Loader

Vaggg

Κριτικές: 142
Μέλος από: Νοε 2016

Εμφάνιση:

19 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Ψωμί με αλάτι. Και λαδάκι. Και σούπα σελινόριζας. Αυτά μας έφεραν σαν εισαγωγή. Η σούπα κερασμένη. Για το ψωμί ερωτηθήκαμε και δώσαμε το κατιτί (1,5€/άτομο).

Μέχρι να φτάσουν αυτά στο τραπέζι μας, είχε ήδη έρθει το κρασί που ζητήσαμε. Το δοκίμασε αυτός που έπρεπε, για να το εγκρίνει, και μας το σέρβιραν με την απαιτούμενη προσοχή.

Κατόπιν ήρθαν τα πιάτα μας. Δεν άργησαν ιδιαίτερα. Ήρθαν με τη σωστή σειρά και στις σωστές, σχετικά, στιγμές.

Παρένθεση: Μαστερσεφικό το μαγαζί άρα ξεκινάμε από τα βαθιά. Τις γεύσεις. Υπάρχουν απαιτήσεις. Όταν μάλιστα το σάιτ του εστιατορίου έχει το όνομα του σεφ και όχι το όνομα του μαγαζιού, σοβαρεύει το πράγμα. Θα πέρναγε στην τελική πεντάδα αν ήταν στον διαγωνισμό?

Πρώτο πιάτο, η σαλάτα Λάχανο-πορτοκάλι (8,5€) με καρότο, κόκκινες πιπεριές, λεπτές φέτες γλασαρισμένης πανσέτας, βινεγκρέτ πορτοκάλι & τζίντζερ, σουσάμι & καρύδι. Σχετικά όξινη γεύση, ικανοποιητική. Η πανσέτα δεν ήταν σε λεπτές φέτες αλλά σε μικρά παχιά κομμάτια. Αστοχία τίτλου που θα έλεγε και ο ΠΙ αν έκρινε έναν από τους πρώτους κριτές του μάστερσεφ. Συμπαθητική σαλάτα, όμως όχι από αυτές που θα τις ζητούσα και δεύτερη φορά.

Μαζί με αυτό ήρθαν οι «διάσημες» πατάτες με αυγά, σαλάμι Λευκάδος και κρέμα παρμεζάνας (7€). Ο σερβιτόρος μας προέτρεψε να τις ανακατέψουμε, κάτι που ήταν λίγο δύσκολο στο σκεύος που μας σερβιρίστηκαν και δεν τα καταφέραμε χωρίς πατατοαπώλειες. Σίγουρα κάποιος κριτής θα αναφερόταν στο λάθος σκεύος. Γευστικά, το πατατοαυγομίγμα ήταν σχεδόν εξαιρετικό. Του έλειπε μια ελαφρώς μεγαλύτερη ένταση ίσως σε αλμυρότητα και θα έπιανε κορυφή. Πολύ καλή προσπάθεια.

Λίγο μετά ήρθαν οι μπρουσκέτες. Είχαν ψητή κολοκύθα, ανθότυρο, καβουρδισμένο βούτυρο, κολοκυθόσπορο και σιρόπι σφένδαμου (7,5€). Το ψωμί ήταν σχεδόν ολόιδιο με του κουβέρ, κάτι που το καθιστά λίγο βαρετό. Συμπαθητική γεύση, αλλά ίσως έχανε στο τεστ δημιουργικότητας, καθώς παρά τον πρωτότυπο συνδυασμό υλικών, οι γευστικοί κάλυκες αντιμετώπισαν οικείες γεύσεις, τελικά.

Κατόπιν, έφτασαν τα Agnolotti με τυρί Fontina, crumble φουντούκι, πουρέ από κάστανο & σελινόριζα (15€). Τέσσερα τεμάχια, ενώ ήμασταν 5 άτομα. Και να το δεχτώ στις τυροκροκέτες και τους κολοκυθοκεφτέδες, σε άλλα μαγαζιά, αλλά τέσσερα τεμάχια σε πιάτο ζυμαρικών? Δεν είχε κομμάτια από χρυσάφι το ζυμάρι, το έλεγξα. Η ποιότητά τους ήταν πολύ καλή - και στο μαγείρεμα και στα υλικά. Η γεύση τους ουδέτερη. Η πλειοψηφία συμφώνησε σε αυτό, ενώ στη μειοψηφία φάνηκαν υπέροχα. Αν ήταν πιάτο σε οντισιόν, κανείς δεν ξέρει αν θα πέρναγε στα bootcamps.

Στη συνέχεια ήρθαν τα Μανιτάρια (king oyster) με σπαράγγι, σάλτσα τεριγιάκι, μελάτο κρόκο, παρμεζάνα & λάδι λευκής τρούφας (14€). Πιάτο για τελικό. Και σε εμφάνιση και σε γεύση και σε εκτέλεση. Ο κρόκος ήταν σαν ψεύτικος. Τόσο καλά είχε απομονωθεί από το ασπράδι, τόσο καλά διατηρούνταν ζουμερός και τόσο ωραία έσπασε όταν ήρθε η στιγμή του. Αυτό το πιάτο θα έβαζε δύσκολα στους περισσότερους αντιπάλους.

Τέλος, το Κοτόπουλο tandoori, δηλαδή μπούτι φιλέτο μαριναρισμένο με μπόλικα μπαχαρικά, κουσκούς με αποξηραμένα φρούτα, αμύγδαλο & σάλτσα γιαουρτιού (12,5€). Ήταν λίγο πιο κρύο από ότι θα έπρεπε, όμως κέρδισε τις εντυπώσεις χάρη στις ισορροπίες του. Ιδιαίτερα εξελληνισμένο, δεν έκαιγε όπως όλοι θα περίμεναν. Καλή επιλογή αν και αρκετά απλή και safe. Θα πέρναγε στα bootcamps μόνο και μόνο για να βλέπαμε τον κ. Λουκάκο να διαγωνίζεται σε κάτι πιο δύσκολο.

Στο τέλος το πόρισμα ήταν εύκολο να βγει. Αν ήταν παίκτης του Masterchef, o γνωστός σεφ θα «έμπαινε» σχετικά εύκολα στο σπίτι, όμως, λογικά, θα έφευγε λίγο πριν τα ημιτελικά. Είχε πιάτα και γεύσεις για τη νίκη, όμως δεν ήταν συστηματικό το ξάφνιασμα γλώσσας που προκάλεσε.

Το μαγαζί του είναι ευρύχωρο, άνετο και ικανό να φιλοξενήσει αρκετό κόσμο, έχει εξαιρετικό σέρβις και όλες οι πρώτες ύλες είναι προσεκτικά διαλεγμένες. Με 25-30€ μπορείς να απολαύσεις ένα αρκετά νόστιμο γεύμα. Ένα σταθερό 8-8,5/10. Δεν είναι κι άσχημο, απλώς σίγουρα μπορεί να γίνει ακόμη καλύτερο.

ΥΓ. Έκοψα μισή μονάδα από τη γεύση (3,5/4) και τη χρωστάω την επόμενη φορά.

12 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Το θέμα στο μαγαζί του Σελίμ είναι ξεκάθαρα οικονομικό.

Στα οικονομικά θα μπερδευτείς, στα άλλα όχι.

Θα μπερδευτείς διερωτώμενος γιατί ένα μαστερσεφικό μαγαζί έχει τόσο ενοχλητικά απλό και απεριποίητο χώρο. Θα μπερδευτείς με τις αποδείξεις. Θα μπερδευτείς, επίσης, καθώς τη μια φορά μπορεί να μην σε κερασουν τίποτα, όμως αν τύχει να σε συμπαθήσει ο Σελίμ μπορεί να σε κερασουν ποτά ή/και γλυκά (το κέρασμα μπορεί να ξεπεράσει τα 20€ σε τιμές καταλόγου). Μπερδεύει και το μέγεθος των μερίδων. Τα κεμπάπ, που δείχνουν τέσσερα, αλλά είναι δύο ανοιγμένα στη μέση. Μπερδεύουν όλα αυτά.

Δεν θα μπερδευτείς στα υπόλοιπα ζητήματα.

Στις γεύσεις. Που είναι ανάμεσα στο “σταθερές”, το “αληθινές” και το “ζητούμενες”. Δεν υπάρχει κακό πιάτο στο Anadolu. Υπάρχουν πιάτα εκτός των γούστων σου. Αλλά όχι κακά. Δοκίμασε κεμπάπ, δοκίμασε οπωσδήποτε τα μανιτάρια, σουβλάκι κοτόπουλο, πατσάνγκα και τις ψιλοκομμένες σαλάτες του, στις οποίες η γεύση του κάθε συστατικού πάει παντού. Δοκίμασε και το νόστιμο κιουνεφέ του, χωρίς προσδοκίες να βγει το πιο νόστιμο που έχεις φάει ποτέ σου. Κι αν σου κάτσει, που λένε…

Στις τιμές. Λογικές, τυπικές. Ίσως ένα κλικ πιο αυξημένες από ένα ακριβώς αντίστοιχο μαγαζί. Μικρές οι διαφορές όμως. Δεν θες πάνω από 20€ για να χορτάσεις και να το ευχαριστηθείς.

Να πας. Μακάρι να μην μπερδευτείς με τα μπερδευτικά πράγματα. Το φαγητό του Σελίμ πληροί τα γευστικά κριτήρια που περιμένεις από έναν σεφ που τα πήγε αρκετά καλά σε έναν δύσκολο διαγωνισμό.

Για να δούμε πως θα εξελιχθεί. Γιατί δεν μπορεί να σταματήσει εδώ που ήταν πριν ξεκινήσει.

ΥΓ: Γεύση για 3,5/4, αλλά κρίνεται ως μαστερσεφικός και η μισή μονάδα πάει στον κουμπαρά για το μέλλον. Θα την πάρει όταν διορθωθούν τα μπερδευτικά ζητήματα.

04 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Ίουυυ Ίουυυ Ίουυυ Ίουυυ!!!

Είναι μήπως μια κοπέλα που μόλις είδε μια μύγα στην σάλτσα του φαγητού που της σέρβιραν?

Είναι μήπως ένα περιπολικό που πάει να πιάσει τους κακούς?

Ή μήπως είναι το γνωστό, στο σάιτ μας, ουζερί της Ραφήνας?

Μετά από ένα διάλειμμα για ένα πολύ κακό αστείο, ας μιλήσουμε για φαγητό.

Γιατί στις Σειρήνες εκεί εξειδικεύονται.

Μην περιμένεις κάποιον ιδιαίτερο χώρο, εξυπηρέτηση για βραβείο ή τιμές που να κλέβουν εκκλησία. Ο χώρος είναι τέρμα μικρός και αρκετά απλός, όχι όμως παλιακός και σίγουρα καθαρός. Η εξυπηρέτηση είναι σωστή, απλώς ανάλογα τη μέρα μπορεί να τη βιώσεις για 3/4 ή για 4/4. Μην το έχεις δεδομένο. Οι τιμές θα συζητηθούν παρακάτω, να τιμήσουμε και την αλληλουχία βαθμολογιών του site.

Να περιμένεις καλό φαγητό. Ίσως το καλύτερο της περιοχής. Σε μια άλλη κριτική διάβασα κάτι σωστό: οι ιδιοκτήτες έχουν πιάσει το νόημα.

Ισχύει απόλυτα. Το φαγητό στις Σειρήνες ξεφεύγει από ότι θα ήταν συνηθισμένο για ένα τσιπουράδικο λιμανιού. Είναι στο επίπεδο της “καλής ψαροταβέρνας που πειραματίζεται”.

Το μενού περιλαμβάνει αρκετές επιλογές που μπορούν να καλύψουν σχεδόν όλα τα γούστα. Σαλάτες, ορεκτικά, κεφτεδοκαταστάσεις, ψαράκια στο τηγάνι, ψάρια στη σχάρα, ριζότα και ζυμαρικά με ψαροθαλασσινά και αρκετές σπεσιαλιτέ του καταστήματος.

Το χαρακτηριστικό με σχεδόν όλα τα πιάτα που μπορεί να ζητήσεις είναι ότι δεν είναι βαρετά, και έχουν μικρές διαφορές που τα ξεχωρίζουν από τα αντίστοιχα που θα βρεις σε άλλες ψαροταβέρνες. Επιπλέον έχουν εξαιρετική ποιότητα πρώτων υλών.

Το γεύμα ξεκινάει πάντα με πλούσια μερίδα ψημένου ψωμιού με λάδι και μπαχαρικά (έρχεται με πορτοκαλί χρώμα από την πάπρικα και τα υπόλοιπα καλούδια που του έχουν βάλει), το οποίο, πιθανότατα, είναι από τα λίγα ταβερνόψωμα που είναι πιο νόστιμα σκέτα, παρά παπαριασμένα (0,7€/άτομο).

Αν είσαι της σούπας η Ψαρόσουπα προτείνεται με πάθος. Είναι πολύ ακριβή (8€), ειδικά αν τη συγκρίνεις με διπλανά μαγαζιά, όμως πρόκειται για υπερπαραγωγή, καθώς συνοδεύεται με μίγμα πιπεριών και μικρές παπαροψωμομπουκίτσες. Από τις πολύ καλές ψαρόσουπες.

Από τα ορεκτικά, αν είσαι σκορδάκιας, μην χάσεις με τίποτα τα Παντζάρια (5,5€) και τη Σκορδαλιά (4,8€). Τα πρώτα σερβίρονται με ξύδι και τριμμένο σκόρδο και είναι επιεικώς εξαιρετικά, η δεύτερη είναι η πιο νόστιμη που έχω γευτεί ποτέ μου (προσοχή, δεν συμπαθώ γενικά τις σκορδαλιές, άρα δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό ή κακό, για μένα όμως είναι σημαντικό).

Αν θελήσεις Πατάτες τηγανητές (3-4€), θα είναι του χεριού και χρυσαφένιες, ενώ αν θελήσεις σαλάτα ο Ντάκος (7,5€) είναι αρκετά καλός.

Αν είσαι της Φάβας (5,8€), η συγκεκριμένη είναι αρκετά βελούδινη. Θα σου προτείνουν να τη συνδυάσεις με ρεγγοσαλάτα. Μάλλον θα πεις όχι. Έτσι έκανα κι εγώ. Όμως άκου: η γοητευτική γιαγιά της παρέας μας, κατάφερε με το βλέμμα της να εμπνεύσει τον σερβιτόρο να μας κεράσει λίγη για να δοκιμάσουμε. Καθόλου αλμυρή, και υπέροχα καπνιστή, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι η ρεγγοσαλάτα είναι τόσο νόστιμη. Μην πεις όχι. Μην πάρεις καν φάβα αν δεν θες τη ρέγγα, πως αλλιώς να στο πω?

Αν είσαι μελιτζανάκιας, η Μελιτζάνα φούρνου (6,5€) συγκλόνισε σχεδόν τους πάντες στο τραπέζι μας. Κοκκινιστή και φοβερά τρυφερή.

Αν ζητήσεις τηγανητό ψαράκι θα είναι σωστά φτιαγμένο. Γευστικές εκπλήξεις δεν υπάρχουν σε αυτή την περίπτωση. Η καλή ποιότητα μιλάει από μόνη της.

Οι σπεσιαλιτέ, τώρα, περιλαμβάνουν κυρίως πιάτα με γαρίδες, καλαμάρι ή ζυμαρικά, καθώς και μια ψαροσαλάτα που δεν δοκιμάσαμε. Δοκιμάσαμε το γεμιστό καλαμάρι, αποφεύγοντας, δυστυχώς, το φημισμένο “Ηφαίστειο” λόγω καυτερότητας, και μείναμε πολύ ικανοποιημένοι από το ψήσιμο και τη γέμισή του. Η τιμή του πόνεσε λίγο βέβαια (16-18€). Δοκιμάσαμε και τη Γαρίδα Σειρήνες (16€) και εκεί πάθαμε την πλάκα μας. Μικρές γαρίδες καθαρισμένες με πιπεριές, καυτερές και μη και μια υπέροχη σαλτσούλα που δεν μπορείς να μη γλείψεις το πιάτο. Προτείνεται με χείλια.

Γενικά δεν δοκιμάσαμε κάτι που να μην προτείνεται. Σπάνιο για μαγαζί της συγκεκριμένης κατηγορίας.

Από κρασιά έχουμε δοκιμάσει μόνο το χύμα μοσχοφίλερό (4€/μισόλιτρο) τους και είναι από τα πολύ καλά. Προτείνεται κι αυτό.

Στο τέλος κερνάνε γλυκάκι. Μας έχει τύχει ατομικό τσίζκεικ ή ποιοτικό παγωτίνι. Μην πεις όχι όταν σε ρωτήσουν. Πάντα υπάρχει κάποιος που από μέσα του ελπίζει να πουν οι άλλοι ναι.

Όταν ένα τυπικό τσιπουράδικο-ψαροταβερνείο είναι ποιοτικά-γευστικά για 6-7/10, οι Σειρήνες είναι για 9,5/10. Αυτή η μεγάλη διαφορά έχει και το αντίτιμό της. Οικονομικό, φυσικά. Δεν θα δώσεις τα 17-20€ που θα δώσεις στο απλό τσιπουράδικο για να χορτάσεις με θαλασσινά, αλλά θα δώσεις 20-25€ για να το πετύχεις. Δεν είναι αμελητέα διαφορά όμως αξίζει, όσο δεν πάει, τα λεφτά της.

Αν ψάχνεις για κάτι παραπάνω από ένα συνηθισμένο τσιπουράδικο, αν θέλεις νόστιμες γεύσεις και να ευχαριστηθείς τα χιλιόμετρα που έκανες, αν είσαι διατεθειμένος το “καλό” να το πληρώσεις λίγο παραπάνω, τότε όταν θα περάσεις το Πικέρμι ο μόνος σου προορισμός για ψάρι πρέπει να είναι οι Σειρήνες.

Δώσε έμφαση στις Σπεσιαλιτέ. Είναι από τις λίγες φορές που η λέξη αυτή έχει το νόημα που της δίνουν!

Είναι λίγο νωρίς για εξορμήσεις σε αυτά τα μέρη, για τους περισσότερους, όμως να ξέρεις ότι αυτά τα μαγαζιά off season έχουν το καλύτερο φαγητό και την πιο ήρεμη εξυπηρέτηση, ενώ σύντομα έρχεται και η Καθαρά Δευτέρα!

(Κάτοικος περιοχής - όχι περιστασιακός ταξιδιώτης)

27 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
37-49

Ιστορία μουυυυ, αμαρτίαααα μουυυ…

Δεν ακούω ελληνικά και δεν ξέρω τη συνέχεια και σιγά μη τη γκουγκλάρω για να το παίξω γνώστης.

Βέβαια, πόσο κακόγουστο θα φανεί, σε όσους έχουν ξαναπάει στο 7FS, να ξεκινάει η κριτική του με ένα ελληνικό λαϊκό τραγούδι, όταν το μαγαζί αυτό είναι elegant, excentrique, speciale και πολλές άλλες γοητευτικές λέξεις, που δεν θυμίζουν ελληνικό λαϊκό ρεπερτόριο?

Είναι? Ναι είναι.

Τι άλλο είναι? Είναι ένα από τα πιο ενοχλητικά μαγαζιά που θα συναντήσεις πριν πας, αν είσαι αμύητος σε αυτά τα μαγαζιά. Ποια μαγαζιά? Τα γκουρμέ. Η φίλη μου η Φλεξυμήθρα έχασε την ευκαιρία να το γευτεί μόνο και μόνο εξαιτίας του μενού του στο διαδίκτυο. Της φάνηκε επιτηδευμένο.

Είναι? Ναι είναι.

Τι άλλο είναι αυτό το μενού? Είναι διαφοροποιημένο, και με αλλαγμένο chef. Είναι εκκεντρικό, τολμηρό, πολυτελές και βαράει πολλά decibel. Όχι μουσικά, αλλά γευστικά. Ανεβάζει την ένταση σε υψηλά επίπεδα για τους γευστικούς σου κάλυκες.

Το πιάσαμε όμως από τα μαλλιά και ξεχάσαμε σημαντικά χαρακτηριστικά του 7FS, πριν το κυρίως γεύμα.

Εν αρχή είναι ο χώρος. Αρχοντικός, μοντέρνος, κλασσικός, όμορφα φωτισμένος (instagramικά), πεντακάθαρος. Όχι ο καλύτερος του κόσμου, αλλά πολύ ικανοποιητικός. Τα τραπεζοκαθίσματα είναι μετρίως άνετα (σκληρές καρέκλες) για αυτόν που κάθεται και επαρκώς άνετα σε σχέση με τα διπλανά.

Μετά είναι η εξυπηρέτηση. Λεπτή, με επαρκές χαμόγελο, αρκετές γνώσεις και διάθεση για βοήθεια. Γρήγορη και με σεβασμό στον πελάτη. Όταν φεύγεις από το μαγαζί, χωρίς να χρειαστεί να μιλήσεις για την εξυπηρέτηση είναι εξαιρετικό και αυτό θα πάρεις από το 7FS. Εντάξει, δεν γίνεται σε όλα τα μαγαζιά να περιμένεις κεράσματα ή την απόλυτη αίσθηση ότι είσαι σαν στο σπίτι σου. Μην είσαι χαραμοφάης.

Και πάμε στο καλό. Ή, πιο σωστά, στο καλύτερο. Ή το καλλίτερο που έλεγε ο φίλος μας που δεν γράφει πια.

Τις γεύσεις. Γεμάτες ένταση και... πάθος. Για μια γυναίκα που ξέρει να ζει. Τις φοράς και πετάς. Ωχ, λάθος διαφήμιση.

Οι γεύσεις στο 7FS είναι ΑΚΡΙΒΩΣ όπως ονειρεύεσαι τις γεύσεις σε ένα καλό γκουρμέ εστιατόριο. Ανατρεπτικές, ιδιαίτερες, περίπλοκες, ταξιδευτικές. Είναι αυτό το μαγαζί που στο πιάτο σου υπάρχουν πολλές σταγονίτσες, διαφορετικού χρώματος, που έχεις ξεχάσει τι είναι η κάθε μια και απλώς τις απολαμβάνεις κάνοντας εικασίες για το περί τίνος πρόκειται.

Το γεύμα σου ξεκινάει με το καλωσόρισμα του σεφ, ένα ξύλινο πλατό με 3 μινιατούρες, τις οποίες ο σερβιτόρος θα σου προτείνει πως να τις καταναλώσεις. Η γευστική ένταση είναι, αν έχω μάθει καλά το μάθημα μου, ένα από τα κύρια κριτήρια της σειράς που θα σου προταθεί. Σε μας ήρθαν μια μικρή τάρτα τυριού, καρπάτσιο λουκάνικου και ένα μικρό ζυμαράκι ονόματι “σουβλάκι”. Προτάθηκε να τα δοκιμάσουμε με αυτή τη σειρά και το εντυπωσιακό ήταν το πόσο νόστιμο και γευστικά μεστό ήταν ήδη το πρώτο σκατουλάκι (πιπέρι στο στόμα) που κληθήκαμε να φάμε. Ήταν όλα σούπερ. Ακόμη και το ωμό λουκάνικο ήταν απίθανο, που σίγουρα όταν το ακούνε οι πιο πολλοί τους πιάνει μια αμφιβολία. Απίθανο.

Κατόπιν, διαλέξαμε τέσσερα πιάτα.

- Σαλάτα με crispy πάπια και ντρέσινγκ χοϊσίν με πορτοκάλι (10€). Εμφάνιση για όσκαρ με τα λαχανικά σαν μπουκέτο λουλουδιών και την πάπια από δίπλα. Παίζουν πολύ καλά με τις υφές και η πάπια με τη σος πεντανόστιμη.

- Τερίνα κουνέλι στιφάδο με πουρέ εσαλότ, τσιπς πατάτας, crispy κρεμμύδι και μους αρσενικό (12,5€). Όνειρο. Το καλύτερο πιάτο. Αυτό με τις πολλές σταγόνες. 4,1/4. Παίζει με τις υφές, τις εντάσεις, όλα. MUST.

- Μπακαλιάρος με πατάτα, μαϊντανό, crispy πράσο και πιπεράτη σάλτσα αστακού (22€). Νόστιμη επιλογή για τους μπακαλιαροφάν, αλλά δεν στερούνταν ψαρίλας. Η πιπεράτη σάλτσα ήταν πολύ καλή.

- Λαιμός χοιρινός με σελινόριζα bbq, κρέμα σελινόριζας, κρόκο ποσέ, φουντούκια και σάλτσα μαύρου σκόρδου (16€). Η κρέμα σελινόριζας δεν ταίριαζε με τα υπόλοιπα συστατικά του πιάτου, όμως μόνη της στεκόταν πολύ καλά. Ο κρόκος αυγού, πάνω στην σελινόριζα είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο γευστικά. Ένα καλό πιάτο, αλλά μετανιώσαμε που δεν δοκιμάσαμε το Chuck eye roll.

Μετά από αυτά, για δύο άτομα, κανείς δεν είχε χορτάσει. Και δεν είχαμε να φάμε από το πρωί. Απλώς οι μερίδες στο 7FS είναι πραγματικά γκουρμεδιάρικες. Είναι για τη γεύση και όχι για τη χόρταση, που έλεγε ο παππούς μου. Θα παίρναμε γλυκό, αλλά μην πω ψέματα, φοβηθήκαμε ότι και πάλι θα φεύγαμε με ένα κενό. Αυτή η υπερκοστολόγηση ή η υπο... στελέχωση των πιάτων είναι και το μόνο αγκάθι του 7FS. Οι μερίδες είναι ΜΙΚΡΕΣ. ΠΟΛΥ. Ή κόψτε κάτι σε ευρώ ή δώστε κάτι σε ποσότητα. Δεν νοείται 2 άτομα με 4 πιάτα να φεύγουν με τέτοιο κενό. Υπολόγισε, λοιπόν, 35-40€ για να δοκιμάσεις σούπερ γεύσεις και 40-50€ για να πάρεις όσα πιάτα χρειάζεται για να χορτάσεις (με λίγο κρασάκι αυτά, όχι μπουκάλι).

Παρ’ όλα αυτά, το 7FS προτείνεται σθεναρά, γιατί είναι ένα εστιατόριο στο οποίο όσο βρίσκεσαι μέσα, περνάς υπέροχα, ερωτεύεσαι τις γεύσεις και, αν εξαιρέσουμε το οικονομικό, δύσκολα θα έχεις κάποιο σοβαρό παράπονο από την επίσκεψή σου.

Εννοείται ότι θα το ξαναεπισκεφθώ, για να ανακαλύψω όλες αυτές τις γεύσεις που μπορεί να μην ξέρω ακόμη. Στο 7FS, βρήκα μερικές τέτοιες, άρα μπορεί να υπάρχουν κι άλλες και αυτό δεν συμβαίνει σε πολλά μαγαζιά.

>>> Σημαντική συμβουλή: ΦΤΙΑΞΕ ΜΠΟΥΚΙΕΣ ΠΟΥ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΣΤΟ ΠΙΡΟΥΝΙ ΣΟΥ (μπορεί να μην ταιριάζει σε όλα τα πιάτα όμως δοκίμασε τα όλα με αυτόν τον τρόπο και ίσως εκπλαγείς).

22 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Για κάποιους είναι Pizzamore, για κάποιους άλλους είναι Pizzaless.

Τι με λες? Θα μου πεις και θα έχεις και δίκιο.

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ πόσο αξιόπιστα είναι τα προσωπικά σου κριτήρια για τα πράγματα γύρω σου? Πόσες φορές έχεις αγχωθεί-φοβηθεί για κάτι και τελικά ήταν όλα καλά? Έκανες ένα “ουφ” και το ξέχασες. Αν δεν άκουγες τον εαυτό σου δεν θα βίωνες αυτό το άσχημο συναίσθημα όμως. Πόσες φορές έχεις ενθουσιαστεί με κάτι και τελικά στο τέλος έχεις μετανιώσει? Πόσες φορές είχες ένστικτο για κάτι και δεν το άκουσες, γιατί προτίμησες τα “λογικά” προσωπικά σου κριτήρια που φίλτραραν λάθος το ένστικτό σου?

Εγώ συχνά αναρωτιέμαι για αυτά. Και συχνά, φυσικά, καταφέρνουν και κερδίζουν τις μάχες των σκέψεων μου. Μια τέτοια νίκη πέτυχαν με το Pizzamore.

Με ένα προσεκτικό διάβασμα των κριτικών παρατηρεί κανείς ότι πρέπει να περιμένει νόστιμα ζυμαρικά, πίτσες με πλούσια υλικά και μεγάλο μέγεθος, και καλές τιμές. Ε, τα δικά μου προσωπικά κριτήρια με είχαν πείσει ότι θα φάω και ένα φοβερό πιτσοζύμαρο. Ίσως να φταίει που αν η πίτσα δεν έχει φοβερή ζύμη δεν την αποδέχομαι και πολύ. Ποιος ξέρει?

Όπως θα κατάλαβες η πίτσα στο Pizzamore δεν έχει φοβερή ζύμη. Είναι τυπική. Άρα αν ένας από τους βασικούς στόχους της ζωής σου είναι να γεύεσαι πίτσες με πεντανόστιμη ζύμη μην πας στο Γαλάτσι. Ή, πιο σωστά, μην πας στο συγκεκριμένο μαγαζί στο Γαλάτσι.

Πάντως όσα διάβασες ή θα διαβάσεις στις άλλες κριτικές είναι σωστά. Τα υλικά στις πίτσες είναι άφθονα και αρκετά ποιοτικά. Τις πίτσες μεγάλου μεγέθους μπορείς να τις ζητήσεις και με γέμισμα στο στεφάνι. Εμείς πήραμε με κρέμα τυριού. Θα της πήγαινε να είχε λίγο πιο έντονη γεύση.

Η σαλάτα Amore είναι όντως ιδιαίτερη και νόστιμη. Σαν μια λίγο καλύτερη σίζαρς. Αν αγαπάς αυτές τις σαλάτες αξίζει να τη δοκιμάσεις. Αν όχι, ίσως δεν σου φανεί τόσο απίθανη όσο διαβάζεις. Το μεγάλο μυστικό της, πάντως, βρίσκεται στα καβουρδισμένα αμύγδαλα, τα οποία συνδυάζονται τέλεια με τα λαχανικά και τα υπόλοιπα υλικά.

Ως προς τις γεύσεις των πιτσών, δοκιμάσαμε, φυσικά, την τρουφάτη η οποία ήταν καλή και μυρωδάτη, αλλά, πέρα από το πράγματι χαμηλό κόστος της, ήταν μια τρουφοπίτσα χωρίς κάτι το συνταρακτικά ιδιαίτερο και με μέτρια ζύμη. Αυτήν την πήραμε στο μικρό μέγεθος, στο οποίο η ζύμη είναι λιγότερο γευστική σε σχέση με το μεγαλύτερο μέγεθος. Κράτα το αυτό κατά νου. Πήραμε επίσης μια μεγάλη σπέσιαλ, με πλούσιο εσωτερικό κόσμο (υλικά) και πολύ ζουμερή αίσθηση. Μια καλή πίτσα σπέσιαλ δηλαδή. Από αυτές που θες να τρως όταν βλέπεις μπάλα ή ταινία σπίτι σου.

Δοκιμάσαμε και το γλυκό καλτσόνε με γέμιση πραλίνας και κρέμας βανίλιας. Μπουχτιστικό όσο θες, αν σου αρέσουν τα μπουχτιστικά. Το ζυμάρι του αρκετά καλό και το μέγεθος του όνειρο αν πάρεις το μεγάλο (με αντίστοιχο κόστος όμως - 8,5€).

Το φαγητό (όπως και τα ποτά) είναι αρκετά φθηνό, ανάλογα του χώρου. Δηλαδή ενός μαγαζιού που κάνει πολύ ντελίβερι και λιγότερο… sitting, όμως έχει έναν πολύ γλυκούλη και φροντισμένο, εξαιρετικά απλό χώρο. Για να σκάσουμε μέχρι θανάτου, το κόστος ήταν 16€ το άτομο (με μπύρα), πολύ καλό vfm, αλλά όχι κάτι που δεν υπάρχει και αλλού, ειδικά αν μιλάμε για, κατά κύριο λόγο, ντελιβεράδικο.

Η εξυπηρέτηση, ευγενική και με μεράκι, αλλά φαίνεται ότι λείπουν κάποιες βασικές συνήθειες που έχει ένα μαγαζί που δουλεύει περισσότερο με κόσμο από κοντά και λιγότερο ντελίβερι.

Τελικά η κότα έκανε το αυγό ή την έκανε το αυγό? Δημιούργησα μόνος μου μεγάλες προσδοκίες για το Pizzamore ή μου τις δημιούργησαν οι ύμνοι που έχουν γραφτεί από πολύ αξιόπιστα μέλη του σάιτ? Ούτε εγώ μπορώ να απαντήσω σε αυτό, γι’ αυτό και γράφω αυτήν την κριτική, μολονότι έχω πει ότι θα σταματήσω να γράφω για μαγαζιά που δεν με κάνουν να θέλω να τα προτείνω ή αντιπροτείνω με πάθος.

Συμπερασματικά, το Pizzamore είναι ένα αγνό και γλυκούλικο μαγαζάκι γειτονιάς. Είναι φθηνό γιατί δεν έχει επενδύσει στο χώρο. Οι άνθρωποι που το τρέχουν αγαπάνε αυτό που κάνουν και, ομολογουμένως, για μαγαζί γειτονιάς και ντελιβεράδικο, είναι αρκετά καλό και προχωρημένο. Σαν μαγαζί για το οποίο θα διαβάσεις καλά λόγια στο ίντερνετ και θα φύγεις από μακριά για να το επισκεφτείς δεν αξίζει. Αν είσαι κοντά δοκίμασέ το, αν είσαι μακριά, ψάξε το δικό σου αντίστοιχο.

17 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
26-36

Γευστική ονείρωξη.

Αυτό θα πάθεις μετα τον ασχημόσκυλο. Αυτό πας να πάθεις και μετά το Nolan (οριακά ίσως δεν το παθαίνεις), αυτό παθαίνεις και μετά το E&O Athens. Γιατί βάζω άλλα μαγαζιά στην κουβέντα? Γιατί και τα τρία είναι Asian Fusion και ανεβάζουν το γαστρονομικό επίπεδο της πόλης. Αν αγαπάς αυτές τις δύο λέξεις τότε τρέξε χθες στον ασχημόσκυλο.

Πάμε για άλλη μια κριτική με σκόρπιες φράσεις και σκέψεις. Θα στις πω όπως μου έρχονται. Ίσως δεν κολλάνε πολύ με τη σειρά αυτή. Αξιοποίησε αυτή την πληροφορία για να καταλάβεις πως θα νιώθεις κι εσύ μετά τον ασχημόσκυλο.

- Δεν θα χορτάσεις, αλλά δεν πειράζει. Όλα τα πιάτα είναι υπερβολικά νόστιμα για να τους κακιώσεις για αυτό.

- Κάθε πιάτο κορένει γευστικά 0,5-0,75 άνθρωπο. Άρα, στα δύο άτομα κάποια πιάτα ίσως φανούν ανεπαρκή σε μέγεθος, ενώ στα τρία άτομα επιβάλλεται η επανάληψη κάποιων.

- Είμαστε φοβερά τυχεροί που ζούμε σε αυτή τη γαστρονομική εποχή. Τυχεροί, σε σύγκριση με τους προηγούμενους. Σε σχέση με το μέλλον, μάλλον άτυχοι.

- “Παλιά είχαμε αγνές γεύσεις, αυτές που σου ξυπνάνε μνήμες και σε γεμίζουν ζεστασιά” θα πεταχτεί κάποιος. Και σήμερα τις έχουμε. Δοκίμασε Mung Bean Noodles στον ασχημόσκυλο και θα με θυμηθείς. Νούδλς από ροβίτσα, συνταρακτικής υφής και μαγειρέματος, με κιμά γίδας και κάτι άλλα ψιλά. Μου θύμισε την μακαρονάδα με κιμά της γιαγιάς μου. Όταν λέω μου τη θύμισε, εννοώ ότι ήταν σχεδόν ολόιδιας γεύσης. Με ροβίτσα και γίδα. WTF, που θα έλεγε και η γιαγιά μου, δηλαδή “we totally freaked”, τα είδαμε όλα, ελληνιστί.

- Δεν μπορώ να το χωνέψω ακόμη. Όχι το φαγητό, αλλά το πόσο καλοεκτελεσμένο και νόστιμο ήταν το κάθε πιάτο.

- Πήραμε 6/10 πιάτα του μενού, δηλαδή την πλειοψηφία και δεν υπήρξε κακό, μέτριο ή μετριοκαλό πιάτο, μόνο πεντανόστιμα.

- Τα noodles ήταν υπερτέλεια εκτελεσμένα και με γεύση που φέρνει θύμησες (που λένε). Προσωπικά τις θύμησες τις βαριέμαι γρήγορα και έτσι δεν ξέρω αν θα τα ξανάπαιρνα όμως σίγουρα αξίζουν να τα δοκιμάσει ο καθένας (3,5/4).

- Για τα Nam roll τι να πω? Είναι στην κατηγορία των dumplings, μα σουσάρουν. Χωρίς να είναι σούσι. Τυλιγμένα με κάτι ζελατινώδες και σχετικά διάφανο, γεμισμένα με λαχανικά και γαρίδα πανέ, πετυχαίνουν μια γεύση που όποιος αγαπάει σούσι σίγουρα θα την εκτιμήσει πάρα πολύ. Μουγκανίζαμε τρώγοντάς τα (4/4).

- Η μοναδική σαλάτα του μενού έχει ντομάτα, αγγούρι, αβοκάντο, ριζόμπαλα με σουσάμια και μοσχάρι. Άλλη αποκάλυψη αυτή. Δεν είμαι σίγουρος αν η ριζόμπαλα ταιριάζει απόλυτα με τα υπόλοιπα, όμως το κάθε υλικό ήταν για φίλημα. Το μοσχάρι ήρθε ανευ ερωτήσεως medium rare. Εξαιρετικό ψήσιμο και σούπερ γεύση. Μια σαλάτα έχει το μενού, δεν θα σας απογοητεύσει (3,5/4).

- Green curry chicken. Κλασσική συνταγή. Εδώ στη σούπα υπάρχει μωρό καλαμπόκι και μερικά ακόμη λαχανικά. Εξαιρετική καυτερίζουσα γεύση. Συνοδεύεται με ρύζι ατμού. Πιατάρα must για όλους (4/4).

- Όλα τα πιάτα είναι τόσο μικρά. Κάθε φορά που το θυμάμαι θέλω να κλάψω. Θέλω να κλάψω που με 6 πιάτα και 3 dumplings, δεν χορτάσαμε 3 άτομα. Δεν με πειράζει που δεν χόρτασα. Με πειράζει που δεν χόρτασα με τα συγκεκριμένα υπερπεντανόστιμα φαγητά. Με αυτά δεν το αντέχω που δεν τα χόρτασα. Έπρεπε να πάρουμε κι άλλα, το ξέρω. Γενικά, σου προτείνω όταν πας στον ασχημόσκυλο να παραγγέλνεις συνέχεια. Μη σταματήσεις. Αξίζει να πεθάνεις εκεί μέσα.

- Όλα τα κυρίως κοστίζουν 8-14 ευρώπουλα, πλην ενός. Θα παρακαλέσω τον φίλο piperman, κατά την αναφορά στις τιμές, κάτι που αγαπάει να κάνει και είναι εξαιρετικά βοηθητικό και χρήσιμο, αν μόνο ένα πιάτο ξεφεύγει τιμολογιακά, να μην το βάζει μαζί με τα άλλα. Αλλιώς χτυπάει στο μάτι το “8-85€ ” και αλλιώς το “8-14€ με μια εξαίρεση”. Προσωπικά με άγχωσε προτού επισκεφθώ τον ασχημόκυλο.

- Άλλη μια διόρθωση για τον φίλο piperman, το Prawn larb, ένα σουποειδές πιάτο με γαρίδες (έγραψες καραβίδες). Τουλάχιστον η ετυμολογία και η σερβιτόρα αναφέρονται σε γαρίδες. Το πιο ιδιαίτερο πιάτο των όσων δοκιμάσαμε. Πολύ νόστιμο, πολύ εξωτικό -λόγω του ανανά-, πολύ δύσκολο για κάποιους, καθώς είναι πραγματικά ιδιαίτερο. Έχει ξεκάθαρα γλυκίζουσα γεύση, όμως έχει και την οξύτητά του που το ισορροπεί, όπως ένα παιδί που προσπαθεί να κάνει σούζα και πάει να του φύγει. Δυσκολεύτηκα να βγάλω συμπέρασμα με αυτό το πιάτο. Προτείνεται, ξεκάθαρα, σαν κάτι πολύ ιδιαίτερο.

- Τελευταίο άφησα το bao. Το όνειρο από bao. Όλοι θέλαμε αυτό με το φουά γκρα και το μάνγκο, όμως η σερβιτόρα μας έπεισε να δοκιμάσουμε την pulled πάπια. Αφρώδη ψωμάκια, τέλεια πάπια, σταμναγκάθι tempura και διάφορα πικλίζοντα λαχανικά. Γευστικό έπος (4/4). Είναι τέσσερις μεγαλίζουσες μπουκιές που μπορούν να κοπούν σε 8 ενοχλητικά μικρές.

- Όταν έφτασε στο τραπέζι, πρώτα γουρλώσαμε τα μάτια και μετά βάλαμε τα γέλια. Αναπόφευκτη η σύγκριση. Το bao bun με πάπια στον ασχημόσκυλο του Χαλανδρίου έχει 4 ευρώ και κάτι ψιλά και είναι διπλάσιο. Εδώ αυτό έχει 9 και είναι το μισό. Άρα τετραπλάσια η διαφορά. Τσούζει. Ανώτερο αυτό εδώ, βέβαια. Αλλά, ίσως, όχι 4 φορές ανώτερο.

- Λάθος έκανα πριν. Τώρα πάμε στο τελευταίο πιάτο. Δες τι είχε το πιάτο: ζωμό-σάλτσα από κάρυ, μαγειρεμένο μοσχάρι, πατάτα σαν πουρέ πιο σφιχτό με σταφίδες και άλλα ψιλολοίδια μέσα της, τοματίνια, ίσως κάποιο τυρί ή κάποια λαχανικά ακόμη και ΜΠΑΝΑΝΑ. Και, θεέ μου, του πήγαινε τόσο πολύ η μπανάνα. Για να το πω πιο σωστά, δεν το χάλαγε καθόλου η μπανάνα. Σούπερ ντούπερ γεύση (4/4).

- Τι να πω? Τέσσερα πιάτα για τεσσάρι σε μια και μόνο βραδιά δεν έχω ξαναφάει. Ούτε στο E&O που τα έσπασα σε 2 βραδιές για να εντοπίσω 4 καθαρά τεσσάρια.

- Θέλω να αποτυπώσω με κάποιον τρόπο τη δυσαρέσκειά μου για ένα συγκεκριμένο θέμα, όμως είναι άδικο να θάψω βαθμολογικά ένα πεντανόστιμο μαγαζί. Γι’ αυτό απλώς θα το πω φωναχτά: ΟΙ ΜΕΡΙΔΕΣ ΕΧΟΥΝ ΛΑΘΟΣ ΜΕΓΕΘΟΣ. ΛΑΘΟΣ. ΤΟΣΟ ΛΑΘΟΣ. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΛΑΘΟΣ. ΛΑΘΟΣ. ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ?

- ΛΑΘΟΣ!!!

- Δεν με πειράζει που στα 26€, χωρίς ποτό, δεν είχα χορτάσει. Με πειράζει που δεν χόρτασα στα 2 πιάτα συν ένα dumpling κατ’ άτομο. Είναι ΛΑΘΟΣ. Μεγάλο!

- Μεγαλώστε 20-25% τις μερίδες και αντίστοιχα τις τιμές. Χίλιες φορές να δίνω τα 5 ευρώ παραπάνω επειδή θα χορτάσω με το πιάτο που ήρθε μπροστά μου, παρά να τα δίνω επειδή θα ξέρω ότι πρέπει να πάρω το ίδιο πιάτο δυο φορές.

- Εννοείται πως δεν δέχομαι το όποιο σκεπτικό πίσω από αυτή τη λαθάρα. Οι μερίδες είναι εκνευριστικά μικρές και το ίδιο θα έλεγα σε όλα τα εστιατόρια του κόσμου.

- Για να χορτάσεις και εσύ, να υπολογίζεις 30-35€ για τα βρώσιμα και φρόντισε να κάνεις όσες επαναλήψεις πιάτων χρειάζονται για να πετύχεις τον κορεσμό. Με το να “χορτάσεις” μην περιμένεις ότι εννοώ να σκάσεις. Εννοώ να μη φύγεις με παράπονο.

- Σέρβις υποδειγματικό, επεξηγηματικό και τέλειο. Μέχρι και νερό κανάτας προσφέρουν.

- Ο χώρος υπεραπλός, η μουσική σε δυνατούτσικο επίπεδο για να δίνει μια πιο μοντέρνα νότα στην έξοδό σου, ενώ τα καθίσματα έχουν μειονεκτήματα. Αφενός είναι ελαφρώς στριμωχτά, αφετέρου θα μπορούσαν να είναι πιο βολικά.

- Δυαράκι στον χώρο, που αξίζει εύκολα 2,5 ή 3/4, για να μην πλήξω τις γεύσεις ή το vfm για τη ΛΑΘΑΡΑ του μεγέθους των μερίδων. Δεν άντεξα.

Κλείνοντας, ο ασχημόσκυλος, του masterchefικού finalist του 2018, ΤΑ ΣΠΑΕΙ. Γευστικά, ελάχιστα μαγαζιά μπορούν να τον κοντράρουν αυτή τη στιγμή. Αν σου αρέσουν οι πειραματισμοί θα πάθεις την πλάκα σου, ενώ αν είσαι τύπος που προτιμάς πιο safe επιλογές και δεν σου αρέσουν οι too much μοντερνιές, δώσε στη συγκεκριμένη μια ευκαιρία και θα πάθεις και εσύ την πλάκα σου.

12 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Δεν υπάρχουν πονηρές λέξεις, μονάχα πονηρά (ή, απλώς, διαφορετικά) μυαλά.

Έτσι λέει το ρητό. Μάλλον έχει πρόβλημα το μυαλό μου γιατί κάθε φορά που σκέφτομαι το συγκεκριμένο μαγαζί το όνομα του μου χτυπάει κάπως. Στην κατάληξή του, καλά κατάλαβες. Συγνώμη για το inappropriate της υπόθεσης, αλλά, αν δεν θες inappropriate σχόλια, μην ονοματίζεις με τρόπο που θα μπορούσε να πάει προς τα εκεί.

Πάει αυτό. Το ξεπερνάμε. Υπάρχει και δεύτερο εμπόδιο όμως. Ας το αφήσουμε για τώρα, δεν είναι η στιγμή του. Ας μην ασχοληθούμε άλλο με τα εμπόδια, αλλά με την ουσία.

Η ουσία στο Mutfak είναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ.

Ο χώρος είναι μοντέρνος, με ανατολίτικα στοιχεία, ωραίο φωτισμό, όμορφα χρώματα και πιο καθαρός και από τα εσώρουχα της Κατακουζίνας.

Η εξυπηρέτηση, επιπέδου καλού εστιατορίου, με γνώσεις για να λύσει τις απορίες, πολλή ευγένεια και συνήθως κέρασμα στο τέλος. Εκεί είναι και το φάουλ της, ότι δεν είναι σταθερό το κέρασμα, αλλά προφανώς ανάλογα τα κέφια τους. Άρα μείον μια μονάδα γι’ αυτό.

Και πάμε στο καλύτερο. Την κουζίνα. Όχι τον χώρο της κουζίνας, προφανώς. Τις γεύσεις που αυτή δημιουργεί. Το μενού είναι καθαρά ανατολίτικο με μετρημένες επιλογές, όλες πολύ ποιοτικές.

Το γεύμα ξεκινάει με ένα ζέπελιν. Το Λα Βας (2,5€ για 2 άτομα). Ένα ζυμαρένιο κατασκεύασμα όσο μια μοσχαροκεφαλή. Θα σε εντυπωσιάσει, αλλά θα σε απογοητεύσει κιόλας. Πρώτα θα σε κερδίσει με το μέγεθος του, μετά θα σε χάσει όταν καταλάβεις ότι είναι μια φουσκωμένη, κούφια, λεπτή πίτα. Λίγα λεπτά μετά την άφιξή του θα αρχίσει να ξεφουσκώνει. Συνοδεύεται από νόστιμο ντιπ και αποτελεί ένα εντυπωσιακό ξεκίνημα.

Πιάτα που έχουμε δοκιμάσει:

Σαλάτα Ρόκετ (10€). Νόστιμη αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο. Έχει αρκετές πρασινάδες, τοματίνια, καρύδια και μερικά ψιλολοΐδια ακόμη. Άλλη τιμή στον κατάλογο, άλλη στην απόδειξη.

Σαλάτα ταμπουλέ (7€). Φρεσκότατη, δροσερότατη, ποιοτικότατη. Όπως πρέπει να είναι κάθε ταμπουλέ.

Φαλάφελ (8€). Πέντε ρεβυθοκεφτέδες, με σως ταχινιού, λαχανικά και μια όχι και τόσο γευστική πίτα. Οι κεφτέδες αυτοί έπρεπε να είναι το υπόδειγμα στον τσελεμεντέ του φαλάφελ. Απίστευτα νόστιμοι, τραγανοί και πετυχημένοι. Εξαιρετική εκτέλεση.

Πατάτες με αυγά και σουτζούκι (8-9€). Έχουν ξαναυπάρξει άραγε σε ένα πιάτο πιο καλοτηγανισμένες πατάτες, ποιοτικό σουτζούκι και αυγά τόσο τέλεια φτιαγμένα όσο της γιαγιάς σου στο χωριό? Μόνο εδώ ίσως. Από την όψη του πιάτου και μόνο καταλαβαίνεις την ποιότητα των υλικών. Άψογη εκτέλεση ενός συνηθισμένου πλέον πιάτου. Από τις καλύτερες εκδοχές στην πιάτσα. Βάζει κάτω, ποιοτικά, όλα τα γνωστά μας μεζεδοπωλεία που πετυχαίνουν αυτή τη γεύση με περισσότερο αλάτι κλπ, ενώ εδώ αρκεί απλώς η φοβερή ποιότητα και επεξεργασία των πρώτων υλών.

Μοσχάρι σις κεμπάπ (18€). Αρκετά κομμάτια από ένα μεγάλο μοσχαρίσιο σουβλάκι, με ψητά λαχανικά, αρωματικό ρύζι και την χαζή πιτούλα που ήταν και στο φαλάφελ. Τι να πεις για αυτό το μοσχάρι? Πραγματικά ο μάγειρας στο Mutfak δεν αστειεύεται. Το κρέας συνταρακτικά μαριναρισμένο και ψημένο, μαλακό όσο δεν πάει, με ιδανικό χρώμα και εθιστική γεύση.

Αυτά. Δεν είναι πάρα πολλά, αρκούν όμως για να βγει το εξής συμπέρασμα. Ότι μαγειρεύουν στο Mutfak το φτιάχνουν απίστευτα καλά, χρησιμοποιώντας τα καλύτερα υλικά. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το πόσο νόστιμα, καλοψημένα και ποιοτικά ήταν και τα τρια ζεστά πιάτα που πήραμε. Όλα για 10/10.

Επιστρέφοντας στα εμπόδια όμως, το δεύτερο από αυτά είναι το κόστος. Θες, εύκολα, 30€ και παραπάνω για ένα πλήρες γεύμα στο Mutfak. Για τη συγκεκριμένη κουζίνα, που την έχουμε συνδέσει με περισσότερα λαχανικά, λιγότερο μοσχάρι και λιτούς παραδοσιακούς χώρους, αυτά τα χρήματα ακούγονται πολλά, στους πιο πολλούς τουλάχιστον. Ακούγεται πολύ για ρεβίθια, πλιγούρι και ένα πιάτο με μοσχάρι να χρειάζεσαι 25€ και να μην χορταίνεις - χωρίς μπουκάλι κρασί φυσικά. Γι’ αυτό και είναι δύσκολο να το κάνει κάποιος στέκι του. Τουλάχιστον ο μέσος κάποιος.

Αν, λοιπόν, δεν σε απασχολεί το οικονομικό, για Γλυφάδα μιλάμε άλλωστε, να ξέρεις ότι στο Mutfak μπορείς να φας ΠΕΝΤΑΝΟΣΤΙΜΑ ανατολίτικα φαγητά, φοβερής ποιότητας και μαγειρέματος, σε χώρο υψηλών προδιαγραφών, με αντίστοιχη εξυπηρέτηση.

05 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Άφησε για λίγο τις προσδοκίες σου στην άκρη.

Δεν έχει σημασία τι έχεις σκεφτεί για το Dos Hermanos. Δεν έχει σημασία που αν δεν έχεις ξαναπάει, από τις κριτικές και μόνο, περιμένεις να γευτείς ένα από τα πιο νόστιμα μεξικάνικα στην πόλη. Μην ασχοληθείς με τις σκέψεις σου για το κόστος, ούτε για τα λάθη της εξυπηρέτησης, όταν πρόκειται για πράγματα που μπορούν να συμβούν οπουδήποτε.

Άστα στην άκρη αυτά.

Απόλαυσε τον απίθανο χώρο. Τα υπέροχα φυτά, τα άνετα καθίσματα, τον όμορφο φωτισμό. Τα απίστευτα πολλά χρώματα και την υπερτέλεια διακόσμηση. Λίγα μαγαζιά στην Αθήνα έχουν τόσο τέλειο, χαλαρωτικό αλλά και παιχνιδιάρικο χώρο. Απόλαυσέ το.

Απόλαυσε τις στιγμές σου εκεί μέσα. Πιες κάποιο από τα ωραία κοκτέιλ και δοκίμασε μερικά από τα πιάτα του πλούσιου μενού. Μην δώσεις σημασία στο ότι δεν θα χορτάσεις με το κλασικό 20άρικο που χορταίνεις σχεδόν σε όλα τα άλλα μεξικάνικα. Είναι εντάξει. Δώσε 25€ και δεν θα σου κακοφανεί το μέγεθος των πιάτων, που είναι λίγο πιο μικρό από ότι περίμενες. Άσε τις προσδοκίες σου στην άκρη, είπαμε.

Αν σε ενοχλούν, στο μάτι, τα μικρά πιάτα μην πάρεις μπουρίτο. Αν δεν σε ενοχλούν τα καυτερά πιάτα δοκίμασε το ψαρονέφρι με μάνγκο που όλοι το εκθειάζουν. Απόλαυσε το πόσο όμορφα στημένα είναι τα πιάτα και την ποικοιλοχρωμία τους! Απόλαυσε τα χειροποίητα νάτσος που έρχονται σαν καλωσόρισμα. Φάε σίγουρα τα μαύρα που στην αρχή θα τα περάσεις για χαρτοπετσέτες. Είναι εξαιρετικά.

Παίξε με τα fajitas. Όλοι κρύβουμε έναν φαχιτάκια μέσα μας. Πειραματίσου. Με πόσους διαφορετικούς τρόπους μπορείς να κλείσεις την τορτίγια? Ζήτα και άλλες αν δεν σου φτάσουν. Αλλά μην ενοχληθείς που θα έχουν φέρει λίγες και μικρές.

Γενικά μην ενοχληθείς με τίποτα. Ζήσε τη στιγμή σε αυτόν τον μαγευτικό χώρο.

Αυτά μου έλεγα εκείνο το βράδυ και πέρασα υπέροχα. Αυτά λέω και σε σένα.

29 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Ανούσια κριτική, αλλά θα την κάνω, γιατί αφενός πλέον οι ανούσιες θα είναι περισσότερες (όχι ότι αυτό είναι κακό, ωστόσο, αφού η παλιά μέθοδος φάνηκε να υποκύπτει στη φθορά του χρόνου), αφετέρου το μαγαζί το αξίζει.

Τι αξίζει?

Αξίζει κάποιος να πει πόσο φθηνός είναι ο Ναργιλές. Πόσο vfm μπορείς να τη βγάλεις καλοπερνώντας εκεί.

Είναι ένα πολύ ιδιαίτερο μαγαζί βέβαια, καθώς δεν απευθύνεται σε όλους. Είναι ιδανικό για φοιτητές και λίγο μεγαλύτερους από φοιτητές, ή έστω σαν συνοδός φοιτητών στην παρέα. Δεν προσφέρει ιδιαίτερο φαγητό, ούτε κάτι περισσότερο από το τυπικό στην εξυπηρέτηση και τον χώρο.

Η εξυπηρέτηση είναι φιλική, αλλά, συνήθως, τρέχει ένας για όλους, άρα ίσως γίνουν κάποια λάθη ή/και καθυστερήσεις.

Ο χώρος είναι συμπαθητικός και γλυκούτσικα, για μεζεδοπωλείο-ρακομελάδικο διακοσμημένος, ωστόσο όχι απίστευτα καθαρός, όπως συνηθίζεται, άλλωστε, σε πολύ φθηνά μέρη που απευθύνονται σε φοιτητές.

Το φαγητό μέτριο, με νοστιμιές σε αρκετούς μεζέδες, αλλά και ξεκάθαρη έλλειψη ταυτότητας και ποιότητας. Μην πας στον Ναργιλέ ψάχνοντας ένα φοβερό ή έστω πολύ καλό μεζεδοπωλείο.

Πήγαινε για να πιεις κρασάκια και ρακές, για να κάνεις ναργιλέ και ενδιάμεσα να τσιμπάς decent μεζέδες σε τιμές με τις οποίες θα γελάς. Θα γελάς πολύ. Κι αν κάνεις και κράτηση από το συνεργαζόμενο σάιτ, πετυχαίνοντας την έκπτωση 20%, θα σε πιάσει νευρικό γέλιο, καθώς δύσκολα θα δώσεις διψήφιο νούμερο ευροπούλων. Εγώ, δηλαδή, για 2 λίτρα κρασί, 7-8 μεζέδες και ναργιλέ, για 5 άτομα, έδωσα 8,5€ (με την έκπτωση). Αλλιώς θα έδινα 10,5€ περίπου. Και πήρα τα ακριβά τους πιάτα. Πανάκριβοι.

- Από νοστιμιές δοκίμασε σίγουρα τις μπουκιές κοτόπουλου με μέλι, τον μπεκρή μεζέ και τις φλογέρες. Decent επιλογές.

18 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Τον Παύλο δεν τον ήξερα προσωπικά. Δεν θα το ήθελα κιόλας. Γιατί δεν είχε ιδέα από φαγητό. Γρι. Πρέπει, θα μου πείτε, όλοι όσοι ξέρω να ξέρουν από φαγητό? Εντάξει, όχι. Δεν πρέπει. Όταν γράφω κριτικές όμως πρέπει. Τελεία και Παύλος.

Κι αυτός δεν έχει ιδέα. Τον έχει χαλάσει η δόξα, το χρήμα, η εποχή. Δεν ξέρω τι. Υπάρχουν, κιόλας, άνθρωποι που τον συμπαθούν. Άκουσον άκουσον. Ίσως να τον συμπαθούν γιατί ξέρει να φέρεται σωστά. Ως βασιλιάς, ξέρει πολύ καλά πως να πει αυτό που πρέπει τη στιγμή που πρέπει. Και αυτό μετράει. Ξέρει, για παράδειγμα, πως να επανορθώσει όταν σου φέρει την πίτσα σου χωρίς το προσούτο και το λάδι τρούφας που έλεγε η συνταγή ότι έπρεπε να περιέχει (μας έφερε ζυμάρι με τυρί και κρεμμύδι). Θα σου φέρει καινούρια με τη μια και θα προσφερθεί να σε κεράσει και οποίο γλυκό από τον κατάλογο θέλεις στο τέλος. Έξυπνος και έμπειρος.

Δεν ξέρει όμως να τρώει και αυτό δεν παραβλέπεται. Προσπαθεί να είναι μοντέρνος, το είδε μάλλον στην tv, αλλά ούτε τη βάση δεν καταφέρνει να πιάσει. Καλύτερα να μείνει στα κλασικά, της εποχής του.

Γιατί το λέω αυτό, θα ρωτήσεις.

Γιατί δεν γίνεται να παραγγέλνω αυγά με σως μπερναντεζ, σπανάκι και μανιτάρια και τελικά να τρώω μόνο το μπεργκερόψωμο πάνω στο οποίο εκείτοντο. Μου συμβαίνει πιο σπάνια από μια φορά τον χρόνο να αηδιάσω με αυτό που έχω μπροστά μου και ο Παύλος το κατάφερε. Γι' αυτό είναι καλή λύση, πάντα, τα πιάτα στη μέση και όχι να παίρνει ο καθένας το πιάτο του. Γλιτώνεις τις δυνατές απογοητεύσεις. Η φίλη που διάλεξε το αντίστοιχο πιάτο, αλλά με σως χολαντεζ και προσούτο, βίωσε περίπου το ίδιο συναίσθημα, αλλά, τουλάχιστον, αυτή τη φορά η σως ταίριαζε στο ψωμί, άρα άξιζαν 2/5 υλικά του πιάτου. Βελτίωση, ξεκάθαρα.

Είπα κάτι και για πίτσα όμως, σωστά? Αφού διόρθωσε το τραγικό λάθος του, ο Παύλος σέρβιρε μια προσεγμένη πίτσα με αχλάδι, μοτσαρέλα, προσούτο, καραμελωμένο κρεμμύδι και λάδι τρούφας. Το αχλάδι σε ποσότητα που μόνο ως αναφορά στον κατάλογο το παρατηρείς. Το κρεμμύδι απλώς αρκετά βρασμένο, για καραμέλωμα ούτε λόγος. Το προσούτο κατ’ άλλους καπνιστό και ωραίο, κατ’ εμέ ξεκάθαρα κακό. Η τρούφα το έσωζε, μύριζε υπέροχα. Όπως συνηθίζει. Αυτά όμως δεν ήταν τίποτα (τι μας λες τώρα?). Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν η προπολεμική ζύμη. Αυτή που είχαν οι πιτσαρίες της γειτονιάς πριν 20 χρόνια. Η ψωμένια. Ούτε καν η τυπική αφράτη των αλυσίδων. Ψωμένια. Καμία σχέση με τις Ιταλικού τύπου ζύμες που θα φας σε διάφορα άλλα μαγαζιά. Είναι τόσο βαρετή η ζύμη, που αξίζει να φας τέτοια πίτσα μονάχα αν έχεις αφήσει όλα τα άλλα πιάτα του βασιλιά ανέγγιχτα, λόγω αηδίας. Όπως εγώ.

Είπα κάτι και για γλυκό. Στηρίχτηκα σε αυτό. Τον πίστεψα. Πίστεψα ότι με μια γλυκάρα θα ανατρέψει την κατάσταση και θα φύγουμε με χαμόγελο. Όταν η κοπέλα του σέρβις μας είπε ότι ο Παύλος ζήτησε να μας κεράσουν γλυκό σαν συγνώμη για το λάθος της πίτσας, ξέραμε ήδη τι θα ζητήσουμε. Το banofee. Το είχαμε μπανίσει πριν καν δούμε τα αλμυρά, όταν πρωτοκάτσαμε. Ευκολάκι. Ήρθε το εξής δημιούργημα μετά από 20 μόνο λεπτάκια, καθώς προφανώς στήθηκε εκείνη την ώρα και θα τρώγαμε φρέσκο πράγμα: βάση από σπασμένα, σε μεγάλα κομμάτια, digestive και πτι μπερ, από πάνω λίγες μπανάνες, από πάνω μια περίεργη κρέμα, από πάνω σαντιγί και από πάνω salted (δεν ήταν) caramel σως. Είναι, εύκολα, το χειρότερο μπανόφι της ζωής μου μέχρι στιγμής. 1. τα μπισκότα ήταν από το σούπερ μάρκετ, 2. δεν μπήκαν καν στον κόπο να φτιάξουν μια βάση μπισκότου, 3. λόγω του ότι ήταν σε μεγάλα κομμάτια υπήρχαν κενά αέρος στις μπουκιές σου, 4. ανάμεσα σε μπισκότα και μπανάνα δεν υπήρχε κρέμα (θα έπρεπε) για να τα “δένει” και πολλά άλλα τέτοια ερασιτεχνικά σφάλματα. Γιατί γίνεσαι μοντέρνος Παύλο? Μείνε στα της εποχής σου αν δεν μπορείς.

Άφησα το καλύτερο, όμως, σχετικά με τον Παύλο για το τέλος. Εκείνα τα παλιά χρόνια η ζωή κυλούσε με διαφορετικούς ρυθμούς. Δεν είχανε ίντερνετ, δεν είχανε μηχανές, δεν είχανε την αίσθηση για τον χρόνο που έχουμε σήμερα. Ο Παύλος, ως παραδοσιακός τύπος, αυτό το έχει κρατήσει μέχρι σήμερα. Αν πας, υπολόγιζε να περιμένεις 30-60 λεπτά μέχρι να έρθουν να πάρουν την παραγγελία σου και άλλα 20-30 λεπτά για κάθε διαφορετικό πιάτο που θα έρχεται. Συνολικά εμείς για να φάμε 4 πιάτα χρειαστήκαμε 3 ώρες στο νερό. Και πρόσεξε: δέκα λεπτά είδαμε τον κατάλογο και όλες τις υπόλοιπες στιγμές απλώς περιμέναμε.

Για να μην σε κουράζω άλλο, αν πας, θα έχεις κάνει πατάτα. Αν όμως πας, κάνε σου τη χάρη να μην πάρεις τίποτα από όσα σου ανέφερα. Ίσως σταθείς πιο τυχερός. Καλύτερα πήγαινε μόνο για καφέ, θα είναι μια χαρά.

· Κόστος πολύ νορμάλ για την περιοχή, γι' αυτό και το 2/4 στο vfm.