Loader

Vaggg

Κριτικές: 74
Μέλος από: Νοε 2016

Εμφάνιση:

15 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Φέρνεις το χέρι σου μπροστά από το πρόσωπό σου. Τα δάχτυλα κλειστά. Η παλάμη ανοιχτή. Να σε κοιτάει. Σαν μια μούντζα, αλλά με τα δάχτυλα κλειστά. Και το χέρι σου έρχεται γρήγορα κατά πάνω σου. Και χτυπάς δυνατά το κούτελό σου. Φλάααπ!

Αυτήν την κίνηση ίσως νιώσεις την ανάγκη να κάνεις, μετά την επίσκεψή σου στον Καραβίδα. Γιατί, μάλλον, θα σε στεναχωρήσει.

Εμένα, τουλάχιστον, με στενοχώρησε διότι, δυστυχώς, τα μειονεκτήματά του είναι από αυτά που δεν διορθώνονται εύκολα.

Πάμε στο ψητό όμως.

Χώρος αρκετά καθαρός, απλός, χωρίς κάποιο ιδιαίτερο ντεκόρ, σε ανοιχτά θαλασσινά χρώματα, με καλές και άνετες καρέκλες. Αποκλειστικά εξωτερικός. Τον χειμώνα, φαντάζομαι, θα ντύνεται με τζάμι ή νάιλον και φυσικά θα χρειάζεται αρκετή σόμπα, για να θερμανθεί επαρκώς.

Εξυπηρέτηση χωρίς πολλά προβλήματα. Χωρίς φανφάρες. Βέβαια συνέβη το εξής γεγονός, το οποίο ενόχλησε: Στο τέλος δικαιούμασταν 4 γλυκά (έχοντας πάρει 2 μενού προσφοράς). Λέγοντας στον σερβιτόρο να έρθει για να του πούμε ποιά γλυκά θέλουμε μας απαντά: “άσε, θα σας φέρω απ’ όλα”. Κίνηση που μοιάζει τέλεια. Όμως, δεν έφερε απ’ όλα. Όχι από όλα όσα είχαμε κατά νου τουλάχιστον. Οπότε μείον μισή μονάδα από αυτό. Και μείον άλλη μισή διότι δεν κεραστήκαμε το παραμικρό. Πληρωμένα τα είχαμε τα λειψά γλυκά που ήρθαν.

Το μενού του Καραβίδα είναι πλούσιο. Κι απευθύνεται, μάλλον, σε πλούσιους. Εκ πρώτης όψεως, μοιάζει πλήρες και ορθό τιμολογιακά. Ας μείνουμε για λίγο στην πρώτη όψη: 18 σαλάτες, με τις 16 να κοστίζουν έως 6,5€. 28 ορεκτικά στα 3-7€. Τρελή ποικιλία. Επίσης πάνω από 30 διαφορετικά ψάρια (έως 66€/κιλό) και άπειρες επιλογές σε θαλασσινά (τσιμπημένα, αλλά στα πλαίσια του μέσου όρου). Όλα δείχνουν μια χαρά. Πάνω στο τραπέζι θα βρείτε μια πλαστική κάρτα που αναγράφει την ειδική προσφορά που τρέχει σχεδόν όλη την εβδομάδα: με 28€, δύο άτομα (άρα 14€ το άτομο) μπορούν να επιλέξουν μία σαλάτα, δύο κυρίως από θαλασσινά, ένα κυρίως ψάρι και δύο γλυκά (ελπίζω να μην έχω αποτυπώσει την προσφορά λάθος). Έξι πιάτα για δύο άτομα με λιγότερο από 15€ για τον καθένα? Απίθανα!

Μας έκανε εντύπωση, ότι παίρνοντας το μενού θα είχαμε μεγάλο οικονομικό όφελος. Μια καχύποπτη φίλη, μάλιστα, μου είπε, μυστικά, το φόβο της, μήπως, δηλαδή, με το “μενού” φέρνουν μικρότερες μερίδες. “Ψιτ φίλος”, πήγα να φωνάξω. Τελικά, μετά από 2-3 προσπάθειες ο σερβιτόρος άκουσε το “συγγνώμη” μου και ήρθε. Η ερώτηση ήταν η ίδια. “Αν πάρουμε το μενού των 28€, τα πιάτα έχουν το ίδιο μέγεθος, σε σύγκριση με το να τα παραγγείλουμε εκτός του μενού?”. “Εννοείται, ακριβώς τα ίδια είναι”, η άμεση και καθησυχαστική απάντηση του παλικαριού. Δεν μας άφησε ίχνος αμφιβολίας. Οπότε όλα καλά, σκεφτήκαμε.

Πήραμε δύο τέτοιες προσφορές. Τρελοί είμαστε να χάσουμε την ευκαιρία??? Δεδομένου ότι ήμασταν πέντε άτομα και νιώθαμε ιδιαίτερα ορεξάτοι, αποφασίσαμε ότι 12 πιάτα δεν μας φθάνουν και πήραμε και μερικά έξτρα. Διαλέξαμε κάποια ορεκτικά που ήταν εκτός των πιάτων που μπορούσαμε να πάρουμε με το μενού, έξι τον αριθμό, σύνολο 18 πιάτα. «Κόλαση θα γίνει σήμερα», είπαμε.

Εντωμεταξύ, τελικά έρχεται και άλλη μια φίλη στην παρέα και γινόμαστε έξι.

Στο τραπέζι μας είχε ήδη έρθει μπόλικο λευκό ψωμί (1,1€ το άτομο, ακριβό, για την ποιότητά του, που ήταν απλώς συμπαθητική) και νερό σε κανάτες.

Στα διπλανά τραπέζια βλέπαμε την παρουσία ψημένου ψωμιού με λαδορίγανη. «Μάλλον θα φέρουν και σε εμάς από αυτό με τη λαδορίγανη», σκέφτηκα. «Ίσως το φέρνουν με την παραγγελία». Δεν το μάθαμε ποτέ, γιατί η πιο πεινασμένη της παρέας πήγε μέσα και το ζήτησε επιτακτικά, αφού έβλεπε να το έχουν όλοι εκτός από εμάς. Ήρθε. Ιδιαίτερα επαρκές σε ποσότητα, η λαδορίγανη όμως ήταν στις μισές μόνο φέτες… Οι άλλες μισές δεν καταναλώθηκαν το ίδιο ευχάριστα.

Κατόπιν, άρχισαν να προσγειώνονται στο τραπέζι μας τα πιάτα.

Όλα συμπαθητικά, τίποτα κακοεκτελεσμένο, αλλά και τίποτα άξιο λόγου, ώστε να σε κάνει να θέλεις να γυρίσεις ξανά μόνο γι’ αυτό.

Ξεχώρισαν:

• Το Λαδοτύρι σαγανάκι με μαρμελάδα σύκο (4,8€ - εκτός μενού προσφοράς). Μάλλον το μόνο “πειραγμένο” πιάτο του Καραβίδα. Πολύ γευστικό.
• Οι Κολοκυθοκεφτέδες (3,5€ - εκτός μενού προσφοράς). Αλμυροί σε επίπεδο που κάποιοι ενοχλήθηκαν. Όμως, άλλοι (εγώ δηλαδή) τους βρήκαν ωραιότατους.
• Το Ριζότο θαλασσινών (12€ - εντός μενού προσφοράς) με τη νόστιμη κοκκινιστή σάλτσα του.

Πως ξεχώρισαν? Ξεχώρισαν ως αρκετά καλά πιάτα, συγκριτικά με μέτρια πιάτα. Συγκριτικά με την πατατοσαλάτα που οι μισές βραστές πατάτες ήταν ΤΕΛΕΙΩΣ σκέτες. Τελείως. Ούτε μια σταγόνα λάδι για το καλό. Στεγνές και στυφές. Ξεχώρισαν από τις χεράτες τηγανητές πατάτες που ανήκαν στον μέσο όρο των πατατών που κυκλοφορούν. Από τις τυροκροκέτες που θύμιζαν ορεκτικό τουριστικής ταβέρνας στο Θησείο. Από τη μέτρια σάλτσα που έλουζε τα αχνιστά μύδια. Και από τη μικρή γαριδομακαρονάδα με τη συνηθισμενότατη κοκκινιστή σάλτσα. Πιάτα όχι κακά (πλην της πατατοσαλάτας), όμως, σπίτι σου τρως αντίστοιχα ή καλύτερα. Γενικότερα, γεύσεις από τα παλιά. Με την κακή έννοια. Παλιομοδίτικες. Αυτές που τις έχεις γευθεί εκατοντάδες φορές.

Εντάξει, οι γεύσεις ήταν μέτριες. Μπορούσαν και καλύτερα. Τουλάχιστον με τρία πιάτα να αντιστοιχούν σε κάθε άτομο θα περίμενε κανείς να φύγουμε υποβασταζόμενοι. Αμ δε! Οι μερίδες ήταν πραγματικά μικρές και, παρόλο τον μεγάλο αριθμό των πιάτων, χορτάσαμε οριακά.

Ας πάμε τώρα στη δεύτερη όψη (θυμάστε το “εκ πρώτης όψεως”?). Τι συμβαίνει με το μενού του Καραβίδα? Πώς γίνεται να έχει σχεδόν όλες τις μέρες αυτή την απίθανη προσφορά?

Απίθανη? Δηλαδή?

Τα πιάτα του ενός εκ των δύο μενού προσφοράς που πήραμε κόστιζαν 45,5€ με βάση τις κανονικές τους τιμές στον κατάλογο. Και τα πληρώσαμε 28€. Δηλαδή έκπτωση που αγγίζει το 40%! Προσοχή όμως! Η προσφορά είναι σε ισχύ, σχεδόν, ολόκληρη την εβδομάδα. Δεν είναι μια προσφορά που τη βρίσκουν κάποιοι τυχεροί ή παρατηρητικοί. Ούτε αυτοί που θα αγοράσουν ένα κουπόνι μέσω ίντερνετ ή εκείνοι που πληρώνουν συνδρομή στο αθηναϊκό περιοδικό που δίνει όραμα. Είναι για όλους!

Γιατί, λοιπόν, τα πιάτα της προσφοράς να μην είναι 40% πιο φθηνά στο κανονικό μενού? Όοοχι... πελατάκι. Εσύ που δεν θες να πάρεις την προσφορά, θα πληρώσεις.

Η λυπητερή μας ήταν στα 20€ το άτομο. Τρώγοντας μέτρια. Χορταίνοντας πιο μέτρια. Περνώντας καλά (εκεί δεν χρειαζόμαστε βοήθεια, thank God).

Το φαγητό δεν μας ταξίδεψε (Γεύση για 2,5/4), ούτε ο χώρος το κατάφερε, ενώ η εξυπηρέτηση ήταν καλούτσικη, μα δεν μας σκλάβωσε κιόλας.

Τα χιλιόμετρα, σίγουρα, δεν τα άξιζε. Τα λεφτά έτσι και έτσι. Οπότε αντίο-αντίο.

13 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
1-9

Αν είστε αμετανόητοι οπαδοί του sushi, αν ψάχνετε την κορυφαία γεύση, αν προτιμάτε την ποιότητα έναντι της ποσότητας, αν σας αρέσει να δοκιμάζετε νέες, πρωτότυπες συνταγές, έξω από τα συνηθισμένα, αν θέλετε το street food σας να είναι υγιεινό κι αν δεν σας πειράζει να πληρώσετε το κατιτίς παραπάνω, προκειμένου να βιώσετε όσα προαναφέρθηκαν, τότε συνεχίστε την ανάγνωση αυτού του πονήματος.

Το Poké, μας πρωτοσυστήθηκε στο φετινό Athens Street Food Festival, ενώ λίγες μέρες αργότερα (τέλη Μαΐου) άνοιξε τις πυλίτσες του στο κοινό, σε δικό του χώρο, στο κέντρο της Αθήνας.

Θα το επισκεφθείτε, αποκλειστικά, για να δοκιμάσετε το μαγικό κυπελλάκι του. Άλλωστε, δεν σερβίρει και τίποτε άλλο. Ουσιαστικά, προσφέρει ένα, μόνον, είδος "πιάτου" σε αρκετές, διαφορετικές (7-8) εκδοχές. Ωμό ψάρι, λαχανικά, φρούτα, ξηροί καρποί και ρύζι, σαν κι αυτό που συναντάμε στο σούσι, τοποθετούνται σε πλαστικό κύπελλο (μικρό ή μεγάλο), μαζί με μία sauce, και μας προσφέρονται ως η χαβανέζικη εκδοχή του σούσι. Οι διαθέσιμες επιλογές-συνταγές αναγράφονται στον μαυροπίνακα που κοσμεί τον χώρο και, μάλλον, αλλάζουν που και που. Αυτήν την εποχή υπάρχουν δύο προτάσεις για σολομό, παλαμίδα και γαρίδες, καθώς και μία vegan. Τα παλικάρια που τρέχουν το μαγαζί είναι αρκετά ευέλικτα και από την πρώτη στιγμή θα σας προτρέψουν να "πειράξετε" τις υπάρχουσες συνταγές, όπως θέλετε, ή να φτιάξετε κάτι, τελείως, δικό σας.

Γιατί να το κάνετε αυτό όμως? Οι ήδη υπάρχουσες συνταγές είναι πολύ γευστικές, ως έχουν. Σίγουρα, αξίζει κάποιος να τις δοκιμάσει όλες, πριν κάνει τους δικούς του πειραματισμούς. Δεδομένου, μάλιστα, ότι κάποιοι εκ των συνδυασμών είναι αρκετά ασυνήθιστοι, για τα ελληνικά δεδομένα, αν δεν δοκιμάσει κάποιος τις προτεινόμενες γεύσεις δεν θα είναι εύκολα εφικτό να καταλάβει αν του αρέσουν ή όχι. Δηλαδή, ακόμη κι αν μια «συνταγή» περιέχει κάποιο συστατικό που δεν συμπαθείτε πολύ, δεν αποκλείεται, το συνολικό αποτέλεσμα να σας εκπλήξει.

Στο κύπελλο που θα παραλάβετε, με την παραγγελία της εκάστοτε επιλογής, τα υλικά τοποθετούνται ως εξής: στη βάση μπαίνει το ρύζι (καταλαμβάνει το 50-60% του μπολ) και από πάνω εναποτίθενται όλα τα υπόλοιπα υλικά κομμένα σε μικρά κομματάκια. Το ψάρι κόβεται σε καλού μεγέθους κύβους. Η εκάστοτε sauce μπαίνει από πάνω και νοτίζει σταδιακά το ρύζι. Για καλύτερο αποτέλεσμα, αναμίξτε, όσο γίνεται, τον πάνω με τον κάτω όροφο (δηλαδή το ρύζι με τα υπόλοιπα συστατικά), αν και το ρύζι, οφείλω να ομολογήσω ότι τρώγεται ευχάριστα ακόμη και σκέτο.

Από τις παρούσες επιλογές του μαυροπίνακα έχω δοκιμάσει τα εξής:

• Waimea με παλαμίδα (6,5€ το μικρό κύπελλο, 9€ το μεγάλο). Πάνω από το ρύζι τοποθετούνται κύβοι παλαμίδας, avocado και mango, μαζί με κομματάκια red chili. Αυτά περιχύνονται με soy-sesame sauce, ενώ την κορυφή στολίζει κι αρωματίζει φρέσκος κόλιανδρος. Γεύση? Απίθανη! Κάθε μπουκιά, ανάλογα με το τι περιλαμβάνει, είναι κι ένα διαφορετικό ταξίδι. Η μπουκιά που περιέχει απ' όλα, είναι απλώς εξαιρετική.

• Hanalei με γαρίδα (5/7,5€). Ψαχνό γαρίδας, σε καλά κομμάτια, όπως στα υπόλοιπα ψάρια. Περιέχει, ακόμη, mango, cashews, red chili, κόλιανδρο και μια γλυκιά coconut-curry sauce. Μπορεί να μη συμπαθώ τις γαρίδες ούτε την καρύδα, όμως, αυτή η συνταγή ήταν αποκάλυψη. Καταπληκτική γεύση, ένα "πιάτο" must, για κάθε παραγγελία. Αν πάτε στο Poké και αναρωτιέστε τι να πρωτοπαραγγείλετε, δοκιμάστε αυτό το κυπελλάκι χωρίς δεύτερη σκέψη!

• Ο' Ahu με σολομό (5,5/8€). Με avocado, bean sprouts (φύτρες φασολιού), crispy onions, soy-sesame sauce και στην κορυφή nori (είδος φυκιού). Μια πολύ ιδιαίτερη επιλογή για τους φαν των όξινων γεύσεων. Αν ήμουν τέτοιος θα το ευχαριστιόμουν απόλυτα (δεν είμαι όμως).

Οι άλλες στάνταρ επιλογές του μενού, αυτή την εποχή, είναι:
- Pe' Ahi με σολομό, edamame (φασόλια σόγιας), πορτοκάλι, καραμελωμένο κρεμμύδι και citrus sauce.
- Waikiki με παλαμίδα, sweet chili carrots, shitake mushrooms και soy-sesame sauce.
- Honolua με γαρίδα, pineapple mint, wasabi or chili mayo και soy-sesame sauce.
- Hanapepe (vegan) με παντζάρια, πορτοκάλι, φιστίκι και soy-sesame sauce.

Πώς να τα αγνοήσεις και να φτιάξεις εξ αρχής κάτι δικό σου? Πως να μην τα δοκιμάσεις? Οι συνταγές αυτές, φαντάζουν τόσο λαχταριστές. Αυτό που τις κάνει πραγματικά αξιόλογες και τις απογειώνει, βέβαια, είναι η φρεσκότητα/ποιότητα των υλικών που περιέχουν. Δεδομένου ότι τα πάντα είναι ωμά, οι ατέλειες της πρώτης ύλης δεν θα μπορούσαν να κρυφτούν εύκολα. Και, ευτυχώς, εδώ δεν υπάρχουν.

Το μόνο αρνητικό, του Poké, είναι το ζήτημα της λυπητερής. Κάποτε, street food σήμαινε να πληρώνεις με κέρματα. Σιγά, σιγά αρχίσαμε να συμβιβαζόμαστε ότι θα δώσουμε ένα πεντάευρο μαζί με κέρματα. Τελευταία, τείνουμε να αποδεχτούμε ότι «και το δεκάευρο, καλό είναι μωρέ». Δεν είναι. Εντωμεταξύ στο Poké, μπορεί να χρειαστούν πάνω από 10€ για να χορτάσει κάποιος. Τίθεται, λοιπόν, το ερώτημα: ψάχνεις σούσι για να χορτάσεις? Δεν είναι εύκολο να δοθεί απάντηση στη συγκεκριμένη ερώτηση, καθώς χρειάζεται, παράλληλα, να απαντηθεί και το έτερο ερώτημα: επιλέγεις street food για γευσιγνωσία και ποιότητα? Σε κάθε περίπτωση, το χαβανέζικο σουσάδικο Poké είναι τσιμπημένο. Με ένα μεγάλο κύπελλο (7,5-9€) μπορεί κάποιος, που δεν πεινάει πολύ, να κορεσθεί ικανοποιητικά για 3-4 ωρίτσες. Σίγουρα όχι να σκάσει με 5€, όπως θα γινόταν σε κάποιο κοντινό σουβλατζίδικο.

* Χώρος: λιλιπούτειος, προσεγμένος, καθαρός. Τρία, τέσσερα τραπεζάκια, και μερικές θέσεις σε stands επί του πεζόδρομου της Πετράκη (ανάμεσα σε Ερμού και Μητροπόλεως).

* Εξυπηρέτηση: φιλική, συμπαθής, ντροπαλή. Με αρκετούτσικες γνώσεις ως προς το τι προσφέρουν.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Μην πάτε στο Poké αν πρόκειται να το αντιμετωπίσετε ως ένα τυπικό fast food. Δεν είναι. Αν πεινάτε πολύ, φάτε σουβλάκι. Αν θέλετε μια καλή εμπειρία που να θυμίζει σούσι, σε μια πιο χορταστική και οικονομική εκδοχή του, να πάτε. Θα βρείτε ιδιαίτερες γεύσεις (3,5/4), ενώ έχετε τη δυνατότητα να παίξετε με τους συνδυασμούς των υλικών. Θα τσούξει λίγο αν θέλετε να χορτάσετε (vfm: 2,5/4), όμως θα σας αρέσει.

ΥΓ: είπαμε, το σιγουράκι της παραγγελίας σας λέγεται Hanalei.

04 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Πότισε δυόσμο το φαΐ
Για να του δώσεις γεύση
Συνόδευσε με Pepsi
Ώστε ο τρελός να λολαθεί

Κι άμα του Παύλου* η κυρά
Σε κάνει να φουσκώσεις
Τη ζώνη ας χαλαρώσεις
Να μη σε κράξει η πεθερά

*(Πως να λέγεται άραγε η γυναίκα του, ρώσικης καταγωγής, Παύλου?)

Ξέρω, δεν ήταν ιδιαίτερα ποιοτικό για πολλούς. Ίσως ούτε ποιητικό για άλλους. Όμως, μάλλον, κάτι τέτοιο θα έγραφε ένας εκ των συνδαιτυμόνων μου στον Δυόσμο, από άποψη περιεχομένου, αλλά και από άποψη ομοιοκαταληξίας. Βέβαια, μια αόρατη δύναμη ίσως τον εμπόδιζε να το δημοσιεύσει, όμως γι' αυτό είμαστε εδώ εμείς!

Για να επανορθώσω για το έντονο off topic παραπάνω, πάμε συγκεκριμένα και αναλυτικά:

Η επίσκεψή μας στον υψηλότατα βαθμολογημένο Δυόσμο έγινε τον πρώτο μήνα του φθινοπώρου. Η παρέα είχε ικανό μέγεθος (9 άτομα) και εξαιρετική ποιότητα (οκ, άσχετο και αυτό) και έτσι δόθηκε η ευκαιρία δοκιμής μεγάλου εύρους του μενού.

Ο Δυόσμος στεγάζεται σε ένα όμορφο νεοκλασικό, που πιο εύκολα θα θύμιζε κτίριο του κέντρου, παρά του σημερινού Πειραιά. Ο χώρος είναι εντυπωσιακά προσεγμένος και καθαρός. Χωρίζεται στα δύο: το καλοκαίρι θα καθίσετε στην ταράτσα, ενώ τους κρύους μήνες στο κυρίως εστιατόριο που στεγάζεται στον πρώτο όροφο του νεοκλασικού.

Ο χώρος γενικά είναι "γλυκούλης", ντυμένος με ελαφριά χρώματα. Εντύπωση προκάλεσε η παρουσία τουλάχιστον 6 μικρών ανεμιστήρων στην ταράτσα που καθίσαμε, γεγονός που δείχνει σεβασμό και ενδιαφέρον για τον πελάτη. Μουσική ελληνική, σε όχι ιδιαίτερα ενοχλητική ένταση.

Η εξυπηρέτηση πραγματοποιήθηκε από δύο έμπειρες (τουλάχιστον έτσι έμοιαζαν) κοπέλες, αλλά και από έναν εκ των ιδιοκτητών του μεζεδοπωλείου. Ήταν σβέλτη και ξύπνια. Με ενδιαφέρον για το τι έχει να πει ο πελάτης. Κάτι που δεν μπορεί παρά να εκτιμηθεί. Δεν συνέβη κάτι που να μας ενόχλησε, ωστόσο επειδή είμαι στρίντζος θα της βάλω 3,5/4. Άλλωστε ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο.

Το μενού του Δυόσμου ακολουθεί το μοτίβο της εποχής: έμφαση στα πιάτα για τη μέση (χαρακτηριστικό ότι υπάρχουν 18 ορεκτικά, ενώ οι σαλάτες, τα ζυμαρικά και τα κυρίως είναι όλα μαζί 10), πειραματική διάθεση και εμπιστοσύνη στους εγχώριους μικροπαραγωγούς. Η τιμολόγηση των πιάτων είναι από καλή έως πολύ καλή.

Το γεύμα μας ξεκίνησε με νεράκι σε κανάτα και ένα περιποιημένο ψωμάκι (δεν υπήρξε κάποιο ντιπ στην περίπτωσή μας) μετριοσυμπαθητικής γεύσης (0,8€ το άτομο). Όχι κάτι ιδιαίτερο. Να λίγος χώρος για βελτίωση.

Τα πιάτα τοποθετήθηκαν στη μέση και ήταν τα εξής:

- Καπνιστή μελιτζανοσαλάτα (3€). Συμπαθητική στη γεύση, ιδιαίτερα τίμια στην ποσότητα. Αποτέλεσε ένα καλό ντιπ για το ψωμάκι μας, ως εκεί (2,5/4).

- Παράδοξος ντάκος (6€). Με καύκαλο χαρουπιού, μαριναρισμένο κολοκύθι, τομάτα, ξινοτύρι Νάξου με μαύρο σουσάμι και δυόσμο. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη η παρουσίαση του ντάκου με το παξιμάδι σπασμένο και αναμεμιγμένο με τα υπόλοιπα συστατικά της σαλάτας. Το τυρί αρκετά εύγευστο. Του έλειψε λίγη παραπάνω ένταση (3/4).

- Μαστέλο Χίου με μαρμελάδα σύκου (5,5€). Κλασική, πλέον, συνταγή, σε τίμια μερίδα και σούπερ εκτέλεση. Το ψήσιμο του τυριού ήταν εξαιρετικό και η γεύση της μαρμελάδας ταμάμ (4/4).

- Τηγανιά μανιταριών με κασέρι Ξάνθης και λάδι τρούφας (5,5€). Ότι έχει τρούφα συνήθως είναι εγγυημένο ότι θα έχει χαρισματική γεύση. Έτσι, και εδώ, η τρούφα έκανε το θαύμα της. Η σάλτσα που έλουζε την τηγανιά ήταν αρκετά πηχτή και χρησίμευσε για να καταναλωθεί όσο ψωμί βρέθηκε στα χέρια μου σε χρόνο dt (3,5/4).

- Θρακιώτικο κους κους με άρωμα από γεμιστά και Νιβατό Βερδικούσας (4€). Ένα πιάτο που εντυπωσίασε πολύ κόσμο. Το κους κους ήταν ιδιαίτερα εύγευστο, σε μια συνταγή που είχε έναν αρκετά κλασικό και πατροπαράδοτο χαρακτήρα. Προσωπικά δεν τρελάθηκα, αλλά δεν ήταν και άσχημο (3/4).

- Κομματάκια από κοτόπουλο με καπνιστό τυρί Μετσόβου μέσα σε φωλιά καταϊφιού (6,5€). Αυτό δεν μου άρεσε, ενώ ικανοποίησε αρκετούς άλλους ουρανίσκους από ότι πήρε το αυτί μου. Ο συνδυασμός τυριού και κοτόπουλου μου θύμισε τον κλασικό συνδυασμό κοτόπουλου με κρέμα γάλακτος, με μια αίσθηση καπνιστού, μια γεύση που δεν μου ταιριάζει (2/4).

- Καβουρμάς Σερρών με αυγό, ψημένος στο φούρνο (7€). Τυπική καβουρμογεύση, με ωραία ένταση, σε μερίδα που θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη. Της λείπει λίγη περισσότερη πρωτοτυπία, καθώς, πλέον, μιλάμε για κλασική συνταγή (2,5/4).

- Κεφτεδάκια από λουκάνικο Σερρών ψημένα στη σχάρα (6€). Ήρθαν καμία δεκαριά κεφτεδάκια μπουκίτσες σε στρογγυλό πιάτο, σε σχήμα κύκλου, στο κέντρο του οποίου υπήρχε ένα ελαφρύ γλυκοκαυτερό ντιπ. Γενικά, θεωρώ τα κεφτεδάκια μια απόλυτα βαρετή γεύση. Το λουκάνικο όμως απογείωνε τα συγκεκριμένα κεφτεδάκια και τα καθιστά ένα must πιάτο του Δυόσμου, καθώς ξεχωρίζουν αρκετά από τα συνηθισμένα κρεατομπαλάκια. Δοκιμάστε τα (3,5/4).

- Αυγά με sticks πατάτας και σαλάμι αέρος Στρεμμένου (7,5€). Αρκετά καλή εκδοχή μιας συνταγής που προσφέρεται στην τέλεια μορφή της σε γνωστό πολίτικο εστιατόριο. Γεύση ισορροπημένη, που θα μπορούσε να είναι και λίγο πιο έντονη (3/4).

- Τριλογία από λουκάνικα σχάρας (7€). Τα δύο λουκάνικα ήταν αρκετά τυπικά. Όμως το τρίτο, το πολίτικο κεμπάπ, ήταν απίθανο. Πραγματικά ξεχωριστή γεύση. Σε επόμενη επίσκεψη θα ζητούσα μια... μονολογία, μόνο με το συγκεκριμένο λουκάνικο x3 φορές στο πιάτο (4/4 για το συγκεκριμένο λουκάνικο, 3/4 για όλο το πιάτο).

Ήπιαμε διαφόρων ειδών ποτά. Από κρασί δοκιμάσαμε το ημίγλυκό τους, στα 9,8€ το λίτρο. Γενικά η τιμολόγηση στα ποτά είναι αρκετά συμπαθής, όπως και στα φαγητά άλλωστε.

Στο τέλος δοκιμάσαμε και δεύτερη τριλογία. Αυτή των γλυκών τους:

- Εκμέκ παγωτό με σιρόπι κανέλας, φιστίκι Αιγίνης και σάλτσα βύσσινο (5€). Εντυπωσιακά τίμιο γλυκό. Κλασική συνταγή σε λαχταριστά γευστικό αποτέλεσμα και καλή τιμή. Το έκανα ανάρπαστο (4/4).

- Τσιζκέικ με ξινό Ίου, μπανάνα, μπισκότο αμυγδάλου και φυστικοβούτυρο (6€). Πολύ νόστιμη γεύση και ιδιαίτερος συνδυασμός συστατικών. Θα ήθελε λίγο μεγαλύτερη μερίδα για τα λεφτά του (3,5/4).

- Ice ice burger με παγωτό βανίλια, σοκολάτα και καραμέλα από ουίσκι και μέλι (7€). Χάρμα οφθαλμών. Με καλή, μα όχι εντυπωσιακή, γεύση. Με πόνο πορτοφολιού (3/4).

Στο τέλος τέλος κατέφθασε κέρασμα παγωμένου σφηνακίου λεμονιού με δυόσμο. Δροσιστικότατο και γευστικότατο!

Μπικικίνι time: επιλέγοντας πιάτα για έναν μέτριο ως καλό κορεσμό, το κόστος για ότι φάτε μάλλον θα κυμανθεί στα 11-16€, σύμφωνα με την παρούσα τιμολόγηση των πιάτων του μεζεδοπωλείου. Μαζί με το ποτό, γύρω στα 13-20€. Στην περίπτωσή μας, όσα καταναλώσαμε (κάποια πιάτα ήρθαν εις διπλούν), μαζί με όσα ήπιαμε, μας οδήγησαν σε αρκετά καλό κορεσμό και μια νύχτα μεγάλης διάρκειας και το κόστος τους ήταν γύρω στα 17€ το άτομο.

Με βάση όλα τα παραπάνω, η αντικειμενική βαθμολόγηση των βασικών κατηγοριών θα ήταν:

Γεύση: 3,5/4
Εξυπηρέτηση: 3,5/4
Χώρος: 3/4
Vfm: 3,5/4

Όπως έχω κάνει και αλλού, στρογγυλοποιώ τη μισή μονάδα που περισσεύει προς τα κάτω και επιφυλάσσομαι στο μέλλον για μια έξτρα μονάδα αν τα standards διατηρηθούν το ίδιο υψηλά.

Εν κατακλείδι, κλείνω όπως άνοιξα:

Ο Δυόσμος έχει γκουρμεδιές
Κρατάει και παραδόσεις
Έχει προσβάσιμες τιμές
Δεν θα τον μετανιώσεις

Έχει γατόνι αφεντικό
Να ξες, θα σε προσέξει
Έχει και χώρο τρυφερό
Εύκολα θα σε θέλξει

Κι αν εκεί πέρα μεταβείς
Στο λέω, δεν θα χάσεις
Καλά θα φας, καλά θα πιεις
Κι’ όμορφα θα περάσεις

01 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Τα μυστικά είναι για τους δειλούς, όπως έχει πει, κάποτε, ένας σοφός άνθρωπος (κλεμμένη ατάκα από τον κ. Τύριον - ποια είναι όμως η κλεμμένη ατάκα?).

Οπότε ας αποκαλύψουμε τα μυστικά του εν λόγω μεζεδοπωλείου.

1ο μυστικό: Δεν είναι Μυστικός. Ήταν γεμάτος κόσμο, να ξέρετε.

2ο: Δεν είναι Κήπος. Είναι κάτι σαν, παλιού τύπου, αυλή. Ίσως, κάποτε, να ήταν κήπος. Κάποτε, όχι τώρα. Είναι προσεγμένη αυλή, πάντως.

3ο: Αν έχετε αιμορροΐδες ή αν, απλώς, έχετε βαρεθεί τις κλασικές ταβερνιάρικες ψάθινες καρέκλες, τότε I’ve got news for you: οι πιο πολλές έχουν μαξιλάρια!

4ο: Αν παρατηρείτε και δίνετε σημασία σε κάθε λεπτομέρεια που αφορά στο σέρβις, από το αν θα ερωτηθείτε για το νερό, έως την ύπαρξη κεράσματος στην αρχή και το τέλος, τότε, μην το κάνετε αν βρεθείτε στον ΜΚ. Τα κάνουν όλα “σωστά”.

5ο: Θα σας λείψει η αίσθηση της απροσποίητης ευγένειας από τους σερβιτόρους. Όμως δεν θα σας λείψει η ευγένεια. Ούτε η γρήγορη εξυπηρέτηση.

6ο: Αν έχετε ιδιαίτερες απορίες για την παρασκευή του φαγητού μην τις θίξετε στους σερβιτόρους, είναι πιθανόν να μην ξέρουν να σας απαντήσουν. Σε εμάς, τουλάχιστον, δεν ήξεραν αν η “κρούστα” στο κοτόπουλο σήμαινε ότι ήταν “πανέ”.

7ο: Ο χώρος μπορεί να σας θυμίσει ταβερνοκουτούκι, η παρουσίαση των πιάτων, όμως, θα σας θυμίσει εκλεπτυσμένο ρεστοράν.

8ο: Προσέξτε την παγίδα με τα δύο φύλλα μενού. Τα σταθερά πιάτα του καταλόγου είναι φθηνά (3,5-7€), ενώ, τα πιάτα ημέρας, που είναι πιο πολλά σε αριθμό (15 τα σταθερά, 24 τα ημέρας, στην επίσκεψή μου), είναι ακριβότερα (5,5-20€).

9ο: Το ψωμί σας, ίσως δεν είναι φρέσκο σε απόλυτο βαθμό. Όμως για να επανορθώσουν για αυτό, και για τα 0,7€ που χρεώνεται ανά άτομο, κάνουν την έξυπνη κίνηση να το φρυγανίζουν όταν μπαγιατέψει κι άλλο σερβίροντάς το ως καλωσόρισμα μαζί με δύο ντιπ (σταμνοτύρι με μαστίχα και τοματοπελτέ). Οπότε δύο φορές ψωμί. Καλό?

10ο: Αν έχετε κάνει απονεύρωση-σεις ή αν κάποιο δόντι σας κουνιέται, καλύτερα να αποφύγετε το φρυγανισμένο ψωμί, διότι η φρυγανιέρα τους δεν αστειεύεται. Εκτός αν συνεργάζονται με κάποιον γναθοχειρουργό που τους ζητάει πελάτες με σπασμένα δόντια. Τότε υπάρχει εξήγηση.

11ο: Το φαγητό. Το μόνο κομμάτι σχετικά με τον ΜΚ που δεν κρύβει μυστικά. Ούτε θετικά, ούτε αρνητικά. Τα πιάτα είναι πειραγμένα, είναι προσεγμένα, έχουν έντονες ελληνικές πινελιές (όπως προστάζει η μόδα της εποχής), ενώ, τουλάχιστον, όσα δοκιμάσαμε, δεν προκαλούν απογοητεύσεις. Ταυτόχρονα, δεν προσφέρονται και για υπερβάσεις.

Ενδεικτικά, δύο άτομα, δοκιμάσαμε:

- Τηγανιά μανιταριών με θυμάρι και λάδι τρούφας (5,8€).
- Γκερεμέζι με (πραγματικά) πικάντικη σάλτσα και μαρμελάδα μελιτζάνας (5,5€).
- Αλμυρά κανταϊφάκια με παστουρμά Κομοτηνής, γέμιση τυριών και σάλτσα πρόβειου γιαουρτιού (5,5€).
- Κοτόπουλο σε τραγανή κρουστά με σάλτσα μελιού (10€).

Όλα, εύγευστα και προσεγμένα. Έλειψε, όμως, το πιάτο που θα σε έκανε σε κάθε μπουκιά να λες “Ω, ρε μάνα μου, για την πάρτη σου θα επιστρέψω σύντομα”.

12ο: Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Έτσι, η ελπίδα για τη γευστική έκπληξη δεν πρέπει να πάψει να υπάρχει, τουλάχιστον όχι πριν φύγετε από το εστιατόριο. Σε μας η ξαφνική γευστική… κορύφωση ήρθε με τα σφηνάκια λικέρ με γεύση πεπόνι-μαστίχα, τα οποία μας προσφέρθηκαν ως κέρασμα στο τέλος. Ήταν πρωτότυπα και ιδιαίτερα γευστικά!

13ο: Τα μπικικίνια. Διαβάστε το μυστικό Νο8. Ξανά. Αν παίξετε, κυρίως, με πιάτα του κανονικού μενού δύσκολα θα δώσετε 20άρικο (όπως εμείς που δώσαμε 16€ και κάτι ψιλά για μετριοσυμπαθή κορεσμό). Αν ασχοληθείτε περισσότερο με τα ημέρας θα το αγγίξετε, και σε περιπτώσεις, ξεπεράσετε. Όλα αυτά, αν, φυσικά, δεν πιείτε ένα καφάσι μπύρες ο καθένας.

14ο: Μυστικό-χάρη στους προληπτικούς (γιατί δεν θα θέλατε η κριτική να τελειώσει στα 13 μυστικά - κάποιος πρέπει να σας σεβαστεί και εσάς).

Προτείνεται για όλους, εκτός από τους πολύ απαιτητικούς και τους λάτρεις του ανικανοποίητου.

26 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Η Σαμ τα έχει με λάθος αγόρι.

Είναι ξεκάθαρο.

Τόσα αγόρια υπάρχουν διαθέσιμα, με αυτό πήγε να τα φτιάξει?

Μήπως έχει τον μαγνήτη που είναι μαλακός? Ποιος ξέρει...

Πάντως φαίνεται ότι δεν είναι ο τύπος της. Εκείνη ντροπαλή, ευγενική, στυλάτη και καλόκαρδη. Εκείνος εξυπνάκιας και πονηρός. Παιδί της πιάτσας. Χωμένος μέσα σε όλα, δικτυωμένος ως το κόκαλο. Το σύστημα τον έχει κάνει σαν τα μούτρα του. Και μαζί με όλα τα προηγούμενα, είναι και τσιφούτης!

Δεν της ταιριάζει της κακομοίρας. Φοβάμαι ότι μπορεί να είναι η καταδίκη της αυτό το αγόρι.

Καταρχάς ο τύπος είναι κακομαθημένος σε αρρωστημένο βαθμό. Βύσμα στον στρατό (Ι3-οπλοφοβία και θητεία στην Εθνική Άμυνα), βύσμα και στη ζωή. Έφτιαξε ρεστοράν και ακούστε: κατάφερε από τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του να ανακηρυχθεί "Καλύτερο vfm εστιατόριο της Αθήνας" στα βραβεία "Εστία" που αφορούν στην Εστία-ση.

Πραγματικά είναι απορίας άξιο πως κατάφερε να πάρει αυτόν τον τίτλο. Από τη μία έχει τσιμπημένες τιμές και από την άλλη, ενώ δεν έχει κακή ποιότητα, σίγουρα δεν έχει και κορυφαία. Δηλαδή, βγήκε πρώτος σε έναν συνδυασμό δύο κατηγοριών, εκ των οποίων σε καμία δεν είναι εντυπωσιακά καλός.

Στο καφενείο του χωριού μου ψιθυρίζεται η λέξη "βύσμα" σε τέτοιες περιπτώσεις.

Και λες, μπορεί να τους κέρασε κάποιο απίστευτο φαγητό και να του έδωσαν τη διάκριση για να προωθήσουν έναν συνταρακτικά ποιοτικό σεφ. Έλα μου ντε που δεν είναι? Να πω για το Ριζότο με παρμεζάνα και τρούφα, που μόνο και μόνο λόγω τρούφας έπρεπε να είναι πιατάρα και ήταν απλώς αρκετά καλό? Ή, για τον Αργοψημένο χοιρινό λαιμό με μαραθόριζα και λεμονόχορτο, σε φωλιά από τσιγαριαστά βλίτα, κάπαρη και Κορινθιακή σταφίδα? Ένα πιάτο που το κρέας θύμιζε σπιτική γεύση (με τη βαρετή έννοια) και ψάχναμε την πρωτοτυπία της συνταγής κάτω από το τραπέζι, ενώ αφήσαμε τα βλίτα γιατί δεν ήταν αρκετά καλά βρασμένα. Ας μην πω γι' αυτά. Ας μην πω και για τα άλλα που δοκιμάσαμε. Την Καπνιστή μελιτζανοσαλάτα με πιπεριά Φλωρίνης και γίδινο τυρί Νάουσας, την Πράσινη σαλάτα με κατσικίσιο τυρί και μπέικον σε βινεγκρέτ από λάδι τρούφας και τα Μαριναρισμένα μπουτάκια κοτόπουλου στη σχάρα με γλυκόξινη σάλτσα σόγιας. Μια σάλτσα που ήταν σαν μια μουσταρδάτη, thousand island σως. Η γλυκόξινη γεύση αγνοούνταν σε μεγάλο βαθμό. Δεν θα πω όμως για αυτά. Γιατί δεν ήταν άνοστα (οι τηγανητές πατάτες που συνόδευαν τα μπουτάκια, ήταν σούπερ ντούπερ). Ήταν απλώς αρκετά καλά. Και η Σαμ είναι για μεγαλύτερα πράγματα.

Οπότε το αγόρι της, χωρίς να μαγειρεύει άσχημα, δεν είναι και για Χρυσό Σκούφο, για να δικαιολογεί, έστω κατ’ αυτόν τον τρόπο, τη βράβευση.

Εντωμεταξύ, η Σαμ είναι ανοιχτοχέρα. Το αγόρι της, όμως, είναι υπέρτατος τσιγκούνης. Της είπε να μας χρεώσει το δεύτερο ψωμί που ζητήσαμε. Το αρχικό κουβέρ που ήρθε, χρεώθηκε 0,8€ το άτομο. Νόστιμο ζυμωτό ψωμάκι (6-7 μέτριες φέτες για 3 άτομα, μια χαρά) και ντιπ φάβας με τριών ειδών τουρσί. Όμως εμείς θέλαμε κι άλλο για να παπαριάσουμε τη μελιτζανοσαλάτα μας. Τσουπ! Επιπλέον 1,5€ για άλλο ένα καλαθάκι ψωμί. Όχι ότι είναι κακό να χρεώνει την επανάληψη ψωμιού, αλλά δεν συνηθίζεται κιόλας. Η τσιγκουνιά του φάνηκε ακόμη περισσότερο στο τυρί της σαλάτας μας. Πήρε ένα μικρομεσαίο στρογγυλό κομμάτι, το έκοψε στη μέση και το τοποθέτησε σε δύο απέναντι άκρες του στρογγυλού πιάτου που περιείχε τη σαλάτα. Όποιος την έβλεπε αναρωτιόταν που ήταν τα άλλα δύο κομμάτια τυριού. Σε στρογγυλό μπολ βάζεις 4 κομμάτια σαν σταυρό. Δεν βάζεις δύο, απέναντι, για να μετρήσεις τη διάμετρο. Τσιγκουνιές. Η ίδια τσιγκουνιά υπήρχε στο ριζότο με τρούφα, αλλά και στην τρούφα της σαλάτας. Ήταν από τις ελάχιστες φορές που η τρούφα δεν είχε δυνατή μυρωδιά. Μάλλον την τσιγκουνεύτηκε (στην ποσότητα, στην ποιότητα ή και στα δύο).

Είναι καλά δασκαλεμένος βέβαια και αποφεύγει τα “βασικά” λάθη της εποχής. Δεν φέρνει εμφιαλωμένο νερό, θα σας φέρει κανατούλα. Φέρνει και γλυκό στο τέλος (μωσαϊκό, αρκετά καλό). Φέρνει και απόδειξη. Βέβαια, μην την κοιτάξετε. Θα μπερδευτείτε. Εμάς μας έφερε μία στην αρχή με τη μισή παραγγελία μας χτυπημένη, ενώ στη συνέχεια δεν ήρθε άλλη. Ζητώντας τον λογαριασμό, έβαλε τη Σαμ να έρθει να μας πει το ποσό που χρωστάμε. Επειδή μας έκανε εντύπωση το νούμερο (57€ για 3 άτομα με 5 πιάτα και μισό κιλό κρασί-4€), ζητήσαμε να μας φέρουν αναλυτικό λογαριασμό. Τότε, μόνο, της είπε να χτυπήσει και τα υπόλοιπα πιάτα. Το αγόρι της Σαμ παίζει έξυπνα και χτυπάει αλύπητα στο πιάτο ημέρας, η τιμή του οποίου δεν αναγράφεται στο μενού. 11€, ο χοιρινός λαιμός? 12,5, το ριζότο. Και οκ αυτό το κάνουν πολλοί. Αλλά βρε πουλάκι μου, εσύ είσαι ο πιο vfm της Αθήνας. Παίξτο λίγο πιο σωστά. Η Σαμ δεν είναι έτσι όμως. Το αγόρι της φταίει για όλα.

Από την άλλη, έχει και μερικά θετικά. Την αγαπάει. Τη νοιάζεται. Με τον δικό του τρόπο βέβαια. Τη θέλει πάντα όμορφη και φροντισμένη. Της έχει διακοσμήσει πολύ γουστόζικα το μικρό της μαγαζάκι και, παρότι απέξω δεν εντυπωσιάζει, όποιος μπει μέσα θα συναντήσει μια ωραία Αθηναϊκή ατμόσφαιρα που bistrίζει. Ως πρώην dj, της αγοράζει ωραία βινύλια για το πικάπ της και έτσι οι θαμώνες του εστιατορίου της ευχαριστιούνται γουστόζικη ελληνική swing μουσική. Επίσης, την έχει μάθει να παρουσιάζει τα πιάτα της με στυλ. Εκλεπτυσμένο στυλ. Μπορεί, είπαμε, να μην της μαγειρεύει πιάτα για Όσκαρ, όμως ξέρει να κάνει τον πελάτη της να τα βλέπει και να λέει “μισό να βγάλω μια φωτογραφία πρώτα”. Κάτι είναι και αυτό. Και όπως λέει η γνωστή ρήση “αν πετύχει η φωτογραφία, τύφλα να έχει το γεύμα σου”.

Για να σουμάρουμε όλα τα παραπάνω, η Σαμ είναι εμφανές ότι τα έχει με το λάθος αγόρι. Μαγειρεύει καλούτσικα, όμως πλέον η μισή Ελλάδα μαγειρεύει σαν κι αυτόν, τον πληρώνεις πιο πολύ από όσο περιμένεις, λες και είναι καμιά φίρμα, ενώ σε κουράζει και με την απόδειξη. Είναι καλός διακοσμητής βέβαια, αυτό αξίζει να το αναγνωρίσουμε. Τύφλα να έχει ο Σπύρος Σούλης.

Έτσι λοιπόν, με αυτό το αγόρι δίπλα της, η Σαμ θα έχει πρόβλημα στο μέλλον. Βέβαια, είναι νέα στο κουρμπέτι. Αν μάθει από τα λάθη της και τον χωρίσει εγκαίρως, θα μπορέσει να πάρει τα πάνω της.

Της ταιριάζει κάποιος που να μαγειρεύει ακόμη καλύτερα, χωρίς να είναι είναι τσιγκούνης ούτε στη χρήση ακριβών υλικών, ούτε στην τιμολόγησή των πιάτων του, αν θέλει να λέγεται κορυφαίος στο vfm. Ας είναι βύσμα, δεν πειράζει και πολύ, αλλά, τουλάχιστον, ας δικαιολογεί τη φήμη του.

Ρε Σαμ μήπως να κοιτάξεις μέλλον σου?

21 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Ξημερώνει Κυριακή.

Το αιώνιο κυριακάτικο ερώτημα, της μισής και βάλε Αθήνας, είναι "που θα γευματίσομεν σήμερα?".

Συχνά, θα πέσει η ιδέα για κινέζικο. Όταν υπάρξει θέρμη για αυτή την ιδέα, δύο είναι τα πιθανά σενάρια:

α) επίσκεψη σε δοκιμασμένο και εγκεκριμένο, στο παρελθόν, εστιατόριο
β) googlάρισμα για κινέζικα με κυριακάτικο μπουφέ (πολλές φορές με παράλληλο έλεγχο για το βαλάντιο)

Και εκεί χάνεται το παιχνίδι. Ο googlαριστής, μόλις, έχει κάνει βλακεία. Διότι, σύμφωνα με αυτόν τον τρόπο σκέψης και δράσης έχει αποκλείσει το Mr Dim (χαϊδευτικά "κύριος Μήτσος", εκ του Dim-Dimitris, δεν βγαίνει όμως από εκεί) από τις επιλογές του. Και αυτό είναι μέγιστη βλακεία.

Ας απαντήσουμε, όμως, στο ερώτημα "τι αγαπάμε, αλλά και τι μας ενοχλεί, σε έναν κινέζικο μπουφέ" και ας δούμε αν μας ικανοποιεί ο κύριος Μήτσος σε σχέση με τα ζητούμενα.

- Αγαπάμε ότι γευόμαστε αυτή την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα κουζίνα.

Στον κύριο Μήτσο, θα συναντήσει κανείς μια πολύ ενδιαφέρουσα πλευρά της με επιρροές από Ιαπωνία, Ταϋλάνδη, Μαλαισία και Ινδονησία, με πειραγμένα πιάτα και με ελαφρώς ψαγμένα (ειδικά σε σύγκριση με τον μέσο, οικονομικά, μπουφέ των 10-15€) υλικά.

- Κάποιες φορές αγαπάμε τον χώρο που μπαίνουμε, κάποιες άλλες φορές τον καταριόμαστε. Τα περισσότερα εστιατόρια ασιατικής κουζίνας ή θα είναι παλιομοδίτικα και κιτς του κερατά ή πιο σύγχρονα, μίνιμαλ και εκλεπτυσμένης ατμόσφαιρας. Αρκετές φορές θα είναι σχετικά στριμόκ***λα, ειδικά τις μέρες με μπουφέ, ενώ, ειδικά, εκείνες τις ημέρες, τα επίπεδα καθαριότητας του χώρου τίθενται υπό αμφισβήτηση σε πολλά μαγαζιά.

Ο κύριος Μήτσος, βέβαια, ταιριάζει με τα παραπάνω μόνο στο ότι είναι στριμόκ***λος. Είναι ένα εντυπωσιακά (ή μήπως εκνευριστικά?) μικρό μαγαζάκι, με εξαιρετική καθαριότητα και ιδιαίτερα γουστόζικη (και λιτή) διακόσμηση. Βέβαια, η ανοιχτή κουζίνα, σε συνδυασμό με τον μικρό χώρο, είναι κακή για τα ρούχα και τα νοτίζει σε ένα βαθμό. Οπότε μην τον επισκεφθείτε πριν από επαγγελματικό μίτινγκ, μόνο μετά. Ή καθίστε έξω. Το μεγάλο μπόνους του χώρου δεν θα το ζήσει κανείς, όμως, τη στιγμή που γευματίζει. Θα το ζήσει τη στιγμή της απόθεσης. Δεν είναι άλλο από τα υπέροχης υφής και όψης μαύρα χαρτιά υγείας που θα βρείτε επισκεπτόμενοι τις τουαλέτες του! Αυτό θα πει πολυτέλεια (ας ελπίσουμε ότι δεν τρώτε αυτή τη στιγμή).

- Αγαπάμε ότι νιώθουμε κυρίαρχοι στον χώρο και ότι δεν έχουμε τους σερβιτόρους, ιδιαίτερα, πάνω από το κεφάλι μας.

Στον κύριο Μήτσο αυτό θα το μισούσαμε. Εκεί, το θες το να σε σερβίρουν. Ακόμη θυμάμαι ότι με το ποτήρι μου μισογεμάτο, κοίταξα την κανάτα με το νερό και πριν καν ξεκινήσω να απλώνω το χέρι μου για να βάλω και άλλο, η κοπέλα του σέρβις κατάφερε, με ταχύτατες κινήσεις, να με προλάβει. Θυμάμαι, επίσης, ότι μας έλυσε κάθε απορία, μας έδειξε πώς να χρησιμοποιούμε τα ξυλάκια (όχι ότι τώρα πια θα το κάνουμε σωστά) και ότι δεν είχαμε ούτε μισό παράπονο. Μόνο ότι θα τη θέλαμε λίγο πιο χαμογελαστή (άρα είχαμε μισό παράπονο, είπα ψέματα).

- Μάλλον, μισούμε το «σπρωξίδι» και την αναμονή ώστε να γεμίσει o μπροστινός μας το πιάτο του με το φαγητό που θέλουμε και εμείς να βάλουμε. Μισούμε, ακόμη, το σενάριο να πάρει το τελευταίο κομμάτι-πιρουνιά του ταψιού. Και εννοείται πως μισούμε το σενάριο να καθυστερεί να βγει νέο ταψί με το αγαπημένο μας φαγητό.

Στον κύριο Μήτσο δεν υπάρχει τέτοιος φόβος. Δεν είναι μπουφές είπαμε. Και δεν μου έχει τύχει, ως τώρα, να μην έχει κάποιο από τα πιάτα του μενού. Και υπάρχει αρκετή ποικιλία επιλογών, όση και στον μέσο μπουφέ, θα έλεγα.

- Αγαπάμε ότι μπορούμε να φάμε μεγάλη ποσότητα από τις αγαπημένες μας γεύσεις. Μας τη δίνει λίγο, βέβαια, τις φορές που δοκιμάζουμε από όλα τα φαγητά και κάμποσα από όσα έχουμε βάλει στο πιάτο μας, ίσως μας απογοητεύουν λίγο. Χρειάζεται δηλαδή, μερικές φορές, να γεμίσουμε το στομάχι μας, σαν σακούλα απορριμμάτων (δεν είναι όμως), με φαγητά που δεν τα προτιμάμε, καθώς ο μπουφές μας ωθεί/δίνει τη δυνατότητα να δοκιμάσουμε από όλα μέχρι να βρούμε τις αγαπημένες μας γεύσεις.

Στον κύριο Μήτσο μπορεί κανείς να φάει μεγάλη ποσότητα από τις αγαπημένες του γεύσεις (μιας και θα του αρέσουν όλα τα πιάτα), χωρίς να χρειαστεί να δοκιμάσει κάτι δυσάρεστο μέχρι να βρει τι του ταιριάζει περισσότερο (είπαμε, θα αρέσουν όλα).

- Αγαπάμε ότι μπορούμε να σκάσουμε στο φαγητό με ένα φιξ ποσό. Για έναν μέτριο ποιοτικά μπουφέ, αυτό θα είναι γύρω στα 10-15€, ενώ για έναν πιο εκλεπτυσμένο πλησιάζει το 20άρικο.

Πως σας ακούγεται ότι στον κύριο Μήτσο μπορούμε να σκάσουμε, πληρώνοντας το ποσό του μέτριου μπουφέ (10-15€) και εισπράττοντας την ποιότητα του πιο καλού? Τουλάχιστον εγώ και στις δύο επισκέψεις μου έσκασα με 11-11,5€, με 4 χορταστικά και εξαιρετικά ποιοτικά πιάτα για δύο άτομα, τη φορά.

Τι δοκίμασα:

- Chicken Mr. Dim wonton (4,8€). Τέσσερα πουγκάκια, με κοτόπουλο (δεν ακούστηκε πολύ) και τυρί, συνοδεία της κλασσικής γλυκοκαυτερής κινέζικης σάλτσας. Το μόνο πιάτο που ήταν σε μικρή ποσότητα. Βέβαια, ήταν τόσο γευστικά που ακόμη και αν υπήρχαν 20 τεμάχια στη μερίδα, πάλι θα γκρίνιαζα. Η τέλεια εκτέλεση μιας κλασσικής συνταγής (4/4).

- Sake philadelphia (4,9€) και Crab Mr. Dim (5,3€), από τα σούσι. Το πρώτο με σολομό και κρέμα τυριού και το δεύτερο με σουρίμι καβουριού, αβοκάντο μαρούλι και αυγά χελιδονόψαρου. Αν και δεν είμαι φαν των σούσι, ήταν αμφότερα εξαιρετικά. Ήρθαν συνοδευόμενα από τη σάλτσα σόγιας τους και μια πράσινη «πλαστελίνη» (wasabi), ανεπανάληπτα καυτερής γεύσης, για τους θαρραλέους (3/4).

- Satay sticks chicken (5€). Καλαμάκια κοτόπουλο, ελληνιστί, μαριναρισμένα με γεύση που παραπέμπει λίγο σε κάρυ και συνοδεία σος από φυστικοβούτυρο και γάλα καρύδας. Η σος δεν ταίριαξε καθόλου με τη γεύση του κοτόπουλου, η οποία ήταν εξαιρετική. Ήρθαν τρία, μέτριου μεγέθους καλαμάκια, ζουμερά και ιδανικά ψημένα, με την κάθε μπουκιά να προκαλεί τεράστια θλίψη, βλέποντας πως ολοένα και μικραίνει η ποσότητα κρέατος σε αυτό το υπέροχο ξυλάκι. Το κομμάτι του κοτόπουλου ήταν ενιαίο και όχι σε κυβάκια (3,5/4 – με άλλη σος θα χτύπαγε τεσσάρι).

- Vegetarian carrot burger (4,9€). Μπέργκερ σε Bao Bun, με μπιφτέκι καρότου, sweet chili sauce, πίκλες, ντομάτα, κινέζικο λάχανο και (πράγματι) καυτερή μαγιονέζα. Ήρθε κομμένο στη μέση (ήμασταν 2 άτομα), κίνηση που εκτιμήθηκε δεόντως. Το Bun ήταν αρκετά ψωμένιο εσωτερικά, κάτι που δεν το περίμενα, μα δεν ήταν για κακό. Ήταν και λίγο σκληρό. Το μπιφτέκι καρότου από καλό, έως πολύ καλό (από τα πιο γευστικά χορτοφαγικά μπιφτέκια που έχω δοκιμάσει), και ο συνολικός συνδυασμός υλικών, επίσης (3,5/4).

- Mr. Dim και Pad Thai από την κατηγορία των νουδλς. Αμφότερα στα 6,9€. Το πρώτο, είχε νουντλς με κουρκουμά, χοιρινό, λάχανο, κόκκινη πιπεριά, καρότο, μανιτάρι shitake και Mr. Dim σος. Απίθανη γεύση, βράσιμο των νουντλς και δέσιμο με τη σος, έτσι απλά (4/4). Το δεύτερο, με νουντλς ρυζιού, κοτόπουλο, φύτρες φασολιού, φρέσκο κρομμύδι, κόκκινη πιπεριά, αυγό, φυστικοβούτυρο, φιστίκι, chili oil & fish sauce. Είχε μη δεμένη γεύση και ήταν ενοχλητικά στεγνό. Το μόνο πιάτο που δεν ευχαριστηθήκαμε στις επισκέψεις μας. Το μόνο, το οποίο αφήσαμε σκόπιμα στη μέση (2/4). Και τα δύο πιάτα ήταν σε εξαιρετική ποσότητα.

- Chicken rice (5,9€). Τηγανητό ρύζι με κοτόπουλο, λάχανο, καρότο, κρομμύδι, πιπεριά, αυγό, σόγια και sweet chili sauce. Συμπαθές πιάτο, αν και προσωπικά βρήκα τα νουντλς τους καλύτερα (2,5/4). Στον συνδαιτυμόνα μου άρεσε τα μάλα βέβαια.

Η παράγραφος του τεμπέλη: Ο κύριος Μήτσος δεν έχει να ζηλέψει τίποτα σε σύγκριση με ένα καλό εστιατόριο ασιατικής κουζίνας. Έχει πολύ καλή ποιότητα υλικών, πρωτοτυπία συνταγών και ένταση γεύσεων. Επιπλέον, έχει ικανοποιητικότατο σέρβις και εξαιρετικό vfm. Του λείπει μονάχα η στέγαση σε έναν μεγαλύτερο χώρο, η οποία θα αύξανε την αναλογία εστιατορίου: ντελιβεράδικου και την άνεση του πελάτη τη στιγμή που απολαμβάνει το υπέροχο γεύμα του.

Κρατήστε μικρό καλάθι για το χώρο και θα σας το γεμίσουν οι γεύσεις.

17 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Ψαρομεζεδοπωλείο. Αλυσίδα κιόλας. Το είδαμε και αυτό.

Και την έχει πιάσει την καλή. Μπήκαν τα μπικικίνια από νωρίς και άνοιξε σε όλες τις high περιοχές (Χαλάνδρι, Βάρκιζα, Κηφισιά). Και μάλιστα, πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα, αφενός γευστικά, σερβίροντας ψαρομεζέδες και όχι τυπικά θαλασσινοψαρικά, αφετέρου τιμολογιακά, σερβίροντάς τα σε πραγματικά χαμηλές, για το είδος, τιμές. Χαρακτηριστικό γεγονός, ότι από τα, σχεδόν, 60 πιάτα του μενού, μόλις πέντε, κοστίζουν διψήφιο αριθμό ευρώ, με το πιο ακριβό στα 11,9€.

Χώρος προσεγμένος στην εντέλεια. Στεγάζεται σε νεοκλασικό κτίριο έχοντας και αυλή. Backyard, συγκεκριμένα (πίσω αυλή δηλαδή, ας το παίξω και λίγο εξυπνάκιας με το προφίτσιτσί μου). Η διακόσμηση, σε ανοιχτές αποχρώσεις, είναι αρκετά ανάλαφρη, μα ταυτόχρονα, εξαιρετικά προσεγμένη. Η καθαριότητα, ακόμη περισσότερο. Τα τραπεζοκαθίσματα είναι 10-20% καλύτερα από ότι στη μέση ταβέρνα, άλλο ένα συν. Παρότι η λιτή και απέριττη διακόσμηση δεν είναι του τύπου μου, ο χώρος δικαιούται, ξεκάθαρα, ένα 3,5/4 γιατί είναι φροντισμένος στο έπακρο.

Εξυπηρέτηση αλυσίδας. Καλά οργανωμένη, πλήρης σε αριθμό ατόμων για τις ανάγκες της ημέρας (Αυγουστιάτικη καθημερινή), μα με σημαντικά κενά. Πρώτο και χειρότερο ότι δεν πραγματοποιούνται κρατήσεις. Μεζεδοπωλείο είστε. Δεν είστε μπεργκεράδικο. Δεύτερο θέμα που ενόχλησε ήταν η, σχετικά, ψυχρή στάση των περισσότερων σερβιτόρων. Τρίτο και σημαντικότερο, το οποίο συνέβη 3-4 φορές και προσωπικά με ενόχλησε αρκετά, η εξής σκηνή: Έρχεται ο σερβιτόρος με τον δίσκο. Αρχίζει να αραδιάζει τα πιάτα στα κενά που βλέπει στο τραπέζι, χωρίς να πει μια συγνώμη, χωρίς να περιμένει να αδειάσουμε τον χώρο ή, έστω, να βοηθήσει στην επανατοποθέτηση των πιάτων. Ο κάθε σερβιτόρος ακουμπούσε τα πάντα όπου έβρισκε και με απότομο-βιαστικό τρόπο, ακόμη και αν το μόνο κενό που υπήρχε ήταν στο σημείο που ακουμπούσε το χέρι του ο πελάτης τη στιγμή που είχε σηκώσει το πιρούνι για να φάει μια μπουκιά. Σημαντικές αστοχίες για μια οργανωμένη επιχείρηση.

Το μενού χωρίζεται σε τρία μέρη:
- Ορεκτικά (σχεδόν 20 επιλογές, όλες στα 2,7-4,3€ πλην μίας εξαίρεσης)
- Σαλατοειδή (μια ντουζίνα επιλογές, στα 3,2-9,5€)
- Ψαρομεζέδες (πάνω από 20 επιλογές, στα 6,9-11,9€).
Οι τιμές για τα πόσιμα είναι του μέσου όρου.

Δοκιμάσαμε ένα μεγάλο τμήμα του ογκώδους μεζεδομενού τους μιας και ήμασταν αρκετά άτομα (10):

• Αρχικά, στο τραπέζι μας τοποθέτησαν, με το που κάθισαν τα πρώτα άτομα, ψωμί για όλους (0,7€ το άτομο). Φάουλ κίνηση να υπάρχει στο τραπέζι ψωμί για άτομα που θα ερχόντουσαν μισή ώρα αργότερα. Ας φέρνανε μόνο για όσους έχουν έρθει. Το ψωμί ήρθε σε πανεράκια και ήταν λευκό και πολύσπορο. Δοκίμασα μόνο από το δεύτερο το οποίο ήταν φρέσκο και ιδιαίτερα νόστιμο! Ήρθαν επίσης δύο εμφιαλωμένα μπουκάλια νερό (1,4€ το ένα), ενώ στη συνέχεια ζητήσαμε κανάτες.

• Καπνιστό σκουμπρί (3,4€). Ήρθε σαν μεζές μέχρι να συγκεντρωθεί όλη η παρέα. Συνοδευόταν από λεπτοκομμένο κρεμμύδι, λιαστή ντομάτα και λεμόνι. Ποσότητα σε αντιστοιχία με την πολύ χαμηλή τιμή. Είχε συμπαθητική γεύση και έντονη όπως του πρέπει. Καλός μεζές (3/4).

• Ταραμοσαλάτα με τορτίγιες (3,4€). Μια τυπική ταραμοσαλάτα με δύο μικρές τορτίγιες on top για να νιώθεις ότι τρως κάτι διαφορετικό. Όμως δεν συμβαίνει. Είναι μια τυπική ταραμοσαλάτα (2/4).

• Πατάτες τηγανητές (3,7€). Έρχονται παρέα με ντιπ γιαουρτιού. Θεωρούνται must για το μαγαζί. Είναι, πράγματι, ωραίες κυδωνάτες πατάτες, λίγο πιο ξερές και λιπαρές από ότι θα έπρεπε για να τις χαρακτηρίσω τέλειες. Πάντως λατρεύτηκαν από πολύ κόσμο. Θα τους πήγαινε και λίγη πάπρικα (3,5/4).

• Φλογέρες με φέτα και μυρωδικά (3,9€). Ήρθαν 2-3 μακρουλές φλογέρες, αχνιστές και ωραίες στο μάτι. Γευστικά ήταν συμπαθείς, μα όχι κάτι συνταρακτικό. Καλή ποσότητα για την τιμή τους (2,5/4).

• Πλιγουροσαλάτα με ψιλοκομμένα λαχανικά και βότανα (4,9€). Ή με άλλα λόγια ταμπουλέ. Νόστιμη, αν και αρκετά στυφή (2,5/4).

• Σαλάτα σολομού. Δηλαδή ρολάκια καπνιστού σολομού γεμισμένα με κατσικίσιο τυρί, καραμελωμένα φουντούκια, σος μπαλσάμικο με άρωμα τρούφας και πετιμέζι, ως συνοδευτικά αρκετής πρασινάδας (9,5€). Η σπεσιαλιτέ του μαγαζιού, από σαλάτες, αν κρίνουμε και από την τιμή της. Εντυπωσιακός τίτλος, που έμεινε στα λόγια. Τα υλικά ήταν αρκετά εύγευστα, μα δεν έδεναν, όπως έπρεπε, μεταξύ τους για να σχηματιστεί ένα ιδανικό αποτέλεσμα στο στόμα. Επίσης, ήταν ακριβή για το μέγεθός της (2,5/4).

• Γόνος καλαμαριού τηγανητός (7,5€). Υπέροχος γόνος, τρυφερός και καλοτηγανισμένος. Όχι ο καλύτερος του κόσμου, μα μια πολύ καλή επιλογή. Ο γόνος για μένα είναι σαν το σουβλάκι για άλλους βέβαια, δύσκολα με απογοητεύει, οπότε, ίσως, δεν είμαι απόλυτα αντικειμενικός (3,5/4).

• Γαύρος τηγανητός (7,9€). Επίσης ελαφρό τηγάνισμα και πολύ καλή ποσότητα. Δεν είμαι του γαύρου, γι’ αυτό δεν δίνω μεγαλύτερο βαθμό (3/4).

• Φιλετάκια πέρκας με κανταΐφι και σάλτσα πιπεριάς Φλωρίνης (6,9€). Σίγουρα πρόκειται για το πιο πολλά υποσχόμενο πιάτο τη στιγμή που δόθηκε η παραγγελία. Κατ’ εμέ δεν δικαίωσε τις προσδοκίες: αφενός ψάχναμε την πέρκα κάτω από το ξεροψημένο φύλλο κανταϊφιού, αφετέρου η ίδια η γεύση του ξεροψημένου φύλλου ήταν μετριότατη όπως, επίσης, το συνολικό αποτέλεσμα του πιάτου (2/4).

• Φρέσκα μύδια με λευκό κρασί, μαϊντανό και λίγο σκόρδο (7,4€). Ήρθε καλή ποσότητα μυδιών, με μια έντονα αλατισμένη σάλτσα (θα έπρεπε ξεκάθαρα λιγότερο) και με ένα αρκετά καλό τελικό αποτέλεσμα. Φαγώθηκαν πολύ ευχάριστα, η σάλτσα τους παπαριάστηκε ακόμη πιο ευχάριστα, μα μπορούσαν ακόμη καλύτερα (3/4).

• Σαρδέλα παντρεμένη, φιλεταρισμένη, στον φούρνο με ντομάτα και ελαιόλαδο (8,5€). Νόστιμες σαρδέλες, μα σχετικά λίγες στο πιάτο. Η σαρδέλα αποτελεί ένα από τα πιο υγιεινά και σίγουρα πιάτα στις ψαροταβέρνες. Η συγκεκριμένη εκδοχή δεν απογοήτευσε ούτε εδώ (3/4).

• Θράψαλο σχάρας (9,7€). Ήρθε ένα μεγάλο καλαμάρι, όμορφα ψημένο και προ-κομμένο όπως πρέπει. Οι φαν, δεν θα απογοητευτείτε (3,5/4).

• Ήπιαμε διάφορες μπύρες στα 3,6-3,9€, ούζο στα 8,2€ το μπουκαλάκι των 200ml, λευκό κρασί στα 4,4€ το μισόλιτρο και ρακή στα 2,9€ τα 100ml. Μια χαρά.

• Ζητώντας το λογαριασμό μας κέρασαν παγωτίνια. Έξυπνη κίνηση που αμφέβαλα αν θα έκανε μια αλυσίδα σε δήθεν περιοχές. Όμως είπαμε, είναι μια ξύπνια αλυσίδα.

Μπικικίνι time: Τα ΨΑΡΑΚΙΑ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΙΝΑ προσπαθούν και, πραγματικά, κατορθώνουν να επιτύχουν τιμολόγηση μεζεδοπωλείου, πουλώντας θάλασσα. Είναι εφικτός ο κορεσμός (όχι το να σκάσει κανείς όμως) με 14-16€, αν δεν γίνουν υπερβολές στην παραγγελία. Και αυτό να μη γίνει πάντως, δεν θα ξεφύγει κανείς πολύ πιο πάνω. Στην περίπτωσή μας 10 άτομα χορτάσαμε αρκετά συμπαθητικά με 16,5€ το άτομο και τα τσούξαμε κιόλας. Ίσως αν ήμασταν λιγότεροι ο τελικός λογαριασμός να ήταν μεγαλύτερος βέβαια.

Το πρόσημο, μετά την επίσκεψή μας είναι θετικό. Παρ’ όλα αυτά, δεν θα πρότεινα τα ΨΑΡΑΚΙΑ σε κάποιο άτομο που αναζητά την κορυφαία ποιότητα, μιας και εκεί είναι το κυριότερο σημείο που υστερεί το συγκεκριμένο κατάστημα. Θυσιάζει τη, λίγο, καλύτερη ποιότητα προκειμένου να προσφέρει ανταγωνιστικές τιμές. Θα απέφευγα, επίσης, να τα προτείνω σε άτομα που επιζητούν κορυφαία εξυπηρέτηση και λεπτότητα κατά την αντιμετώπιση του πελάτη. Σίγουρα θα τα πρότεινα, σε εκείνον που ψάχνει νόστιμα ψαροθαλασσινά για την παρέα, σε κάποιον που ψάχνει κάτι οικονομικό για το είδος και σε αυτόν που θέλει «κάτι καλύτερο από μια απλή ταβέρνα».

To go or not to go?
Η απόφαση δική σας.

14 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Όλα γύρω σου γυρίζουν
Σκέψεις, λέξεις, γεύσεις, όοολα

Συγνώμη. Ειλικρινά συγνώμη. Μόνο σκόρπιες σκέψεις μπορώ να έχω για το ΚΟΡΟΒΑ. Γύρω γύρω όλοι και όλα, στο μυαλό μου. Πολύ μεγάλο το εγκεφαλικό μπέρδεμα μετά από μια επίσκεψη στο συγκεκριμένο μαγαζί...

Σκέψεις, λοιπόν:

Μοντέρνος, καθαρός και προσεγμένος χώρος. Πολύ προσεγμένος, εσωτερικά.

Άβολες καρέκλες. Πολύ άβολες. Αν δεν ήταν τόσο άβολες θα καθόμουν ευχαρίστως όλο μου το βράδυ εκεί.

Έξω, πιο όμορφες καρέκλες. Φρίκη τα βρωμογκράφιτι (όχι τα ωραία, μακάρι να είχε τέτοια).

Εναλλακτικός κόσμος. Πολλές από τις φάτσες που θα δεις δεν σε εμπνέουν ότι το επισκέφθηκαν για να δοκιμάσουν εκλεκτούς μεζέδες.

Εναλλακτική μουσική. Συνοδεύσαμε τους μεζέδες μας ακούγοντας… τέκνο, πάνκ, μουσική από soundtrack, αλλά και black metal για τους πιο μυημένους. Τρομερή αντίθεση ότι το «κατά τον δαίμονα εαυτού», το γουστάριζε τρελά η vegetarian σερβιτόρα τους!

Η οποία έδωσε την επική απάντηση σε ερώτησή μας για το ποιο πιάτο προτείνει ανάμεσα σε δύο συγκεκριμένα (οκ, ηλίθια ερώτηση, το ξέρω): «κοιτάξτε, εγώ είμαι βετζετέριαν, αλλά πρέπει να είναι νόστιμο το κοτόπουλο γιατί το παίρνει πολύ ο κόσμος»! Ε, πεθάναμε στο γέλιο. Άλλος θα την έλεγε «κακή σερβιτόρα» βέβαια. Τελικά, όλα είναι θέμα οπτικής...

Τιμολόγηση σαν να κλέβεις εκκλησία. Και έχει και καφέδες και τα πάντα όλα. Άνετα θα πήγαινα να πιω τον φρέδο μου με 2€. Ή τη σπιτική λεμονάδα μου με 3€. Σούπερ.

Αλλά γίνεται να έχεις δοκιμάσει τους μεζέδες τους και να πας μόνο για καφέ? Τσου.

Πάντως ο χώρος είναι πραγματικά all day. Σου δίνει τη δυνατότητα για όλα. Και το μενού το ίδιο.

Η εξυπηρέτηση έγινε από τη βετζετέριαν φίλη και από άλλες δύο κοπέλες. Χαλαρή, γρήγορη, χωρίς φανφάρες. Δεν είναι η εξυπηρέτηση που θα σε στείλει αδιάβαστο, μα έχει ότι απαιτείται για να πάνε όλα καλά.

Το μενού, μικρό. Μα θαυματουργό.

5 σαλάτες. 5 ορεκτικά. 10 κυρίως. Όλα στα 3-7€ και σε τίμιες, αναλογικά, μερίδες. Έχει ακόμη λίγες «αλοιφές» και καναδυό γλυκά.

Έχει και σήμανση από δίπλα για καυτερά πιάτα, για πιάτα για χορτοφάγους και για πιάτα για ωογαλακτοχορτοφάγους.

Νερό σε κανάτα-ποτήρι.

Ψωμί δεν έχει. Έχει όμως μικρά παξιμαδάκια σε στυλ bake rolls, με ωραία γεύση και σε καλή ποσότητα. Και δεν τα χρεώνουν.

• Πήραμε την καπνιστή φακοσαλάτα με ξύγαλο (4,5€). Εξαιρετικά καλή γεύση. Ανεπανόρθωτα φοβερή! Όλοι αναρωτιόμασταν πως την έχουν πετύχει τόσο νόστιμη. Must μεζές. Μια χαρά ποσότητα για τα λεφτά της. Αλλά αυτό ισχύει για όλα τα πιάτα τους, οπότε δεν θα το επαναλάβω.

• Πήραμε το ταλαγάνι με τη μαρμελάδα σύκου (4,5€). Μακράν το πιο όμορφα παρουσιασμένο και καλά ψημένο ταλαγάνι που έχω δει ever. Must μεζές. Σε τόοοσο τίμια ποσότητα. Δεν μπορώ να μην το ξαναναφέρω.

• Πήραμε το πεϊνιρλί με απάκι Ηρακλείου και τρικαλινό κασέρι (5,5€). Καλούτσικη ζύμη, υπέροχο τυρί, μερικώς αταίριαστο το απάκι σε κύβους κατ’ εμέ. Θα το ήθελα σε άλλη μορφή για καλύτερο άπλωμα της γεύσης. Οι άλλοι δύο ξετρελάθηκαν, εγώ το βρήκα οκ.

Πήραμε, επίσης, κρεατικά.

• Το φιλέτο στήθος κοτόπουλο με τζίντζερ, μουστάρδα και ξύσμα λεμονιού (6€). Κοτόπουλο υπέροχης ποιότητας και ψησίματος. Μου θύμισε το κοτόπουλο mojito που οι πιο πολλοί έχετε δοκιμάσει στη Φυσαρμόνικα, με λίγο πιο πηχτή σάλτσα. Λίγο πιο ξινή, επίσης. Ακόμη πιο ποιοτικό το κοτόπουλο. Για πολλές παπάρες (ναι, με τα παξιμαδάκια) αυτή η σάλτσα και δεν είμαι του ξινού. Οι φαν του ξινού, μην το χάσετε.

• Τα μπριζολάκια με spicy μπάρμπεκιου (5€). Μα 5 ευρώ? Ένα μεγάλο μπριζολάκι και ένα πιο μικρό, τα ¾ του μεγάλου. Ελάχιστο έως καθόλου το λίπος. Μαριναρισμένα με μια σάλτσα προς το κόκκινο. Και τη μπάρμπεκιου από δίπλα σαν ντιπ να αλλάζει τελείως τη γεύση. Οι άλλοι αυτοκτόνησαν από τη γευστική κορύφωση, εγώ έφτασα λίγο πριν.

• Και τέλος, βοδινός καβουρμάς με πατάτες μωρό (6€). Ένα τίμιο κομμάτι καβουρμά, αρκετά ως πολύ καλής γεύσης με συνοδεία ντιπ γιαουρτιού. Δεν έχω ξανασυνδυάσει τον καβουρμά με τέτοιο ντιπ και έχω να πω ότι του πάει τρελά. Οι πατάτες ήταν σαν φούρνου γευστικά, δεν του πήγαιναν ιδιαίτερα έτσι όπως ήταν. Κάντε τες αλλιώς παιδιά, δεν…

Με όλα αυτά, τρία άτομα χορτάσαμε αρκετά καλά. 10,5€ το άτομο. Ω, ναι. ακούτε καλά. Εύκολα στο top 5 των πιο vfm μεζεδοπωλείων της πόλης.

Ήπιαμε και λευκό κρασί. Ήταν καλό, μα όχι κάτι συνταρακτικό για τα γούστα μου. Καθαρό και τίμιο όμως. 4€ το μισόκιλο.

Στη σούμα, δώσαμε ένα 12άρι το άτομο. Αν πιείτε πολύ ίσως δώσετε 15. Πάντως ελάχιστοι άνθρωποι θα έχουν δώσει εικοσάευρο και δεν θα έχουν πάρει ρέστα στο ΚΟΡΟΒΑ.

Γλυκάκι δεν ήρθε. Θα μας κέρδιζε σαν κίνηση, ναι. Όμως με τέτοια τιμολόγηση και με το κέρασμα των παξιμαδιών στην αρχή, χαλάλι.

Και τώρα ανοίγω μια παρένθεση. Να: (

Την άνοιξα.

Δυο λόγια για το 4/4 στις Γεύσεις.

Υπάρχει το αληθινό 4/4? Αυτό που όλα είναι το ίδιο ανεπανάληπτα? Προσωπικά δεν πιστεύω σε αυτό. Όπως δεν πιστεύω και στο αληθινό 1/4, ούτε στο άσπρο και το μαύρο στη ζωή και λοιπά. Οπότε, πάμε παρακάτω.

Πότε να μπει το 4/4 τότε?

Προσωπικά το δίνω σε δύο περιπτώσεις.

1. Όταν τα πάντα είναι σταθερά πολύ υψηλού επιπέδου (πχ όλα από 3/4 και πάνω) και πολύ καλής ποιότητας, χωρίς καμία έντονη αστοχία πουθενά.
2. Όταν γευτώ, τουλάχιστον σε 2-3 διαφορετικά πιάτα, αρρωστημένα κολασμένες γεύσεις. Από αυτές που μόλις τις γευτείς, δεν λείπουν ποτέ και για κανένα λόγο από την επόμενη παραγγελία σου.

Φυσικά οι δύο παραπάνω εκδοχές μπορεί να συνδυάζονται, άλλα πόσο συχνά έχουμε Πρωτοχρονιά?

)

Την έκλεισα, την παρένθεση.

Το ΚΟΡΟΒΑ ανήκει στην κατηγορία (2) και έχει και σοβαρές υποψηφιότητες για να μπει στην κατηγορία (1).

Η Φακοσαλάτα και το Ταλαγάνι είναι τα πιάτα που θα πάρω βρέξει-χιονίσει στην επόμενη επίσκεψή μου. Ήταν πραγματικά απίθανα.

Συμπεράσματα:

Το ΚΟΡΟΒΑ δεν είναι για έντονες κυριλοκαταστάσεις. Είναι και μικρό, άρα δεν είναι για μάζωξη 20 ατόμων. Δεν είναι για αυτούς που θέλουν να ακούνε ελαφρολαϊκά όταν τρώνε. Μπορεί να αρχίσει κανά blastbeat εκεί που δεν το περιμένετε και να τρέχετε.

Είναι alternative. Είναι προσεγμένο. Είναι γκουρμέ. Είναι γευστικό. Είναι φθηνό. Είναι για καφέ, για μπύρα, για ρακή. Είναι στέκι.

Μην το χάσετε.

09 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Αγαπητέ Αναξίμανδρε,

σου γράφω γιατί νιώθω ότι έχουμε απομακρυνθεί λίγο. Ίσως φταίω εγώ. Να, που σου έκλεισα το τηλέφωνο εκείνη τη μέρα που τα λέγαμε για τον Μαύρο Γάτο. Ήμουν σε σύγχυση, βλέπεις, και δεν σκέφτηκα ότι ίσως σε στεναχωρήσω.

Ίσως πάλι, να είναι όλα στο μυαλό μου. Όμως έχουμε καιρό να τα πούμε και για να επανορθώσω θέλω να σου προτείνω ένα μαγαζί, για φαγητό, το οποίο πιστεύω ότι θα σου αρέσει.

Ξέρω ότι στο φαγητό σε απασχολούν δύο πράγματα. Το κρέας σου το θες πειραματικό, σου κόλλησε από τότε που πήγαινες στο πειραματικό σχολείο, ενώ το ψάρι σου το θες ποιοτικό και κλασσικό.

Μιας και τα ποιοτικά προϊόντα θάλασσας δεν συναντώνται κάθε μέρα, σου προτείνω να πας στο Ταξιδεύοντας, στο οποίο, περιέργως, θα τα βρεις κάθε μέρα. Εντάξει, δεν έχω κατασκηνώσει και απ’ έξω για να μπορώ να στο πω με απόλυτη σιγουριά, όμως έχω πειστεί.

Άσε που είναι και κοντά στο σπίτι σου στην Εκάλη. Είναι στη Νέα Ερυθραία.

Λοιπόν, από εμφάνιση μην περιμένεις τρελά πράγματα, χρώματα λευκίζοντα και μπλεδίζοντα, καθαριότητα σούπερ και… το αγαπημένο σου: χαλασμένο CD player. Εγώ τη θέλω τη μουσικούλα μου όταν τρώω, έστω και χαμηλά, αλλά εσένα που σου αρέσει αυτό το στυλ θα την καταβρείς!

Το μενού τους είναι το κλασσικό ψαροταβέρνας, και είναι αρκετά ενημερωμένο. Ότι κολυμπάει τσούζει λίγο στο πορτοφόλι, αλλά εσύ τι ανάγκη έχεις? Ότι δεν κολυμπάει είναι αρκετά καλά τιμολογημένο.

Επειδή μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις, θα προσπαθήσω απλώς να σου μεταφέρω λίγες εικόνες (μην κάνεις την πράξη στο μυαλό σου) από τα όσα θα ζήσεις, αν πας.

Κάθεσαι. Θα σε καλωσορίσουν με το κατιτίς. Εμένα με καλωσόρισαν με homemade τσιπς πατάτας με μια γιαουρτοσός από πάνω. Μαζί με αυτό θα σου φέρουν νερό σε κανάτα και τα μενού, όπως και κατάλογο με ποτά.

Σύντομα θα έρθει το ψωμί. Ψημένο, με λαδορίγανη. Μια φέτα λευκού και μια φέτα μαύρου ψωμιού κατ’ άτομο. Μεγάλες φέτες. Θα στο χρεώσουν 1€.

Θα έρθουν γρήγορα για παραγγελία. Είτε τη δώσεις, είτε τους πεις όχι και τη δώσεις μετά, είτε τους πεις όχι, ξαναέρθουν, τους πεις πάλι όχι και τη δώσεις ακόμη πιο μετά, θα σε αντιμετωπίσουν με απόλυτη ευγένεια.

Τη δίνεις (την παραγγελία). Αν έχεις κάποια απορία, θα στη λύσουν 100%. Ακόμη και αν τους ρωτήσεις πόσα ml λάδι ή πόσους κόκκους ρίγανης είχε το ψωμί που μόλις έφαγες, πιστεύω θα ξέρουν να σου πουν.

Τip: αν δεν θες να ξεφύγει τρελά ο λογαριασμός σου, πάρε χύμα κρασί. Το μοσχοφίλερό τους είναι από τα πολύ καλά που θα βρεις στα λεφτά του (4,4€ το μισόλιτρο).

Θα παραγγείλεις σίγουρα κάτι σε σαλάτα. Θα κοιτάς κάτι σαλάτες με ρόκα, τη χωριάτικη ή δεν ξέρω τι άλλο. Τελικά, να το ξέρεις, θα πάρεις τη ντομάτα με το χονδρό αλάτι και κάπαρη-κρίταμο (6€). Ούτε εγώ την ήθελα. Αλλά είναι δροσερή ρε Αναξίμανδρε. Και ταιριάζει τόσο πολύ για να «σβήνει» τη γεύση όσων τρως. Ταιριάζει η ρουφιάνα και ας μην της φαίνεται. Τώρα, αν πέσεις και σε καμιά καλή ντομάτα, ίσως απογειωθείς ακόμη παραπάνω. Εγώ έπεσα σε μέτρια και, φαντάζομαι, καταλαβαίνεις ότι την ευχαριστήθηκα.

Θες να παραγγείλεις και κάποιο ορεκτικό ή κάποια αλοιφή ή κάτι άλλο εκτός ψαριού? Επιλογές υπάρχουν. Εγώ δεν το έκανα, για να είμαι ειλικρινής και δεν μου έλειψε.

Όταν θα διαλέξεις τι θαλάσσιο θα παραγγείλεις, σίγουρα άσε χώρο για το καπνιστό σκουμπρί (9,5€). Έρχεται με κρεμμυδάκι ως συνοδευτικό και η ένταση στη γεύση του το καθιστά το Gold Standard του ουζοτσιπουρομεζέ. Ήταν το πιάτο που φαγώθηκε πιο αργά στο τραπέζι μας, ώστε να παραταθεί περισσότερο η απόλαυσή του! Πάντα άφηνα μια μπουκιά στην άκρη για να φάω λίγο αργότερα το τελευταίο κομμάτι. Πρόσεξε μη σου κρυώσει κιόλας, βέβαια.

Άσε και χώρο για καμιά «ψύχα». Έχει καραβιδόψυχα, έχει και γαριδόψυχα (δεν τη λέει στο μενού). Εγώ δοκίμασα τη δεύτερη (10,3€) η οποία ήρθε με λιωμένο βούτυρο και την τυπική ροζ σος για να τη φας όπως θες. Ήταν απίθανα τηγανισμένη, δεν θα θες να τελειώσει. Κράτα και λίγο ψωμάκι στην άκρη για να το βουτήξεις στο λιωμένο βούτυρο από το αγαπημένο σου νησί του Ιονίου (για την Κέρκυρα λέω, θυμάμαι ότι πας κάθε χρόνο για να κάνεις νεροτσουλήθρες).

Αν δεν έχουν αλλάξει τα γούστα σου από την τελευταία φορά που φάγαμε ψαρικά παρέα, τότε σε συμβουλεύω να αφήσεις σίγουρα χώρο και για το χταποδάκι του Νώντα (9,9€). Είναι τηγανητό, μάλλον μαριναρισμένο και είναι απίθανα μαλακό. Ίσως ό, τι πιο μαλακό έχεις φάει σε χταπόδι! Η γεύση του θέλει σίγουρα λίγη περισσότερη ένταση, όμως δεν σε φοβάμαι εσένα, σίγουρα θα ρίξεις μπόλικο λεμόνι, από αυτό που θα έρθει μόλις κάτσεις στο τραπέζι.

Άλλες προτάσεις, γευστικά δεν θα σου κάνω. Έφαγα και φιλέτο ψαριού (λιθρίνι) τυλιγμένο σε αμπελόφυλλο με πικάντικη μουστάρδα να το λούζει διακριτικά κατά τόπους (8,9€), έφαγα και παστουρμά τόνου, που ήρθε με συνοδεία λεπτοκομμένου αγγουριού για καλύτερο αποτέλεσμα (5,2€) και μολονότι ήταν και τα δύο αρκετά ως πολύ καλά, δεν θα σε πρήξω να τα πάρεις όπως τα προηγούμενα.

Είναι δεδομένο πως ότι φας θα το βρεις κορυφαίο ποιοτικά, που ξέρω ότι είναι και το ζητούμενο για σένα.

Όταν θα έρθει η στιγμή της λυπητερής, σίγουρα δεν θα λυπηθείς πολύ. Αν έχεις πάρει πιο «ζόρικα» οικονομικά πιάτα, θα αγγίξεις, ίσως και ξεπεράσεις το 30άρι. Αν όχι, θα είσαι γύρω στα 25-30€. Το χαρτάκι του λογαριασμού θα είναι δίπλα σου από το πρώτο λεπτό. Το δικό μου για τα παραπάνω, έλεγε 28€ το άτομο για γεύμα δύο ατόμων. Γεύμα με το οποίο είχαμε αρχίσει να ξεσφίγγουμε τα παντελόνια μας. Εντάξει, δεν είχε και κτηνώδεις μερίδες, αλλά πήραμε αρκετά πιάτα.

Όταν θα βγάλεις τα λεφτά να τους πληρώσεις, αν είσαι πολύ βιαστικός δεν θα σε αφήσουν. Εκτός αν πρέπει να πας σε κανά νοσοκομείο (φτου κακά). Θα πρέπει να περιμένεις να μαζέψουν για να σε κεράσουν κάτι. Τι, δεν ξέρω. Θα σε ρωτήσουν όμως. Εμένα με ρώτησαν «θέλετε γλυκό ή φρούτο?». Ξέρεις τι απάντησα. «Έχετε κάποια προτίμηση στο είδος του γλυκού?». Φλύαροι. Φέρε από όλα, το συζητάς?

Θα σου φέρει τα γλυκά. Αν σου φέρει αυτά που έφερε και σε μένα θα είσαι σε δύσκολη θέση. Γιατί ξέρω ότι υπεραγαπάς την πορτοκαλόπιτα, υπεραγαπάς τον ποιοτικό κορμό σοκολάτας με το τραγανό μπισκότο και λιώνεις για τσιζκέικ. Επειδή όλα θα είναι φρέσκα, κλάφτα Αναξίμαδρε. Να δω που θα τα βάλεις.

Να συνδυάσεις τον κορμό με τη γρανίτα λιμοντσέλο που θα σου φέρουν σαν κέρασμα και αυτή. Κουφός συνδυασμός που ταιριάζει απροσδόκητα καλά.

Μετά από αυτά θα τους πεις να έρθουν να πληρώσεις. «Σας παρακαλώ κύριε, μη βιάζεστε», θα σκεφτεί να σου πει ο σερβιτόρος. Δεν θα στο πει όμως, διότι είπαμε ότι είναι άρτια εκπαιδευμένος. Πολύ ευγενικά θα σε πείσει να μην πληρώσεις ακόμη. Είναι η ώρα του ποτού! Θα σου φέρουν λοιπόν σφηνοπότηρα και καραφάκι με κάποιο ποτό για σωστό κλείσιμο. Σε μας έφεραν μοσχάτο Λήμνου.

Για την εξυπηρέτησή τους ελπίζω να μη θες να σου πω κάτι παραπάνω.

Και μετά, επιτέλους, αν είσαι τυχερός, θα πληρώσεις. Αν δείχνεις και ότι θα ακολουθήσει μια δυναμική νύχτα μπορεί να σου δώσουν και τσιχλίτσα για τον δρόμο.

Αν και τώρα που χώρισες μιζεριάζεις πιο πολύ από ότι πρέπει. Στο έλεγα από παλιά, ότι η Φρειδερίκη δεν είναι καλή περίπτωση για σένα. Δεν σου έκανε καλό.

Τέλος πάντων, ελπίζω αν είσαι ακόμη θυμωμένος να το αφήσεις πίσω σου σύντομα. Πήγαινε στο Ταξιδεύοντας και θα με θυμηθείς.

Περιμένω νέα σου. Γράψε μου ή έστω τηλεφώνα.

Φιλικά, Vaggg

03 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Φαβέλα:
α) ονομασία για τις φτωχογειτονιές – παραγκουπόλεις στη Βραζιλία
β) all day bar restaurant στον Κεραμεικό
(αυτές είναι οι δύο βασικές εκδοχές βγαίνει και σε άλλες, που δεν μας απασχολούν, όπως κατάστημα ρούχων στην Αθήνα, μπιτσόμπαρο στη Χαλκιδική, μεξικάνικο στο Αγρίνιο, τραγούδι του Τζαμάλ, κοινωνικός χώρος στον Πειραιά και άλλα)

Μια «Φαβέλα», για να τιμά το όνομά της, χρειάζεται να είναι φτωχική ή, τουλάχιστον, οικονομική. Να είναι στέκι για τους πολλούς. Να μην είναι κιτς, ούτε λαμπερή. Να είναι ακομπλεξάριστη. Αυτή εδώ η Φαβέλα, το προσπαθεί αρκετά και τα καταφέρνει εξίσου αρκετά, αλλά μας βγήκε με μια μικρή τάση προς το τσιγγούνικη.

Από χώρο τα πάει αρκετά καλά. Κινείται σε industrial ύφος με πινελιές πρασίνου (γλαστροφυτά) και μερικά «κουφά» αντικείμενα στα πέριξ, όπως το μοτοποδήλατο που θα συναντήσετε πηγαίνοντας προς νερού σας. Ο χώρος βγάζει μια ελαφριά θαλπωρή, βγάζει και μια ελαφριά αίσθηση ατημέλητου όμως. Είναι, πάντως, πράγματι all-day χώρος καθώς άνετα μπορείτε να καθίσετε για καφέ το πρωί ή μια χαλαρή μπύρα το βράδυ. Και άνετα, να την επισκεφθείτε για να δοκιμάσετε τους προσεγμένους μεζέδες της. Η μουσική κινείται κυρίως σε ξένα μοτίβα από τζαζ ως εναλλακτικό και χαλαρό ποπρόκ.

Η εξυπηρέτηση ήταν όντως Φαβελίστικη. Χαλαρή, φιλική, ανθρώπινη. Όχι σφαιράτη, ούτε σκλαβωτική. Μα δεν μας έλειψε τίποτα και όλα έγιναν σωστά. Θα κρατούσα το 4/4 για περιπτώσεις που οι σερβιτόροι ζουν και αναπνέουν για το τραπέζι σου, ωστόσο, επειδή παρακάτω οι γεύσεις θα στρογγυλοποιηθούν προς τα κάτω, είναι τίμιο το 3,5/4 στην εξυπηρέτηση να γίνει 4/4.

Το σχετικά μικρό μενού ακολουθεί την τάση της εποχής για τα μεζεδοπωλεία. Ελληνικά προϊόντα, χαμηλές τιμές, πιάτα στη μέση. Περιλαμβάνει μισή ντουζίνα σαλάτες (3,5-6,8€), μία ντουζίνα ορεκτικά (3,9-5,9€), λίγα της θάλασσας (4,5-9€) και άλλη μισή ντουζίνα με κυρίως από κρέας (4,8-9,8€). Επίσης, υπάρχουν αρκετές αλκοολούχες επιλογές, με ξεκάθαρη τάση στα ελληνικά προϊόντα και εκεί. Τιμές του μέσου όρου, για τα ποτά.

Οι γεύσεις είναι καλύτερες από «Φαβέλα». Οι μερίδες πάλι όχι. Τσιγγούνικες. Πιο συγκεκριμένα, ήμασταν 6,5 άτομα (ο ένας ψευτοέφαγε και δεν πλήρωσε) και παραγγείλαμε:

- Αρχικά ήρθε λευκό ζυμωτό ψωμί, καλής φρεσκότητας και μέτριας γεύσης (0,3€ το κεφάλι). Μαζί του κατέφθασε κανάτα με νερό η οποία ανανεώθηκε άπειρες φορές χωρίς να το πολυπροσπαθήσουμε.

- Ντακάκια με ξύγαλο, ελιές και κάπαρη (4,5€). Ήρθαν 3 μετρίου μεγέθους κομμάτια, τυπικής εμφάνισης και γεύσης. Όσοι αγαπούν ντάκο, δεν θα τα μετανιώσουν (3/4).

- Πίτα Καισαρείας (5,4€) ή με άλλα λόγια παστουρμαδόπιτα. Παραγγέλθηκε δις λόγω μικρού μεγέθους και ικανοποιητικού αποτελέσματος. Υπέροχη κρούστα και υπέροχη γέμιση λιωμένου τυριού και δυνατού παστουρμά (σε σχετικά μικρή ποσότητα). Από τις πολύ ενδιαφέρουσες παστουρμαδόπιτες που θα συναντήσει κανείς εκεί έξω (4/4).

- Μαραθόπιτα (5,2€). Μου φάνηκε σαν να ήρθε ένα μισοφέγγαρο της πίτας, δηλαδή η μισή, σε 4 κομμάτια με ριγανούλα από πάνω. Αρκετά νόστιμη, παρότι δεν συμπαθώ τις συγκεκριμένες πίτες μιας και τις θεωρώ λίγο βαρετές γευστικά (2,5/4).

- Καπνιστό τυρί σαγανάκι σε κρούστα ξηρών καρπών, συνοδεία μαρμελάδας καυτερής πιπεριάς (5€). Ήρθαν δύο κομμάτια τυρί, θυμίζοντας λίγο το σαγανάκι φορμαέλας στη Φυσαρμόνικα. Στρογγυλά και με καλή κρατσανιστή κρούστα. Αρκετά γευστικά. Η μαρμελάδα από δίπλα ήταν ελάχιστη, μάλλον επειδή βρισκόμασταν σε ημέρες εκπτώσεων τους είχε τελειώσει η... κανονική ποσότητα. Ήταν όμως πράγματι καυτερή. Ο συνδυασμός του αχνιστού τυριού με την καυτερή πιπεριά δεν με ξετρέλανε. Βέβαια, η μαρμελαδίτσα έδενε τέλεια με το ψωμί (3/4).

- Ομελέτα με καβουρμά και φλοίδες γραβιέρας Κρήτης με θυμάρι (5,4€). Ο καβουρμάς στερούνταν της αίσθησης της φρεσκότητας, όμως γευστικά ήταν αρκετά καλός. Αρκετά έντονη η αλμύρα σε αυτό το πιάτο, μα ωραίο για να συνοδεύσει τις ρακές μας (3/4).

- Λουκάνικο Καρύστου με πατάτες Νέας Σοδειάς, λάδι μυρωδικών και γραβιέρα με θυμάρι (5,7€). Δεν ήξερα αυτή τη νέα σοδειά. Η παλιά σοδειά πάντως πρέπει να ήταν οι γνωστές πατάτες baby και να τις ανακαίνισαν αυξάνοντας το μέγεθός τους. Η γεύση τους συνδυαστικά με το λάδι και το θυμάρι ήταν εξαίσια. Το μέγεθος του πιάτου ήταν οκ. Για το λουκάνικο δεν έχω να πω πολλά γιατί χρειάστηκε ανασκαφή για να βρούμε τις 4-5 φετούλες που είχε η μερίδα (3,5/4).

- Απάκι στο τηγάνι με ξύδι και ξενδρολίβανο (4,5€). Ε, ρε και να ήμουν κρητικός πόσες πίκρες θα έτρωγα. Ήρθαν περίπου 6 φέτες σαν κομμάτια πολύ χοντρού λουκάνικου. Τα μισά κομμάτια είχαν σημεία σκέτου λίπους. Ευτυχώς είχαμε ένα καλό παλικάρι στην παρέα το οποίο, χάρη στις ατορβαστατίνες που παίρνει, αρέσκεται να καταπίνει τα λίπη με πάθος και έτσι φαγώθηκαν και αυτά. Γεύση αρκετά κάτω από το καλό απάκι που σερβίρεται σε κάποια μέρη (2/4).

- Τραγανές μπουκιές κοτόπουλου με κρέμα φέτας (5,9€). Αυτό ναι. Αυτό ήταν μια τίμια μερίδα. Ένα μεγάλο κομμάτι σνίτσελ κοτόπουλο, μέτριας γεύσης, κομμένο σε διαφόρων μεγεθών λωρίδες. Η συνοδευτική σάλτσα ήταν όλα τα λεφτά και ανέβαζε το ουδέτερο γευστικά κοτόπουλο στα ουράνια (3,5/4).

- Σις κοτόπουλο με ταμπουλέ (7,6€). Τους έπρηξα να το πάρουμε θεωρώντας το αξιόλογη πρόταση μετά την κριτική του PONTIKIOU. Ήρθε ένα μεσαίο «σουβλάκι» κοτόπουλο, μαριναρισμένο, με όμορφα τοποθετημένο το ταμπουλέ από δίπλα. Θα το περίμενα πιο ζεστό, για καλύτερη γευστική κορύφωση. Ήταν λίγο κρύο και έτσι έχανε λίγο σε ένταση. Και εδώ, θα μπορούσε το μέγεθος να είναι μεγαλύτερο ή, αυτή τη φορά, η τιμή χαμηλότερη. Καλή πρόταση (3/4).

- Ήπιαμε πολληηηη ρακή, μέτριων παρενεργειών, στα 6€ τα 200ml.

- Στο τέλος ήρθε κέρασμα με μικρά κομμάτια κορμού (ίσως είχε και λίγο καφέ στη συνταγή) και σιμιγδαλένιου χαλβά. Προσωπικά βρήκα καλύτερο τον κορμό, από τον αρκετά στεγνό και συνηθισμένο χαλβά.

Λυπητερή: από το τσίμπημα έως τον καλό κορεσμό, το κόστος για δύο άτομα θα είναι συνήθως στα 10-15€ για τον καθένα, χωρίς τα ποτά. Πρέπει να μιλάμε για τρελό φαγοπότι για να δώσει κάποιος άνω των 20€. Ωστόσο, λόγω των μικρών μερίδων, οι πεινασμένοι, μάλλον θα πλησιάσουν ή και ξεπεράσουν το 15άρι, μαζί με τα ποτά. Στην περίπτωσή μας, έξι άτομα μοιραστήκαμε 10 πιάτα και το κόστος ανήλθε στα 10 ευρά το άτομο για το φαγητό (συμπαθής κορεσμός, όχι σκάσιμο) και 15€ συνολικά μαζί με τις ρακές που ήπιαμε.

Τελικά αξίζει η Φαβέλα?

Σίγουρα οι τσιγγούνικες μερίδες είναι εκνευριστικές σε έναν βαθμό. Οι τιμές τους, βέβαια, είναι σχετικά χαμηλές και η γεύση τους αρκετά δυνατή (μπορεί να είναι και για 3,5/4). Ο χώρος και η εξυπηρέτηση είναι για χαλαρά πράγματα. Δεν είναι για ρομαντικό ραντεβού (εκτός αν είσαι φοιτητόνι), ούτε για να κεράσεις τα πεθερικά σου ένα όμορφο δείπνο (δεν σερβίρουν βιτριόλι, φίλε pass1). Είναι ένα μαγαζί για να το επισκεφθούν φίλοι. Όχι σοβαροί κουστουμάτοι συνεργάτες. Όχι οικογένειες. Όχι ζευγάρια (εντάξει που και που και κανα ζευγάρι είναι οκ).

Σε διαφορετικές περιστάσεις από τις παραπάνω, να πάτε.

Σούπερ πιάτα:
• Πίτα Καισαρείας (παστουρμαδόπιτα)
• Πατάτες Νέας Σοδειάς με Λουκάνικο Καρύστου
• Μπουκιές κοτόπουλου με κρέμα φέτας