Χωρις να ειναι κακο, αφου μυρωδια βαρια δεν ειχε, δεν νομιζω να τα προτιμουσαμε αν ξεραμε ποσο καλο θα μας προεκυπτε το αρνακι. (8€)

Ο δικος μου ο ερωτας ειναι πραγματικα κοιλιοδουλος και ετσι 12 τη νυχτα εφαγε ολα αυτα, μαζι με αναψυκτικα (1.60€ εκαστο), ψωμια (αχρεωτα) και ζαντακ για επιδορπιο και κοιμηθηκε πολυ πολυ χορτατος, εχοντας πληρωσει 22€ το κεφαλι. Οι τιμες ηταν πολυ λογικες, και ειναι ευκολο να κινηθεις και σε χαμηλα επιπεδα με τα σουβλακια που σερβιρονται. Αλλα ειπαμε, ο δικος μας ερωτας ειναι λαρτζ.

Θα το προτεινα; Δε νομιζω. Αμα βρεθειτε απεξω, μπειτε. Κατι θα φατε. Αλλα γευστικο προορισμο δε το λες. Τουλαχιστον, ομως, η καψουρα δεν εγινε καουρα. Κατι δεν ειναι και αυτο;

ΥΓ. Τις επομενες ημερες, θα σας βομβαρδισω με κριτικες, λογω σχεδον 6μηνης απουσιας και παμπολλων εξοδων τελευταια. Αμα με βαρεθειτε, προσπεραστε τις με την απολυτη συγκαταθεση μου. Ειμαι πισω για περιορισμενο αριθμο εμφανισεων, και, δυστυχως, θα κανω κατι που αντιπαθω: θα σας μπουκωσω.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Καλοκαιρι σημαινει ανεμελια, μακροβουτια, ερωτες και παγωτα. Επισης σημαινει ρημαδιασμενος καυσωνας, τσουχτρες, κοιλιακοι να σε κοιταζουν χλευαστικα απο παντου και αμμος στα σεντονια. Κυριως, ομως, το καλοκαιρι ειναι ενα σοβαροτατο μαθημα ζωης σε οσους το παιρνουν αναλαφρα και πανε διακοπες με οποιον τυχει, χωρις πρωτα να εχουν υπολογισει τους αταιριαστους βιορρυθμους, με αποτελεσμα η εβδομαδα των διακοπων να μετατρεπεται στην εβδομαδα των παθων αρδην.

Ενας απο αυτους τους αμετανοητους, που τιποτα δε μαθανε απ τα προηγουμενα καλοκαιρια ειμαι και γω, που αποφασισα να εκδραμω εις τη Μυκονο του Αργολικου με φιλους υπεραγαπημενους, αλλα ολιγοφαγους και διαιτουντες. Αποτελεσμα να γυρισω 3 κιλα ελαφρυτερη και με απωθημενο τα αμυγδαλωτα Σπετσων που εβλεπα παντου γυρω μου, και που επειδη δεν σερβιρονταν σε σφηνακι δεν τα τιμησαμε. Ευτυχως η εν Αθηναις κολλητη ειναι συμπονετικη και κοιλιοδουλη και με το που πατησα το πασουμι μου πισω στην πολη, με βουτηξε και με εσυρε στα Πιρουνακια για καυσιμα.

Τα οποια Πιρουνακια αυγουστιατικα και λειτουργουσαν κανονικα, και ειχαν και δουλεια. Νεοσουβλατζιδικο απο τα πολλα, χωρις ιδιαιτερο διακοσμο αλλα καθαρο και μαζεμενο. Τετραγωνο κτισμα με τζαμαρια ολογυρα και καμια 15ρια ξυλινα ταπεζοκαθισματα, ντυμενα στα μπλε καρο. Δεν ειναι καθολου ασχημο με το σανιδενιο πατωμα του και το ανοιγομενο ταβανι του. Το ελαφρολαικο ρεπερτοριο του παει υποθετω, παει και με το καπνισμα που προφανως επιτρεπεται παντου.

Η σερβιτορα ηταν μεσα στην καλη χαρα, λες και δε σερβιρε σουβλακια Αυγουστο μηνα σε μια ερημη πολη. Ηταν ευγενικη, κεφατη, γρηγορη, και προσπαθησε να μας σταματησει στην παραγγελια, αγνοωντας οτι ειχαμε ηδη μεταμορφωθει σε πυθωνες ικανους να καταπιουν ολοκληρο πιανο αμασητο απ τη λιμαρα. Ολα ηρθαν γρηγορα και σωστα, με την αποδειξη τους, στα δισκακια τους, εμενα αυτα μου αρκουν για το 4ρι. Ειδικα οταν πειναω.

Απο τον αναμενομενο καταλογο παραγγειλαμε:

Σαλατα Καισαρα (6€) σε μεγαλο ασπρο πιατο, χωρις κοτοπουλο που γενικως δεν συμπαθω παρα πολυ. Λογιων μαρουλια με μπολικη ψιλοτριμμενη παρμεζανα, μπεικον, καλαμποκι, ελαφρια σως και μπολικα μαξιλαρενια κρουτον, αρμονικο, πλουσιο και νοστιμο συνολο.

Πατατες τηγανιτες (2.8€) και ενα εξτρα σωσακι (1€) για να μην ειναι βαρετες. Σε ενα τετραγωνο μεταλλικο διχτυ ερχεται μια μεριδαρα πατατες, σκεπασμενες σε αλατορηγανα, φρεσκιες και καυτες. Περιμενα προτηγανισμενη, επεσα εξω και ξαφνιαστηκα ευχαριστα. Το σωσακι το κλασσικο μουσταρδομαγιονεζας, την εκανε τη δουλεια του.

Μεριδα γυρο χοιρινο, (8€) που ερχεται σε μεταλλικο δισκο. 2 πιτες σε τεταρτα περιμετρικα, ενα μπολακι ωραιο αλλα σιγουρα προκατ τζατζικι, μεγαλη ποσοτητα γυρου, πατατες και ντοματα με κρεμμυδι στην ακρη. Η μεριδα ειναι πολυ μεγαλη μεν, αλλα καποια πραγματα δεν με τρελαναν, συγκεκριμενα τα εξης δυο: αφενος ειχε πανω στο κρεας γλυκια παπρικα χωρις ειδοποιηση, το οποιο για τον νορμαλ κοσμο ειναι καλο, για μενα που τη μισω ωμη το λες και σαδισμο. Ντραπηκα να ζητησω αλλαγη και την ανεχτηκα, αλλα θα προτιμουσα να το ξερω απο πριν. Αφετερου, και σημαντικοτερο, ο γυρος ηταν μαλακος. Αμα μανα μου δεν τον ξεροψησεις λιγο να τραγανισει, χανεις τη μιση χαρα. Οι γυροι ειναι ειτε 80% ειτε 100% πανσετα, πραγμα που σημαινει οτι το παρα πολυ λιπος που κουβαλανε κανει ενα εξωτερικο περιβλημα τραγανιστης κρουστας μουρλια.

Σαντουιτς (5€) με γυρο χοιρινο, ντοματα, πατατα, μαρουλι και σως μαγιονεζας. Μεγαλο, με αφρατο ψωμι και πατατουλες ολογυρα στο δισκακι του, λογω μεγεθους το πηραμε πακετο τελικα. Η γευση ειναι η αναμενομενη, αλλα ειναι χορταστικο και οικονομικο.

Για να λεμε τα πραγματα ως εχουν, τα Πιρουνακια δεν ειναι ενα μαγαζι αξιο συζητησης, ουτε και επισκεψης αν δεν βρισκεστε στην περιοχη. Ειναι ομως το σουβλατζιδικο που ολοι θελουμε στη γειτονια μας. Το οικονομικο, καθαρο, νοστιμο, καθημερινο φαγητο που θα εκανες το κλασσικο σου ντελιβερι για τις λιγουρες που χτυπανε περιεργες ωρες. Εμεις δωσαμε γυρω στα 23€ και κοντεψαν οι κοιλιες μας να μετοικησουν στις Σπετσες, για συνεχεια των διακοπων τους.

Παντως αν βρεθειτε στην περιοχη και σας μυριζει τσικνα, να πατε. Θα φατε τιμια.

ΥΓ. Ξερω οτι εχω εξαφανιστει τελευταια απο το ασκ4φουντικο συμπαν και μου λειπετε, για διαφορετικους λογους ο καθενας. Ξεκινησα να διαβαζω οσο προλαβαινω και με λιγη υπομονη θα σας ψηφισω ολους εν καιρω. Ελπιζω να ειστε ολοι καλα.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Μπακαλοταβερνα, ενημερωσε η φιλη στο τηλεφωνο και το εκλεισε να ετοιμαστει 4 ωρες πριν, μην και τυχει κανενα απροοπτο σπασμενο νυχι και δε σωζεται. Ταβερνα ακουσα, το πρωτο το αγνοησα πληρως, οποτε σκεφτηκα οτι τουλαχιστον θα φαμε καλα. Ταβερνισια. Καλα φαγαμε. Ταβερνισια καθολου.

Η μπακαλοταβερνα με το παραπλανητικο ονομα ειναι στην πραγματικοτητα μπακαλομεζεδοπωλειο και, για να ειμαι ειλικρινης, ουτε το πρωτο συνθετικο εντοπισα καπου. Αλλα, με την ταρατσα που εχει, ποιος ασχολειται με συνθετικα και ονοματα; Ή με οτιδηποτε αλλο;

Το μαγαζι ειναι τριπατο. Στο πρωτο επιπεδο ζεις τη μαγεια του χαλανδριωτικου πεζοδρομου, με τραπεζακια στημενα εξω απ το μαγαζι στην περατζαδα. Δεν ειναι ανετα, αλλα τουλαχιστον χαζευεις τον κοσμο να ανεβοκατεβαινει το στενο και εχεις υλικο για κοινωνικο σχολιο για ωρες. Ακολουθει το πρωτο επιπεδο, με το κατω πατωμα που ειναι ο κλειστος, χειμωνιατικος χωρος, ο οποιος δειχνει αρκετα σκοτεινος και βαρυς και δεν ασχοληθηκα λεπτο μαζι του.

Μεσολαβει ενα οροφακι απο πανω με το μπαρ των σερβιτορων, και ακολουθει ο λογος για να προτιμησεις τη μπακαλοταβερνα εναντι των αλλων ψευδοκρασαδικων του Χαλανδριου: η ανοιχτη ταρατσα. Τραπεζακια κατω απο τον νυχτερινο ουρανο και πανω απο πλακοστρωτο, με ασπρισμενους τοιχους ολογυρα και παμπολλα χρωματιστα παντζουρια. Ενα στρογγυλο πεζουλι με ενα δεντρο στο κεντρο και στη γωνια ενας χτιστος ξυλοφουρνος ολοκληρωνουν τη μαγικη εικονα νησιωτικου χωριου.

Η εξυπηρετηση απο νεα παλικαρια που τρεχουν με 6 ποδια να προλαβουν να καλυψουν τις αναγκες της συνεχους ροης πληθους ειναι ευχαριστη, αρκετα κεφατη και βριθει κοινωνικοτητας. Με το σερβιτορο μας γελασαμε οσο προσπαθουσε να μαντεψει την ηλικια ενος φιλου που πασχει απο το συνδρομο του Μπεντζαμιν Μπατον, διασκεδασαμε οσο μας εβγαζε φωτογραφιες μετα απο δικη του προσφορα και γενικως δεν μειναμε παραπονουμενοι σε κανενα τομεα.

Οσο κοσμο και αν ειχε, ανανεωσε νερα και ποτα αμεσα, πηρε αδεια πιατα χωρις να ζητηθει και ολοι οι μεζεδες μας ηρθαν σε ευλογο διαστημα απο την παραγγελια τους. Για να μη θυμηθω τα 5 κομματια σιροπιασμενο σαμαλι και το καραφακι ρακι που μας κεραστηκαν πολυ γενναιοδωρα και τα οποια ηταν νοστιμοτατο επιστεγασμα της νυχτας μας.

Πεντε ατομα σε κλιμα μεθυσμενης απο το υπεροχο ημιγλυκο κρασι ευφοριας παραγγειλαμε:

Σαλατα μαρουλι, με φρεσκο κρεμμυδακι και δυο ελιες στην κορυφη, επι 2. Καλοκαιριατικα θελησαμε να γευτουμε χειμωνα, με μια απλη σαλατα που δεν εκπλησσει κανεναν ουτε στην πρωτοτυπια ουτε στη γευση.

Κολοκυθοκεφτεδες, 4 τεμαχια. Ναι μεν νοστιμο εσωτερικο, θα το ηθελα λιγο πιο κολοκυθενιο και λιγοτερο λαδερης επιγευσης. Με ενα γιαουρτενιο ντιπ ισως ισορροπουσε η βαρια γευση.

Τυρι σαγανακι, σε μεταλλικο τσερκι με το λεμονακι του. Μαστιχωτο και θρυβουλιαστο ταυτοχρονα, που με το λεμονακι αναδειχθηκε τιμια.

Σκιουφιχτα με μυζηθρα και απακι. Πως παιρνεις τοσο καλες πρωτες υλες και φτιαχνεις τοσο απογοητευτικο αποτελεσμα αδυνατω να το καταλαβω. Το πιατο ηταν αναλατο, το τυρι δεν εδινε καμια ενταση και το απακι ηταν afk. Θα το ηθελα λιγο πιο ζουματο, πιο εντονο, πιο πιπερατο. Χωρις να ειναι κακο, περασε και δεν ακουμπησε.

Πατατες τηγανιτες, φρεσκιες, επι δυο. Ωραια τηγανισμενες και αλαδες, με τη ριγανιτσα τους. Αρκετα μικρη μεριδα αλλα πετυχημενη στην εκτελεση.

Χοιρινη τηγανια με φετα, επι 2. Πολυ τραβηχτικος για κρασι μεζες, με την πιπερια του, την φετα του, την υγρασια του. Λιπη δεν εντοπιστηκαν.

Συνοδευτηκαν αψογα με 2.5 κιλα απο ενα γλυκοπιοτο ημιγλυκο και 1 κιλο λευκο κρασι, αρωματικα και ποιοτικα αμφοτερα.

Οι τιμες της δεν ειναι μπακαλιστικες ουτε ταβερνισιες. Χωρις να ειναι ακριβες, παρατηρησα αυξησεις απο την τελευταια κριτικη του Vageli 5, μολις, μηνες πριν, σχεδον στο συνολο του καταλογου. Σε συναρτηση με τις ζουζουνιαρικες ποσοτητες, τα σχεδον 20 ευρω ανα ατομο ειναι κομματακι τσιμπημενα.

Μα, για να ειμαι ειλικρινης, δεν σε νοιαζει. Γελασαμε τοσο υστερικα στην πολυωρη παραμονη μας, ειπαμε τοσα σημαντικα και ασημαντα και ξεκουραστηκαμε τοσο απο τον ανακουφιστικο χωρο, που ουτε οι αστοχες γευσεις, ουτε οι τιμες απασχολησαν κανεναν μας.

Ηταν μια ομορφη, αυγουστιατικη νυχτα. Μακαρι ολη η ζωη μας να ειναι μια αλυσιδα απο ομορφες, αυγουστατικες νυχτες.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Αν γινομουν πλανηταρχης για μια και μονη μερα και ειχα το δικαιωμα να αποφασισω και να επιβαλλω ενα διαταγμα, αυτο θα ηταν να μετατραπουν ολα τα εστιατορια σε αμερικανικα. Καταργουνται τα γαλλικα μπιστρο, απο δω και περα μπεργκερ μεχρι να φραξουν με κιμα οι αρτηριες σας. Αντιο γερμανικα σνιτσελ, και κατα την εξοδο σας παρτε και τα σπετσλε μαζι. Απο τουδε και στο εξης κοτοπουλισιες φτερουγες πανε μεχρι να γινει η κοτα-κοτα η νεα καρετα καρετα απ την υπερκαταναλωση.

Ενταξει, το παραδεχομαι. Αγαπω την αμερικανικη κουζινα παρεξηγησιμα πολυ. Κανενα σουβλακι, αμφιψωμο ή ψωμοσαλτσοτυρο δεν μπορει παρα να ωχρια μπροστα στο καμουφλαρισμενο σε μπριος και σαλτσες μπιφτεκι το μεγα. Με γνωμονα, λοιπον, αυτη μου την αγαπη, οταν η κολλητη μου ρωτησε που θα την παω για το γενεθλιο γευμα της, ηξερε πολυ καλα τι θα φαει. Έμενε να βρεθει το που.

Το buffalo wings and rings το ειχα δει οταν ανοιξε, αλλα βασικα το λιγουρευτηκα απο την ιστορια ενος φιλου στο ινσταγκραμ. Το καλο του να τρωνε σα βοες οι φιλοι σου, εχεις υλικο για να φας και συ σα βοας. Καθοτι μεσα Αυγουστου και η Αθηνα θυμιζει σκηνικο θριλερ μετα απο πυρηνικο ολοκαυτωμα, φτασαμε σε 5 λεπτα, ειχαμε την επιλογη να παρκαρουμε και καθετα στη Χαριλαου Τρικουπη αν θελαμε και μπηκαμε στο σχεδον αδειο μαγαζι.

Ο χωρος ειναι τελειως sports bar, με απλο παρκε, ελαχιστο χρωμα και απειρες οθονες περιμετρικα να δειχνουν ακαταπαυστα αθληματα. Εχει πολυ ανετα booths με καναπεδες κατα το αμερικανικο προτυπο και μεγαλα, ανετα τραπεζια. Κυριως ομως εχει κατι ξυλινες επιγραφες στους τοιχους που λατρεψα, με ατακες οπως "Αποδεικνυουμε τις χαρτοπετσετες ανεπαρκεις απο το 1986" και " οι καλοι τροποι στο τραπεζι αντιπροτεινονται". Τελος, εχει την καλυτεροτερη μουσικη επενδυση που εχει ποτε υπαρξει, με μοντερνες ροκ επιλογες του Spotify, λογος απο μονος του επαρκης να επανελθω δριμυτερη.

Η εξυπηρετηση ξεκινα απο το ποστο της υποδοχης με μια παρα πολυ γλυκεια κοπελα, φερουσα το πιο ομορφο χαμογελο απο Κηφισια και πανω, η οποια σε τακτοποιει στο τραπεζι που επιλεγεις.
Συνεχιζει με πολυ ευγενικα, κεφατα, νεα παιδια που προσωπικα συμπαθησα και που μας εξυπηρετησαν καλοκουρδισμενα. Οχι ιδιαιτερα επαγγελματικα, πιο φιλικα απο το αναμενομενο, αλλα αυτο ερχεται και δενει με το χαρακτηρα μου οποτε μου αρεσε.

Αυτο που θα διορθωνα ειναι το κερασμα που δεν υπαρχει, οπως σε ολα τα αμερικανικα εστιατορια, αλλα κατα τη γνωμη μου θα επρεπε να προσαρμοστει στα πιο κιμπαρικα ελληνικα δεδομενα. Αλλα επειδη γνωριζω πολυ καλα τι να περιμενω δεν κοβω απ τη βαθμολογια καθολου, θα ηταν αδικο για τα παιδια του σερβις που λαθη δεν εκαναν.

Στα του φαγητου, ο καταλογος ειναι εκτενης με μπεργκερ, φτερουγες, τεξ μεξ και ενα σκασμο παρατρεχαμενα, οποτε θελει αρκετες επισκεψεις για να σχηματιστει ολοκληρωμενη αποψη. Εμεις μετα απο μελετη και βοηθεια απο το σερβιτορο μας πηραμε:

Ξεκιναμε με τα wings, που τα αγαπω απιστευτα πολυ. Επιλεγεις ποσα κομματια θες, τι σως να τα συνοδευει και τον βαθμο που θες να κατακαψεις τον ουρανισκο σου. Εμεις πηραμε 4 φτερουγες παναρισμενες (4.29€), που ηρθαν σε ενα μικρο ασπρο πιατακι με μια πορτοκαλι υδαρη σαλτσουλα απο κατω και ενα μπολακι Buffalo sauce διπλα. Ειπαμε μετριας καυτεροτητας, αλλα αν αυτο ηταν μετρια δεν ξερω πως ειναι το βρεχει φωτια στη στρατα μου. Ευτυχως η σως εσβηνε την πολλη καψα και ροκανισαμε τα φτερουγακια πανευτυχεις. Αριστα 10.

Σαλατα πηραμε τη Bistro Bacon, πρασινη σαλατα με αυγο βραστο, μπεικον, καλαμποκι, παρμεζανα, τριμμενο καροτο, κατι δαχτυλιδια κρεμμυδι για ντεκορ, ντοματινια και μια ελαφρια μαγιονεζενια σως. (6.99€) Στην κορυφη της ξαπλωνε ενα μακρυ τραγανο κρουτον, δινοντας της αψογη παρουσιαση. Γευστικα ηταν παρα πολυ νοστιμη, θα την ξαναπαρω σιγουρα σε μελλοντικες επισκεψεις.

Απο μπεργκερ, εγω πηρα το κλασσικο Ringer, με μπεικον, τυρι, πικλες, μαρουλι, ντοματα, onion rings και sweet Bbq sauce (9.49€) και συνοδευτικο curly fries. Ξεκινα με ενα εξοχως αφρατο ψωμι, νοστιμο μπιφτεκι, ωραια αναλογια υλικων. Λιγο η σως με ξενισε ως πολυ γλυκεια, αλλα ειναι καθαρα θεμα γουστου. Οι πατατες προφανως κατεψυγμενες αλλα απο τις ωραιες, αυτες που χαιρεσαι να κανεις γουρουνια.

Το birthday girl πηρε ενα Egg Head (9.49€) με αυγο τηγανιτο, μπεικον, τσενταρ, κρεμμυδι, πικλες, ντοματα, μαρουλι και σως μαγιονεζας. Αυτο μου αρεσε περισσοτερο, μαλλον λογω σως, αφου στα υπολοιπα ηταν εξισου καλο με το δικο μου. Curly fries και γι αυτην.

Με κερδισε επισης η προσφορα ολοκληρων μπουκαλιων κετσαπ και μαγιονεζας συνοδευτικα, μετα απο σχετικη ερωτηση, ενω το νερο μας γεμιζε τακτικα απο μια περιπλανωμενη κανατα.

Απο κοστολογικης πλευρας, ηταν σε γενικες γραμμες αυτο που πουλανε ολες οι του ειδους επιχειρησεις, στις ιδιες τιμες και ποσοτητες. Αν με ρωτας, θεωρω τα απλα μπεργκερ λιγο ακριβοτερα απ του ανταγωνισμου, τα παιρνει να πεσουν μια μοναδα κατω για να αξιζουν πληρως τα λεφτα τους. Ιδιαιτερα παραπονα δεν εχω, αφου με 15 ευρω εκαστη φαγαμε πολυ καλα, και σιγουρα θα ξαναπαω για πιο πολλη αμερικανινη.

Βρειτε, λοιπον, τον αγωνα που θελετε διακαως να δειτε, απο ραγκμπι μεχρι κυνηγι στρογγυλου τυριου σε βελγικη πλαγιά και καντε την κρατηση σας. Αν επρεπε να συνοψισω το BWR σε μια προταση, αυτη θα ηταν: ενα πιο απλο, λιγοτερο ΤGI Fridays.

Και ποιος δεν αγαπα τις Παρασκευες;

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Το χειροτερο πραγμα σε αυτη τη ζωη δεν ειναι να σε ξεχνανε οι αλλοι, αλλα να ξεχνας εσυ ενα κομματι του εαυτου σου. Δεν εχει σημασια αν το εχασες ή οχι, αν δεν το βλεπεις πια, ισως και να μην υπηρξε ποτε. Και, οταν η συνειδητοποιηση σε χτυπαει σαν κεραμιδι κατακεφαλα, ειναι λυτρωτικο να υπαρχουν σημεια αναφορας που σου θυμιζουν ποιος εισαι, που πας, που ανηκεις.

Αυτο ειναι για μενα το Ζαμπρι. Ο, τι και αν μεσολαβησει, οσο και αν χασουμε κομματια μας στο δρομο, το Ζαμπρι ειναι εκει να στεγασει την πολυπληθη γενεθλια παρεα μας μια φορα το χρονο αρχες Ιουλιου στην αυλη του, και να μας θυμισει οτι τιποτα δεν ειναι στατικο, αλλα και τιποτα δεν αλλαζει.

Βεβαια, στη φετινη μαζωξη πηγα λιγο πιο στραπατσαρισμενη απο οτι συνηθως, με το καλο φορεμα μου, τα τακουνια μου, τον επισημο ναρθηκα μου, τη σπασμενη μου κλειδα και το τρεηλερ με τα Λοναριντ να με ακολουθει, αλλα δε βαριεσαι; Αν δεν ειναι αυτη εντυπωσιακη εισοδος, δεν ξερω ποια ειναι.

Ο χωρος στο Ζαμπρι ειναι πανυπεροχος. Μεσα εξω, πανω κατω, δεν εχει νανοχιλιοστο που δεν ειναι υπερπανεμορφο. Ειναι η Μεγκαν Φοξ των restaubars. Ειναι τοσο ομορφο που τα υπολοιπα μαγαζια του ειδους ανακαινιζονται απο ντροπη. Οι σπηλαιωδεις, υπερπολυτελεις τουαλετες τους προσφερονται για χειμερινη φωτογραφηση της Vogue.

Καταρχας, ειναι τεραστιο. Και το μεσα, και το εξω του ειναι απλωσιαρικα, με πολλα διαφορετικα τραπεζοκαθισματα ολων των ειδων, ολα ανετα και σε πληρη αρμονια με το στυλ του μαγαζιου. Νησιωτικο εξω, νησιωτικο και μεσα. Απλα αλλο νησι. Ναξος εξω, Μυκοναρα μεσα. Ραθυμη ανεση εξω, χλιδα και κυριλα μεσα. Κακτοι και δαντελωτες περγκολες εξω, πολυελαιοι, τουβλο, κρικοι και χρυσος μεσα. Δε θα πω αλλα, δεν ειμαι καλη με τα χωροταξικα. Αλλα ειναι πανεμορφα, πεντακαθαρα και.... πανεμορφα ειπα;

Η εξυπηρετηση δεν με πολυεμπνεει γενικως, αν και αυτη συμβαδιζει με το υφος του μαγαζιου. Αυτο το λιγο ακακα δηθενιαρικο. Αλλα εγω ειμαι κοριτσι ταβερνας, και θελω το σερβιτωραιο μου με τζην, λιγδα και τεφτερι και οχι μαυρη ομοιομορφια, ποδια και pda. Αποσυντονιζομαι.

Ενταξει, σιγουρα δεν θα καταφερεις ποτε να γινεις κολλητος με τα 349 παιδια του σερβις, δεν θα μαθεις τα ονοματα των μελλοντικων απογονων τους και δε θα ακουσεις συμπονετικα τα βασανα τους για το κοστος που εχει η ορθοδοντικη θεραπεια με σιδερακια για τη μικρη Μοσχουλα. Και με αυτο ειμαι οκ. Αλλα, αυτο το ρευμα ψυχρας που με πιανει στον αυχενα καθε φορα που μου ερχεται απροθυμος σερβιτορος μετα απο παρακαλια για λιγα ψιγματα προσοχης, ειναι υπευθυνο για το σε μονιμη εξαρση νευροκαβαλικευμα μου.

Πως να το πω κομψα; Δεν τους λειπει ουτε η ευγενεια ουτε η σοβαροτητα, τους λειπουν ομως καμποσοι βαθμοι κελσιου απο την γλουτιαια τους περιοχη, με αποτελεσμα να σε αφηνει συνολικως ασυγκινητο το σερβις. Αν σε αυτο προσθεσω και την εμφανη ενοχληση κανα δυο συγκεκριμενων παιδιων καθε φορα που τους καλεις σε βοηθεια, η βαθμολογια μου αντικατοπτριζει πληρως τα αισθηματα μου για το ομιλητικοτατο βλεμμα τους. Και ειναι κριμα, γιατι ορισμενοι εχουν αριστη συμπεριφορα.

Κατα τα λοιπα, Ζαμπρι σημαινει κοκτειλ. Δε με νοιαζει αν σας αρεσουν, αν πινετε αλκοολ, αν ειστε ανηλικοι, ΑΑ ή Μορμονοι, θα παρετε κοκτειλ. Θα ερθω εγω, εν αναγκη, να σας το παρω. Δεν ειναι μονο που τα φτιαχνουν τεραστια, υπερπαγωμενα και πεντανοστιμα. Ειναι που απο το σκευος ως την τελικη πινελια ειναι αλκοολουχα εργα τεχνης. Εχουν γευση και αρωμα καλοκαιριου, οποτε με 10 ευρω μυριζεις θαλασσα σε μυκονιατικη βεραντα χωρις ακτοπλοϊκα. Ασχημα ειναι;

Στο φαγητο το Ζαμπρι ειναι αυτο που περιμενεις. Πολλη εμφανιση, πολυ φτιασιδι. Οι γευσεις μιλανε με την εικονα τους, γιατι αλλιως θα ηταν βουβες. Χωρις να ειναι ασχημες, δεν ειναι και αξιες λογου, αλλα επειδη δεν περιμενεις να ειναι αξιολογες, δεν θα εισαι αυστηρος μαζι τους. Με το γνωστο καταλογο λιγο μπραντς, λογο ζυμαρικο, λιγο ψαρι, λιγο κρεας, λιγο κρασι, λιγο θαλασσα, αληθεια δεν γνωριζεις εκ των προτερων τι θα συναντησεις;?

Εμεις οταν παμε λοκαρουμε στην πιτσα. Παντα. Πιτσιαστε μαζι μας και σεις και μην ξωκοιλετε σε τιποτα παραδοσιακες μοντερνιες και φατε καναν καγιανα new age με μουσικη επενδυση Parov Stellar και μετα μου απορειτε γιατι δεν θυμιζει σε τιποτα τον διαβοητο καγιανα της γιαγιας σας. Εγω σας προειδοποιησα και ευθυνη δεν φερω.

Στην τελευταια επισκεψη μας, παρεα 20 ατομων που βασικα επινε και συνοδευε το πιωμα πηραμε:

Σαλατα καισαρα (12€) με ολα τα αναμενομενα σε μικρες, αδιαφορες ποσοτητες. Γευστικο συνολο, αλλα μεταξυ μας, και καδρονια να πασπαλισεις με παρμεζανα και σως, καλα θα σου φανουν. Αναιτια μικρη ποσοτητα για την τιμη της, αλλα τα περιμενεις αυτα.

Η ποικιλια αλλαντικων και τυριων προβλεψιμη. Με 2 μαρμελαδες και κριτσινακια ηρθε ενα πλατω με μπουκιες τυριων και αλλαντικων, οχι κατι εξαιρετικο ή ιδιαιτερο, αλλα σιγα μην εβρισκα ποτε ξανα την ανυπερβλητη ποικιλια του Vino, μπροστα στην οποια ολες οι αλλες ερυθριουν. (23€/4 ατομων)

Πιτσα με κοτοπουλο, μοτσαρελα, κρεμα παρμεζανας, μπεικον και μανιταρια (10€) Αψογο ζυμαρι, τραγανο περιμετρικα, μαλακο μεσα, με υλικα που τα νιωθεις χωρις να σε μπουκωνουν.
Πιτσα Χωριατικη με φετα, λουκανικο, πιπερια, μοτσαρελα, ντοματα και ροκα (10€) Μια απο τα ιδια, ωραιος συνδυασμος υλικων, και λιγο μαυρο πιπερι θα πηγαινε.
Πιτσα μπεικον, ντοματα, μοτσαρελα και πιπεριες (11€) Μην γινομαστε φορτικοι, ιδια περιγραφη, πιο απλη γευση, καταλληλη για περιεργους.
Πιτσα λευκη με κατσικισιο τυρι, προσουτο, ροκα, μοτσαρελα και λαδι τρουφας. (11€)
Εδω θα γινουμε κουραστικοι γιατι αξιζει. Η καλυτερη ολων με διαφορα για μενα, πολυ φινα γευση, διακριτικη τρουφιλα μεσα στα τυρια, ωραιο προσουτο απο πανω. Αριστη.

Μαζι με τις παμπολλες επαναληψεις σε πιτσες και αλλαντικοτυρα, πηραμε συνολικα 4 μπουκαλια λευκο Βιβλια Χωρα και περιπου 20 κοκτειλ συνολικα, τα οποια ηρθαν σωστα παγωμενα και μας κουρουμπελιασαν τιμια.

Να πω βεβαια οτι σε αλλες επισκεψεις εχω δοκιμασει pancakes, χαλβα σιμιγδαλενιο στη νηστεια του Πασχα, club σαντουιτς καθως και μια πικανια με αχυρο πατατας και πολτοποιημενη κολοκυθα, ολα με ουδετερες εντυπωσεις, θα τα ετρωγα ξανα αν τυχαινε, αλλα γιατι να τυχει αραγε οταν εχουν τοσο καλυτερη πιτσα;

Απο κοστολογικης αποψεως, ειναι λιγο "τί τα θες Γιαννη τα καραβια?" Με την πρωτη ματια στο υπεροχο, πετρινο, διωροφο κτιριο καταλαβαινεις οτι θα κοστισει κατι παραπανω απο αυτο που αξιζει γευστικα και ποιοτικα. Με μισο βλεμμα στον καταλογο ξερεις οτι θα σου φυγει ενα 25ρι το ατομο για φαγητο που δε θα σε συναρπασει, μονο θα πλαισιωσει την ρουστικ εικονα του καλοντυμενου ζευγαριου που δειπνει αθορυβα, οποτε παραγγελνεις με δικη σου ευθυνη.

Γνωριζεις τα καλα, γνωριζεις και τα κακα. Επομενως μην παραπονιεσαι που δεν συνταραχτηκες εσωτερικα διοτι δεν πληρωσες για να συνταραχθεις, αλλα για να δεις και να σε δουν.

Εμενα, παντως, μ'αρεσει.

Υγ. Σηκωθειτε απο ντιβανια, κρεβατια, καναπεδες και ελατε να συνταχτουμε σε διαμαρτυρια εναντια στην αποχωρηση του Jim απο την κοινοτητα.

Περα απ την πλακα, θα μας λειψεις. Εις το επανιδειν.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Η αδυναμια μου σε ολες τις κουζινες του κοσμου, η αριστη μνημη μου, αλλα κυριως η υψιστη φαγανοσυνη μου ειναι οι βασικοι λογοι που οι φιλοι μου με εχουν αναγει σε γκουρου των απανταχου φαγαδικων του λεκανοπεδιου. Εχω χασει το μετρημα ποσες φορες με εχουν παρει τηλεφωνο να προτεινω το ιδανικο μαγαζι για επετειο, πρωτο ραντεβου, καλο δειπνο, τραπεζωμα κουμπαρων ή πεθερικων, λες και ειμαι το Αθηνοραμα. Ξερω, ομως, με βεβαιοτητα οτι ισαριθμες φορες εχω απαντησει, χωρις ανασα, "Οροσκοπο. Σιγουρα".

Τωρα που το σκεφτομαι; με τοσο κοσμο που τους εχω στειλει κατα κει, θα επρεπε να παιρνω μπονους pr, αλλα εχε χαρη που με πληρωνουν σε ειδος, και τι ειδος. Το καλυτερο.

Θα το πω και σε μεγαφωνα αν χρειαστει: ενα, δυο, ενα... τεστ... με ακουτε; Αγαπω το Οροσκοπο με παθος. Ειμαι βεβαιη οτι ειναι το υπεραγαπημενο μου μαγαζι απ ολα οσα εχω επισκεφτει, και πιθανοτατα και απο οσα θα επισκεφθω στο μελλον. Πραγμα οξυμωρο και τραγικως ειρωνικο αν σκεφτει κανεις οτι προτιμω μεχρι και τη Λιθουανικη κουζινα περισσοτερο απο την ιταλικη. Πως να το κανουμε, η γειτονα χωρα εχει μια αδυναμια στο ζυμαρικο που ουδεποτε καταλαβα και καθολου δε συμμεριζομαι.

Το Οροσκοπο ομως δεν ειναι απλα ενα ιταλικο. Ειναι ο ερωτας σε ιταλοφωνο πακετο, με τον περιποιημενο χωρο του και τα πανεμορφα στρωμενα στα λευκα τραπεΖια του. Εχει αυτο το μελαγχολικα ρομαντικο στυλ που μονο ενας λατινος εραστης μπορει να υποστηριξει, σε ενα χωρο καλοβαλμενο και χαλαρωτικο, χωρις να εχει καταπιει μπαστουνι. Ντους πουα και για τις τουαλετες τους, που ειναι ενα πανεμορφο, πεντακαθαρο αυτονομο κρατιδιο.

Η εξυπηρετηση στο Οροσκοπο διδασκεται σε πανεπιστημιακο επιπεδο, και ο μοναδικος τροπος για να βελτιωθει ειναι να βουτηξουν τους σερβιτορους σε σοκολατα, αφου, ως γνωστον, ολα με σοκολατα ειναι καλυτερα. Αγαπω, αγαπω, αγαπω την σχεδον τελετουργικη γαλαντωμια τους, την καθολου ιταλικη απλοχερια τους και την σαφη πεποιθηση τους οτι ο πελατης πρεπει να χορτασει φαγητο και περιποιηση, και ας τους κοστισει κατι παραπανω.

Δεν ειναι μονο που σε υποδεχονται με ειλικρινη χαρα, λες και πηγες καλεσμενος στο ρεβεγιον τους. Δεν ειναι μονο που ειναι αριστα κουρδισμενοι να παιρνουν πιατα, να σερβιρουν, να συμβουλευουν κ να αλλαζουν σερβιτσια χωρις να το προσεξεις ποτε. Ειναι που δεν θα μπορουσες να εχεις πιο ολοκληρωμενη εστιατορικη εμπειρια ουτε σε σκουφατο, μισελενατο της γαλλικης ριβιερα.

Η μυσταγωγια ξεκινα μολις σε υποδεχθουν εγκαρδια, σε τοποθετησουν σε τραπεζι ομορφα στρωμενο και σου φερουν το κουβερ, αυτα τα ευωδιαστα καρβελακια απευθειας απο το φουρνο, μαζι με κριτσινια και 2 ντιπ, συνηθως ελιας και τυριου. Μαζι να σου και οι κερασμενες σουπες, ενα μπολ στον καθενα, οχι τιποτα φλιτζανακια των 7 σταγονων.

Και καπου εδω διακοπτω την κανονικη ροη του προγραμματος μου για να αναφερω μια σημαντικοτατη ειδηση: εγω συνηθως αυτη τη σουπα δεν μπορω να την χαρω, γιατι περα απο πατατα και πρασο εχει και σελινο, το οποιο θα με στειλει σε αναφυλακτικο σοκ πιο γρηγορα απο την ευφραδεια ελληνα πολιτικου. Ενω λοιπον καθε φορα τους διαβεβαιωνω με ζεση οτι δεν με πειραζει καθολου να αποκλειστω απο το αρχικο κερασμα, καθε φορα επιστρεφουν με σουπα ειδικα φτιαγμενη για μενα, ειτε πατατα χωρις θανατηφορο σελινο, ειτε μια θεικη καροτοσουπα που η κυραΤζια ζηλεψε απιστευτα, δικαιως γιατι ηταν θεικη.

Με ο, τι και αν αποφασισεις να συνεχισεις το γευμα σου, ενα ειναι σιγουρο: θα παθει αμοκ ο ουρανισκος. Ειλικρινα μπορειτε να κλεισετε τα ματια και να δειξετε στην τυχη ενα πιατο, θα βγει απιθανο. Ολα οσα εχω φαει ως τωρα, και ειναι πολλα, αγγιζαν το επιπεδο πολλαπλων εκρηξεων απο τα χειλη ως τον οισοφαγο. Καψουρα σου λεω το φαι τους.

Στην τελευταια επισκεψη, 3 κυριες, ή 2.5 για να ειμαι ακριβης, φαγαμε το καταπετασμα, οπως παντα, που μεταφραζεται σε:

Σαλατα Μόντε, με ρόκα, τηνιακό τυρί, σταφύλια, φουντούκια και βινεγκρέτ βαλσαμικό. Μ' αρεσει πολυ ο συνδυασμος πιπερατης ροκας και γλυκειας σως.

Αχλαδακια, το καλυτεροτερο, αρτιοτερο, θεϊκοτερο πιατο τους. Ειναι αχλαδοειδεις μπαλιτσες πλασμενες απο λευκα τυρια, ακουγεται απλο και συνηθισμενο, δεν ειναι. Λιωνουν στο στομα ηδονικα και ποτε δεν θα ειναι αρκετα, οσα και να ερθουν.

Χταποδι με φαβα, τοσο μαλακο και μυρωδατο απο το ελαιολαδο και τη ριγανη, ακομα και γω που δεν πεθαινω για το πιατο, το προτεινω ανεπιφυλακτα.

Ριζοτο μανιταριων, ενα σκουροχρωμο θαυμα, πιο αψογο χυλωμα δεν εχει πετυχει ποτε κανεις. Με φλοιδες παρμεζανας και μυρωδια που σου ανατιναζει τα ρουθουνια. Αριστο.

Στα κυριως, η νηστευουσα Μαγδαλω πηρε μια απλη πουτανεσκα, κακως κατα τη γνωμη μου γιατι προτιμα πιο εντονες, πικαντικες γευσεις και, ως εκ τουτου, αυτη της φανηκε πιο ησυχη και ουδετερη. Αν επαιρνε την πεστο εξαρχης δεν θα ειχε ενα πιατο εκτος του γουστου της.

Η γλυκεια πυργοδεσποινα απ την αλλη πηρε Σνίτσελ Βιέννης, με κρούστα παρμεζάνας, με πιλάφι & λαχανικά ατμού. Γιατι αυτη δεν πειραματιζεται, παιρνει αυτο που θελει να φαει. Πολυ καλο, κατα τα λεγομενα της.

Η υποφαινομενη, που ηθελε να παρει ολο τον καταλογο, εξαφανισε ενα
Μοσχαρίσιο συκώτι, σε μια σκουροχρωμη σάλτσα από άγρια βότανα, με πουρέ και τηγανητά κρεμμυδάκια απο πανω. Περα απο πολυ ομορφο, το πιατο μου ηταν ζουμεροτατο, νοστιμοτατο και λαχταριστο, το ρουφηξα σαν ηλεκτρικη σκουπα και ευκολα ετρωγα κι αλλο.

Αφου σκουπισαμε τα πιατα μας, και αφου ηρθε και το αγορι της παρεας και εφαγε 2 πολυ πολυ αγαπημενα μου πιατα, τα ανυπερβλητα ροζ ραβιολι σολωμου, γαριδας και σαμπανιας, που κατα τη γνωμη μου ειναι το καλυτερο πιατο ζυμαρικων που μου εχει προσφερθει ποτε οπουδηποτε και σαλατα με μοτσαρελλα μπουφαλα, που πανω της ξαπλωνει ψητη πιπερια φλωρινης, ροκα και σως βασιλικου, ηρθαν κερασμενα γλυκα.

Τα γλυκα στο Οροσκοπο, παντα και σε οποιαδηποτε ποσοτητα κερασμενα σε ολους ανεξαιρετως, οπως ακριβως περιμενει κανεις απο ενα μαγαζι που φροντιζει καθε μικρουλα λεπτομερεια, ειναι το ιδιο καλοφτιαγμενα με το φαγητο τους. Αερινη πανακοτα, αρρωστη τιραμισου, ελαφρυ τσιζκεικ, και ενα χειροποιητο παγωτο χαρμα. Μαζι τσουπ, λεμοντσελο και αλλα χωνευτικα σε ολοκληρο μπουκαλι, οχι μιζερα σφηνακια. Ειπαμε, ας τους κοστισει.

Δεν ξερω αν μπορω να περιγραψω την αδυναμια μου σε αυτο το εστιατοριο στις πραγματικες της διαστασεις, κι αυτο γιατι για μενα το Οροσκοπο δεν ειναι εστιατοριο, ειναι συναισθημα. Ειναι εξαψη, και ενθουσιασμος, και οικειοτητα, και ηρεμια, ειναι ολα αυτα που θα επρεπε να νιωθουμε πιο συχνα.

Το κοστος ειναι κατι σχετικο. Εγω αδυνατω να κοστολογησω το συναισθημα. Αλλα, αυστηρα πραγματιστικα μιλωντας, 40-50€ για ενα υπερπληρες γευμα δυο ατομων με αριστες πρωτες υλες, υπεροχες γευσεις και υφες και τετοια φροντιδα, οχι, δεν ειναι καθολου πολλα.

Οπως θα συνεχισω να λεω σε οποιον ζητα τη γνωμη μου, να πατε Οροσκοπο. Δεν ειναι εστιατοριο, ειναι ολοκληρωμενη εμπειρια με ευγενεστατο προλογο, πεντανοστιμο κυριως θεμα και υπεργλυκο επιλογο. Αληθεια, θελετε να το ζησετε και σεις.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Χρυσανθεμακι.