Loader

Vaggg

Κριτικές: 114
Μέλος από: Νοε 2016

Εμφάνιση:

16 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
26-36

Και ρωτώ το λαυράκι κοιτώντας το στα μάτια, “ζαχαροπλάστης ήταν ο πατέρας σου?” και μου γνέφει, “ναι”.

Έτσι εξηγείται, λέω.

Διότι δεν γίνεται να έχω μπει σε ψαροταβέρνα και να νιώθω πως είμαι σε πατισερί. Δεν γίνεται να τρώω πράγματα που τα λούζω με λεμόνι και να μου μοιάζουν, στο πόσο πολύ θέλω να τα καταβροχθίσω, με το αγαπημένο μου bueno. Απλώς δεν γίνεται.

Αλλά, για μισό λεπτό. Ένα ένα.

Καταρχάς, πράγματι, το Ταξιδεύοντας στα Βόρεια, σαν χώρος, είναι πιο φρέσκο, πιο σύγχρονο, πιο φωτισμένο, πιο άνετο. Όμως αυτό, εδώ, το Ταξιδεύοντας, στα Δυτικά, έχει περισσότερη ψυχή, περισσότερο μεράκι. Και κερδίζει τη μάχη της εμφάνισης. Ναι, είναι πιο ταβερνέ, πιο μπασκλάς, πιο παλιό. Όμως σε ταξιδεύει κυριολεκτικά. Σε ταξιδεύει με τους μπλε τοίχους, σε ταξιδεύει με το δίχτυ και τα βοτσαλάκια στο ταβάνι, σε ταξιδεύει με τη γοργόνα στον τοίχο, σε ταξιδεύει με όλα.

Για την εξυπηρέτηση του επιβατηγού δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά. Στην κακή τους μέρα (άνθρωποι είναι έχουν και τέτοιες) θα είναι καλή, στην τυπική τους μέρα θα είναι, απλά, ασυναγώνιστη.

Το μενού του Ταξιδεύοντας είναι, γενικότερα, ενοχλητικά εκτενές. Ενοχλητικά, καθώς είναι αδύνατον να τα δοκιμάσεις όλα χωρίς να κοπιάσεις πραγματικά. 113 διαφορετικά πιάτα. Σου βγάζω και τα 12 που είχαν παυλίτσα στην τιμή. Μένουν 101. Και όταν πρόκειται για 101 γλυκίσματα, σε χαλάει να μην μπορείς να τα δοκιμάσεις όλα.

- Γλυκίσματα είπες, δηλαδή?

Το γεύμα, ξεκινάει με ψωμί (λέγε με και παντεσπάνι), άσπρο και μαύρο, ψημένο, με λαδορίγανη σε σωστή ποσότητα, όχι με το σταγονόμετρο όπως αλλού.

Στη συνέχεια έρχεται γλυκό του κουταλιού για να σου ανοίξει την όρεξη. Η Ντομάτα Ταξιδεύοντας (6,8€). Φταίει η κάπαρη ή μήπως το χονδρό αλάτι? Ότι και να φταίει, αυτή η ντομάτα είναι γλύκισμα και δεν θες να τελειώσει. Είναι η πιο απλή σαλάτα του κόσμου και ίσως είναι, ταυτόχρονα, η πιο αγαπημένη.

Προσπερνούμε βιαστικά όλα τα ενδιάμεσα, συμπαθητικά, πιατάκια. Είναι καλοφτιαγμένα και νόστιμα, αλλά στο ζαχαροπλαστείο πας για πάστα και όχι για τυρόπιτα. Γι’ αυτό, καλή η πλιγουροσαλάτα, καλή η μους ταραμά ή η κλασσική ταραμοσαλάτα, πολύ καλές, τολμώ να πω, αλλά πάμε στο βαρύ πυροβολικό. Τα θαλασσινοψαρικά.

• Το υπέρτατο γλυκό στο Ταξιδεύοντας είναι το Καπνιστό Σκουμπρί (9,5€). Γι’ αυτό του βάζω τελίτσα. Για να μην διανοηθείς να μην το πάρεις. Όσοι το έχουν δοκιμάσει το προσκυνούν. Ίσως ακούγομαι λίγο υπερβολικός, αλλά όχι, δεν είμαι. Είναι το καλύτερο σκουμπρί.

• Το υπέρτατο γλυκό στο Ταξιδεύοντας είναι η Γαριδόψιχα (9,9€). Τρυφερή σαν τσουρέκι Τερκενλής, με συνοδεία βουτύρου Κερκύρης και γευστικότατης μαγιοσός για να βουτάς όπου θέλεις. Κάθε μπουκιά κι ένα ταξίδι. Μας κακομαθαίνετε κύριε Πρέσβη.

Δεν μπέρδεψα τα “υπέρτατα”. Απλώς έχουμε ισοπαλία μεταξύ των 2 παραπάνω.

Κάπου εδώ έχει τελειώσει η υποχρεωτική παραγγελία σου στο Ταξιδεύοντας. Αφού αντλήσεις απίστευτη ικανοποίηση από τα παραπάνω τρία πιάτα, μπορείς να επιλέξεις και ότι άλλο θες για να δοκιμάσεις τέλειες εκτελέσεις, τέλειων θαλασσοϋλικών. Κάποιες θα σε τρελάνουν, άλλες θα σου φανούν απλώς καλές. Καμία δεν θα σε χαλάσει.

Ανάμεσα στα Καπνιστά (7,2€) και τα Αχνιστά (7,9€) μύδια, προτίμησε τα πρώτα, καθώς τα αχνιστά παραείναι αλμυρά από τη φύση τους (χωρίς πρόσθετο αλάτι).

Ανάμεσα στην Γαριδομακαρονάδα (11€) και τη Στρειδομακαρονάδα (8,5€), προτίμησε τη δεύτερη. Δείχνει πιο “ουδέτερη” χρωματικά, όμως βγάζει μια υπέροχη σκορδάτη αίσθηση, πολύ ξεχωριστή και ιδιαίτερη, αξίζει τη δοκιμή.

Τη δοκιμή αξίζει, επίσης, το Λαυράκι με μουστάρδα (15€). Πολλές μικρές μπουκιές από, φρεσκότατο, φιλέτο βουτηγμένες σε μπόλικη πικάντικη σάλτσα. Μιαμ.

Αντίστοιχα, κάτι πρέπει να δοκιμάσεις και από χταπόδι. Είτε αυτό είναι το Ψητό, είτε το Βραστό, είτε το Σαγανάκι, είτε εκείνο του Νώντα. Δεν τα έχω δοκιμάσει ακόμη όλα, το ομολογώ, όμως οι οιωνοί δείχνουν ότι όλα είναι απίθανα στο είδος τους.

Στο τέλος και αφού χορτάσεις, με το παραπάνω, με τα παραπάνω, τότε έρχεται κι άλλο γλυκό. Κανονικό αυτή τη φορά. Κέρασμα φυσικά. Μπορεί να είναι χαλβάς, μπορεί πορτοκαλόπιτα, μπορεί cheesecake, μπορεί γιαούρτι με γλυκό του κουταλιού, μπορεί εκμέκ, μπορεί κάτι άλλο. Μπορεί δύο τρία από αυτά, μπορεί όλα μαζί. Υπέροχα ή έστω πολύ ευχάριστα.

Και μετά έχει κι άλλο γλυκό. Κρασί γλυκό. Υπέροχο κι αυτό.

Κατόπιν έρχεται ο λογαριασμός. Κι άλλο γλυκό. Αυτά τα 25-30€ που δίνεις στο Ταξιδεύοντας, για να φύγεις χορτάτος και ευτυχισμένος, είναι από τα πιο γλυκά της αγοράς.

Αν σου αρέσει η παράδοση στα θαλασσινά, στο Ταξιδεύοντας θα τη βρεις στην τέλεια εκδοχή της. Αν πάλι βαριέσαι εύκολα και είσαι γκουρμεδιάρης σαν κι εμένα, και πάλι θα το απολαύσεις, γιατί τέτοιες υφές και τέτοιο μαγείρεμα δεν κάνει, σχεδόν, κανείς άλλος στο ψάρι, σε αυτά τα λεφτά, στην Αθήνα.

Και κλείνω την κριτική για αυτό το ζαχαροπλαστείο με μια προσωπική οπτική-τοποθέτηση:

Πριν 5 χρόνια αν μου έλεγες να διαλέξω ανάμεσα σε μια τέλεια ψαροταβέρνα και σε ένα καλό μπριζολάδικο θα γελούσα που μου έκανες τέτοια ερώτηση. Τώρα, αν με βάλεις να διαλέξω ανάμεσα στο Ταξιδεύοντας και το μπριζολάδικο, πάλι θα γελάσω, αλλά η απάντηση θα είναι άλλη.

07 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

- Λοιπόν κάτσε να σε πω για ένα μαγαζί που πρέπει να πας να φας.

- Έλα, κάθομαι, πες με.

- Θα πας στην Ατραξιόν, στον Περαία, θα σε αρέσει πολύ.

- Αδερφέ, είναι «η» Περαία, ο αρσενικός είναι νότια, στους έξαποδώ, πρόσεχε τι πράγματα με λες, φουντώνω.

- Ρε άκου με που σε λέω. Κι εμένα, όταν με το είπαν, δεν τους πίστεψα. Όμως είναι αλήθεια, αυτό το μαγαζί αξίζει κι ας είναι εκεί που είναι.

Μπλα μπλα μπλα. Και πάει λέγοντας.

Κάπως έτσι θα ξεκινούσε ο διάλογος ανάμεσα σε δύο Σαλονικιούς που θα αναφερόντουσαν στο, ενός έτους, μεζεδοπωλείο του Πειραιά.

Θα τους άρεσε πολύ αν το δοκίμαζαν. Γιατί θυμίζει έντονα “πατρίδα”.

Ομοιότητα Νο 1: βλέπει λιμάνι. Να τρως και να βλέπεις θάλασσα, αξία ανεκτίμητη. Και οι καρντάσηδες την έχουν στα πόδια τους.

Ομοιότητα Νο 2: ο χώρος. Δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο. Μερικές μέρες δεν έχει καν μουσική. Άλλες, βέβαια, μπορεί να ακούσεις μια υπέροχη playlist παλιών ελληνικών κομματιών, που όμοιά της ελάχιστα μαγαζιά καταφέρνουν να δημιουργήσουν. Ο χώρος, γενικότερα, δεν έχει κάποιο χαρακτηριστικό της συμπρωτεύουσας. Κι όμως όταν μπεις, θα νιώσεις μια έντονη αύρα Θεσσαλονικίλας. Δεν υπάρχει πως και γιατί, απλώς συμβαίνει. Είναι από τα πράγματα που χρειάζεται να τα βιώσεις για να τα καταλάβεις.

Ομοιότητα Νο 3: η εξυπηρέτηση. Γρήγορη, χωρίς το κέρασμα στο τέλος να είναι ο κανόνας, με λάθη στον λογαριασμό και μπερδέματα, ενίοτε. Εδώ σας την έφερα, δεν θυμίζει με ακρίβεια την πλειοψηφία των μαγαζιών της Θεσ/νίκης, αλλά ας μη χαλάσουμε το σερί με τις ομοιότητες.

Ομοιότητα Νο 4: η μπερμπάντικη μαγειρική. Με ένταση στις γεύσεις. Με ζουμερά πιάτα που θες να τα γλύψεις. Με φρέσκια σουσαμένια μπαγκέτα, αντί για τυπικό ψωμί, να απογειώνει τις @@ρες σου. Με δυναμικές τσαχπινιές σε όλα τα πιάτα. Με ψαροκεντρικό μεζεδομενού.

Έλα να σε πω όμως λίγα παραπάνω για το φαΐ. Το μενού έχει 32 πιάτα και παρότι, όπως όλοι ξέρουν, μετά τα 31 καίγεσαι, η Ατραξιόν δεν έχει επηρεαστεί καθόλου από τη συγκεκριμένη επιλογή της. Τιμές στα 2,5-7,5€, εκτός από μερικά που πάνε με το κιλό (όλα κρέατα).

Τα φαγητά, όπως μαρτυρούν και οι τιμές τους είναι μεζέδες. Αυτό που τους διαφοροποιεί είναι το γεγονός ότι είναι πλούσιοι σε υλικά που δίνουν γεύση.

Πάρε σαν παράδειγμα την ομώνυμη σαλάτα (6€). Μαρούλι, σπανάκι, πορτοκάλι, σάλτσα λιαστής ντομάτας και τυρί κρέμα. Τα παραπάνω υλικά δίνουν αρκετά καλή γεύση. Τι κάνει τότε τη συγκεκριμένη σαλάτα να διαφέρει? Το μπόλικο μαυροσούσαμο που έχει προστεθεί από πάνω, το οποίο, αν τύχει στην μπουκιά σου, την κάνει να ξεχωρίζει (3,5/4).

Το ίδιο συμβαίνει και στο πολυεκθειασμένο Κασέρι σαγανάκι με πιπερόμελο (4,5€), ένα πιάτο το οποίο στο χειμερινό μενού κόστιζε 1 ευρώ λιγότερο. Είναι ο πιο Σαλονικιώτικος μεζές της Ατραξιόν. Το τυρί κομμένο σε στυλ… μπουγάτσας, λουσμένο με γλυκιά σάλτσα, πιπέρι και μαυροσούσαμο. Καταπληκτικός μεζές, nothing more to say (4/4).

Πολυεκθειασμένο είναι και το Βουνό από πατάτες (3,5€). Αληθινό βουνό, από πατάτες με τη φλούδα τους και μπόλικη αλατορίγανη. Μπάνικο πιάτο. Υπεραρκετές, οι πατάτες, για 2 άτομα, επαρκέστατες και για τρία. Δεν είναι οι πιο συνταρακτικά τηγανισμένες στον γαλαξία όμως είναι απαραίτητες στην πρώτη παραγγελία σου στην Ατραξιόν (3,5/4).

Μπορείς να τις συνδυάσεις με τζατζίκι, τυροκαυτερή, μελιτζανογιάουρτο ή Χαϊντάρι (2,5€). Εγώ δοκίμασα το τελευταίο. Γιαουρτάκι, κιτρικό οξούλι (από λεμόνι ή πορτοκάλι, θα σε γελάσω) και ανηθούλης. Δροσιστικό, μπόλικο, τσαχπινιάρικο (3/4).

Αντίστοιχα, τσαχπινιάρικος μεζές θα δεις ότι είναι και η Πίτα Καισαρείας (4,5€). Είναι λίγο πιο βαριά από τις συνηθισμένες, έχοντας κάτι που παραπέμπει σε μπεσαμέλ. Για να αντισταθμιστεί το βάρος, έρχεται με ζουμερή ντομάτα από πάνω (3/4).

Εντύπωση, γευστικά, θα σου προκαλέσει και η Πράσινη φάβα (2,5€). Μπορεί να σου τη δώσει, αρχικά, το ότι δεν είναι όσο πράσινη θα περίμενες, ωστόσο μόλις τη δοκιμάσεις θα την παραδεχθείς (3/4).

Αυτό που δεν θα σταματάς να παραδέχεσαι, όμως, είναι το Χταπόδι γάστρας με πετιμέζι (7,5€). Δεν είναι τόσο γλυκό όσο ακούγεται. Είναι, απλώς, τόσο γευστικό όσο θα ήλπιζες, ίσως και λίγο περισσότερο (4/4).

Το Καλαμάρι κοντοσούβλι και τα Πικάντικα ρεβίθια με χέλι (7,5€ both), θα σου αρέσουν, αλλά δεν θα σε κάνουν να επαναπροσδιορίσεις τη σχέση σου με τη νοστιμιά. Το μεν καλαμάρι είναι αρκετά νόστιμο μα κάτι του λείπει ώστε να ξεχωρίσει από τη μάζα, τα δε ρεβίθια αφενός είναι στεγνά, αφετέρου όχι επαρκώς πικάντικα και αφετρίτου θα ήθελαν λίγο περισσότερο χέλι (σχεδόν 3/4).

Αυτό που δεν ξέρω να σε πω αν θα σε αρέσει είναι η Σουπιά τηγανητή μαριναρισμένη στο μελάνι της (7,5€). Δείχνει σαν να βγήκε από το ολοκαύτωμα και να ετοιμάζεται να υποκύψει στα εγκαύματά της, όμως δεν είναι τόσο καμένη. Είναι λεπτοκομμένη και έχει μια υπέροχη μυρωδιά μαϊντανού. Οι φίλοι είπαν ότι είναι συμπαθητική, αλλά θα μπορούσε να γίνει πολύ καλύτερη. Εγώ πάλι, πρώτη φορά στη ζωή μου υπέκυψα στο να δοκιμάσω σουπιά και αποφάσισα να μην της ξαναπώ όχι. Νομίζω αυτό κάτι λέει (3,5/4)...

Το χύμα αλκοόλ είναι ευκολόπιοτο, αλλά και του μέσου όρου (4,6€ το μισό λίτρο λευκό ή μπύρα Magnus, από τη Ρόδο στα 3€ τα 400ml).

Καλά ρε φίλε, θα ρωτήσεις τώρα, δεν έχει αρνητικά αυτό το μαγαζί?

Ουυυυυ, θα απαντήσω, έχει πολλά.

Καταρχάς τα περισσότερα πιάτα είναι ένα κλικ πιο αλμυρά από ότι θα χρειαζόταν. Επιπλέον, στις περισσότερες των περιπτώσεων, οι μερίδες είναι μικρές, αλλά λες εντάξει, μιας και οι τιμές δεν ξεφεύγουν. Κέρασμα μπορεί να δεις, μπορεί και να μη δεις, ανάλογα τη μέρα, μολονότι οι ιδιοκτήτες της Ατραξιόν δεν είναι καινούριοι στην πιάτσα και σίγουρα ξέρουν ότι το να κεράσουν “μετράει” σαν κίνηση. Για να πάρεις την κανονική απόδειξη, χρειάζεται λίγη προσπάθεια. Επίσης, όπως είπαμε, ουσιαστική διακόσμηση δεν υφίσταται, ενώ το αν θα ακούσεις μουσικούλα κι αυτό δεν είναι σίγουρο.

Σαν πολλά αρνητικά να μαζεύτηκαν, θα με πεις.

Έτσι δείχνουν, πράγματι, όμως το καρντάσικο φαγητό της Ατραξιόν, τα κάνει όλα στην άκρη.

Θα πας, θα φας νόστιμα, θα χορτάσεις με λιγότερα από 20€, θα δεις θάλασσα και στο τέλος, αν δεν δώσεις σημασία σε μικρολεπτομέρειες, θα φύγεις με την ικανοποίηση ότι γεύτηκες Θεσσαλονίκη. Αξία ανεκτίμητη.

Tip: όταν κάνεις κράτηση, ζήτα τραπέζι στο μίνι μπαλκονάκι. Αν δεν έχεις θέματα με το “έξω” θα το ευχαριστηθείς.

ΥΓ1: Γεύση για 3,5/4.
ΥΓ2: Κέρασμα, έκδοση λογαριασμού και ένταση μουσικής, όλα ήταν βελτιωμένα από επίσκεψη σε επίσκεψη, άρα, χρονολογικά, το πράγμα καλυτερεύει αντί να χειροτερεύει ή να είναι ότι να ναι.

29 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Όταν λοιπόν θα κάνεις εκείνη την ωραία βόλτα που θες, τόσο πολύ, στο κέντρο, αφού θυμηθείς τι έχουμε πει και προσπεράσεις τις Σκάλες, μια καλή επιλογή είναι το Συντρίμμι (συνεργατικό μεζεδοπωλείο).

Όνομα και πράγμα Συντρίμμι. Αν του αφαιρέσεις τη διακόσμηση μοιάζει με το αποτέλεσμα που θα είχε η πτώση ενός μικρού κομήτη κοντά στο Θησείο. Κι αν του αφήσεις τη διακόσμηση θα το κάνεις χάζι όσο δεν πάει. Εναλλακτικό, ιδιαίτερο, όμορφο. Με μπόλικη πέτρα και μπόλικο χρώμα. Αρκετά νεανικό, όμως αξίζει να το επισκεφθείς ακόμη κι αν είσαι μεγαλύτερος.

- Γιατί?

Γιατί μπορεί να έχει νεανικό παρουσιαστικό, ωστόσο έχει ώριμες γεύσεις.

Στερείται μαγειρικών αστοχιών. Και αυτό δεν συμβαίνει συχνά σε τέτοια μαγαζιά. Σίγουρα βοηθάει πολύ το πάνμικρο μενού του. 21 πιάτα. Όλα μεζέδες. 2-5€. Μικρές τιμές, μικρές μερίδες. Θα χρειαστείς 2-3 από αυτές για να χορτάσεις, όμως είναι νόστιμες οι άτιμες. Είναι, σχεδόν, σίγουρο ότι στο Συντρίμμι δεν θα πάει να δουλέψει κάποιος διάσημος σεφ με περγαμηνές. Αυτός που δουλεύει, πάντως, ξέρει πολύ καλά τι κάνει.

Είναι ο μάγειρας που ρίχνει το σωστό λάδι, αλάτι και πιπέρι που χρειάζεται στη βραστή πατάτα του, ώστε να την ευχαριστιέσαι σαν τηγανητή.

Αυτός που βάζει όσο ξύγαλο και όση ντομάτα πρέπει πάνω στον ντάκο, ώστε κάθε μπουκιά του να είναι ισορροπημένα υπέροχη.

Αυτός που ξέρει να φτιάχνει τη σωστή σάλτσα για τα μανιτάρια του.

Αυτός που εκτός από μέλι, ρίχνει και σουσάμι στο ταλαγάνι, γιατί ξέρει ότι του ταιριάζει.

Αυτός που δίνει τη σωστή αλμύρα και γεύση στον καγιανά.

Δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω το Συντρίμι. Το φαγητό του για τα συνεργατικά δεδομένα είναι άριστο. Φρέσκο, ποιοτικό, γευστικό. Τι άλλο να ζητήσει κανείς?

Αν, βέβαια, κάποιος είναι περίεργος θα μπορούσε να ζητήσει πιο μεγάλες μερίδες. Αλλά πώς να ζητήσει κάτι τέτοιο όταν το λουκάνικο κάνει 4,5€, ενώ κανένα πιάτο δεν ξεπερνάει τα 5€? Δεν είναι εύκολο.

Θα μπορούσε να ζητήσει, ίσως, καλύτερη εξυπηρέτηση. Ίσως περισσότερο χαμόγελο. Κέρασμα δεν θα ζητήσει, γιατί το έχει.

Δεν ξέρω τι θα ζητήσει αυτός ο περίεργος. Εσύ πάντως, όταν πας στο Συντρίμι, δεν θα ζητήσεις τίποτα διαφορετικό. Το φαΐ θα σου φανεί γευστικό στην απλότητά του, τα χρήματα λίγα, η εξυπηρέτηση σωστή και ο χώρος ιδιαίτερος και ξεγνοιαστικός. Ελπίζω να σου φτάνει.

(Γεύση και Χώρος: 3,5/4)

22 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Όλοι έχουμε κάποιον φίλο-η που τον αγαπάμε και τον νοιαζόμαστε πολύ, μα δεν του το λέμε ούτε του το δείχνουμε όσο θα θέλαμε. Πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα και οι στιγμές μας αν, την επόμενη φορά που βλέπαμε αυτό το άτομο, αφήναμε στην άκρη το “δεν είναι τώρα η στιγμή να του πω κάτι τέτοιο” και απλώς το κάναμε?

Από τέτοια άτομα, εγώ έχω τον Γλυκούργο.

Ο Γλυκούργος δεν είναι πολύ του φαγητού, προτιμάει τις ποτάρες, όμως, που και που, υποκύπτει. Για να κάνεις κάποιον να υποκύπτει συχνότερα πρέπει αυτό που του προσφέρεις να τον ικανοποιεί. Και τον Γλυκούργο δεν τον καταφέρνεις εύκολα στο θέμα φαγητού.

Μιας και βρεθήκαμε στην Κυψέλη, για πρώτη φορά μετά από αρκετούς μήνες, οι δυνατές κριτικές στο σάιτ με έκαναν να πιστέψω ότι, αν πηγαίναμε στην Κυβέλη, για το τσίμπημά μας, ο Γλυκούργος θα έμενε απόλυτα ικανοποιημένος. Αμ δε.

Και είναι κρίμα γιατί το αποτέλεσμα κρίθηκε στις λεπτομέρειες. Όμως η πλάστιγγα έγειρε στο “αμ δε”, διότι ο Γλυκούργος, όπως είπαμε, είναι δύσκολος στο φαγητό.

Όλα ξεκίνησαν ιδανικά. Παρ’ ότι η Κυψέλη είναι μια περιοχή χωρίς πολλές ομορφιές, το μεζεδοπωλείο βρίσκεται σε μια ήσυχη και, αρκετά, φροντισμένη πλατεία της κάνοντάς σε να ξεχνάς ότι είσαι σε ένα από τα πιο πυκνοκατοικημένα σημεία του κέντρου.

Το εσωτερικό του μεζεδοπωλείου είναι σχετικά απλό, με ελάχιστες λεπτομέρειες αλλά μπόλικο χρώμα το οποίο προσθέτουν, κυρίως, τα πολύχρωμα τραπεζοκαθίσματα. Ευχάριστος χώρος, για καλοπροαίρετους και όχι απαιτητικούς ανθρώπους.

Η εξυπηρέτηση ήταν κι αυτή πολύ καλή, ειδικά στο ξεκίνημα μπορεί, εύκολα, να σε σκλαβώσει.

Μαζί με το φρέσκο ψωμάκι που είχε νιφάδες καλαμποκιού στην κορυφή και χρεώθηκε 0,8€/άτομο ήρθαν λίγες ελιές και ένα δροσερό ντιπ λαχανικών με ψιλοκομμένες ντομάτες, κρεμμυδάκι και πιπεριές. Δίπλα σε αυτά προσγειώθηκαν κερασμένα δύο σφηνάκια ρακής. Ο Γλυκούργος είχε αρχίσει να λυγίζει. Φροντίδα και largeοσύνη σε δυνατές δόσεις.

Το νεράκι ήρθε σε κανάτα και ελάχιστα λεπτά αφότου παραγγείλαμε άρχισαν να καταφθάνουν τα πιάτα μας.

Πρώτη η ομώνυμη σαλάτα: πρασινάδες, μανούρι, σύκα, κομματάκια ξηρών καρπών και σάλτσα από μέλι-πορτοκάλι (6,7€). Αίσχος. Ας ξεκινήσουμε από τα θετικά, να δούμε το ποτήρι μισογεμάτο. Το μανούρι ήταν συμπαθητικό. Πάμε στα αρνητικά. Το σύκο σκληρό και άγευστο, οι ξηροί καρποί, με έμφαση στα πεκάνς, τεράστια μετριότητα, ενώ η σάλτσα, που θα έπρεπε να σώζει την κατάσταση, τα έκανε ακόμη πιο μαντάρα (1/4). Στον εχθρό μου θα την πρότεινα αυτή τη σαλάτα.

Μετά, το Ταλαγάνι (5,9€) με μαρμελάδα ανεξήγητου τύπου (ούτε οι σερβιτόροι ήξεραν να απαντήσουν με σιγουριά στο συγκεκριμένο ερώτημα). Η τσαχπινιά του έγκειται στο ότι συνοδεύεται από πεντανόστιμα σκορδολαδοριγανάτα παξιμαδάκια. Το ψήσιμό του ήταν αρκετά μέτριο, όπως και η γεύση της συνοδευτικής μαρμελάδας. Χωρίς να είναι κακό, δεν ενθουσιάζει (2,5/4).

Εν συνεχεία το Κοτόπουλο χαρακίρι (7,2€). Τέσσερα κομμάτια φιλέτου κοτόπουλου σε όρθια μεταλλική σουβλίτσα με συμπαθητικές πατάτες στο πιάτο από κάτω τους. Παραψημένα, άζουμα, καρβουνομυρισμένα (2/4). Δεν...

Τελευταίο κατέφτασε το Κριθαρότο λαχανικών (5,9€), μαζί με το οποίο μας προσφέρθηκε τριμμένο τυράκι. Ωραία βρασμένο, με μπόλικα λαχανικά και νόστιμη σαλτσούλα. Όμως και εδώ “δεν”. Η γλυκίζουσα σαλτσούλα έμοιαζε της σειράς και έτσι το συνολικό αποτέλεσμα, χωρίς να είναι κακό, δεν εντυπωσίαζε τον ουρανίσκο (3/4). Μάλιστα, σε μια άτυχη στιγμή μας, δεν αντιμετωπιστήκαμε όπως θα ονειρευόμασταν. Συγκεκριμένα ο Γλυκούργος προσπάθησε να ρίξει λίγους τόνους πιπέρι στο κριθαρότο του και η πιπεριέρα άνοιξε με αποτέλεσμα να πέσει όλο το πιπέρι στο φαγητό. Η σερβιτόρα μας έδειξε μεν τη λύπη της που συνέβη αυτό, όμως, μεταξύ μας, μήπως θα έπρεπε να κάνει κάτι προς επανόρθωση? Δεν…

Μαζί με τη λυπητερή ήρθε κέρασμα μερικών φετών μήλου με κανέλα. Κάποιοι θα το πουν τσιγκούνικο, κάποιοι άλλοι θα εκτιμήσουν ότι συνέβη, ενώ κάποιοι ακόμη θα το πουν πρωτότυπο.

Μετά τα παραπάνω, σε συνδυασμό με τις εξαιρετικές κριτικές που έχουν γραφτεί στο παρελθόν για την Κυβέλη, βρέθηκα σε δίλημμα. Πλην της σαλάτας, τα άλλα 3 πιάτα θα μπορούσαν εύκολα να είναι πιο πετυχημένα, αν πχ τα πήγαινε λίγο καλύτερα ο ψήστης. Μια δεύτερη επίσκεψη θα χρειαζόταν για να μπορέσω και εγώ και ο Γλυκούργος να βγάλουμε ασφαλέστερα συμπεράσματα, δοκιμάζοντας μεγαλύτερο μέρος του μενού. Μια τίμια δεύτερη ευκαιρία. Όμως έλα που δεν είμαστε τακτικοί θαμώνες Κυψέλης? Να αφιερώσουμε κι άλλη επίσκεψη, όταν σε κάμποσους μήνες ξαναβρεθούμε εκεί, σε ένα μαγαζί που δεν μας ξετρέλανε? Μάλλον όχι, εκτός αν έρθουν νέα επιστημονικά δεδομένα στη φόρα (κριτικές ντε), που αποδεικνύουν σημαντικές γευστικές βελτιώσεις στον ορίζοντα.

Το ρεζουμέ της εμπειρίας μας είναι: απλός μα καλός χώρος, γρήγορο και εξυπηρετικό σέρβις (3,5/4), που ακόμη κι αν κάνει λάθη, δείχνουν καλοπροαίρετα, γεύσεις άνω του μετρίου (2,5/4), όμως με ορατό το ενδεχόμενο ο μάγειρας να μην είναι κάθε μέρα σε φόρμα και τιμές φυσιολογικές προς χαμηλές (γι’ αυτό δεν σχολιάστηκαν κιόλας).

Για κάτι ασφαλές και οικονομικό αξίζει. Ως εκεί.

19 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Αποφασίζεις να πας για μια όμορφη βόλτα στο κέντρο. Να δεις Ακρόπολη και να χαλαρώσεις.

Ένα από τα κορυφαία σημεία για να παρκάρεις, αν θες να βολτάρεις στην περιοχή, είναι στη Νηλέως, στο Θησείο.

Ξεκινάς, λοιπόν, τον περίπατό σου. Διονυσίου Αρεοπαγίτου, Μοναστηράκι, Πλάκα, βραχάκια Ακρόπολης. Μια διαδρομή που τα έχει όλα. Ένας καφές στο χέρι αρκεί. Αν βαριέσαι το περπάτημα, λίγα μέτρα από εκεί που πάρκαρες είναι οι καφετέριες με την τέλεια θέα στον Παρθενώνα.

Το πρόβλημα είναι ότι αφού τελειώσεις τη βόλτα σου, θα επιστρέψεις για να πάρεις το αυτοκίνητό σου και να φύγεις. Αν η βόλτα είναι μεγάλη ή ο καφές μαραθώνιος, τότε εκείνη τη στιγμή, πιθανότατα, θα νιώθεις σαν αγρίμι στο κλουβί από την πείνα.

Αν παρκάρεις στο πολύ βολικό, κατά τα άλλα, σημείο που σου είπα κινδυνεύεις να περάσεις μπροστά από τις Σκάλες. Έχουν γλυκούτσικο περιτύλιγμα, με πολλά καδράκια στους τοίχους και την κλασσική όψη του ανέμελου μεζεδοπωλείου παλαιάς κοπής.

Προσπέρασέ τες και ψάξε αλλού την τύχη σου.

Δεν χρειάζεται να ειπωθούν περισσότερα. Μην μπεις για κανένα λόγο, θα φας χάλια.

Αν αυτή τη στιγμή είσαι μέσα στις Σκάλες και έχεις ανοίξει το κινητό σου για να δεις τι να προτιμήσεις στην παραγγελία, δεν πειράζει, προλαβαίνεις να φύγεις.

End of story.

ΥΓ: Αν, βέβαια, έχεις καθίσει και ντρέπεσαι πάρα πολύ να σηκωθείς και να φύγεις, άκου τι θα κάνεις:

• Μην ακουμπήσεις το ψωμί τους. Είναι μπαγιάτικο και μέτριο. Εκτός αν πεινάς πολύ.

• Παράγγειλε μια μερίδα πατάτες τηγανητές (3,3€). Είναι κομμένες στο χέρι σαν πιο παχιές ροδέλες και είναι συμπαθητικές.

• Μην πάρεις τίποτε άλλο. Σήκω φύγε.

Αν δεν εκνευριστούν, που πήρες μόνο μια πατάτες και πας να φύγεις, θα σε κεράσουν χαλβά της πλάκας. Δεν πειράζει, τουλάχιστον δεν θα τον πληρώσεις.

Αυτά.

Οτιδήποτε άλλο και να πάρεις είναι σκέτη απογοήτευση.

Δες σαν παράδειγμα τον Ντάκο, στον οποίο, ίσως, συναντήσεις την πιο χάλια ντομάτα της ζωής σου. Ή το Σαγανάκι, το οποίο είναι το γνωστό λαστιχένιο που σερβίρεται στους άτυχους, ανυποψίαστους τουρίστες. Ή το Σπετζοφάι το οποίο έχει λουκάνικα χειρότερα και από παριζάκι και έτοιμη σάλτσα. Ή τη χοιρινή τηγανιά, η οποία επαναπροσδιορίζει την έννοια της λιπαρότητας.

Μη σου πω καλύτερα για την Ποικιλία. Άπειρη λαδίλα, κακοτηγανίλα και αλμυρίλα, οι οποίες, σε συνδυασμό με τα πολύ κακής ποιότητας κρέατα που χρησιμοποιούν, σου εγγυώνται μία δύσκολη νύχτα.

Το ίδιο σου εγγυάται και το, αρκετά, μέτριο κρασί τους. Μην το δοκιμάσεις. Άλλωστε οι πατάτες πάνε καλύτερα με κόκα κόλα και, όπως είπαμε, δεν πρέπει να κάνεις το λάθος να πάρεις τίποτα παραπάνω.

Tip για να καταλάβεις για τι μιλάμε: επισκέφθηκα τις Σκάλες με την τέλεια παρέα, αυτήν που πάντα περνάμε όλοι καταπληκτικά και δεν μας χαλάει τίποτα, ούτε το κακό φαγητό ούτε η αντιπαθητική εξυπηρέτηση. Ε, την επόμενη φορά όλοι συμφωνήσαμε να βρούμε άλλο μαγαζί.

Αν σου αρέσει να απολαμβάνεις τις στιγμές σου στο κέντρο της Αθήνας, απλώς μην πας στις Σκάλες.

14 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Είχατε κουτούκια στο χωριό σας? Πως δεν είχατε...

Είχατε, όμως, φάβα με απάκι, πάπρικα και λάδι τρούφας στο χωριό σας? Ε?

Βάζατε στις φακές σας χαλούμι, σύγκλινο και λαδολέμονο αγριομάραθου?

Είχατε, μήπως, σκιουφικτά καρμπονάρα ή γραβιέρα με 3 παναρίσματα και χειροποίητο chutney? Είχατε ρε chutney στο χωριό σας?

Εμ, πως να τα είχατε, βέβαια. Αφού δεν είχατε γκουρμέ κουτούκι στο χωριό σας.

Γκουρμέ κουτούκι έχει μόνο το Μαρούσι.

Τον Ασβεστόλακο.

Και ξέρετε κάτι? Δεν θέλουμε κι άλλο. Αυτό το ΒΠ γκουρμέ κουτούκι κάνει πολύ καλά τη δουλειά του και αρκεί. Τι αρκεί? Αρκεί να συνεχίσει να την κάνει το ίδιο καλά. Κάτι που, πιθανότατα, θα συμβεί αφού, ενώ τα χρόνια του είναι πολλά, το καλάμι του είναι μικρό έως ανύπαρκτο. Το προς καβάλημα καλάμι του.

Τώρα, βέβαια, θα πει κάποιος ότι ένα καλό μαγαζί οφείλει να ζει στο σήμερα. Ανακαινίζεται, ανανεώνεται, ξεκολλάει από την εικόνα του παρελθόντος. Κι ο Ασβεστόλακος δεν έχει ξεκολλήσει ιδιαίτερα. Βέβαια, τα κουτούκια και οι παραδοσιακές ταβέρνες αποτελούν την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον παραπάνω κανόνα. Αν, λοιπόν, σας ενοχλούν τόοοοοσο πολύ τα καρό τραπεζομάντιλα, οι ψάθινες καρέκλες και η αίσθηση παραδοσιακότητας, τότε, απλώς, μην πάτε. Αξίζει, πάντως, να ειπωθεί ότι ο χώρος είναι πολύ προσεγμένος και καθαρός.

Για την εξυπηρέτηση, δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά. Τα κάνει όλα καταπληκτικά, απλώς αν έχει πολύ κόσμο μπορεί να αργήσει κάνα πιάτο (λίγο όμως).

Δεν λέω κάτι άλλο, παραθέτω, μονάχα, την εμπειρία μου για να δούμε τι πουλιά πιάνει αυτό το γκουρμέ κουτούκι ως προς τη φροντίδα του πελάτη και, φυσικά, τις γεύσεις.

Ήμασταν πολλά άτομα (13, όπως στον μυστικό δείπνο, τυχαίο?).

Με το που καθίσαμε ήρθαν οι κατάλογοι (πρόσφατα ανανεωμένοι, πολύ ευχάριστο αυτό, παρότι η μαχαιριά στην καρδιά από την απουσία του γεμιστού ψαρονεφριού, ήταν δυνατή).

Σύντομα ήρθε νερό κανάτας και ζητήσαμε κράσο. Κόκκινος ξηρός. Μέτριος, δοκιμάστε άλλον καλύτερα (5€ το μισόκιλο).

Λίγο μετά ήρθε το ψωμί. Στον κατάλογο αναφέρει “καλάθι με ψωμιά, πίτες, κριτσινάκια και ντιπ τυροκαυτερής”, μα σε μας ήρθε μονάχα συμπαθητικό ζυμωτό ασπρόμαυρο ψωμί. Φαουλάκι.

Το φαουλάκι ισοφαρίστηκε λίγα λεπτά μετά, καθώς ήρθε κέρασμα συμπαθητικής χωριόσουπας (χορτόσουπα που ξυπνάει χωριάτικες αναμνήσεις) σε φλιτζανάκι ελληνικού καφέ.

Κατόπιν άρχισαν να έρχονται, με σωστό ρυθμό, πολλά διαφορετικά πιάτα, μιας και ήμασταν μεγάλη παρέα, όπως προειπώθηκε.

Από σαλάτες δοκιμάσαμε τη Ρόκα, με ανθότυρο, κρουτόν γραβιέρας, κρέμα πορτοκαλιού και κράνμπερις και την Σπανάκι, με ρόκα, αποξηραμένα σύκα, γραβιέρα, καρύδια και σος από πετιμέζι. Και οι δύο στα 6,8€, σε μετριοκαλή ποσότητα και μετριοκαλή γεύση. Δροσιστικές, μα όχι εντυπωσιακές.

Στα ορεκτικά, οι εντυπώσεις εκλάπησαν από τα Αυγά πικάντικα (6€). Δύο μελάτα αυγά (φουσκωτά σαν τα μάτια των Simpsons) σε ένα μπολ με πικάντικο σουτζούκι, καρέ πατάτας, λαχανικάκια και φρυγανισμένα ψωμάκια. Γευστική κόλαση. Σημαντική σημείωση: σε τέτοια πιάτα, η σωστή μπουκιά έχει απ'όλα.

Καλοφτιαγμένοι ήταν οι Κολοκυθοκεφτέδες (6€), όπως και τα Μελιτζανομπουρεκάκια (5,8€).

Οι Τυρολουκουμάδες, η Φάβα Φενεού και οι Φακές με Σύγκλινο Μάνης, ήταν στην κατηγορία “το τρώω ευχάριστα, αλλά πάμε γι’ άλλα”.

Ως προς τα κυρίως, ξεκινάμε με μια σημαντική συμβουλή: πες ΌΧΙ στην Ποικιλία bbq. Βαριέμαι να αναλύσω το συγκεκριμένο θέμα, αλλά επειδή είμαστε σε κριτική, άντε, θα το κάνω: Η συγκεκριμένη ποικιλία συγκεντρώνει τα πιο μέτρια, ποιοτικά, κρέατα του Ασβεστόλακου σε ένα πιάτο.

Άρεσε πολύ το Κοντοσούβλι (13€), το οποίο ήταν καλού μεγέθους, χωρίς να μοιάζει για 500γρ όπως λέει στο μενού, βέβαια. Ήταν λουσμένο από μια απαλή μουσταρδοσάλτσα, ενώ συνοδευόταν από νόστιμες χεράτες και ριγανάτες πατάτες. Τίμια επιλογή για κάθε παραγγελία.

Τίμια επιλογή είναι και το Μπάχαλο (8,5€), δηλαδή τηγανιά από κοτόπουλο, χοιρινό και λουκάνικο μέσα σε κυπριακή πίτα, συνοδεία πατατών. Ωραία ιδέα το κρέας να μπει μέσα στην κυπριακή, κάτι που την κάνει να μουλιάζει σιγά σιγά από τα διάφορα κρεατικά και να παίρνει τη γεύση τους. Για όσους αγαπούν τη λεμονίλα, το Κεμπάπ Γιαουρτλού (8€), είναι μια, ακόμη, τίμια επιλογή. Αν δεν τη συμπαθείτε, βέβαια, να ξέρετε ότι το πιάτο έχει περισσότερο λεμόνι, από ότι ντομάτα και γιαούρτι. Από ποιότητα κρέατος τα πάει πολύ καλά, πάντως.

Δοκιμάσαμε, ακόμη, και το Αρνάκι με χόρτα (11€), δηλαδή ένα υπέροχο κότσι που θα κάνει τους λάτρεις των παραδοσιακών γεύσεων να το παραδεχθούν.

Τέλος, για να γλυκαθούμε, πήραμε τσίζκεικ και μπανόφι (5€, έκαστο). Οι μισοί λάτρεψαν το πρώτο, οι άλλοι μισοί το δεύτερο. Εγώ ταυτίστηκα με τους τελευταίους.

Μαζί τους, ήρθαν ως κέρασμα νόστιμοι λουκουμάδες με μέλι και κανέλα. Κέρασμα στην αρχή, κέρασμα και στο τέλος. Λίγοι το κάνουν. Από μεζεδοπωλεία, ελάχιστα.

Συνοδεύσαμε τα παραπάνω με πολύ ωραία εντεχνορεμπετολαϊκά άσματα!

Μετά από όλα αυτά είχαμε λυγίσει συναισθηματικά και νοιώθαμε σαν στο σπίτι μας. Ίσως φταίει που είχαμε σκάσει και είχαμε αφήσει κιόλας φαγητό (19,5€ κατ’ άτομο).

Φεύγοντας, το συμπέρασμα ήταν κοινό για όλους: ο Ασβεστόλακος πετυχαίνει το ακατόρθωτο. Είναι κουτούκι, έχει υπέροχο κλίμα, κάνει τίμια live, σερβίρει ποιοτικό φαγητό και, μάλιστα, το έχει προσαρμόσει στο σήμερα, ίσως και στο αύριο. Από γεύσεις τα πηγαίνει αρκετά καλά, όμως σίγουρα μπορεί και καλύτερα. Σε όλα τα άλλα σκίζει!

Μην τον χάσετε.

• Κόστος για πλήρες γεύμα 2 ατόμων: 18-24€.
• Κόστος για τσίμπημα 2 ατόμων: 14-18€.

08 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

χθες βίωσα μια μέρα γεμάτη déjà vu!

Πήγα να brunchάρω στο Monsieur Barbu, στο Κουκάκι, και από τη στιγμή που άνοιξα την πόρτα της εισόδου για να μπω, ως τη στιγμή της πληρωμής ήταν ένοιωθα λες και ήμουν στο Estrella, στη Θεσσαλονίκη.

Μήπως φταίει που εκείνη τη μέρα φύσαγε Βαρδάρης? Μήπως ότι μου είχε λείψει το brunch και το ορεγόμουν από καιρό? Μήπως είναι το κάρμα που μου λέει να ξαναπάω Ξεσαλλονίκη? Όποιος και να είναι ο λόγος, τα déjà vu ήταν απανωτά.

Το πρώτο συνέβη μόλις πρωτοαντίκρυσα στο μαγαζί. Γωνιακά και τα δύο, με μεγάλες τζαμαρίες να καλύπτουν τις δύο πλευρές τους. Η είσοδός τους στην ίδια πλευρά. Η κουζίνα και στα δύο εστιατόρια, στο ίδιο περίπου σημείο. Έκανε η κότα το αυγό ή το αυγό την κότα? Ιδού η απορία.

Κοιτάω προς τα πάνω και τι να δω? Ημιώροφος. Όπως και στη Θεσνίκη. Τα déjà vu να μη σταματάνε.

Έρχεται το μενού. Συνταγές διαφορετικές, thank God, déjà vu στις τιμές όμως, όλα στα 6,5-7,5€ στο Κουκάκι, στα 5-8€ στο Estrella, πολύ κοντά.

Στις συνταγές δεν βρέθηκε ιδιαίτερη ομοιότητα, πέραν του ότι και τα δύο μαγαζιά προσφέρουν αρκετές αυγοεπιλογές και κάμποσα pancakes. To brunch menu του Monsieur Barbu είναι αρκετά μικρό (11 αλμυρά και 3 γλυκά), μα, ταυτόχρονα, πολύ ευέλικτο, καθώς παίζει με αρκετές πλευρές των γεύσεων.

Τα καλούδια του σερβίρονται σε πιάτα με όμορφα σχέδια και απόλυτα instagramικό παρουσιαστικό, όπως του Estrella. Το κάθε πιάτο είναι ξεχωριστό ως προς την εμφάνισή του. Ακόμη και αν στο μενού δύο επιλογές μοιάζουν, στο τραπέζι έρχονται με διαφορετική παρουσίαση.

Ας αφήσουμε, όμως, για λίγο τα ντεζαβού στην άκρη, να σου πω για το φαγητό. Λοιπόν το Monsieur μου άρεσε αρκετά! Ήταν ένα δυνατό, γευστικά και οικονομικά, brunch.

Τα highlights του ήταν:

• Τα Pancakes με τηγανητό αυγό, αβοκάντο, γιαούρτι, baby σπανάκι, λεμόνι και μέλι. Όχι γιατί όλα αυτά φτιάχνουν έναν ωραίο συνδυασμό. Αλλά γιατί από πάνω τους είχαν μαυροσούσαμο που τους έδινε φοβερή σπιρτάδα και ανέβαζε τη γεύση τους στα ουράνια!

• Η αυγοτσούλα (Eggslut). Μα τι ονόματα δίνουν? Ψωμί μπέργκερ με scrambled eggs και μια ενδιαφέρουσα σος. Το μυστικό είναι η γλυκιά βουτυρώδης γεύση του ψωμιού η οποία σου παίρνει τα μυαλά.

• Η υπεροχή σος από πέστο και γιαούρτι που συνόδευε το Βurrito Βrunch, ένα αρκετά συμπαθητικό burrito με μοσχάρι, κομμένο στη μέση.

• Η περίεργη γεύση του Churo French Τoast που συνδυάζει κανέλα με πραλίνα, και ακόμη κι αν είναι λίγο περίεργο το αποτέλεσμα, σίγουρα έχει ενδιαφέρον.

Από την άλλη πλευρά υπήρξαν και τα πιο μέτρια πιάτα, όπως τα Egg Benedict με τη φοβερή παρουσίαση, αλλά και την αδιάφορη γεύση, το Chicken Tandoori Sandwich με το νόστιμο κοτόπουλο, μα το πολύ ψωμί και τον αταίριαστο συνδυασμό υλικών ο οποίος δεν έβγαζε πολύ καλή γεύση και τα Pancakes Σοκολάτα, στα οποία θα ταίριαζε πολύ περισσότερο μια σοκολάτα με λιγότερο κακάο

Déjà vu βίωσα, τελικά, και στις γεύσεις. Όχι ότι γεύτηκα τα ίδια πράγματα, όμως το πρόσημο μετά την επίσκεψη στο Monsieur ήταν παρόμοιο με αυτό του Estrella, δηλαδή καλή πρωτοτυπία με καλές εκτελέσεις, χωρίς, ωστόσο το αποτέλεσμα να είναι πάντα απόλυτα πετυχημένο.

Στην εξυπηρέτηση δεν ήταν τόσο έντονο το déjà vu. Είναι πιο χαμογελαστή η βορειοελλαδίτικη. Πάντως από ταχύτητα στο Monsieur σκίζουν. Μέσα σε 70 λεπτά είχαμε προλάβει να παραγγείλουμε 3 φορές, να τα φέρουν, να τα φάμε και να νιώθουμε ότι πέρασε η ώρα και πρέπει να φύγουμε.

Για το déjà vu που είχα με τις τιμές σου είπα. Να σου πω, ακόμη, ότι με δύο πιάτα ανά άτομο, φεύγεις αρκετά χορτάτος. Δύο πιάτα σημαίνουν 14€.

Ξέρεις κάτι ημερολογιάκι μου? Ακόμα και τώρα που τα σκέφτομαι, συνεχίζω να έχω déjà vu. Βλέπεις, το Monsieur Barbu σου βγάζει αυτή την όμορφη αίσθηση χαλαρότητας και ξεγνοιασιάς που συναντάς μονάχα στη συμπρωτεύουσα. Σου διεγείρει, απίστευτα πολύ, τη φαντασία οπτικά, ενώ σε τσιγκλάει και γευστικά. Επίσης, δεν σε “γδέρνει” όπως κάνουν άλλα μπραντσάδικα.

Θα μπορούσε να “τα σπάει”. Στην προκειμένη, απλώς “τα ράγισε”, αλλά καλό είναι κι αυτό!

Με άρεσε!

29 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Είναι βράδυ Σαββάτου και βολτάρεις στο πανέμορφο κέντρο της Αθήνας. Περπατάς ανέμελα, χωρίς στόχο, και όλως τυχαίως βρίσκεσαι στο Γκάζι. Κλασσικά, ακούς ντάπα ντούπα, μουσικές στη διαπασών, βλέπεις σημεία με άπειρο κόσμο, κυρίως πιτσιρίκια, συναντάς και μερικές περίεργες φάτσες. Συνεχίζεις.

Έχεις κουραστεί και θες να καθίσεις κάπου με την εκλεκτή παρέα σου. Χρειάζεται να επιλέξεις, λοιπόν, σε ποιο ντάπα ντούπα θα πας κι εσύ.

Όπως κινείσαι ανάμεσα στους πορτιέρηδες και τις δυνατές μουσικές, βλέπεις κάτι σκαλάκια προς μία υπόγα, με γλαστράκια στο πλάι τους, και ακούς μια μικρή ηχητική βαβούρα να βγαίνει από εκεί μέσα. Διαφορετική από όσες άκουγες προηγουμένως. Πιο Ελληνική, πιο παραδοσιακή, πιο έντεχνη, πιο ρεμπέτικη. Παρατηρείς την επιγραφή, πάνω από τα σκαλιά: "Οινομαγειρείο".

Ξαφνιάζεσαι που βλέπεις υπόγα με τέτοια μουσική και επιγραφή στο Γκάζι και πλησιάζεις να δεις καλύτερα. Κατεβαίνεις λίγα σκαλάκια. Η μουσική, πλέον, ακούγεται αρκετά δυνατά. Βλέπεις ένα πολύ μικρό μαγαζάκι, με αρκετά χρώματα και διακόσμηση βγαλμένη από τα 60-70’s, γεμάτο κόσμο, κεφάτο κόσμο. Πολλοί είναι όρθιοι και το γλεντάνε με την ψυχή τους. Παρατηρείς ανάμεσα τους, στριμωγμένους σε ένα μικρό τραπέζι, τρεις μουσικούς να... εκπέμπουν live. Όλα αυτά σε, περίπου, 30τμ.

Αν αγαπάς την cultίλα, έστω και λίγο, αποφασίζεις να μπεις, χωρίς δεύτερη σκέψη.

Κατεβαίνεις όλα τα σκαλιά. Βλέπεις έναν τρεχαντήρη με κρασιά στο χέρι. Του λες τα κλασικά. "Έλα θα σε βολέψω", σου λέει. "Εδώ όλα τα κάνουμε με πολλή αγάπη", συνεχίζει, σαν δεύτερος Ποτσέπης. Τελικά κάπου καταφέρνει να σε σφηνώσει, με αγάπη φυσικά. Δεν στο λέει για να το πει, το εννοεί. Είναι το μότο του μαγαζιού, άλλωστε.

Κάθεσαι και αρχίζεις να παρατηρείς τον χώρο. Βλέπεις πολλά κάδρα με ασπρόμαυρες φωτογραφίες που σε ταξιδεύουν στο παρελθόν, ταβερνοτράπεζα, έντονα χρώματα, που μπορείς να τα πεις κιτς, αλλά υπέροχα κιτς και, σχετικά, χαμηλό φωτισμό, από μεγάλες λάμπες όπως αυτές που έχουν στα… πανηγύρια. Προσπαθείς να βρεις μαγαζιά να του μοιάζουν, σήμερα. Δεν είναι εύκολο. Έχεις μπει στο απόλυτο cult κουτούκι. Και αυτό βρίσκεται στο Γκάζι.

Τα υπόλοιπα είναι όλα διαδικαστικά. Δεν έχουν καμία σημασία, αρκεί που βιώνεις αυτό το φοβερό συναίσθημα που σου καλλιεργεί η συγκεκριμένη υπόγα. Έχεις πειστεί ότι θα περάσεις τέλεια.

Δεν έχει σημασία η εξυπηρέτηση. Και κακή να ήταν δεν θα σε ενοχλούσε ιδιαίτερα. Δεν είναι κακή όμως. Είναι γρήγορη, χωρίς λάθη, με κέρασμα και κέφι. Ωστόσο, η υπόγα είναι, σχεδόν συνέχεια γεμάτη, γι’ αυτό μην περιμένεις να δίνουν μόνο σε σένα αγάπη.

Δεν έχει σημασία ούτε το φαγητό. Φυσικά, θα ήταν κρίμα να είναι φρικτό. Όμως δεν είναι. Είναι καλό και μερακλήδικο. Μη ζητήσεις την κάρτα του μενού. Είσαι σε κουτούκι και όλα γίνονται στο μιλητό. Η επιλογή σου θα γίνει ανάμεσα σε λίγες σαλάτες, αρκετά τηγανοκεντρικά ορεκτικά, και κάποια σπιτικά πιάτα με κρέας.

Το ψωμί (1€ κατά κεφαλή) έρχεται στο κλασικό καλαθάκι, είναι φρέσκο και μπόλικο.

Το νερό σε κανάτα.

Από σαλάτες μην περιμένεις πολλά πράγματα, όμως αυτή με τα Αντίδια βγάζει δυνατή αίσθηση φρεσκάδας (6€). Στις σαλάτες θα σου πουν και την Πολίτικη (5€), η οποία, πρακτικά, κατατάσσεται στις αλοιφές (fenistil που λέμε), θυμίζει κάτι από Ρώσικη σαλάτα και είναι must για κάθε παραγγελία. Προσοχή στον συνδυασμό της με το ψωμί, καθώς είναι θανατηφόρος γευστικά και μπορεί εύκολα να σε κάνει να ξεφύγεις.

Από τα ορεκτικά δώσε την προσοχή σου στις Πίτες και τα Μπουρέκια της Αλεξάνδρας (6,5-7,0€). Μη χάσεις την πίτα με τον κιμά. Είναι στρογγυλή και θυμίζει κάτι ανάμεσα σε πίτσα εμφανισιακά και λαχματζούν γευστικά. Έχει μπόλικο κιμά και παρελκόμενα από πάνω (μαϊντανό, κρεμμυδάκι και, ίσως, άλλα). Μην τη χάσεις. Υπάρχει και η πίτα με μελιτζάνα, ντομάτα και κρέμα τυριού, επίσης καλή, όμως ανάμεσα στις δύο, προτίμησε τον κιμά. Από μπουρέκια έχει με Ανθοτυρόμελο και Καισαρείας. Τηγανίλα σε μέτρια επίπεδα, ποσότητα γέμισης σε καλά, συνολικό μέγεθος σε μέτρια κι αυτό. Αξίζουν. Αυτό που χαρακτηρίζει, συνολικά, μπουρέκια και πίτες είναι ότι η Αλεξάνδρα δεν τσιγκουνεύεται τα υλικά που χρησιμοποιεί σε αυτά, κι έτσι τη γεύση δίνει το περιεχόμενο και όχι το λαδωμένο ζυμάρι, όπως αλλού.

Πατάτες μη ζητήσεις δεν έχουν.

Από τα κρεατοπιάτα να πάρεις αυτά που μπορούν να μοιραστούν. Η Αλεξάνδρα είναι ένα μαγαζί για την παρέα, άλλωστε. Μη χάσεις τον μεζέ τον Μπεκρή (9€): μεγάλα κομμάτια μοσχαριού, χωρίς λίπος, υπέροχα μαγειρεμένα, σε υπέροχη σαλτσούλα. Όλα υπέροχα. Αν είσαι συκωτάκιας, μην παραλείψεις το αντίστοιχο πιάτο (8,5€). Έρχονται μικρά κομματάκια πασπαλισμένα με ψιλοκομμένα κρομμυδάκια και μαϊντανό, θα κάνεις like. Αν αγαπάς φρικασέ, να δοκιμάσεις τα Κεφτεδάκια (8,5€). Πρόκειται για 5-6 δυναμικούς κεφτέδες, οι οποίοι, συνοδεία διάφορων λαχανικών, δίνουν αποτέλεσμα ίδιο με αυτό του φρικασέ. Love me or hate me καταστάσεις. Τώρα, αν είναι να πάρεις και κάποιο πιο ατομιστικό πιάτο, αυτό φρόντισε να είναι το Αρνάκι στη λαδόκολλα (12€). Αφού την ξετυλίξεις, θα συναντήσεις μπόλικο αρνάκι, λέγε με αλλιώς και βελούδο, μια πατάτα σε κομμάτια και μερικές ντοματοπιπεριές, αν δεν απατώμαι. Αν σου αρέσουν κρέατα που “λιώνουν στο στόμα”, τότε go for it.

Ως προς το αλκοόλ, αν πιείς χύμα κρασί, μη φοβηθείς το hangover της επόμενης μέρας. Δεν θα υφίσταται. Έχουν και συμπαθητικό ημίγλυκο, που είναι ότι πρέπει για το ύφος του μαγαζιού (όλα στα 8€ το λίτρο).

Στο τέλος, για να γλυκαθείς, σου έχουν σιμιγδαλένιο χαλβά, με μπόλικη κανέλα, αλλά και σουσάμι. Ακόμη και εκεί υπάρχει αυτό το κάτι, που κάνει το συγκεκριμένο κουτούκι να ξεχωρίζει.

Στην τελική, σημασία δεν έχει, ούτε το πόσα θα πληρώσεις για μια τέτοια εμπειρία, αν την αποζητάς πραγματικά. Αρκεί να μη χρειαστεί να κάνεις τη λάντζα κιόλας. Και δεν θα χρειαστεί. Θα δώσεις λίγα παραπάνω από όσα θα έδινες το 1965, υπολόγισε 14-18€, για ένα γερό τσίμπημα διαφόρων πιάτων στη μέση. Τόσο είναι το εισιτήριο για τη χρονομηχανή που θα σε ταξιδέψει στο παρελθόν.

Το Οινομαγειρείο της Αλεξάνδρας δεν έχει φτιαχτεί για όλους. Αν ψάχνεις άνεση, στυλ και ιδιαίτερη μεταχείριση, άστο για άλλη φορά ή απλώς για άλλους. Αν σε ενοχλεί το στρίμωγμα, η κάπνα στα ρούχα σου όταν γυρίζεις σπίτι ή η έλλειψη πρωτοτυπίας στο μενού, άστο σου λέω. Αν αυτά δεν σε αποθαρρύνουν, τότε η Αλεξάνδρα είναι ένα από τα μαγαζιά που πρέπει να πας!

Είναι το υπέρτατο κουτούκι για την παρέα, κάνει πολύ κέφι, έχει καλούς μεζέδες και νορμάλ τιμές. Ακόμη το σκέφτεσαι?

Μη χάσεις:
• Πίτα με κιμά.
• Μπεκρή μεζέ.

(Γεύση για 3,5/4)

18 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
1-9

Αρκετοί πεπειραμένοι και πετυχημένοι Σεφ (Cookoovaya, αν σας λέει κάτι) ένωσαν τις δυνάμεις τους, για να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν το μεγάλο πρόβλημα της Αθήνας, το σουβλάκι. Και δη, το πιτόγυρο. Γιατί από καλαμάκια (ή σουβλάκια) πάμε καλά σε αυτήν την πόλη, αλλά στον γύρο, πραγματικά, δυσκολευόμαστε.

Είναι τόσες οι πόλεις της Ελλάδας που νικούν από τα αποδυτήρια το αθηναϊκό σουβλάκι, που κάτι έπρεπε να γίνει με αυτό το θέμα.

Που το νικούν όμως? Και που δεν το νικούν, βασικά. Στο μέγεθος, στη γεύση, στη φρεσκότητα των υλικών, στο ψιλοκόψιμο του γύρου, στις πάπρικες και τις ρίγανες από πάνω, παντού.

Έτσι λοιπόν γεννήθηκε το Hoocut. Λέγεται πως ήρθε για να ανατρέψει τα δεδομένα, διαφέροντας από το μέσο σουβλατζίδικο. Διαφημίζεται φουλ από το πρώτο λεπτό που γεννήθηκε.

Gourmet, ποιοτικό, τελειοποιημένο και νόστιμο, είναι οι κυριότεροι χαρακτηρισμοί που του αποδίδονται.

Τι συμβαίνει όμως στην πραγματικότητα? Αξίζει? Ή είναι όλα ένα καλό προπαγανδιστικό ψέμα, μια διαφημιστική υπερβολή?

Να τα πάρουμε με τη σειρά όμως.

Το Hoocut βρίσκεται στην πλατεία Αγίας Ειρήνης. Έχει κάποια σταντ για γρήγορο φαγητό εντός και εκτός, έχει και έναν υπέροχα φτιαγμένο εσωτερικό χώρο εξυπηρέτησης-ανοιχτής κουζίνας. Είναι παραπάνω από εμφανές το χρήμα που έχει πέσει στη διαμόρφωση του χώρου, τον οποίο ο πελάτης, κατά κύριο λόγο, παρατηρεί, μα δεν απολαμβάνει. Δηλαδή, η τεράστια ανοιχτή κουζίνα είναι υπέροχη, μα ο χώρος που κάθονται οι πελάτες είναι μικρότερος και λιγότερο εντυπωσιακά διακοσμημένος.

Η εξυπηρέτηση γίνεται με παραγγελία στο ταμείο και την παραχώρηση beeper από αυτά που δεν σταματάνε να δονούνται και να φωνάζουν μέχρι να τα επιστρέψεις. Τυπική fastfoodίστικη αντιμετώπιση του πελάτη.

Και περνάμε στο φαγητό. Δηλαδή τυλιχτά (2,2-2,5€), σαλάτες (6,5-7,5€) και μερίδες μόνο με κρέας ή με πατάτες και κρέας (6,7-8,8€).

Καταρχάς, πρέπει να σημειωθεί από το ξεκίνημα ότι το Hoocut, πράγματι, δεν είναι σαν τα άλλα σουβλατζίδικα. Το σουβλάκι του, βασικά, δεν είναι σαν τα άλλα σουβλάκια.

Θα αναρωτηθείς, τώρα, τι τσαχπινιά μπορεί να κάνουν οι κύριοι στο σουβλάκι τους ώστε να διαφέρει. Η απάντηση είναι ότι πριν το σερβίρουν, το βάζουν στο πλυντήριο, σε υψηλή θερμοκρασία, και “μπαίνει”. Έτσι, το σουβλάκι που θα πάρεις στα χέρια σου θα είναι το πιο μικρό σουβλάκι που φανταζόσουν ότι μπορεί να υπάρξει. Εκτός αν έχεις τη φαντασία του Μικρού Πρίγκιπα και πιστεύεις ότι ένα σουβλάκι μπορεί να είναι πιο μικρό από την παλάμη σου, οπότε πάω πάσο.

Η “έξυπνη” κίνηση του Hoocut που διαφοροποιεί το μικρό σουβλάκι του από τα άλλα, μικρά, σουβλάκια της αγοράς είναι ότι, σε αντίθεση με τους άλλους, οι οποίοι, απλώς, βάζουν πολύ λίγα υλικά στην πίτα τους, στο εν λόγω μαγαζί φτιάχνουν το πιτόγυρο σε πολύ μικρότερες πίτες από τις συνηθισμένες.

Κάνουν και άλλες καινοτομίες όμως. Παίζουν τεχνηέντως με τα είδη και την ποιότητα του κρέατος. Έτσι, μπορείς να δοκιμάσεις πίτες με γύρο χοιρινό, κοτόπουλο, βοδινό και προβατίνα. Τα κρέατα είναι όλα τύπου φιλέτο, ψιλοκομμένα στη μορφή του αγαπημένου γύρου.

Ας ανοίξουμε μια παρένθεση τώρα.

Εδώ και, περίπου, δύο χρόνια η φίλη μου η Αλκμήνη τα έχει μπλέξει με τον Ισίδωρο. Και το πάνε σοβαρά οι άτιμοι. Ο Ισίδωρος, που λέτε, πριν κάνα χρόνο πήρε μεταγραφή στη δουλειά του και τον πήγανε στα Μέγαρα. Είναι κοινωνικός, μόρτης και καλοφαγάς και γρήγορα άρχισε να ξετρυπώνει διαμάντια. Ένα από αυτά είναι το μαγικό κρεοπωλείο που φιλετάρει μπούτια προβατίνας, τα μαρινάρει με μαγικό τρόπο και στα πουλάει για να σε κάνει να μην αντέχεις μακριά τους. Νοστιμότερο κρέας για ψήσιμο στο σπιτικό bbq απλώς δεν υπάρχει. Αν σκέφτεσαι τώρα ότι υπάρχει, γιατί εσύ έχετε δοκιμάσει το τάδε τέλειο κρέας στο χωριό σου, όχι, δεν υπάρχει. Λυπάμαι.

Κλείσιμο παρένθεσης.

Ε, λοιπόν, το Hoocut, έχει πολύ γευστική προβατίνα. Σχεδόν σαν κι εκείνη στα Μέγαρα. Αξίζει να τη δοκιμάσεις. Δεν είναι σκληρή, ούτε μυρίζει. Σε αντίθεση με τον βοδινό γύρο, ο οποίος δεν έχει την πιο θελκτική μυρωδιά (ναι, ανάποδα από ότι θα περίμενε κανείς). Χοιρινό και κοτόπουλο είναι σε καλά επίπεδα, αλλά δεν θα πας στο Hoocut για αυτά.

Για να γευθείς την υπέροχη προβατίνα έχεις τρεις επιλογές:

1. Τυλιχτό (2,5€): μην το πάρεις. Προς Θεού μην πάρεις ένα τυλιχτό που είναι μικρότερο από την παλάμη σου και κοστίζει όσο ένα κανονικό. Δεν πετυχαίνει δα και κάναν μοναδικό συνδυασμό γεύσεων μαζί με τα υπόλοιπα υλικά. Τα βάζουν, μάλιστα, όλα κυρίως στην κορυφή, έτσι ώστε το κάτω μέρος του να είναι μόνο πίτα και κρέας.

2. Μερίδα κρέας (8,8€): μπόλικος προβατόγυρος, μερικές πίτες underneath, κρεμμύδι, ντομάτα, τζατζίκι και πάπρικα. Αν θες να γευθείς κρέας, αυτή είναι μια αξιόπιστη λύση.

3. Μερίδα πατάτες με κρέας (8,8€). Αν η παραπάνω επιλογή σου φαίνεται μπουχτιστική, μπορείς να δοκιμάσεις αυτήν εδώ, όπου η πατάτα δίνει μεγαλύτερη ποικιλία στις γεύσεις. Όταν λέμε πατάτα εννοούμε χρυσαφένιες μεν, πιθανώς προτηγανισμένες δε. Συμπαθητικές, αλλά όχι από το πάνω ράφι. Τα συνοδευτικά της είναι τα ίδια με τα παραπάνω. Αυτή η μερίδα θα έπρεπε να είναι πιο φθηνή, μιας και έχει λιγότερο κρέας από την προηγούμενη, όμως σιγά μη μας κάνανε τη χάρη.

Τα παραπάνω μπορείς να τα δοκιμάσεις και με τα υπόλοιπα προσφερόμενα κρέατα, όμως μην το κάνεις, μιας και θα δώσεις περισσότερα λεφτά για κάτι που έχεις ξαναφάει.

Tipάρα: ΜΗΝ προτιμήσεις το βοδινό έναντι της προβατίνας σαν το “κάτι ιδιαίτερο” που θα δοκιμάσεις στο Hoocut, ελπίζοντας ότι θα μυρίζει λιγότερο και θα είναι πιο μαλακό. Μυρίζει περισσότερο, και δεν είναι πιο μαλακό. Καλύτερα να το προσπεράσεις τελείως. Ειδικά στη μορφή τυλιχτού, στην οποία συνδυάζεται με άγευστο γιαούρτι. Για να καταλάβεις τη διαφορά, το τυλιχτό με προβατίνα παντρεύει την πιο έντονης γεύσης προβατίνα με το επίσης έντονης γεύσης τζατζίκι και το τυλιχτό με βοδινό, το κρέας του οποίου είναι πιο ήπιο γευστικά, περιέχει το, επίσης, πιο ήπιο γιαούρτι. Είναι too much ήπιο, στα όρια του άγευστου.

Είτε καθίσεις, είτε τα πάρεις πακέτο, όσα ζητήσεις θα σου έρθουν σε συσκευασία πακέτου, μιας και το κατάστημα δεν διαθέτει σερβίτσια. Ούτε καν για τις μερίδες. Φυσικά, συσκευασία πακέτου σημαίνει όμορφα χαρτονένια κουτάκια, με το logo του μαγαζιού τυπωμένο, όμως αυτό δεν σώζει, ιδιαίτερα, την κατάσταση η οποία φωνάζει “φάε και φύγε γρήγορα” από χιλιόμετρα.

Οπότε, συμπερασματικά, το θέμα είναι απλό: αν ξέρεις που να βρεις πεντανόστιμο φιλέτο προβατίνας, δεν υπάρχει κανένας λόγος να πας στο Hoocut. Αν πάλι αναρωτιέσαι “τι θα πει νόστιμο φιλέτο προβατίνας?” και θες να δοκιμάσεις την εν λόγω σουβλασερί, κάνε μια επίσκεψη. Απόφυγε τα τυλιχτά, πάρε μερίδα και εστίασε στο πρόβατο. Θα σ’ αρέσει.

09 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Όταν θα μιλάς για τη Χρύσα Χρύσα θα σέβεσαι. Δεν θα κάνεις λογοπαίγνια και αστεία τύπου “Χρύσα Χρύσα, όπως καρέτα καρέτα”. Θα σέβεσαι, διότι η Χρύσα το αξίζει.

Είναι λίγα τα εστιατόρια τα οποία σου προσφέρουν μια ποιοτική και εκλεπτυσμένη εμπειρία χωρίς να σε γδέρνουν ή να σε βασανίζουν με τα τερτίπια τους. Η Χρύσα είναι ένα από αυτά.

Έχει εμφάνιση λιτή, μα αποπνέει σοβαρότητα και ποιότητα. Πίσω από τις γκρίζες αποχρώσεις και το βιομηχανικό στυλ, θα συναντήσεις σχολαστική καθαριότητα, καλά σερβίτσια, άνετα τραπέζια και μια ατμόσφαιρα που ακροβατεί, με τέχνη, ανάμεσα στην οικειότητα και τη λεπτότητα. Δεν είναι χαλαρή, μα ούτε υπερκυριλέ. Είναι ότι πρέπει για ένα σοβαρό γεύμα με τους συνεργάτες σου μετά τη δουλειά, για ένα ρομαντικό δείπνο ή για μια οικογενειακή έξοδο, αν τα παιδιά σου πάνε από γυμνάσιο και πάνω (γιατί είναι και λίγο της ησυχίας).

Θα τη σέβεσαι, επιπλέον, για το φοβερό της σέρβις. Ευγένεια θες? Θα σκλαβωθείς. Βασικά, θα νιώσεις βασιλιάς. Σε νοιάζει να εξυπηρετηθείς γρήγορα και να σου λυθούν όλες οι απορίες? Πες το κι έγινε! Ίσως σου φανεί λίγο δήθεν το ύφος των σερβιτόρων, αλλά δεν είναι. Μέχρι και μουσική στα κρυστάλλινα ποτήρια τους θα σε αφήσουν να παίξεις αν το θελήσεις.

Όσο για το φαγί, από την πρώτη σου ματιά με τον κατάλογο καταλαβαίνεις ότι το έχουν δουλέψει το θέμα. Στο περιεκτικό μενού της (25 πιάτα), η Χρύσα παίζει με τέχνη ανάμεσα στο παραδοσιακό και το γκουρμέ. Και όλα αυτά, χωρίς να γδέρνει, όπως είπαμε. Συγκεκριμένα προσφέρει 6 σαλάτες έναντι 5,5-9,5€, 10 ορεκτικά στα 4-8,5€ και 9 κυρίως στα 8-16€.

Tips και σημαντικές πληροφορίες για την παραγγελία σου:

• Το ψωμί χρεώνεται 2,5€, μια και καλή. Όπου ψωμί εννοούνται ψημένα λευκά και μαύρα καρβελάκια-όνειρο, συνοδεία ελιών. Από τα πολύ καλά κουβέρ της πιάτσας, αν και θα ήταν ακόμη πιο υπέροχο να συνοδευόταν από κάποιο ντιπ για ντιπ. Το νερό θα είναι κανατέ, αν το θες.

• Ζεστή πατατοσαλάτα με χωριάτικο λουκάνικο και σάλτσα τσένταρ (8,5€) vs Ανάμεικτα σαλατικά με ζεστή μελιτζάνα, κατσικίσιο τυρί, καρύδια και βαλσάμικο (9,5), σημειώσατε άσσο. Στη δεύτερη, η ζεστή μελιτζάνα, σε συνδυασμό με το ψημένο τυρί, δημιουργούν ένα ενοχλητικά ζεστό αποτέλεσμα σε μια σαλάτα που χρειάζεται να σου βγάζει και λίγη δροσιά. Η πατατοσαλάτα πάλι, όταν βάλεις στο πιρούνι σου λίγο από όλα σε συνεπαίρνει.

• Οι πολύ νόστιμες Πατάτες με ρίγανη και χονδρό αλάτι πελάγους (4€) είναι σε πολύ καλή ποσότητα για, έως και, 4 άτομα.

• Δεν θα χάσεις για κανένα λόγο τα Τηγανητά θράψαλα με λεπτοκομμένο κολοκύθι (8,5€). Είναι τηγανισμένα στην εντέλεια, λουσμένα διακριτικά με βαλσάμικο το οποίο τους δίνει μια υπέροχη νότα. Ίσως θες να δοκιμάσεις κρεατικά και δεν σου κολλάει το θράψαλο στην παραγγελία. Δεν πειράζει. Η μόδα πλέον επιτάσσει αχταρμά. Τόλμησέ το. Αξίζει.

• Τα μοσχαρίσια Κεφτεδάκια γιαουρτλού με δυόσμο (7,5€) είναι από τα πιο κρεατένια που έχω δοκιμάσει, σφύζουν από ποιότητα. Έχουν και λεπτοκομμένα πιτάκια για παρέα. Δεν χάνεις και τίποτα αν δεν τα πάρεις, όμως, καθώς τους λείπει το “κάτι” που κάνει τη διαφορά. Το ίδιο και με τα Νιόκι με γκοργκοντζόλα, σολομό και μπρικ (12€), το ίδιο και με το Κατσικάκι στη λαδόκολλα με μαρινάδα από λευκό κρασί, μέλι και θυμάρι (12€). Όλα είναι ποιοτικά όσο δεν πάει, ευπαρουσίαστα και καλομαγειρεμένα, μα κινούνται σε πολύ τυπικά γευστικά μονοπάτια. Δεν θα τα μετανιώσεις, μάλιστα, μπορεί και να τα ευχαριστηθείς πολύ, απλώς δεν θα εκπλαγείς γευστικά.

• Σε τυπικά γευστικά μονοπάτια δεν κινείται το Ψαρονέφρι ογκρατέν με πατάτες και μουστάρδα (10€), αλλά μην το πάρεις, γιατί τα μονοπάτια στα οποία κινείται είναι λάθος. Και σε αυτή την περίπτωση, η ποιότητα και το ψήσιμο του κρέατος είναι όλα τα λεφτά. Η γεύση, πάλι, είναι σε ύφος “πάμε γι' άλλα”.

• Κεφάλαιο Γλυκά. Από αυτά πάρε όποιο θες. Κοστίζουν 5,5-6€ και, πραγματικά, επιβεβαιώνουν τα σχόλια που έχουν γραφτεί σε προηγούμενες κριτικές, για το ότι είναι σούπερ. Ειδική μνεία αξίζει στον Σιμιγδαλένιο Χαλβά με φιστίκι Αιγίνης, κρέμα και καραμέλα και το Cheesecake με μέλι. Στην περίπτωση του χαλβά, η Χρύσα έχει μετατρέψει ένα βαρετό γλυκό σε βελούδινη αποκάλυψη, χάρη στο συνδυασμό του με την καραμέλα. Προσκυνώ. Το τσίζκεικ από την άλλη, ίσως σε μπερδέψει καθώς, ουσιαστικά, είναι 97% κρέμα, 2% βάση μπισκότου και 1% καφές ή κακάο στην κορυφή. Η κρέμα με το μέλι είναι απλώς υπέροχη. Ίσως να της πήγαινε λίγο παραπάνω από το υπέροχο τραγανό μπισκότο που είχε σαν βάση. Πάντως σίγουρα είναι από τα καλύτερα κρεμώδη γλυκά της πιάτσας.

• Πες ΝΑΙ στο χύμα λευκό της Χρύσας. Θα σου φέρουν και τα κρυστάλλινα κολονάτα που χρειάζονται για να το απολαύσεις πλήρως. Και θα το απολαύσεις, διότι είναι απλώς υπέροχο.

Για τα μπικικίνια το θέμα πάει ως εξής:

α) Πλήρες γεύμα δύο ατόμων: 24-30€, το άτομο, με ποτό.
β) Τσίμπημα δύο ή παραπάνω ατόμων: 17-23€, το άτομο, με ποτό.

Και πάμε στην επεξήγηση των παραπάνω δηλώσεων, οι οποίες θα παίζουν αρκετά, στο μέλλον, για περισσότερη ακρίβεια στον υπολογισμό του πιθανού κόστους:

• Πλήρες γεύμα για δύο άτομα σημαίνει ψωμί, 1 σαλάτα, 1 ορεκτικό, 2 κυρίως, 1 γλυκό και 2 ποτήρια ή ½ λίτρο κρασί χύμα.
• Τσίμπημα δύο ή παραπάνω ατόμων σημαίνει ψωμί, 1 σαλάτα, 2 ορεκτικά, 1 κυρίως και κρασί ή ψωμί, 1 σαλάτα, 2 κυρίως και κρασί.

Οπότε, με λίγη προσοχή στην παραγγελία είναι εύκολα επιτεύξιμη η κατηγορία 17-25€, για το γεύμα σου στη Χρύσα.

Όταν θα πας, να θυμάσαι, θα εξυπηρετηθείς εξαιρετικά. Να ντυθείς όμορφα. Παρότι ο χώρος δεν είναι για κουστούμι, σηκώνει εύκολα λίγο καλύτερο ντύσιμο. Να δοκιμάσεις σίγουρα το υπέροχο Θράψαλο, την Πατατοσαλάτα με τσένταρ και τα υπέροχα γλυκά της Χρύσας. Να μη φοβηθείς το εξαιρετικό λευκό κρασί της και μην αρνηθείς το σούπερ ψωμί της. Στο τέλος θα πληρώσεις, ίσως 5€ πιο πάνω από ότι σε κάποιο συνηθισμένο μεζεδοπωλείο, από τα καλής ποιότητας, δίκαιη τιμή.

Τη Χρύσα θα τη σέβεσαι. Το αξίζει.