Χρυσανθεμακι



Κριτικές: 65

Μέλος από:
Οκτ 2015
Δεν είναι στη λίστα
των έμπιστών σου
.



Εμφάνιση:

Cafe - Restaurants - Κηφισιά, Αθήνα
Αυγ
03
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Ολα σε ετουτο το ντουνια ειναι θεμα timing. Ποσο κλισε εχω γινει, θεε μου, αναρωτιεμαι και συνεχιζω. Το σωστο ατομο τη λαθος στιγμη, το λαθος ατομο ολες τις στιγμες, διοτι τα λαθη δεν εχουν εποχικοτητα, ειναι παντος καιρου, το σωστο και το λαθος την ιδια στιγμη, σαν συνεννοημενα. Οπερ ισχυει και με τα εστιατορια. Υπαρχουν σωστα και λαθος εστιατορια, αναλογα τη στιγμη. Σε αλλο θα τραπεζωσεις το σοι του αντρα σου, με τους 57 τσαμπατζηδες θειους, αλλου θα κανεις επαγγελματικο δειπνο, αλλου θα ξεκοιλιαστεις στα ψητα κατευθειαν απ τη λαδοκολλα. Κατα γενικη ομολογια, το σωστο ατομο κανει και το ποιο λαθος μερος σωστο, ενω το λαθος ατομο, ανετα σε απωθει απο το πιο αγαπημενο σου στεκι, περισσοτερο απο οτι η λεβαντα το σκορο.

Υπαρχουν μερικα μαγαζια που εχεις παει και εχεις ξαναπαει, αλλα δεν σου εχει περασει καν απο το μυαλο να καθισεις για φαγητο. Για την ακριβεια, δεν ειχες καν προσεξει οτι εχουν και κουζινα περα απο λειτουργικη εσπρεσσιερα. Ενα τετοιο μαγαζι υπηρξε για μενα η Best friends, στα βολικα τραπεζια της οποιας εχω χυσει δεκαδες φορες τον τσουρουφλιστο καφε μου, ωσπου ενα πολυ ιδιαιτερο για μενα ατομο αποφασισε να σπασει ενα εθιμο χρονων. Αρα, στο πηλικο εχουμε: το σωστο ατομο, τη λαθος στιγμη, στο σωστο μερος.

Τεταρτη μεσημερι και βρισκομαι με τον μοναδικο ανθρωπο που καταφερνει να αργει στα ραντεβου του περισσοτερο απο μενα, για φαγητο και εξεχοντως διεισδυτικη κουβεντα. Οχι απαραιτητα με αυτη τη σειρα. Αν ρωτατε εμενα, πιο πιθανο να επελεγα να αναλυσω τα ανεξηγητα της ζωης πανω απο ενα τριμετρο βρωμικο στο παγκακι καντινας στον παραδρομο της εθνικης, παρα στην αυλη που τελικα γευματισαμε. Οχι γιατι με χαλασε, καθε αλλο, απλως, πως να το κανουμε? Καποιες βγηκαν πριγκηπισσες απο κουνια, καποιες κυριες επι των τιμων, ενω καποιες αλλες... δεν αξιωθηκαν να εχουν καν δικο τους παραμυθι.

Αν, ομως, ψαχνεις σκηνικο για παραμυθι, η Best friends σου χτιζει ολοκληρη τριλογια που κανει και τον Τολκιν να σκυψει το κεφαλι ταπεινωμενος. Μια αυλη σαν την πλατεια της Νεραιδοχώρας, καλυμμενη εξ ολοκληρου απο πανυψηλα δεντρα, απο τα κλαδια των οποιων κρεμονται μπαμπου φαναρακια, αραια τραπεζοκαθισματα πανω στο λιθοστρωτο, ολα βουτηγμενα σε μια γαληνια νιρβανα. Τα ιδια και καλυτερα ισχυουν στο μεσα χωρο, ο οποιος θα επρεπε να χαρακτηριστει υψηλης αισθητικης και με ατμοσφαιρα χειμερινης θαλπωρης, αν ημουν τετοιος ανθρωπος. Επειδη, ομως, ειμαι απο τους αλλους, θα πω οτι ειναι χουχουλιαστικα χριστουγεννιατικος. Δεν περιγραφω αλλο, γιατι ειναι γνωστο πλεον οτι οι περιγραφες μου των χωρων ειναι λιγο πιο αφαιρετικες απο πινακα του Πικασο τη μπλε περιοδο.

Η εξυπηρετηση γινεται απο ομοιομορφα ντυμενα παιδια, στα πλαισια της μπλαζε κουλτουρας. Τι θελω να πω? Ολοι ειναι ευγενεις, γρηγοροι και εχουν αμεση αποκριση σε καθε καλεσμα. Περνανε τακτικα και γεμιζουν τα ποτηρια με εμφιαλωμενο νερο, μην παθουμε κανα τραβηγμα μυ απο το διασημο αθλημα αρσης Ιολη και μας μεινει κουσουρι. Ρωτανε, για το τυπικο, αν ολα ηταν καλα, και ειναι. Αλλα δεν ειναι αυτο που στο μυαλο μου εχω για το ιδανικο εξυπηρετησης, που πιθανως θα ταιριαζε γαντι σε ταβερνα στη Χασια, αλλα οσο η ομελετα με την ψαροσουπα στην κυριλε ατμοσφαιρα της Best friends. Ή οσο εγω εκει.

Στα του καταλογου, λιγες και μαζεμενες επιλογες, και παρ ολα αυτα κοντεψα να τους γκαστρωσω μεχρι να καταληξω σε πιατο. Που να ηταν δηλαδη περισσοτερες οι επιλογες, για γευμα πηγαμε, σε δειπνο θα καταληγαμε. Τελικως, πηρε ο χριστιανος την κατασταση στα χερια του και καταφεραμε να φαμε πριν αλλαξει η Κυβερνηση παλι.

Κουβερ 4 ψωμακια- μπουκιτσες, σα μαξιλαρακια σε σχημα, συνοδευομενα απο μπολακια ελαιολαδου και καποιας αλοιφης με ελια και μαγιονεζα. Αναξια λογου. (2€ )
Σαλατα cancoon (14€) που βασικα ακολουθει την πρωτοτυπη και καθολου πολυφορεμενη συνταγη “στοιβαξτε σε πιατο χοντροκομμενα πρασινα και κοκκινα μαρουλοειδη, πλαισιωστε με 4 φιλετινια κοτοπουλο ντυμενα σε μια γλυκοπικαντικη σως, πειτε οτι καπου εκει αχνοφαινονται κατι ψιγματα καρυδι, ραντιστε και με μια υποτυπωδη βινεγκρετ για τα ματια του κοσμου και χρεωστε λες και παιρνει μιζα ο παραγωγος. Η ιδια η σαλατα δεν ελεγε και νουβελα, εκλεβε ομως απ την αιγλη του πολυ ζουμερου, πολυ νοστιμου κοτοπουλου που γεμιζει το πιατο. Προσωπικα δεν νομιζω να την επελεγα ξανα, χωρις φυσικα να ειναι κακη.

Ριζοτο μανιταριων πορτσινι με παρμεζανα (17.5€ ), το πιατο του συνοδου μου, ο οποιος σαφεστατα δεν ξερει να τρωει, αν κρινω απο τις επιλογες του οταν βγαινουμε, και που αν τωρα με διαβαζει, στοιχηματιζω οτι λεει ενα παρατεταμενο “σκασε” στην οθονη του κινητου του. Αρτιο πιατο, σωστα χυλωμενο και ευγευστο, χωρις να εχει το ενα κλικ παραπανω. Δεν ειναι καθολου κακο, τρωγεται πολυ ευχαριστα, και εχει και βαθυ πορτσινί χρωμα, που θα φορεθει πολυ φετος.

Σνιτσελ κοτοπουλου με πατατες τηγανιτες και μαγιονεζα ελαιολαδου. (15.5€ ) Τωρα πως εγω, κρεατοφαγος πραμα, κατεληξα να τρωω πουλερικο, αβυσσος οι ορεξεις μιας κυκλοθυμικης. Σε πολυ ωραια, μαυρη επιφανεια ηρθαν 2 πολυ λεπτα φιλετα κοτοπουλου, παναρισμενα σε παρμεζανα, με συντροφια λιγες αλλα καλοφτιαγμενες πατατες και μια σως που αναθεμα και αν καταλαβα ως τι το προοριζαν. Τα ιδια τα φιλετινια, ηταν τοσο λεπτα που προφανως ειχαν παραψηθει και στεγνωσει, οποτε, χωρις να παυουν να ειναι ευγεστα, ηταν κουραστικα στην καταναλωση.

Ισως να μην φαινεται εναργως, διοτι αρχισα την κρεβατομουρμουρα παλι, αλλα όσα φαγαμε δεν ηταν αποτυχημενα ή ανοστα, ηταν φαγωσιμα με βαθμο προαγωγης Αρκετα καλα. Για να λεμε, βεβαια, και του στραβου το δικιο, ο συνοδος μου ειχε τοσο πιο πολυ ενδιαφερον απο το πιατο μου, που το δευτερο περασε σε τριτοτεταρτη μοιρα, οση ωρα τον ακουγα να μιλα με το απλανες βλεμμα του βοοειδους. Θα μου πεις, αφου μανταμ δεν βαζατε γλωσσα μεσα, πως να εκτιμησετε το φαγητο.

Το εκτιμησα, ομως, και το βρηκα υπερτιμημενο. Με 53€ που αφαιρεθηκαν απο την καρτα του πολυ κυριου – κυριου που βασανιστηκε ενα διωρο απο τις θεωριες μου, για τα ανωτερω συν ενα καφε, μπορω να σκεφτω δεκαδες πιο συναρπαστικες γευστικα επιλογες, οποτε μαλλον εληξε καπως αδοξα το ειδυλλιο μου με την κουζινα τους. Μην αυταπατασθε, η best friends παραμενει ενας απο τους πλεον αγαπημενους μου χωρους για ροφηματα, και θα συνεχισω να απασχολω την μηχανη του καφε τους για πολυ καιρο στο μελλον. Αλλα οχι οτι βιαζομαι να ξαναγευματισω εκει...

Μεζεδοπωλεία - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Ιούλ
10
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Εγω δε γεννηθηκα στην κιβωτο μαζι με τ’ αλλα ζωα, εντουτοις τους βγηκα από κουνια θεριο ανημερο. Ως και το τεραστιο μαλλι μου αποθηριωμενο βγηκε. Όταν δημοσιευτηκε η κατακεραυνωτικη σκουφατη κριτικη για την Κιβωτο, το αγριμι μεσα μου κοντεψε να λυσσαξει από δικαιη οργη για την αχαρακτηριστη εμπειρια στην οποια ανευθυνοι, όπως θεωρησα, μαγαζατορες υποβαλλουν τους ανυποψιαστους πελατες τους. Η γλαφυροτατη περιγραφη με ειχε αφησει αφωνη, πραγμα σπανιο για ατομο των τοσων λεξεων.

Η τυχη, όμως, τα εφερε ετσι που ένα βραδακι καθημερινης, με ολο το ζωικο βασιλειο βιδωμενο σε μια πολυθρονα να παρακολουθει τον τελικο του Survivor, βρεθηκαμε ένα αρνι και δυο λέαινες στην Κιβωτο, να δουμε με τα ματια μας αυτό τον τοσο σατανικο Νωε της εστιασης. Και τοτε πραγματικα αποκτηνωθηκα.

Λυπαμαι πραγματικα που η αποψη μου αντικρουει τη γνωμη αλλου χρηστη σε τετοιο βαθμο, σε σημειο να απορω αν βρεθηκα στο ιδιο μαγαζι ή αν υπαρχει και αλλη Κιβωτος στο Γαλατσι. Η εμπειρια, όμως, που ειχαμε εμεις απεχει ετη φωτος από οσα ειχαμε δαβασει, και νιωθω την αναγκη να αποκαταστησω αμεσα την αδικια που θεωρω πως εγινε σε βαρος ενός τοσο αξιολογου μαγαζιου και, κυριως, ενός τοσο μοναδικου ανθρωπου.

Όταν ξετρυπωσα το μαγαζι σε ένα τοσοδουλι στενακι και ειδα την μικρη ξυλινη εισοδο του, ειπα μεσα μου «εδώ ειμαστε». Ειμαι κουτουκού, είναι γνωστο πλεον αυτό, και κάθε τρυπα και λαγουμι εμενα με ενθουσιαζει. Ελα όμως που το μαγαζι αυτό λειτουργησε όπως η Kinder εκπληξη. Μπαινω μεσα, βλεπω τον ξυλινο διακοσμο, το τζακι, τα ευρυχωρα τραπεζια, λεω μια χαρα ταβερνακι είναι, μαζεμενο, χωρις πολλα πολλα. Δεν ηταν και κατι το εξεζητημενο, μια απλη ταβερνα για μεζε και κρασακι με καλη παρεα, ωστοσο πεντακαθαρη και φροντισμενη. Σκονες και εγκαταλειψη δεν συναντησαν ποτε ουτε το βλεμμα μου, ουτε την εξαιρετικα ευαισθητη στο ακαρι ρινικη μου κοιλοτητα.

Ωσπου διαβαινω την πορτα για την πισω αυλη, και νιωθω σα να μπηκα στη Χωρα των θαυματων. Δεντρα, γλαστρες και αναρριχητικα φυτα, ξυλο και πετρα αναμικτα, γλυκο πρασινο χρωμα αναμεσα στην πετρα, να ανακουφιζει το ματι. Πανω στο πλακοστρωτο μεγαλα τραπεζια με ανετες ξυλινες καρεκλες, ολη η οροφη καλυμμενη με κλιματσιδες και κλαδια, και καπου εκει αναμεσα να ξετρυπωνουν ανεμιστηρες οροφης για τις ζέστες. Ο κηπος αυτος είναι τοσο απολαυστικα ησυχος που ανετα καθεσαι ένα τριωρο και κουτσοπινεις, και εχεις την αισθηση ότι εισαι διακοπες. Μου αρεσε πραγματικα παρα πολύ.

Περνωντας στον διαβοητο κυριο Δημητρη, ο ανθρωπος είναι one man show. Φιγουρα γελαστη και κεφατη, λιγο ακοπη και αυθορμητη, αλλα καλοκαρδη και βροντερη, σαν το κλισε του απολυτου ταβερνιαρη. Δε σε περιποιειται απλως, σε κατασκλαβωνει με την γενναιοδωρια του, την απλοχερια και την ειλικρινη φροντιδα του. Μας εδωσε τις συνταγες για τα, μοναδικης συλληψης, πιατα του, μας προτεινε ο ιδιος με την χαριτωμενη, παιδικη επιμονη του καποια πιατα, μας επνιξε στα κερασματα και μας φορτωσε με δωρα.

Τι θελαμε και επαινεσαμε την ντοματα του στο πιατο μας? Μας εφερε 3 σακουλακια με 3 ντοματαρες εκαστο, με μια ευωδια που σου σπαγε τη μυτη. Οι ντοματες αυτές, που αυτή τη στιγμη που γραφω αναπαυονται εν τοπω χλοερο, ηταν μια τοσο απλη αλλα τοσο καθηλωτικα γλυκεια κινηση που με κερδισε αμεσως. Όχι φυσικα για την αγοραστικη αξια της ντοματας, αλλα για την ανυπολογιστη αξια του ανθρωπου που την προσφερε τοσο χαριτωμενα. Και να έμενε εκει. Όταν στο τελος εφερε να κερασει δικο του, χειροποιητο τσιπουρο το οποιο ηταν ομολογουμενως αριστο, η lion queen ενθουσιαστηκε τοσο που θελησε να αγορασει λιγο για το Βασιλια των λιονταριων. Ο ανθρωπος εσπευσε να της φερει ένα μπουκαλι και ηταν ανενδοτος, παρα τα επιμονα παρακαλια της αλλης, να παρει χρηματα.

Μα δεν είναι μονο τα δωρα και τα κερασματα, αλιμονο αν αυτά εκριναν την ποιοτητα του ανθρωπου. Είναι αυτή η αβιαστη οικειοτητα που νιωθει με τους πελατες του, που θα μιλησει μαζι τους επι παντος επιστητου, αλλα θα τους δωσει και το χωρο να πουν τα δικα τους ανενοχλητοι. Θα ριχνει διαρκώς ένα βλεφαρο προς το μερος σου, χωρις να σε ενοχλει όμως με απανωτες επισκεψεις. Θα κανει το καλαμπουρι του. Θα σου πει με παιδικη περηφάνια οσα εχει καταφερει στο χωρο, όχι γιατι είναι υπερφιαλος, αλλα γιατι λατρευει τοσο εξωφθαλμα αυτό που κανει. Και, κακα τα ψεματα, το κανει πολύ καλα.

Όλα οσα φαγαμε από τον αρκετα περιορισμενο, λογω καλοκαιριου, καταλογο ηταν νοστιμα, δημιουργικα και πλουσια. Συγκεκριμενα πήραμε:

Ντακο σε μεγεθος κουμπαρά, θαμμενο από την τριμμενη, μυρωδατη ντοματα και μια τσανακα τουλουμοτυρι. Τραγανος οσο ακριβως πρεπει και ταυτοχρονα ευκολος στο κοψιμο, ζουμεροτατος, με ένα τυρι ξινο και τοσο ταιριαστο με τη γλυκεια ντοματα. Συνοδευεται από μπαστουνια αγγουριου με χοντρο αλατι και σκληρες, αλμυρες ελιες. (6€)

Μελιτζανα με γιαουρτι. Ολοκληρο βουνο τηγανισμενης μελιτζανας, πιπεριας, και εμβολιμου σκορδου, σκεπασμενο με μια πολύ αναλαφρη στρωση γιαουρτιου με μυρωδικα, και ποτισμενο με μελι. Αν εχεις το θεο σου. Μας αφησε αναυδες το ποσο αψογα συνδυαζονται τα τοσο ετεροκλητα υλικα σε ένα λαχταριστο συνολο. Ακομα και το, παρ ολιγον, τετραποδο που δεν πλησιαζει τον ανηθο, αυτό το πλησιασε αγριως. (6€)

Φετα σε φυλλο με μελι και φιστικι Αιγινης. Ένα μεγαλο παραλληλογραμμο, ηρθε μολις τηγανισμενο και καυτο, με μια γεμιση ρευστη και υπεροχη και φυλλο αλαδο και τραγανο. Η κοκκινη πιπερια και τα μπαχαρικα που ειχαν ανακατευτει με το τυρι του εδιναν άλλη διασταση. (6€)

Μανιταρια γεμιστα. Δυο πορτομπελο ξεχειλισμενα σε τυρια, μπεικον και μπεσαμελ, η φαντασιωση καθε καρδιολογου. Στο τελος ειχε γκρατιναριστει κιολας, και ειχε μια κρουστα τυριου ευπαρουσιαστη. Η γεμιση ηταν κολασμενη, ενώ το μανιταρι κρατουσε ολους τους χυμους του. Για μεγιστη απολαυση, τρωγεται ζεστο. (6€)

Μπουρεκι χορταρικων. Ερχεται ένα μισοφεγγαρο σα γιγαντια, ζυμαρενια, τηγανιτη κουρου που μπορεις να χρησιμοποιησεις και σαν μπουμερανγκ αναχαιτισης στο μεγεθος που είναι. Η γεμιση με όλα τα πρασινα του βουνου και του λογγου, κρεμωδης και καυτη, εδενε τοσο ωραια με την κρουστη, εντελως άλαδη ζυμη. Το αφησαμε για το τελος, γιατι ειχαμε τοσα να επικεντρωθουμε που ξεχαστηκαμε και, ακομα και κρυο, παρεμεινε τραγανο και νοστιμο. (7€)

Μπιφτεκι μοσχαρισιο, για το οποιο θυσιαστηκε μισο μοσχαρι. Πλακουτσωτο, με υπολογισιμο ογκο και παχος, με τα μυρωδικα του τοσα οσα, χωρις υπερβολες. Ηταν τοσο αρτια ψημενο, που, παροτι δεν ηταν medium όπως το προτιμω, και ενώ ηταν τοσο παχυ που θα περιμενες ανισο ψησιμο, ηταν αδιανοητα ζουμερο και κοβοταν πανευκολα, χωρις να θριβουλιαζει. Οι τηγανιτες πατατες που το συνοδευαν καταξανθες και τραγανες, σαν Σουηδες τουριστριες. (9€)

Η απολυτη υπερπαραγωγη. Κοτοπουλο σε μαριναδα καφε, σβησμενο με κρασι, πανω σε τηγανιτο ψωμι, με μια λιμνη ψητου τυριού μαλάκα από την Κρητη δίπλα. Ο ανθρωπος χτυπιοταν να το παρουμε, αλλα εγω η χοντροκεφαλη ασυγκινητη. Τι να κανω που δεν τα συμπαθω τα ρημαδια τα πουλερικα, ουτε τα κοτοπουλα, ουτε τα γαλόπουλα, ουτε και τις χοντρομπεκατσες; Ειδε και αποειδε ο χριστιανος και μας το εφερε κερασμα. Και δεν μιλαμε για μια μεριδουλα, όχι. Την κανουμε που την κανουμε τη γουρουνια, θα την κανουμε σωστα, με 3 κιλα κοτοπουλο και ένα κεφαλι τυρι.

Παροτι περιμενεις ότι το πιατο αυτό θα είναι πιο βαρυ από ρεμπετη στην Κοκκινια, τελικως και σε αυτό πεσαμε εξω. Δεν πρεπει να εχω φαει ποτε τρυφεροτερο κοτοπουλο, ενώ ο συνδυασμος με τη σαλτσα, το θεικο ψωμακι από κατω και το τυρι ηταν κολασμενος. Δε νομιζω ότι μπορω να το περιγραψω καλυτερα χωρις να μειωσω το γευστικο του βαθος, και δεν θελω κιολας. Να πατε να το φατε. Τελεία.

Τα αλλα θηλαστικα ηπιαν κοκκινο κρασακι 1.5 κιλο (7€) που χαρακτηρισαν ευγεστο και ελαφρυ και μια σοδα (1€) Ψωμακι στην αρχη ηρθε καυτο και μαλακο, καθολου σφουγγαρε και σιγουρα ημερας, εκανε πολλες μετωπικες με τις σαλτσες στα πιατα. Νεράκι βρυσης σε μπουκαλι δικο τους γυαλινο, με μυρωδια ανυπαρκτη και, με πατερα υδραυλικο αλα Σουπερ Μαριο, γνωριζω πολύ καλα από πηγαδια, γουρνες και αντλιες.

Κλεισαμε τις απειρες ωρες παραμονης μας στην υπεροχη αυλη με «καρπουζακι», όπως βαφτισε ο κυριος Δημητρης την οροσειρα που απιθωσε στο τραπεζι μας, γλυκο, δροσερο, ατελειωτο. Οι άλλες στην αγελη ηπιαν και το αρωματικο τσιπουρο, εγω απλως τις κοιτουσα να ενθουσιαζονται και γελουσε η μουσουδα μου.

Τι πληρωσαμε τελικως για όλα αυτά? Το συγκλονιστικο ποσο των 49 ευρω με νομιμη αποδειξη, που με αναγκασαν να ρωτησω τον λογιστη μου αν με παιρνει ένα τετοιο οικονομικο ανοιγμα σε εποχες κρισης. Με αυτή την κριτικη ελπιζω να αποπληρωνω και ένα χρεος στον κυριο Δημητρη, έναν ανθρωπο που συμπαθησα με το καλησπερα σας και, ως το τελος της βραδιας ειχα αποφασισει ότι σκοπευω να τον κανω πλουσιο με τη συχνοτητα επισκεψεων μου.

Εξαλλου, για μενα κριτηριο για το αν θα ξαναπαω σε ένα μαγαζι αποτελει να μου λειπει καποια γευση που εφαγα εκει, να την επιθυμησω καποια στιγμη στο ασχετο, εκει που ανακατευω βαριεστημενα τα δημητριακα που αποτελουν σχεδον όλα μου τα γευματα στο σπιτι- ναι, ειμαι τοσο ακαματα! Το προβλημα σε αυτό το μαγαζι είναι ότι δεν ειχα προλαβει να φυγω και μου ελειπαν οσα γευτηκα ήδη. Μια μερα περασε, η λιγουρα για αυτά τα πιατα δεν περασε ακομα.

Το προτεινω ρωτας; Σοβαρα τωρα;

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Cafe - Restaurants - Νέα Φιλαδέλφεια, Αθήνα
Ιουν
18
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
10-16

Η Ν. Φιλαδέλφεια είναι για μενα λιγο πιο αγνωστη σαν περιοχη από την αχαρτογράφητη ρωσική στέπα, με συνολο επισκεψεων μολις 2, για καφε με από χρονια ξεχασμενους φιλους, και αυτές καμια δεκαετια πισω. Μετα από τοσο καιρο που ξαναβρεθηκα εκει, τιποτα δεν ηταν στη θεση του, ουτε καν το γηπεδο της ΑΕΚ, επομενως δεν ειχαμε άλλη επιλογη από το να ξεσκονισουμε τα κιταπια του site για πνευματικη καθοδηγηση.

Παροτι η περιοχη αυτή στεγαζει μερικα από τα πιο πιασαρικα μεζεδοπωλεια και φαγαδικα, εμεις ημαστε προσανατολισμενοι σε μια πιο all day εκδοχη της φιλαδελφειωτικης διασκεδασης, διοτι ηταν νωρις το απογεμα και η μια φιλη δηλωσε φαγωμενη*. Ψηφο εμπιστοσυνης πηρε το Baratin, κυριως λογω εξαιρετικων κριτικων από πολύ αξιοπιστους χρηστες, όπως το Pontiki, που ζωγράφισε μια γλαφυροτατη εικονα φινετσας και πρωτοποριας, που, να πω την μαυρη μου αληθεια, δεν κατορθωσα ακομα να εντοπισω.

Καπως ετσι βρεθηκαμε 3 φιλοι στην πισω αυλιτσα του Baratin, Σαββατο απογεμα, να βομβαρδιζομαστε από ωψιμα βερικοκα από το δεντρο ανωθεν μας.

Τα του χωρου εχουν ηδη ειπωθει αναλυτικοτατα, οποτε, αντι να επαναλαμβανομαι σαν ρεφραιν, θα αναφερω μονο οσα με ξαφνιασαν, θετικα ή αρνητικα. Στα μεν πρωτα, η πισω αυλη στην οποια καθομασταν ηταν χαλαρωτικη και ησυχη, επαρκως ώστε να σε εμπνεει να τσιμπησεις κατι, ακομα και αν δεν εχει αμιγως αισθηση εστιατοριου. Το ιδιο δεν ισχυει για τον μπροστινο εξωτερικο χωρο, που κατά βαση είναι σκορπια τραπεζακια για καφε στο πεζοδρομιο. Καμια στυλιστικη αποψη και καμια ομορφια.

Ο τεραστιος εσωτερικος χωρος είναι καλοστημενος και γουστοζικος και, ως τετοιος, πολύ ευχαριστος για ένα καφε ή ένα κοκτεηλ. Μα, για μενα, δεν εχει καμια απολυτως αυρα χωρου εστιασης, δεν θα με παρακινουσε να γευματισω εκει, ενώ, για να πω την αληθεια, δεν μου φαινεται διαφορετικος σε σχεση με αλλα, εξισου περιποιημενα καφε της περιοχης, όπως το παρακειμενο Mystique.

Ισως διαβαζοντας τοσα για την αναγκη ενός τετοιου χωρου στην περιοχη δημιουργησα στο μυαλο μου υπερμετρες απαιτησεις για ένα πιο φιλοδοξο προτζεκτ, που τελικα δεν διεκρινα. Γκραν σουξε οι συγκινητικα ομορφες τουαλετες σε στυλ ρομαντικου καθιστικου. Η υπερκομψη αισθητικη που δεν βρηκα στο υπολοιπο μαγαζι, απαντηθηκε σωρευτικα εκει που ο βασιλιας παει μονος, οι γυναικες και οι Χιωτες σε δυαδες.

Η εξυπηρετηση μας υπηρξε εξ ολοκληρου ευθυνη μιας συμπαθεστατης κοπελας, η οποια, περα από αψογη στη δουλεια της ηταν και πολύ ευχαριστη παρουσια στο τραπεζι μας, με τα αστεια και τις ατακες που ανταλλαξαμε. Όταν ζητηθηκε η γνωμη της ηταν λαλιστατη σχετικα με τα πιατα, προτεινε τα δικα της αγαπημενα, ενώ ρωτησε πλειστακις πως μας φανηκαν οσα μας εφερε. Δεν εχω να της προσαψω κανενα αρνητικο, το μπουκαλι με το νερο το ανανεωνε χωρις να της ζητηθει, ο, τι της ζητηθηκε το εκανε με προθυμια, αν της εκοβα, θα ημουν στριγγλα και αδικη.

Στα των γευσεων ταλαιπωρηθηκα καμποσο να καταληξω, γιατι ο καταλογος αυτος κατεστη σαφες εξαρχης ότι δεν είναι δομημενος για χρυσανθεμα. Οι επιλογες σε κάθε κατηγορια είναι λιγες, ιδιαιτερες –βλέπε Κοκκινο ριζοτο από κινοα με κρεμα παντζαριου, αναβατο, αμυγδαλα, τσιλι και καρυδα- και, από τις σαλατες ως τα μπεργκερ, σφιχταγγαλιαζουσες το δεκαευρω το επιουσιο. Αν θες ένα 20ρι για να πεις ότι εφαγες σε μια καφετερια στη Φιλαδελφεια, τοτε αδερφε βρασε ρυζι.

Τελικως πηραμε:

Μπρουσκετακια με παστραμι γαλοπουλας, φυλλα παντζαρι και κρεμα από παρμεζανα (4€ x 2). Τέσσερα φετακια λευκο φρυγανισμενο ψωμι σε ξυλινο πλατω, παρα πολύ νοστιμα χαρη στον υπεροχα δεμενο γευστικο συνδυασμο. Το μονο αριστο πιατο με διακριτα τα καλης ποιοτητας υλικα.

Σαλατα ροκα με κοκκινη λολα, φυλλα παντζαριου, προσουτο, αχλαδι, καρυδι και λαδοτυρι Ζακυνθου με σως συκου (8.5€). Ο πολύ fancy τροπος να πεις ετοιμη πρασινη σαλατα σακουλας του σουπερ μαρκετ με 3 φετακια αχλαδι για ντεκορ, ψιγματα αλλαντικου και τυριου, ενώ πιο υγρη είναι η ερημος Γκομπι Αυγουστο μηνα. Σως δεν υπηρχε πουθενα εμφανως, ποσω μαλλον γευση συκου. Σκετη βοσκή.

Pure smoke burger, (11€) ονομα και πραμα. Ερχεται σε ένα μεγαλο πιατο, καλυμμενο με μια γυαλινη καμπανα, η οποια αφαιρειται τελετουργικα αποκαλυπτοντας το μεσα στους καπνους. Φαντασμαγορικη παρουσιαση για ένα μετριο γευστικα αποτελεσμα, με στιβαρο medium μπιφτεκι και όλα τα αλλα υλικα, μετσοβονε, καραμελωμενα κρεμμυδια,, μπεικον, σως μπαρμπεκιου, μαρουλι και ντοματα στην καλυτερη κομπαρσους. Δεν ηταν καθολου κακο, απλως δεν ηταν και κατι σπουδαιο. Δινουμε, όμως, τα ρεστα μας για τις, σε μεγεθος πλαμουτσας, τηγανιτες πατατες με μυρωδικα που το συνοδευαν, απολαυστικοτατες.

Του Βαγγελη το μπανοφι. (5.5€) Δεν είναι ονομασια, αλλα ιδιοτητα, αφου το ειπε ο ανθρωπος να το παρουμε από κοινου, και αρνηθηκαμε. Κυριες οι δικες σου. Δυο μπουκιες σταυρωσε ο χριστιανος μεχρι να το περιλαβουμε, αλλα εφταιγε και αυτό. Ωραια μπισκοτενια βαση, αψογο dulce de leche, καλη σαντιγι. Μου αρεσει παρα πολύ, αλλα ισως φταιει που δεν ηταν δικο μου. Ως γνωστον, το ξενο είναι παντα πιο γλυκο.

Στον γευστικο απολογισμο εχω να πω το προφανες, ότι δεν μου εμεινε κατι που θα ηθελα να ξαναγευτω σωνει και ντε, και αυτό νομιζω είναι ο λογος που δεν θα επιδιωξω να ξαναβρεθω στο Baratin για φαγητο. Αυτο, φυσικα, δεν αλλαζει το γεγονος ότι, χαρη στον ομορφο χωρο και την αριστη εξυπηρετηση, θα το εχω πολύ ψηλα στη λιστα των μαγαζιων για καφε όταν ξαναβρεθω στη Φιλαδελφεια –όπως το παω σε καμια δεκαετια φοβαμαι-, ουτε και θα πω όχι σε τσιμπολογημα αν τυχει.

Στα πιο πρακτικα ζητηματα, για μια σαλατα, 2 μινι ορεκτικα, ένα κυριως και ένα γλυκο, συν μια σπιτικη λεμοναδα που αναδευε η φαγωμενη νωχελικα, δωσαμε 37€, που στο δικο μου μυαλο εχουν μεγαλυτερη αγοραστικη αξια από αυτά που δοκιμασα. Λυπαμαι, αλλα όταν ο μισθος σου είναι πιο υποτυπωδης από τη σως της προαναφερθεισας σαλατας, μετρας που δινεις τι, και περιμενεις αυτό το τι να ανταποκριθει σε ένα καποιο προαπαιτουμενο. Οι γευσεις αυτές, δεν αγγιζουν το στανταρ που εχω θεσει για επαναληπτικη επισκεψη, αλλα είναι και θεμα γουστου αυτά.

Στο value for money θα εβαζα 2.5 αν μπορουσα, αλλα δεν εχω ακομα τη δυνατοτητα. Το τονιζω, ομως, το 2 ειναι αυστηροτερο απο οσο θα ηθελα. Αλλα το 3, ηπιοτερο.

Το προτεινω? Οφου, με τις τεχνικοτητες. Ναι, το προτεινω. Για καφε, χυμο, κοκτειλ, για αραγμα και κουτσομπολιο, για φρεσκοχωρισμενες, για sex and the city καταστασεις. Για φαγητο, καντε ό, τι σας φωτισει. Στο μεταιχμιο ειμαι.

*Φαγωμενη: Στα απανταχου λεξικα σημαινει αυτή που ηδη εχει φαει. Η δικια μας η φαγωμενη πηγε καρφι σε γνωστο μαγαζι των Πετραλωνων και αφησε αμασητα μονο τα πομολα. Δημοσια καταγγελια είναι αυτό.

Κίνα & Ν. Ασία - Αγ. Παρασκευή, Αθήνα
Μαι
29
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Μεγαλη ζημια το facebook. Περα από το ότι επιτρεπει σε ανθρωπους με τους οποιους δεν θελω να εχω καμια απολυτως επαφη τη δυνατοτητα να κατασκοπευουν κάθε διαδικτυακο μου βημα, εμενα προσωπικα μου ανοιγει και την ορεξη για τα πιο ετεροκλητα πραγματα. Εκει που χαζευω τη φωτογραφια της Μαιρης απ τον Κολωνο, τσουπ, να σου κατι πανκεικς με δυο λιτρα σοκολατα, και βαρανε οι σειρηνες του μυαλου μου σαν beatbox.

Πως νομιζετε ότι την επαθα και με το Wok? Εκει που σκοτωνα την ωρα μου πατωντας αδιακριτως like σε ο, τι επεφτε κατω απ το δαχτυλο μου, το ματι μου σταματα σε μια ανακοινωση για Ασιατικο μπουφε. Με μπεργκερ. Σε κινεζικο. Αν δεν εχει γινει αρκετα σαφες από τις προηγουμενες 60 κριτικες μου, λατρευω τα παραδοξα. Οσο πιο απροσαρμοστο και αντικομφορμιστικο κατι, τοσο πιο πολύ το θελω. Και δυστυχως αυτό το παθαινω με όλα: τα ρουχα, τους αντρες και, ναι, το φαγητο. Οποτε χρειαστηκα 3 λεπτα με έναν ευγενεστατο κυριο στο τηλεφωνο να κανω κρατηση και αλλα 5 να μαζεψω το μονιμα πεινασμενο μου dream team, για να βρεθουμε Κυριακη νωρις το μεσημερι στην Αγια Παρασκευη.

Το μαγαζι είναι μικρουλι εσωτερικα, με 5-6 στενα ξυλινα τραπεζια, τον μικρο μπουφε και την κουζινα, που χωριζεται από την μινι σαλα με μια τεραστια βιτρινα. Στο παρκο απεναντι εχει περισσοτερα τραπεζια, μεσα στο πρασινο της πλατειας. Τα σκευη που σου δινουν είναι πλαστικα μιας χρησης, που εμενα μου φανηκε πρακτικο, αν και δεν ξερω τι εικονα θα δωσει σε πιο εκλεκτικους πελατες. Όταν φτασαμε ο εσωτερικος χωρος ηταν αδειος, αλλα κατά την παραμονη μας ηρθαν και εφυγαν καμποσοι τακτικοι θαμωνες, με τους οποιους ο ιδιοκτητης εδειξε την ιδια εγκαρδιοτητα με την οποια φερθηκε και σε μας. Και σε ολους, γενικα. Ο ανθρωπος δεν είναι μαγαζατορας, είναι οικοδεσποτης.

Σε υποδεχεται με ευγενεια, εξηγει τα παντα, σε προτρεπει να τα δοκιμασεις όλα, ρωτα τη γνωμη σου πολλες φορες και χωρις να γινει ουτε για δευτερολεπτο φορτικος, καναμε εξαιρετικες συζητησεις για διαφορα θεματα. Το αγαπα το μαγαζι του και είναι μεσα στον παλμο των γεγονοτων, προσαρμοζοντας το φαγητο και την τιμη αναλογα με τη ζητηση και την καταναλωση, ενώ κατι που οφειλω να σχολιασω γιατι μου εκανε τρομερη εντυπωση είναι ότι προτεινε σε μια κυρια με 2 παιδια να πληρωσει μια τιμη και για τα 2, ενώ δεν τη γνωριζε προσωπικα και δεν ειχε και καμια υποχρεωση εδώ που τα λεμε.

Εμας μας κερασε αναψυκτικα και στους 4, στο τελος χειροποιητο γλυκο ενώ, όταν του ειπα ποσο πολύ πετυχημενα ηταν τα wonton στο μπουφε, μου εφερε να δοκιμασω καποια με διαφορετικη γεμιση για να του πω τη γνωμη μου. Ξερω ότι ακομα δεν εχω αναφερθει σε φαγητο, αλλα θα σκασω αν δε το πω από τωρα, ότι ανεξαρτητα από τις γευσεις που σερβιρουν, θα ξαναπαω στο Wok eat γιατι η προθυμια, ο επαγγελματισμος και η φιλικοτητα αυτου του ανθρωπου με σκλαβωσαν και ανηκω σε αυτή την κατηγορια που θεωρει ότι μια κακη γευση ξεχνιεται, μια κακη συμπεριφορα ποτε.

Περνωντας στο φαγητο, το concept είναι απλο: Παιρνεις ένα ψωμακι μπεργκερ, το γεμιζεις συμφωνα με τα γουστα σου με λαχανο και καροτο, προσθετεις μπιφτεκι, καποια από τις σως και συνοδευεις με τηγανιτο ρυζι ή προτηγανισμενες πατατες. Το ψωμακι είναι αφρατο, στην επιλογη λαχανικων τα χαλασαμε λιγο, αφου προτεινα στον ιδιοκτητη να εμπλουτισει τις εναλλακτικες, κατι που αμεσως ακουσε με ενδιαφερον, να τα λεμε αυτά. Το μπιφτεκι ηταν αψογο, χοιρινο και απιστευτα ζουμερο, χωρις απειρα καρυκευματα, ανταγωνιζεται πολλα μοσχαρισια.

Οι επιλογες σε σαλτσες είναι 3, και κλιμακωνονται από ηπια, ελαφρως πικαντικη ως τα αφτια μου γινονται τσιμινιέρες από το καψιμο. Εγω προτιμησα την τεριγιακι με καραμελωμενα κρεμμυδια, που δεν ηταν καλα ψημενα αλλα ηταν η καλυτερη για τα δικα μου γουστα, δοκιμασα, όμως και την μετριου καψιματος, η οποια ηταν σως μανιταριων με σκορδο και πιπερι, η οποια ηταν απλα καλη, αλλα αρκετα καυτερη για τα δικα μου, ξενερωτα δεδομενα. Την τριτη δε την αποπειραθηκα, διοτι με ονομα mix πιπεριας με τσιλι, ηξερα ότι μετα δε με εσβηνε ουτε κρουνος πυροσβεσης. Ο τολμηρος που την εφαγε ειπε ότι είναι πολύ καλη, αλλα το ειπε ενώ τα ρουθουνια του καπνιζαν επικινδυνα, επομενως παρτε τη με δικη σας ευθυνη. Εχουν προνοησει για τα παιδακια ή τους μυστηριους με κετσαπ και μουσταρδα, αν και θεωρω ότι επιβαλλεται να δοκιμασθουν οι πιο ιδιαιτερες επιλογες.

Στα συνοδευτικα εχει προτηγανισμενες πατατες, οι οποιες ερχονται σε δοσεις για να είναι τραγανες και ζεστες, και τηγανιτο ρυζι, που είναι πολύ τραγανοτηγανισμενο. Αυτό θα ξενισει πολλους, αλλα κατά τη γνωμη μου είναι πολύ πιο ενδιαφερον από απλο ρυζι ατμου που ισα που περνα απ το τηγανι και πλασαρεται για τηγανιτο. Αν ειχε και μπολικο αυγο μεσα, θα ηταν κολασμενο. Ο μπουφες ολοκληρωνεται με wonton με χοιρινο κιμα, που βρηκα απιστευτα, αλαδα, πεντανοστιμα, τους γραφω και ωδη αν θελετε κατά τον Τρωγων, και φτερουγες κοτοπουλο, που θα ηθελα πιο τραγανες λιγο.

Βεβαια, εγω ειχα την ευτυχια να δοκιμασω και wonton με φρεσκια ολοκληρη γαριδα, αλλα και με καβουρι, και παραμιλαγα από την νοστιμια. Είναι σιγουρα τα καλυτερα που εχω φαει ως τωρα, και δεν εχω φαει και λιγα. Αυτό που θα ηθελα στον μπουφε είναι κανα δυο σαλατες, αλλα σε γενικες γραμμες μπορω να πω ότι φαγαμε πολύ, ικανοποιητικα και, χωρις να συγκλονιστουμε από το αποτελεσμα, wonton εξαιρουμενων, θεωρουμε τα ελαχιστα χρηματα που δωσαμε για το γευμα αυτό well spent. To γευμα μας εκλεισε γλυκα με αναλαφρες, χειροποιητες πανακοτες με σιροπι σοκολατα, κερασμα από τον περιποιητη μας.

Ο μπουφες αυτος κοστισε 10 ευρω τα ατομο, και απ’ ότι πληροφορηθηκαμε, αλλαζει κάθε μηνα. Ανυπομονω να δω το επομενο εγχειρημα αυτου του ανθρωπου, που δεν επαναπαυεται ποτε, αλλα παλευει να διεκδικησει με το μαγαζακι του μια μεριδα πιστων πελατων. Πιστευω ακραδαντα ότι θα τα καταφερει, διοτι εχει μερακι και αντιληψη της οικονομικης πραγματικοτητας, κατι που είναι σαφες από τις ανταγωνιστικοτατες τιμες του καταλογου του.

Περπατωντας προς το αμαξι συζητησαμε τα των γευσεων. Συμφωνησαμε ότι δεν ηταν για 3, αλλα για 2.5. Αρνουμαι όμως να βαλω 2, διοτι αφενος δοκιμασαμε πολύ μικρο δειγμα των γευσεων τους για να βγαλουμε ασφαλες συμπερασμα, ειδικα αν σκεφτεις ότι το μαγαζι ειδικευεται στα noodles, αφετερου η συνολικη εμπειρια ηταν τοσο καλη ποσοτικα, τιμολογιακα και από αποψη εξυπηρετησης, που θα βαλω 3 και θα επανελθω, για να στηριξω πιο δυναμικα την επιλογη μου. Γιατι στο μαγαζι θα επιστρεψω, είναι το μονο βεβαιο.

Μεζεδοπωλεία - Αργυρούπολη, Αθήνα
Μαι
20
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Συνολικος απολογισμος της νύχτας: Κοστισε 20€ σε βενζινη, κατι ψιλα για κατι αχρείαστα διοδια που το gps μου αποφάσισε ότι είναι must see προορισμος στην Αθήνα, κατι σα την Καμαρρα στη συμπρωτευουσα, που δεν ξερεις γιατι ακριβως θα επρεπε να την κοιτας με θαυμασμο, αλλα απλα πρεπει να τη δεις πριν φυγεις, και 20.000 πατερ-ημα, ένα για κάθε βρισια που ξεστομισα ψαχνοντας απεγνωσμενα να εντοπισω αυτο το μαγαζι, που ουτε τα ρανταρ της ΝΑΣΑ δεν το ξετρυπωναν. Πιο ευκολα βρισκεις λιγνητη στην Κατεχακη, παρα την εισοδο τους.

Οι διαβουλευσεις για τον προορισμο αυτης της εξοδου ειχε διαρκεια μεγαλυτερη από τη συνεδριαση του Βρετανικου Κοινοβουλιου που προηγηθηκε του Brexit, και, αφου τιποτα δεν καλυπτε τις απαιτησεις ολων, αποταθηκαμε στο σιγουρακι του φιλου Vageli, που όπως και να το κανουμε, εξω δεν εχει πεσει ως τωρα στις προτασεις του. Και για το Vino ηταν καθετος: είναι το νέο καυτο στεκι στην ευρυτερη περιοχη, παμε να πιασουμε στασιδι για το χειμωνα, γιατι καποια στιγμη θα ενσωματωθει και αυτό στο χαρτη και δε θα βρισκουμε ουτε κιλιμι να κατσουμε.

Σαββατο βραδυ, δυομιση ζευγαρια 3 διαφορετικων δεκαετιων, διοτι, τι 30, τι 40, τι 50, καθισαμε στην μικρη, περιποιημενη αυλιτσα του Vino, με τα μικρα μεταλλικα τραπεζακια και τις περιτεχνες μεταλλικες καρεκλες και εξοστρακισαμε σε δευτερολεπτα τους Πολυτεχνιτες στην ακρη τους να λενε για Εφκα και κατι αλλα ακαταληπτα, οσο εμεις οι πληβειοι κουτσομπολευαμε το απαν συμπαν.

Ο χωρος είναι παρα πολύ καλογουστος, μινιμαλ όπως προτιμω και αγαπησιαρικος με τις δεκαδες μικρολεπτομερειες, όπως τα εντονα χρωματα πισω απ το μπαρ, τα σκαλιστα σερβιτσια και τις τουβλινες κολωνες. Να τονισω ότι το μαγαζι με το ζορι φιλοξενει 12 παρεες, αλλα αυτό μαλλον προσδιδει στην αισθηση οικειοτητας που νιωθεις με το καλησπερα. Αλλα δεν εχω να πω επι του θεματος, φαινεται ότι οι ανθρωποι εφτιαξαν το παραμικρο με αγαπη, και το υπογραμμιζουν με την σχολαστικη καθαριοτητα τους.

Η εξυπηρετηση είναι κεφαλαιο από μονη της. Μεγαλο κεφαλαιο. Το παλικαρι που τρεχει ολη την αυλη, μαζι με τους γονεις του στην κουζινα, δεν μπορει παρα να χαρακτηριστει αψογος. Και αυτό λιγο μου φαινεται. Είναι φιλικος, απροσποιητος, είναι ο εαυτος του. Αυτό μονο σαν καλο μπορω να το σχολιασω, αφου νοιαζεται για όλα, σπευδει να πραγματοποιησει κάθε μικρη ή μεγαλη επιθυμια και κανει ό, τι περνα από το χερι του για να εισαι απολυτως ικανοποιημενος φευγοντας. Δε χρειαζεστε εμενα για να πω ότι ένα πλασμα ευδιαθετο και φωτεινο σα να καταπιε φαρο περιπολικου επηρεαζει θετικα και την ψυχολογια των θαμωνων. Ακομα και αυτων που οδηγουσαν κανα διωρο γυρω γυρω μεχρι να τον γνωρισουν.

Παει, μαλιστα, ένα βημα παραπερα. Δεν είναι μονο προσηνής και επικοινωνιακος, εχει και βαθεια, μελετημενη γνωση του αντικειμενου του. Ξερει να σου πει και το οικογενειακο ιστορικο της αγελαδας που εδωσε το γαλα για το τυρι, το νουμερο οπλης της και το υλικο της κουδουνας που της εχουν κρεμασει. Μας εδωσε ένα φορτηγο πληροφοριες σχετικα με τα γαλακτοκομικα, τα αλλαντικα, τους ταιριαστους συνδυασμους, την καταγωγη και την εποχικοτητα τους. Σα το Wikipedia της ελληνικης κτηνοτροφιας είναι, δειτε το σαν quiz και ζαλιστε τον στις ερωτησεις.

Ο καταλογος δεν είναι μεγαλος, δεν είναι και μικρος όμως. Εχει μια πολύ εκτενη λιστα τυριων που αναθεμα και αν τα εχεις ματαξανακουσει, και καμια δεκαπενταρια μεζεδες και that’s all folks. Όπως λεει και το ονομα, σκοπος είναι να επικεντρωθεις στο Vino, που σιγουρα θα σε ικανοποιησουν με τις επιλογες τους, και να το συνοδευσεις με τα etcetera, για να μη γινει το κεφαλι σου σαν την προαναφερθεισα κουδουνα, διοτι μετα ρισκαρεις αρμεγμα. Εμεις, βεβαια, που ειμαστε πολύ του etcetera, μονο τη μαγειρισσα δεν πηραμε, και αυτό γιατι εκανε τοσο καλη δουλεια που την απασχολουσαμε ολη νυχτα στην κουζινα και της χρωσταμε και ενσημα, και ευσημα γι αυτό.

Το λοιπον, ζητησαμε από τον τυροwizard να μας φτιαξει μια ποικιλια τυριων, χωρις να δωσουμε καμια οδηγια, εμπιστευτηκαμε απολυτα την κριση του και μας δικαιωσε πανηγυρικα ο μπαγασας. Μας εφερε:

Μια πιατελα με 4 ειδη τυριων σε διαφορετικο κοψιμο το καθενα και σε πλουσια ποσοτητα, μαζι με 2 βαζακια με τσατνει, όπως εσκουξε η Αρβελερ στην παρεα όταν τολμησα να τα χαρακτηρισω μαρμελαδες, συκο με πιπερι και λεμονι λεβαντα. Τωρα μην περιμενετε να θυμαμαι όλα τα τυρια με τα ονοματα τους, μην τρελαθουμε τελειως, αλλα μαλλον ηταν γυλωμενη μανουρα Σιφνου, μιτατοτυρι Χανίων με μπουκοβο, γίδινο καπνιστο Νάουσας και ημίχλωρο Μηλου. Ο, τι και αν ηταν, αυτό που ξερω να πω με σιγουρια είναι ότι οι αντιθεσεις γλυκο, ηπιο, πικαντικο, εντονο και ουδετερο που σκαγαν στο στομα μου διαδοχικα με ξετρελαναν και δυσκολα θα ξαναδω το φτωχικο γκουντα στο ψυγειο μου με το ιδιο ματι. (13.5€ σε καλη μερια. )

Ντακακια με σουρωτη μυζηθρα Χανίων (4.30€) Παρα πολύ πλουσια ποσοτητα από 6 σταρενια παξιμαδακια λαδιου αν δεν κανω λαθος, με μπολικο υλικο, τραγανα χωρις να σπανε κυνοδοντα, είναι σιγουρα η πρωτη φορα που δεν χαιρομαι μονο τη γεμιση αλλα και τη βαση.

Τηγανιτες πατατες (3.7€), ψιλουτσικες και αλαδες, τραγανες και πεντανοστιμες, ακομα και όταν κρυωσαν λιγο ηταν εξισου απολαυστικες. Παρατηρησαμε ολοι ποσο γλυκες ηταν, πραγμα που αποδεικνυει ότι δεν είναι μια εισαγωμενη του σωρου, αλλα πολύ καλη ποικιλια.

Παστουρμαδοπιτα (4.9€) που συνοδευτηκε από γιαουρτι με μυρωδικα αφου ο φιλος πατησε ποδι, ηταν απλα εξαιρετικη. Λεπτουτσικη αλλα γεματη υλικο, με ένα παστουρμα μυρωδατο, του Sary από ότι μας ειπαν και ένα φυλλο κρουστο και αλαδο.

Λουκανικο Ευρυτανιας με καπνιστη παπρικα (6.9€) πανω σε πιτα σουβλακιου με πολύ, πολύ καυτερη μουσταρδα στην ακρη. Αγαπιεται ευκολα και από οσους δεν αγαπουν τα λουκανικα, γιατι είναι κρεατενιο χωρις να χανει σε ζουμεροτητα ή σε γευση. Θα προτιμουσα κατι πιο δημιουργικο απ τη σουβλακοπιτα, όχι επειδη με χαλασε, αλλα επειδη μας καλομαθαν στα ψαγμενα ως εκεινη την ωρα.

Κεφτεδακια μοσχαρισια (5.5€) με γιαουρτακι διπλα για βουτιες. Ηταν κουτσικα, αλαφροτηγανισμενα και τοσο μαλακά που λιωνανε στο στομα. Ηρθαν κατευθειαν απ τη φωτια, ολοφρεσκα και υπεροχα. Οσα και να ειχαν στριμωξει σε αυτό το πιατο, θα εκαναν φτερα.

Αφησα τα δυο καλυτερα, αν και η συγκριση είναι ανιση διοτι όλα οσα φαγαμε ήταν εξαιρετικα, για το μεγαλο φιναλε. Στη δευτερη θεση, η Μις καβουρμας 2017, μεσα σε τηγανιτα αυγα (6.9€) σαγανακι, με ένα καβουρμα αριστης ποιοτητας και μεγαλης ποσοτητας, σε ένα συνολο ανεπαναληπτο. Ε, καλα, σβηστε το αυτό, αφου εμεις το επαναλαβαμε, και αν ειχαν μεινει αυγα στην κουζινα, θα το παιρναμε και μια τριτη φορα, μπεσα. Μαλιστα τη δευτερη φορα μας αντιπροταθηκαν μπειμπι πατατουλες αντι για τηγανιτες που ζητησαμε, για να μην χρειαστει να περιμενουμε. Οι πατατουλες μελι, ολογλυκες, μουρλια.

Στην πρωτη θεση, με διαφορα στηθους, η καπνιστη χοιρινη μπριζολα Καρδιτσας, με τριμμενα πιπερια και τσατνει βερικοκο- σκορδο (7.5€), Τελευταια φορα που ειχα γευτει καπνιστη μπριζολα ηταν στα παρακειμενα Φουρνομαγειρεματα, σε μια λαχταριστη εκδοχη που με εκανε να πιστεψω ότι αποκλειεται να ξαναβρω τοσο φινα γευση. Όπως παντα όταν κανω βαρυγδουπες δηλωσεις, διαψευστηκα ολοκληρωτικα. Αν η πρωτη με ειχε συνεπαρει, αυτή με πηρε και με σηκωσε και εκανε το στομαχι μου, που ως τωρα δηλωνε εργενης και γυρνουσε από μπιφτεκι σε φιλετο, να της ορκιστει αιωνια πιστη.

Δεν θελω να αναλυσω τις υφες και τις γευσεις του γιατι θα το μαγαρισω, απλως θα πω ότι ευτυχως οι φιλοι μου ειδαν το ματι μου που γυαλισε επικινδυνα και μου παραχωρησαν το πιατο σχεδον αθικτο, τους ευχαριστω γι αυτό και τους επαινω για τη σωφροσυνη τους να προστατεψουν τα χερια τους απ το μαχαιρι μου.

Τωρα, βεβαια, δεν ξερω αν πρεπει να εμπιστευτειτε τη γνωμη ενός τραπεζιου που σε μαγαζι με το vino ενσωματωμενο στο ονομα του, παραγγειλε ψημενη ρακι για τους μεν και μπυρα για τους δε, ενώ η ιδια η γραφουσα τιμησε πολλακις το νερο τους. Μας κερασαν όμως ελαφρυ και ευγευστο αφρωδη οινο, τον οποιο λατρεψα αν και δεν πινω αλκοολ γενικα και στραγγιξα. Οσοι με ξερουν, μπορουν να απορησουν. Μαζι μας εφεραν και μια γλυκεια αμαρτια από σιροπιασμενο τσουρεκι με παγωτο καιμακι, παρα πολύ καλο στην απλοτητα του.

Όλα τα παραπανω με καμποσα μπουκαλακια ρακι και μπυρες μας χρεωθηκαν 83€ για 5 κατευχαριστημενα ατομα που εφαγαν πολύ, ηπιαν πολύ και περασαν μια ομορφη, χαλαρη βραδια με αγαπημενα προσωπα σε καλοκαιρινο περιβαλλον. Όλα οσα μας προσφεραν οι ανθρωποι είναι πραγματα που ανυπομονω να ξαναγευτω, και οσα δεν δοκιμασα παιρνουν φυλλο πορειας για την επομενη φορα.

Το μονο προβλημα που αντιμετωπιζω είναι το εξης: να το προτεινω? Απ τη μια η σκληρη δουλεια και η αφοσιωση αυτης της οικογενειας στο μαγαζακι τους είναι τετοια που τους αξιζει να γινει εκει μεσα το terravibe το τριημερο του Rockwave. Αλλα, καθοτι μουλαρα και εγωιστρια, θελω να μην πατε, γιατι την αγαπησα αυτή την τρυπα του χαρτη και αν πατε μια φορα δεν μπορει να μην ξαναπατε, οποτε θα γεμισει και αντε να ξαναβρω εγω τραπεζι. Ασε που θα εκλειψουν και οι καπνιστες…


Beer Restaurants - Ηράκλειο, Αθήνα
Μαι
15
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Υπαρχουν ορισμενοι ανθρωποι που σου γινονται αμεσως συμπαθεις. Η αυρα τους φταιει, το κεφι τους, η διακριτικοτητα ή η εκρηκτικοτητα τους, ποιος ξερει; Παντως σε κερδιζουν με το καλημερα. Στο καληνυχτα, εχετε ηδη γινει κολληταρια. Αντιστοιχως, υπαρχουν ορισμενα μαγαζια που σου γινονται αμεσως συμπαθη με τον ιδιο ακριβως τροπο. Δεν είναι ακριβως πρωτοτυπα, ή πανεμορφα, ουτε σερβιρουν τα καλυτερα πιατα. Παρ όλα αυτά, φευγοντας εχετε γινει φιλοι, και ως τετοιοι, ξερετε ότι θα ξανασυναντηθειτε.

Δευτερα απογευμα, και κανονιζω με δυο φιλους που επαθα ακριβως αυτό όταν τους γνωρισα, να βγουμε για να γιορτασουμε τα γενεθλια του ενός, που είναι πιο μελαγχολικος από τον Γκαρφιλντ τα πρωινα Δευτερας. Ναι, γιατι, αν δεν παθεις κριση μεσης ηλικιας στα 23 σου, ποτε θα την παθεις! Μιλαμε ηταν σα τη Μεγαλη Παρασκευη και την επετειο του Ολοκαυτωματος σε ένα. Πληρης συναισθηματικη καθιζηση.

Σε τετοιες βαριες περιπτωσεις ψυχικης καταβαραθρωσης (ε? ε?) μια είναι η λυση με το συγκεκριμενο ατομο: Μπυρα! Σα το μαγικο ζωμο του δρυιδη Πανοραμιξ, η μπυρα τον ξυπνα από τον καταθλιπτολήθαργο και ανοιγει το γλαρο του ματι και το δεμενο με σπαγγο στομα του. Προορισμος η Μεθεξη, που βολευε σαν περιοχη και ειχε και ένα ξεγυρισμενο 40% εκπτωση για εκεινη τη μερα.

Ενώ ειχα περασει υπεραπειρες φορες από μπροστα, ποτε δεν την ειχε παρει το ματι μου. Είναι όμως μια πολύ ομορφη, προσεγμενη μπυραρια, με μια εξωτερικη ξυλινη βεραντα που περιβαλλεται από φυτα πολύ ευχαριστη. Και ο εσωτερικος χωρος, σκοτεινος, ξυλινος διακοσμος πεντακαθαρης μπυραριας, είναι πολύ ζεστος για παραμονη ωρων. Μαλιστα, παρα τα οσα περιμενεις, είναι πεντακαθαρη απ ακρη σε ακρη.

Τι θα αλλαζα? Τη μουσικη, ασυζητητι. Ηρθα σε μπυραρια και συ μου γαργαλας τα αφτια με τζαζ και lounge ακουσματα? Αν είναι ετσι, βγαλε και μια κοπελα με την αντιστοιχη στολη να μοιραζει πουρα και βαλε για μασκοτ τον Τσοχατζοπουλο. Ή απλα ασε τα τρελα, πιασε 96.9 στα fm και ασε τα ηχεια να κοπανανε Rage against the machine, ή εστω Whitesnake, μεχρι τα μηνιγγια μου να μεταμορφωθουν σε κυμβαλα.

Η εξυπηρετηση από μια κεφατη κοπελα ηταν αριστη, εσπευδε να εξυπηρετησει στα παντα, μας γεμισε τα ποτηρια νερο αναριθμητες φορες και εκανε ότι περνουσε από το χερι της να ειμαστε ευχαριστημενοι. Τα μονα δυο αρνητικα που εχω να προσαψω, και δεν σχετιζονται αμεσα με αυτην, την οποια ξαναλεω βρηκα αψογη, ηταν οι χρονοι αφιξης πιατων και το τελικο κερασμα.

Για τους μεν πρωτους, ηταν εξαιρετικα συντομοι, με αποτελεσμα να βομβαρδιζομαστε από πιατα, να μην προλαβαινουμε να φαμε μια μπουκια και να εμφανιζονται άλλες δεκα γυρω μας, σα τη Λερναια Υδρα με τα κεφαλια της. Ειχαμε γυρω μας τα κυκλωπεια τειχη να ορθωνονται με ρυθμους δυσαναλογους της καταναλωσης, με αποτελεσμα να παγωνουν όλα και μεις να τρωμε με ορθοπεταλιες, χωρις να μπορουμε να σταυρωσουμε κουβεντα. Οσο για το κερασμα, καταλαβαινω ότι η εκπτωση μαλλον το αποκλειει σαν πρακτικη από μονη της. Αλλα η κοπελα ακουσε ότι ο φιλος μας ειχε γενεθλια, οποτε θα ηταν καλοδεχουμενη μια οποιαδηποτε κινηση από το εστιατοριο, να χαμογελασει και ο γρουσουζης εορταζων.

Ο καταλογος εχει το μεγεθος της Παπυρους Λαρους, τομοι 1-3. Χρειαστηκα ένα τεταρτο για να φτασω στα ποτα, τα οποια δεν διαβασα καν. Λιγοτερη εξεταστεα υλη ειχα σε ορισμενα μαθηματα επιλογης στο πανεπιστημιο. Σαλατες, ζυμαρικα, ριζοτο, ορεκτικα, κυριως, μπεργκερ, specialties, ταπας, μονο το σουσι λειπει και κλεισανε. Δεν συμφωνω με τοσες επιλογες, βελτιστοποιηστε τις πιο χαρακτηριστικες σας και εξαφανιστε με πανισχυρο ΒΙΜ ολες τις υπολοιπες, απλως μας κουδουνιαζουν το κεφαλι. Διοτι, ενώ τιποτα δεν ηταν κακο, τιποτα δεν ηταν και αριστο.

Μολις καθισαμε στο μεγαλο ξυλινο τραπεζι ηρθαν χαρτινα σουπλα και ένα καλαθακι με παρα πολύ αφρατες φετες πολυσπορου ψωμιου, κριτσινια και ένα ντιπ με βαση το γιαουρτι, που ηταν ουδετερο (0.80). Με ταχυτητα πολυβολου αρχισαν να ερχονται:

-Σαλατα Ταλαγανι, με σπανακι, μανιταρια πλευρωτους, λιαστη ντοματα, προσουτο, παρμεζανα, βινεγκρετ με μπεικον και ένα κομματι ταλαγανι. (6.80€). Σαλατα δυο ταχυτητων. Πρωτα απ όλα τα υλικα δεν εδεναν ουτε με ναυτικο κομπο, το μπεικον ηταν σε κομματια, η λιαστη ντοματα λιωμενη στη βινεγκρετ και τα παντα ηταν λουσμενα σε μισο κυβικο τονο μιας παχυρρεστης, υπεργλυκης σαλτσας βαλσαμικου. Τα ιδια τα υλικα, όμως, ηταν νοστιμα, με λιγοτερη σως και πληρη αφαιρεση λιαστης ντοματας θα ηταν πολύ καλη.

-Πατατες σατω (3.10€) Θεικες. Χοντρα ασυμμετρα κομματια πρωτα βραστης και κατοπιν τηγανιτης πατατας τοσο τραγανης και αλαδης, που παταει κατω κάθε τηγανιτη πατατα. Από τα ταπας, πηραμε λουκανικο με μουσταρδα και τις ιδιες πατατες, απλο αλλα νοστιμο (3€)

-Ποικιλια ορεκτικων (15€) που περιλαμβανει φλογερες, spring rolls, πουγκακια με ροκφορ, καταιφακια με σπανακι και κοτοπουλο Μεθεξη. Παλι 2 ταχυτητων. Οι φλογερες με μια τυρενια καυτη γεμιση ηταν αλαδες και απαιχτες, το ιδιο και οι τσουρουφλιστες τυρομπαλες με ροκφορ, που ηθελα να τις παρω ολες για τον εαυτο μου. Τα spring rolls ηταν οκ, αδιαφορα, χωρις να είναι ασχημα, ενώ μετεξεταστεα εμειναν τα στεγνα καταιφια με την ελαχιστη γεμιση σπανακι, που σαν ιδεα είναι ψαγμενη, σαν αποδοση φτωχη και το παναρισμενο μινι ρολο κοτοπουλο με υποτυπωδη γεμιση φετας, ντοματας και πεστο, που ηταν πιο στεγνο από την ερημο Καρ μετα από 60 μερες ανομβριας.

Δεν ειχαμε προλαβει να δοκιμασουμε καν την ποικιλια, όταν κατεφθασαν και τα κυριως. Πηραμε 3 διαφορετικα μπεργκερ, ένα pacific mushroom, ένα texas και ένα tartufata, στα 6.30 τα πρωτα και το τελευταιο στα 6.90€, αλλα επειδη εγω δεν δοκιμασα προφανως των αλλων δυο, ε δε θα σας κανω τα αφτια κουνουπιδια με τα υλικα τους.

Το δικο μου μπεργκερ, το tartufata ειχε μαρουλι, σπεκ και τηγανιτο αυγο, ταρτουφατα και σως bbq και δε με συνεπηρε. Ηρθε μεγαλο και αφρατο με ένα σωσακι μαγιονεζας και πατατες λεπτοκομμενες, αλλα το ψωμι ηταν παραψημενο και δεν ειχε καμια υγρασια από σαλτσα. Αν σε αυτό προσθεσεις το αυγο που δεν ηταν μελατο ουτε κατά προσεγγιση, και το σπεκ ηταν δυο χιλιοστα κομματι, καταλαβαινεις γιατι δε θα το ξαναπαιρνα. Το μπιφτεκι είναι όμως χοντρο, ζουμερο και παρα, παρα πολύ ευγεστο, οποτε θα προτιμουσα απλως άλλο συνδυασμο υλικων.

Μαζι πηραμε 1lt μπυρα Veltins (9€) που ηρθε στο πιο εκθαμβωτικα ψαγμενο σκευος – μποτιλια που εχω δει ποτε. Καμια γκουρου της μπυροποσιας δεν ειμαι, τα μονα που ξερω να πω σχετικα είναι ότι είναι γερμανιδα και, όπως ολες οι Γερμανιδες, ξανθια, ελαφρως πικρη, αρκετα ελαφρια και λιγο παγωμενη. Ευκολοπιοτη.

Το συνολο για ένα υπερπληρες γευμα ανηλθε στα 57.2€, ενώ με την εκπτωση εκανε βουτια στα 34.4€ περιπου, και μπορω να πω με απολυτη βεβαιοτητα ότι ηταν πολύ καλα. Υπαρχουν πολύ οικονομικες λυσεις, ειδικα σε ταπας, τα οποια μου φανηκαν ιδιαιτερα και λιγουρευτα και θα τα τιμησω σε επομενη επισκεψη. Οι υψηλοτατες τιμες που διαβασα σε άλλες κριτικες δεν υφιστανται, επομενως καταληγω ότι μαλλον γινανε σημαντικες μειωσεις. Ή το πορτοφολι μου γεννησε λεφτα.

Καταληγω ότι η Μεθεξη είναι ντομπρο μαγαζακι, με απλη κουζινα, επιλογες με το τσουβαλι και αρκετα ενταξει γευσεις. Δεν είναι η καλυτερη μπυραρια που εχω παει, δεν είναι καν στο top 10, αλλα δεν με χαλασε κατι, περασαμε καλα και τελικα ο εορταζων σταματησε να γκρινιαζει και εσκασε ένα χαμογελο στο μπεργκερ του. Χωρις να ειναι κατι εξαιρετικο, τη συμπαθησα. Δε θα ελεγα όχι να βρεθω ξανα στα τραπεζακια της για μπυρα και ταπας, και ισως να δοκιμασω και κατι από τις άλλες κατηγοριες. Που ξερεις, ισως κατι το κανουν καλυτερα!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 40%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Καμίνια - Ν.Φάληρο, Αθήνα
Απρ
30
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Κατω στον Πειραια, στα Καμίνια, φτώχεια, καλη καρδια, μα και γκρινια. Αυτη ειναι η μοναδικη σχεση που ειχα ως τωρα με την εν λογω συνοικια, και καλα να ειναι ο Μπιθικωτσης που τα τοποθετησε γεωγραφικα στον εσωτερικο μου χαρτη, γιατι ειδαλλως, οταν με ενημερωσαν οτι παμε Καμινια, με μια φυσικοτητα λες και μου ειπαν "παμε Μυκονο", θα ρωτουσα αν εννοουσαν αυτα της κολασης.

Καμινια, λοιπον, ο προορισμος, και μαλιστα σε καπηλειο. Ωσπου να φτασω εκει, με το ματι κολλημενο στο gps και το βλεμμα του ροφου σε λειτουργια, επιβεβαιωθηκαν ολα τα σκελη του τραγουδιου. Τη φτωχεια, δυστυχως, τη βλεπεις παντου γυρω σου, και ειναι κριμα να αφηνουν μια τοσο ομορφη συνοικια να ρημαζει. Την γκρινια την προκαλει η απειρη κινηση ως εκει, αλλα, δε βαριεσαι; Καλη καρδια.

Μπαινοντας στο μικρο μαγαζι μου ρθε να βαλω τα γελια. Συγνωμη, αλλα ο συνδυασμος βαρελια στον τοιχο απ τη μια και δαχτυλιδια ορατα απ τη στρατοσφαιρα της φιλης που καθοταν ευθυτενης και ολο ποζα απο την αλλη, ειναι υλικο για να στρωσεις κοιλιακους απ το γελιο. Ευτυχως που ο αρρεν της παρεας ηταν πιο καζουαλ, γιατι θα ημουν σα τη μπαμια μες τα βλητα παλι. Παντως, καλο ειναι να γνωριζετε που πατε και να αφησετε τη Λουι Βιττον στο σπιτι.

Και για να επιστρεψουμε στα του χωρου, ειναι κουτουκι με οτι αυτο συνεπαγεται. Σε μπεζοκαφε αποχρωσεις τα παντα, τα προαναθερθεντα βαρελια δινουν μια αισθηση απο κελαρι, μικρα ξυλινα τραπεζια με λαδοκολλα και απο δω παν και οι αλλοι. Το μονο που θα ηθελα ειναι λιγο καλυτερες τουαλετες, και ειμαι καλυμμενη. Οχι οτι ειναι κατι ιδιαιτερο, αλλα το σκοπο του τον επιτελει: φτωχος διακοσμος, φτιαγμενος με καλοκαρδοσυνη, που προκαλει μια σχετικη γκρινια για το μεγεθος των τραπεζιων. Καμινιωτικο 100%, λοιπον.

Στην εξυπηρετηση μπερδευτηκα αρκετα. Δεν καταλαβα ποσοι ειχαν αναλαβει το σερβις, ειδα κανα δυο τρεις κυριους, με ετεροκλητα ρουχα για να περνανε αναμεσα απ τα τραπεζια ινκογκνιτο μαλλον, να κουβαλανε πραγματα, αλλα σε ενα πολυ χυμα κλιμα, με αποτελεσμα να μη τους δινεις ιδιαιτερη σημασια. Καταλογος δεν υπαρχει, ή, αν υπαρχει, δεν τον ειδαμε, μας απαριθμησαν, ομως, τα κυρια πιατα τους στα κρεατικα, οπου προσανατολιστηκαμε, και τα επανελαβαν προθυμα, οταν, αναμενομενα, μπλεξαμε τα μπουτια μας. Παντως, καλο ειναι να εχετε κανει απο πριν την ερευνα σας, για να μη σας ξεφυγουν εξαιρετικα πρωτα, πραγμα που κοντεψαμε να παθουμε και μεις στον τομεα σαλατα.

Κατα τα αλλα, ό, τι ζητησεις ερχεται αμεσα, απλως πρεπει να ζητησεις και τα αυτονοητα, οπως το νερο. Τα πιατα καταφθανουν γρηγορα, ισως πιο γρηγορα απο οσο θα μου ταιριαζε, γιατι ειμαι και λιγο της αργης κινησης, ενω οι γνωστες γυφτιες με την αποδειξη Χουντινι, εδω δεν υφιστανται.

Μετα απο διαβουλευση του ζευγαριου απεναντι και ελαχιστη δικη μου συμμετοχη, γιατι ως γνωστον ειμαι ζωο παμφαγον αλλα ουχί φαναροκρατον, και στους δυο τριτος δε χωρει, πηραμε:

-Σαλάτα βραστων λαχανικων (5€), που εντυπωσιαζει με την ποικιλια, την ποσοτητα και το μερακι της. Μπροκολο, κουνουπιδι, πατατες, κολοκυθακια, παντζαρια, χορτα και μαυροματικα με το μαιντανο, την πιπερια και το κρεμμυδακι τους, ολα καλοβρασμενα και ποτισμενα με ωραιο λαδι. Δε το συζητω, η ναυαρχιδα των σαλατων τους.

- Τυροκαυτερη, (3€) βελουδινη και ανεπαισθητα τυρενια, μετριως καυτερη, και με ενα κοκκινωπο πιπερενιο χρωμα. Αξια συντροφος του πολυ αφρατου, σουσαμενιου ψωμιου που μου θυμησε εντονα κουλουρι θεσσαλονικης. (2€)

-Αμα σας τελειωσει το ψωμι, βουτατε μεσα χερατες, τραγανες τηγανιτες πατατες (3€) ή, αν ειστε σαν εμενα, ροδελες τραγανοτηγανισμενων κολοκυθιων (3.5€), τα οποια ηταν στεγνα και νοστιμα, απλως με λιγο παραπανω αλευρατη γευση απο όσο χρειαζεται. Με λιγα μπαχαρικα νομιζω το προβλημα λυνεται.

-Σαγανακι αγνωστων λοιπων στοιχειων (3.5€) που αξιζει ειδικη μνεια, τιμητικη πλακετα και το κλειδι της πολης. 3 θεοχοντρα κομματια μαστιχωτο τυρι σε μια θεικη κρουστα, σε μεριδα να το χαρει το ματι και το στομαχι. Ηταν αριστο, και εχω παρα πολυ καιρο να πετυχω τοσο καλοφτιαγμενο σαγανακι που δεν γινεται στουπετσι πριν καν αγγιξει το τραπεζι.

-Μοσχαρισια (9.5€) και δη αψητη ζητησε η μαρκησια και, οπως ολοι εκτος απο την ιδια καταλαβαινετε, της ηρθε μια πολυ καλοψημενη, διοτι σε κουτουκι ειστε μανταμ, οχι στο Maison Pic, να σας φερουν τον ημιονο με το αιμα να σταζει. Παρα την, εντελως κατανοητη για το χωρο, αστοχια στο ψησιμο, το κρεας ηταν ζουμερο, χυμωδες, ωραια καρυκευμενο και ευγεστο.

-Μπιφτεκι γεμιστο (8€) με φετα. Ενας παχουλοκομψος μπογος κιμα, με γενναιο πυρηνα τυριου, εν μεσω τηγανιτης πατατας. Για τα γουστα μου, οπως παντα, σηκωνε λιγοτερο ψησιμο, εντουτοις και ετσι ηταν παρα πολυ νοστιμο και αφρατο.

-Τηγανια κοτοπουλο (8€) με μεγαλα κομματια καθαρου, απαχου φιλετου κοτοπουλο, μεσα σε μια σαλτσα λαδιου-μουσταρδας. Παροτι κοτοπουλοφαγος δεν ειμαι, πρεπει να αναγνωρισω την αριστη ποιοτητα στα κομματια που επιλεχθηκαν, ουτε λιπακια, ουτε πετσακια, ουτε αλλες μουρνταριες. Ενταξει, η σαλτσα δεν ηταν ακριβως δεμενη, και οι κυβοι κοτοπουλο ειναι καπως στεγνοι, αλλα αν ειστε φιλοι των πουλερικων, της υγειινης διατροφης ή προσεχετε λιγο τη σιλουεττα σας, ιδου η τηγανια- δικαιωση.

Καπου εδω τελειωνει η παραγγελια του Σιντλερ, και παλι καλα, γιατι ολα τα πιατα σερβιρονται σε ποσοτητες απο τιμιες ως παλικαρισιες, που απαιτουν πολλη ορεξη, πολλες ωρες και πολλα κουτσομπολια για να ολοκληρωθουν. Συνοδευτηκαν απο ενα κιλο (6€) καλο ημιγλυκο, οπως ειπαν ο Μπολεκ και η Λολεκ που το ηπιανε, και μια σοδα (1.5€),

Με το λογαριασμο μας εφεραν ευγενεστατα ενα πιατο με μηλα σε φετουλες με κανελα, χαλβα και κερασακια μαρασκινο με το σιροπι να εχει ποτισει τα παντα, με αποτελεσμα ολα να ειναι σιροπατα και γλυκα. Το συνολο εκλεισε στα 53€, αλλα ειχαμε ηδη ξεφυγει αρκετα στην παραγγελια, και ενα πιατο λιγοτερο δεν θα μας ελειπε.

Να πω επισης οτι παλι ημασταν το γαλα μες τις μυγες, αφου ολοι οι αλλοι θαμωνες τρωγαν θαλασσινα. Και αν πω οτι δεν καλοβλεφαριασα τη σκαφη με τα αχνιστα μυδια και περνιοταν για μια μεριδα που πηραν κατι δερβισηδες πισω μου, θα πω μεγαλο ψεμα. Οπως, προφανως, καταλαβαινετε, θα γυρισουμε στο Ζαχο με την τεταρτη της παρεας, που μας την εσκασε και ελειψε απο το τραπεζι, να χωθουμε ως τον αγκωνα μεσα στη σκαφη, και ως τοτε ελπιζω η αλλη η τρελη να εβαλε μυαλο και να χει βγαλει τα δαχτυλιδια, ειδαλλως θα φαμε μυδι με μαργαριταρι. Το συμφωνησαμε με ενα νοημα.

Ιταλία - Σταμάτα & Άνοιξη, Αθήνα
Απρ
17
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
1-9

Σαββατο μεσημερι με έναν ηλιο τεραστιο, πιο μεγαλο από το τα κεφαλι μου με το μαλλι ζουγκλα από τον υπνο, η πρωτη πραγματικα ζεστη ανοιξιατικη μερα για φετος, αποφασισαμε να τη γιορτασουμε όπως της πρεπει: με υδατανθρακες. Ο στοχος απλος: βρες κατι εδώ κοντα με πιτσα. Ε, στην αποφαση βοηθησαν κατι πελωριες ταμπελες εξω απ το μαγαζι που μας ενημερωνουν για προσφορες στην εν λογω στρογγυλη θεα, σε συνδυασμο με την ανυπαρξια ποιοτικοτερων επιλογων στη νοητη γραμμη που χωριζει το «εδώ κοντα» με το ξεσπιτωμα.

Ραντεβου απεξω στις 2 το μεσημερι και το μαγαζι αδειο και κλειστο. Μας πεσαν τα αφτια. Αλλα επειδη ο τολμων νικα, εκανα την προσπαθεια μου και εσπρωξα με θαρρος την πορτα. Τελικως αποδειχθηκε πως ηταν ανοιχτα, απλως χωρις πελατεια να εξυπηρετησουν, γι αυτό και δεν ειχαν μπει στον κοπο να ετοιμασουν το μαγαζι. Οι μαξιλαρες των καναπεδων στοιβαγμενες στη γωνια, η σαλα ατημελητη και οι καρεκλες πανω στα τραπεζια. Τουαλετες δεν επισκεφθηκαμε και δεν γνωριζω τι εικονα παρουσιαζουν.

Γενικα ο χωρος δεν είναι ασχημος, ένα τετραγωνο με καμια 12καρια τραπεζια που χωριζεται από την ανοιχτη κουζινα με ψευτικο τοιχο με ενδιαφερουσα ταπετσαρια. Ο εξωτερικος χωρος με τραπεζακια στο πλακοστρωτο μπροστα, που όμως συνορευει με την κεντρικη λεωφορο και δεν ξερω κατά ποσο είναι ευχαριστο να τρως μες τα κορναρισματα. Παντως, παροτι ανετοιμος να δεχθει κοσμο, ηταν αρκετα καθαρος όταν πηγαμε.

Τα τραπεζια είναι βαρια ξυλινα, που στρωνονται με απλα, φθαρμενα πλαστικα σουπλα που εχουν δει και καλυτερες μερες και μικρα λευκα τετραγωνα πιατα, ενώ τα μαχαιροπηρουνα ερχονται σε νεροποτηρο μαζι με χαρτοπετσετες. Μπουκαλι νερο δικο τους που δεν ξαναγεμισε ποτε, και τα παρακατω φαουλ που στοιχησαν στη βαθμολογια του σερβις.

Παρα το ότι καθομασταν κυριολεκτικα ένα μετρο από την κουζινα και το ταμειο, μετα από τα βασικα της εξυπηρετησης κανεις ποτε δεν ασχοληθηκε ξανα μαζι μας, σε ένα αδειο μαγαζι. Για να τραβηξουμε την προσοχη της, εκτελουσας χρεη σερβιτορας, ιδιοκτητριας ιδρωσαμε. Αποδειξη ηρθε κανονικοτατα, χωρις να ζητηθει και οι χρονοι στην αφιξη των πιατων ηταν καλοι, αν και τα δυο κυριως ηρθαν με αρκετη χρονικη διαφορα. Εμεις απλως ετυχε να σκοπευουμε εξαρχης να τα μοιραστουμε, οποτε λειτουργησε προς οφελος μας.

Αυτό όμως που δεν μου εκατσε καλα στο ματι, ηταν ένα ατοπημα στο πιατο αλλης παρεας, του οποιου αθελα μου εγινα μαρτυρας. Ειπαμε, απειχα και ένα μετρο από την κουζινα. Προς το τελος του δικου μας γευματος αφιχθησαν άλλες δυο παρεες. Η μια από αυτές ειχε παραγγειλει μεταξυ αλλων μια μακαροναδα με μπροκολο, η οποια σερβιριστηκε χωρις ο μαγειρας να την εχει ολοκληρωσει. Όταν καταλαβε τι συνεβη ζητησε από τη σερβιτορα να το φερει πισω γιατι δεν ηταν ως οφειλε να είναι το πιατο, αυτή αρνηθηκε, διοτι ηδη ειχε παει και ο πελατης δεν το ειχε επιστρεψει. Η κινηση αυτή μου φανηκε αντιεπαγγελματικη και στερει από το σερβις αυτοματως ετι μια ντοματα.

Το μαγαζι χαρακτηριζεται ιταλικο εστιατοριο από τους ιδιους, εντουτοις σερβιρει περα από πιτσα, ζυμαρικα και ριζοτι, με την ιδια ευκολια μπεργκερ σε μεγαλη ποικιλια. Προσωπικα μου θυμιζει πολύ περισσοτερο fast food επιλογη, παρα τραττορια, αλλα ποια ειμαι εγω να τους αμφισβητήσω?
Εμεις μετα από σκεψη επιλεξαμε:

-Πατατες τηγανιτες χειροποιητες (2.50 €) αναλατες, λεπτες σαν στικς και ευχαριστα τραγανες. Επειδη το μπεργκερ ειχε συνοδεια από πατατες, μας τονισαν ότι πιθανως δεν χρειαζομαστε εξτρα μεριδα. Είναι που δε μας ξερουν, η Ναξος από μας δουλευει, εκτιμηθηκε όμως η συμβουλη.
- Burger XXL meal (5.20 + 1.30 € για τις συνοδευτικες πατατες καλη ωρα. ) Περιεχει Bacon, τυρί, κρεμμύδια πανέ, ντομάτα, μαρούλι και σως barbeque. Βρηκαμε ωραια ψημενο το μπιφτεκι και γευστικο, αφρατο το ψωμακι, αλλα δυστυχως η υπερβολικη bbq ειχε καλυψει όποια άλλη γευση και δεν βρηκα καπου τα αλλα υλικα. Ενω υπηρχαν, ηταν αδυνατο να τα γευθουμε κατω από 7 στρωσεις σαλτσα. Είναι όμως καλη μεριδα, ειδικα για την τιμη της, και μπορει να μην είναι το σουπερ μπεργκερ, είναι, εντουτοις, σπιτισιο και συμπαθεστατο.
-Special pizza (7.50 €) με ζαμπόν, bacon, πεπερόνι, μανιτάρια, πιπεριά, διπλό τυρί, σάλτσα ντομάτας. Μας ηρθε με πολύ αφρατο στεφανι, νοστιμη, με αισθηση ξυλοφουρνιστη. Θα θελαμε παραπανω μανιταροπιπεριες και το μπεικον πιο ξεροψημενο, αλλα είναι σιγουρα μια αξιοπρεπης πιτσα που ευχαριστως θα ξανατρωγα.
-Μπολακι με μαγιονεζα (0.40 €) και Jack Daniels (0.70 €) αρκετα πικαντικη και μοιαζει σπιτικη, με μια γλυκια κρεμμυδιλα. Δε μου αρεσε, αλλα και μονο που φερνει σε χειροποιητη την προαγω στην επομενη ταξη.

Με μισο μπεργκερ εκαστη, μιση πιτσα και τις πατατες σκασαμε, και δεν υπηρχε χωρος για σαλατα, που τις βλεφαριαζα πολλη ωρα λογω των πληθωρικων επιλογων, ή για άλλο ορεκτικό. Υπήρχε όμως για γλυκο, οποτε, ελλειψει μικρου κερασματος, επιτεθηκαμε στα παγωτα γνωστου γαλακτοπωλειο εκει διπλα και πηραμε τη δοση μας. Το ΧΧL μη σας τρομαζει, τρικακι ειναι για εφε, τα μπεργκερ εχουν δυο μεγεθη, νορμαλ που ειναι σα την καβουροπαττυ του Μπομπ σφουγγαρακη και XXL, ητοι λιγο μεγαλυτερο απο το golden των goodys.

Συνολικα πληρωσαμε το συγκλονιστικο ποσο των 17.60 €, λιγοτερα από 9 € το ατομο και φυγαμε εντελως πληρεις. Γενικως, όλα οσα περιλαμβανονται στον καταλογο είναι πολύ ορθολογικα τιμολογημενα για να γεμισεις την κοιλια σου χωρις να χρειαστει να συμβουλευτεις τον λογιστη σου αν σε παιρνει το ανοιγμα, και είναι μια πολύ καλη εναλλακτικη σε περιοδους αφραγκιας.

Θα ηθελα να δωθει λιγη παραπανω προσοχη στους τομεις που επιδεχονται βελτιωσης, αλλα λογω εγγυτητας και τιμιου φαγητου σε τιμιοτατες τιμες, θα με ξαναδει, αμα με πιασει λιγουρα για πιτσα. Φεξε και μου και γλίστρησα θα μου πεις, αλλα παντως μη το φοβηθειτε αν περασετε από κει κοντα.

Ψαροταβέρνες - Ν. Ερυθραία, Αθήνα
Απρ
02
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

«Ρε συ Βαγγέλη, θα φάμε τελικά?»
«Να δεις νηστικοι θα μεινουμε! »

Αυτά ψιθυρίζονταν για βδομαδες ολοκληρες στα πηγαδακια της παρεας, από τοτε, δηλαδη που η σκυταλη του οικοδεσποτη περασε στον δικο μας VAGELIS, ο οποιος μας εταξε Ε/Γ και γκουρμε ψαροφαγια. Ελα όμως που η μερα πλησιαζε και μεις μενου δεν βλεπαμε, οποτε το χαμε δεσει κομπο ότι μετα θα παμε για σουβλακια. Για σουβλακια πηγαμε. Μετα από δυο μερες που χωνεψαμε.

Κοιτα να δεις κάτι πραγματα. Το Ταξιδευοντας στα Βορεια είναι λογικο να μην εχει πεσει στην αντιληψη οσων μενουν νοτια, κεντρικα ή δυτικα. Να μην το χω δει, όμως, εγω, που μενω 10 λεπτα με το ζορι από εκει και δουλευα στο «νησι» της Ερυθραιας τοσα χρονια, που ακουστηκε? Εμ, πηγε και αυτό το παλικαρι και το παράχωσε στην Ευαγγελιστριας, που δεν τη λες και Fifth Avenue, και που να το παρει το ματι μου, που χει και 6 βαθμους μυωπια;

Το ραντεβου καθορισμενο για μεσημερι Κυριακης, με έναν ανοιξιατικο καιρο που σου ανοιγε ψυχη και πνευμονες, φτανω με την καλυτεροτερη μου φιλη εξω από το μαγαζι. Διοτι αν δεν γνωρισεις στους καινουργιους σου φιλους τις παλιες σου αγαπες, δεν μπαινει νέο αιμα στις παρεες, να αντικαταστησει το αποστατημενο παλιο. Κατσε, λοξοδρομησα παλι.

Το μαγαζι μοιαζει με αυτονομο νησακι, με την εξεδρα του για προκιμαια και τα τραπεζακια του καλυβια διπλα στη θαλασσα. Δεν είναι κανενα εστιατοριο πολυτελειας, και μαλλον γι αυτό ακριβως μου αρεσε. Είναι πεντακαθαρο, προσεγμενο, απλο και θαλασσινο. Εγω δε θελω τιποτε άλλο για να το συμπαθησω

Τραπεζι δωδεκα ατομων, ομορφα στρωμενο, και πολλα υποσχομενο. Το μαγαζι βρισκοταν σε σχετικη πληροτητα ηδη από τη μια το μεσημερι και ετσι παρεμεινε οσες ωρες καναμε καταληψη στα τραπεζια του. Ευτυχως εχουν προνοησει και απασχολουν μεγαλο αριθμο εργαζομενων, που ετρεχαν ασταματητα με πιατα και ποτηρια στα χερια. Στοιχηματιζω ότι περαν των μαγειρων, λαντζερηδων και σερβιτορων, πληρωνουν και επισημους ξεψαχνιστες και ξεκοκκαλιστες. Δεν υπηρξε ψαρι, μικρο ή μεγαλο, που να μην ερθει πληρως και αριστα φιλεταρισμενο, με χειρουργικη ακριβεια.

Οσον αφορα στη δικη μας εξυπηρετηση, τα πιατα ειχαν καλη ροη και σε καμια χρονικη στιγμη δεν μειναμε με αδεια πηρουνια, τα αδεια σκευη μαζευονταν αμεσα και το νερο ή το κρασι δεν προλαβαινε να ριξει τη σταθμη του. Επειδη, όμως, θελω να ειμαι δικαιη, θα πω ότι θα ηθελα λιγο παραπανω επιμελεια από κανα δυο παιδια, που σε καποιες φασεις αποσυντονιζονταν. Αυτό προφανως δεν εκτεινεται σε όλο το σερβις, αλλα επειδη ξεχασαν κανα δυο φορες πραγματα που ζητηθηκαν, και μου λειψε και κομματι το προσωπικο στοιχειο, θα βαλω 3, γιατί μπορουν και λιιιιγο καλυτερα.

Πριν περασω στο καλυτερο κομματι, τα εξαισια πραγματα που κατηφορησαν προς το στομαχι μας, θα διευκρινησω κατι. Το Ταξιδευοντας δεν είναι φθηνο μαγαζι: δεν είναι φθηνο στην ποιοτητα του, δεν είναι φθηνο στην πρωτη υλη του και δεν είναι φθηνο στην ποσοτητα του. Δεν εχει καμια επαφη με κατεψυγμενα, δε θα σου προσφερει κατι που δε θα ετρωγε η οικογενεια του ιδιοκτητη. Αυτή η εμμονη στην ποιοτητα σαφεστατα εχει και καποιο οικονομικο κοστος, που, πιστεψτε με, για το τελικο προϊόν είναι παραπανω από λογικο.

Σιγουρα δεν είναι για κάθε μερα. Μα, αν ηταν για κάθε μερα, ισως εχανε την αξια του. Αν όμως χρωστατε στον εαυτο σας μια πολυτελεια, αν θελετε να γιορτασετε μια επιτυχια, μια επετειο, μια προσωπικη στιγμη, είναι το ιδανικο μερος. Εξαλλου μεγαλο ρολο παιζουν και οι επιλογες που θα κανετε, διοτι σε άλλη τιμολογιακή κλιμακα κινειται το μεγαλο ψαρι, σε άλλη το γαυράκι. Αποφασιζετε συμφωνα με το budget σας.

Οσο για μας, δεν αφησαμε λεπι στο Βυθο του Μπικινι.

-Βουνα από φετες ψωμι, μαυρο και λευκο, ψημενες με μπολικο λαδι. Για μενα που ετρωγα την ψιχα και χαριζα στην κολλητη την κορα, ηταν παρα πολύ ωραιο που ειχαν λαδι, αν και σε έναν πιο νορμαλ ανθρωπο θα φαινοταν πολύ.

- Τοματα ταξιδευοντας με καπαρη κριταμο και ανθο αλατιου (6€). Και εκει που λες, σιγα ρε μεγαλε την πολυπλοκη σαλατα, ξεφλουδισμενη ντοματα με κατι πρασινες ψεκαδες είναι, δοκιμαζεις και μενεις βλακας από το ελαφρυ, ζουμερο, μυρωδατο αποτελεσμα, που δροσιζει ιδανικα αναμεσα στα τηγανιτα.

- Ταραμοσαλατα (4,60) ωραια χειροποιητη, αλλα βασικα την αγνοησα για την διπλανη της ρεγγοσαλατα (5.20) η οποια δεν είναι απλα πεντανοστιμη, είναι πλεον ο καλυτερος φιλος του ψωμιου.

- Σκουμπρι χειροποιητα καπνιστο (9.50), δε νομιζω ότι εχω λεξεις να περιγραψω ποσο νοστιμο, βαθεια και ουσιαστικα νοστιμο είναι αυτό το πιατο, θεωρω ιεροσυλια να παει κανεις στο Ταξιδευοντας και να μην το γευτει. Δε νομιζω ότι υπαρχει τροπος να το περιγραψω χωρις να το αδικησω κατάφωρα, το θεωρω, όμως, την τοπ γευση τους.

- Λακερδα σπιτικη (7.20) σε χοντρα κομματια, πολύ καλοφτιαγμενη και καμια σχεση με τις τυποποιημενες, αριστος συνοδος ουζου.

-Παστουρμας τόνου, (5.20) που ακουγεται παραξενο, αλλα ηταν οντως μυστηρια παστουρμαδενιο και συνοδευοταν από ρολακια αγγουριου. Αξιζει να τον δοκιμασεις για το ιδιαιτερον του πραγματος, αν και προσωπικα δεν τρελαθηκα.

- Γονος τηγανιτος (7.10) που ηταν τοσο ψιλος που σε ποναγε η καρδια σου, και μετα δοκιμαζες το ποσο καλοτηγανισμενος και νοστιμος ηταν και πηγαινε η πονοψυχια περιπατο.

- Ελληνικη φρεσκια γαριδα ψυχα με σως κοκτειλ και ένα μπολακι φρεσκο βουτυρο (10.30) εξισου ψιλουτσικη και αριστα αποφλοιωμενη, ηταν τοσο μα τοσο νοστιμη που δεν χρειαζοσουν καν τις σως να συνοδεψουν για να σκασουν οι γευσεις φρεσκαδας και αλμυρας στο στομα.

- Σαρδελα ψητη φιλεταρισμενη (7) ζουμερη σε σημειο που δεν το περιμενες με τιποτα, ακομα και οι μη σαρδελοφαγοι του τραπεζιου, και ημαστε πολλοι, τις λατρεψαμε. Και είναι μεγαλος δεικτης επιτυχιας να κερδισεις με το πιατο σου τοσους σαρδελομαχους.

- Γαυρος τηγανητος φιλετο (7) για τον μικρο κουκλο της παρεας, που μας βγηκε λιτοδιαιτος και, απορω πως με αυτόν τον πατερα, μας αφησε τη μιση μεριδα για να μπορω τωρα να πω ότι ηταν εξαιρετικος.

-Γαυρος φιλεταρισμενος με μουσταρδα, ελαφρως πικαντικος, τοσο ωραια ψημενος και τοσο νοστιμος, που δεν περιμενα με τιποτα να μου αρεσει, καθοτι ορκιζομαι στον τηγανιτο γενικως. Απιθανος μεζες, σε τεραστια ποσοτητα, όπως όλα δηλαδη, ζουμερος και καλοψημενος ταυτοχρονα. Τι να λεμε.

- Χταποδι σαγανακι ( 15) είναι να υποκλινεσαι σε αυτό το πιατο. Μπολικα ροδελακια χταποδι σε ευωδιαστη κοκκινη σαλτσα με κομματια τυρι, το καλυτερο χταποδι που εχω φαει ποτε, και ένα πιατο που πραγματικα προτεινω ανεπιφυλακτα. Μαλακο χωρις να είναι σαχλο, και καθολου λαστιχενιο. Μαεστρικα φτιαγμενο.

- Μυδοπιλαφο με κροκο κοζανης (12.90) Να ένα πιατο που δεν μου κουμπωσε. Και ειχα αρχισει να ανησυχω ότι χαζεψα και όλα τα αναγνωριζω ως θεϊκα. Σωστα βρασμενο σπυρωτο, με παμπολλα ψωματα μυδια, αλλα πολύ αλμυρο για τα γουστα μου και βαρια βουτυρατο. Θα προτιμουσα μακραν απλα αχνιστα μυδακια. Αλλα είναι και θεμα γουστου, σε αλλους αρεσαν.

Και ξαφνικα εκει που οι ρυθμοι εχουν αρχισει να πεφτουν κατανοητα, σκαει στο τραπεζι το εξης μεγαθηριο και μειναμε ολοι βουβοι και ζαβλακωμενοι:

- Βασιλικος καβουρας (68/ κιλο) με μπολακια φρεσκο βουτυρο. Ηταν ηδη ανοιγμενο το κελυφος και εμεις το μονο που ειχαμε να κανουμε, όταν επιτελους σταματησαμε να κοιταμε σαν βλαμμενα, ηταν να το ανοιξουμε στη σχισμη και να ορμησουμε στη μυρωδατη σαρκα σα πεινασμενα μαντροσκυλα. Η τελευταια μπουκια εκλαπη κατω απ τη μυτη του δικαιουχου από την σφυριζουσα κλεφτικα συμβια του.

Καπου εδώ μας αλλαξαν τα σερβιτσια, και μαζι με τα καθαρα σκευη κατεφτασαν και 2 πιατελαρες. Το περιεχομενο τους;

- 2.600 γρ. παλλευκη σαρκα ψαριου, από μακαριτες σκαρους (35/κιλο) και σαργους (55/κιλο) που συνοδευοταν από ramekin με λαδολεμονο. Τα φιλετα ηταν συννεφενια, τοσο ιδανικα ψημενα που εξαφανιστηκαν σε δευτερολεπτα, παροτι ολοι στο τραπεζι βαρυγκομουσαν σκασμενοι στο φαι.

Το λουκουλλειο γευμα μας εκλεισε με αρωματισμενα μαντηλακια για τα λιγδοδαχτυλα και υπεροχα σορμπε λεμονιου και ολοκληρωθηκε με μαστιχα και επιδορπιο οινο πρωτης ποιοτητας, μαζι με το, oh, so good σαμαλι που μας ταισε η καβουροκλεφτρα φιλη μας.

Από το γευμα αυτό δεν ελειψε το αφθονο κρασι, που προκαλεσε αφθονο γελιο, πειραγματα και αστεια, τα οποια ευνοουσε ο καλος καρος, το καλο κλιμα του μαγαζιου και η καλη παρεα. Μεγαλο πραγμα η καλη παρεα. Δικιο εχει ο λαος που λεει ότι με κακη παρεα, ουτε στον Παραδεισο.

Για όλα αυτά τα πολλα και υπεροχα πληρωσαμε χαρακτηριστικα λιγα και κατεληξα ότι, οσα και αν διναμε, δεν θα μου κακοφαινοταν. Και εκει ακριβως κερδιζει το πληρωμα του Ταξιδευοντας, σου εξασφαλιζει ένα τοσο αψογο ταξιδι που το τελευταιο που απασχολει το νου σου είναι τα ναυλα. Προτεινεται με τα ματια κλειστα, και χωρις δραμαμινες.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Ιταλία - Κορυδαλλός, Αθήνα
Μάρ
24
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Αντιπαθω τους ψευτες. Ως ατομο και ως ανθος, νιωθω μια τεραστια περιφρονηση για αυτους τους αναιδως κιβδηλους ανθρωπους, που ενας πολύ αγαπημενος μου φιλος αποκαλει «φιδεμπορες». Το ιδιο το ψεμα ως πρακτικη το κατανοω, εχει μια κοινωνικη χρησιμοτητα όταν είναι ακακο ή στοχευει στην ωραιοποιηση μιας καταστασης, προκειμενου να μην πληγωθει καποιος. Διοτι άλλο ψεμα είναι το «Δεν το εκανα εγω» σε μια κλοπη, άλλο το «Όχι μωρο μου, δεν παχυνες! ». Ο ψευτης όμως, ο ανενδοιαστα και αναισχυντα ψευτης, ε, αυτος εχει κλεισει θεση στην κολαση πλαι στους Ελληνες πολιτικους και διαγωνια από τις πρωταγωνιστριες του Σειρηνακη.

Όταν καποιος φιλος, που προσπαθουσε να με ψησει να παμε στο Pepper Moon για δικους του προσωπικους λογους, μου ειπε μια μακαροναδα ταιζει και χορταινει 3 πολύ πεινασμενα ατομα, του απαντησα καταμουτρα ότι είναι μπατζανακης του Πινοκιο. Επειδη όμως η επιμονη του καταντησε πιο φορτικη από μαθημα πιλατες στον Αυγουστιατικο καυσωνα, δεχτηκα να γνωρισω από κοντα αυτές τις μακαροναδες μεγαθηρια. Κυριως για να μπορω να τον πω ψευτη με αποδειξεις. Περιττο να πω ότι με κατατροπωσε.

Βραδυ Κυριακης, λοιπον, και βρεθηκαμε 2 ατομα στα θεοστενα τραπεζακια αυτης της, τραττοριας να την πω; Ιταλικοταβερνας να την πω? Απαραδεκτη αισθητικη, με πλαστικα παταπετασματα και βαρυ βελουδο σε ακυρα σημεια, πλακακι μπανιου στο πατωμα, ενας ωραιος πετρινος τοιχος και κατι ακυρες διαφημιστικες αφισες. Εντελως ετεροκλητα διακοσμητικα στοιχεια, μοιαζει με παλατσο που κατεληξε σε παλιατσο. Δεν ξερω, μου εβγαλε μια μελαγχολικη προχειροτητα, και είναι περιεργο για μενα που ανετα θα εκανα πικ νικ πανω σε φελουκα που κατεβαινει τον Αμαζονιο.

Η εξυπηρετηση με διακυμανσεις και 4-6 μποφορ στα ανατολικα. Τα 2 παιδια που ηταν επιφορτισμενα με το ανεχονται τις παραξενιες μου ηταν ευγενεστατα, συμπαθη και εξυπηρετικα, δεν με απογοητευσαν κατά κανενα τροπο, και βαθμολογουνται με 4. Ελα όμως που η καλη προσπαθεια που κανουν σκουντουφλησε πανω στον αντιεπαγγελματισμο της διευθυνσης.

Συγκεκριμενα, καποια στιγμη και ενώ ετρωγα, βρεθηκα αντιμετωπη με ένα προβλημα σε ένα πιατο, το οποιο διεγνωσε επειτα από αυτοψια και υπαλληλος του μαγαζιου. Προφανως, ζητησα τον υπευθυνο. Προφανως, με συνεδεσε με Κάιρο. Προσφερθηκαν, βεβαια, να αντικαταστησουν αμεσα το πιατο, το οποιο μας δοθηκε σε πακετο λογω ποσοτητας. Σαν κινηση είναι εκτιμητεα, αλλα το να μην ερθει ο υπευθυνος, ενώ τον ζητησα ρητα και ενώ μας ειδε που καθομασταν, το θεωρω φαουλ. Στο δικο μου συμπαν, η δικαιολογηση δια αντιπροσωπου είναι ανεπαρκης.

Και φτανουμε αισιως στο φαγητο, που χωριζεται σε 3 μεγαλες κατηγοριες: σαλατα-ζυμαρικο-πιτσα. Παμπολλες επιλογες σε όλα, τοσο που με επιασε το κεφαλι μου. Οσο για τις ποσοτητες, αυτές δεν είναι πλουσιες, όπως ελεγε ο φιλος που με εσυρε ως εκει, είναι σκανδαλωδεις. Οι πιτσες τους πρεπει να σχεδιαζονται από τον Καλατραβα, διοτι εχουν μεγεθος σκεπαστρου για το ΟΑΚΑ, ενώ οι μακαροναδες τους ερχονται σε ποσοτητα που θα ταιζε μια τετραμελη οικογενεια, αφου αγγιζουν τα 1200 γραμμαρια ζυμαρικου. Ποσοτικα, είναι το Μπαρ Μπεε Κιου της ιταλικης κουζινας.

Σε μας εγινε κακο ξεκινημα με το εμφιαλωμενο νερο (1.50€), που ζητησα να αντικατασταθει με κανατα, για να λαβω την απαντηση ότι δεν σερβιρουν νερο βρυσης. Κατεληξα στο συμπερασμα ότι ο Κορυδαλλος εγκατασταθηκε πλεον στην Παροικια Παρου, και εχει λειψυδρια. Μαζι ηρθαν και 2 χειροποιητα ψωμακια (0.50€ εκαστο) που ειχαν αρχισει να μπαγιατευουν, αλλιως θα ηταν νοστιμα. Μια καλη λυση θα ηταν να σερβιρονται ζεστα.

Παραγγειλαμε:

-Σαλατα του σεφ, με μαρουλι, λολα, αισμπεργκ, αυγο βραστο, ζαμπον, κιτρινο τυρι, ντοματα, αγγουρι, λαχανο και ελιες (8.50€). Ηρθε σε ένα τσιγκινο μπολ, μεσα στο οποιο χωρα χαλαρα να μεταφυτευτει ολοκληρο δενδρυλλιο γιουκα, σε τεραστια ποσοτητα, κρυμμενη κατω από μια παχια στρωση τριμμενο κιτρινο τυρι. Σε γυριζει πολλα χρονια πισω, τοτε που η πιτσα πρωτοεγινε μοδα, και ερχοταν με ψωμενια παχια ζυμη και ένα λοφο δευτερης ποιοτητας αλλα ευγευστα υλικα. Ετσι και αυτή, πληθωρικη, λιγο λαικαντζα αλλα νοστιμη. Της ελειπε λαδοξιδο και αλατι, και ειχε μεσα στη σως μπουκοβο, που την εκανε να καιει υπερβολικα. Αλλα συνολικα ηταν καλη. Φαγωσιμη.

Η σαλατα αντικατασταθηκε από την εξωτικη σαλατα, διοτι μας παρουσιασε το προαναφερθεν προβλημα, η οποια, απ το λιγο που δοκιμασα σπιτι δε μου πολυαρεσε. Παλι πολλα υλικα, πιο ασχετα μεταξυ τους, και μια υδαρης, δυσαρεστη σαλτσα αγνώστου συστασης. Χιλιες φορες η σεφ.

-Σπαγγετι καρμποναρα (8.50€) με μπεικον, κρεμα γαλακτος και τυρι. Σε εξωφρενικη ποσοτητα, καυτη, χωρις υπερβολικη κρεμα. Ενταξει, το αλ ντεντε τους είναι αγνωστο, αλλα, αντιθετα με οσα διαβασα, εμας δεν ηταν παραβρασμενη. Ηταν καλα βρασμενη και δεν κραταγε, αλλα λαπας δεν ειχε γινει. Ηταν καλη, μετα από προσθηκη αλατιου. Μην περιμενετε καλη ποιοτητα αλλαντικων, χρειαζονται μισο γουρουνι για κάθε πιατο, αλλα όπως και να χει τρωγεται. Εργενικη.

Εννοειται πως δεν πηραμε κατι παραπανω, αφου με μιση σαλατα και το σπαγγετι τα στομαχια μας κοντεψαν να αποκτησουν δικη τους, αυτονομη, προσωπικοτητα. Οποιος με διαβαζει τακτικα, ισως εχει προσεξει ότι σπανιως αναφερομαι στην πολυπαθη ιταλικη κουζινα, παροτι εχω υμνησει κατά καιρους σουβλακια, μπεργκερ και κινεζικα. Αυτό είναι γιατι δεν μου πολυαρεσουν τα μακαρονια. Ουτε η πιτσα, εδώ που τα λεμε. Δεν είναι ότι δε θα τα φαω, αλλα σιγουρα δεν θα είναι στις πρωτες μου επιλογες. Οποτε μην με παιρνετε και πολύ τοις μετρητοις, ειμαι εκτος πεδιου ειδικοτητας.

Το συνολικο κοστος για ένα γευμα που ευκολα ταιζε και τριτο ατομο ανηλθε στα 19.5€, που το λες και ονειρο θερινης νυκτος. Και μονο για το χαμηλο κοστος, αξιζει να πας αν λυσσας της πεινας, θες κατι να σε πιασει, χωρις να εχεις μεγαλο διαθεσιμο κεφαλαιο ή υψηλες απαιτησεις. Το pepper moon απεδειξε ότι ο φιλος μου δεν είναι ψευτης και βιαστηκα να τον χαρακτηρισω ως τετοιο, αλλα δεν με κερδισε για να με ξαναφερει ως την άλλη ακρη της Αττικης. Πηρα πισω το σχολιο μου για τον συνδαιτημονα μου, αλλα λιγη σημασια εχει όταν περιβαλλομαστε από τοσους αλλους.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 15%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια