Loader

Χρυσανθεμακι

Κριτικές: 73
Μέλος από: Οκτ 2015

Εμφάνιση:

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Οταν παω σε μαγαζι με την επωνυμια "τα λαλαγγια", αν μη τι αλλο, περιμενω να τα δω να μου χαμογελανε στο πιατο τους. Μα να μου τα φερουν αντι για ψωμι. Μα να τα προσφερουν αντι κερασματος στο τελος. Μα να τα δω με καποια χρεωση στον καταλογο, στο κατω κατω. Οσο ειδατε εσεις την αναπτυξη στην ελληνικη οικονομια, ειδα και γω οτιδηποτε παρεμφερες με την μανιατικη λιχουδια. Ξεψαχνισα τον καταλογο σαν πεινασμενο λυκοσκυλο, αλλα λαλαγγια πουθενα. Και ερχομαι εγω και ρωταω. Ρε αδερφε, μας τρολαρεις?

Τριτη βραδυ και περιμενουμε αγαπημενο ζευγαρι για οικογενειακο τραπεζωμα, στο εντελως αδειο μαγαζι. Οση ωρα μειναμε εκει η κατασταση δεν αλλαξε, πραγμα που μου εξηγει γιατι το συγκεκριμενο μαγαζι το παιδευει μονιμα σε σαιτ προσφορων μηπως ψαρεψει καποιον νεο πελατη. Οχι οτι η προσπαθεια να γινει πιο γνωστο ειναι επιληψιμη, ομως εδω εχω 246 ενστασεις, που θα αναλυσω παρακατω.

Κηπο δεν ειδαμε, καθοτι το επισκεφτηκαμε καταχειμωνο με εναν βροχερο καιρο, σκετη καταθλιψη. Ο χωρος στον οποιο καθισαμε ηταν παλιακα ευχαριστος, σα να ξεπηδηξε απ τα σκηνικα της Φινος Φιλμς. Σε λαδοπρασινες αποχρωσεις τα παντα, απ τα κουφωματα ως τις καλτσες του μαγειρα, σε καφενειακο στυλ. Δεν περιμενα κατι διαφορετικο απο μωσαικο στο πατωμα, ή απο τις γνωστες ξυλινες καρεκλες, αλλα δεν με ενοχλησε και καθολου. Απ τη στιγμη που ηταν καθαρα, που για μενα ειναι αδιαπραγματευτο, δεν πα να ναι σα το καφενεδακι του μπαρμπα Μανωλη, εγω σε στηριζω. Αν, δε, θυμοσουν να αναψεις κ καμια θερμανση, να μην τρωω φασκιωμενη σαν αραβικη πιτα, θα σε ευγνωμονουσα.

Η εξυπηρετηση απο ενα παιδι πολυ νεαρο, λογικα γιο του ιδιοκτητη αν κρινω απ την ηλικια και τον ερασιτεχνισμο του. Οταν δεν ηταν εξαφανισμενος στα ενδοτερα, με το ζορι ελεγε μια κουβεντα, παρα στεκοταν αμηχανα απο πανω μας. Δεν το εκανε με τροπο ασχημο, μονο λιγο αγαρμπο, ακριβως επειδη ειναι κατα συνθηκη σερβιτορος και δεν εχει ουτε την εμπειρια, ουτε το τακτ που απαιτειται για να κανεις τον αλλο να αισθανθει οικεια. Θα μου πεις, και τοτε προς τι το 3 μανδαμ;

Να σου πω. Σοβαρα λαθη δεν εκανε, εφερνε τα πιατα σε καλους χρονους, δεν ξεχασε κατι και ηταν συνολικα ευγενικος, παροτι λιγομιλητος. Δε θα ηθελα να του βαλω χαμηλη βαθμολογια λογω απειριας, αντιθετα ελπιζω να διαβασει οσα γραφω και να τα δει σαν μια προτροπη να γινει λιγο πιο κοινωνικος και χαμογελαστος, γιατι νομιζω πως ειναι καμποσο κουμπωμενος ως εχει. Βεβαια, να τα λεμε κι αυτα, ουτε στην επιχειρηση αξιζει πανω απο 2, καθως δεν ξερουν απο φιλοξενια αρκετα ωστε να μη μας αφησουν να παγωσουμε, ή να κερασουν κατι υποτυπωδες στο τελος για καληνυχτα, στους μοναδικους τους πελατες για τη βραδια. Για να μη θυμηθω το δελτιο παραγγελιας που μας φερανε και κοψω κανα βαθμο ακομα.

Ο καταλογος μεγαλος και με παμπολλες επιλογες, ολες απο τσιμπημενες ως παραλογα τσιμπημενες. Εμεις, 4 ατομα ξενηστικωμενα και κατευθειαν απο δουλεια με εντελως μη ανθρωπινα ωραρια οι περισσοτεροι, 10.30 το βραδυ παραγγειλαμε:

Ποικιλια ορεκτικων (13.50) που ο σερβιτορος δεν ηξερε να μας πει τι ακριβως περιεχει. Τελικως αποδειχθηκε ενα πιατο με μερικα κροκετοπιτοειδη, δυο απο καθε ειδος και σιγουρα φτωχοτατη για να τιμησει το ονομα ποικιλια ή το κοστος της. Περιειχε 2 κολοκυθοκεφτεδες μινιον, 2 τυροπιτακια με υπεροχο φυλλο, 2 παστουρμαδομπαλιτσες, 2 κροκετομπαλιτσες με ελια και that's all folks. Σοβαρα δωσαμε 13.5 ευρω για 8 δειγματακια, νοστιμα μεν, πιο φτωχα απο την κυβερνηση της Ουγκαντα δε. Και ερχομαι και ερωτω: ειναι τωρα αυτη εικονα πιατου σοβαρου μεζεδοπωλειου;

Τζατζικι (3.90€) Πολυ σκορδατο, εξυπηρετει το σκοπο του αριστα. Κοινως σου ριχνει την μεγαλη σε δευτερολεπτα. Τωρα αν ειναι κουβαδισιο ή οχι, θα σας γελασω, τουλαχιστον ηταν μπολικη μεριδα. Παντως τρωγεται ευχαριστα, με τις κυριες της απο κατω αυλης.

Πατατοτηγανιτες (3.50€) φρεσκιες και ψιλουτσικες, πολυ ωραια τηγανισμενες. Γενικως, κανουν ωραια τηγανιτα, απλως απ οτι φαινεται εχουν τηγανι απ αυτα τα μικρουλια για ενα αυγο ματι, γι αυτο ολες οι μεριδες βγαινουν μπεμπε.

Τσουχτές Μανης με αυγο τηγανιτο και μυζηθρα τριμμενη (6.80€) Μακαρονοειδες παρα παρα πολυ ψιλο, λιγο πιο παχυ απο φιδε, καθολου αλ ντεντε αλλα αυτο ειναι αναμενομενο -ποια τσεμπεροφορουσα γιαγιουλα στη Μανη ξερει τι σημαινει αλ ντεντε- με αρκετη ξηρη μυζηθρα, την οποια αγαπω με παθος, και ενα αυγο με υγρο κροκο. Η μεριδα δεν ειναι για κυριως, αλλα για ορεκτικο την κανει τη δουλεια της και θεωρω οτι ηταν το πιο ωραιο, καλοκαμωμενο πιατο που μας σερβιραν. Να μην το ξερω να παρουμε μονο τσουχτες επι 5 να τελειωνουμε, να φυγουμε κεφατοι, σα να γυρναμε απ το Βεροπουλο.

Ποικιλια κρεατων 4 ατομων (28€) με ολα τα αναμενομενα ψητα, ητοι μπριζολακια χοιρινα, λουκανικο, πανσετακια και μπιφτεκακια, με τις ιδιες πατατιτσες απο πανω και ντεκορ απο φετες αγγουροντοματας. Ολα ηταν σωστα ψημενα και ευχαριστα, χωρις να διεκδικουν δαφνες πρωτοτυπιας, ποσοτητας ή ποιοτητας. Ειναι αυτο που λεω φαγωσιμο, αλλα οχι επιδιωκομενο. Ταβανι κοστους σε αυτο το πιατο θεωρω με γενναιοδωρια τα 22ευρω, αλλα ως γνωστον, η ορθολογικη τιμολογηση δεν ειναι το δυνατο τους σημειο. Ας ψαχτουν για καριερα στο μπειζμπολ.

Ενα μισοκιλο ημιγλυκο (5€) αξιοπρεπες και ενα εμφιαλωμενο νερο (1€) εσβησαν την διψα μας, τα οποια ηρθαν αρχικα με ακαλεστο, μπαγκετοειδες ψωμακι (0.80)

Μ αυτα και με κεινα, ο λογαριασμος αγγιξε με τουπε τα 62.5€, ποσο που μας χορτασε τοσο οσο, κυριως γιατι οι 2 ειναι χαρακτηριστικα λιγοφαγοι. Αν ειχαμε βγει με μπεκατσες αντι για σπουργιτια, θα φευγαμε με κενα στο στομαχι, ασυγχωρητα για το μεγεθος της παραγγελιας.

Και φτανουμε στις ενστασεις μου. Απο μια προχειρη ερευνα τα λαλαγγια φιγουραρουν σε εκπτωτικα σαιτ 364.5 μερες το χρονο, με εκπτωσεις της ταξης 50%. Που σημαινει οτι αντιλαμβανονται οτι οι τιμες τους ειναι περικοψιμες. Αντι λοιπον να μας βασανιζουν με κουπονια και τσαλιμακια, γιατι δεν κανουν απευθειας μειωσεις στις τιμες καταλογου, και κυνηγανε την ουρα τους; θα σου πω γιατι. Ερχεται ο πελατης κουπονατος, με τα 20 πρωτα ευρω προπληρωμενα με ενα δεκαρικο. Σου λεει γιναμε τωρα. Με τις τιμες ως εχουν, φτανει το 40ρι για πλακα. Αρα το μαγαζι τα 10 ευρω που χανει απ την εκπτωση τα παιρνει πισω χρεωνοντας 5 ευρω 2 κολοκυθοκεφτεδες σα βολους.

Εξυπνακιστικα πραματα που δεν εκτιμω. Για να συνοψισω, φιλτατε μαγαζατορα, γιατι πηραμε την κατω βολτα ομορφη μου Παναγιωτα, και δε σε βλεπω να στεριωνεις αν δεν αλλαξεις μυαλα. Ριξε τις τιμες απ την ταρατσα. Σημερα, οχι αυριο. Ασε τα κουπονια για τους αλλους, εσυ κανε το σωστο και φροντισε ποσοτητα, ποιοτητα και τιμη να συμβαδιζουν. Καταλαβε οτι ειμαστε ελληνες, κοιλιοδουλη φαρα. Χορταινει πρωτα το ματι μας, που ναι γνωστος πειναλας. Μη μου φερνεις μια μεριδα ανικανη να χορτασει το 3χρονο ανηψι μου και περιμενεις να ενθουσιαστω. Δεν προκειται. Διδαξε και τον σερβιτορο σου τη δουλεια του, να φερεις 2 πιατα ειναι ευκολο, να κερδισεις τον αλλο για να σου ξαναρθει, καθολου.

Κανε τα αυτα, και να μου το θυμηθεις, ο κοσμος θα σε αγκαλιασει. Γιατι αυτο ψαχνουν ολοι, την τρυπα τους να μαζευτουν με φιλαρακια, να πιουν και να φανε κοσμια, να δωσουν το μερτικο τους και να σου ξαναρθουν και αυριο. Ασε την αρπαχτη, για ποσο θα σε κρατησει ανοιχτο; Και κερνα και κανα λαλαγγι καημενε, τιμα το ονομα σου. Κερδισε με μπεσαλιδικα, μανιατικα. Αυτο δεν διαφημιζεις εξαλλου;

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Μπαμπεσα κυριλα, μας ρημαξες. Εδωσες μια και εχυσες την καρδαρα με τη σαμπανια στο πατωμα σου, το ευφανταστα ζωγραφισμενο. Ουφ! Τα πα και τα βγαλα απο μεσα μου. Τωρα αν εσεις κοιτατε την οθονη σας με δικαιολογημενη απορια, ειναι αλλου παπα Ευαγγελιο. Το κατα Τσιοτινη, συγκεκριμενα.

Γιατι ρε αδερφε; Γιατι μου το κανες αυτο; Εγω σε πιστεψα, σε εμπιστευτηκα, σε λιγουρευτικα! Ειδα το δημιουργικο σου τον καταλογο, τις τιμιες τιμες σου, ειδα και την ονοματαρα την ηχηρη, ξελογιαστηκα. Δεν ειδα, ομως, συνεπεια και σου χω θυμωσει.

Δεν παραμιλαω, απλως μολις εληξε αλλη μια εξοδος των συνηθων υποπτων, αυτη τη φορα στον Ταυρο, γιατι ως εκει εφτασε η χαρη μου παλι, και εχω κατι αισθηματα... μιλκσεικ παπαγια. Αλλα ξερω εγω που θα επιρριψω τις ευθυνες, στον νεαρο στριγγλο που μας εψησε να αφησουμε το πιτσουβλακι μας Παρασκευιατικα και να εμπιστευθουμε το ακατανοητο γουστο του στο φαγητο. Λες και ξερει να τρωει ανθρωπος που εχει πει σωρευτικα "ιου, το πιατο εχει πολυ ανηθιλα/σκορδιλα/ρυζιλα/τυριλα/τεκιλα/μαντηλα".

Ολοι οι οιωνοι ηταν εξαρχης εναντιον μου, οταν, κατα την αφιξη μου, ανακαλυψα οτι το πορτοφολι μου ειχε γινει παιχνιδι στα πατουσακια του χοντρουλη μου (βλεπε ενα ραθυμο, υπεργλυκο μωρο ροτβαιλερ ονοματι Τσενταρ-ναι δεν καταλαβα, τι προβλημα υπαρχει με το ονομα?) που δεν εχει αφησει στη θεση του κολυμπηθροξυλο, οποτε και βρισκοταν στο νεκροταφειο πραγματων κατω απ το κρεβατι μου και οχι στην τσαντα. Φρικη. Φοβουμενη το ρεζιλεμα σκεφτηκα μεχρι και να γυρισω σπιτι, αλλα ευτυχως λυση βρεθηκε απο τον ετερο ραθυμο, υπεργλυκο χοντρουλη της ζωης μου οποτε εφησυχαστηκα στιγμιαια.

Η πορτα του ασανσερ ανοιγει και ο χωρος σου κανει νοερα σσσσσσσσουτ απο ολες τις πλευρες. Δε θα αρχισω να γραφω για προσιτες πολυτελειες και αρλουμπες, δε μου παει. Θα πω τα πραγματα απλα. Ειναι το μαγαζι που μιλας μεσα απ τα δοντια σου μη και ξυπνησεις κανενα απο τους υπεργηρους θαμωνες, που δεν ακουμπας αγκωνα στο τραπεζι ουτε αν στον πυροβολησουν, που θεωρειται αποδεκτο να χρησιμοποιεις εκφρασεις τυπου "αφρος αρμπαροριζας" με το αναλογο περισπουδαστο υφος χωρις να πεσει η σφαλιαρα βροχη. Με δυο λογια, ειναι κυριλε.

Πανεμορφα κυριλε. Η ιδεα να ζωγραφιστουν κλαδια σε πατωματα και ταβανια ειναι απο αλλο πλανητη. Το απαλο μπεζ χρωμα νανουριστικο. Η ησυχια το ιδιο. Η φωνη του σερβιτορου, σε ενα σχεδον βουβο διαλογο σιγουρα το ιδιο. Η εξυπηρετηση μας το χε αυτο το στυλ του βωβου κινηματογραφου. Αγαλματακια ακουνητα, αμιλητα φαση. Σε σερβιρουν κρασι, αλλα ενοχλουνται και λιγο που δεν θες να σου γεμισουν το ποτηρι με το ζορι. Φερνουν το κρασι και ακολουθουν αριστα το τυπικο δοκιμης και αποδοχης απο την badass μανα του λοχου, αλλα στην επαναληψη φερνουν αλλο κρασι αυθαιρετα.

Για να επιμεινω λιγο στο θεμα, δε μου αρεσαν καποια πραγματα, που αλλου δε θα με ενοχλουσαν. Σε ενα τετοιο χωρο ομως τα περιμενω, τα απαιτει το κακομαθημενο κοριτσακι μεσα μου αν θες να μου πλασαρεσαι σαν καλο εστιατοριο. Εδω σε καφετερια πας κ οταν το μπουκαλι νερο αδειασει το γεμιζουν. Εδω η οικολογικη τους συνειδητη σε αφηνει να λυσσαξεις. Ρωτας με τι σειρα να φερεις τα πιατα, μη μου τα κανεις αχταρμα γευσεων και χρονων. Βλεπεις οτι το ψωμι εχει βανδαλιστει, φερε λιγο ακομα βρε ανθρωπε του θεου. Μη με κανεις να σε ψαχνω στην αδεια αιθουσα.

Δεχομαι οτι φταιμε και μεις. Πηγαμε και τους καναμε το μαγαζι μεζεδοπωλειο με το ετσι θελω. Σιγουρα η εμπειρια ειναι μακραν πιο αρτια και ολοκληρωμενη οταν ακολουθει το μοτιβο των κυριως κατ ατομο και σαλατας/ορεκτικου στη μεση, που οι γευσεις ειναι πιο διακριτες και δεν αποσυντονιζεται ο ουρανισκος. Μα φταινε κι αυτοι. Πηγαν οι αφιλοτιμοι και αλλαξαν καταλογο, κοιτα θρασος. Και μου μεινε μενα η ορεξη για πατατα με αυγα και πεστροφα αλοιφη.

Εμεις 6 ατομα πηραμε:

Αρχικα ψωμι λευκο και μαυρο, αφρατο, θεοφρεσκο, ευωδιαστο. Το θεωρω το απαυγασμα του ψωμιου, την πεμπτουσια του υδατανθρακα, το ψωμι των ψωμιων. Ερχεται με ενα ροζουλι ντιπ ευχαριστο, και σε αναγκαζει να τους συγχαρεις που σκεφηκαν να επενδυσουν στην πρωτη πρωτη γευση που σου φερνουν, χτιζοντας μια δυνατη εισαγωγη. Κακως που οταν ζητηθηκε, αφου κατασπαραχθηκε, περισσοτερο, ηρθε ελαχιστο απο το ενα ειδος, το οποιο χρεωθηκε και κατι εξτρα. Λιγο αταιριαστο σε τετοιο μαγαζι, αλλα αξιζει καθε κοστος.

Λευκος ταραμας με τσιπς γαριδας. (5.5€) Επος. Αναλαφραπαλή αλοιφη, βελουδινη, ποιημα. Τωρα, ποιανου εμπνευση ηταν να πεταξει μεσα αυτα τα γαριδοτσιπς, απορια το χω. Στο clap πηγα, οχι στο clap tsin tsou, για γουοντον και μπαμπου. Θα μου πεις "Εσυ μωρη δε τα γονατιζεις στα κινεζικα που πας;" Ναι και μ'αρεσουν και πολυ. Αλλα και η μαρμελαδα κερασι μ αρεσει, δε θα την εβαζα ποτε πανω σε ταραμοσαλατα.

Σαλατα χωριατικη του χειμωνα, με παντζαρι, καρυδι και σαλτσα εσπεριδοειδων (8€). Αμυδρα ζεστη με την καλη εννοια, οντως χειμωνιατικη και με ωραιο δεσιμο. Τα πρασινα μερη της πολυ ταιριαστα με το πορτοκαλοζουμο που τα ποτιζε.

Αυγο με χορτα, κουλουρι θεσσαλονικης και σαλτσα απο κορτεζινα (7€) Στο κεντρο του πιατου ενα αυγο ματι θρονιαζεται σε κατι πρασινα τσιγαριστα, που πρεπει να περιλαμβανουν και λαχανο, και θυμιζουν αγριως μαγειριτσα. Το μακραν πιο ενδιαφερον κομματι αυτου του πιατου τα ολοφρεσκα κομματια κουλουρι που το περιβαλλουν, τραγανα εξω, πουπουλενια μεσα, μαθημα για ολους τους κουλουρτζηδες απο Ψυρρη ως σταθμο Λαρισης.

Κασκαβαλι Λημνου σαγανακι με γλυκους ανθους λεμονιας και καπαρη. Μια μικροσκοπικη οβιδα εξαιρετικης νοστιμιας, με το τυρι αριστα ψημενο και τη γλυκαλμυροξινουτσικη γευση της σαλτσας που το καπελωνει να σε ξαφνιαζει απροβλεπτα. Ειναι μεν παρα πολυ μικρο για τα 7.5€ του αλλα πολυ καινουργια γευση.

Μεχρι εδω ολα καλα, που βασικα με εψησε για εξισου τουμπανη συνεχεια. Ναι καλα, μη φας, θα φαμε γλαρο με τη σουπα του μαζι.

Μοσχαρισια μαγουλα στα καρβουνα με μανιταρια πορτομπελο, πουρε μηλου και γλασσο φραγκοσυκου. (9.5€) 4 κομματια μοσχομαγουλου με ουδεμια γευση περαν της λιπαρης, με κατι ψιλολογια που αχνοφαινονται στο πιατο, κατι κυβακια μανιταρι και εναν ενδιαφερον γλυκο πουρε μηλου ισοποσο με μια κουταλια σουπας. Το γλασσο δε με τιμησε με την παρουσια του γευστικα καπου. Ουσιαστικα μου μεινε στο λαρυγγα γλυκερη φρουτωδης λιπιλα.

Κεφτεδακια βουβαλου σε σαλτσα με καπνιστο γιαουρτι και χειροποιητες πιτες απο ξινοχοντρο. (9.5€) Πεντε μπαλιτσες στεγνες και ξενερωτες, που παρασυρουν μαζι τους και ενα ξινο γιαουρτοπραμα που καθολου δεν θα ηθελα να εχω δοκιμασει. Για να μιλησω και γω σα τον στριγγλο μας, ειχε μια εντονη γιαουρτιλα, χαλια για τα δικα μου γουστα. Κλασσικα την παρασταση κλεβει το πιτοειδες που μοιαζει με τον πιο υπεροχα ντονατσενιο λουκουμα. Αριστο.

Συκωτι μοσχαρισιο με σκορδατη φαβα και σαλτσα απο πετιμεζι. (7.5€) Βγαλε τη φαβα απ την εξισωση, ηταν πολυ κακη για να τη θυμαμαι. Το συκωτι τρυφερο και ωραια ψημενο, αλλα θαμμενο κατω απ το πετιμεζι που τελικα κυριαρχουσε σαν γευση και με χαλασε. Θα ηθελα λιγοτερο, αν οχι καθολου.

Ουρα μοσχου ραγου με μακαρουνες, μπεσαμελ και ξινοτυρι Κιμωλου (11.5€) Αυτο μαλιστα. Πολυ ωραιο και κρεματο, νοστιμοτατο και ανακουφιστικο για μια χειμωνιατικη νυχτα. Οικεια γευση, χωριατικη καπως.

Σταβλισια μοσχαρισια 2 ατομων (35€) ή αλλιως, σταβλισια σπλατερ. Η τρελη τη ζητησε Αμερικανικο rare. Ηρθε ενα θηριο σε πιατελα, ακοπο, με ολα τα ψησιματα του ντουνια απανω, αλλα οντως ωμη κατα πλειονοτητα. Το ωμο του πραγματος δε με χαλασε, και σαν γευση ηταν κατα τοπους νοστιμοτατη. Το αμασητο του ομως με νευριασε. Δεν ηταν τρυφερη, αντιθετως ηθελες αλυσοπριονο για να την τεμαχισεις και σεγα για να τετραγωνισεις τις μπουκιες σου, ωστε να κατεβουν πιο ευκολα ενιαιες. Φιλε, με χρεωνεις 35 ευρω και δε διαμαρτυρομαι, περιμενω να μου δωσεις παροχη της αυτης αξιας. Οχι οπως λαχει εμεις οι βλαχοι.

Σαν συνοδευτικα ηρθαν δυο πιατα, ενα με πατατες τηγανιτες με λαδι σκορδου και φετα, καθολου τραγανες αλλα ευγευστες και ενα με πολιτικη σαλατα που δεν αγγιξα, να μη μου ορμηξει κανα σελινο και εχουμε αλλα.

Στα γλυκα οι επιλογες μολις δυο, τα πηραμε ολα διπλα και τα μισα κεραστηκαν απο τον ευγενεστερο των σερβιτορων.

Brownies σοκολατας σε μια λιμνη απο καφε με παγωτο φιστικι (5.5€) θα ηθελα το κεικοειδες πιο ζουμερο, αλλα η σουπα καφε εκανε δυνατο παιχνιδι και το παγωτο ηταν διακριτικο και καλλιστης ποιοτητας. Φιστικενιο. Περιμενα να μου αρεσει περισσοτερο, επεσα εξω.

Ψητη κρεμα με τριανταφυλλο και βανιλια (5.5€) Απαιχτο. Σαν την καλυτερη κρεμ μπριλε που εχω φαει, με γευση λουκουμι τριανταφυλλο. Περιμενα να μου αρεσει πολυ λιγοτερο, επεσα χιλιομετρα εξω.

Ηπιαν λευκο κρασι Μοσχοφιλερο που τους ζορισε στην επιλογη, αφου οι ετικετες που αρχικα ζητηθηκαν δεν υπηρχαν.

Γενικως το συμπερασμα για μενα ειναι ενα: φιλτατε κυριε Τσιοτινη, κλειστε παραυτα το Clap the Restaurant και ανοιξτε στη θεση του το Clap the Bakery. Η ικανοτητα σας να μαγευετε με το ψωμι σας και τα παραγωγα του ειναι αξιοσημειωτη και χριζει εκμεταλλευσης. Σιγουρα το χετε πολυ περισσοτερο απ οτι το κρεας. Επικεντρωθειτε εκει λοιπον, να μαι και γω χαρουμενη.

Με οσα ειχα διαβασει ειχα προσδοκιες στο θεο. Κακως βεβαια, αλλα ειχα. Δεν καλυφθηκαν καθολου μεσα μου, μου αφησαν ενα κενο απογοητευσης σα τη χαραδρα του Γκραν Κανιον. Ισως δεν ηταν σωστη η νυχτα, οι επιλογες γευσεων, η διαθεση. Παντως δεν το χαρηκα.

Και στη γευση και στην εξυπηρετηση θα εβαζα 2,5 αλλα επειδη δεχομαι περιθωριο λαθους στον τροπο παραγγελιας μας, θα δωσω μεγαλοψυχα 3. Ελπιζω να μη το μετανιωσω.

Για το χωρο και την πολυτελεια οι τιμες στα πιατα ειναι καλες, και οι ποσοτητες περα απο καποια ορεκτικα φτωχες δεν ειναι. Τις βλεπεις χωρις μεγενθυντικο φακο.. Αλλα θελω βελτιωση στους αλλους τομεις που θα δικαιολογησουν το vfm, που θα με κανουν να το προτεινω. Τωρα δυστυχως, δε μου παει το χερι.

Υγ. Ξερω οτι οι ασυντακτες, ατονες και με σποραδικα τυπογραφικα λαθη κριτικες μου βασανιζουν πολλους. Σας καταλαβαινω. Το κινητο μου, ομως, στο οποιο και πληκτρολογω σε συνεχη ροη λογου τα μακριναρια μου δεν εχει αυτοματη διορθωση και καμια διαθεση να βοηθησει στο δυσκολο εργο να γραφω σε οθονουλα μια σταλια, 2 επι 3. Δειξτε κατανοηση.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Να σου πω οτι δεν ξαφνιαστηκα και γω η ιδια που κατεληξα να γραφω για το Αρχοντικον, θα μεγαλωσει η μυτη μου πολυ και θα βγαλει κανα αδεσποτο ματι. Διοτι, φιλτατε, μετα την -ο θεος να την κανει πετυχημενη- εμπειρια μας στο ask4foodικο μας τραπεζωμα, ειχα ορκιστει να καταπιω τη γλωσσα μου, που, αν την αφηνα ανεξελεγκτη, θα γινοταν παπουτσι. Συγκεκριμενα αρβυλα νο 46.

Θα ειμαι, οπως παντα, ενοχλητικα ειλικρινης γιατι καλες οι αβροτητες, αλλα παραπλανητικες. Ασε που πρεσβευω αγριως το post verba verbera, oποτε, απο το να τους χαντακωνα ενω με κερασαν, προτιμησα να τηρησω σιγην τσιπουρας και να μη σχολιασω το φαγητο που γευτηκα. Ασε που, δηλαδης, η περιγραφη ολων των πιατων μπορει να συνοψισθει στο "Απροσδιοριστου ειδους κρεας με μισο βυτειο κρεμα και τρια κεφαλια τυρι, ανευ γευσης, υφης ή νοηματος υπαρξης". Συγνωμη Αρχοντικον, ησαστε γενναιοδωροι, μας φροντισατε, μας κουδουνιασατε και και κομματι το κεφαλι με την ορχηστρα σας, αλλα η αληθεια ειναι οτι το φαγητο σας ηταν ξεπερασμενο, ατεχνο και θυμιζε αποπειρα 35χρονου εργενη που μολις μετακομισε μονος απ το σπιτι της μαμακας του.

Αυτα, ομως, last year. Ξαναβρεθηκα στο Αρχοντικον, αφου συρθηκα σχεδον φιμωμενη και παρα τη θεληση μου, αναμενοντας να φαω φολα, στην καλυτερη. Δεν φανταζεστε την εκπληξη μου οταν εφαγα πολλα, αλλα η φολα δεν ηταν ενα απο αυτα.

Για να μη γινομαι προπετης, θα ξεκινησω απο το χωρο, που δεν εχω να πω πολλα. Μεγαλο μαγαζι που κουβαλα ηλικια και ιστορια, οποτε αναμενομενα μεσα εχει και βαρια διακοσμηση και βαρυτερη ατμοσφαιρα. Για χειμωνα ειναι καλο, για καλοκαιρι καμποσο ψυχοπλακωτικο. Ευτυχως εχει μια ωραια "αυλη", στεγασμενη, που ειναι ομορφη και ανακουφιστικη, συγκριτικα με μεσα. Bonus points για τη λιμνη με τα χοντροψαρα με τα τρεχουμενα νερα διπλα μου. Δεν ξερω αν εκανε φενγκ σουι, σιγουρα εκανε σε μενα ακατανικητη την επιθυμια να παω μεχρι την τουαλετα τους.

Η εξυπηρετηση ηταν του στυλ μου: ο τυπος ηταν αλανι. Ευγενικος χωρις να ναι φτιαχτο, αυθορμητος και χαλαρος. Ξηγημενος. Μας περιποιηθηκε καλα, αμεσα και γρηγορα. Κυριως με μια αυρα οτι γουσταρε που ηταν εκει και οχι σπιτι να λιωνει στο netflix. Μεγαλο πραμα ο περιποιητης σου να μη σε καταριεται κατω απ το χαμογελο μποτοξ. Μεγαλο και σπανιο.

Και παμε στα του φαγητου. Καθετι που δοκιμασα, εσκαγε σα βομβα στον ουρανισκο μου. Οχι βεβαια γιατι ηταν πρωτοτυπο ή εξαιρετικο, αλλα γιατι ηταν καλο στην απλοτητα του, για φαγητο ταβερνας. Ουτε σαλτσες, ουτε κρεμες, ουτε καμουφλαζ. Απλες γευσεις, σωστο ψησιμο, χωρις περιττες, εντελως ξεκαρφωτες, φανφαρες.

Τα πρακτικα πηραμε:

Σαλατα αναμικτη. Σε ενα μεγαλο πιατο εχει απο τη μια λαχανο καροτο, απο την αλλη μαρουλι και τα χωριζει η λωριδα της Γαζας απο αγγουρι, ντοματα και ελια. Πλουσια και πολυ πληθωρικη, με αρκετο λαδι. Το μονο που με χαλασε ηταν η ελλειψη ξυδιου που θα την ξυπναγε. Κατα τα αλλα φρεσκια, καλη, καμια εκπληξη. No news, goods news στην περιπτωση της.

Τζατζικι με ωραια πηχτη υφη και σκορδοενισχυμενο. Δε θελω πολλα απ το τζατζικι μου, αν σκοτωνει τη Μπαφυ απο 50 μετρα αποσταση, εγκρινεται. Μπαφυ RIP, οποτε ολα καλα.

Πατατες τηγανιτες, τραγανες και στεγνες απο λαδια. Οκ.

Κολοκυθομελίτζανα τηγανιτα. Τερααααστια ποσοτητα παναρισμενα, αλαδα, κριτσανιαρικα μπαστουνια, τοσο ωραια που ακομα τα σκεφτομαι και με πιανει μια λιγουρα.

Τυροκροκετες/μπερδεμενη κροκετα/κολοκυθοκεφτεδες. Αντι να παρουμε μια μεριδα απ το καθενα, πραγμα αχρειαστο για 2 ατομα, το αλανι μας εφερε ενα πιατο με 2 τεμαχια απ το καθε ειδος, για να εχουμε αποψη, μα οχι βαρυστομαχια. Εντελως ουδετερη γευση, απο αυτους τους μεζεδες που τους τρως ευχαριστα μεν, τους ξεχνας ομως με το που βρουν το πατωμα του στομαχιου σου.

Ποικιλια κρεατων αποτελουμενη απο πανσετα, χοιρινο μπριζολικι, φιλετο κοτοπουλο, μπιφτεκι και κεμπαπ τζουνιορ. Εδω και αν ξαφνιαστηκα επικα. Ολα τα κρεατα, και το εννοω το ολα, ηταν αριστα ψημενα και ζουμερα, τρυφερα, λουκουμια. Ακομα και το κοτοπουλο ηταν μεσα στους χυμους, που δε με λες και κοτοπουλοφαγο. Με το λεμονακι τους και το σωστο τους το αλατι, ενα γλυκισμα.

Οι μεριδες ειναι ολες μπαμπατσικες και σχετικα λογικα τιμολογημενες. Εγω κεραστηκα απο την τρελοκαμπερω που με τραβηξε ως εκει, αλλα αναλυτικοτατος καταλογος υπαρχει στη σελιδα της επιχειρησης στο ιντερνετ, μην κατσω τωρα εγω να κανω το Αθηνοραμα, λες και σας νοιαζει ποσο κοστολογειται ο μπακαλιαρος και αν χρεωνεται εξτρα η σκορδαλια. Παντως αναλογικα με την ποσοτητα, η τιμες που ειδα ηταν αποδεκτες.

Κατοπιν τουτων, ενα εχω να πω. Χαιρομαι που μου εβαλαν τα γυαλια. Χαιρομαι που ενα μαγαζι που ειχα βαλει στη λιστα με τα "ποτέ ξανα" μεταπηδησε στην κατηγορία "πότε ξανα;?" Χαιρομαι που του δωσα, εστω και απροθυμα, την ευκαιρια να με βαλει στη θεση μου και να μου αποδειξει οτι, οταν δεν παρασυρεται απο αγχος να αποδειξει οτι ειναι πολλα παραπανω απο μια ταβερνα, ειναι πολυ συμπαθητικο. Δεν καταλαβαινω γιατι να χανει την ταυτοτητα του οικειοθελως, ειναι τιμη να εισαι σωστη, καλη ταβερνα.

Φτανω, λοιπον, να παραδεχομαι οτι η πρωτη εμπειρια μου δεν ηταν ενδεικτικη της κουζινας τους, η οποια, οταν δεν παρασυρεται σε ακροτητες ειναι πολυ ευχαριστη. Οχι ανυπερβλητη, ουτε καν αξιοσημειωτη. Ειναι ομως τιμια. Και απο τιμια δεν θα χορτασουμε ποτε.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Φιλοι ειναι αυτοι που σε ξερουν καλυτερα απο την παλαμη του χεριου τους, του δεξιου, που κανουν και τη σοβαρη χρηση. Φιλοι ειναι αυτοι που γνωριζουν τις αναγκες σου πριν τις επικοινωνησεις, μην πω οτι ξερουν και την κακια που περνα απο το μυαλο σου ηδη απο την ωρα που σχηματιζεται, και χαμογελανε σαρδονια μαζι σου, χωρις να αρθρωσετε λεξη. Ειναι αυτοι που χαιρονται με τη χαρα σου, στα ασχημα θα σου σταθει και ο περιπτερας της γωνιας για να παρει τα 10 λεπτα δημοσιοτητας του. Αυτοι που σε συμβουλευουν, σε νουθετουν και βασικα σε σκυλοβριζουν με ολα τα κοσμητικα απο μ, π και γ που βρισκουν σε αφθονια στην πλουσια ελληνικη διαλεκτο του λιμανιου, καθε φορα που κανεις μια τρυπα στο νερο.

Στη δικη μου περιπτωση, φιλοι ειναι αυτοι που σε σερνουν στην αλλη ακρη της Αττικης για να τσεκαρεις το διαμαντακι που ανακαλυψαν και σε περιμενουν υπομονετικα, πινοντας μια καβα ο καθενας, ενω ξερουν οτι θα αργησεις παλι μια ωρα. Εμ, και αυτοι οι αφιλοτιμοι, λες και το κανουν επιτηδες. Απο Καμινια Αργυρουπολη και απο Πετραλωνα Παγκρατι μου το πανε. Σε λιγο θα αρχισουν να μου δινουν ραντεβου στο Λιανοκλαδι, καλα, μιλαμε για το πρωτο παϊδακι της Φθιώτιδας ε!

Ετσι και αυτη τη φορα, για να μη σπασουμε το εθιμο και χασουμε το γουρι παει και μου ξετρυπωνει η αλλη η μουρλομαρία καφενεδομεζεδαδικο στη Δαφνη. Μην ανεβουμε λιγο πιο βορεια και μας σερβιρουν τιποτα ανθρωποφαγα ταλαγανια. Και για να το ξεφτιλισουμε το θεμα τελειως, μου λεει η εν λογω μουρλεγκω “Κροκοδειλος” και ευχομαι μεσα μου να την καταπιει ζωντανη με τις επιλογες της, τετοιες που ειναι. Μα ποιος σοβαρος ανθρωπος βαφτιζει ετσι την επιχειρηση του? Αντε, σε “Λεμουριο” την επομενη φορα.

Ας οψεται η τρομερη αδυναμια που εχω σε αυτο το φορεα αφατης μουρλαμαρας, καθως και το επικο τιμ που τη στελεχωνει σε καθε εξοδο, βρεθηκαμε ολες οι γνωστες φατσες Παρασκευη βραδυ στο παραπανω ερπετοειδες, το οποιο αποδειχθηκε οτι σερνεται μονο κατ’αναγκη. Ο χωρος οχι ιδιαιτερα μεγαλος, αλλα καταμεστος απο παρεες σε αποσταση ψειροπολεμου, και πολυ πολυ cosy. Παλαβη ποικιλομορφια τραπεζοκαθισματων, που δημιουργει ενα κεφατο γιουσουρουμ σαραι, και μια πολυχρωμια που σου προκαλει δινη, με την καλη εννοια. Εξωτερικος χωρος που δεν ειναι και τοσο εξω, εσωτερικος που δεν ειναι και τοσο μεσα.

Με ολα αυτα τα μοτιβα, υλικα και χρωματα, και τον τεραστιο κροκοδειλα να με μπανιζει απο τον τοιχο διπλα μου, ανετα του εβαζα 4 για την μπιτατη διαθεση που ειχε ο τρελος που το διακοσμησε, σιγουρα με συνοδεια βαρελιου ρακης. Θα το βαζα αν ειχα χωρο να βγω απο τη θεση μου και να φτασω ως την τουαλετα, πραγμα αδυνατο με τα παντα να απεχουν μισο ποζιτρονιο απο τα γονατα μου. Τωρα με τον κωσταλεξικο εγκλεισμο μου στην καρεκλα, και την ψυχρουλα που επικρατουσε για οσους δεν ηταν ηδη ντιρλα απο τα ξιδια, θα βαλω 3 και να ναι και χαρουμενοι.

H εξυπηρετηση ειναι κατι σχετικα απλανες στο μυαλο μου απο κεινη τη βραδια. Να φταιει που παραγγειλαν οι Βαγγεληδες εν τη ενωσει, οποτε δεν ειχα καποια συνομιλια με τον σερβιτορο μας, περαν του να με πικρανει με την ελλειψη του μοναδικου πιατου που ηθελα πραγματικα (το παθαινω συχνα τελευταια. ); Να φταιει που, παροτι ηταν ευχαριστος απο το λιγο που μιλησε, γενικα δεν ειχαμε και καποια ιδιαιτερη χημεια μαζι του; Να φταιει ο πανικος που γινοταν, οποτε ο δολιος ειχε τη φωτια στα μπατζακια του να ασχοληθει; Να φταιει η πανσεληνος και ο Ερμης ο αναδρομος; Να φταιει το νησι; Αγνωστο. Παντως κατι μου φταιξε, αν δεν εγινε ηδη αρκετα σαφες.

Μην ηταν η βιασυνη του που τον εκανε να σκονταφτει σε κακοτοπιες; Να, οπως ξεχασε να φερει πιατα στον καθενα μας, οποτε κοντεψαμε να φαμε σε χαρτοπετσετες ωσπου καποιος να αναλαβει δραση και να αποκτησουμε σκευη. Ή οπως αφησε τη μποτιλια με το νερο αδεια και κακομοιρη και παλι με την παρεμβαση του σωτηρα μου (βλεπε το συζυγο της ξεμυαλισμενης κροκοδειλιαστρας) γλιτωσα την αφυδατωση. Κακο πραμα η βιασυνη, κακο και υπουλο, μοιραζει 2.5ρια.

Στα του φαγητου. Παρα την θεορατη στοματαρα του, ο κροκοδειλος θα σε ταισει καποια εξαιρετικα, ιδιαιτερα μεζεδακια σε μικρες, κατα κυριο λογο, μεριδουλες, αρκετα καλοφτιαγμενες και νοστιμες. Η βαγγέλεια συμπραξις, μετα απο διαβουλευσεις διαρκειας διπλασιας απο οσο παιρνει η εκλογη νεου παπα στην Καπελα Σιξτίνα, κατεληξε σε:

Φακοσαλατα με καπνιστο μπεικον, τηγανιτο αυγο και λαδι τρουφας (2 x 5€) Παρα πολυ ιδιαιτερη γευση με φακη σπυρωτη, ψιλοκομμενα κομματατακια λαχανικων, μπεικον μη ανιχνευσιμο και ενα τρομερα ταιριαστο αυγο καπελο, που επισφραγισε με τον υγρο κροκο του το πρωτοτυπο αποτελεσμα. Γενικως, τις σαλατες με φακη δε τις πολυπάω, διοτι ειναι συχνα στεγνες και αγευστες, αυτη ομως μου ρθε μπανιαρισμενη και με ξαφνιασε ευχαριστα, παροτι δε της το χα.

Αυγα ματια με χοιρινο απακι και σαλτσα μουσταρδας (2 x 6€), ή αλλιως Η σφαγη του Δραμαλη. 8 νοματαιοι να παλευουμε με μπουκιες ψωμι μεσα στο κολασμενο πιατακι, για λιγο απο τον αρρωστο συνδυασμο μελατου κροκου και μουσταρδοσαλτσας. Ευτυχως ειχαν προνοησει να μας προμηθευσουν με παμπολλες φετες χωριατικο ψωμι, να μπορουμε να κονταροχτυπηθουμε ανετα. Πεντανοστιμο.

Φετα κροκοδειλου με μελι και μαυρο σουσαμι, μεσα σε φακελο (5€) Καλα, ειμαι και γω στριμμενη, αλλα ηταν και αυτο ολιγον τι μαυροκαρβουνισμενο. Περα απο μια εσανς καμμενη, ομως, ηταν καλο. Οχι κατι παραπανω απο ο, τι σερβιρουν ολα τα αλλα μαγαζια, καθως μιλαμε για το πιατο μπαλαντερ απο καντινες ως ταιλανδεζικα, αλλα καλο.

Χαλουμι τηγανιτο με μαρμελαδα (5€) Αντιθετα με το παραπανω, αυτο το επιδεχοταν το λιγο παραπανω ψησιματακι του. Παρολα αυτα, ηταν ωραιο και σχετικα καλα ψημενοι, σε μεγαλη ποσοτητα συγκριτικα με ολα τα αλλα. Η μαρμελαδα, υδαρης και αδιαφορη.

Κεφτεδες με πληγουρι και γιαουρτι (6€ x2) Κεφτεδες ζεστοι και αφρατοι, ανηθοδυοσματοι ελαφρως, καλοι, χωρις παλι να ξεφευγει απο τη μεση εκτελεση που περιμενεις. Η πληγουροσαλατα που το συνοδευει και ενδιαφερουσα ως σκεψη, και σαν γευση.

Πολυχρωμες πεννες με καβουρμα (6€ x2) Πιατο κολαφος, απιθανο, με μια βαρια τυρενια σαλτσα και μια μυρωδια ρουθουνοσπαστικη. Το θυμαμαι και ξεληγωνομαι το ρημαδι. Μπολικες πενες σωστα λουσμενες σε κρεμα, δεν εχω τιποτα που θα αλλαζα σε αυτο το πιατο. Και ας λεει η κροκοδείλω οτι ηταν αλμυρο, εμενα μου φανηκε πικαντικα (βου)τυρατο.

Τηγανια απο φιλετο κοτοπουλο με πουρε γλυκοπατατας (7€) Κυβοι στηθους, καλα ψημενοι και οχι στεγνοι, σε μια σαλτσουλα μυρωδικων. Ηταν ωραιο για κοτοπουλο. Ο συνοδευτικος πουρες, ακολουθωντας το μοτιβο αυτου του μαγαζιου το sidekick να κλεβει την παρασταση, αριστος. Ταιριαζε και στο πιατο και στις γευσεις μου.

Μπριζολακι μαριναρισμενο με καραμελωμενο πρασο και μπεικον. (7€) Δε το θυμαμαι καθολου, ουτε σαν εικονα ουτε σα γευση. Ο Vaggg μου ειπε ομως οτι ηταν κακο. Ειναι στριντζος, τον πιστευω. Παραψημενο ηταν σιγουρα, και το πρασσο χαλια. Αυτο δεν το ξεχνω.

Συκωτι γαλακτος με σαλτσα κοπανιστης. (6€) Αγαπω το συκωτι, παντα και παντου. Ετσι και δω. Ωραιοτατο, ζουμερο, στιβαρο. Επρεπε ηδη να εχει εγκαταλειψει αυτο το απαισιο πραμα που το συνοδευει και δεν ξερω ποιος το εμπνευστηκε να τον κρεμασω για παραδειγματισμο.

Μη ρωτατε τι ηπιανε παλι, το Βοσπορο θα πω χωρις να κανω καταμετρηση, γιατι θα αναγκαστω να τους εισαγω για αποτοξινωση αν μετρησω καραφακια. Ξερω μονο οτι δωσαμε απο 15€ το ατομο επι 8 μαντραχαλους συνολικα, χωρις ποτε να δω λογαριασμο για να εχω εικονα.

Τι επιγευση μου αφησε ο κροκοδειλος? Ειναι ενα κρασορακαδικο, για νεες ηλικιες, που εχει καταλαβει σαφως οτι ο ανταγωνισμος ειναι μεγαλος και οι επιλογες αυτου του ειδους αναριθμητες, οποτε παλευει να προσφερει ψαγμενα, πειραγμενα μεζεδουδια που ξεφευγουν απο το τριγωνο των Βερμουδων (φαβα-τυροπιτακι-κολοκυθοκεφτες). Ισως δεν τα καταφερνει παντα να αποδωσει την συνταγη, ισως να κανει και λαθακια. Αλλα το παλευει και το ψαχνει. Και γι αυτο αξιζει, αν οχι σεβασμο, σιγουρα μια αναγνωριση.

Δεν εχετε λογο να μην πατε.

Καπου εδω κλεινει η κριτικη για τον Κροκοδειλο και ξεκινα η πραγματικη κριτικη. Αυτο διοτι τελευταια εχω παρει αναποδες. Περιμενα αρκετα μηπως αλλαξει κατι, αλλα, κατα τα φαινομενα, δεν βλεπω προκοπη, αρα θα επεμβω και θα γινω -ξανα- δυσαρεστη. Ολοι, λιγοτερο ή περισσοτερο, αγαπαμε το σαιτ. Ειναι και αγχολυτικο να γραφεις, βοηθας και καναν ανθρωπο να περασει καλα με τις συμβουλες σου, εχεις και μια περηφανια για τις ψηφους που σου χαριζουν. Προσωπικα, γουσταρω να διαβαζω και να γραφω εξισου, αλλα εχω και ζωη περα απο τη σελιδα και, κυριως, κατανοω οτι ειναι ενοχλητικο να με βλεπετε παντου σα το μαϊντανο.

Τί θελω να πω? Υπαρχουν χρηστες που αγαπω με παθος, καταβροχθιζω τις κριτικες τους και τις θυμαμαι σε ακυρες φασεις. Ενθουσιαζομαι πχ οταν βλεπω κριτικη του ΗΛΙΑ, και ας μη μας τιμα συχνα, περιμενω τον τιτανομεγιστο Dorfmeister να μας ξεκαρδισει ξανα με την επικη πενα του, ενω φιλε pass1, εισαι ο, τι ακριβως περιμενα απο τις γαργαλιστικες κριτικες σου. Επειδη, ομως, το πολυ το κυρ ελεησον το βαριεται και ο Θεος, δε θα ηθελα να τους διαβαζω 3 φορες τη μερα, σαν αντιβιωση. Πλεον μας βομβαρδιζουν τα ιδια ατομα με 57 κριτικες το μηνα, νησαφι πια. Καραδοκουν και overdose. Αρχιστε το πλεξιμο, το βελονακι ή την μπιριμπα, βρειτε ενα χομπυ τελος παντων. Ευχαριστουμε για την πληθωρα κριτικων, αλλα δε θα παρουμε αλλο. Πιο αραια, διοτι καμια καταχρηση, και κυριως του χρονου μας, δεν εχει καλη καταληξη.

Ηταν ενα ακομα κοινωνικο μηνυμα απο το Χρυσανθεμακι, που κοντευει να μαδησει τα πεταλα του απο τη συγχυση. Ευχαριστω.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Αν με ρωτουσαν σε ποιο μαγαζι δεν παιζει να παω ποτε, με το Π πιο μεγαλο απο το Ν του νεου οδηγου, ή το Μ του ελληναρα οδηγου, θα σου ελεγα χωρις δευτερη σκεψη το Cookart. Το θυμαμαι απο τοτε που ημουν γυμνασιο και εβγαινα με τη φιλη μου βολτα στον ΟΠΑΠ παραδιπλα που δουλευε η μαμα της, και φανταζε πανακριβο για το 10ευρω εβδομαδιαιο χαρτζιλικι μου. Τα χρονια περασαν, το χαρτζιλικι μου παχυνε αποτομα, αλλα εγω εκει, βραχος, να μην το υπολογιζω καν σαν προταση εξοδου.

Αν δε μου ερχοταν ουρανοκατεβατη προσκληση για δειπνο εκει μια Τεταρτη βραδυ, κοβω και το χερι μου οτι δεν επροκειτο να αλλαξω γνωμη γι αυτο ποτε. Και να λεγες οτι το δολιο ειναι οντως ακριβο, να εχει μια βαση η επιμονη αρνηση μου, αλλα μιλαμε, καμια σχεση. Ομως, αμα μου κολλησει εμενα κατι σαν τσιχλα στο μυαλο, δεν το ξεριζωνει απο κει ουτε ταινια αποτριχωσης. Επειδη, εντουτοις, τα καλα πρεπει να λεγονται και τα λαθη να αναγνωριζονται, ειπα να γραψω 2 αραδες για ενα μαγαζι που πετυχε την παγκοσμια πρωτη: δεν ειχα κανενα καημο να παω, μου φανηκε ευχαριστο, μα παρολα αυτα συνεχιζω να μην το υπολογιζω σαν πιθανο μελλοντικο προορισμο.

Παρα την γενναια ψυχρα που επιασε αποτομα, η εντελως ανεγκεφαλη φωνη μεσα μου με επεισε να διαλεξω τα τραπεζακια στην πλακοστρωτη πλατεια, με αμεσο αποτελεσμα να κροταλιζουν τα δοντια μου απο το κρυο. Εδω καπου παρενεβη ο ευγενεστατος, σουπερ εγκαρδιος ιδιοκτητης και προτεινε να μου φερει μια πασμινα, αλλα εγω εκει, βραχος αναλγητος, να προτιμω να στρωσω δερμα. Τραπεζια μαυρα μεταλλικα με ασορτι καρεκλες, επενδυμενες με πολυ ανετα κοκκινα μαξιλαρια, συνθετουν εναν πολυ ομοιομορφο εξωτερικο χωρο, ενα ο εσωτερικος ειναι ακομα πιο προσεγμενος, στις ιδιες αποχρωσεις αλλα σε ξυλο. Οι τοιχοι και τα πατωματα σε γλυκες μπεζ, ζεστες αποχρωσεις, ξεκουραστος φωτισμος και ενας υπεροχος πινακας με μια κινεζικη υδατογραφια.

Εχοντας εξοικειωθει σε τεραστιο βαθμο με τη διαρρυθμιση της διασημης υπερκιτς κινεζικης ταβερνας, με τα φαναρια, τους δρακους και το πλαστικο παραπετασμα, σχεδον απογοητευτικα οταν ειδα ενα χωρο τοσο ομορφο, καθαρο και καλοβαλμενο. Προσεγμενα κοκκινα σουπλα και κολονατα ποτηρια συνθετουν το αριστο σκηνικο. Ισως αυτο φταιει που το ειχα στο μυαλο μου ως ακριβο, εχει χωρο κυριλε εστιατοριου με τιμες κινεζοταβερνας.

Επιπλεον, εχει σερβις που δε συναδει με τις τιμες του, για να σε μπερδεψει περισσοτερο. Η κοπελα που μας εξυπηρετησε ηταν αψογη, διακριτικη να μην επεμβαινει ακαιρα στην κουβεντα που ειχαμε, εκανε τις προτασεις της, πηρε τα πιατα των πρωτων μολις αδειασαν, γεμισε νερο. Χωρις πολλα πολλα ηταν ευχαριστη, ρωτησε με ενδιαφερον αν δε μου αρεσε το πιατο μου που της επιστραφηκε σχεδον αθικτο, χωρις να προσπαθει να γινει κολλητη μας, ηταν πολυ καλη στη δουλεια της.

Για να σε αποτελειωσει και να ζησεις το απολυτο inception, εχει παρουσιαση και γευση φαγητου που δεν συμβαδιζει με τις τιμες. Εμεις, μετα απο αποφαση του φιλου που με καλεσε και το χει χτισει το μαγαζι απ οτι εμαθα εκ των υστερω, πηραμε:

Τυρενια wonton (6.5) τα οποια ηταν υπεροχα. Τεσσερα κομματια με πλουσια γεμιση και γευση, με τη σαλτσα τους τη γλυκοξινη να τα συνοδευει πιστα. Δεν ειχαν καμια λαδιλα, σα να μην τηγανιστικαν ηταν, και το φυλλο τους ηταν το καλυτερο που εχω φαει ποτε. Και εχω φαει πολλα.

Τηγανιτες φτερουγες με σουσαμι (3.8) Παλι τεσσερα κομματια, ντυμενα σε μια κολλωδη μαυρη σως και σε σουσαμι, εξισου πετυχημενα, με ενα κουρκουτι εξισου αλαδο. Ειναι σαν ολοστρογγυλες μπαλιτσες νοστιμιας, με το κοκκαλακι να λειτουργει σαν χερουλι, μου αρεσαν πολυ.

Τηγανιτο ρυζι με κοτοπουλο (6) Το πιατο που διαλεξε ο φιλος, ητοι ενα λοφακι μακρυκοκκο ρυζι με ολα τα αναμενομενα, αρακαδες, καλαμποκια, καροτα και αυγο, συν καμποσα κομματια κοτοπουλο, ηταν μεν καλομαγειρεμενο και πλουσιο υλικων, αλλα περαν αυτου, τιποτα το συγκλονιστικο. Θα μου πεις, αν θες κατι συγκλονιστικο, δεν παιρνεις ρυζι με κοτοπουλο, αλλα να χαμε να λεγαμε.

Παπια πεκινου με πιτακια και σως δαμασκηνο (12) Αρτιο πιατο με τεραστια ποσοτητα παπιας, μπαστουνια καροτου, αγγουριου και φρεσκου κρεμμυδιου, πιτακια ζεστα και 2 σως. Η παπια ηταν αρκετα λιπωδης και οχι οσο τραγανη θα την ηθελα, χωρις αυτο βεβαια να επηρεαζει την υπεροχη γευση της ευτυχως. Θα ηθελα και τις σαλτσες ενα τσικ πιο εντονες, να δινουν προσωπικοτητα στο αρκετα αγευστο τυλιχτο, αλλα και ετσι τρωγοταν αρκετα ευχαριστα. Χωρις ιδιαιτερες συγκινισεις, ομως ποιοτικο, πολυ ωραιο το παπι και τοσο πολυ που, αν ενωνα τα κομματια, θα αρχιζαν τα κουακ.

Η αποτιμηση της βραδιας ειναι περιεργα θετικη, σε σχεση με τα καταλοιπα που αφησε στο υποσυνειδητο μου. Τι θελω να πω? Ενω δεν βρισκω καποιο ψεγαδι ουσιαστικο και ανυποφορο στην ολη βραδια, αντιθετως θυμαμαι τα παντα αρκετα ικανοποιητικα, δε βρισκω και κανενα λογο μεσα μου να επιστρεψω. Οχι επειδη με χαλασε κατι, καθε αλλο. Απλως δεν με κερδισε και κατι, σε σημειο να θελω να επαναλαβω την εμπειρια. Εννοειται πως δεν θα αποφυγω συναντηση εκει αν προταθει, κινεζικη κουζινα ειναι και μαλιστα σε ομορφο χωρο, οικονομικη και καλοφτιαγμενη. Αυτο απο μονο του αρκει για να ειμαι ευχαριστημενη. Αλλα εχω τετοια κινεζοφαγιαση που εχω ηδη τα στεκια μου, και αυτα δυσκολα αλλαζουν. Καλομαθε η κυρα στα συκα, βλεπετε.

Παραταυτα αν βρεθειτε στην Ερυθραια και κανετε ορεξη για την εθνικιά σας, με το κρασακι σας το χαλαρο σε εναν χωρο κατευναστικο και να μην αδειασει η τσεπη σας, το Cookart ειναι μια αξιοπρεπης, αλλα οχι ξεσηκωτικη επιλογη, που θα σας δικαιωσει. Τι και αν δε με ξαναδει προσωπικα, ελπιζω να δει εσας και να μη σας συναρπασει με τον ιδιο τροπο.

Υγ. για οσους αφορα. Θα πω αυτο που ολοι σκεφτομαστε: τα πολυεθνικα εστιατορια ειναι το παιδι για τα θεληματα του γραφειου. Χωρις σαφη ταυτοτητα και ειδικοτητα, κανουν λιγο απ ολα, κανεις δεν εχει πολλες απαιτησεις απο το αποτελεσμα της δουλειας τους και, γιατι να το κρυβουμε, κανενας αλλος συναδελφος τους δεν τα σεβεται. Με αυτες τις σκεψεις πηγα στο Αλταμιρα, με τις ιδιες εφυγα. Αυτος ειναι και ο λογος που δεν θα γραψω για το εξαιρετικα οργανωμενο ask4foodικο τραπεζωμα μας εκει, εκτος απο τον προφανη λογο οτι εχετε ηδη διαβασει ενα σκασμο κριτικες για το μαγαζι, οποτε δεν εχω κατι να σας προσφερω περα απο ανία και πονοκεφαλο. Περα απο προκατειλημμενη απεναντι σε καθε κουζινα που συνδυαζει κακτο, σουμακ, πρασινο καρυ και ταντουρι, δε θεωρω οτι η εμπειρια ηταν αντικειμενικη, επομενως, θα αρκεστω να υπερευχαριστησω την θεοτρελη αρμοδια και το team της, καθως και τα, σε ευρεια κλιμακα, παλαβα ατομα που μοιραστηκαν μαζι μου την κακτο-σουμακο-ταντουρο κουζινα, και θα αποφυγω να γραψω χιλιομετρα για κατι που ηδη εχει γραφτει μακροσκελως.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Μα... δυοσμο? Χαθηκε ενα δεντρολιβανο, ενας βασιλικος, ενα θυμαρακι του θεου? Δυοσμος σωνει και ντε, που οι γευστικοι μου καλυκες τον θεωρουν αποδεκτο μονο στα κεφτεδακια και τις trident? Aντε, επειδη ειμαι Large, και στους στιχους των παραδοσιακων δημοτικων τραγουδιων της Θεσσαλιας, που τον εχουνε ψωμοτυρι. Δε φταιω εγω κυριε προεδρε, ο δυοσμος μπηκε στο φαι μου απροσκλητος. Δεν ηθελα να εγκληματισω, αναγκαστηκα να τον σκοτωσω.

Αν δεν εγινε ηδη κατανοητο, αντιπαθω το δημοφιλες μυριστικο, οπως η Παπαρρηγα την αποτριχωση. Και αυτο γιατι η πρασινη μαστιγα ειναι το ακριβως αντιθετο απο τη σοκολατα: εχει την ικανοτητα να χαλαει ενα πεντανοστιμο φαγητο, σε ο, τι ποσοτητα και αν προστεθει. Μεχρι που, μεσα σε μια νυχτα, με καταφερε ενας Δυοσμος να τον συμπαθησω τοσο, που να σκεφτομαι ευχαριστα το δυοσματο φαγητο του. Αυτο ειναι μεγαλο βημα για καποια που δεν μπορει το αρωμα του ουτε στην οδοντοκρεμα της.

Παρασκευή βραδυ και δυο ατομα σε ενα παπι που αποδειχθηκε σκυλι, φτανουν εξω απο το μαγαζι στην θαμμενη απο τα παρκαρισμενα Φρεαττυδα, και ευχαριστουν το διτροχο τους που χωραει να παρκαρει και σε κουτι παπουτσιων, πριν παρουν το δρομο που τους πρεπει, τον ανηφορο. Διοτι ο Δυοσμος προνοει για τις θερμιδες που θα παρεις απο πριν και αθλει τον υποψηφιο κοιλιοδουλο με τοσα σκαλια που θα εκαναν το Παλαμιδι να κοκκινισει απο ντροπη.

O χωρος εχει περιγραφει τοσες φορες και τοσο αναλυτικα, που καθε δικη μου προσθηκη επι του θεματος θα ηταν πιο ματαιη απο ψαροτουφεκο σε πισινα. Θα πω απλως οτι ειναι οντως χαλαρωτικος και ομορφος ο εσωτερικος, που μου θυμισε εντονα το σπιτι των Playmobil, ενω η πολυπαινεμενη ταρατσα ειναι, οποία εκπληξις, μια ταρατσα. Δεν ξερω τι εντυπωσιασε τους αλλους χρηστες με δαυτην, αντιθετα με τους κατω οροφους που ειναι μια ομορφια, αυτη ειναι πιο γυμνη απο τηλεπαρουσιαστρια πρωιναδικου. Καθαρη και μαζεμενη, ομως.

Αλλος ενας τομεας που εχει υπεραναλυθει, πιο πολυ απο τα μυκονιατικα μακροβουτια της Μενεγακη, ειναι η εξυπηρετηση. Εδω θα ταυτιστω με το πληθος και θα δωσω ψηφο εμπιστοσυνης σε ολα τα παιδια του σερβις που εκτελουσαν αριστα τα καθηκοντα τους. Ηταν μια καλη εμφανιση, υπηρξε εναλλαγη πιατων με συστημα, παιξανε καλα, τους αξιζε η νικη. Κοινως, δε μας ελειψε τιποτα, εφερναν και επαιρναν τα πιατα αμεσα, ποτιζαν ασταματητα τους μπεκρηδες της παρεας μας, γενικως, παραπονα δεν εχω.

Αντιθετα, και συμβουλες για τις πιθανες μας επιλογες μεζεδων ειχαμε, και τα κερασματα δεν τα λυπηθηκαν. Αν εξαιρεσεις τη μαχαιρια στην καρδια που μου εριξε ασπλαχνα η σερβιτορα οταν μου ανακοινωσε οτι το μονο πιατο που ειχα βλεφαριασει επιμονως – λεγε με συκωτι- ηταν πιο απων απο τον Ελβις στο κτιριο, ολα πηγαν ρολόι. Αυτο εχει διπλη σημασια αν συνυπολογισουμε οτι το μαγαζι ηταν σαν sold out συναυλια.

Στα του φαγητου, οφειλω να αναφερω το οξυμωρον του πραγματος: 9 ατομα τραπεζι, ενα κυριως δεν πηραμε. Σα να μη την ειδαμε καν την κατηγορια, ξετιναξαμε μονο μεζεδες και ορεκτικα. Καλα, “μονο” δε το λες, η παραγγελια μας εκανε παλι τη λιστα του Σιντλερ να φανταζει καταλογος σουπερ μαρκετ εργενη.

Ντακος παραδοξος (6€), με κυβακια μαρινατο κολοκυθακι, ντοματα, ξινοτυρι ναξου και το τιμωμενο μυρωδικο πανω σε καυκαλο χαρουπιου. Μπολικο κον κασε λαχανικων, ωραια μουλιασμενο το παξιμαδι, αρτια παρουσιαση. Αλλα... Αλλα δε μπορω να πω οτι θα τον προτιμουσα συγκριτικα με την κλασσικη, παντα επικαιρη εκδοχη του. Ε, τωρα, μεταξυ μας, ποση γευση να δωσει ενα κολοκυθι, εστω και μαριναρισμενο?

Καπνιστη μελιντζανοσαλατα (2 x 3€) μηπως καταφερουμε να φαει τιποτα η vegetarian της παρεας, η οποια αδυνατω να καταλαβω πως παρεσφρυσε στις γραμμες μας, μιας παρεας που ο, τι πιο κοντα εχει σε χορτοφαγια ειναι το χοιρινο πρασοσελινο. Καλη ηταν και δροσερη πολυ, μα καπνισμα δεν αισθανθηκα. Καλα, δεν εχασε και η Βενετια βελονι, απλα λεω. Παντως και τη χορτοφαγο, δε την ειδα να συνταρασσεται, εξου και εφαγε μολις 3 πηρουνιες. Τι να πεις, περιμενεις να βγει φαγανη καποια που στερειται τα παϊδακια και το μπεικον απο επιλογη?

Θρακιωτικο κους κους με γευση γεμιστων και νιβατο (2 x 4€) Αν σας αρεσουν τα γεμιστα, βρηκατε τη Μεκκα σας. Αν δε σας αρεσουν, τι στο καλο κανετε και με διαβαζετε, καταπτυστοι ανθρωποι? Ηταν απιθανα αρωματικο και νοστιμοτατο, με τα ζουμια του, τα μυρωδικα του, το δεσιμο του. Αριστο.

Τηγανια μανιταριων με λαδι τρουφας και κασερι (2 x 5,5€). Αυτο το πιατο με μπερδεψε. Ενω περιλαμβανει πολλα υπεραγαπημενα μου στοιχεια, βλεπε μανιταρια σε μεγαλα κομματια, μια κρεματη σαλτσα τυφλα να εχει η καρμποναρα και λαδι τρουφας, δε το ερωτευτηκα οσο περιμενα. Μη βγουν εσφαλμενα συμπερασματα. Ηταν παρα παρα πολυ νοστιμο. Μα φταιει που ειχα διαβασει τοσα μαλλον, δεν με τρελανε οσο θα ηθελα.

Μαστελλο με μαρμελαδα συκο (2 x 5.5€) Ο συνδυασμος τυρι και μαρμελαδα ειναι παντα και για παντα αχτυπητος και δεν αποτυγχανει ποτε. Ετσι και εδω.

Μπουκιες κοτοπουλο με καπνιστο τυρι μεσα σε φωλια απο κανταιφι. (2 x 6.5€) Η γεμιση ειναι τρυφερη και υπεροχη, καλοδουλεμενη. Αλλα... Αλλα πας και μου την θρονιαζεις σε ενα αγευστο, ξερο καταιφι. Γιατι? Της αξιζει θρονος, οχι πλαστικη πανηγυριωτικη καρεκλα. Καντε αυτη την φονικη γεμιση ταρτακι, και θα αναστηθουν τα πεθαμενα μας.

Κεφτεδακια απο λουκανικο Σερρων, ψημενα στη σχαρα. (6€) Παιρνεις τον κεφτε, τον βουτας σε μια γλυκοπικαντικη σαλτσα τσιλι και τον ξεχνας αφου τον φας και σε ευαρεστησει. Ειναι καλος, αλλα εχω φαει δεκαδες καλυτερους.

Τριλογια λουκανικων (2 x 7€) εξαιρετικης ποιοτητας, που προσωπικα δεν θα προτιμουσα γιατι μου φαινονται στεγνα και γω προτιμω τα λιπαρα, θερμιδικα βρωμικα. Θα μου πεις, καλα σου φερνουν το μπον φιλε και ζητας πανσετα? Ε ναι! Το γουστο ειναι προσωπικη υποθεση, και το δικο μου τεινει να εκτιμα περισσοτερο την Αμερικανικη απο την Βορειοευρωπαικη κουζινα.

Φουρνιστος καβουρμας με αυγο (7€) Μαδημενος καβουρμας ανακατος με χτυπημενο αυγο, σε μια καλη ποιοτητας, ευγευστη μαζα. Αλλα... Αλλα εχω μονογαμικη σχεση με την κλασσικη εκδοχη του καβουρμα με το αυγο ματι, με τις γευσεις να ειναι ευδιακριτες, και δεν ξενοκοιταω αλλους, προστυχους, ημιγυμνους καβουρμαδες.

Στικς πατατας με αυγα ματια και σαλαμι αερος (2 x 7.5€) Το πιατο “να τρωει η μανα και του παιδιου να μη δινει”. Τι φανταστικη εκδοχη ηταν αυτη, τι μεγεθος πελωριο, τι νοστιμια! Και σα να μην εφτανε που ειχε μισο κιλο πατατα, τραγανη και ψιλη, ειχε και 2 ζευγαρια ματια να με κοιτανε λαγνα, πριν η σερβιτορα τα τυφλωσει μπροστα μας και τα ανακατεψει σε ενα λαχταριστο συνονθυλεμα.

Εσκεμμενα δεν αναφερομαι στις προελευσεις των συστατικων, διοτι ακολουθει η πιο ριψοκινδυνη δηλωση του πλανητη μετα το “Μαζι τα φαγαμε”: δε με αφορουν. Εχω αρχισει να μπουκωνω απο αυτη τη μοδα, που θεωρω και λιγο υπερεκτιμημενη. Σας ευχαριστουμε που δε μας σερβιρετε λουκανικα του Lidl, αλλα θεωρω και αυτονοητο οτι οταν ερχομαι σε ενα τιμιο, ποιοτικο μαγαζι, θα με σεβαστουν αρκετα ωστε να μη με ταϊσουν απο τον κουβα του Μακρο. Σαφως δε το κανουν ολοι, αλλα πλεον ολο και περισσοτεροι κανουν στροφη στην ελληνικη, καθαροτερη πρωτη υλη παρα το αυξημενο κοστος της, γιατι ο κοσμος αποκτα σταδιακα διατροφικη συνειδηση.

Τα γλυκα που ακολουθησαν διακρινονται για την πρωτοτυπια και την πλουσια ποσοτητα τους, αλλα, εδω που τα λεμε, δεν πιαναν μια μπροστα στην παβλοβα-επος που μας κερασε η σαν εορταζουσα απο καιρο. Συγνωμη, Δυοσμε, αλλα εδω κατεβασαμε Μεσσι στο γηπεδο.

Ice Ice burger (7€) Eνα θεριο ολακερο, με σιροπιασμενα ντονατ αντι για ψωμακι, παγωτο και καραμελα για γεμιση, μοιραστειτε το γιατι ειναι σα διασταυρωση μεζονετας με την Εβγα. Νοστιμο αλλα λιγουλακι βαρυ. Πως να μην ειναι, παιζει να ζυγιζει 700 γραμμαρια.

Εκμεκ (5€) με παγωτο καιμακι, σιροπι κανελας και σαλτσα βυσσινο. Αυτο μαλιστα, κουμπωνει στις γευσεις μου αψογα. Βαρυ, δεν αντιλεγω, αλλα το ειδος του βαρους που ειμαι προθυμη να σηκωσω.

Τσιζκεικ καραμελα (6€) με φιστικι αραπικο, για οσους προτιμουν τα αλμυρα απ τα γλυκα. Εγω της καραμελας πολυ δεν ειμαι, οποτε αυτη δεν ηταν μια επιλογη που θα εκανα μελλοντικα, αλλα αυτο ειναι θεμα προτιμησεων.

Περασα καλα? Καλα τωρα μη ρωταμε τα αυτονοητα. Το τραπεζι αυτο παντρευε παλιους αγαπημενους φιλους, που και να λυσσαξουν, φυλλο πορειας απο μενα δεν παιρνουν, νεο αιμα που καλως ηρθε και μας αναστατωσε δημιουργικα και τον συντροφο μου, που τρωει λιγοτερο απο σπουργιτι με δυσπεψια αλλα ειναι περιχαρης που ερχεται σε επαφη με τοσους ευφυεις ανθρωπους – εστω και καλοφαγαδες. Το κλιμα ηταν αναλαφρο, το φαγητο καλο, το ποτο τρομακτικα πολυ, η βραδια γλυκεια, και το αρμα μας παρκαρισμενο απο κατω, να μας περιμενει πιστο ακριβως μπροστα στην εισοδο.

Συνολικος χρηματικος απολογισμος: Φρονω οτι η τιμολογηση στα ορεκτικα ειναι ανταγωνιστικοτατη και μπραβο τους, γιατι συνηθως τα ψιλολογια στην αρχη τσιμπανε παραλογα πολυ, ενω στα κυριως και τα γλυκα, την επιδεχονται μια μειωσουλα οι τιμες, χωρις και παλι να ξεφευγουν καπου. Εμεις με την γαλαντωμα, επι 40 μερες -λες και ειναι η νηστεια του Πασχα- εορταζουσα να κερνα το Βοσπορο που καταναλωθηκε και τα γλυκα κερασμενα, λογω μεγαλης παρεας περασε γυρω στο 10ρικο το ατομο. Για ενα ζευγαρι, νομιζω 30-35 ευρω αρκουν για να φανε καλα και να πιουν και λιγο.

Θα ξαναπαω?
Πολυ ευχαριστα, χωρις ωστοσο να τσουρουφλιζομαι απο ανυπομονησια. Ε, καλα, μενω και στην ακρη του θεου, πως το παιρνεις αποφασιση να κοψεις ολη την Αττικη παπάτα, εστω και για ενα καλο μυρωδικο?

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Οι φίλοι μου ειναι, κατα το κοινως λεγομενο, ρεμαλια. Θα ηθελα να ειναι σχημα λόγου, αλλα αυτη η παρεα απαρτιζεται εξ ολοκληρου απο χαμενα κορμια και τσογλανια, που, ελλειψει αναγκης βιοπορισμου, σερνουν τις υπαρξεις τους στα ξενυχταδικα σε καθημερινη βαση. Αυτος ειναι και ο κυριος λογος που δεν τους βλεπω τοσο συχνα οσο θα ηθελα: εγω ειμαι προθυμη να ακολουθησω, το βιολογικο μου ρολοι, παλι, καθολου. Ενιοτε, ωστοσο, θυμουνται οτι εχουν και στομαχι περα απο ανθεκτικο συκωτι, και τοτε μου δινουν το ελευθερο να επιλεξω εγω τι καυσιμο θα γεμισει τα ρεζερβουαρ τους.

Καπως ετσι, με συνοπτικες διαδικασιες, βρεθηκαμε 3 πεινασμενα ρεμαλια και μια σκετο πεινασμενη στο Χαλάνδρι, βραδυ Τρίτης, προς αγραν τροφης. Ολα αυτα τα κολακευτικα λόγια που ειχα ακουσει και διαβασει για την Κοκκινη Πιπεριά δε με ειχαν προετοιμασει οτι το μαγαζι μοιαζει με καφετερια. Οχι μοντερνο μεζεδοπωλειο, οχι ρακαδικο, καφέ και μαλιστα μικρουλι. Και, επειδη οπως παντα ειμαι προπετης, εκρινα το βιβλιο απο το εξωφυλλο και ορκιζομουν οτι θα φαμε τις καλτσες μας.

Ο χωρος αξιος σχολιασμου δεν ειναι, ειναι ομως ευχαριστα μοντερνος και σχολαστικα καθαρος. Aποτελειται απο 4-5 τραπεζια μεσα και αλλα τοσα το πολυ εξω, στον πεζοδρομο, οπου και κατσαμε, μη και περασει καμια περαστικη και δεν σχολιασουμε το βρακι της. Ασπρα τραπεζοκαθισματα απλα, ξυλινα, ενω πολλα απο διακοσμητικης αποψης δεν προσεξα. Αυτο που προσεξα και θελω να παραπονεθω ειναι η κοψοφλεβικη, σπαραξικαρδια μουσικη που μας γρατζουνιζε τα αφτια, παναγια μου καταθλιψαρα. Δεν λεω να παιζουν χαζοχαρουμενα, αλλα απο τους mazoo and the zoo ως τη Νανα Μουσχουρη, μεσολαβουν τοσοι καλλιτεχνες καταλληλοι για μεζεδοπωλειο.

Ο σερβιτορος μας και μοναδικος του μαγαζιου εκεινη την ωρα, ηταν αξιαγαπητος. Κεφατος και αυθορμητος, ζητησε 500 συγνωμη για την πρωτοφανη για τα δεδομενα τους ελλειψη φρεσκιας πατατας, η οποια, παρεπιπτοντως, ουδολως ιδρωσε το τσινωρο μας. Εκανε τις προτασεις του, εφερε τα παντα στην ωρα τους, λαστιχο εγινε το παλικαρι. Δεν υπηρξε αιτημα που εμεινε ανικανοποιητο, αντιθετα ηξερε τι εχουμε αναγκη πριν το σκεφτουμε εμεις, ενω δε διστασε να μας βγαλει απαγορευτικο οταν ξεφυγαμε ποσοτικα στην παραγγελια. Αριστα 10, σημαιοφορος στην παρελαση.

Στα του φαγητου τωρα, ο καταλογος εχει επαρκη, αλλα οχι πονοκεφαλιαστικη ποικιλια μεζεδων, αν και, κατα τη γνωμη μου, δεν κολλανε οι θαλασσινες προτασεις σε μια κρεατοκρατουμενη καρτα και στη θεση τους θα τις απεσυρα χθες κιολας. Τα χω ξαναπει, θελω σαφη προσανατολισμο, δε θελω την πιτσαρια μου και ολιγον απο κεμπαμπτζιδικο, οπως δε θελω το χασαπη μου και βενζινοπώλη και χαρτοριχτρα.

Εμεις -εγω δηλαδη, αφου αυτοι ο, τι τους ταϊσεις το τρωνε αγογγυστα- τελικως, επιλεξαμε:

Σαλατα κοκκινη πιπερια (6.5€ ) με αναμικτες πρασιναδες, ντοματινια, παρμεζανα και κρουτον. Ειχε πληθωρα υλικων σε καλη ισορροπια, με μια γλυκιζουσα βινεγκρετ που υπερεβαλλε λιγακι, αλλα παντως ηταν καλη. Ποσοτικα ειναι ιδανικη για δυο ατομα, αλλα 4 και ψωμολυσσασμενα, ε, δε τα καλυπτει. Δε μιλαω για μας, που δε μας φτανει η μιση λαχαναγορα του Ρεντη, αναφερομαι στη μεση παρεα.

Φετα Μέλι (4.2€), που βασικα ειναι 4 εξαιρετικα παναρισμενα μπαστουνακια τυριου, κρουστά απ εξω και με ρευστη καρδια, ποιημα. Το μελι που τα ελουζε μου φανηκε υπογλυκο και υδαρες, σαν ελαφρως αραιωμενο, αλλα σιγουρα δε με χαλασε.

Και παμε στο πιατο βομβα στα σαθρα θεμελια του μαγειρικου κατεστημενου: η τηγανια του τρελου (7.7€). Μας ηρθε ενα μικρο τηγανακι με επιπλεοντα κομματακια χοιρινου, κοτοπουλου και λουκανικου σε μια παχυρρεστη μαυρη λιμνουλα. Ωχ, λεω, την καναμε απο κουπες. Η ταν ή επι τας λεει ενας φιλος και τσιμπαει μια χοιρινη σημαδουρα, την οποια δεν ειχε προλαβει να καλοκαταπιει και αρχισε τα μουγκρητα αφατου ενθουσιασμου. Οι σκηνες που ακολουθησαν πανω απ τη σαλτσα με τα κομματια πιτας που ερχονται αντι ψωμιου θυμιζουν ντοκυμαντερ της ΕΡΤ για τον πολεμο στο Ιρακ, οποτε λογοκρινονται. Κρατηστε απλως οτι ειναι ενα πιατο κολασμενο που επιβαλλεται να δοκιμασετε.

Ποικιλια κρεατων (28€) Σε ενα μεγαλο ξυλινο πλατω απλωνονται ολα τα ειδη κρεατων που περιμενεις να δοκιμασεις σε τετοιου ειδους μαγαζι, συνοδευομενα απο καμποσες, κατ εξαιρεση, προτηγανισμενες πατατες και μια κουταλια ωραιοτατο τζατζικι. Κεμπαπακια μπουκιες και λουκανικο χωριατικο, μια βεργα κοντοσουβλι χοιρινο, μπριζολακια και πανσετακια. Ολα ευχαριστα, παρα το αναμενομενο παραψησιμο τους, κατασπαραχθηκαν ταχεως, μετα τις απαραιτητες βουτιες στο μελανα ζωμο της τηγανιας. Αλλα, μια που μου δινεται η ευκαιρια, να πω οτι μαραζι το χω να φαω κρεατοποικιλια σωστα ψημενων χοιρινοπουλων.

Γι αυτα τα ολιγα, που χορταινουν και αρκουδα μετα απο χειμερια ναρκη, μαζι με το απαραιτητο μισοκιλο λευκο, ηπιως αρωματικο κρασακι που ρουφηξαν σα ξεθυμασμενη σπραιτ οι φιλοι μου, και δυο φορτηγα κομμενες πιτες που εξαφανισαν καθε ιχνος σαλτσας απο το κολασμενο τηγανακι, θα επρεπε να πληρωσουμε πανω κατω 55€, που κρινονται ικανοποιητικα για την ποσοτητα και την ποιοτητα οσων μας προσφερθηκαν. Αν συνυπολογισουμε οτι χαρη στην εκπτωσαρα των 30% που εκμεταλλευτηκαμε, και μια στρογγυλοποιηση προς τα κατω που μας εξεπληξε ευχαριστα, δωσαμε τελικα 38€, τους κατακλεψαμε και φυγαμε. Ευτυχως που δεν μας πληρωσαν και τη βενζινη ως εκει.

Σαν τελικη επιγευση μας αφησε μια γλυκα, τοσο απο την αψογη εξυπηρετηση του παιδιου οσο και απο τον κορμο που μας κερασε, κανοντας τους φιλους μου να μουγκριζουν σαν τα μουσκαρια που ειναι ενιοτε και μενα να γελαω με τα παραφουσκωμενα χαλια τους. Η κοκκινη πιπερια αποδειχτηκε γλυκεια Φλωρινης και οχι τσουσκα, η γλωσσα και ο ουρανισκος μας δεν καηκαν στο ελαχιστο απο την επιλογη μου. Θα επιστρεψω ευχαριστα στα τραπεζακια της αν βρεθω στα περιξ. Πατε αφοβα.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Αχρηστη πληροφορια της ημερας νουμερο 4857:

Οι κλοουν μου προκαλουν αποπληξια απο το φοβο. Ελαχιστα πραγματα με τρομαζουν περισσοτερο απο την προοπτικη του τσιρκου και τα παιδικα παρτυ ηταν ανεκαθεν για μενα λιγο πιο τρομοκρατικα απο ελευθερη πτωση πανω απο ταφρο με καρχαριες. Η πιθανοτητα να βρεθω σε ενα χωρο που πανηγυριζει τον μαγικο κοσμο των παλιατσων με τοσο ανατριχιαστικα κραυγαλεο τροπο, ε, δεν ηταν ακριβως ενθουσιωδης για μενα. Ισως γι αυτο ο φιλος που με οδηγησε εκει, μεσα απο μια φιδογυριστη, ατελειωτη, καταπρασινη διαδρομη μεσα στο βουνισιο τιποτα δεν με ειχε προιδεασει στο ελαχιστο για το τι θα αντικριζα.

Το You’re in the Psycho Circus το ξερετε? Αρχισε να παιζει μουσικη υποκρουση
η τραγουδαρα των Kiss σε λουπα μεσα στο κεφαλι μου, στο πρωτο βλεμα που του εριξα. Ε και τι θα επαιζε δηλαδη, το Μακαρενα, με ολη αυτη την εκρηξη χρωματων και μοτιβων, σαν να ανατιναχτηκε η ντουλαπα του Φλωρινιωτη παντου γυρω μου? Ριγε φερ φορζε, ριγε τεντες και ομπρελες, ρομαντικα φλοραλ σκαμπω, φουξια λουλουδατες πολυθρονες, πληθος διαφορετικων τραπεζοκαθισματων, διακοσμητικα κουκλοσπιτα σε φυσικο μεγεθος, παρδαλα αμπαζουρ, κροσσια και μαριονετες. Και, ναι, κλοουν. Ο εφιαλτικος ψυχακιας της παιδικης και εφηβικης μου ηλικιας, να με κοιτα με τα τρελα ματια του απο δεκα μεριες.

Τον εσωτερικο χωρο δεν τον ειδα για να σχηματισω αποψη, ο εξωτερικος ομως, η υπεροχα θεοτρελη βεραντα του Παλιατσου, αλλα και το απεναντι Παλιατσακι, μια εξισου ψυχωσικα πανεμορφη αυλη, ειναι η αποθεωση του ευστοχου κιτς. Τοσα πολλα χρωματα ουτε χρωματοπωλειο μετα απο σεισμο 12 ριχτερ. Και, παρ ολα αυτα, τον ερωτευτηκα. Δεν ξερω πως ταιριαξε στην ασπρομαυρη αισθητικη μου τοσο πουα, ριγε και καρο, αλλα συνεβη. Σπανια ενθουσιαζομαι τοσο με χωρο, ωστε να αφιερωσω δυο παραγραφους, μα, αληθεια, ειναι κατι το εντελως καινουργιο για τα δικα μου, μονοχρωμα δεδομενα, ενω αξιζει ειδικη μνεια το γεγονος οτι εντυπωσιαστηκα τοσο θετικα απο το μαγαζι – υμνο στις κοκκινες μυτες και τα παπουτσια φραντζολες, που δε το εβαλα στα ποδια οταν με κοψοχολιασε κουκλα κλοουν χωμενη σε μια γλαστρα διπλα μου.

Η εξυπηρετηση λιγο πιο αδιαφορη απο την προσωπικη ζωη της Χριστινας Κωλετσα. Ο σερβιτορος λειτουργουσε αποκλειστικα και μονο ως φορτοεκφορτωτης πιατων στο mute, επομενως μπορω και γω ευλογα να υποθεσω οτι μιλα με φωνη ποκεμον. Κατα τα λοιπα, εφερε τα κυριως αμεσως μετα τη σαλατα, οποτε επρεπε εμεις να επιδοθουμε στο μαραθωνιο που κατεληξε σε φρενιασμενο σπριντ, ξεχασε παντελως το αναψυκτικο του γερου ποτηριου που με συνοδευε και, γενικως, μια αισθηση περασε και δεν ακουμπησε μου την αφησε.

Στα του φαγητου, ο Παλιατσος ειναι ή του υψους, ή του βαθους. Πιατα φινετσατα και ψαγμενα απο τη μια, οπως αυγοταραχο σε μπλινις και μοσχαρισιο καρπατσιο με αλατι Ιμαλαϊων, και απο την αλλη ψωμωμενη πιτσα και τιμιο μπεργκερακι. Για ολα τα βαλαντια και για ολα τα γουστα προνοησε ο ενορχηστρωτης του Μεντρανο, και, μετα απο τις απαραιτητες διαβουλευσεις, εμεις πηραμε:

Κουβερ 5 ψωμακια-μπουκιες, που μοιαζουν με ποποβερ, ερχονται ζεστα και ηταν νοστιμα και απο μονα τους, μιας που το συνοδευτικο ντιπ τους δεν μας τιμησε με την παρουσια του. (1.5€ )

Σαλατα του Καισαρα (8.5€ ) με ολα τα γνωστα υλικά σε αρμονική συνύπαρξη και αψογη ισορροπια, μου φανηκε πολυ νοστιμη, χαρακτηρισμο που δεν χρησιμοποιω συχνα για σαλατα. Θα την πω δροσερη, που ηταν, θα την πω φρεσκοκομμενη, που ηταν, αλλα ποσο νοστιμη να ειναι μια σαλατα; Ε, αυτη ειναι. Πολυ.

Ριζοτο με μανιταρια, κοτοπουλο και παρμεζανα (13.5€ ) για τον φιλο που συνεχιζω να πρεσβευω οτι δεν ξερει να τρωει. Ειχε καστανωπο χρωμα και αψογο χυλωμα, ενω η μανιταριλα μου τρυπωσε στα ρουθουνια απο αποσταση και οι κοτοπουλοκυβοι ειναι μπολικοι και υπολογισιμου μεγεθους. Γενικως ειναι πιατο πλουσιο και σε υλικα, και σε αρωματα και σε γευση.

Μπεργκερ με αυγο, το επιουσιο (9.5€ ) Η δική μου, τοσο πιο ξεσηκωτικη επιλογη. Ηταν λουκουμι, απο την πρωτη ως την τελευταια μπουκια, αναμεσα στις οποιες κυλισε πολυ απο το κραμα τυριου, σως μαγιονεζας, μπεικον και ζωμων κρεατος στα δαχτυλα μου. Το medium ψησιμο, για το οποιο ρωτηθηκα παραδοξως, επαγγελματικο, οπως επαγγελματικος ηταν ο τροπος που το καταχεριασα. Και το κατευχαριστηθηκα. Να τονισω, δε, οτι και απο ογκο, καλα κρατει, και σε αποτρελαινει τελειως.

Να πω οτι περιμενα οτι θα φαμε τοσο καλα, θα μου μεγαλωσει η μυτη, και θα αραζουν περιστερια απανω της. Ειδα το χωρο και σκεφτηκα οτι θα τη βγαλουμε με κλαμπ σαντουιτς και καμια κρεπα στο τσακιρ. Βλεπω μετα τα ταρταρ και τ’ αλλα τα βαρυγδουπα να με χαιρετανε απο τον καταλογο, με λουσε λιγο κρυος ιδρωτας οτι θα φαμε τα τρια φ: φρικη, φολα και φανφαρα. Και ερχεται ο μπαμπεσης κλοουν και μου τραβαει μια γευστικη σφαλιαρα, κοντεψε να μου ξεκολλησει το σαγονι ο αθεοφοβος. Να, για να μαθω να κρινω επιπολαια. Ο Παλιατσος μου αποδειξε οτι εξαιρετικα ταλαντουχοι μαγειρες κρυβονται στις πιο αναπαντεχες κουζινες, τις καμουφλαρισμενες με φρουφρου και τουλια.

Τι γινεται τωρα με το κοστος. Πολυχρωμα τα πραγματα και εδω. Φθηνο δεν ειναι σιγουρα. Τα κυρια πιατα κρεατος φλερταρουν λαγνα με το 20ρικο, οι σαλατες με το 10ρι, το οποιο πολλα ορεκτικα το προσπερνουν, με χαρακτηριστικη ανεση. Υπαρχουν, σαφως, και χορταστικες επιλογες γαστριμαργικης τελειοτητας σε πολυ προσιτες τιμες, οπως το μπεργκερ μου, εντουτοις εκτιμω οτι μια αναπροσαρμογη προς τα κατω ειναι επιβεβλημενη. Μην ξεχναμε οτι ειναι τσιρκο, και στο τσιρκο το εισιτηριο δεν ειναι ποτε τοσο ακριβο.

Μου αρεσε? Σιγουρα.
Θα ξαναπηγαινα? Ανετα. Το προτεινω?
Καλα, που μιλάω εγω τοσην ωρα?

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ολα σε ετουτο το ντουνια ειναι θεμα timing. Ποσο κλισε εχω γινει, θεε μου, αναρωτιεμαι και συνεχιζω. Το σωστο ατομο τη λαθος στιγμη, το λαθος ατομο ολες τις στιγμες, διοτι τα λαθη δεν εχουν εποχικοτητα, ειναι παντος καιρου, το σωστο και το λαθος την ιδια στιγμη, σαν συνεννοημενα. Οπερ ισχυει και με τα εστιατορια. Υπαρχουν σωστα και λαθος εστιατορια, αναλογα τη στιγμη. Σε αλλο θα τραπεζωσεις το σοι του αντρα σου, με τους 57 τσαμπατζηδες θειους, αλλου θα κανεις επαγγελματικο δειπνο, αλλου θα ξεκοιλιαστεις στα ψητα κατευθειαν απ τη λαδοκολλα. Κατα γενικη ομολογια, το σωστο ατομο κανει και το ποιο λαθος μερος σωστο, ενω το λαθος ατομο, ανετα σε απωθει απο το πιο αγαπημενο σου στεκι, περισσοτερο απο οτι η λεβαντα το σκορο.

Υπαρχουν μερικα μαγαζια που εχεις παει και εχεις ξαναπαει, αλλα δεν σου εχει περασει καν απο το μυαλο να καθισεις για φαγητο. Για την ακριβεια, δεν ειχες καν προσεξει οτι εχουν και κουζινα περα απο λειτουργικη εσπρεσσιερα. Ενα τετοιο μαγαζι υπηρξε για μενα η Best friends, στα βολικα τραπεζια της οποιας εχω χυσει δεκαδες φορες τον τσουρουφλιστο καφε μου, ωσπου ενα πολυ ιδιαιτερο για μενα ατομο αποφασισε να σπασει ενα εθιμο χρονων. Αρα, στο πηλικο εχουμε: το σωστο ατομο, τη λαθος στιγμη, στο σωστο μερος.

Τεταρτη μεσημερι και βρισκομαι με τον μοναδικο ανθρωπο που καταφερνει να αργει στα ραντεβου του περισσοτερο απο μενα, για φαγητο και εξεχοντως διεισδυτικη κουβεντα. Οχι απαραιτητα με αυτη τη σειρα. Αν ρωτατε εμενα, πιο πιθανο να επελεγα να αναλυσω τα ανεξηγητα της ζωης πανω απο ενα τριμετρο βρωμικο στο παγκακι καντινας στον παραδρομο της εθνικης, παρα στην αυλη που τελικα γευματισαμε. Οχι γιατι με χαλασε, καθε αλλο, απλως, πως να το κανουμε? Καποιες βγηκαν πριγκηπισσες απο κουνια, καποιες κυριες επι των τιμων, ενω καποιες αλλες... δεν αξιωθηκαν να εχουν καν δικο τους παραμυθι.

Αν, ομως, ψαχνεις σκηνικο για παραμυθι, η Best friends σου χτιζει ολοκληρη τριλογια που κανει και τον Τολκιν να σκυψει το κεφαλι ταπεινωμενος. Μια αυλη σαν την πλατεια της Νεραιδοχώρας, καλυμμενη εξ ολοκληρου απο πανυψηλα δεντρα, απο τα κλαδια των οποιων κρεμονται μπαμπου φαναρακια, αραια τραπεζοκαθισματα πανω στο λιθοστρωτο, ολα βουτηγμενα σε μια γαληνια νιρβανα. Τα ιδια και καλυτερα ισχυουν στο μεσα χωρο, ο οποιος θα επρεπε να χαρακτηριστει υψηλης αισθητικης και με ατμοσφαιρα χειμερινης θαλπωρης, αν ημουν τετοιος ανθρωπος. Επειδη, ομως, ειμαι απο τους αλλους, θα πω οτι ειναι χουχουλιαστικα χριστουγεννιατικος. Δεν περιγραφω αλλο, γιατι ειναι γνωστο πλεον οτι οι περιγραφες μου των χωρων ειναι λιγο πιο αφαιρετικες απο πινακα του Πικασο τη μπλε περιοδο.

Η εξυπηρετηση γινεται απο ομοιομορφα ντυμενα παιδια, στα πλαισια της μπλαζε κουλτουρας. Τι θελω να πω? Ολοι ειναι ευγενεις, γρηγοροι και εχουν αμεση αποκριση σε καθε καλεσμα. Περνανε τακτικα και γεμιζουν τα ποτηρια με εμφιαλωμενο νερο, μην παθουμε κανα τραβηγμα μυ απο το διασημο αθλημα αρσης Ιολη και μας μεινει κουσουρι. Ρωτανε, για το τυπικο, αν ολα ηταν καλα, και ειναι. Αλλα δεν ειναι αυτο που στο μυαλο μου εχω για το ιδανικο εξυπηρετησης, που πιθανως θα ταιριαζε γαντι σε ταβερνα στη Χασια, αλλα οσο η ομελετα με την ψαροσουπα στην κυριλε ατμοσφαιρα της Best friends. Ή οσο εγω εκει.

Στα του καταλογου, λιγες και μαζεμενες επιλογες, και παρ ολα αυτα κοντεψα να τους γκαστρωσω μεχρι να καταληξω σε πιατο. Που να ηταν δηλαδη περισσοτερες οι επιλογες, για γευμα πηγαμε, σε δειπνο θα καταληγαμε. Τελικως, πηρε ο χριστιανος την κατασταση στα χερια του και καταφεραμε να φαμε πριν αλλαξει η Κυβερνηση παλι.

Κουβερ 4 ψωμακια- μπουκιτσες, σα μαξιλαρακια σε σχημα, συνοδευομενα απο μπολακια ελαιολαδου και καποιας αλοιφης με ελια και μαγιονεζα. Αναξια λογου. (2€ )
Σαλατα cancoon (14€) που βασικα ακολουθει την πρωτοτυπη και καθολου πολυφορεμενη συνταγη “στοιβαξτε σε πιατο χοντροκομμενα πρασινα και κοκκινα μαρουλοειδη, πλαισιωστε με 4 φιλετινια κοτοπουλο ντυμενα σε μια γλυκοπικαντικη σως, πειτε οτι καπου εκει αχνοφαινονται κατι ψιγματα καρυδι, ραντιστε και με μια υποτυπωδη βινεγκρετ για τα ματια του κοσμου και χρεωστε λες και παιρνει μιζα ο παραγωγος. Η ιδια η σαλατα δεν ελεγε και νουβελα, εκλεβε ομως απ την αιγλη του πολυ ζουμερου, πολυ νοστιμου κοτοπουλου που γεμιζει το πιατο. Προσωπικα δεν νομιζω να την επελεγα ξανα, χωρις φυσικα να ειναι κακη.

Ριζοτο μανιταριων πορτσινι με παρμεζανα (17.5€ ), το πιατο του συνοδου μου, ο οποιος σαφεστατα δεν ξερει να τρωει, αν κρινω απο τις επιλογες του οταν βγαινουμε, και που αν τωρα με διαβαζει, στοιχηματιζω οτι λεει ενα παρατεταμενο “σκασε” στην οθονη του κινητου του. Αρτιο πιατο, σωστα χυλωμενο και ευγευστο, χωρις να εχει το ενα κλικ παραπανω. Δεν ειναι καθολου κακο, τρωγεται πολυ ευχαριστα, και εχει και βαθυ πορτσινί χρωμα, που θα φορεθει πολυ φετος.

Σνιτσελ κοτοπουλου με πατατες τηγανιτες και μαγιονεζα ελαιολαδου. (15.5€ ) Τωρα πως εγω, κρεατοφαγος πραμα, κατεληξα να τρωω πουλερικο, αβυσσος οι ορεξεις μιας κυκλοθυμικης. Σε πολυ ωραια, μαυρη επιφανεια ηρθαν 2 πολυ λεπτα φιλετα κοτοπουλου, παναρισμενα σε παρμεζανα, με συντροφια λιγες αλλα καλοφτιαγμενες πατατες και μια σως που αναθεμα και αν καταλαβα ως τι το προοριζαν. Τα ιδια τα φιλετινια, ηταν τοσο λεπτα που προφανως ειχαν παραψηθει και στεγνωσει, οποτε, χωρις να παυουν να ειναι ευγεστα, ηταν κουραστικα στην καταναλωση.

Ισως να μην φαινεται εναργως, διοτι αρχισα την κρεβατομουρμουρα παλι, αλλα όσα φαγαμε δεν ηταν αποτυχημενα ή ανοστα, ηταν φαγωσιμα με βαθμο προαγωγης Αρκετα καλα. Για να λεμε, βεβαια, και του στραβου το δικιο, ο συνοδος μου ειχε τοσο πιο πολυ ενδιαφερον απο το πιατο μου, που το δευτερο περασε σε τριτοτεταρτη μοιρα, οση ωρα τον ακουγα να μιλα με το απλανες βλεμμα του βοοειδους. Θα μου πεις, αφου μανταμ δεν βαζατε γλωσσα μεσα, πως να εκτιμησετε το φαγητο.

Το εκτιμησα, ομως, και το βρηκα υπερτιμημενο. Με 53€ που αφαιρεθηκαν απο την καρτα του πολυ κυριου – κυριου που βασανιστηκε ενα διωρο απο τις θεωριες μου, για τα ανωτερω συν ενα καφε, μπορω να σκεφτω δεκαδες πιο συναρπαστικες γευστικα επιλογες, οποτε μαλλον εληξε καπως αδοξα το ειδυλλιο μου με την κουζινα τους. Μην αυταπατασθε, η best friends παραμενει ενας απο τους πλεον αγαπημενους μου χωρους για ροφηματα, και θα συνεχισω να απασχολω την μηχανη του καφε τους για πολυ καιρο στο μελλον. Αλλα οχι οτι βιαζομαι να ξαναγευματισω εκει...

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Εγω δε γεννηθηκα στην κιβωτο μαζι με τ’ αλλα ζωα, εντουτοις τους βγηκα από κουνια θεριο ανημερο. Ως και το τεραστιο μαλλι μου αποθηριωμενο βγηκε. Όταν δημοσιευτηκε η κατακεραυνωτικη σκουφατη κριτικη για την Κιβωτο, το αγριμι μεσα μου κοντεψε να λυσσαξει από δικαιη οργη για την αχαρακτηριστη εμπειρια στην οποια ανευθυνοι, όπως θεωρησα, μαγαζατορες υποβαλλουν τους ανυποψιαστους πελατες τους. Η γλαφυροτατη περιγραφη με ειχε αφησει αφωνη, πραγμα σπανιο για ατομο των τοσων λεξεων.

Η τυχη, όμως, τα εφερε ετσι που ένα βραδακι καθημερινης, με ολο το ζωικο βασιλειο βιδωμενο σε μια πολυθρονα να παρακολουθει τον τελικο του Survivor, βρεθηκαμε ένα αρνι και δυο λέαινες στην Κιβωτο, να δουμε με τα ματια μας αυτό τον τοσο σατανικο Νωε της εστιασης. Και τοτε πραγματικα αποκτηνωθηκα.

Λυπαμαι πραγματικα που η αποψη μου αντικρουει τη γνωμη αλλου χρηστη σε τετοιο βαθμο, σε σημειο να απορω αν βρεθηκα στο ιδιο μαγαζι ή αν υπαρχει και αλλη Κιβωτος στο Γαλατσι. Η εμπειρια, όμως, που ειχαμε εμεις απεχει ετη φωτος από οσα ειχαμε δαβασει, και νιωθω την αναγκη να αποκαταστησω αμεσα την αδικια που θεωρω πως εγινε σε βαρος ενός τοσο αξιολογου μαγαζιου και, κυριως, ενός τοσο μοναδικου ανθρωπου.

Όταν ξετρυπωσα το μαγαζι σε ένα τοσοδουλι στενακι και ειδα την μικρη ξυλινη εισοδο του, ειπα μεσα μου «εδώ ειμαστε». Ειμαι κουτουκού, είναι γνωστο πλεον αυτό, και κάθε τρυπα και λαγουμι εμενα με ενθουσιαζει. Ελα όμως που το μαγαζι αυτό λειτουργησε όπως η Kinder εκπληξη. Μπαινω μεσα, βλεπω τον ξυλινο διακοσμο, το τζακι, τα ευρυχωρα τραπεζια, λεω μια χαρα ταβερνακι είναι, μαζεμενο, χωρις πολλα πολλα. Δεν ηταν και κατι το εξεζητημενο, μια απλη ταβερνα για μεζε και κρασακι με καλη παρεα, ωστοσο πεντακαθαρη και φροντισμενη. Σκονες και εγκαταλειψη δεν συναντησαν ποτε ουτε το βλεμμα μου, ουτε την εξαιρετικα ευαισθητη στο ακαρι ρινικη μου κοιλοτητα.

Ωσπου διαβαινω την πορτα για την πισω αυλη, και νιωθω σα να μπηκα στη Χωρα των θαυματων. Δεντρα, γλαστρες και αναρριχητικα φυτα, ξυλο και πετρα αναμικτα, γλυκο πρασινο χρωμα αναμεσα στην πετρα, να ανακουφιζει το ματι. Πανω στο πλακοστρωτο μεγαλα τραπεζια με ανετες ξυλινες καρεκλες, ολη η οροφη καλυμμενη με κλιματσιδες και κλαδια, και καπου εκει αναμεσα να ξετρυπωνουν ανεμιστηρες οροφης για τις ζέστες. Ο κηπος αυτος είναι τοσο απολαυστικα ησυχος που ανετα καθεσαι ένα τριωρο και κουτσοπινεις, και εχεις την αισθηση ότι εισαι διακοπες. Μου αρεσε πραγματικα παρα πολύ.

Περνωντας στον διαβοητο κυριο Δημητρη, ο ανθρωπος είναι one man show. Φιγουρα γελαστη και κεφατη, λιγο ακοπη και αυθορμητη, αλλα καλοκαρδη και βροντερη, σαν το κλισε του απολυτου ταβερνιαρη. Δε σε περιποιειται απλως, σε κατασκλαβωνει με την γενναιοδωρια του, την απλοχερια και την ειλικρινη φροντιδα του. Μας εδωσε τις συνταγες για τα, μοναδικης συλληψης, πιατα του, μας προτεινε ο ιδιος με την χαριτωμενη, παιδικη επιμονη του καποια πιατα, μας επνιξε στα κερασματα και μας φορτωσε με δωρα.

Τι θελαμε και επαινεσαμε την ντοματα του στο πιατο μας? Μας εφερε 3 σακουλακια με 3 ντοματαρες εκαστο, με μια ευωδια που σου σπαγε τη μυτη. Οι ντοματες αυτές, που αυτή τη στιγμη που γραφω αναπαυονται εν τοπω χλοερο, ηταν μια τοσο απλη αλλα τοσο καθηλωτικα γλυκεια κινηση που με κερδισε αμεσως. Όχι φυσικα για την αγοραστικη αξια της ντοματας, αλλα για την ανυπολογιστη αξια του ανθρωπου που την προσφερε τοσο χαριτωμενα. Και να έμενε εκει. Όταν στο τελος εφερε να κερασει δικο του, χειροποιητο τσιπουρο το οποιο ηταν ομολογουμενως αριστο, η lion queen ενθουσιαστηκε τοσο που θελησε να αγορασει λιγο για το Βασιλια των λιονταριων. Ο ανθρωπος εσπευσε να της φερει ένα μπουκαλι και ηταν ανενδοτος, παρα τα επιμονα παρακαλια της αλλης, να παρει χρηματα.

Μα δεν είναι μονο τα δωρα και τα κερασματα, αλιμονο αν αυτά εκριναν την ποιοτητα του ανθρωπου. Είναι αυτή η αβιαστη οικειοτητα που νιωθει με τους πελατες του, που θα μιλησει μαζι τους επι παντος επιστητου, αλλα θα τους δωσει και το χωρο να πουν τα δικα τους ανενοχλητοι. Θα ριχνει διαρκώς ένα βλεφαρο προς το μερος σου, χωρις να σε ενοχλει όμως με απανωτες επισκεψεις. Θα κανει το καλαμπουρι του. Θα σου πει με παιδικη περηφάνια οσα εχει καταφερει στο χωρο, όχι γιατι είναι υπερφιαλος, αλλα γιατι λατρευει τοσο εξωφθαλμα αυτό που κανει. Και, κακα τα ψεματα, το κανει πολύ καλα.

Όλα οσα φαγαμε από τον αρκετα περιορισμενο, λογω καλοκαιριου, καταλογο ηταν νοστιμα, δημιουργικα και πλουσια. Συγκεκριμενα πήραμε:

Ντακο σε μεγεθος κουμπαρά, θαμμενο από την τριμμενη, μυρωδατη ντοματα και μια τσανακα τουλουμοτυρι. Τραγανος οσο ακριβως πρεπει και ταυτοχρονα ευκολος στο κοψιμο, ζουμεροτατος, με ένα τυρι ξινο και τοσο ταιριαστο με τη γλυκεια ντοματα. Συνοδευεται από μπαστουνια αγγουριου με χοντρο αλατι και σκληρες, αλμυρες ελιες. (6€)

Μελιτζανα με γιαουρτι. Ολοκληρο βουνο τηγανισμενης μελιτζανας, πιπεριας, και εμβολιμου σκορδου, σκεπασμενο με μια πολύ αναλαφρη στρωση γιαουρτιου με μυρωδικα, και ποτισμενο με μελι. Αν εχεις το θεο σου. Μας αφησε αναυδες το ποσο αψογα συνδυαζονται τα τοσο ετεροκλητα υλικα σε ένα λαχταριστο συνολο. Ακομα και το, παρ ολιγον, τετραποδο που δεν πλησιαζει τον ανηθο, αυτό το πλησιασε αγριως. (6€)

Φετα σε φυλλο με μελι και φιστικι Αιγινης. Ένα μεγαλο παραλληλογραμμο, ηρθε μολις τηγανισμενο και καυτο, με μια γεμιση ρευστη και υπεροχη και φυλλο αλαδο και τραγανο. Η κοκκινη πιπερια και τα μπαχαρικα που ειχαν ανακατευτει με το τυρι του εδιναν άλλη διασταση. (6€)

Μανιταρια γεμιστα. Δυο πορτομπελο ξεχειλισμενα σε τυρια, μπεικον και μπεσαμελ, η φαντασιωση καθε καρδιολογου. Στο τελος ειχε γκρατιναριστει κιολας, και ειχε μια κρουστα τυριου ευπαρουσιαστη. Η γεμιση ηταν κολασμενη, ενώ το μανιταρι κρατουσε ολους τους χυμους του. Για μεγιστη απολαυση, τρωγεται ζεστο. (6€)

Μπουρεκι χορταρικων. Ερχεται ένα μισοφεγγαρο σα γιγαντια, ζυμαρενια, τηγανιτη κουρου που μπορεις να χρησιμοποιησεις και σαν μπουμερανγκ αναχαιτισης στο μεγεθος που είναι. Η γεμιση με όλα τα πρασινα του βουνου και του λογγου, κρεμωδης και καυτη, εδενε τοσο ωραια με την κρουστη, εντελως άλαδη ζυμη. Το αφησαμε για το τελος, γιατι ειχαμε τοσα να επικεντρωθουμε που ξεχαστηκαμε και, ακομα και κρυο, παρεμεινε τραγανο και νοστιμο. (7€)

Μπιφτεκι μοσχαρισιο, για το οποιο θυσιαστηκε μισο μοσχαρι. Πλακουτσωτο, με υπολογισιμο ογκο και παχος, με τα μυρωδικα του τοσα οσα, χωρις υπερβολες. Ηταν τοσο αρτια ψημενο, που, παροτι δεν ηταν medium όπως το προτιμω, και ενώ ηταν τοσο παχυ που θα περιμενες ανισο ψησιμο, ηταν αδιανοητα ζουμερο και κοβοταν πανευκολα, χωρις να θριβουλιαζει. Οι τηγανιτες πατατες που το συνοδευαν καταξανθες και τραγανες, σαν Σουηδες τουριστριες. (9€)

Η απολυτη υπερπαραγωγη. Κοτοπουλο σε μαριναδα καφε, σβησμενο με κρασι, πανω σε τηγανιτο ψωμι, με μια λιμνη ψητου τυριού μαλάκα από την Κρητη δίπλα. Ο ανθρωπος χτυπιοταν να το παρουμε, αλλα εγω η χοντροκεφαλη ασυγκινητη. Τι να κανω που δεν τα συμπαθω τα ρημαδια τα πουλερικα, ουτε τα κοτοπουλα, ουτε τα γαλόπουλα, ουτε και τις χοντρομπεκατσες; Ειδε και αποειδε ο χριστιανος και μας το εφερε κερασμα. Και δεν μιλαμε για μια μεριδουλα, όχι. Την κανουμε που την κανουμε τη γουρουνια, θα την κανουμε σωστα, με 3 κιλα κοτοπουλο και ένα κεφαλι τυρι.

Παροτι περιμενεις ότι το πιατο αυτό θα είναι πιο βαρυ από ρεμπετη στην Κοκκινια, τελικως και σε αυτό πεσαμε εξω. Δεν πρεπει να εχω φαει ποτε τρυφεροτερο κοτοπουλο, ενώ ο συνδυασμος με τη σαλτσα, το θεικο ψωμακι από κατω και το τυρι ηταν κολασμενος. Δε νομιζω ότι μπορω να το περιγραψω καλυτερα χωρις να μειωσω το γευστικο του βαθος, και δεν θελω κιολας. Να πατε να το φατε. Τελεία.

Τα αλλα θηλαστικα ηπιαν κοκκινο κρασακι 1.5 κιλο (7€) που χαρακτηρισαν ευγεστο και ελαφρυ και μια σοδα (1€) Ψωμακι στην αρχη ηρθε καυτο και μαλακο, καθολου σφουγγαρε και σιγουρα ημερας, εκανε πολλες μετωπικες με τις σαλτσες στα πιατα. Νεράκι βρυσης σε μπουκαλι δικο τους γυαλινο, με μυρωδια ανυπαρκτη και, με πατερα υδραυλικο αλα Σουπερ Μαριο, γνωριζω πολύ καλα από πηγαδια, γουρνες και αντλιες.

Κλεισαμε τις απειρες ωρες παραμονης μας στην υπεροχη αυλη με «καρπουζακι», όπως βαφτισε ο κυριος Δημητρης την οροσειρα που απιθωσε στο τραπεζι μας, γλυκο, δροσερο, ατελειωτο. Οι άλλες στην αγελη ηπιαν και το αρωματικο τσιπουρο, εγω απλως τις κοιτουσα να ενθουσιαζονται και γελουσε η μουσουδα μου.

Τι πληρωσαμε τελικως για όλα αυτά? Το συγκλονιστικο ποσο των 49 ευρω με νομιμη αποδειξη, που με αναγκασαν να ρωτησω τον λογιστη μου αν με παιρνει ένα τετοιο οικονομικο ανοιγμα σε εποχες κρισης. Με αυτή την κριτικη ελπιζω να αποπληρωνω και ένα χρεος στον κυριο Δημητρη, έναν ανθρωπο που συμπαθησα με το καλησπερα σας και, ως το τελος της βραδιας ειχα αποφασισει ότι σκοπευω να τον κανω πλουσιο με τη συχνοτητα επισκεψεων μου.

Εξαλλου, για μενα κριτηριο για το αν θα ξαναπαω σε ένα μαγαζι αποτελει να μου λειπει καποια γευση που εφαγα εκει, να την επιθυμησω καποια στιγμη στο ασχετο, εκει που ανακατευω βαριεστημενα τα δημητριακα που αποτελουν σχεδον όλα μου τα γευματα στο σπιτι- ναι, ειμαι τοσο ακαματα! Το προβλημα σε αυτό το μαγαζι είναι ότι δεν ειχα προλαβει να φυγω και μου ελειπαν οσα γευτηκα ήδη. Μια μερα περασε, η λιγουρα για αυτά τα πιατα δεν περασε ακομα.

Το προτεινω ρωτας; Σοβαρα τωρα;

Σημερινές

Ανακοινώσεις

1 ΝΕΕΣ