Loader

Χρυσανθεμακι

Κριτικές: 82
Μέλος από: Οκτ 2015

Εμφάνιση:

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Καλοκαιρι σημαινει ανεμελια, μακροβουτια, ερωτες και παγωτα. Επισης σημαινει ρημαδιασμενος καυσωνας, τσουχτρες, κοιλιακοι να σε κοιταζουν χλευαστικα απο παντου και αμμος στα σεντονια. Κυριως, ομως, το καλοκαιρι ειναι ενα σοβαροτατο μαθημα ζωης σε οσους το παιρνουν αναλαφρα και πανε διακοπες με οποιον τυχει, χωρις πρωτα να εχουν υπολογισει τους αταιριαστους βιορρυθμους, με αποτελεσμα η εβδομαδα των διακοπων να μετατρεπεται στην εβδομαδα των παθων αρδην.

Ενας απο αυτους τους αμετανοητους, που τιποτα δε μαθανε απ τα προηγουμενα καλοκαιρια ειμαι και γω, που αποφασισα να εκδραμω εις τη Μυκονο του Αργολικου με φιλους υπεραγαπημενους, αλλα ολιγοφαγους και διαιτουντες. Αποτελεσμα να γυρισω 3 κιλα ελαφρυτερη και με απωθημενο τα αμυγδαλωτα Σπετσων που εβλεπα παντου γυρω μου, και που επειδη δεν σερβιρονταν σε σφηνακι δεν τα τιμησαμε. Ευτυχως η εν Αθηναις κολλητη ειναι συμπονετικη και κοιλιοδουλη και με το που πατησα το πασουμι μου πισω στην πολη, με βουτηξε και με εσυρε στα Πιρουνακια για καυσιμα.

Τα οποια Πιρουνακια αυγουστιατικα και λειτουργουσαν κανονικα, και ειχαν και δουλεια. Νεοσουβλατζιδικο απο τα πολλα, χωρις ιδιαιτερο διακοσμο αλλα καθαρο και μαζεμενο. Τετραγωνο κτισμα με τζαμαρια ολογυρα και καμια 15ρια ξυλινα ταπεζοκαθισματα, ντυμενα στα μπλε καρο. Δεν ειναι καθολου ασχημο με το σανιδενιο πατωμα του και το ανοιγομενο ταβανι του. Το ελαφρολαικο ρεπερτοριο του παει υποθετω, παει και με το καπνισμα που προφανως επιτρεπεται παντου.

Η σερβιτορα ηταν μεσα στην καλη χαρα, λες και δε σερβιρε σουβλακια Αυγουστο μηνα σε μια ερημη πολη. Ηταν ευγενικη, κεφατη, γρηγορη, και προσπαθησε να μας σταματησει στην παραγγελια, αγνοωντας οτι ειχαμε ηδη μεταμορφωθει σε πυθωνες ικανους να καταπιουν ολοκληρο πιανο αμασητο απ τη λιμαρα. Ολα ηρθαν γρηγορα και σωστα, με την αποδειξη τους, στα δισκακια τους, εμενα αυτα μου αρκουν για το 4ρι. Ειδικα οταν πειναω.

Απο τον αναμενομενο καταλογο παραγγειλαμε:

Σαλατα Καισαρα (6€) σε μεγαλο ασπρο πιατο, χωρις κοτοπουλο που γενικως δεν συμπαθω παρα πολυ. Λογιων μαρουλια με μπολικη ψιλοτριμμενη παρμεζανα, μπεικον, καλαμποκι, ελαφρια σως και μπολικα μαξιλαρενια κρουτον, αρμονικο, πλουσιο και νοστιμο συνολο.

Πατατες τηγανιτες (2.8€) και ενα εξτρα σωσακι (1€) για να μην ειναι βαρετες. Σε ενα τετραγωνο μεταλλικο διχτυ ερχεται μια μεριδαρα πατατες, σκεπασμενες σε αλατορηγανα, φρεσκιες και καυτες. Περιμενα προτηγανισμενη, επεσα εξω και ξαφνιαστηκα ευχαριστα. Το σωσακι το κλασσικο μουσταρδομαγιονεζας, την εκανε τη δουλεια του.

Μεριδα γυρο χοιρινο, (8€) που ερχεται σε μεταλλικο δισκο. 2 πιτες σε τεταρτα περιμετρικα, ενα μπολακι ωραιο αλλα σιγουρα προκατ τζατζικι, μεγαλη ποσοτητα γυρου, πατατες και ντοματα με κρεμμυδι στην ακρη. Η μεριδα ειναι πολυ μεγαλη μεν, αλλα καποια πραγματα δεν με τρελαναν, συγκεκριμενα τα εξης δυο: αφενος ειχε πανω στο κρεας γλυκια παπρικα χωρις ειδοποιηση, το οποιο για τον νορμαλ κοσμο ειναι καλο, για μενα που τη μισω ωμη το λες και σαδισμο. Ντραπηκα να ζητησω αλλαγη και την ανεχτηκα, αλλα θα προτιμουσα να το ξερω απο πριν. Αφετερου, και σημαντικοτερο, ο γυρος ηταν μαλακος. Αμα μανα μου δεν τον ξεροψησεις λιγο να τραγανισει, χανεις τη μιση χαρα. Οι γυροι ειναι ειτε 80% ειτε 100% πανσετα, πραγμα που σημαινει οτι το παρα πολυ λιπος που κουβαλανε κανει ενα εξωτερικο περιβλημα τραγανιστης κρουστας μουρλια.

Σαντουιτς (5€) με γυρο χοιρινο, ντοματα, πατατα, μαρουλι και σως μαγιονεζας. Μεγαλο, με αφρατο ψωμι και πατατουλες ολογυρα στο δισκακι του, λογω μεγεθους το πηραμε πακετο τελικα. Η γευση ειναι η αναμενομενη, αλλα ειναι χορταστικο και οικονομικο.

Για να λεμε τα πραγματα ως εχουν, τα Πιρουνακια δεν ειναι ενα μαγαζι αξιο συζητησης, ουτε και επισκεψης αν δεν βρισκεστε στην περιοχη. Ειναι ομως το σουβλατζιδικο που ολοι θελουμε στη γειτονια μας. Το οικονομικο, καθαρο, νοστιμο, καθημερινο φαγητο που θα εκανες το κλασσικο σου ντελιβερι για τις λιγουρες που χτυπανε περιεργες ωρες. Εμεις δωσαμε γυρω στα 23€ και κοντεψαν οι κοιλιες μας να μετοικησουν στις Σπετσες, για συνεχεια των διακοπων τους.

Παντως αν βρεθειτε στην περιοχη και σας μυριζει τσικνα, να πατε. Θα φατε τιμια.

ΥΓ. Ξερω οτι εχω εξαφανιστει τελευταια απο το ασκ4φουντικο συμπαν και μου λειπετε, για διαφορετικους λογους ο καθενας. Ξεκινησα να διαβαζω οσο προλαβαινω και με λιγη υπομονη θα σας ψηφισω ολους εν καιρω. Ελπιζω να ειστε ολοι καλα.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Μπακαλοταβερνα, ενημερωσε η φιλη στο τηλεφωνο και το εκλεισε να ετοιμαστει 4 ωρες πριν, μην και τυχει κανενα απροοπτο σπασμενο νυχι και δε σωζεται. Ταβερνα ακουσα, το πρωτο το αγνοησα πληρως, οποτε σκεφτηκα οτι τουλαχιστον θα φαμε καλα. Ταβερνισια. Καλα φαγαμε. Ταβερνισια καθολου.

Η μπακαλοταβερνα με το παραπλανητικο ονομα ειναι στην πραγματικοτητα μπακαλομεζεδοπωλειο και, για να ειμαι ειλικρινης, ουτε το πρωτο συνθετικο εντοπισα καπου. Αλλα, με την ταρατσα που εχει, ποιος ασχολειται με συνθετικα και ονοματα; Ή με οτιδηποτε αλλο;

Το μαγαζι ειναι τριπατο. Στο πρωτο επιπεδο ζεις τη μαγεια του χαλανδριωτικου πεζοδρομου, με τραπεζακια στημενα εξω απ το μαγαζι στην περατζαδα. Δεν ειναι ανετα, αλλα τουλαχιστον χαζευεις τον κοσμο να ανεβοκατεβαινει το στενο και εχεις υλικο για κοινωνικο σχολιο για ωρες. Ακολουθει το πρωτο επιπεδο, με το κατω πατωμα που ειναι ο κλειστος, χειμωνιατικος χωρος, ο οποιος δειχνει αρκετα σκοτεινος και βαρυς και δεν ασχοληθηκα λεπτο μαζι του.

Μεσολαβει ενα οροφακι απο πανω με το μπαρ των σερβιτορων, και ακολουθει ο λογος για να προτιμησεις τη μπακαλοταβερνα εναντι των αλλων ψευδοκρασαδικων του Χαλανδριου: η ανοιχτη ταρατσα. Τραπεζακια κατω απο τον νυχτερινο ουρανο και πανω απο πλακοστρωτο, με ασπρισμενους τοιχους ολογυρα και παμπολλα χρωματιστα παντζουρια. Ενα στρογγυλο πεζουλι με ενα δεντρο στο κεντρο και στη γωνια ενας χτιστος ξυλοφουρνος ολοκληρωνουν τη μαγικη εικονα νησιωτικου χωριου.

Η εξυπηρετηση απο νεα παλικαρια που τρεχουν με 6 ποδια να προλαβουν να καλυψουν τις αναγκες της συνεχους ροης πληθους ειναι ευχαριστη, αρκετα κεφατη και βριθει κοινωνικοτητας. Με το σερβιτορο μας γελασαμε οσο προσπαθουσε να μαντεψει την ηλικια ενος φιλου που πασχει απο το συνδρομο του Μπεντζαμιν Μπατον, διασκεδασαμε οσο μας εβγαζε φωτογραφιες μετα απο δικη του προσφορα και γενικως δεν μειναμε παραπονουμενοι σε κανενα τομεα.

Οσο κοσμο και αν ειχε, ανανεωσε νερα και ποτα αμεσα, πηρε αδεια πιατα χωρις να ζητηθει και ολοι οι μεζεδες μας ηρθαν σε ευλογο διαστημα απο την παραγγελια τους. Για να μη θυμηθω τα 5 κομματια σιροπιασμενο σαμαλι και το καραφακι ρακι που μας κεραστηκαν πολυ γενναιοδωρα και τα οποια ηταν νοστιμοτατο επιστεγασμα της νυχτας μας.

Πεντε ατομα σε κλιμα μεθυσμενης απο το υπεροχο ημιγλυκο κρασι ευφοριας παραγγειλαμε:

Σαλατα μαρουλι, με φρεσκο κρεμμυδακι και δυο ελιες στην κορυφη, επι 2. Καλοκαιριατικα θελησαμε να γευτουμε χειμωνα, με μια απλη σαλατα που δεν εκπλησσει κανεναν ουτε στην πρωτοτυπια ουτε στη γευση.

Κολοκυθοκεφτεδες, 4 τεμαχια. Ναι μεν νοστιμο εσωτερικο, θα το ηθελα λιγο πιο κολοκυθενιο και λιγοτερο λαδερης επιγευσης. Με ενα γιαουρτενιο ντιπ ισως ισορροπουσε η βαρια γευση.

Τυρι σαγανακι, σε μεταλλικο τσερκι με το λεμονακι του. Μαστιχωτο και θρυβουλιαστο ταυτοχρονα, που με το λεμονακι αναδειχθηκε τιμια.

Σκιουφιχτα με μυζηθρα και απακι. Πως παιρνεις τοσο καλες πρωτες υλες και φτιαχνεις τοσο απογοητευτικο αποτελεσμα αδυνατω να το καταλαβω. Το πιατο ηταν αναλατο, το τυρι δεν εδινε καμια ενταση και το απακι ηταν afk. Θα το ηθελα λιγο πιο ζουματο, πιο εντονο, πιο πιπερατο. Χωρις να ειναι κακο, περασε και δεν ακουμπησε.

Πατατες τηγανιτες, φρεσκιες, επι δυο. Ωραια τηγανισμενες και αλαδες, με τη ριγανιτσα τους. Αρκετα μικρη μεριδα αλλα πετυχημενη στην εκτελεση.

Χοιρινη τηγανια με φετα, επι 2. Πολυ τραβηχτικος για κρασι μεζες, με την πιπερια του, την φετα του, την υγρασια του. Λιπη δεν εντοπιστηκαν.

Συνοδευτηκαν αψογα με 2.5 κιλα απο ενα γλυκοπιοτο ημιγλυκο και 1 κιλο λευκο κρασι, αρωματικα και ποιοτικα αμφοτερα.

Οι τιμες της δεν ειναι μπακαλιστικες ουτε ταβερνισιες. Χωρις να ειναι ακριβες, παρατηρησα αυξησεις απο την τελευταια κριτικη του Vageli 5, μολις, μηνες πριν, σχεδον στο συνολο του καταλογου. Σε συναρτηση με τις ζουζουνιαρικες ποσοτητες, τα σχεδον 20 ευρω ανα ατομο ειναι κομματακι τσιμπημενα.

Μα, για να ειμαι ειλικρινης, δεν σε νοιαζει. Γελασαμε τοσο υστερικα στην πολυωρη παραμονη μας, ειπαμε τοσα σημαντικα και ασημαντα και ξεκουραστηκαμε τοσο απο τον ανακουφιστικο χωρο, που ουτε οι αστοχες γευσεις, ουτε οι τιμες απασχολησαν κανεναν μας.

Ηταν μια ομορφη, αυγουστιατικη νυχτα. Μακαρι ολη η ζωη μας να ειναι μια αλυσιδα απο ομορφες, αυγουστατικες νυχτες.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Αν γινομουν πλανηταρχης για μια και μονη μερα και ειχα το δικαιωμα να αποφασισω και να επιβαλλω ενα διαταγμα, αυτο θα ηταν να μετατραπουν ολα τα εστιατορια σε αμερικανικα. Καταργουνται τα γαλλικα μπιστρο, απο δω και περα μπεργκερ μεχρι να φραξουν με κιμα οι αρτηριες σας. Αντιο γερμανικα σνιτσελ, και κατα την εξοδο σας παρτε και τα σπετσλε μαζι. Απο τουδε και στο εξης κοτοπουλισιες φτερουγες πανε μεχρι να γινει η κοτα-κοτα η νεα καρετα καρετα απ την υπερκαταναλωση.

Ενταξει, το παραδεχομαι. Αγαπω την αμερικανικη κουζινα παρεξηγησιμα πολυ. Κανενα σουβλακι, αμφιψωμο ή ψωμοσαλτσοτυρο δεν μπορει παρα να ωχρια μπροστα στο καμουφλαρισμενο σε μπριος και σαλτσες μπιφτεκι το μεγα. Με γνωμονα, λοιπον, αυτη μου την αγαπη, οταν η κολλητη μου ρωτησε που θα την παω για το γενεθλιο γευμα της, ηξερε πολυ καλα τι θα φαει. Έμενε να βρεθει το που.

Το buffalo wings and rings το ειχα δει οταν ανοιξε, αλλα βασικα το λιγουρευτηκα απο την ιστορια ενος φιλου στο ινσταγκραμ. Το καλο του να τρωνε σα βοες οι φιλοι σου, εχεις υλικο για να φας και συ σα βοας. Καθοτι μεσα Αυγουστου και η Αθηνα θυμιζει σκηνικο θριλερ μετα απο πυρηνικο ολοκαυτωμα, φτασαμε σε 5 λεπτα, ειχαμε την επιλογη να παρκαρουμε και καθετα στη Χαριλαου Τρικουπη αν θελαμε και μπηκαμε στο σχεδον αδειο μαγαζι.

Ο χωρος ειναι τελειως sports bar, με απλο παρκε, ελαχιστο χρωμα και απειρες οθονες περιμετρικα να δειχνουν ακαταπαυστα αθληματα. Εχει πολυ ανετα booths με καναπεδες κατα το αμερικανικο προτυπο και μεγαλα, ανετα τραπεζια. Κυριως ομως εχει κατι ξυλινες επιγραφες στους τοιχους που λατρεψα, με ατακες οπως "Αποδεικνυουμε τις χαρτοπετσετες ανεπαρκεις απο το 1986" και " οι καλοι τροποι στο τραπεζι αντιπροτεινονται". Τελος, εχει την καλυτεροτερη μουσικη επενδυση που εχει ποτε υπαρξει, με μοντερνες ροκ επιλογες του Spotify, λογος απο μονος του επαρκης να επανελθω δριμυτερη.

Η εξυπηρετηση ξεκινα απο το ποστο της υποδοχης με μια παρα πολυ γλυκεια κοπελα, φερουσα το πιο ομορφο χαμογελο απο Κηφισια και πανω, η οποια σε τακτοποιει στο τραπεζι που επιλεγεις.
Συνεχιζει με πολυ ευγενικα, κεφατα, νεα παιδια που προσωπικα συμπαθησα και που μας εξυπηρετησαν καλοκουρδισμενα. Οχι ιδιαιτερα επαγγελματικα, πιο φιλικα απο το αναμενομενο, αλλα αυτο ερχεται και δενει με το χαρακτηρα μου οποτε μου αρεσε.

Αυτο που θα διορθωνα ειναι το κερασμα που δεν υπαρχει, οπως σε ολα τα αμερικανικα εστιατορια, αλλα κατα τη γνωμη μου θα επρεπε να προσαρμοστει στα πιο κιμπαρικα ελληνικα δεδομενα. Αλλα επειδη γνωριζω πολυ καλα τι να περιμενω δεν κοβω απ τη βαθμολογια καθολου, θα ηταν αδικο για τα παιδια του σερβις που λαθη δεν εκαναν.

Στα του φαγητου, ο καταλογος ειναι εκτενης με μπεργκερ, φτερουγες, τεξ μεξ και ενα σκασμο παρατρεχαμενα, οποτε θελει αρκετες επισκεψεις για να σχηματιστει ολοκληρωμενη αποψη. Εμεις μετα απο μελετη και βοηθεια απο το σερβιτορο μας πηραμε:

Ξεκιναμε με τα wings, που τα αγαπω απιστευτα πολυ. Επιλεγεις ποσα κομματια θες, τι σως να τα συνοδευει και τον βαθμο που θες να κατακαψεις τον ουρανισκο σου. Εμεις πηραμε 4 φτερουγες παναρισμενες (4.29€), που ηρθαν σε ενα μικρο ασπρο πιατακι με μια πορτοκαλι υδαρη σαλτσουλα απο κατω και ενα μπολακι Buffalo sauce διπλα. Ειπαμε μετριας καυτεροτητας, αλλα αν αυτο ηταν μετρια δεν ξερω πως ειναι το βρεχει φωτια στη στρατα μου. Ευτυχως η σως εσβηνε την πολλη καψα και ροκανισαμε τα φτερουγακια πανευτυχεις. Αριστα 10.

Σαλατα πηραμε τη Bistro Bacon, πρασινη σαλατα με αυγο βραστο, μπεικον, καλαμποκι, παρμεζανα, τριμμενο καροτο, κατι δαχτυλιδια κρεμμυδι για ντεκορ, ντοματινια και μια ελαφρια μαγιονεζενια σως. (6.99€) Στην κορυφη της ξαπλωνε ενα μακρυ τραγανο κρουτον, δινοντας της αψογη παρουσιαση. Γευστικα ηταν παρα πολυ νοστιμη, θα την ξαναπαρω σιγουρα σε μελλοντικες επισκεψεις.

Απο μπεργκερ, εγω πηρα το κλασσικο Ringer, με μπεικον, τυρι, πικλες, μαρουλι, ντοματα, onion rings και sweet Bbq sauce (9.49€) και συνοδευτικο curly fries. Ξεκινα με ενα εξοχως αφρατο ψωμι, νοστιμο μπιφτεκι, ωραια αναλογια υλικων. Λιγο η σως με ξενισε ως πολυ γλυκεια, αλλα ειναι καθαρα θεμα γουστου. Οι πατατες προφανως κατεψυγμενες αλλα απο τις ωραιες, αυτες που χαιρεσαι να κανεις γουρουνια.

Το birthday girl πηρε ενα Egg Head (9.49€) με αυγο τηγανιτο, μπεικον, τσενταρ, κρεμμυδι, πικλες, ντοματα, μαρουλι και σως μαγιονεζας. Αυτο μου αρεσε περισσοτερο, μαλλον λογω σως, αφου στα υπολοιπα ηταν εξισου καλο με το δικο μου. Curly fries και γι αυτην.

Με κερδισε επισης η προσφορα ολοκληρων μπουκαλιων κετσαπ και μαγιονεζας συνοδευτικα, μετα απο σχετικη ερωτηση, ενω το νερο μας γεμιζε τακτικα απο μια περιπλανωμενη κανατα.

Απο κοστολογικης πλευρας, ηταν σε γενικες γραμμες αυτο που πουλανε ολες οι του ειδους επιχειρησεις, στις ιδιες τιμες και ποσοτητες. Αν με ρωτας, θεωρω τα απλα μπεργκερ λιγο ακριβοτερα απ του ανταγωνισμου, τα παιρνει να πεσουν μια μοναδα κατω για να αξιζουν πληρως τα λεφτα τους. Ιδιαιτερα παραπονα δεν εχω, αφου με 15 ευρω εκαστη φαγαμε πολυ καλα, και σιγουρα θα ξαναπαω για πιο πολλη αμερικανινη.

Βρειτε, λοιπον, τον αγωνα που θελετε διακαως να δειτε, απο ραγκμπι μεχρι κυνηγι στρογγυλου τυριου σε βελγικη πλαγιά και καντε την κρατηση σας. Αν επρεπε να συνοψισω το BWR σε μια προταση, αυτη θα ηταν: ενα πιο απλο, λιγοτερο ΤGI Fridays.

Και ποιος δεν αγαπα τις Παρασκευες;

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Το χειροτερο πραγμα σε αυτη τη ζωη δεν ειναι να σε ξεχνανε οι αλλοι, αλλα να ξεχνας εσυ ενα κομματι του εαυτου σου. Δεν εχει σημασια αν το εχασες ή οχι, αν δεν το βλεπεις πια, ισως και να μην υπηρξε ποτε. Και, οταν η συνειδητοποιηση σε χτυπαει σαν κεραμιδι κατακεφαλα, ειναι λυτρωτικο να υπαρχουν σημεια αναφορας που σου θυμιζουν ποιος εισαι, που πας, που ανηκεις.

Αυτο ειναι για μενα το Ζαμπρι. Ο, τι και αν μεσολαβησει, οσο και αν χασουμε κομματια μας στο δρομο, το Ζαμπρι ειναι εκει να στεγασει την πολυπληθη γενεθλια παρεα μας μια φορα το χρονο αρχες Ιουλιου στην αυλη του, και να μας θυμισει οτι τιποτα δεν ειναι στατικο, αλλα και τιποτα δεν αλλαζει.

Βεβαια, στη φετινη μαζωξη πηγα λιγο πιο στραπατσαρισμενη απο οτι συνηθως, με το καλο φορεμα μου, τα τακουνια μου, τον επισημο ναρθηκα μου, τη σπασμενη μου κλειδα και το τρεηλερ με τα Λοναριντ να με ακολουθει, αλλα δε βαριεσαι; Αν δεν ειναι αυτη εντυπωσιακη εισοδος, δεν ξερω ποια ειναι.

Ο χωρος στο Ζαμπρι ειναι πανυπεροχος. Μεσα εξω, πανω κατω, δεν εχει νανοχιλιοστο που δεν ειναι υπερπανεμορφο. Ειναι η Μεγκαν Φοξ των restaubars. Ειναι τοσο ομορφο που τα υπολοιπα μαγαζια του ειδους ανακαινιζονται απο ντροπη. Οι σπηλαιωδεις, υπερπολυτελεις τουαλετες τους προσφερονται για χειμερινη φωτογραφηση της Vogue.

Καταρχας, ειναι τεραστιο. Και το μεσα, και το εξω του ειναι απλωσιαρικα, με πολλα διαφορετικα τραπεζοκαθισματα ολων των ειδων, ολα ανετα και σε πληρη αρμονια με το στυλ του μαγαζιου. Νησιωτικο εξω, νησιωτικο και μεσα. Απλα αλλο νησι. Ναξος εξω, Μυκοναρα μεσα. Ραθυμη ανεση εξω, χλιδα και κυριλα μεσα. Κακτοι και δαντελωτες περγκολες εξω, πολυελαιοι, τουβλο, κρικοι και χρυσος μεσα. Δε θα πω αλλα, δεν ειμαι καλη με τα χωροταξικα. Αλλα ειναι πανεμορφα, πεντακαθαρα και.... πανεμορφα ειπα;

Η εξυπηρετηση δεν με πολυεμπνεει γενικως, αν και αυτη συμβαδιζει με το υφος του μαγαζιου. Αυτο το λιγο ακακα δηθενιαρικο. Αλλα εγω ειμαι κοριτσι ταβερνας, και θελω το σερβιτωραιο μου με τζην, λιγδα και τεφτερι και οχι μαυρη ομοιομορφια, ποδια και pda. Αποσυντονιζομαι.

Ενταξει, σιγουρα δεν θα καταφερεις ποτε να γινεις κολλητος με τα 349 παιδια του σερβις, δεν θα μαθεις τα ονοματα των μελλοντικων απογονων τους και δε θα ακουσεις συμπονετικα τα βασανα τους για το κοστος που εχει η ορθοδοντικη θεραπεια με σιδερακια για τη μικρη Μοσχουλα. Και με αυτο ειμαι οκ. Αλλα, αυτο το ρευμα ψυχρας που με πιανει στον αυχενα καθε φορα που μου ερχεται απροθυμος σερβιτορος μετα απο παρακαλια για λιγα ψιγματα προσοχης, ειναι υπευθυνο για το σε μονιμη εξαρση νευροκαβαλικευμα μου.

Πως να το πω κομψα; Δεν τους λειπει ουτε η ευγενεια ουτε η σοβαροτητα, τους λειπουν ομως καμποσοι βαθμοι κελσιου απο την γλουτιαια τους περιοχη, με αποτελεσμα να σε αφηνει συνολικως ασυγκινητο το σερβις. Αν σε αυτο προσθεσω και την εμφανη ενοχληση κανα δυο συγκεκριμενων παιδιων καθε φορα που τους καλεις σε βοηθεια, η βαθμολογια μου αντικατοπτριζει πληρως τα αισθηματα μου για το ομιλητικοτατο βλεμμα τους. Και ειναι κριμα, γιατι ορισμενοι εχουν αριστη συμπεριφορα.

Κατα τα λοιπα, Ζαμπρι σημαινει κοκτειλ. Δε με νοιαζει αν σας αρεσουν, αν πινετε αλκοολ, αν ειστε ανηλικοι, ΑΑ ή Μορμονοι, θα παρετε κοκτειλ. Θα ερθω εγω, εν αναγκη, να σας το παρω. Δεν ειναι μονο που τα φτιαχνουν τεραστια, υπερπαγωμενα και πεντανοστιμα. Ειναι που απο το σκευος ως την τελικη πινελια ειναι αλκοολουχα εργα τεχνης. Εχουν γευση και αρωμα καλοκαιριου, οποτε με 10 ευρω μυριζεις θαλασσα σε μυκονιατικη βεραντα χωρις ακτοπλοϊκα. Ασχημα ειναι;

Στο φαγητο το Ζαμπρι ειναι αυτο που περιμενεις. Πολλη εμφανιση, πολυ φτιασιδι. Οι γευσεις μιλανε με την εικονα τους, γιατι αλλιως θα ηταν βουβες. Χωρις να ειναι ασχημες, δεν ειναι και αξιες λογου, αλλα επειδη δεν περιμενεις να ειναι αξιολογες, δεν θα εισαι αυστηρος μαζι τους. Με το γνωστο καταλογο λιγο μπραντς, λογο ζυμαρικο, λιγο ψαρι, λιγο κρεας, λιγο κρασι, λιγο θαλασσα, αληθεια δεν γνωριζεις εκ των προτερων τι θα συναντησεις;?

Εμεις οταν παμε λοκαρουμε στην πιτσα. Παντα. Πιτσιαστε μαζι μας και σεις και μην ξωκοιλετε σε τιποτα παραδοσιακες μοντερνιες και φατε καναν καγιανα new age με μουσικη επενδυση Parov Stellar και μετα μου απορειτε γιατι δεν θυμιζει σε τιποτα τον διαβοητο καγιανα της γιαγιας σας. Εγω σας προειδοποιησα και ευθυνη δεν φερω.

Στην τελευταια επισκεψη μας, παρεα 20 ατομων που βασικα επινε και συνοδευε το πιωμα πηραμε:

Σαλατα καισαρα (12€) με ολα τα αναμενομενα σε μικρες, αδιαφορες ποσοτητες. Γευστικο συνολο, αλλα μεταξυ μας, και καδρονια να πασπαλισεις με παρμεζανα και σως, καλα θα σου φανουν. Αναιτια μικρη ποσοτητα για την τιμη της, αλλα τα περιμενεις αυτα.

Η ποικιλια αλλαντικων και τυριων προβλεψιμη. Με 2 μαρμελαδες και κριτσινακια ηρθε ενα πλατω με μπουκιες τυριων και αλλαντικων, οχι κατι εξαιρετικο ή ιδιαιτερο, αλλα σιγα μην εβρισκα ποτε ξανα την ανυπερβλητη ποικιλια του Vino, μπροστα στην οποια ολες οι αλλες ερυθριουν. (23€/4 ατομων)

Πιτσα με κοτοπουλο, μοτσαρελα, κρεμα παρμεζανας, μπεικον και μανιταρια (10€) Αψογο ζυμαρι, τραγανο περιμετρικα, μαλακο μεσα, με υλικα που τα νιωθεις χωρις να σε μπουκωνουν.
Πιτσα Χωριατικη με φετα, λουκανικο, πιπερια, μοτσαρελα, ντοματα και ροκα (10€) Μια απο τα ιδια, ωραιος συνδυασμος υλικων, και λιγο μαυρο πιπερι θα πηγαινε.
Πιτσα μπεικον, ντοματα, μοτσαρελα και πιπεριες (11€) Μην γινομαστε φορτικοι, ιδια περιγραφη, πιο απλη γευση, καταλληλη για περιεργους.
Πιτσα λευκη με κατσικισιο τυρι, προσουτο, ροκα, μοτσαρελα και λαδι τρουφας. (11€)
Εδω θα γινουμε κουραστικοι γιατι αξιζει. Η καλυτερη ολων με διαφορα για μενα, πολυ φινα γευση, διακριτικη τρουφιλα μεσα στα τυρια, ωραιο προσουτο απο πανω. Αριστη.

Μαζι με τις παμπολλες επαναληψεις σε πιτσες και αλλαντικοτυρα, πηραμε συνολικα 4 μπουκαλια λευκο Βιβλια Χωρα και περιπου 20 κοκτειλ συνολικα, τα οποια ηρθαν σωστα παγωμενα και μας κουρουμπελιασαν τιμια.

Να πω βεβαια οτι σε αλλες επισκεψεις εχω δοκιμασει pancakes, χαλβα σιμιγδαλενιο στη νηστεια του Πασχα, club σαντουιτς καθως και μια πικανια με αχυρο πατατας και πολτοποιημενη κολοκυθα, ολα με ουδετερες εντυπωσεις, θα τα ετρωγα ξανα αν τυχαινε, αλλα γιατι να τυχει αραγε οταν εχουν τοσο καλυτερη πιτσα;

Απο κοστολογικης αποψεως, ειναι λιγο "τί τα θες Γιαννη τα καραβια?" Με την πρωτη ματια στο υπεροχο, πετρινο, διωροφο κτιριο καταλαβαινεις οτι θα κοστισει κατι παραπανω απο αυτο που αξιζει γευστικα και ποιοτικα. Με μισο βλεμμα στον καταλογο ξερεις οτι θα σου φυγει ενα 25ρι το ατομο για φαγητο που δε θα σε συναρπασει, μονο θα πλαισιωσει την ρουστικ εικονα του καλοντυμενου ζευγαριου που δειπνει αθορυβα, οποτε παραγγελνεις με δικη σου ευθυνη.

Γνωριζεις τα καλα, γνωριζεις και τα κακα. Επομενως μην παραπονιεσαι που δεν συνταραχτηκες εσωτερικα διοτι δεν πληρωσες για να συνταραχθεις, αλλα για να δεις και να σε δουν.

Εμενα, παντως, μ'αρεσει.

Υγ. Σηκωθειτε απο ντιβανια, κρεβατια, καναπεδες και ελατε να συνταχτουμε σε διαμαρτυρια εναντια στην αποχωρηση του Jim απο την κοινοτητα.

Περα απ την πλακα, θα μας λειψεις. Εις το επανιδειν.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Η αδυναμια μου σε ολες τις κουζινες του κοσμου, η αριστη μνημη μου, αλλα κυριως η υψιστη φαγανοσυνη μου ειναι οι βασικοι λογοι που οι φιλοι μου με εχουν αναγει σε γκουρου των απανταχου φαγαδικων του λεκανοπεδιου. Εχω χασει το μετρημα ποσες φορες με εχουν παρει τηλεφωνο να προτεινω το ιδανικο μαγαζι για επετειο, πρωτο ραντεβου, καλο δειπνο, τραπεζωμα κουμπαρων ή πεθερικων, λες και ειμαι το Αθηνοραμα. Ξερω, ομως, με βεβαιοτητα οτι ισαριθμες φορες εχω απαντησει, χωρις ανασα, "Οροσκοπο. Σιγουρα".

Τωρα που το σκεφτομαι; με τοσο κοσμο που τους εχω στειλει κατα κει, θα επρεπε να παιρνω μπονους pr, αλλα εχε χαρη που με πληρωνουν σε ειδος, και τι ειδος. Το καλυτερο.

Θα το πω και σε μεγαφωνα αν χρειαστει: ενα, δυο, ενα... τεστ... με ακουτε; Αγαπω το Οροσκοπο με παθος. Ειμαι βεβαιη οτι ειναι το υπεραγαπημενο μου μαγαζι απ ολα οσα εχω επισκεφτει, και πιθανοτατα και απο οσα θα επισκεφθω στο μελλον. Πραγμα οξυμωρο και τραγικως ειρωνικο αν σκεφτει κανεις οτι προτιμω μεχρι και τη Λιθουανικη κουζινα περισσοτερο απο την ιταλικη. Πως να το κανουμε, η γειτονα χωρα εχει μια αδυναμια στο ζυμαρικο που ουδεποτε καταλαβα και καθολου δε συμμεριζομαι.

Το Οροσκοπο ομως δεν ειναι απλα ενα ιταλικο. Ειναι ο ερωτας σε ιταλοφωνο πακετο, με τον περιποιημενο χωρο του και τα πανεμορφα στρωμενα στα λευκα τραπεΖια του. Εχει αυτο το μελαγχολικα ρομαντικο στυλ που μονο ενας λατινος εραστης μπορει να υποστηριξει, σε ενα χωρο καλοβαλμενο και χαλαρωτικο, χωρις να εχει καταπιει μπαστουνι. Ντους πουα και για τις τουαλετες τους, που ειναι ενα πανεμορφο, πεντακαθαρο αυτονομο κρατιδιο.

Η εξυπηρετηση στο Οροσκοπο διδασκεται σε πανεπιστημιακο επιπεδο, και ο μοναδικος τροπος για να βελτιωθει ειναι να βουτηξουν τους σερβιτορους σε σοκολατα, αφου, ως γνωστον, ολα με σοκολατα ειναι καλυτερα. Αγαπω, αγαπω, αγαπω την σχεδον τελετουργικη γαλαντωμια τους, την καθολου ιταλικη απλοχερια τους και την σαφη πεποιθηση τους οτι ο πελατης πρεπει να χορτασει φαγητο και περιποιηση, και ας τους κοστισει κατι παραπανω.

Δεν ειναι μονο που σε υποδεχονται με ειλικρινη χαρα, λες και πηγες καλεσμενος στο ρεβεγιον τους. Δεν ειναι μονο που ειναι αριστα κουρδισμενοι να παιρνουν πιατα, να σερβιρουν, να συμβουλευουν κ να αλλαζουν σερβιτσια χωρις να το προσεξεις ποτε. Ειναι που δεν θα μπορουσες να εχεις πιο ολοκληρωμενη εστιατορικη εμπειρια ουτε σε σκουφατο, μισελενατο της γαλλικης ριβιερα.

Η μυσταγωγια ξεκινα μολις σε υποδεχθουν εγκαρδια, σε τοποθετησουν σε τραπεζι ομορφα στρωμενο και σου φερουν το κουβερ, αυτα τα ευωδιαστα καρβελακια απευθειας απο το φουρνο, μαζι με κριτσινια και 2 ντιπ, συνηθως ελιας και τυριου. Μαζι να σου και οι κερασμενες σουπες, ενα μπολ στον καθενα, οχι τιποτα φλιτζανακια των 7 σταγονων.

Και καπου εδω διακοπτω την κανονικη ροη του προγραμματος μου για να αναφερω μια σημαντικοτατη ειδηση: εγω συνηθως αυτη τη σουπα δεν μπορω να την χαρω, γιατι περα απο πατατα και πρασο εχει και σελινο, το οποιο θα με στειλει σε αναφυλακτικο σοκ πιο γρηγορα απο την ευφραδεια ελληνα πολιτικου. Ενω λοιπον καθε φορα τους διαβεβαιωνω με ζεση οτι δεν με πειραζει καθολου να αποκλειστω απο το αρχικο κερασμα, καθε φορα επιστρεφουν με σουπα ειδικα φτιαγμενη για μενα, ειτε πατατα χωρις θανατηφορο σελινο, ειτε μια θεικη καροτοσουπα που η κυραΤζια ζηλεψε απιστευτα, δικαιως γιατι ηταν θεικη.

Με ο, τι και αν αποφασισεις να συνεχισεις το γευμα σου, ενα ειναι σιγουρο: θα παθει αμοκ ο ουρανισκος. Ειλικρινα μπορειτε να κλεισετε τα ματια και να δειξετε στην τυχη ενα πιατο, θα βγει απιθανο. Ολα οσα εχω φαει ως τωρα, και ειναι πολλα, αγγιζαν το επιπεδο πολλαπλων εκρηξεων απο τα χειλη ως τον οισοφαγο. Καψουρα σου λεω το φαι τους.

Στην τελευταια επισκεψη, 3 κυριες, ή 2.5 για να ειμαι ακριβης, φαγαμε το καταπετασμα, οπως παντα, που μεταφραζεται σε:

Σαλατα Μόντε, με ρόκα, τηνιακό τυρί, σταφύλια, φουντούκια και βινεγκρέτ βαλσαμικό. Μ' αρεσει πολυ ο συνδυασμος πιπερατης ροκας και γλυκειας σως.

Αχλαδακια, το καλυτεροτερο, αρτιοτερο, θεϊκοτερο πιατο τους. Ειναι αχλαδοειδεις μπαλιτσες πλασμενες απο λευκα τυρια, ακουγεται απλο και συνηθισμενο, δεν ειναι. Λιωνουν στο στομα ηδονικα και ποτε δεν θα ειναι αρκετα, οσα και να ερθουν.

Χταποδι με φαβα, τοσο μαλακο και μυρωδατο απο το ελαιολαδο και τη ριγανη, ακομα και γω που δεν πεθαινω για το πιατο, το προτεινω ανεπιφυλακτα.

Ριζοτο μανιταριων, ενα σκουροχρωμο θαυμα, πιο αψογο χυλωμα δεν εχει πετυχει ποτε κανεις. Με φλοιδες παρμεζανας και μυρωδια που σου ανατιναζει τα ρουθουνια. Αριστο.

Στα κυριως, η νηστευουσα Μαγδαλω πηρε μια απλη πουτανεσκα, κακως κατα τη γνωμη μου γιατι προτιμα πιο εντονες, πικαντικες γευσεις και, ως εκ τουτου, αυτη της φανηκε πιο ησυχη και ουδετερη. Αν επαιρνε την πεστο εξαρχης δεν θα ειχε ενα πιατο εκτος του γουστου της.

Η γλυκεια πυργοδεσποινα απ την αλλη πηρε Σνίτσελ Βιέννης, με κρούστα παρμεζάνας, με πιλάφι & λαχανικά ατμού. Γιατι αυτη δεν πειραματιζεται, παιρνει αυτο που θελει να φαει. Πολυ καλο, κατα τα λεγομενα της.

Η υποφαινομενη, που ηθελε να παρει ολο τον καταλογο, εξαφανισε ενα
Μοσχαρίσιο συκώτι, σε μια σκουροχρωμη σάλτσα από άγρια βότανα, με πουρέ και τηγανητά κρεμμυδάκια απο πανω. Περα απο πολυ ομορφο, το πιατο μου ηταν ζουμεροτατο, νοστιμοτατο και λαχταριστο, το ρουφηξα σαν ηλεκτρικη σκουπα και ευκολα ετρωγα κι αλλο.

Αφου σκουπισαμε τα πιατα μας, και αφου ηρθε και το αγορι της παρεας και εφαγε 2 πολυ πολυ αγαπημενα μου πιατα, τα ανυπερβλητα ροζ ραβιολι σολωμου, γαριδας και σαμπανιας, που κατα τη γνωμη μου ειναι το καλυτερο πιατο ζυμαρικων που μου εχει προσφερθει ποτε οπουδηποτε και σαλατα με μοτσαρελλα μπουφαλα, που πανω της ξαπλωνει ψητη πιπερια φλωρινης, ροκα και σως βασιλικου, ηρθαν κερασμενα γλυκα.

Τα γλυκα στο Οροσκοπο, παντα και σε οποιαδηποτε ποσοτητα κερασμενα σε ολους ανεξαιρετως, οπως ακριβως περιμενει κανεις απο ενα μαγαζι που φροντιζει καθε μικρουλα λεπτομερεια, ειναι το ιδιο καλοφτιαγμενα με το φαγητο τους. Αερινη πανακοτα, αρρωστη τιραμισου, ελαφρυ τσιζκεικ, και ενα χειροποιητο παγωτο χαρμα. Μαζι τσουπ, λεμοντσελο και αλλα χωνευτικα σε ολοκληρο μπουκαλι, οχι μιζερα σφηνακια. Ειπαμε, ας τους κοστισει.

Δεν ξερω αν μπορω να περιγραψω την αδυναμια μου σε αυτο το εστιατοριο στις πραγματικες της διαστασεις, κι αυτο γιατι για μενα το Οροσκοπο δεν ειναι εστιατοριο, ειναι συναισθημα. Ειναι εξαψη, και ενθουσιασμος, και οικειοτητα, και ηρεμια, ειναι ολα αυτα που θα επρεπε να νιωθουμε πιο συχνα.

Το κοστος ειναι κατι σχετικο. Εγω αδυνατω να κοστολογησω το συναισθημα. Αλλα, αυστηρα πραγματιστικα μιλωντας, 40-50€ για ενα υπερπληρες γευμα δυο ατομων με αριστες πρωτες υλες, υπεροχες γευσεις και υφες και τετοια φροντιδα, οχι, δεν ειναι καθολου πολλα.

Οπως θα συνεχισω να λεω σε οποιον ζητα τη γνωμη μου, να πατε Οροσκοπο. Δεν ειναι εστιατοριο, ειναι ολοκληρωμενη εμπειρια με ευγενεστατο προλογο, πεντανοστιμο κυριως θεμα και υπεργλυκο επιλογο. Αληθεια, θελετε να το ζησετε και σεις.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Χρυσανθεμακι.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Ανηκω στην κατηγορια ανθρωπων που, αν οχι ποτε, μη με πειτε και απολυτη δηλαδη, σπανιως μετανιωνω για τις επιλογες μου. Δεν παει να εχω κανει την μεγαλυτερη πατατα, εγω εκει, ακλονητη και αμετακινητη, να μην πεταριζω καν βλεφαρο μετανοιας. Στην τελικη, δικη μου πατατα ειναι, τη φυτεψα, την ποτισα, την περιποιηθηκα, και θερισα με τα χερακια μου τον απογοητευτικο καρπο της.

Μετα την επισκεψη μου στο Ταξιδευοντας, ντρεπομαι να παραδεχτω οτι μετανιωσα σωρευτικα για οσα δεν εχω μετανιωσει στα περηφανα 26 μου χρονια -με τα καλοκαιρια ε. Μετανιωσα που δεν ειχα παει χρονια πριν, και περιμενα τοσο πολυ για να ερωτευτω την κουζινα τους. Μετανιωσα που δεν πηγα νωριτερα στη βραδια, με αποτελεσμα να μην περασω τις απαιτουμενες 6 ωρες απολαυσης εκει. Μετανιωσα, κυριως, που δε μετακομισα ηδη σε μια γωνια της κουζινας τους, να με φιλευουν ολημερις τις λιχουδιες τους, χωρις να τις φανταζομαι απο μακρια.

Υπαρχει το καλο, υπαρχει το καλυτερο, υπαρχει το υπερμεγιστο, υπαρχει και το Ταξιδευοντας. Στην κλιμακα τιτανοσυνης, εχουν σπασει τα κοντερ και συνεχιζουν, χωρις ικανο ανταγωνισμο, την πορεια τους προς την κορυφη της επισιτιστικης αλυσιδας.

Κατι που αγαπησα με την πρωτη ματια στο Ταξιδευοντας ειναι αυτη η παραξενη, ακομπλεξαριστη πρακτικη να χωρεσουν μια κουζινα αξια φιλοξενιας σε υπερκυριλε, κουστουματο εστιατοριο, απο αυτα που μου προκαλουν ακατασχετη αναφυλαξια, σε μια απλη, φροντισμενη ταβερνα. Πρωταγωνιστης, δευτερος ρολος και η γκομενα που πεθαινει παντα πρωτη ειναι το φαγητο, που ειναι τοσο καλο, που καμια αναγκη δεν υπαρχει για κερακια, λινα τραπεζομαντηλα και τη Μαρισσα Μει σε μια γωνια να δινει ρεσιταλ.

Τουτων λεχθεντων, μην περιμενετε οτι θα καθισετε σε καμια τρωγλη, που συνορευει με τη χωματερη Λιοσιων. Αντιθετως το μαγαζι ειναι γλυκα και παστρικα τακτικο, με σωστο φωτισμο που δεν προαγει την τυφλοποντικιαση, ανετα, απλωτα στο χωρο τραπεζια στρωμενα με τα αγαπημενα μου μπλε τραπεζομαντηλα και ταιριαστα θαλασσινα τοπια στους τοιχους. Αλλα, μεταξυ μας, και τη σφαγη του Δραμαλη να ατενιζα στο μισο μετρο, δε θα ιδρωνε ιδιαιτερα το αφτι μου.

Σημαντικοτατος παραγοντας στο Ε/Γ, που ακομα δεν εχω ιδεα τι σημαινει btw, ειναι το ανθρωπινο δυναμικο. Τα παιδια του σερβις παρουσιαζουν το αψογο κραμα χαλαρης σοβαροτητας που θα ηθελες ολοι οι σερβιτοροι να ειχαν κωδικοποιημενο στο dna τους. Εχουν ευγενεια χωρις δουλοπρεπεια, ηρεμια χωρις ραθυμια και, το καλυτερο συστατικο ολων, την ομοιομορφια. Αν προσθεσεις στην εξισωση εναν ταπεινο, συμπαθεστατο ιδιοκτητη, που εκατσε μαζι μας, συζητησε με ανθρωπινη απλοτητα θεματα του μενου και αλουσε τις προτασεις μας με προσοχη και ενδιαφερον, εχουμε. χτυπησει το τζακποτ εξυπηρετησης.

Το φαγητο στο Ταξιδευοντας ειναι ενα κεφαλαιο απο μονο του. Βασικα ολοκληρη τριτομη εκδοση ειναι. Θεωρω ασκοπο να περιγραψω ενα ενα τα πιατα, γιατι ο, τι και αν παρετε, απο το ψωμι ως τη σοδα για το ξεπρηξιμο στο τελος, ειναι εξισου ανυπερβλητο και θα ειναι τουλαχιστον κουραστικοι οι συνεχεις επαινοι μου. Απο την αλλη ομως κριτικη χωρις φαγητο ειναι μπουγατσα χωρις κρεμα, κοινως κενη περιεχομενου, οποτε θα προσπαθησω να ειμαι συγκρατημενη και να μη σας προκαλεσω ανευρισμα με την επαναληψη.

Αρχικα καταφτανουν κατι φετες ψωμιου με λαδοριγανη, σε νουμερο 43 παντοφλα, ασπρες και μαυρες, που εγω προσωπικα τιμησα παρα πολυ. Ταιριαξαν αριστα με τις 2 ταραμοσαλατες, την βελουδινη και την τραχια, που ηθελαν μια γηινη εξισορροπηση στο αλατακι τους.

Σαλατα στο ταξιδευοντας ειναι μια, με κληρονομικο δικαιωμα μοναρχιας. Ροδελες της πιο γλυκειας, μυρωδατης ντοματας που μπορειτε να ανακαλεσετε, με χοντρο αλατι, καππαρη και ευωδιαστο ελαιολαδο. Τοσο τρυφερη και δροσατη, που αναδεικνυει ολες τις θαλασσινες γευσεις, και, επειδη βασικα ειναι φρουτο, οση και αν φας δεν παχαινει, ομορφαινει.

Μυδια αχνιστα και μυδια καπνιστα. Τα μεν πρωτα νοστιμα, με ωραιο, αρκετα αλμυρο ζουμακι, τα δε δευτερα κολασμενα, με το καπνισμα χαρακτηριστικο στη γευση με τροπο που δεν θες να σταματηαεις να τα τσιμπας οσο οι αλλοι δε βλεπουν.

Καπνιστο σκουμπρι και καπνιστο χελι. Θεωρω τα καπνιστα τους ποιημα, επος ολοκληρο, και ποτε δε με εχουν διαψευσει χανοντας κανα στιχο. Εντονη καπνιστη γευση, τρυφεροτατη σαρκα, τι ηθελα και τα θυμηθηκα;

Γαριδακι τηγανιτο ολοκληρο και τηγανιτη γαριδοψυχα με βουτυρο και ντιπ μαγιονεζας. Αν το πρωτο ειναι καλο, το δευτερο ειναι λογος να κοψεις την καλημερα σε οποιον σου παρει την τελευταια. Θα επρεπε να κυκλοφορουν σε σακουλακια στα περπτερα, ως το καλυτερο σνακ για ταινια απο την εφευρεση της κινουμενης εικονας και μετα.

Καβουροσαλατα, the real deal, απο καβουρι με δαγκανες και ασχημη μουτσουνα, οχι σουριμι. Δεν το χουν καν ακουστα το σουριμι, γι αυτο μαδανε τον θωρακισμενο φιλο μας και φτιαχνουν αυτη τη νοστιμια που μυριζει ελαιολαδο.

Χταποδι ψητο, που ηρθε τελευταιο, αριστα αρτυμενο αλλα ισως λιγακι πιο σκληρο απο οσο περιμενα. Αλλα μια πλοκαμαρα να, με το συμπαθειο.

Λαυρακι μαγειρεμενο σε μια σαλτσα μουσταρδας, απιθανα νοστιμο, απαλη γευση, απαλοτερη επιγευση.

Κροκετες ψαριου με ροζ μαγιονεζα, το απολυτο πιατο για παιδακια και μη ψαροφαγους. Τραγανοπαναρισμενες μπουκιες φιλετου ψαριου, ενα πραγμα που εκανε τον ουρανισκο να χαμογελα απο μονος του.

Επειδη ειμαστε λιτοδιαιτοι, εξαφανισαμε σε δευτερολεπτα ολα τα προαναφερθεντα, και χωρις κοπο, και τις 2 μακαροναδες τερατα που ηρθαν αμεσως μετα. Η μια κοκκινη με γαριδαρες, η αλλη λευκη με στρειδια. Πεντανοστιμες και οι 2, ελαφριες στο στομαχι, απολαυστικες. Και μη φανταστειτε 2 γαριδες και 1 στρειδι. Καμια 10ρια γαριδες γιγαντες και καμποσα παραπανω στρειδια.

Καπου εκει ο μεσος ανθρωπος θα ελεγε νησαφι. Εμεις ειπαμε δεν ξαναφερνετε κανα μεζε, και επαναλαβαμε κανα 2 πιατα απο τα πανω, μη μας παρεξηγησουν για τιποτα ασκητες σε νηστεια.

Ακολουθησαν τα παντα κερασμενα γλυκα σε πιατελες, τσιζκεικ, γιαουρτι με γλυκο κουταλιου, χαλβας, πορτοκαλοπιτα, εκμεκ και μαζι χωνευτικα λικερ. Ολα χειροποιητα, ολα τοσο λαχταριστα. Αντε να βρεις χωρο να τα βαλεις, ειναι μια προκληση απο τις λιγες.

Παμε στο πιο ακανθωδες ζητημα για καποιους: το κοστος. Αν το δεις καθαρα και μονο απο αποψη κοστους, ειναι λιγο ακριβο, για το μεσο πορτοφολι. Δεν θα επρεπε ομως να το δεις ετσι, ακομα να μαθεις τη σωστη οπτικη ντε; Η τιμη σε αμεση συναρτηση με την ποσοτητα, ποιοτητα και συνολικη εμπειρια ειναι οχι απλα λογικοτατη, αλλα για μενα συμφερουσα. Στην τελικη, ποσες φορες δινουμε και παραπανω για κακους κιμαδες με παρδαλα ονοματα, λασπομακαροναδες μιας μπουκιας ή γλυκα πυργους κενα νοηματος;

Να πατε. Να πατε, να πατε. Ακομα εδω ειστε;

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Θα πω την ασχημη αληθεια που ολοι σκεφτομαστε: το Μπαρμπαρα δεν ειναι ονομα για φαγαδικο. Στην καλυτερη ταιριαζει σε ηθοποιο ταινιων ακαταλληλου περιεχομενου. Και οχι τιποτα πρωταγωνιστριας, δευτερο ρολο και κατω. Αφου πηγα, ειδα και απηλθα, οφειλω να πω οτι βλεπω το x-rated του πραγματος: και το φαγητο τους, ακαταλληλο για ανηλικους ειναι.

Τσικνοπεμπτη μεσημερι, 2 ατομα με πονους απ τη μεση ως τις παρανυχιδες απο πολυωρη βοηθεια σε μετακομιση, αποφασιζουμε να παρουμε πισω δυναμικα τις χαμενες θερμιδες. Καπως ετσι, καναμε το Μενιδι-Βριλησσια με διακτινισμο σχεδον, σε χρονο dt.

Mε την εισοδο μας στο κτιριο, ενιωσα την αμερικανινη να σταζει απ τα ταβανια. Για τους αδαεις, αμερικανινη ειναι η αζωτουχος βαση που συνθετει το συνολο των στοιχειων που εχουν αυθεντικη αμερικανικη προελευση, απο το Λευκο Οικο ως το αιμα στις φλεβες μου, τις μπεργκεροφραχθεισες. Μοντερνια σε ολο της το μεγαλειο, αυτο που θα ελεγα funky αν καταδεχομουν να χρησιμοποιησω τετοιους ορους.

Τουβλο, τουβλο, τουβλο. Παντου. Στα πατωματα, τους τοιχους, τις κολωνες. Ευτυχως οχι στα στομαχια μας. Τουβλο και τζαμαρια παντου, ως εκει που βλεπει το ματι σου, δηλαδη το τρισχαριτωμενο μπαλκονι του πανω οροφου. Δειτε φωτογραφιες στο ιντερνετ και μη με σκατε, δεν ειμαι και ο Σπυρος Σουλης να κανω παραπανω αναλυση. Ηταν κουκλιστικο, αρκει;

Με το που μπηκαμε, πεσαμε πανω σε μια κοπελα πιο γλυκεια απο σιροπιαστο ταψιου. Αυτη μας υποδεχτηκε, αυτη μας βολεψε, αυτη μας φροντισε. Με ενα χαμογελο ως την Καλαμπακα και ενα κεφι λες και δε δουλευε την εθνικη επετειο της υπερλιπιδαιμιας, κερδισε με το σπαθι της οχι μονο το τεσσαρι της, αλλα και την επιθυμια μας να επιστρεψουμε στο καταστημα και να την αφησουμε να μας κακομαθει επικα με το αψεγαδιαστο σερβις της. Αν εσεις οι Μπαρμπαρακιουιτες ακουτε, δωστε της αυξηση, μπονους και το χρυσο κλειδι της πολης.

Το φαγητο στο Κιου ειναι ή του υψους ή του βαθους. Αν ειχα λειτουργικο βυθομετρο αντι για στομαχι, θα επαιρνε αριστα. Τωρα θα παρει 3, και αυτο γιατι εχει την καλυτεροτερη σως τσενταρ στα χρονικα αυτου του κιτρινου ερωτα. Εμεις πηραμε:

Μπουριτο (7€) που βασικα ηταν μια τορτιγια κομμενη στη μεση, γεμιστη με μοσχαρισια φιλετακια παραψημενα σε βαθμο σολιασματος, καρε ντοματας, sour cream, φρεσκο κρεμμυδι και κολιανδρο και κακοποιημενη απο την πιο απαραδεκτα κακογευστη γκουακαμολε που φτιαχτηκε ποτε. Στεγνο, αδιαφορο και, αν εκανες το λαθος να πιασεις και καθολου απο τη μπαλα πρασινου πολτου πλαστελινης που ειχε το πιατο, ξεκιναγες ασκητικη νηστεια χθες.

Αφου διαφωνησα με το εσωτερικο μου συστημα σχετικα με το τι θα κανει τους γευστικους μου καλυκες να χορεψουν κονγκα, κατεληξα στο Grandma's boy, μια ομορφη μαζα αισμπεργκ, ντοματας, μπιφτεκιου, μουσταρδας, μπεικον, προβολονε και μιας αηδιας που θεωρητικα ηταν πουρες μελιτζανας. Αν ομως την εκανες στην ακρη, οπως εγω καλη ωρα, το υπολοιπο μπεργκερ ηταν μια ζουμιαρικη, ερωτευσιμα ψημενη κολαση.

Ο φιλος μου πηρε το Barbara que (11€) μετα το απαραιτητο στριπτιζ απο λαχανικα, κοινως μπιφτεκι, τσενταρ, αυγο και σως μπαρμπεκιου, το οποιο βρηκαμε και οι 2 παρα πολυ ζουμερο. Συνοδευοταν, οπως και το δικο μου, με φρεσκες, τραγανοτηγανισμενες, τσενταρολουσμενες πατατιτσες που εξολοθρευτηκαν σε δευτερολεπτα.

Μας αρεσαν τοσο πολυ που πηραμε μια εξτρα μεριδα απο αυτο το τηγανιτο, τυρενιο θαυμα και καταληξαμε να τρωμε πανευτυχεις πατατες με ολιγο απο μπεργκερ αντι για το αναποδο. Βαλε και τα κομματακια τσιγαρισμενου μπεικον απο πανω, και κανε εικονα τι εγινε. (4.5€)

Τα συμπερασματα, λοιπον, αχταρμας. Χωρος και εξυπηρετηση για οσκαρ. Οι γευσεις μου καψαν τον εγκεφαλο στην προσπαθεια μου να τις καταταξω. Αν το παρω τμηματικα, εχουμε ενα ωραιο, αφρατο ψωμακι, ενα σωστα ψημενο αλλα οχι αξιοσημειωτο μπιφτεκι, υλικα πλουσια και καλης ποιοτητας. Απο τη μια πατατα και τυρι μουρλια, απο την αλλη οι πιο ιδιαιτερες σαλτσες οχι απλα κακες, κακος ηταν ο Νταρθ Βειντερ. Κακος ηταν ο Τζοκερ. Αυτες ηταν ντροπιαστικα κακοφτιαγμενες.

Απο οικονομικης αποψης, τα πιατα ειναι αναμενομενα τιμολογημενα, στο μεσο ορο αυτης της κατηγοριας τα τελευταια χρονια. Αν η γευση συμβαδιζε με αυτο που υποσχεται, για μενα το value θα ηταν 4ρι, γιατι δεν αρνουμαι ποτε τον οβολο μου στην πλεον αγαπημενη μου αμερικανια. Στην παρουσα φαση, με πολυ πιο απολαυστικα και χωρις δυσαρεστες προσθηκες μπιφτεκοψωμα ανα την Αττικη, θαρρω πως η Μπαρμπαρα δεν με ξεμυαλισε τοσο που να της δωσω τελικα τον Α' γυναικειο ρολο. Υπαρχει, ομως, και ο β' και ο γ' και, ενω δεν θα παρουν ποτε Οσκαρ, δεν παυουν να ειναι προτεινομενοι για Χρυσες Σφαιρες και Χρυσα Βατομουρα. Στην τελικη, βραβεια δεν ειναι και αυτα;

Θα ξαναπαω.

Υγ. Οπως θα εχετε ισως προσεξει, η παρουσια μου στο σαιτ ειναι το λιγοτερο υποτονικη, με ψηφους που αργουν βδομαδες και κριτικες πιο σπανιες απο εμφανισεις μπλε πανσεληνου. Λυπαμαι που αργω, αλλα δεν παυω να διαβαζω και, σαφως, να ψηφιζω, εστω και αργοπορημενα, οποτε αν δεν σας εχω ακομα ψηφισει, θα το κανω σιγουρα. Και η μπουγαδα μου τα ιδια παραπονα παραμελησης με σας εχει δυστυχως.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Τρια πραγματα σε αυτη τη ζωη, οταν τα ζοριζεις πολυ, εχουν την ταση να σε φτυνουν καταμουτρα: οι καινουργιοι ερωτες, οι βραδινες εξοδοι και τα λαμα. Και καλα τα αλλα δυο, βρισκεις αλλο ταιρι ή πιο προθυμο να υπομεινει χαδια ζωο. Πως ομως παιρνεις το τραπεζι σου απο το μαγαζι που στα κανε μουσκεμα να πας σε αλλο να συνεχισεις τη βραδια σου στα στεγνα;

Φταιμε και μεις, εδω που τα λεμε. Της καρφιτσωθηκε της αλληνης στο μυαλο ζωντανο μουσικο προγραμμα, και κοντεψαμε να ξενιτευτουμε επειδη δε βρισκαμε ουτε κιλιμι διαθεσιμο. Καπως ετσι, καταληξαμε 11 ατομα, ενα βροχερο σαββατοβραδο, σε ενα απο τα τραπεζια του Περι Κρεατων Γευσεις, της μοναδικης επιλογης με ελευθερο τραπεζι που ειχαμε μετα ερευνα επιπεδου Νικολουλη.

Επισης φταιμε που πηγαμε σε 3 δοσεις, σαν αμοξιλ 500ρι. Κατα τις 10 παρα οι 3, 11.30 αλλες 3, μια ωρα μετα τα ρεστα μας. Αμα τη εμφανισει, ειχαμε δηλωσει οτι ειμαστε πιο κοινωνικα απροσαρμοστοι απο Μαορι στο Μανχατταν, αλλα εκει καπου σταματησαμε τις αλλοπροσαλλιες, και τις αρχισε το καταστημα.

Το οποιο καταστημα ειναι το αναμενομενο εμφανισιακα, ανετο και καθαρο, χωρις κανενα παινεψιμο διακοσμο, αλλα σιγουρα καταλληλο για το σκοπο του. Εκτιμησα τα ευρυχωρα τραπεζια και τις ανθρωπινες αποστασεις μεταξυ τους, δεν εκτιμησα τις καμποσο αβολες καρεκλιτσες τους.

Επισης εκτιμησα τον επαγγελματια μουσικο τους που τραγουδουσε πολυ ωραια το εντεχνολαικο ρεπερτοριο του, καθως και την ικανοτητα του να εκτελει σπαραξικαρδια μεχρι και το τραγουδι των Τελεταμπις. Δεν μπορω να πω το ιδιο και για την υπερτατα καλτ φιγουρα του ιδιοκτητη, στον οποιο καθε τρεις και λιγο παραχωρουσε εμφανως απροθυμα το μικροφωνο. Ο ανθρωπος αυτος σαφεστατα αγαπα το παλκο, αλλα η ωδικη του δεινοτητα φερνει στο νου παπαγαλο παρα αηδονι, οποτε μονο με χιουμορ παλευοταν η κατασταση.

Για να μη θυμηθω καλυτερα την οριενταλα που κουνουσε τους ελληνοπρεπεις γοφους της και ζαλιζε με τα δονουμενα ψωμακια της τους ηδη αποχαυνωμενους απο το κρασι θαμωνες. Πως συνταιριαξαν Ορφεα Περιδη, παρωδια Καρρα και Alla Kushnir, αποτελει αλυτο μυστηριο.

Τιποτα ομως, δε μας προετοιμασε για το κλεισιμο της βραδιας μας εκει, μιας βραδιας που ξεκινησε με ευγενεστατο καλωσορισμα, ευχαριστη εξυπηρετηση απο μια κοπελα και γενικα καλη συμπεριφορα του προσωπικου απεναντι μας. Αν δεν ειχε ακολουθησει το σκηνικο που περιγραφω παρακατω, ευκολα θα ειχα βαλει 4 στον τομεα. Τωρα βαζω 2 και να λενε και ευχαριστω που εχω χιουμορ σαν ανθρωπος.

Τρεις χωριστες παρεες στο ιδιο τραπεζι σημαινουν και 3 λογαριασμους. Οι πρωτοι και οι δευτερες φαγαμε, οι τριτοι ηπιαν μιση δεξαμενη κρασι. Οταν ηρθε λοιπον οι ωρα να πληρωσουμε για να φυγουμε, οι τελευταιοι ηθελαν να μεινουν να συνεχισουν να επενδυουν στο μνημειο του αγνωστο
υ αμπελουργου. Ζηταμε λοιπον χωριστους λογαριασμους και πληρωνουμε οι 2 πρωτες δοσεις τα δικα μας. Ο ιδιοκτητης ερχεται καθιδρος και ρωτα ποιος ηπιε, λεει, μισο ημιγλυκο, που ειχε μεινει απληρωτο. Σημειωτεον, οι 5 που θα εμεναν δεν ειχαν πληρωσει.

Εξηγουμε πανω απο το θορυβο οτι εμεις πληρωσαμε τα δικα μας, και οι αλλοι θα πληρωσουν τα κρασια τους στο τελος. Δεν πειθεται. Οποτε, κατα την εξοδο μας, και ενω εκτελει στα 5 μετρα Μητροπανο, κατεβαζει το μικροφωνο, με γραπωνει απο το μπρατσο και ρωτα εντονα αν βγαλαμε ακρη με το ημιγλυκο. Μπροστα σε ολο τον κοσμο, θεωρησε οτι ηταν σοφο να κανει κατι τετοιο. Παλι καλα που δεν το ειπε στο μικροφωνο, ή ακομα χειροτερα, τραγουδιστα. Περα απο αχαρακτηριστα αγενης, η πραξη του ηταν αψυχολογητη, και τελικα του κοστισε οποιαδηποτε μελλοντικη μας επαφη με το καταστημα.

Ισως και να το καταπινα αν, σε ενα τουλαχιστον τομεα, ημαστε ικανοποιημενοι, μα τωρα, δεν εχω κατι να πιαστω. Συμπεριφορα; Αστα βραστα. Φαγητα; Χρυση μετριοτητα, ενω κοστος ξεπερνα κατα πολυ την ποιοτητα που μας προσφερθηκε.

Στα του φαγητου, τα 3 πρωτα ατομα πηραμε:

Τζατζικι, μου θυμισε κουβαδισιο, χωρις να ορκιζομαι ομως. Σε καθε περιπτωσει ειναι βελουδινο μεν, ανευρο δε. (3.5€)

Πατατες τηγανιτες, ωραια τηγανισμενες και χερατες. Αυτο που μας χαλασε ηταν η ποσοτητα, ειδικα αν συνυπολογισεις οτι περασαν απο διπλα μας κατι μεριδες πολυ πιο καρδαμωμενες. (3.5€)

Κολοκυθακια τηγανιτα, λαδερα μεν και με αλευρατη γευση, αλλα τρυφερα μεσα και ωραια αλατισμενα. Δεν ειμαι αντικειμενικη, γιατι τα λατρευω οσο χαλια και αν ειναι, παντως στους αλλους δεν αρεσε η αλευρενια επιγευση. Επισης θεωρω την τιμη σκανδαλωδη για 15 αραχνουφαντες ροδελιτσες κολοκυθι, χωρις καν ενα ντιπ διπλα. (5.5€)

Μπεκρη μεζες. Πολλα πραγματα ηταν, μπεκρη μεζες ομως σιγουρα δεν ηταν. Σε ενα πηλινο βρηκαμε μερικες πρασινες πιπεριες, λιγη ντοματα, φετα, λαδια, νερα, αψαδα ουτε εξ ακοης, καλα για καψιμο δε το συζητω καν, δεν τον γνωριζω τον κυριο, και απο κατω μουλιασμενη τηγανιτη πατατα να πιανει χωρο. Σαν γευση κρινομενη, δεν ηταν καθολου κακη. Το ετρωγες. Αν ομως, οπως ο ατυχος φιλος μας, λαχταρας να φας το ονομα και οχι ο, τι αυτοι βαφτισαν ετσι, τοτε θα μεινεις με τη λιγουρα. (7€)

Μεριδα προβατοπαϊδακια. Να ξεκινησω απ τα καλα. Αριστα κομμενη και ψημενη, χωρις καμια ασχημη οσμη, με τη λαχταριστη μυρωδια της τσικνας, η προβατινα εγραψε. Με την ντοπιαστικη ποσοτητα ομως που φεραν, τρια παϊδακια με λιγο ψαχνο και μερικες πατατες, ισα που επαιρνε ο καθενας μια μυρωδια, μη και κακομαθουμε. (9€)

Μεριδα παϊδακι αρνισιο. Φερνει ατιμωση στο δολιο το ζωντανο που θυσιαστηκε για να ευχαριστηθουμε εμεις. Δε το σεβαστηκαν το καψερο, οποτε καπως ετσι κατεληξε τεσσερα λεπτουτσικα κοκκαλακια με ενα ιχνος κρεατος απανω, τοσο λαστιχενιο και σκληρο που πηγε ακλαφτο. Δεν ξερω ειλικρινα τι με πειραξε περισσοτερο. Που η μεριδα ηταν 60γρ κρεατος με κοπο, ή που και αυτο ηταν μια αμασητη μαζα νευρων και λιπους; (9€)

Για να λεμε και τα θετικα, κεραστηκαμε ενα πιατο με καμποσα κομματακια μιλφειγ, που ειναι παντα μια εκτιμητεα κινηση, και ηταν και νοστιμουλια. Επιπλεον, η αποδειξη ερχεται νομιμα και αζητητα, πραγμα που ξεκαθαρα σεβομαι.

Για ολα τα προαναφερθεντα, που για κορεσμο τριων πεινασμενων ατομων εφταναν δεν εφταναν, με εμφαση στο δεν, πληρωσαμε 3 ατομα, μαζι με 2 μισοκιλα κρασι (4.5€ εκαστο) ενα 50ρικο, χρηματα που θεωρω πολλα για την ποσοτητα και ποιοτητα οσων μας προσφερθηκαν. Πως να το κανουμε, ειναι τσιμπημενες οι τιμες, και συνδυαστικα με τα πιατα τους, σε εκνευριζουν επικινδυνα.

Τι μου εμεινε τελικως; Εκνευρισμος και δυσαρεσκεια. Διοτι φιλτατε αφεντικε, ειναι πολυ ευκολο να δωσεις μια να παει η καρδαρα με το γαλα ακλαφτη και συ της εριξες ενα τακλιν, τυφλα να χει ο Καστιγιο. Δε νομιζω να ξαναπαω. Ουτε τα δονουμενα ψωμακια της χορευτριας, ουτε η μουσικη, ουτε το φαγητο με συγκινησαν ιδιαιτερα, πραγμα περιεργο με τοσο δραμα στη φωνη του αοιδου.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Καλη και η Χαλκιδικη, αλλα σαν την πολιτισσα γιαγια, δεν εχει. Αυτη η πολυχρωμα αλλοπροσαλλη Φαναριωτισσα εχει σημαδεψει την παιδικη μου ηλικια με τα "κρομμυδια" της, τα τζιερια της, τις αγαθοεργιες και τα μπαχαρικα της. Φευγοντας αφησε ενα δυσαναπληρωτο κενο στα ιδρυματα που βοηθουσε, κυριως ομως στα στομαχια μας, που συνηθιζε να γεμιζει με τα πιο θεικα βουτυρατα πιλαφια, χριστιανικο εξαψαλμο και το καλυτερο χουνκιαρ που εχει βγει ποτε απο κατσαρολα.

Αποφασισα να κλεισω το 2017 με μια κριτικη για το πλεον αγαπημενο μου ειδος κουζινας, και να την αφιερωσω στις 2 πολιτισσες της ζωης μου που με γαλουχησαν με αυτην και, βασικα, μου την μπουκωσαν με το ζορι οταν αντισταθηκα. Και να εχεις γιαγια απο κει ειναι καλα, φερνει και κρυφα πισμανιέ οταν γυρνα απο ταξιδι. Απο την πολιτισσα μανα, ομως, φυλαξου! Η δικια μου η υπουλη με ταιζε ταουκιουκσου και αμελησε να μου πει οτι ο μαστιχατος οργασμος που γονατιζα ειχε μεσα κρεμα, ζαχαρη και κοτοπουλο.

Η Ασια μου θυμισε πολυ εντονα τη γιαγια μου, γιατι η κουζινα τους διεπεται απο τους ιδιους ακριβως κανονες, εχουν την ιδια λιστα προαπαιτουμενων που ακολουθουν ευλαβικα:

1. Το φαγητο ειναι μεγαλη υποθεση. Θελει φροντιδα, αγαπη και κανακεμα. Αν δεν εισαι διατεθειμενος να πεις και ενα γλυκολογο στο μοσχαρακι σου οσο μελωνει, αστο να ζησει και μην το παιδευεις το δολιο.

2. Εν αρχη το κρεμμυδι, παντα και παντου. Χωρις μισο τσουβαλι κρεμμυδι δεν κανεις φαγητο, κανεις παραγωγη αστικων λυματων.

3. Οπου μπορεις να βαλεις ρεβυθια, βαλε. Και να μην μπορεις, παλι βαλε.

4. Ο ως ανω κανονας ισχυει αυτουσιος και για κανελα, μπαχαρι και τα ολοκληρα πιπερια.

5. Αν το πιατο σου δεν ειναι ορατο απο τη στρατοσφαιρα, ειναι λειψο. Μην νομιζεις οτι δε το βλεπουμε, βαλε κι αλλο.

6. Οι γευσεις πρεπει να ειναι διακριτες και καθαρες, μην τις θαβεις κατω απο σαλτσες. Σε σαλτσες βαφτιζουν τα φαγητα τους οι Γαλλοι, που κρυβουν τη δυσοσμια με αρωματα. Αυτο θες;

7. Αν οταν σηκωθεις απ το τραπεζι αναπνεεις ακομα, κατι εχεις κανει λαθος. Απιθωσου κατω και ξαναπροσπαθησε.

Παρασκευη βραδυ και 5 ηρωες κομιξ συναντιουνται στην καταμεστη Ασια: η αυστηρη Κλαραπατρα, η ναζιαρα πυργοδεσποινα, ενας εκπαιδευτης ποκεμον, ενας ποιητης της ρουγας και μια ανθισμενη μπιγκονια.

Ο χωρος εχει περιγραφει διεξοδικα απο αλλους φιλους χρηστες, οποτε θα περιοριστω να πω "ζητω η κουτουκιλα. " Μαγαζι πολυ πιο περιποιημενο απο το μεσο ψηταδικο, με αυτη τη ζουρζουρικη βαβουρα του σεμιμεθυσμενου θειου που μαζεψε τα κουνιαδακια για να φανε κατι της προκοπης. Τα χουμε ξαναπει αυτα, βρεθηκα στο στοιχειο μου.

Αν κατι θα ηθελα να αλλαξει ειναι οι αποστασεις αναμεσα στα τραπεζια, αν και σε τοσο μικρο μαγαζι, φεξε μου και γλιστρισα. Επειδη ομως η κυρια με το ακινητο το δηλωμενο στο Ε9 πισω μου ειχε κανει λαβη χάιμλιχ στην καρεκλα μου με αποτελεσμα να κινω μονο τα βλεφαρα μου, οφειλω να το σχολιασω. Επιπλεον δε θα με χαλαγε και λιγο πιο δυνατη θερμανση. Υπαρχει κοσμος που δεν ζεσταινεται με οινοπνευμα και το σκετο πνευμα δεν ανεβαζει θερμοκρασια.

Για την εξυπηρετηση, κακη κουβεντα δεν εχω να πω. Η κοπελα που μας φροντισε ηταν κεφατη και προθυμη, μας περιποιηθηκε με χαμογελο, ενω ελεγε και κατι αστειες ατακες οταν προλαβαινε. Κατι μικροκαθυστερησεις δεν μαραζωσαν κανεναν, ειχαμε τοσα να πουμε που σιγα μη χρονομετρουσαμε και την αφιξη των πιατων. Για τον φορτο εργασιας που ειχαν την παλεψε παλικαρισια και κουραση δεν εδειξε. Εμενα αυτο μου αρκει για να ειμαι γαλαντωμα στη βαθμολογια μου.

Στα του φαγητου, ολα οσα πηραμε ηταν για μας μια τεραστια εκπληξη, ειδικα αν σκεφτει κανεις οτι ειμαι αυστηρη στην κουζινα που μου ειναι πιο οικεια. Το εννοω, η μανα μου κοτοπουλο με πατατες δεν εκανε ποτε, εκανε ομως ξυλοφουρνατα λαχματζουν και ασουρεδες αντι για γαλακτομπουρεκα.

Αρχικα ηρθε μια γονδολα με λαδωμενα τεταρτα σουβλακοπιτας, με τα αλατορηγανα τους. Απο κοντα και οι σαλατες, απο τη μια η τσομπαν (4.5€) με μαρουλι, αγγουρι, ντοματα, κρεμμυδι και καπαρη, αφετερου η Ασια με τα ιδια υλικα συν καροτο. Και οι 2 υπερπλουσιες, με ενα λαχταριστο ντρεσινγκ, συνολικα πολυ νοστιμες. Ποσο συχνα τοσο απλη σαλατα, χωρις τυρια και μαγιονεζες να κρυβουν τις γευσεις, ειναι τοσο μα τοσο νοστιμη;

Χουμους (3.80€) πολυ ωραια αλεσμενο, να μην βρισκει το δοντι πουθενα. Ελαφρυ στο σκορδο και λιγο παπρικατο, με μυρωδατο λαδακι. Παρα πολυ καλο.

Ντολμαδακια (3.80€) που οταν παραγγελθηκαν ενιωσα ενα τεραστιο οχι να ηχει στο κεφαλι μου. Της προκοπης γιαλαντζι δε βρισκω πουθενα, οποτε εχω παψει να τα παιρνω. Τα μικρα, τρυφερα, καλοβρασμενα κουκλια που μας εφεραν, με λαδακι και κρεμα βαλσαμικο, κλονησαν τη θεωρια μου στην πρωτη μπουκια.

Πατατες τηγανιτες (2.30) φρεσκιες και τραγανες, καθως και τυροπιτακια Ανατολιτικα (4€) που ειναι μια τηγανιτη πιτα με χειροποιητο ζυμαρι, κομμενη σε τριγωνα, που θα την ηθελα λιγο πιο κρουστη, δινουν στιγμα για το αλαδο τηγανι τους.

Μεριδα γιαουρτλου και μεριδα ισκεντερ (8€ εκαστη). Βαση απο κυβακια πιτας, ντονερ, κοκκινη σαλτσα και γιαουρτι, στη μεν ζεστο, στη δε κρυο. Ειναι το πιο μαλακο, ζουμερο, κρεατενιο ντονερ που εχω φαει, με τι σαλτσες να το αναδεικνυουν ακομα περισσοτερο, αν αυτο ειναι δυνατον. Αγγιζει την τελειοτητα λεμε.

Μεριδα ντονερ (8€) γιατι οσο και να φας, παντα υπαρχει χωρος και για αλλο λιγο. Ειναι ομορφα στημενο σε πιατελα πανω σε κοκκινωπο ρυζι με ρεβυθια και στεφανωνεται απο ροδελες ντοματας, μαρουλι και κρεμμυδακι με μαιντανο. Πιατο απαιχτο που δεν εχει τιποτα να ζηλεψει απ τα σαλτσατα αδερφια του.

Μπειτι κεμπαπ (9€). Σκαει μυτη ενα κεμπαπ Γολιαθ τυλιγμενο σε μια ζυμη σαν κρεπα, με καυτερη σαλτσα και απο διπλα τα ιδια σαλατικα και το ιδιο, υπεροχο, ρεβυθοπιλαφο. Δεν περιμενα να μου αρεσει τοσο, και ειχα ερωτηθει θα διαφωνουσα με την επιλογη του. Τελικως μου αρεσε το ποσο αρωματικο ηταν και ποσο πολυ με εκαιγε, και ας μη το θελα στην αρχη. Εμ γιουσλου, εμ σουσλου, θα ελεγε η γιαγια μου.

Κλεισαμε με ενα κιουνεφε ζεστο, σιροπατο, που δεν ειχε χασει την τραγανοτητα του ουτε ελαχιστο. Το τυρι ηταν θρυβουλομαστιχωτο, με γευση ηπια αλλα γλυκα τυρενια. Ηρθε σε ταψακι με τα κουταλακια του, πασπαλισμενο με φιστικι Αιγινης. Τα πιο καλοξοδεμενα 5€ στην ιστορια.

Με αρκετες μπυρες, τωρα ποσες και ποιες θα σας γελασω, ο λογαριασμος ανηλθε στα 16 το ατομο περιπου, ποσο που για την ποιοτητα, την ποσοτητα και τη νοστιμια οσων φαγαμε ειναι πολυ πολυ ικανοποιητικο. Κινειται στο μεσο ορο ενος τυπικου κεμπαπτζιδικου τιμολογιακα, αλλα ειναι κλασεις ανωτερο ακομα και στα συνοδευτικα. Το μελετησαν το πραμα.

Μπορω να πω με βεβαιοτητα οτι η Μικρα Ασια μονο μικρα δεν ειναι, αφου αποδειχθηκε ενα μαγαζι που η καλη κουζινα συναντα την καλη παρεα, και κανουν μια καλοσυνη αλλο πραμα. Το κριτηριο που ειχα εξαρχης ειναι αν θα πηγαινα τη γιαγια μου εκει, αν φυσικα ηταν ακομα εν ζωη. Ενημερωτικα, θα το καναμε διημερη εξορμηση, αντι εκδρομης.

Σαν επιλογο, θα ηθελα να προτεινω τη Μικρα Ασια μονο σε οσους εχουν μυαλο και καρδια ανοιχτα. Που δε θα στραβωσουν αν αργησει το κρασι ή ξεχαστει κανα πιατακι, που δε θα πανε σαν γευσιγνωστες να ψαχνουν την ατελεια στην παραμικρη συνταγη. Θα πανε να φανε εντονα συναισθηματικο φαγητο σε ενα χωρο σαν το σαλονι της γιαγιας μου, απλο, λιτο, που κρατα το μεγαλειο για την ψυχη και οχι για τη διακοσμηση.

Να εχετε ομορφη χρονια με αυτους που αγαπατε. Γιατι οι αγαπημενοι μας ανθρωποι ειναι το αλατι της ζωης. Το μπαχαρι, θα το βρειτε στην Ασια.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Οταν παω σε μαγαζι με την επωνυμια "τα λαλαγγια", αν μη τι αλλο, περιμενω να τα δω να μου χαμογελανε στο πιατο τους. Μα να μου τα φερουν αντι για ψωμι. Μα να τα προσφερουν αντι κερασματος στο τελος. Μα να τα δω με καποια χρεωση στον καταλογο, στο κατω κατω. Οσο ειδατε εσεις την αναπτυξη στην ελληνικη οικονομια, ειδα και γω οτιδηποτε παρεμφερες με την μανιατικη λιχουδια. Ξεψαχνισα τον καταλογο σαν πεινασμενο λυκοσκυλο, αλλα λαλαγγια πουθενα. Και ερχομαι εγω και ρωταω. Ρε αδερφε, μας τρολαρεις?

Τριτη βραδυ και περιμενουμε αγαπημενο ζευγαρι για οικογενειακο τραπεζωμα, στο εντελως αδειο μαγαζι. Οση ωρα μειναμε εκει η κατασταση δεν αλλαξε, πραγμα που μου εξηγει γιατι το συγκεκριμενο μαγαζι το παιδευει μονιμα σε σαιτ προσφορων μηπως ψαρεψει καποιον νεο πελατη. Οχι οτι η προσπαθεια να γινει πιο γνωστο ειναι επιληψιμη, ομως εδω εχω 246 ενστασεις, που θα αναλυσω παρακατω.

Κηπο δεν ειδαμε, καθοτι το επισκεφτηκαμε καταχειμωνο με εναν βροχερο καιρο, σκετη καταθλιψη. Ο χωρος στον οποιο καθισαμε ηταν παλιακα ευχαριστος, σα να ξεπηδηξε απ τα σκηνικα της Φινος Φιλμς. Σε λαδοπρασινες αποχρωσεις τα παντα, απ τα κουφωματα ως τις καλτσες του μαγειρα, σε καφενειακο στυλ. Δεν περιμενα κατι διαφορετικο απο μωσαικο στο πατωμα, ή απο τις γνωστες ξυλινες καρεκλες, αλλα δεν με ενοχλησε και καθολου. Απ τη στιγμη που ηταν καθαρα, που για μενα ειναι αδιαπραγματευτο, δεν πα να ναι σα το καφενεδακι του μπαρμπα Μανωλη, εγω σε στηριζω. Αν, δε, θυμοσουν να αναψεις κ καμια θερμανση, να μην τρωω φασκιωμενη σαν αραβικη πιτα, θα σε ευγνωμονουσα.

Η εξυπηρετηση απο ενα παιδι πολυ νεαρο, λογικα γιο του ιδιοκτητη αν κρινω απ την ηλικια και τον ερασιτεχνισμο του. Οταν δεν ηταν εξαφανισμενος στα ενδοτερα, με το ζορι ελεγε μια κουβεντα, παρα στεκοταν αμηχανα απο πανω μας. Δεν το εκανε με τροπο ασχημο, μονο λιγο αγαρμπο, ακριβως επειδη ειναι κατα συνθηκη σερβιτορος και δεν εχει ουτε την εμπειρια, ουτε το τακτ που απαιτειται για να κανεις τον αλλο να αισθανθει οικεια. Θα μου πεις, και τοτε προς τι το 3 μανδαμ;

Να σου πω. Σοβαρα λαθη δεν εκανε, εφερνε τα πιατα σε καλους χρονους, δεν ξεχασε κατι και ηταν συνολικα ευγενικος, παροτι λιγομιλητος. Δε θα ηθελα να του βαλω χαμηλη βαθμολογια λογω απειριας, αντιθετα ελπιζω να διαβασει οσα γραφω και να τα δει σαν μια προτροπη να γινει λιγο πιο κοινωνικος και χαμογελαστος, γιατι νομιζω πως ειναι καμποσο κουμπωμενος ως εχει. Βεβαια, να τα λεμε κι αυτα, ουτε στην επιχειρηση αξιζει πανω απο 2, καθως δεν ξερουν απο φιλοξενια αρκετα ωστε να μη μας αφησουν να παγωσουμε, ή να κερασουν κατι υποτυπωδες στο τελος για καληνυχτα, στους μοναδικους τους πελατες για τη βραδια. Για να μη θυμηθω το δελτιο παραγγελιας που μας φερανε και κοψω κανα βαθμο ακομα.

Ο καταλογος μεγαλος και με παμπολλες επιλογες, ολες απο τσιμπημενες ως παραλογα τσιμπημενες. Εμεις, 4 ατομα ξενηστικωμενα και κατευθειαν απο δουλεια με εντελως μη ανθρωπινα ωραρια οι περισσοτεροι, 10.30 το βραδυ παραγγειλαμε:

Ποικιλια ορεκτικων (13.50) που ο σερβιτορος δεν ηξερε να μας πει τι ακριβως περιεχει. Τελικως αποδειχθηκε ενα πιατο με μερικα κροκετοπιτοειδη, δυο απο καθε ειδος και σιγουρα φτωχοτατη για να τιμησει το ονομα ποικιλια ή το κοστος της. Περιειχε 2 κολοκυθοκεφτεδες μινιον, 2 τυροπιτακια με υπεροχο φυλλο, 2 παστουρμαδομπαλιτσες, 2 κροκετομπαλιτσες με ελια και that's all folks. Σοβαρα δωσαμε 13.5 ευρω για 8 δειγματακια, νοστιμα μεν, πιο φτωχα απο την κυβερνηση της Ουγκαντα δε. Και ερχομαι και ερωτω: ειναι τωρα αυτη εικονα πιατου σοβαρου μεζεδοπωλειου;

Τζατζικι (3.90€) Πολυ σκορδατο, εξυπηρετει το σκοπο του αριστα. Κοινως σου ριχνει την μεγαλη σε δευτερολεπτα. Τωρα αν ειναι κουβαδισιο ή οχι, θα σας γελασω, τουλαχιστον ηταν μπολικη μεριδα. Παντως τρωγεται ευχαριστα, με τις κυριες της απο κατω αυλης.

Πατατοτηγανιτες (3.50€) φρεσκιες και ψιλουτσικες, πολυ ωραια τηγανισμενες. Γενικως, κανουν ωραια τηγανιτα, απλως απ οτι φαινεται εχουν τηγανι απ αυτα τα μικρουλια για ενα αυγο ματι, γι αυτο ολες οι μεριδες βγαινουν μπεμπε.

Τσουχτές Μανης με αυγο τηγανιτο και μυζηθρα τριμμενη (6.80€) Μακαρονοειδες παρα παρα πολυ ψιλο, λιγο πιο παχυ απο φιδε, καθολου αλ ντεντε αλλα αυτο ειναι αναμενομενο -ποια τσεμπεροφορουσα γιαγιουλα στη Μανη ξερει τι σημαινει αλ ντεντε- με αρκετη ξηρη μυζηθρα, την οποια αγαπω με παθος, και ενα αυγο με υγρο κροκο. Η μεριδα δεν ειναι για κυριως, αλλα για ορεκτικο την κανει τη δουλεια της και θεωρω οτι ηταν το πιο ωραιο, καλοκαμωμενο πιατο που μας σερβιραν. Να μην το ξερω να παρουμε μονο τσουχτες επι 5 να τελειωνουμε, να φυγουμε κεφατοι, σα να γυρναμε απ το Βεροπουλο.

Ποικιλια κρεατων 4 ατομων (28€) με ολα τα αναμενομενα ψητα, ητοι μπριζολακια χοιρινα, λουκανικο, πανσετακια και μπιφτεκακια, με τις ιδιες πατατιτσες απο πανω και ντεκορ απο φετες αγγουροντοματας. Ολα ηταν σωστα ψημενα και ευχαριστα, χωρις να διεκδικουν δαφνες πρωτοτυπιας, ποσοτητας ή ποιοτητας. Ειναι αυτο που λεω φαγωσιμο, αλλα οχι επιδιωκομενο. Ταβανι κοστους σε αυτο το πιατο θεωρω με γενναιοδωρια τα 22ευρω, αλλα ως γνωστον, η ορθολογικη τιμολογηση δεν ειναι το δυνατο τους σημειο. Ας ψαχτουν για καριερα στο μπειζμπολ.

Ενα μισοκιλο ημιγλυκο (5€) αξιοπρεπες και ενα εμφιαλωμενο νερο (1€) εσβησαν την διψα μας, τα οποια ηρθαν αρχικα με ακαλεστο, μπαγκετοειδες ψωμακι (0.80)

Μ αυτα και με κεινα, ο λογαριασμος αγγιξε με τουπε τα 62.5€, ποσο που μας χορτασε τοσο οσο, κυριως γιατι οι 2 ειναι χαρακτηριστικα λιγοφαγοι. Αν ειχαμε βγει με μπεκατσες αντι για σπουργιτια, θα φευγαμε με κενα στο στομαχι, ασυγχωρητα για το μεγεθος της παραγγελιας.

Και φτανουμε στις ενστασεις μου. Απο μια προχειρη ερευνα τα λαλαγγια φιγουραρουν σε εκπτωτικα σαιτ 364.5 μερες το χρονο, με εκπτωσεις της ταξης 50%. Που σημαινει οτι αντιλαμβανονται οτι οι τιμες τους ειναι περικοψιμες. Αντι λοιπον να μας βασανιζουν με κουπονια και τσαλιμακια, γιατι δεν κανουν απευθειας μειωσεις στις τιμες καταλογου, και κυνηγανε την ουρα τους; θα σου πω γιατι. Ερχεται ο πελατης κουπονατος, με τα 20 πρωτα ευρω προπληρωμενα με ενα δεκαρικο. Σου λεει γιναμε τωρα. Με τις τιμες ως εχουν, φτανει το 40ρι για πλακα. Αρα το μαγαζι τα 10 ευρω που χανει απ την εκπτωση τα παιρνει πισω χρεωνοντας 5 ευρω 2 κολοκυθοκεφτεδες σα βολους.

Εξυπνακιστικα πραματα που δεν εκτιμω. Για να συνοψισω, φιλτατε μαγαζατορα, γιατι πηραμε την κατω βολτα ομορφη μου Παναγιωτα, και δε σε βλεπω να στεριωνεις αν δεν αλλαξεις μυαλα. Ριξε τις τιμες απ την ταρατσα. Σημερα, οχι αυριο. Ασε τα κουπονια για τους αλλους, εσυ κανε το σωστο και φροντισε ποσοτητα, ποιοτητα και τιμη να συμβαδιζουν. Καταλαβε οτι ειμαστε ελληνες, κοιλιοδουλη φαρα. Χορταινει πρωτα το ματι μας, που ναι γνωστος πειναλας. Μη μου φερνεις μια μεριδα ανικανη να χορτασει το 3χρονο ανηψι μου και περιμενεις να ενθουσιαστω. Δεν προκειται. Διδαξε και τον σερβιτορο σου τη δουλεια του, να φερεις 2 πιατα ειναι ευκολο, να κερδισεις τον αλλο για να σου ξαναρθει, καθολου.

Κανε τα αυτα, και να μου το θυμηθεις, ο κοσμος θα σε αγκαλιασει. Γιατι αυτο ψαχνουν ολοι, την τρυπα τους να μαζευτουν με φιλαρακια, να πιουν και να φανε κοσμια, να δωσουν το μερτικο τους και να σου ξαναρθουν και αυριο. Ασε την αρπαχτη, για ποσο θα σε κρατησει ανοιχτο; Και κερνα και κανα λαλαγγι καημενε, τιμα το ονομα σου. Κερδισε με μπεσαλιδικα, μανιατικα. Αυτο δεν διαφημιζεις εξαλλου;

Σημερινές

Ανακοινώσεις

1 ΝΕΕΣ

ΜΟΥΣΙΚΟ ΜΕΖΕΔΟΠ...
ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΡΙΤΗ εως...
Ταβέρνες με τραγούδι
Νέα Ιωνία