Loader

Vaggg

Κριτικές: 127
Μέλος από: Νοε 2016

Εμφάνιση:

19 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

- Vaggg ποιοι είναι οι στόχοι σου για τη νέα χρονιά?

- Να γυρίσω όλα τα σουσάδικα της Αθήνας για να βρω το καλύτερο.

Goals, goals, goals… Όπως κάπου διάβασα.

Δεν θα το παίξω ξερόλας για το σούσι. Μέχρι πριν δυο χρόνια το σνόμπαρα, καθώς στην πρώτη μου δοκιμή είχα πάρει ένα χάλια πράγμα και το είχα λούσει στην σόγια, για να του δώσω γεύση, με αποτέλεσμα να μισήσω και τα δύο.

Ώσπου πέρσι, για να το παίξω μονδέρνος, και αφού με έχει θέλξει τα μάλα η κριτική του Προέδρου του σάιτ, για το ΚΕΝΚΟ, αποφασίζω να φάω το καθαροδευτεριάτικο ψαράκι μου στην Νέα Σμύρνη, δίνοντας στο σούσι μια τίμια δεύτερη ευκαιρία.

Και ως εκ θαύματος, με ένα σμπάρο δυο τριγώνια: αφενός σταμάτησα να θεωρώ το σούσι αηδία, αφετέρου γλίτωσα τον καθαροδευτεριάτικο χαμό που προκαλείται λόγω του εθνικού σπορ ονόματι “σκορδομπακαλιάρος”.

Δεν θα το παίξω γνώστης για το σούσι λοιπόν. Δεν θα ρισκάρω να συγκρίνω το ΚΕΝΚΟ με οποιοδήποτε άλλο σουσάδικο. Όχι πρωτού δοκιμάσω πολλά ακόμη (ή μήπως όλα?).

Θα κάνω μονάχα ένα καταραμένο σχόλιο -ελπίδα να συμβαίνει κάπου - γενικά για το σούσι:

• Γιατί πρέπει να είναι κομμένο σε τόσο μεγάλα κομμάτια? Γιατί πρέπει η κάθε μπουκιά να σε μπουκώνει? Γιατί να μην κόβεται στα 10 ή ακόμη καλύτερα στα 12 κομμάτια (η ίδια ποσότητα) για να το απολαύσω πιο πολύ? Αν ήταν λίγο πιο μικρό θα μπορούσα να το γευτώ καλύτερα και περισσότερο. Επίσης, ίσως τότε να με χόρταινε καλύτερα και να μην το προτιμούσα μόνο σε φορές που δεν πεινάω πολύ. Ίσως κάποιες φορές να παρήγγελνα λιγότερες μερίδες, βέβαια. Θα πήγαινα πιο συχνά όμως. Food for thought για τους σουσάδες.

Πάμε τώρα στο ψητό. Ή, έστω, στο άψητο.

Εξυπηρέτηση μπερδεμένη. Στην πρώτη μας επίσκεψη ήταν για 4/4, με κέρασμα σφηνακίων τζιντζεράτου sake στο τέλος και χωρίς κανένα παράπονο σε όλες τις υπόλοιπες στιγμές. Στη δεύτερη μας, όμως, με το μαγαζί πολύ πιο γεμάτο, δεν υπήρχε κέρασμα, ενώ έγιναν πολλά λάθη, όπως ότι το κρασί μας ξεχάστηκε για 20’ και βάλε και χρειάστηκε υπενθύμιση. Σε εκείνη την επίσκεψη θα έμπαινε 2/4 μαξ.

Χώρος τριών επιπέδων. Ο κάτω εσωτερικός χώρος είναι αφενός μικρός, αφετέρου σε παραπέμπει σε μαγαζί που λειτουργεί κυρίως ως ντελιβεράδικο. Είναι, βέβαια, πολύ προσεγμένος. Ο πάνω χώρος είναι πολύ καλύτερος. Cozy. Όταν ο καιρός είναι καλός υπάρχουν και αρκετά τραπεζάκια έξω στον “πεζόδρομο”, που αν δεν έχει κρύο είναι επίσης πολύ ωραία (3,5/4 συνολικά).

Και το φαγητό τριών επιπέδων είναι. Οικονομικά έχουμε δύο επίπεδα. Τα κλασικά σούσι είναι πολύ οικονομικά, ενώ παρέχονται, επίσης, πολύ οικονομικές “πιατέλες” για δοκιμή παραπάνω γεύσεων. Τα “καλά” σούσι, τα special δηλαδή, βαράνε όμως στο ψαχνό. Η μεταξύ τους διαφορά πλησιάζει το 80-100% (υπάρχουν απλά με 7€ και special με 13€ και αυτό δεν είναι μεμονωμένο παράδειγμα).

Από την άλλη πλευρά, γευστικά έχουμε ένα επίπεδο. Αυτό της σταθερότητας. Της αρκετά καλής ποιότητας. Του “μ'αρέσει”.

Για πρώτη γνωριμία δοκιμάσαμε την combo πιατέλα των 32τμχ maki (απλού τύπου σούσι) με 24€. Πολύ καλό vfm στη συγκεκριμένη επιλογή και must have για κάποιον που θέλει να δοκιμάσει κάτι πολύ κλασικό. Αρκετά καλή η ποιότητα των πρώτων υλών. Ξεχωρίζουν το spicy tuna, λόγω έντασης, και το tiger maki λόγω της πολύ νόστιμης γαρίδας tempura. Τα πιο αδιάφορα ήταν αυτά με την ομελέτα.

Κατόπιν, δοκιμάσαμε αρκετά Special rolls. Πολύ ποιοτικά, πολύ νόστιμα, τα περισσότερα, τουλάχιστον.

Έχουμε και λέμε:

- Umi roll (12,5€) με γαρίδα και πολλά άλλα: γλυκό και απίθανο (4/4).
- Crazy salmon roll (13,5€) με άπειρο σολομό, για τους σολομονίστες. Πολύ δυνατό αν και χωρίς τη γευστική έκπληξη (3,5/4).
- Baked yuzu salmon tartare roll (13,5€) με γαρίδα και τεριγιάκι. Πολύ δυνατό (4/4).
- Dragon roll (13,5€) με καβούρι tempura. Λίγο μπερδευτική η πολύ καλή γεύση του. Γι'αυτό χάνει την πρωτιά (3,5/4). Όπως καταλαβαίνετε, το “μέτριο” roll στον κατάλογο με τις δυνατές επιλογές, στο Kenko είναι >>> 3/4.
- Kenko roll (12,5€), ολόκληρο τηγανητό με σολομό. Μια επιλογή πολύ καλού μεγέθους (λόγω του παναρίσματος). Έντονη γλυκιά γεύση και έντονα πρωτότυπη επιλογή (4/4).

Bonusake: Στο τέλος, ή μάλλον, για να είμαι ειλικρινής, στην αρχή, πριν από όλα αυτά, είχαμε δοκιμάσει τη σούπα Tom-yam (8€). Ελαφρώς καυτερή, βαρέως νόστιμη. Εξαιρετική (4/4). Προτείνεται με χείλια.

ΕΥΓ. Μην εκνευριστείς που ταχύτατα θα σου φέρουν νερό 1Lt που τιμάται στα 2,5€. Γύρνα το πίσω πριν το ανοίξουν.

Μετά από όλα αυτά, προκύπτει το ερώτημα, γιατί μετά από τόσα τεσσάρια η γεύση παίρνει 3/4? Γιατί οι απλές επιλογές, παραείναι απλές, αλλά και γιατί είναι πολύ νωρίς για να βάλω 4άρι σε σουσάδικο.

Κλείνοντας, το Kenko, πράγματι, δείχνει να είναι μια πολύ καλή επιλογή για σούσι. Από χώρο και εξυπηρέτηση θα μείνεις αρκετά ικανοποιημένος. Το ίδιο και από γεύσεις. Αν είσαι πρωτάρης θα σου βγει φθηνά (<20€), ενώ αν θες να φας μερικά πεντανόστιμα πιάτα και να χορτάσεις θα δώσεις γύρω στα 25€. Όμως θα καταφέρεις και τα 2 παραπάνω ;)

13 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Rich eine, bitte.

Διάσημο γερμανικό ρητό.

Σίγουρα το έχετε ακούσει σε κάποια παραλία.

Γιατί όμως ξεκινάω με ένα γερμανικό ρητό? Γιατί στον Erich τα πάντα είναι Deutschland. Γερμανία ντε.

Δεν υπάρχει τίποτα μα τίποτα ελληνικό σε αυτή τη μπυραρία.

Ας ξεκινήσουμε με τον κιτς χώρο. Γερμανικά κιτς χώρο. Με σημαιούλες, με καρώ τραπεζομάντιλα, με πολλά χρώματα, με κάθε τοιχοσπιθαμή κατειλημμένη από κάποιο διακοσμητικό. Όπως εκείνα τα σπίτια των γιαγιάδων που έχουν πιατάκια σε όλους τους διαθέσιμους τοίχους. Από την άλλη, έχει έναν υπέροχο καταπράσινο κήπο. Είναι πολύ κιτς ο χώρος του Erich, όμως σε βάζει πολύ καλά στο κλίμα, βιώνεις πραγματικά ότι είσαι σε γερμανική μπυραρία. Εμένα μ' αρέσει. Και δείχνει και πολλά ματς, για τους ποδοσφαιρόφιλους, ενώ όσοι αντιπαθούν το σπορ μπορούν να καθίσουν σε σημεία χωρίς οθόνες κι έτσι κερδίζουν όλοι (3,5/4).

Να πούμε και για την εξυπηρέτηση. Γερμανικότατη. Εγκάρδια και σε θυμούνται. Ναι, περιέργως, και στη Γερμανία συμβαίνει αυτό. Ο Erich θα λατρέψει να σου μιλήσει στη γλώσσα του. Η εξυπηρέτηση έχει και τις γερμανικές παραξενιές της. Μια από αυτές ότι δεν υπάρχει κανάτα με νερό και έρχεται σε ποτήρια, ενώ δεν έχω δει να υπάρχει δίσκος μεταφοράς, άρα τα ποτήρια έρχονται δύο δύο. Ίσως γι' αυτό οι Γερμανοί να μην έχουν κρίση, γιατί δεν κάνουν περιττά έξοδα για δίσκους με τα ΕΣΠΑ που παίρνουν.

Το φαγητό είναι κι αυτό απόλυτα γερμανικό. Αν θες να πάρεις μια ιδέα από τη γερμανική κουζίνα, ο Erich είναι αυτό που έψαχνες. Το μενού περιλαμβάνει 52 διαφορετικές επιλογές, οι περισσότερες εκ των οποίων μπορεί να είναι απόλυτα άγνωστες σε κάποιον που δεν ξέρει από γερμανική κουζίνα, κάτι που δίνει τη δυνατότητα για πλήθος νέων γευστικών εμπειριών.

Ξεκινώντας, οφείλεις να αγνοήσεις τα βαρετά ψωμιά που θα σου προσφερθούν με Lurpakάκια και να ζητήσεις αχνιστά Βrezel, με μπόλικα κομμάτια πάνχοντρου αλατιού από πάνω τους (1,9€ έκαστο, τσούζει).

Αγνόησε, επίσης, τις εξελληνισμένες επιλογές του μενού και το Κότσι. Τις πρώτες, γιατί τις βρίσκεις και αλλού, το δεύτερο γιατί είτε δεν το πετυχαίνουν, είτε δεν το πετυχαίνουν πάντα (κακή κρούστα και έντονη λιπαρότητα). Και τα δυο του στερούν πόντους. Για το καλό σου, φρόντισε να αγνοήσεις την ανάμικτη σαλάτα, εκτός αν σου αρέσει να τρως τα λαχανικά σε μπουκιές σαν κι αυτές που τα τρώει η αγελάδα. Τέλος, μην πολυπροτιμήσεις τα διάσημα Kasespatzle, κάτι παραδοσιακά ζυμαρικά που είτε ο Erich δεν τα πετυχαίνει, είτε απλώς είναι μέτρια από τη φύση τους. Πάνω πάνω είναι νόστιμα, μα από κάτω που τα toppings στερεύουν είναι πολύ βαρετά. Γενικότερα, το ζυμαρικίζειν εστί Ιταλικείν (φρικτό αστείο).

Τι να προτιμήσεις?

Προτίμησε τα υπέροχα Bratkartoffeln (6,5€), δηλαδή τέλειες τηγανητές πατάτες, χειροποίητες και ιδανικά ξεροψημένες, με μπέικον και μπόλικο κρομμυδάκι.

Μην σταματήσεις εδώ, ως προς τις πατάτες. Δοκίμασε και την πολύ νόστιμη πατατοσαλάτα τους (5,9€ με μαγιονέζα), η οποία θυμίζει λίγο τη γνωστή “ρώσικη σαλάτα”, σε πολύ καλύτερη εκδοχή, όμως. Μικρή μερίδα though.

Προτίμησε την τεράστια πίτσα Αλσατίας (7,9€ + 1-3€ από διάφορα καλούδια που θα της προσθέσεις). Να ξέρεις ότι δεν πρόκειται για κανονική πίτσα. Έχει κτηνώδες μέγεθος και διαφορετική ζύμη, που παραπέμπει περισσότερο σε αυτήν της κρέπας. Προσφέρεται με ζαμπόν, κρεμμύδι και κρέμα γάλακτος, ενώ μπορείς να της προσθέσεις κάποιο τυρί ή μανιτάρια. Εμείς της προσθέσαμε μοτσαρέλλα και τα άξιζε τα έξτρα ευρουλίνια. Είναι αρκετά αλμυρή, βέβαια, να ξέρεις.

Να προτιμήσεις και το εντυπωσιακά ιδιαίτερο Μοσχάρι Ζυρίχης Art (13,9€). Δεν ξέρω πολλά από γερμανική κουζίνα όμως αυτό το πιάτο δείχνει γνήσιος απόγονός της. Κομματάκια μοσχαριού με μπόλικο αγγουράκι τουρσί, μανιτάρια και σος από αυτά και μερικές (αχρείαστες) πατατοκροκέτες. Πεντανόστιμο και πενταπρωτότυπο για κάποιον αμύητο.

Αν είσαι με μεγάλο παρεάκι και ψάχνετε για κάτι πιο “ομαδικό” αξίζει μια δοκιμή στην ποικιλία λουκάνικων (24,9€). Δεν είναι φθηνή, με δεδομένο ότι έχει μόνο 5 λουκάνικα. Όμως: 1. τα λουκάνικα έχουν αρκετά καλό μέγεθος, 2. είναι όλα διαφορετικά, 3. συνοδεύονται από 5 διαφορετικές σος, 4. συνοδεύονται από τις υπέροχες πατάτες που προαναφέρθηκαν. Αξίζουν.

Προτίμησε, επίσης, να δοκιμάσεις και όσα δεν δοκίμασα εγώ στις επισκέψεις μου. Σίγουρα θα βρεις και άλλες γευστικές εκπλήξεις από τον Erich.

Όσο για τις τιμές… Αυτές κι αν είναι γερμανικές. Ultimately γερμανικές. Ούτε η Μέρκελ δεν θα πρότεινε τόσο γερμανικές τιμές. Για να χορτάσεις ξεπερνάς πολύ εύκολα το 20άρικο, και συχνά μπορεί να ξεπεράσεις και τα 25€. Ιδιαίτερα υψηλές τιμές για μπυραρία και μάλιστα χαβαλεδίστικη-cult, ειδικά όσον αφορά στον εσωτερικό της χώρο. Επίσης η ποικιλία σε μπύρες είναι μικρή και η τιμολόγησή τους απόλυτα τυπική.

Παρόλα αυτά, ο Erich έχει αρκετά ως πολύ ποιοτικό γερμανικό φαγητό (Γεύση: 3,5/4) και μπορεί άνετα να συγκαταλέγεται στις πολύ καλές επιλογές για τη συγκεκριμένη κουζίνα. Με καλύτερες τιμές θα εξασφάλιζε μεγαλύτερη περιοδικότητα επισκέψεων από τους σίγουρα ικανοποιημένους, κατά τα άλλα, πελάτες του.

Να πας, να δοκιμάσεις καινούρια πράγματα. Βγες από τη ζώνη άνεσης σου και άσε το σνίτσελ και τα σπέτσλε για άλλη φορά. Εντρύφησε στη σελίδα του μενού “Ο Έριχ προτείνει” και άστον να σε ταξιδέψει γευστικά στον τόπο του. Αξίζει.

09 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
37-49

Κανείς δεν θα πει no, στον Κατακουζηνό!

- Όλοι λέμε Ναι, στον μίστερ Βεζενέ!

Βέβαια, είναι λίγο ακριβός ο άτιμος.

- Ναι, αλλά είναι υπερποιοτικός.

Εντάξει, όμως δεν παύει να είναι τσιμπημένος.

- Το καλό θα το πλερώσεις.

Είναι σπαστικό που έχει τόσο κολλητά τα τραπέζια του.

- Αντί να πεις και ευχαριστώ που χάρη σε αυτό, μπορεί να βρεις να κάτσεις όταν έχει πολύ κόσμο…

Έχει, τουλάχιστον μονδέρνο και αρτιστίκ χώρο. Αλλά δεν έψησε όπως ήθελα το Wagyu. Αυτό δεν θα το συγχωρήσω.

- Αυτό, η αλήθεια είναι ότι ξεχωρίζει τον πολύ καλό από τον τέλειο. Τουλάχιστον αναγνώρισε το λάθος του, προσφέρθηκε να επανορθώσει και δεν είχε καθόλου τουπέ, παρά το ότι θίχτηκαν οι ικανότητες του.

Εγώ δεν έφαγα το Wagyu που ονειρεύτηκα.

- Είχες και στο χωριό σου αποδαύτο?

Φυσικά. Πως νομίζεις ξεκινούσα τη μέρα μου? Wagyu σε πατατόψωμο και αλάτι Έβερεστ. Πολύ καλύτερο από το ασπρόμαυρο ψωμί με βούτυρο και παχύ αλάτι του Βεζενέ.

- Ναι αλλά έχεις ξαναφάει τόσο φρέσκο και τρυφερό ψωμί?

Ναι έχω ξαναφάει, αν και η αλήθεια είναι ότι ήταν μπαμπάκι το συγκεκριμένο. Αλλά 2,5€ για αυτήν την εισαγωγή τα λες πολλά.

- Γιατί δεν λες για τη συνέχεια όμως?

Να πω. Θα πω για τη Γαρίδα Fritta (19,5€). Που είχε από πάνω κάτι πρασινάδες που ήταν φρικτές όταν τις δοκίμασα.

- Σκέτες τις δοκίμασες?

Ε ναι τις δοκίμασα σκέτες για να δω αν είναι ωραίες και αν θα τις φάω. Χάλια.

- Όχι. Όχι. Όχι. Οι πρασινάδες αυτές είναι για να φαγωθούν ΜΕ τις γαρίδες. Είναι για να νιώσεις τις διαφορετικές υφές. Ζουμερές τραγανές οι πρασινάδες, με κρούστα οι γαρίδες, σκληρά τραγανά τα πεκάν και όλα να σπάνε και να ενώνονται, ταυτόχρονα, από την πεντανόστιμη σος. Εμβληματικό πιάτο. Και του έβγαλες το ένα συστατικό.

Ντάξει και πάλι νόστιμο ήταν ομολογουμένως. Έφαγα και το Χτένι Caposante (8€/τμχ). Εκεί δεν έχω παράπονο. Πολύ γευστικό και τρούφιζε, παρότι δεν είδα να αναφέρεται στο μενού κάτι τέτοιο.

- Πώς το έπαθες και είπες κάτι καλό?

Αφού ξέρεις ότι είμαι ακριβοδίκαιος. Και επειδή είμαι, θα σου πω για το πιάτο που με εκνεύρισε πιο πολύ. Το Καπνιστό Χέλι Carbonara (15€).

- Αυτή είναι πιατάρα, πως γίνεται να μη σου άρεσε?

Μα δεν είπα αυτό. Είχε την πιο γκουρμεδιάρικη παρουσίαση, την πιο τέλεια γεύση καρμπονάρας που θα μπορούσε, είχε τη σελινόριζα να δείχνει σαν αληθινά σπαγγέτι. Όμως ρε φίλε ήταν δύο μπουκιές. Ε όχι. Είναι σαν το ανέκδοτο που λέει “κάντου τον πιγκουίνο”, για τους 2-3 που ξέρουν. Ντροπή.

- Κοίτα είναι μικρή μερίδα, αλλά εκεί πας για να νιώσεις τη γεύση, όχι για να φύγεις σκασμένος.

Άσε αυτά τα δηθενοτεχνάσματα. Και θα σου πω και για τις πίτες τους.

- Μη μου πεις ότι έχεις και από αυτές παράπονα.

Τα μεγαλύτερα. Κανείς τέτοιες πιτάρες και τέτοια δουλειά με τη ζύμη και δίνεις τόσο λίγες επιλογές? Μιλάμε για πίτες με ζύμη πίτσας. Με κορυφαία ζύμη πίτσας. Γιατί δεν κάνεις πίτσες Βεζενέ? Γιατί? Δοκίμασα αυτή με το καπνιστό αρνί, τη raita και τη γραβιέρα (14,5€) και ήταν άπαιχτη. Ακόμη και εγώ που δεν μου αρέσει το pulled κρέας, το βρήκα εξαίσιο. Όμως ντροπή Βεζενέ.

- Όλα μαύρα τα βλέπεις ρε άνθρωπε.

Αφού όλα έτσι ήταν. Μαύρα. Κι άραχνα. Σαν το Onglet Wagyu μου (38€). Το ήθελα μετριοωμό, για να το παίξω γνώστης της κρεατοφαγίας και αυτό μου ήρθε siderare. Δηλαδή, rare μόνο από τη μια πλευρά (μούρλια σε εκείνο το σημείο) και medium από την άλλη (medium και στη γεύση).

- Αποκλείεται. Δεν το πιστεύω αυτό για τον Βεζενέ.

Κι όμως πίστεψέ το. Ετσεκαρίσθη από τους πιο ειδικούς του κλάδου. Μετά ήρθε και το μιλφέιγ (9,5€) σε ζελατίνα για να αποτελειώσει τον σουρεαλισμό.

- Αν εννοείς αυτό το θείο κατασκεύασμα με κρέμα γιαουρτιού, καραμελωμένα καρύδια και παγωτό μέλι, μη διανοηθείς να το θάψεις, γιατί είναι το αγαπημένο μου.

Όχι δεν θα το θάψω. Ήταν πολύ νόστιμο. Όμως αυτή η άγευστη ζελατίνα-κουβερλί που το σκέπαζε είχε πολλή πλάκα. Σαν τον αόρατο μανδύα ήταν, μόνο που δεν κατάφερνε να κρύψει τίποτα. Το highlight αυτού του γλυκού ήταν ξεκάθαρα τα κρατσανιστά καρύδια που απογείωναν την κάθε μπουκιά.

- Τι σε έπιασε και δεν γκρινιάζεις?

Ξέρεις, τώρα που τα σκέφτομαι όλα μαζί ήταν καλός μωρέ ο Βεζενές. Αν δεν ήταν τόσο τσιμπημένος θα ήθελα να τον απολαμβάνω πιο συχνά. Γιατί δεν γίνεται να πρέπει να δώσω για μέτριο κορεσμό 60€ το άτομο, μόνο για τα βρώσιμα.

- Καλύτερα να μασάς πάρα να μιλάς. Αυτό συνέβη επειδή πήρες τα πιο ακριβά του πιάτα. Αν θες να βιώσεις Βεζενέ, μπορείς και πιο οικονομικά. Μπορείς πολύ εύκολα να κάνεις μια πλήρη παραγγελία με 35-40€ το άτομο για τα φαγητά, άρα 40-50€ στο σύνολο, μαζί με αλκοόλ.

Τέλος πάντων, επειδή βαρέθηκα, να ξέρεις ότι ο Βεζενές μου άρεσε. Ξέρει καλά τη δουλειά του και έχει το κατάλληλο attitude για αυτά που προσφέρει. Δεν είναι φθηνός, αλλά, τουλάχιστον δίνει αρκετές επιλογές στον πελάτη, δεν τον γδέρνει με το “έτσι θέλω” και αυτό είναι τίμιο. Λέω να πω Ναι στον Βεζενέ.

01 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Ο χρόνος, ο ελεύθερος, λιγοστεύει επικίνδυνα και καλούμαι να πάρω αποφάσεις. Η πρώτη που πήρα είναι να σταματήσω να γράφω για μέτρια μαγαζιά. Για αυτά με τον μέσο όρο στο 2,5-3, που δεν ξεχωρίζουν σε καμία κατηγορία. Και έτσι ξεκινάω τη νέα αυτή εποχή με ένα τέτοιο (sic).

Το Big Mouth έφτασε πολύ κοντά στο να απορριφθεί.

Έχει έναν αρκετά γλυκούλη και δροσερό χώρο, πλαστικά κατάφυτο εξωτερικά, μα ταυτόχρονα αρκετά μικρό και όχι απίστευτα άνετο για να διεκδικήσει Όσκαρ χώρου. Πίνεις άνετα, πάντως, τον καφέ σου στο Big Mouth (3,5/4).

Το σέρβις του είναι αρκετά ευγενικό και καλοσυνάτο. Όμως είναι, πρακτικά, το σέρβις που θα συναντήσεις σε μια καφετέρια και όχι σε ένα μαγαζί φαγητού. Άρα δεν δίνεται σημασία σε φαγητιστικές λεπτομέρειες (3/4).

Το φαγητό του με λίγα λόγια είναι καφετέριας, αλλά λίγο πειραγμένο. Σαλάτες, σαντουιτσοορεκτικά, burgers, πίτσες και μερικά γλυκάκια. Με τα πάνω και τα κάτω του.

Δεν έχω δοκιμάσει τα πάντα, όμως όλα όσα πήρα ήταν decent (3,5/4).

Όλα εκτός από ένα: τη superfood σαλάτα (8€). Μια σαλάτα που έχει μέσα τα πάντα. Θα μπορούσε να είναι αχταρμάς, τόσα πράγματα που περιέχει. Ε, δεν είναι. Είναι μια υπερπεντανόστιμη σαλάτα, τόσο γευστική, όσο ελάχιστες σαλάτες έχουν υπάρξει ποτέ. Είναι η εκδίκηση των υγιεινών. Μια σαλάτα χωρίς μαγιονέζα, χωρίς μπέικον ή άλλα αλλαντικά, χωρίς λαδωμένα κρουτόν ή παξιμάδια, η οποία είναι μούρλια. Δεν είναι το πιο νόστιμο φαγητό του κόσμου, μην παρεξηγηθώ, όμως είναι μια πολύ ικανοποιητική επιλογή. Δεν θα σου πω τι περιέχει, πέρα από το ότι έχει ως βάση την quinoa. Πάρτην και θα με θυμηθείς.

Υπάρχει και κάτι άλλο. Αν σου αρέσουν οι λεπτές και τραγανές ζύμες στην πίτσα, αξίζει να πιτσάρεις. Έχουν νορμάλ μέγεθος, γευστική και ελαφριά ζύμη, ενώ μόνο τσιγκούνηδες δεν τους λες στα υλικά που χρησιμοποιούν.

Έχω δοκιμάσει και τα πολύ ικανοποιητικού μεγέθους burgers τους, με τις πολύ γευστικές, αλλά λίγες, πατάτες, από τις οποίες συνοδεύονται, όπως επίσης και τα γλυκά τους. Περίμενα, μάλιστα, να γευτώ ένα απίθανο banofee, αλλά δεν συνέβη. Όλα είναι καλά, απλώς, τα ξεχνάς εύκολα.

Οι τιμές του είναι εσχάτως αυξημένες, κάτι πολύ στεναχωρητικό που αφαιρεί λίγους πόντους από το vfm (2,5/4).

Αν στα είπα λίγο μπερδεμένα, κράτα τα εξής: το Big Mouth είναι βασικά μια καφετέρια. Έχει συμπαθητικό περιβάλλον και μερικά νόστιμα πιάτα. Αν σε πιάσει μια ελαφριά λιγούρα, πέρα από τον καφέ σου πάρε μια πίτσα και τη σαλάτα με την quinoa. Θα καλύψεις την πείνα σου τόσο όσο, με 10€ για τα βρώσιμα και θα σκέφτεσαι να του βάλεις 4άρι στη γεύση. Try it.

26 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Μια μέρα η Μίκα γνώρισε τον Έλλο και φτιάξανε το Μικαέλλο.

Θα το περίμενες ιταλικό, από το όνομά του. Όμως είναι αμερικάνικο. Εξειδικεύεται στα μπέργκερ. Είναι και ιταλικό όμως, τώρα που το σκέφτομαι, καθώς φτιάχνει και πίτσες.

Θα το περίμενες, στην όψη, χαβαλερόκ, λόγω των burgers, ή ψευτοκυριλέ, λόγω της πίτσας, όμως δεν είναι. Είναι χαλαρό, μα προσεγμένο, με μικρό εσωτερικό χώρο και επαρκέστερο εξωτερικό. Είναι και μοντέρνο, αλλά όχι έντονα.

Θα το περίμενες με χαλαρή εξυπηρέτηση, ίσως και αδιάφορη, όμως είναι σαν να είσαι στο Χίλτον. Σχεδόν σαν να είσαι στο Χίλτον, βασικά. Η ευγένεια και ο εκλεπτισμός ξεχειλίζουν. Ερωτήσεις πραγματοποιούνται για όλα τα σημαντικά ζητήματα, ενώ υπάρχει απόλυτη προθυμία για την επίλυση κάθε λογής απορίας. Λείπει το κέρασμα στο τέλος για να πετύχει το τέλειο (3,5/4).

Θα το περίμενες, γευστικά… Δεν ξέρω πώς θα το περίμενες, όμως, συχνά, καταφέρνει να διαφοροποιηθεί από το αναμενόμενο. Συχνά, όχι πάντα.

Πρώτα απ'όλα διαφοροποιείται στο μενού, προσφέροντας κάποιες, πραγματικά, ανατρεπτικές επιλογές στο είδος του. Τιμολογιακά δεν διαφοροποιείται ιδιαίτερα από τον μέσο όρο, είναι ίσως στην ανώτερη κλίμακά του κιόλας, συγκρινόμενο με τα υπόλοιπα μπεργκεράδικα, αν αναλογιστούμε το μέγεθος των μερίδων. Συγκεκριμένα, στο μενού του θα συναντήσει κανείς αρκετές ιδιαίτερες επιλογές όπως μπέργκερ με καβούρι, πίτσα με μαύρη ζύμη από χαρουπάλευρο, πολύχρωμα brioche ως μπεργκερόψωμα και πολλά ακόμη. Πέρα από burgers και πίτσες, στο περιεκτικό μενού του Mikaello υπάρχουν και κάποια ορεκτικά, τα οποία όμως, δύσκολα μπαίνουν στην κατηγορία must have.

Σε αυτήν μπαίνουν σίγουρα τα burgers τους. Αφενός γιατί αξίζει να δοκιμάσεις κάθε διεστραμμένο συνδυασμό που εμπνεύστηκε ο σεφ, αφετέρου γιατί έχουν ένα από τα πιο νόστιμα, πιο ζουμερά και πιο ισορροπημένα κρεατένια μπιφτέκια της πιάτσας (γύρω στα 150-200γρ) και αφετρίτον γιατί, πολύ απλά, μερικά εξ αυτών είναι πεντανόστιμα. Συνοδεύονται από τραγανές χειροποίητες τηγανητές πατάτες και μια τυπική μαγιοσός.

ΕΥΓ. Αν ψάχνεις κάτι απλό, αλλά και νόστιμο δώσε την ψήφο σου στο Tricolore burger. Δεν είναι τα χρώματα του ψωμακίου, μόνο, που θα σε εντυπωσιάσουν, είναι και το πολύ γευστικό μπέικον που έχει και ο τρόπος με τον οποίο αυτό συνδυάζεται με την coleslaw και τα κρομμύδια.

Στην κατηγορία must have μπαίνουν και οι πίτσες τους. Ειδικά η Black Parma με μοτσαρέλα και μίγμα τυριών, προσούτο, ρόκα, τοματίνια, πέστο, λάδι βασιλικού και μαύρη ζύμη από χαρουπάλευρο, είναι σκέτη κόλαση. Η ζύμη στις πίτσες δείχνει σχεδόν σαν να βγήκε από ξυλόφουρνο, άρα αν δεν θες πίτσα, αλλά ψωμί με υλικά πίτσας ατύχησες. Αν, όμως, θες πίτσα αληθινή, τότε να δοκιμάσεις αυτή του Mikaello.

Για τον απλό χώρο που έχει, ίσως σου φανεί ακριβό. Μπορεί αυτό να φταίει που δεν έχει πάντα όσο κόσμο του αξίζει. Αν έριχνε λίγο τις οικονομικές του απαιτήσεις θα γέμιζε, σίγουρα, περισσότερο και με πιο νέες ηλικίες. Δεν έχω δει άνθρωπο κάτω των 30 όσες φορές έχω πάει, ενδεικτικό του target group, αλλά και του ότι δεν φτιάχνει burgers για τη μάζα.

Αν ψάχνεις ποικιλία, ποιότητα και πειραματισμό αξίζει να του δώσεις μια ή και περισσότερες ευκαιρίες.

- Γεύση: 3,5/4

19 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Τον τόνο που να τόνε βάλω?

Αυτό το ερώτημα με βασάνιζε από την πρώτη στιγμή και επιμένει ακόμη.

Είναι πεπέρι? Η καρντάσικη εκδοχή του αγαπημένου καυτερού μπαχαρικού. Θα σε βάλω πεπέρι στο στόμα, έχουν πει πολλές μανάδες, φημολογείται.

Είναι πέπερι? Η peppery, όπως θα το λέγανε, σωστά, στο Αμέρικα? Πιπερώδες ή πιπερίζον στα Ελληνικά.

Ή μήπως είναι πεπερί? Το χρώμα του πιπεριού, δηλαδή. Αυτό το ροζκαφεγκρί.

Δεν τόλμησα να ρωτήσω τα παιδιά του μαγαζιού, μιας και η αγωνία έχει την ομορφιά της, μερικές φορές.

Βέβαια το πέπέρί έχει αρκετές ομορφιές και από μόνο του. Δεν έχει ανάγκη το ονομαστικό μυστήριο.

Έχει έναν πολύ όμορφο και γουστόζικα διακοσμημένο εσωτερικό χώρο, λιλιπούτειο βέβαια. Ο εξωτερικός, που μάλλον καλύπτεται τον χειμώνα, είναι μεγαλύτερος. Τα πολύχρωμα λαμπιόνια που το περιβάλλουν, σου δίνουν μια υπέροχη γλυκουτσικοπανηγυρτζίδικη αίσθηση. Αναρωτιέμαι, βέβαια, πως θα καλύπτεται τον χειμώνα ο εξωτερικός χώρος, ο οποίος από γλυκούλης, αν ντυθεί με νάιλον, θα μπορούσε να είναι όντως για τα πανηγύρια. Φτου κακά.

Έχει και την σωστή εξυπηρέτηση. Τη σβέλτη, τη χαλαρή, εκείνη που στο τέλος δεν θα αμελήσει να σε κεράσει το κατιτί. Μπορεί να τα κάνει τα λαθάκια της, αλλά ουδείς άσφαλτος.

Έχει, τέλος, και το βαρύ πυροβολικό. Το νόστιμο φαγί. Το μενού, όλα κι όλα 20 πιάτα. Γεμάτα φαντασία και με μεγάλη απόσταση από τις βαρετότητες, άλλων μαγαζιών. Όλα κινούνται στα 4 έως 10€.

Το γεύμα ξεκινάει με ζεστό ασπρόμαυρο ψωμί (0,6€). Έξυπνη κίνηση η θερμοκρασία του, χωρίς ωστόσο να εντυπωσιάζει η γεύση του ή το (ανύπαρκτο) συνοδευτικό του. Έρχεται και η πολυπόθητη κανατούλα με το νερό.

Από τα 20 πιάτα του μενού, στη δοκιμή μας πήραμε πάνω από τα μισά. Συμβουλές επ’ αυτών:

- Η δεύτερη σαλάτα, αυτή με το πλιγούρι, το πορτοκάλι και το τυρί Άνδρου, είναι δροσιστική, αλλά αν πιστεύεις στις σαλάτες, δοκίμασε κάποια άλλη. Αυτή δεν θα σε εντυπωσιάσει.

- Αν είσαι του γκουρμέ, πάρε σίγουρα το Κατσικίσιο τυρί chevre με στάχτη, σύκα, σάλτσα κρασιού και κριτσίνια. Εντυπωσιακή γκουρμεδιά, σε υπερεπαρκή ποσότητα και με υπερσυμπαθητική γεύση.

- Πες ναι στις τραγανές και αχόρταγα νόστιμες τηγανητές πατάτες με σος μαγιόρκα (μαγιονέζα και ρόκα).

- Πες, επίσης, ναι στον αλμυρούλη, αλλά και νοστιμούλη καγιανά.

- Πες ΝΑΙ στο τσαχπινιάρικο και ασυνήθιστο μπουγιουρντί, στο οποίο η φέτα είναι λιωμένη-θρυματισμένη και όχι όπως την συναντάμε συνήθως αλλού (σε ολόκληρο κομμάτι). Αρκετά αλμυρό και αυτό το πιάτο, όμως έχει πολύ τύπο και αξίζει.

- Και πες ακόμη μεγαλύτερο ΝΑΙ στο πιο ξαφνιαστικό πιάτο του μενού. Το χοιρινό σωτέ με πολύχρωμες πιπεριές και βάση γιαουρτιού με καπνιστή μελιτζάνα. Ένα πιάτο που μόλις κοιταχτείτε σου θυμίζει μεξικάνικο. Όμως δεν είναι έτσι ακριβώς. Δείχνει πολύ ουδέτερο, σκέψου είναι κρέας με λαχανικά και γιαούρτι, ωστόχο ο συνδυασμός όλων αυτών των υλικών είναι απλώς εξαιρετικά ταιριαστός. Ένα πιάτο που σπάνια συναντάται σε μεζεδοπωλείο και σίγουρα αξίζει μια δοκιμή!

- Αν είσαι μανιταροφάγος, δοκίμασε τα μανιτάρια τους σε πέστο βασιλικού. Είναι λίγο μαυριδερά από ότι έχεις συνηθίσει, αρκετά νόστιμα όμως. Αν ψάχνεις, όμως, πάντα, τη γευστική έκπληξη, δεν θα στη δώσουν. Έχεις ξαναφάει το αντίστοιχο πιάτο.

- Αν μικρή/ος δεν έτρωγες τις φακές, κάνε μια δοκιμή στη φακοσαλάτα τους με το απάκι. Όταν δεν μας αρέσει ένα φαγητό, συνήθως οφείλεται στο ότι δεν το έχουμε δοκιμάσει σε μια πολύ νόστιμη εκδοχή του. Αυτή η φακοσαλάτα, λοιπόν εντυπωσιάζει, όχι επειδή το απάκι ή οι φακές έχουν απίθανη γεύση ως επί μέρους συστατικά, αλλά επειδή έχει λουστεί με μια πεντανόστιμη πορτοκαλομουσταρδόσαλτσα.

- Αν σου αρέσουν τα πολύ νόστιμα κρέατα, τότε το γκουρμεδιάρικο ψαρονέφρι, που θα βρεις στο μενού θα σε εντυπωσιάσει. Είναι πενταμάλακο και πεντανόστιμο. Βέβαια, θα μπορούσε να έχει, καλύτερα, κάποιο άλλο συνοδευτικό, καθώς ο ιδιαίτερος πουρές σελινόριζας που το συντροφεύει, δεν είναι απόλυτα ταιριαστός με τη γεύση του χοιρινού.

- Μην πάρεις τη στριφταρονάδα, ούτε τις ταλιατέλες με το σύγκλινο και το μπρόκολο. Η πρώτη είναι σχετικά αδιάφορη γευστικά, ενώ οι δεύτερες, αν και νόστιμες, είναι ελαφρώς μπουχτιστικές. Γενικότερα, μην το κυνηγήσεις να φας ζυμαρικά. Σε μεζεδοπωλείο είσαι after all.

- Αν μεταξύ των γλυκών ημέρας σου περιγράψουν κάτι σαν κανταΐφι με σαντιγί και ξηρούς καρπούς μην το πάρεις, μιας και μπορεί να σου βγει στεγνό και ασιρόπιαστο όπως έτυχε σε εμάς. Άρεσε σε κάποιους, βέβαια.

- Αν όμως σου πούνε για κάτι με σοκολάτα και φράουλες τότε ναι, να το πάρεις. Είναι ένα τρίγωνο κομμάτι τύπου τάρτας με πραλινώδη σοκολάτα, φράουλες και καραμέλα ενδιάμεσα το οποίο χωρίς να διεκδικεί την είσοδο στο γλυκοπάνθεον, αξίζει μια δοκιμή.

- Αν δεν πεθαίνεις για κρασί, πιες μπύρα ή τσίπουρο. Το ημίγλυκο κρασί έμοιαζε βαμμένο, ενώ το λευκό ήταν μέτριο.

- Στο τέλος θα κεραστείς κάτι. Εμείς κεραστήκαμε εξαιρετικά σφηνάκια με λικέρ τριαντάφυλλο. Αξίζουν.

- Για να φας πλήρως, να σκάσεις και να αφήσεις και κάτι περισσευούμενο, θα δώσεις περί τα 20€. Για απλό τσίμπημα με το ποτό σου θα χρειαστείς γύρω στα 15€.

Δεν ξέρω πως σου ακούγονται όλα αυτά. Εγώ, αν και στην αρχή μπερδεύτηκα με το Πέπέρί, πλέον έχω ξεμπερδευτεί. Πόσο συχνά μιλάμε σε κριτικές για μεζεδοπωλεία για έξυπνες συνταγές και συνδυασμούς υλικών? Πόσο συχνά σκάμε, νόστιμα, με 20€ και περισσεύει φαγητό? Μπορεί να μην είναι όλα τα πιάτα για όσκαρ, όμως τα περισσότερα το προσπαθούν με πάθος και η προσπάθεια πρέπει να ανταμείβεται. Αυτό το μεζεδοπωλείο έχει φόντα για δυνατή συνέχεια.

Γεύση για 3,5/4

05 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Καταρχάς, απαράδεκτο όνομα. Ψαράδες? Είναι δυνατόν? “Εφοπλιστές” πρέπει να το πούνε. Του πάει 1000 φορές περισσότερο.

Το καταλαβαίνεις με το που το πρωτοαντικρύσεις. Φταίει ο παρκαδόρος? Το target group της πελατείας? Ο υπέροχα διαμορφωμένος χώρος? Κάτι από όλα αυτά θα φταίει ή, μάλλον, όλα μαζί.

Ας ξεκινήσουμε από το τέλος.

Τον χώρο, δηλαδή. Είναι θαλασσινός όσο δεν πάει, με μοντέρνες αποχρώσεις του γαλαζολευκού και αρκετή λεπτομέρεια. Θυμίζει καλοκαίρι, ακόμη και αν πάτε με κακό καιρό, όπως εμείς. Δεν είναι πολύ μεγάλος, ούτε ασφυκτικά μικρός, είναι ιδανικός σε μέγεθος. Μειονέκτημά του αποτελούν οι μετριότατες-άβολες καρέκλες που μόνο αναπαυτικές δεν μπορούν να χαρακτηριστούν.

Η εξυπηρέτηση είναι αρκετά γρήγορη και χωρίς πολλά προβλήματα. Στο τέλος υπάρχει κέρασμα, άρα άλλος ένας πόντος υπέρ. Και μετά έχουμε τον παρκαδόρο. Κάποιοι θα υμνήσουν τη σημαντικότητά του. Κάποιοι άλλοι θα χαρακτηρίσουν “δήθεν” την παρουσία του, με δεδομένο ότι πρόκειται για ψαροταβέρνα στο Φάληρο και όχι στο Κολωνάκι.

Ψαροταβέρνα μπορεί να την αποκαλέσουν κάποιοι. Είναι? Δεν είναι. Είναι ένα εστιατόριο με καλοδουλεμένους γκουρμεδιάρικους πειραματισμούς γύρω από το ψάρι.

Το γεύμα ξεκινάει με μπαγιατικίζον ασπρόμαυρο ψωμί σε μέτρια ποσότητα. Ξενερώνεις.
Για να το συνοδεύσεις φέρνουν ντιπάκια κρέμας τυριού. Αναθαρείς. Τα δοκιμάζεις. Πεντανόστιμα. Ξεχνάς το μέτριο ψωμί. Κατόπιν βλέπεις ότι όλα αυτά χρεώθηκαν 1,4€. Δεν είναι πάμπολα, αλλά δεν είναι και φθηνά. Παρέα με το… ψωμοτύρι έρχεται νεράκι 1L, το οποίο, αν δεν προλάβεις να φέρεις τις αντιρρήσεις σου, θα ανανεωθεί αυτόματα με το που το δουν να τελειώνει.

Το μενού περιλαμβάνει μεγάλη ποικιλία πιάτων, όλα ψαροποιημένα. Ακόμη και τα μπουρεκάκια περιέχουν κιμά τόνου. Τα πιάτα χωρίζονται σε ορεκτικά (25 επιλογές, από 5,4€ έως 14,8€), σαλάτες (6 επιλογές, 8,8-11,8€), κυρίως για ένα ή δύο άτομα (13 επιλογές, 12,8-26,8€), ενώ υπάρχει μεγάλη ποικιλία σε ψάρια που σερβίρονται με το κιλό.

Στην επίσκεψή μας (πάει λίγος καιρός και υπάρχουν αλλαγές στο μενού) 4 άτομα δοκιμάσαμε τα εξής:

- Σκουμπροσαλάτα (11,8€), με μαρούλι, βαλεριάνα, πιπεριά Φλωρίνης, κρεμμύδι, καπνιστό σκουμπρί, μανιτάρια και βαλσάμικο. Κάποιοι πέθαναν, κάποιοι άλλοι, απλώς, μπήκαν για λίγο σε κώμα. Το σκουμπρί ήταν ζεστό και έδινε στη σαλάτα έναν πολύ ιδιαίτερο τόνο ιδιαιτερότητας. Αξίζει να δοκιμαστεί, χωρίς να είναι και υπερσαλάτα.

- Πατάτες τηγανητές (3,2€). Τι το θέλαμε? Πόσο λάθος επιλογή? Καλά, θα ρωτήσετε, τόσο κακές ήταν? Όχι, θα απαντήσω. Είχαν μια χαρά μέγεθος και ήταν καλοτηγανισμένες. Τότε? Θα ξαναρωτήσετε. Εξηγώ. Οι πατάτες ήρθαν στην πιο συνηθισμένη τους μορφή, με λίγο αλάτι και ρίγανη στην κορυφή. Συγκριτικά με όλα τα υπόλοιπα πιάτα του μενού, αυτές οι πατάτες δεν πρέπει να σερβίρονται από τους Εφοπλιστές. Είναι πιο απλές από ότι επιτρέπει η λογική του μαγαζιού. Δείτε παρακάτω, τα υπόλοιπα πιάτα, για να καταλάβετε.

- Μους καπνιστής μελιτζάνας (5,4€) με πιπεριά Φλωρίνης, κρεμμύδι, μαϊντανό και τριμμένη κατσικίσια φέτα. Επιλέξαμε αυτή τη μελιτζανοσαλάτα για να συνοδεύσουμε τις πατάτες περιμένοντας κάτι σε «μους». Ήρθαν 3 μεγάλες πατικωμένες κουταλιές σούπας από τα παραπάνω υλικά με ενδιαφέρουσα γεύση, μα όχι την αναμενόμενη όψη και υφή. Σε άλλη επίσκεψη θα δοκιμάζαμε κάτι διαφορετικό.

- Τυροπιτάκια γαρίδας (9,2€) με σκοτύρι Ίου και πελτέ ντομάτας. Αν τα κοιτάξεις προσεκτικά, μια ματιά αρκεί για να ξενερώσεις, καθώς τους λείψει η αίσθηση της φρεσκότητας. Μόλις τα δοκιμάζεις αναθαρρείς. Σου τη σπάει λίγο βέβαια που ο πελτές ντομάτας είναι σε πολύ μικρή ποσότητα, αλλά η γεύση τους είναι πολύ καλή και το προσπερνάς. Στο τέλος της μπουκιάς, όμως, σου μένει μια εκνευριστική λιπαρότητα στο στόμα. Μια λιπαρότητα που σου θυμίζει ξαναζεσταμένο φαγητό, που σου θυμίζει φούρνο μικροκυμάτων. Νοστιμιά vs έλλειψη ποιότητας σημειώσατε 2, παρότι και η νοστιμιά είναι μάχιμη.

- Μανιτάρια γεμιστά (9,2€) με φρούτα της θάλασσας σε σάλτσα ντομάτας με τρούφα. Σπέσιαλ παρουσίαση ενός σπέσιαλ ορεκτικού. Σπέσιαλ και η γεύση. Και αυτό το, πολύ νόστιμο κατά τα άλλα, πιάτο στερούνταν την απαιτούμενη αίσθηση φρεσκότητας που επιζητάς από τα θαλασσινοψαρικά σου. Πολύ εκνευριστικό αυτό.

- Κριθαρότο με σουπιές (12,8€) μαγειρεμένες στο μελάνι τους, με σπανάκι, τοματίνια και πούδρα αυγοτάραχο. Οι σουπιές σε μικρή ποσότητα, η γεύση σε απλόχερη. Περνάει τη βάση, ίσως, κιόλας, να δικαιολογεί και repeat σε επόμενη επίσκεψη.

- Δοκιμάσαμε επίσης:

α) ένα φιλέτο Λαυράκι, λέγε με αλλιώς και μπαχαλόπιατο, άσχημα ψημένο και σερβιρισμένο με 4 διαφορετικά υλικά έντονης γεύσης: δύο μαρμελάδες, μια κρέμα και καραμελωμένα κρεμμύδια. Παρά το μπάχαλο, οι γεύσεις των μαρμελάδων, καθώς και τα κρεμμύδια, του ταίριαζαν ταμάμ και το έκαναν ιδιαίτερα νόστιμο.

β) ταλιάτα Τόνου με μαύρη φάβα με τρούφα. Η ταλιάτα και αυτή σχετικά μέτρια. Αποκάλυψη ήταν όμως η μαύρη τρουφάβα, η οποία ήταν επιεικώς πεντανόστιμη.

Τα δύο παραπάνω πιάτα έχουν βγει δυστυχώς από το νέο μενού. Για μας ήταν ίσως τα πιο νόστιμα που δοκιμάσαμε.

- Στο τέλος προσφέρθηκαν να μας φέρουν μους από κρέμα λεμονιού ως κέρασμα και μας έφεραν 2 κανονικές μερίδες για 4 άτομα. Εξαιρετικά γενναιόδωρη κίνηση. Του έλειπε η αίσθηση φρεσκότητας και αυτού του πιάτου. Από πάνω είχε σιρόπι από φρούτα του δάσους το οποίο δεν πήγαινε καθόλου με τη ξινή γεύση του λεμονιού.

- Επειδή όμως χωρίς σοκολάτα δεν γίνεται, ζητήσαμε και το μωσαικό σοκολάτας (5,8€) το οποίο σερβίρεται με παγωτό και καραμέλα. Τα δύο τελευταία κάτι κάνανε, το μωσαικό όμως ήταν για κλάματα. Χειρότερο και από Γ’ Εθνικής. Αποφύγετέ το.

Μετά τα παραπάνω, με 10 πιάτα + 2 κερασμένα, είχαμε χορτάσει πολύ καλά οι τέσσερις μας. Σαν εφοπλιστές.

Είχαμε φάει σε όμορφα σερβίτσια, υπέροχα στημένα πιάτα, masterchefικής εμφάνισης και συνδυασμών. Σαν εφοπλιστές.

Πιάτα που κόστιζαν 25€ κατ' άτομο, μόνο για το φαΐ, 30+ μαζί με το ποτό, όσο θα κόστιζαν, περίπου, και για δύο άτομα που θα πήγαιναν για ένα πλήρες γεύμα (κόστος για τσίμπημα δύο ατόμων: 20-25€). Ίσως, πιο φθηνά από εφοπλιστές. Πιο ακριβά πάντως από απλούς θνητούς. 25€ που δεν δικαιολογούσαν την ποιότητα των σερβιρισθέντων υλικών. Τα επαναλαμβανόμενα τηγανίσματα, τους φούρνους μικροκυμάτων, τα στεγνά φιλέτα ψαριού, χωρίς την απαιτούμενη αίσθηση της φρεσκότητας. Χειρότερα από εφοπλιστές. Χειρότερα κι από ψαράδες. Γιατί αυτοί θα σέρβιραν ψάρι που θα μύριζε θάλασσα. Από την άλλη, 25€ που δικαιολογούσαν τις αρκετά νόστιμες γεύσεις, τον προσεγμένο χώρο, το καλό σέρβις.

Λέξεις-φράσεις κλειδιά: ωραίο περιβάλλον, καλή εξυπηρέτηση, δήθεν κόσμος, νόστιμο φαγητό, μέτρια ποιότητα, ωραίες γκουρμεδιές, αν θες ποιοτικό ψάρι θα πας αλλού, τσιμπημένες τιμές.

Εγκρίνεται, αλλά και κρίνεται.

21 Σεπ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Α ρε καταραμένο μάστερσεφ.

Μας έμαθες τα γκουρμέ, τα φιούζιον, τα μοριακά. Μας έμαθες τις τεχνικές και τα μισελέν.

Γιατί όμως?

Για να ψάχνουμε και εμείς τέτοια και να απογοητευόμαστε?

Γιατί εγώ στην κουτσίνα απογοητεύτηκα. Προτείνεται, λέει, από τον Michelin guide. Άρα περιμένεις κάτι, τουλάχιστον, πολύ καλό.

Η τοποθεσία του αρκεί για να προϊδεάσει κάποιον: Θησείο, οδός Αδριανού. Πιο τουριστικά πεθαίνεις.

Παρασημοφορήθηκε όμως, άρα ίσως αξίζει, σωστά?

Ας τα δούμε με τη σειρά.

Χώρος: θα μπορούσε να πάρει 4/4, γιατί αφενός βρίσκεται σε πολύ καλή τοποθεσία βλέποντας Ακρόπολη, αφετέρου είναι μοντέρνος και προσεγμένος. Όμως έχανε σε καθαριότητα και σε “ψυχή”, διακοσμητικά.

Εξυπηρέτηση: θα μπορούσε να πάρει 4/4, καθώς ήταν σούπερ ευγενική και περιποιητική. Όμως ήταν πιο αργή και από το ριπλέι. Ακόμη και όταν ζητούσες κάτι για 2η ή 3η φορά.

Φαγητό: και αυτό θα μπορούσε να πάρει 4/4. Αν πετύχαιναν όλα τα πειράματα και αν η ποιότητα της πρώτης ύλης (ή το μαγείρεμά της) ήταν καλύτερου επιπέδου.

Ενδιαμεσόγραφο: το γεύμα μας ήταν προϊόν φιξ μενού, άρα δεν θα μιλήσουμε για το κόστος σε αυτή την κριτική. Συγνώμη για αυτό.

Η έναρξη έγινε με συμπαθητικά ζεστά ψωμάκια με λάδι και ελιές. Ένα γκουρμεδοϊδιαίτερο ντιπ θα ήταν προτιμότερο. Αγκαζέ με αυτά, μπόλικα εμφιαλωμένα νερά για την μεγάλη μας παρέα.

Κατόπιν ήρθαν:

Τυρομπαλάκια με γέμιση μους φέτας, φιστικιού, λιαστής ντομάτας και ελιών με σος ροδιού. Νόστιμα μεν, με αταίριαστη σος δε. Πολύ μαλακά, έλειψε η αίσθηση της πηγαίας τηγανητής τραγανότητας. Ήταν ένα τολμηρό πείραμα, το οποίο αν πετύχαινε στο 100% θα δικαιούταν τον τέλειο βαθμό (3/4).

Σαλάτα με πρασινάδες, τοματίνια, ξινοτύρι και κρουτόν. Μεγάλο μέγεθος, αλλά γευστικά απέχει πολύ από το να σε κάνει να θες να την ξαναπάρεις (2/4).

Φάβα με μανιτάρια, σπανάκι και παρμεζάνα. Αυτή τη φορά το πείραμα πέτυχε. Βελούδινη η φάβα και σούπερ ο συνδυασμός με τα μανιτάρια. Με λίγα λόγια ένα ορεκτικό που αξίζει να το δοκιμάσετε (3,5/4).

Επόμενο πείραμα το χοιρινό ψημένο για 12 ώρες, με ανανά και πουρέ γλυκοπατάτας. Αυτό μισοπέτυχε. Πέτυχε στο συνδυασμό του ανανά με το κρέας, ο οποίος ήταν εξαιρετικός. Πέτυχε και στον νόστιμο πουρέ. Απέτυχε στο ψήσιμο του κρέατος. Μαλακό ανά σημεία, καμένο σε άλλα. Μισοπέτυχε και στη συνολική αίσθηση. Ήταν νόστιμο μεν, μα φοβερός αχταρμάς γεύσεων δε (σχεδόν 3/4).

Παπαρδέλες με τρούφα, μανιτάρια και ξηρούς καρπούς. Η μυρωδιά τους έσπαγε μύτες ως όφειλε. Η γεύση τους ήταν επίσης από αρκετά ως πολύ καλή. Η ποσότητα σούπερ. Το βράσιμο τους όμως ήταν κλάφτα Χαράλαμπε. Ήταν τόσο πολλές σε ποσότητα και με τέτοιο τρόπο μαγειρεμένες οι παπαρδέλες, που ενώ οι πάνω ήταν τέλειες, οι από κάτω στρώσεις ήταν απόλυτα νια-νια. Γι’ αυτό και κανείς δεν έτρωγε περισσότερες από τις μισές. Μόλις έφευγαν οι πάνω, οι καλές, άλλαζες πιάτο. Διαφορετικός τύπος ζυμαρικών ή λιγότερος χρόνος βρασίματος είναι πιθανότατα δύο εύκολες λύσεις σε αυτό το πρόβλημα (3,5/4 για τη γεύση, 1,5/4 για την εκτέλεση).

Γλυκό. Διάβασα κάτι για αρμενοβίλ, σοκολάτα γκανάς, καραμελώματα κλπ. Στην πραγματικότητα ήταν δύο μπάλες παγωτού με γεύση που βανίλιζε, με λιωμένη σοκολάτα από πάνω και φιλέ αμυγδάλου. Το παγωτό σε σημεία ήταν νόστιμο και του πήγαινε η σοκολάτα. Το αμύγδαλο ήταν περιττό. Αν ψάχνετε κάτι γκουρμέ, αυτό δεν είναι πάντως (2,5/4).

Πόσα δώσαμε δεν ξέρω, όμως με βάση το κόστος που φαίνεται να έχουν τα πιάτα και από άλλες κριτικές, δεν τα αξίζει και τόσο τα λεφτά του.

Αυτό που μας έλειψε είναι η κορυφαία ποιότητα πρώτης ύλης (απαιτείται όταν μιλάμε για Michelin guide) και η επιτυχία στους συνδυασμούς των γεύσεων. Τόλμη υπάρχει, χώρος καλός υπάρχει, σέρβις επαρκές υπάρχει. Ας πιεί και καναν καφέ όμως για να αντιδρά λίγο πιο γρήγορα. Είναι μεγάλο φάουλ να υπάρχει αναμονή μισαώρου ανάμεσα σε 2 πιάτα ενός σετ μενού, ενώ για άλλα η αναμονή μπορεί να ήταν 5 λεπτά.

Ίσως του έδινα μια δεύτερη ευκαιρία, όμως όχι μέχρι να διορθωθούν οι σοβαρές παραπάνω αστοχίες.

Α ρε μάστερσεφ, μας κακόμαθες.

11 Σεπ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Αυτό το μαγαζί είναι φτιαγμένο για λίγους.

Πολύ λίγους.

Και έτσι πρέπει να μείνει.

Αλλά του αξίζει μια κριτική. Λίγες αράδες. Είναι κρίμα κάνεις να μην μιλάει γι' αυτό.

“Κανείς”, από τους λίγους ε?

Τι μαγαζί είναι αυτό? Για ποιους είναι? Θα ρωτήσετε…

Είναι ένα μαγαζί που δίνει αγάπη. Αγάπη μόνο και τίποτα άλλο. Σε λίγους. Σε αυτούς τους λίγους που δεν θα ζητήσουν τίποτα παραπάνω.

Σε αυτούς που δεν θα ζητήσουν εκλεπτυσμένους χώρους, μεγάλες επενδύσεις και ακριβά σερβίτσια. Σε αυτούς που θα απολαύσουν έναν κήπο που θυμίζει την αυλή του σπιτιού τους, στο χωριό τους. Με καρέκλες σκηνοθέτη, χαλίκι στο πάτωμα και μπόλικο πράσινο τριγύρω. Με γατόσκυλα να αράζουν στα πέριξ (να μην ενοχλούν όμως).

Σε αυτούς που θα συμβιβαστούν με την απόλυτα παππουδοκαφενεδίστικη χειμερινή όψη του (τον εσωτερικό χώρο που είναι ένα σκέτο ασχημούλικο καφενείο). Αν την αντέχουν θα το επισκέπτονται όλο τον χρόνο, αλλιώς μονάχα στην καλοκαιρία.

Σε αυτούς που δεν “απαιτούν” από την εξυπηρέτηση. Που εκτιμούν την αυθεντικότητα και την αληθινά καλή διάθεση. Που θα δείξουν την κατανόηση που απαιτείται όταν συνειδητοποιήσουν ότι το μαγαζί το τρέχει ένας άνθρωπος μόνος του. Που δεν θα πειραχτούν όταν καθίσουν και κάνει 10-15 λεπτά να έρθει κάποιος στο τραπέζι τους. Που δεν θα ενοχληθούν όταν θα σκάσουν κάποια πιάτα στο τραπέζι χωρίς να τα έχουν ζητήσει, αλλά θα απολαύσουν την εξυπηρέτηση αφήνοντας την στα χέρια του ειδικού. Που θα είναι δεκτικοί στο να τους προσφερθεί μπύρα, ενώ σκεφτόντουσαν να πιουν κρασί. Σε αυτούς που δεν θα ξινίσουν στις καθυστερήσεις, αλλά θα είναι χαλαροί σαν Ικαριώτες.

Σε αυτούς που θα αντέξουν να μην δουν το μενού, για να τσεκάρουν τις τιμές, την πρώτη φορά. Μόνο για τότε θα είναι πρόβλημα, καθώς μόλις μπουν στο κλίμα, δεν θα τους ξαναπασχολήσει τίποτα σε καμία από τις επόμενες επισκέψεις τους. Ούτε το τι θα διαλέξουν να φάνε, ούτε οι τιμές.

Δεν θα τους νοιάξει το φαγητό, καθώς θα ξέρουν πως ότι φάνε θα είναι διαλεχτό και με μεράκι φτιαγμένο. Αν υπάρχει καλή σαρδέλα στην ψαραγορά ο Αλέξανδρος θα έχει να προσφέρει, ενώ αν δεν έχει βρει καλή, ατυχήσατε. Το ίδιο και στα υπόλοιπα. Εκπτώσεις κάνει μόνο στις τιμές.

Το γεύμα ξεκινάει με 2-3 πιάτα που προσγειώνονται στάνταρ στο τραπέζι. Σε εμάς ήταν σπιτική τυροκαυτερή, γραβιέρα και υπερζουμερές ντομάτες γεμιστές με κάπαρη.

Η συνέχεια εξαρτάται, όπως ειπώθηκε πιο πάνω, από τη σοδειά της μέρας. Πχ εμείς δοκιμάσαμε νοστιμότατο γαμοπίλαφο με τοπ γίδα βραστή, χωρίς έξτρα λίπη, εξαιρετικές σπιτικές πατάτες τηγανητές με τριμμένο τυρί και φιλετάκια προβατίνας πολύ δυνατού επιπέδου, με την τσιχλότητα τους να κινείται μαεστρικά ανάμεσα στο τρυφερό και το προβατινίσιο. Δοκιμάσαμε και πολύ νόστιμες σαρδέλες, για να τα μπλέξουμε ως μοντέρνοι τύποι.

Το φαγητό στη Στέρνα είναι σπιτικό, με αληθινό μεράκι, χωρίς κακές παρτίδες. Ο Αλέξανδρος δεν είναι master chef να παίζει με τις υφές και τα chutneys, βάζει όμως στο φαΐ το μεράκι που θυμόμαστε να έχουν τα φαγητά της γιαγιάς μας. Αυτό το μεράκι που κάνει ένα απλό, παραδοσιακό πιάτο να σε εθίζει (Γεύση για 3,5/4).

Στο ποτό, μπορεί κάποιος να κινηθεί ανάμεσα σε μπύρα, κρασί και καθαρή ρακή.

Όσο για τις τιμές. Το αφήνω σαν έκπληξη.

Όποιος σκοπεύει να ζητήσει έστω και κάτι παραπάνω από τη Στέρνα, θα φύγει τρέχοντας μόλις τη δει. Να το ξέρετε.

Όποιος πάει για όλα τα προηγούμενα, όμως, θα την κάνει στέκι. Δεν γίνεται αλλιώς.

Από τα χιλιάδες Παραδοσιακά στέκια της Αθήνας, η Στέρνα είναι, πανεύκολα, στο Τop 3, ίσως και στην κορυφή.

Αν μένετε κοντά ή έστω όχι πολύ μακριά, πάρτε ένα τηλ για τραπέζι, ντυθείτε χαλαρά και αφεθείτε να νιώσετε, πραγματικά, εκτός Αθήνας, σαν μια καλοκαιρινή-φθινοπωρινή νύχτα στο χωριό σας.

ΥΓ. Πολλά δεν είπα, που θα άξιζαν να ειπωθούν. Ας μείνει και τίποτα για εκείνη τη στιγμή.

28 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Στον πηγαιμό για τη Σαρωνίδ...

Μισό. Να κάνουμε μια παύση εδώ. Γιατί να πας στη Σαρωνίδα καλοκαιριάτικα? Εύκολη η απάντηση, θα πείτε, για μπανάρα!

Να κάνω την ερώτηση, όμως, με περισσότερη σαφήνεια. Γιατί να πας φέτος στη Σαρωνίδα, μετά από αυτά που έγιναν? Αναφέρομαι φυσικά στην Αγία Ζώνη (ναυάγιο, πετρέλαια, μαζούτ κλπ). Πολύ off topic για να το αναπτύξουμε σε μια κριτική, όμως αξίζει να αναφερθεί ότι οι Σαρωνιδιώτες και οι Αναβυσσιώτες φέτος κάνουν μπάνιο από το Θυμάρι και πιο πέρα μόνο. Οι περισσότεροι τουλάχιστον.

Αν, λοιπόν, πας Θυμάρι για μπάνιο ή επίσκεψη στη θεία σου στη Σαρωνίδα και, φυσικά, δεν θες να σε ταΐσει γιατί έχει 16 βαθμούς μυωπία και άνοια, τότε να πας να φας στο Meet Meat. Ένα μαγαζί που έχει τίτλο κρεατάδικου, μα αυτοχαρακτηρίζεται πολίτικη κουζίνα. Τελικά, τα σπάει στα κρέατά του.

Καταρχάς, να σημειωθεί εξαρχής ότι το Meet Meat δεν είναι πολύ θελτικό στο μάτι. Είναι πολύ μεγάλο, πολύ καθαρό και προσεγμένο, όμως είναι και αρκετά άδειο. Σε κάνει να αναρωτιέσαι “καλά κανείς δεν θέλει να φάει εδώ?”. Επίσης, το χάνει λίγο στην εξυπηρέτηση. Λίγο τα λάθη, λίγο τα μπερδέματα κατά την παραγγελία (όλα κατά λάθος, φαίνεται αυτό από τις μετέπειτα αντιδράσεις), δεν θες και πολύ για να πεις “δεν πάμε να φύγουμε πριν έρθει το φαγητό?”. Αν, όμως, ξεπεράσεις αυτά τα δύο εμπόδια, ανοίγεται ένας νέος κόσμος μπροστά σου. Ο κόσμος των γεύσεων και της εξυπηρετικότητας.

Το μενού του Meet Meat περιλαμβάνει επιλογές για όλα τα γούστα. Έχει γύρω στα 20 μεζεδοπωλίστικα ορεκτικά (3-10€), 6 σαλάτες (6,5-8€), καμιά 10αριά σουβλατζομερίδες (9-12,5€), 7 διαφορετικές επιλογές σε μοσχαροκατάσταση (9,5-35€), συν κάποιες ποικιλίες (22€ και 40€).

Το γεύμα ξεκινάει ιδανικά με ευμεγέθη πιτάκια σουβλατζίδικου (1€ έκαστο). Δεν είναι φθηνά, όμως είναι προτιμότερα από το βαρετό ταβερνόψωμο.

Ιδού τα όσα δοκιμάσαμε στην επίσκεψή μας:

Χαλούμι (6€). Καλή ποσότητα του αγαπημένου Κυπριακού τυριού, σωστά ψημένη, όμως -παραπονάκι- το πιάτο ήρθε χωρίς συνοδευτικό. Ένα πιάτο με σκέτο τυρί, δεν είναι και η καλύτερη δυνατή εικόνα. Βάλτε του κάτι για παρέα. Λίγη ντομάτα ή μια μαρμελάδα ή κάτι βρε αδερφέ (3/4).

Φακοσαλάτα με μαριναρισμένα λαχανικά (6,5€). Τι λαχανικά ήταν αυτά? Καρότο, ντομάτα, αγγούρι, κρεμμύδι, ίσως και άλλα. Αποκάλυψη! Ήταν το βαλσάμικο που ταίριαζε γάντι? Ήταν το μπόνους αυγό με πάπρικα στην κορυφή της σαλάτας? Ήταν το μαρινάρισμα στα λαχανικά? Ακόμη και να είσαι αλλεργικός στις φακές, δεν μπορείς να σταματήσεις να τρως το συγκεκριμένο πιάτο (4/4).

Αυγά μάτια με παστουρμαλί (8,5€). Κλασική ανατολιτικοκατάσταση. Το έχανε όμως λίγο γευστικά, επειδή ο παστουρμάς δεν είχε τόσο έντονη γεύση όσο θα μπορούσε/θέλαμε. Δεν προτείνεται ιδιαίτερα, χωρίς να είναι κακό πιάτο (2,5/4).

Πατάτες τηγανητές (3,5€). Χρυσαφένιες, χωρίς περιττή λαδίλα, έρχονται σε σέσουλα σε ικανοποιητική ποσότητα. Παρότι δείχνουν ετοιματζίδικες, γευστικά είναι μια χαρά. Τα κυρίως δεν συνοδεύονται από πατάτες άρα, κρίνεται απαραίτητη η παραγγελία τους (3/4).

Ποικιλία κρεατικών για 2 άτομα (22€). Μια από τις πιο ιδιαίτερες ποικιλίες που έχεις συναντήσει. Στην όψη δεν σου γεμίζει το μάτι. Έρχεται σε ξύλινη βάση, έχει μόλις τρία διαφορετικά κρέατα, συνοδεύεται μόλις από λίγο ρύζι και έχει παρέα σος γιαουρτιού για λίγες κρεατοβούτες. Όμως! Τα κρέατα που έχει είναι ένα απλό ποίημα. Μαριναρισμένα φιλετάκια από ψαρονέφρι, μαριναρισμένα φιλετάκια κοτόπουλου και μικρά κεμπαπάκια. Το μαρινάρισμα στο κάθε κρέας ήταν εξαιρετικό, το κάθε κομμάτι ήταν απίστευτα ζουμερό και γευστικό ταυτόχρονα. Η ποσότητά τους χωράει βελτίωση, όμως η γεύση τους, πραγματικά, καλύτερη δεν γίνεται (4/4).

Τελευταία, η αποκάλυψη της βραδιάς: η Πικάνια, η οποία σερβίρεται με το κιλό (50€/κιλό). Για όσους δεν τη γνωρίζουν είναι ένα κομμάτι από το μπούτι του μοσχαριού το οποίο φημίζεται για το πόσο τρυφερό και γευστικό είναι. Στο Meet Meat η πικάνια ήταν απίστευτα μαριναρισμένη, με πιπερορίγανη από πάνω, συνοδευόμενη από ψητά λαχανικά, πατάτες baby και γιαουρτοσός. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο φίλος μου ο Ιωακειμάκης: ο κλασικός τύπος που υπάρχει σε κάθε παρέα και θα πει την ατάκα “εγώ δεν ξέρω τι είναι αυτό που θέλετε να πάρουμε, αλλά θα δοκιμάσω λίγο”, ο οποίος είναι αυτός που έφαγε το περισσότερο και στο τέλος πίεζε για refill. Αξίζει να ειπωθεί ότι ζητήσαμε μισό κιλό και πραγματικά έμοιαζε να ήρθε η σωστή ποσότητα. Λίγα μαγαζιά προσφέρουν ένα τόσο νόστιμο κρέας με το κιλό, αν είσαι κοντά αξίζει να τους επισκεφθείς μόνο και μόνο για να φας αυτή την υπέροχη πικάνια. Να τονιστεί ότι δεν είναι η medium rare αμερικανιάρικη πικάνια, αλλά μια πιο ελληνική και ταβερνιάρικη πεντανόστιμη εκδοχή της (4/4).

Στο τέλος του γεύματος ήρθε κέρασμα από φρέσκα σιροπιαστά πολίτικα γλυκάκια.

Ήπιαμε βαρελίσιες μπύρες, στα 3,5€ το μισό λίτρο (Kaiser).

Τα παραπάνω μαζί με άφθονες μπύρες μας κόστισαν γύρω στα 20€.

Όταν θα πας, γιατί αξίζει να πας, να πάρεις σίγουρα 100-150γρ πικάνια για τον καθένα, την υπέροχη φακοσαλάτα και να δοκιμάσεις και κάποια ακόμη από τα ζουμερά και γευστικότατα κρεατικά τους. Υπολόγιζε να δώσεις κι εσύ ένα εικοσάρικο για να χορτάσεις φυσιολογικά ή λίγα χρήματα παραπάνω, αν σου αρέσει να φεύγεις από τα μαγαζιά μόνο αφότου λασκάρεις το κουμπί του παντελονιού.

Mην αποθαρρυνθείς αν δεν έχει κόσμο. Είναι πιθανό να συμβεί αυτό. Σε εμένα, καλοκαιρινή Παρασκευή βράδυ, συνέβη. Όμως του έδωσα την ευκαιρία και την άρπαξε από τα μαλλιά. Δώστου την κι εσύ.