Loader

Vaggg

Κριτικές: 106
Μέλος από: Νοε 2016

Εμφάνιση:

18 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
1-9

Αρκετοί πεπειραμένοι και πετυχημένοι Σεφ (Cookoovaya, αν σας λέει κάτι) ένωσαν τις δυνάμεις τους, για να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν το μεγάλο πρόβλημα της Αθήνας, το σουβλάκι. Και δη, το πιτόγυρο. Γιατί από καλαμάκια (ή σουβλάκια) πάμε καλά σε αυτήν την πόλη, αλλά στον γύρο, πραγματικά, δυσκολευόμαστε.

Είναι τόσες οι πόλεις της Ελλάδας που νικούν από τα αποδυτήρια το αθηναϊκό σουβλάκι, που κάτι έπρεπε να γίνει με αυτό το θέμα.

Που το νικούν όμως? Και που δεν το νικούν, βασικά. Στο μέγεθος, στη γεύση, στη φρεσκότητα των υλικών, στο ψιλοκόψιμο του γύρου, στις πάπρικες και τις ρίγανες από πάνω, παντού.

Έτσι λοιπόν γεννήθηκε το Hoocut. Λέγεται πως ήρθε για να ανατρέψει τα δεδομένα, διαφέροντας από το μέσο σουβλατζίδικο. Διαφημίζεται φουλ από το πρώτο λεπτό που γεννήθηκε.

Gourmet, ποιοτικό, τελειοποιημένο και νόστιμο, είναι οι κυριότεροι χαρακτηρισμοί που του αποδίδονται.

Τι συμβαίνει όμως στην πραγματικότητα? Αξίζει? Ή είναι όλα ένα καλό προπαγανδιστικό ψέμα, μια διαφημιστική υπερβολή?

Να τα πάρουμε με τη σειρά όμως.

Το Hoocut βρίσκεται στην πλατεία Αγίας Ειρήνης. Έχει κάποια σταντ για γρήγορο φαγητό εντός και εκτός, έχει και έναν υπέροχα φτιαγμένο εσωτερικό χώρο εξυπηρέτησης-ανοιχτής κουζίνας. Είναι παραπάνω από εμφανές το χρήμα που έχει πέσει στη διαμόρφωση του χώρου, τον οποίο ο πελάτης, κατά κύριο λόγο, παρατηρεί, μα δεν απολαμβάνει. Δηλαδή, η τεράστια ανοιχτή κουζίνα είναι υπέροχη, μα ο χώρος που κάθονται οι πελάτες είναι μικρότερος και λιγότερο εντυπωσιακά διακοσμημένος.

Η εξυπηρέτηση γίνεται με παραγγελία στο ταμείο και την παραχώρηση beeper από αυτά που δεν σταματάνε να δονούνται και να φωνάζουν μέχρι να τα επιστρέψεις. Τυπική fastfoodίστικη αντιμετώπιση του πελάτη.

Και περνάμε στο φαγητό. Δηλαδή τυλιχτά (2,2-2,5€), σαλάτες (6,5-7,5€) και μερίδες μόνο με κρέας ή με πατάτες και κρέας (6,7-8,8€).

Καταρχάς, πρέπει να σημειωθεί από το ξεκίνημα ότι το Hoocut, πράγματι, δεν είναι σαν τα άλλα σουβλατζίδικα. Το σουβλάκι του, βασικά, δεν είναι σαν τα άλλα σουβλάκια.

Θα αναρωτηθείς, τώρα, τι τσαχπινιά μπορεί να κάνουν οι κύριοι στο σουβλάκι τους ώστε να διαφέρει. Η απάντηση είναι ότι πριν το σερβίρουν, το βάζουν στο πλυντήριο, σε υψηλή θερμοκρασία, και “μπαίνει”. Έτσι, το σουβλάκι που θα πάρεις στα χέρια σου θα είναι το πιο μικρό σουβλάκι που φανταζόσουν ότι μπορεί να υπάρξει. Εκτός αν έχεις τη φαντασία του Μικρού Πρίγκιπα και πιστεύεις ότι ένα σουβλάκι μπορεί να είναι πιο μικρό από την παλάμη σου, οπότε πάω πάσο.

Η “έξυπνη” κίνηση του Hoocut που διαφοροποιεί το μικρό σουβλάκι του από τα άλλα, μικρά, σουβλάκια της αγοράς είναι ότι, σε αντίθεση με τους άλλους, οι οποίοι, απλώς, βάζουν πολύ λίγα υλικά στην πίτα τους, στο εν λόγω μαγαζί φτιάχνουν το πιτόγυρο σε πολύ μικρότερες πίτες από τις συνηθισμένες.

Κάνουν και άλλες καινοτομίες όμως. Παίζουν τεχνηέντως με τα είδη και την ποιότητα του κρέατος. Έτσι, μπορείς να δοκιμάσεις πίτες με γύρο χοιρινό, κοτόπουλο, βοδινό και προβατίνα. Τα κρέατα είναι όλα τύπου φιλέτο, ψιλοκομμένα στη μορφή του αγαπημένου γύρου.

Ας ανοίξουμε μια παρένθεση τώρα.

Εδώ και, περίπου, δύο χρόνια η φίλη μου η Αλκμήνη τα έχει μπλέξει με τον Ισίδωρο. Και το πάνε σοβαρά οι άτιμοι. Ο Ισίδωρος, που λέτε, πριν κάνα χρόνο πήρε μεταγραφή στη δουλειά του και τον πήγανε στα Μέγαρα. Είναι κοινωνικός, μόρτης και καλοφαγάς και γρήγορα άρχισε να ξετρυπώνει διαμάντια. Ένα από αυτά είναι το μαγικό κρεοπωλείο που φιλετάρει μπούτια προβατίνας, τα μαρινάρει με μαγικό τρόπο και στα πουλάει για να σε κάνει να μην αντέχεις μακριά τους. Νοστιμότερο κρέας για ψήσιμο στο σπιτικό bbq απλώς δεν υπάρχει. Αν σκέφτεσαι τώρα ότι υπάρχει, γιατί εσύ έχετε δοκιμάσει το τάδε τέλειο κρέας στο χωριό σου, όχι, δεν υπάρχει. Λυπάμαι.

Κλείσιμο παρένθεσης.

Ε, λοιπόν, το Hoocut, έχει πολύ γευστική προβατίνα. Σχεδόν σαν κι εκείνη στα Μέγαρα. Αξίζει να τη δοκιμάσεις. Δεν είναι σκληρή, ούτε μυρίζει. Σε αντίθεση με τον βοδινό γύρο, ο οποίος δεν έχει την πιο θελκτική μυρωδιά (ναι, ανάποδα από ότι θα περίμενε κανείς). Χοιρινό και κοτόπουλο είναι σε καλά επίπεδα, αλλά δεν θα πας στο Hoocut για αυτά.

Για να γευθείς την υπέροχη προβατίνα έχεις τρεις επιλογές:

1. Τυλιχτό (2,5€): μην το πάρεις. Προς Θεού μην πάρεις ένα τυλιχτό που είναι μικρότερο από την παλάμη σου και κοστίζει όσο ένα κανονικό. Δεν πετυχαίνει δα και κάναν μοναδικό συνδυασμό γεύσεων μαζί με τα υπόλοιπα υλικά. Τα βάζουν, μάλιστα, όλα κυρίως στην κορυφή, έτσι ώστε το κάτω μέρος του να είναι μόνο πίτα και κρέας.

2. Μερίδα κρέας (8,8€): μπόλικος προβατόγυρος, μερικές πίτες underneath, κρεμμύδι, ντομάτα, τζατζίκι και πάπρικα. Αν θες να γευθείς κρέας, αυτή είναι μια αξιόπιστη λύση.

3. Μερίδα πατάτες με κρέας (8,8€). Αν η παραπάνω επιλογή σου φαίνεται μπουχτιστική, μπορείς να δοκιμάσεις αυτήν εδώ, όπου η πατάτα δίνει μεγαλύτερη ποικιλία στις γεύσεις. Όταν λέμε πατάτα εννοούμε χρυσαφένιες μεν, πιθανώς προτηγανισμένες δε. Συμπαθητικές, αλλά όχι από το πάνω ράφι. Τα συνοδευτικά της είναι τα ίδια με τα παραπάνω. Αυτή η μερίδα θα έπρεπε να είναι πιο φθηνή, μιας και έχει λιγότερο κρέας από την προηγούμενη, όμως σιγά μη μας κάνανε τη χάρη.

Τα παραπάνω μπορείς να τα δοκιμάσεις και με τα υπόλοιπα προσφερόμενα κρέατα, όμως μην το κάνεις, μιας και θα δώσεις περισσότερα λεφτά για κάτι που έχεις ξαναφάει.

Tipάρα: ΜΗΝ προτιμήσεις το βοδινό έναντι της προβατίνας σαν το “κάτι ιδιαίτερο” που θα δοκιμάσεις στο Hoocut, ελπίζοντας ότι θα μυρίζει λιγότερο και θα είναι πιο μαλακό. Μυρίζει περισσότερο, και δεν είναι πιο μαλακό. Καλύτερα να το προσπεράσεις τελείως. Ειδικά στη μορφή τυλιχτού, στην οποία συνδυάζεται με άγευστο γιαούρτι. Για να καταλάβεις τη διαφορά, το τυλιχτό με προβατίνα παντρεύει την πιο έντονης γεύσης προβατίνα με το επίσης έντονης γεύσης τζατζίκι και το τυλιχτό με βοδινό, το κρέας του οποίου είναι πιο ήπιο γευστικά, περιέχει το, επίσης, πιο ήπιο γιαούρτι. Είναι too much ήπιο, στα όρια του άγευστου.

Είτε καθίσεις, είτε τα πάρεις πακέτο, όσα ζητήσεις θα σου έρθουν σε συσκευασία πακέτου, μιας και το κατάστημα δεν διαθέτει σερβίτσια. Ούτε καν για τις μερίδες. Φυσικά, συσκευασία πακέτου σημαίνει όμορφα χαρτονένια κουτάκια, με το logo του μαγαζιού τυπωμένο, όμως αυτό δεν σώζει, ιδιαίτερα, την κατάσταση η οποία φωνάζει “φάε και φύγε γρήγορα” από χιλιόμετρα.

Οπότε, συμπερασματικά, το θέμα είναι απλό: αν ξέρεις που να βρεις πεντανόστιμο φιλέτο προβατίνας, δεν υπάρχει κανένας λόγος να πας στο Hoocut. Αν πάλι αναρωτιέσαι “τι θα πει νόστιμο φιλέτο προβατίνας?” και θες να δοκιμάσεις την εν λόγω σουβλασερί, κάνε μια επίσκεψη. Απόφυγε τα τυλιχτά, πάρε μερίδα και εστίασε στο πρόβατο. Θα σ’ αρέσει.

09 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Όταν θα μιλάς για τη Χρύσα Χρύσα θα σέβεσαι. Δεν θα κάνεις λογοπαίγνια και αστεία τύπου “Χρύσα Χρύσα, όπως καρέτα καρέτα”. Θα σέβεσαι, διότι η Χρύσα το αξίζει.

Είναι λίγα τα εστιατόρια τα οποία σου προσφέρουν μια ποιοτική και εκλεπτυσμένη εμπειρία χωρίς να σε γδέρνουν ή να σε βασανίζουν με τα τερτίπια τους. Η Χρύσα είναι ένα από αυτά.

Έχει εμφάνιση λιτή, μα αποπνέει σοβαρότητα και ποιότητα. Πίσω από τις γκρίζες αποχρώσεις και το βιομηχανικό στυλ, θα συναντήσεις σχολαστική καθαριότητα, καλά σερβίτσια, άνετα τραπέζια και μια ατμόσφαιρα που ακροβατεί, με τέχνη, ανάμεσα στην οικειότητα και τη λεπτότητα. Δεν είναι χαλαρή, μα ούτε υπερκυριλέ. Είναι ότι πρέπει για ένα σοβαρό γεύμα με τους συνεργάτες σου μετά τη δουλειά, για ένα ρομαντικό δείπνο ή για μια οικογενειακή έξοδο, αν τα παιδιά σου πάνε από γυμνάσιο και πάνω (γιατί είναι και λίγο της ησυχίας).

Θα τη σέβεσαι, επιπλέον, για το φοβερό της σέρβις. Ευγένεια θες? Θα σκλαβωθείς. Βασικά, θα νιώσεις βασιλιάς. Σε νοιάζει να εξυπηρετηθείς γρήγορα και να σου λυθούν όλες οι απορίες? Πες το κι έγινε! Ίσως σου φανεί λίγο δήθεν το ύφος των σερβιτόρων, αλλά δεν είναι. Μέχρι και μουσική στα κρυστάλλινα ποτήρια τους θα σε αφήσουν να παίξεις αν το θελήσεις.

Όσο για το φαγί, από την πρώτη σου ματιά με τον κατάλογο καταλαβαίνεις ότι το έχουν δουλέψει το θέμα. Στο περιεκτικό μενού της (25 πιάτα), η Χρύσα παίζει με τέχνη ανάμεσα στο παραδοσιακό και το γκουρμέ. Και όλα αυτά, χωρίς να γδέρνει, όπως είπαμε. Συγκεκριμένα προσφέρει 6 σαλάτες έναντι 5,5-9,5€, 10 ορεκτικά στα 4-8,5€ και 9 κυρίως στα 8-16€.

Tips και σημαντικές πληροφορίες για την παραγγελία σου:

• Το ψωμί χρεώνεται 2,5€, μια και καλή. Όπου ψωμί εννοούνται ψημένα λευκά και μαύρα καρβελάκια-όνειρο, συνοδεία ελιών. Από τα πολύ καλά κουβέρ της πιάτσας, αν και θα ήταν ακόμη πιο υπέροχο να συνοδευόταν από κάποιο ντιπ για ντιπ. Το νερό θα είναι κανατέ, αν το θες.

• Ζεστή πατατοσαλάτα με χωριάτικο λουκάνικο και σάλτσα τσένταρ (8,5€) vs Ανάμεικτα σαλατικά με ζεστή μελιτζάνα, κατσικίσιο τυρί, καρύδια και βαλσάμικο (9,5), σημειώσατε άσσο. Στη δεύτερη, η ζεστή μελιτζάνα, σε συνδυασμό με το ψημένο τυρί, δημιουργούν ένα ενοχλητικά ζεστό αποτέλεσμα σε μια σαλάτα που χρειάζεται να σου βγάζει και λίγη δροσιά. Η πατατοσαλάτα πάλι, όταν βάλεις στο πιρούνι σου λίγο από όλα σε συνεπαίρνει.

• Οι πολύ νόστιμες Πατάτες με ρίγανη και χονδρό αλάτι πελάγους (4€) είναι σε πολύ καλή ποσότητα για, έως και, 4 άτομα.

• Δεν θα χάσεις για κανένα λόγο τα Τηγανητά θράψαλα με λεπτοκομμένο κολοκύθι (8,5€). Είναι τηγανισμένα στην εντέλεια, λουσμένα διακριτικά με βαλσάμικο το οποίο τους δίνει μια υπέροχη νότα. Ίσως θες να δοκιμάσεις κρεατικά και δεν σου κολλάει το θράψαλο στην παραγγελία. Δεν πειράζει. Η μόδα πλέον επιτάσσει αχταρμά. Τόλμησέ το. Αξίζει.

• Τα μοσχαρίσια Κεφτεδάκια γιαουρτλού με δυόσμο (7,5€) είναι από τα πιο κρεατένια που έχω δοκιμάσει, σφύζουν από ποιότητα. Έχουν και λεπτοκομμένα πιτάκια για παρέα. Δεν χάνεις και τίποτα αν δεν τα πάρεις, όμως, καθώς τους λείπει το “κάτι” που κάνει τη διαφορά. Το ίδιο και με τα Νιόκι με γκοργκοντζόλα, σολομό και μπρικ (12€), το ίδιο και με το Κατσικάκι στη λαδόκολλα με μαρινάδα από λευκό κρασί, μέλι και θυμάρι (12€). Όλα είναι ποιοτικά όσο δεν πάει, ευπαρουσίαστα και καλομαγειρεμένα, μα κινούνται σε πολύ τυπικά γευστικά μονοπάτια. Δεν θα τα μετανιώσεις, μάλιστα, μπορεί και να τα ευχαριστηθείς πολύ, απλώς δεν θα εκπλαγείς γευστικά.

• Σε τυπικά γευστικά μονοπάτια δεν κινείται το Ψαρονέφρι ογκρατέν με πατάτες και μουστάρδα (10€), αλλά μην το πάρεις, γιατί τα μονοπάτια στα οποία κινείται είναι λάθος. Και σε αυτή την περίπτωση, η ποιότητα και το ψήσιμο του κρέατος είναι όλα τα λεφτά. Η γεύση, πάλι, είναι σε ύφος “πάμε γι' άλλα”.

• Κεφάλαιο Γλυκά. Από αυτά πάρε όποιο θες. Κοστίζουν 5,5-6€ και, πραγματικά, επιβεβαιώνουν τα σχόλια που έχουν γραφτεί σε προηγούμενες κριτικές, για το ότι είναι σούπερ. Ειδική μνεία αξίζει στον Σιμιγδαλένιο Χαλβά με φιστίκι Αιγίνης, κρέμα και καραμέλα και το Cheesecake με μέλι. Στην περίπτωση του χαλβά, η Χρύσα έχει μετατρέψει ένα βαρετό γλυκό σε βελούδινη αποκάλυψη, χάρη στο συνδυασμό του με την καραμέλα. Προσκυνώ. Το τσίζκεικ από την άλλη, ίσως σε μπερδέψει καθώς, ουσιαστικά, είναι 97% κρέμα, 2% βάση μπισκότου και 1% καφές ή κακάο στην κορυφή. Η κρέμα με το μέλι είναι απλώς υπέροχη. Ίσως να της πήγαινε λίγο παραπάνω από το υπέροχο τραγανό μπισκότο που είχε σαν βάση. Πάντως σίγουρα είναι από τα καλύτερα κρεμώδη γλυκά της πιάτσας.

• Πες ΝΑΙ στο χύμα λευκό της Χρύσας. Θα σου φέρουν και τα κρυστάλλινα κολονάτα που χρειάζονται για να το απολαύσεις πλήρως. Και θα το απολαύσεις, διότι είναι απλώς υπέροχο.

Για τα μπικικίνια το θέμα πάει ως εξής:

α) Πλήρες γεύμα δύο ατόμων: 24-30€, το άτομο, με ποτό.
β) Τσίμπημα δύο ή παραπάνω ατόμων: 17-23€, το άτομο, με ποτό.

Και πάμε στην επεξήγηση των παραπάνω δηλώσεων, οι οποίες θα παίζουν αρκετά, στο μέλλον, για περισσότερη ακρίβεια στον υπολογισμό του πιθανού κόστους:

• Πλήρες γεύμα για δύο άτομα σημαίνει ψωμί, 1 σαλάτα, 1 ορεκτικό, 2 κυρίως, 1 γλυκό και 2 ποτήρια ή ½ λίτρο κρασί χύμα.
• Τσίμπημα δύο ή παραπάνω ατόμων σημαίνει ψωμί, 1 σαλάτα, 2 ορεκτικά, 1 κυρίως και κρασί ή ψωμί, 1 σαλάτα, 2 κυρίως και κρασί.

Οπότε, με λίγη προσοχή στην παραγγελία είναι εύκολα επιτεύξιμη η κατηγορία 17-25€, για το γεύμα σου στη Χρύσα.

Όταν θα πας, να θυμάσαι, θα εξυπηρετηθείς εξαιρετικά. Να ντυθείς όμορφα. Παρότι ο χώρος δεν είναι για κουστούμι, σηκώνει εύκολα λίγο καλύτερο ντύσιμο. Να δοκιμάσεις σίγουρα το υπέροχο Θράψαλο, την Πατατοσαλάτα με τσένταρ και τα υπέροχα γλυκά της Χρύσας. Να μη φοβηθείς το εξαιρετικό λευκό κρασί της και μην αρνηθείς το σούπερ ψωμί της. Στο τέλος θα πληρώσεις, ίσως 5€ πιο πάνω από ότι σε κάποιο συνηθισμένο μεζεδοπωλείο, από τα καλής ποιότητας, δίκαιη τιμή.

Τη Χρύσα θα τη σέβεσαι. Το αξίζει.

03 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Τι ξέρεις και τι δεν ξέρεις για το Σάββας Κεμπάπ:

Αν δεν έχεις ξαναπάει, δεν ξέρεις τίποτα. Κατάλαβέ το. Απλώς πιστεύεις ότι έχεις ακούσει από τρίτους, αν έχεις ακούσει κάτι δηλαδή.

Οπότε, τι πιστεύεις και τι όχι για το Σάββας Κεμπάπ?

- Πιστεύεις ότι στο σημείο που βρίσκεται είναι μόνο για τουρίστες.

- Πιστεύεις ότι, για να είναι δίπλα στα κλασικά μαγαζιά της πλατείας του Μοναστηρακίου, θα είναι μία από τα ίδια.

- Πιστεύεις ότι, αφού είναι αλυσίδα και σε συνδυασμό με τα παραπάνω, θα σερβίρει μέτριο και τυποποιημένο φαγητό.

Τα πιστεύεις αυτά, σωστά?

Κι εγώ τα πίστευα και, εν μέρει, συνεχίζω. Εν μέρει, διότι, μετά από δύο επισκέψεις, η άποψή μου έχει μετατοπιστεί αρκετά. Από το "Προτιμώ να μου βάλουν τηγανητά αυγά (με φέτα και σουτζούκι) στις μασχάλες, αντί να πάω στον Σάββα", έχω περάσει στο "Ώχου, καλά, ας πάμε". Σημαντική αλλαγή, σωστά?

Γιατί όμως αυτή η μετατόπιση?

Γιατί ο Σάββας, μολονότι είναι αρκετά τουριστικός, δεν σου πουλάει κακό προϊόν. Δεν έχει κρέας για πέταμα, ούτε λάδι για το... αυτοκίνητο. Δεν έχει χώρο στριμωχτό ή βρώμικο, ούτε σερβιτόρους που προσπαθούν να σε χρεώσουν υπέρ το δέον παντοιοτρόπως.

Τα μειονεκτήματα του συνοψίζονται στο ότι έχει ακριβές τιμές για την κατηγορία του.

- Και? Τι άλλο?

Αυτό, βασικά, είναι το μόνο ουσιαστικό μειονέκτημά του.

- What? Δηλαδή δεν έχει αλλά μειονεκτήματα? Η Σπονδή είναι?

Φυσικά και έχει, απλώς δεν πρόκειται τόσο για μειονεκτήματα όσο για ανεκτά μέτριες καταστάσεις.

- (Βλέμμα αγελάδας)

Τουτέστιν:

Χώρος τεράστιος, με συμπαθητική καθαριότητα και άνετα τραπεζοκαθίσματα. Σε σύγκριση με άλλα τουριστικά της περιοχής είναι υπέροχος, σε σύγκριση με κάτι όμορφο, είναι απλώς συμπαθής (2,5/4).

Εξυπηρέτηση χωρίς προβλήματα και, συνάμα, χωρίς αρετές. Νερό σε κανάτα, ψωμί γιοκ, κέρασμα γιοκ, χαμόγελο έτσι κι έτσι, ταχύτητα έτσι κι έτσι.

Μενού: Τουρισμός & ανάπτυξη. Ο κατάλογος είναι μια σούμα ανατολίτικου, ταβέρνας, σουβλατζίδικου και μαγειρείου. Οι τιμές χτυπάνε στο ψαχνό τον τουρίστα και στην ψυχή τον Έλληνα. Αγγουροντομάτα 6€. Αυτό λέει πολλά. Κι άλλο ένα: κολοκυθάκια τηγανητά με σος: 6,6€. Κι αυτό λέει αρκετά.

- Τι λέει το φαγητό όμως?

Κι αυτό, αρκετά λέει. Επιγραμματικά τα όσα δοκιμάστηκαν στις επισκέψεις μας:

• Τυροκαυτερή (4,6€). Μέτρια, αλλά σπιτικίζει. Γράφω την τιμή της και κρατάω την καρδιά μου. Σε πιάνει ένα σφίξιμο ρε παιδί μου (2,5/4).

• Πατάτες Twister (6,6€). Πατάτες κομμένες σαν… σερπαντίνες (σε μηχάνημα προφανώς) με σος, ντομάτα, κρεμμυδάκι, μαϊντανό και τσένδαρ. Έρχεται ένα ογκώδες βουνό από λεπτοκομμένες πατάτες, στην κορυφή του οποίου αποτίθενται τα παραπάνω υλικά κι όσο πιο κάτω πηγαίνεις, τόσο πιο πολύ τα ψάχνεις. Οι πατάτες δεν έχουν παντρευτεί το λάδι, όπως θα φοβόταν κανείς. Πολύ γευστικές και, συνάμα, πολύ ακριβές (3/4).

• Κολοκυθάκια Twister (6,6€). Το ίδιο τροπάριο με τα παραπάνω. Ακόμα καλύτερη γεύση. Αν πρέπει να διαλέξεις ένα από τα δύο (προτείνεται να πάρεις και τα δύο), ρίχτο στο κολοκύθι (3,5/4).

• Λαχματζούν (3€). Θα αναρωτιέσαι γιατί αυτό είναι τόσο φθηνό. Μια εξήγηση είναι ότι τους… ξέφυγε. Μια δεύτερη είναι ότι συνειδητοποίησαν πως πρόκειται για μικρό “πιάτο” και είπαν να είναι λίγο προσγειωμένοι. Φτιάχνεται με δύο αραβικές, ανάμεσα στις οποίες τοποθετείται λίγος κιμάς. Μέτριο (2/4).

• Τυλιχτά: δοκιμάσαμε με κοτομπέικον, καλαμάκια και γύρο και όλα ήταν αρκετά καλά, τυπικού μεγέθους (όχι μικρού) και μηδενικής λαδίλας. Τιμή τυλιχτού με καλαμάκι: 2,8€.

• Πατάτα χόβολης (6,5€), ήτοι μια πατατάρα ψητή, ανοιγμένη και γιομισμένη με ότι επιλέξεις ανάμεσα σε: μοσχαρίσιο κιμά, γύρο κοτόπουλο, κεμπάπ, philadelphia και μελιτζανοσαλάτα με ταχίνι. Εμείς επιλέξαμε τα δύο πρώτα. Η πατάτα με τον κιμά ήταν εξαιρετική (3,5/4), ενώ αυτή με τον γύρο κοτόπουλο την αφήσαμε, καθώς ο συνδυασμός, πατάτας, κοτόπουλου και σως δεν ήταν ιδιαίτερα ταιριαστός γευστικά (1,5/4).

• Σουβλάκι οριεντάλ (10€), δηλαδή, σουβλάκι από ψαρονέφρι. Είχε τις κλασικές πιπερίτσες ανάμεσα, πίτα από κάτω, ντομάτες από πάνω και πατάτες από δίπλα. Ήταν ένα ψαρονέφρι όνειρο. Εξαιρετικά ψημένο, φοβερά μαλακό και εύγευστο. Ποιός θα περίμενε ότι στον Σάββα έχουν τέτοιο ψαρονέφρι? Οι πατάτες και η πίτα χωρίς καθόλου λαδίλα. Ήρθαν 6 μεγαλούτσικα κομμάτια σουβλακιού, γύρω στα 150γρ. Ακριβό, για σουβλατζίδικο, μα σούπερ γευστικό (4/4).

• Οι τιμές στα πόσιμα, περιέργως είναι καλές. Η μικρή μπύρα κοστίζει 2,6€.

Οπότε, γίνεται εύκολα αντιληπτό, ότι το φαγητό στον Σάββα είναι, τουλάχιστον, συμπαθητικό, ενώ σε περιπτώσεις, μπορεί να είναι ακόμη και απολαυστικό.

Το πρόβλημα είναι οι τιμές. Για σουβλατζίδικο, είναι πανάκριβες. Για μαγειρείο, επίσης, ενώ έχει και μικρή ποικιλία. Για ταβέρνα δεν έχει ούτε το στυλ και είναι και πάλι ακριβός, το ίδιο και για μικρασιάτικο. Υπολόγισε να δώσεις 2-5€ πιο πάνω από ότι σε μια τυπική ταβέρνα, αν φας τα ίδια πιάτα, ενώ αν πάρεις ότι θα έπαιρνες σε κάποιο άλλο σουβλατζίδικο, υπολόγισε ότι θα δώσεις 2-3€ περισσότερα.

Οπότε το πράγμα έχει ως εξής: στο κέντρο της Αθήνας υπάρχουν, πλέον, άπειρες καλύτερες επιλογές. Με πιο ιδιαίτερη κουζίνα και ομορφότερο περιβάλλον. Αν, ωστόσο, είσαι με τους φίλους σου από το χωριό (ή το εξωτερικό, για να μην παρεξηγηθούμε), που ξέρουν μόνο τον Μπαϊρακτάρη και σε πρήζουν να πάτε εκεί για φαγητό, πήγαινε τους στον Σάββα. Ούτε θα στριμωχτείς, ούτε θα φας κακής ποιότητας φαγητό. Μάλιστα, μπορεί και να το ευχαριστηθείς. Θα δώσεις λίγα ευρουλίνια παραπάνω, αλλά θα φας καθαρά και ξάστερα.

29 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Σαν βγεις στον πηγαιμό για το Μοσχάτο
και θες μια νύχτα άνω κάτω
γουλιές μονάχα "άσπρο πάτο"
αλλά να φας και κάνα πιάτο...

Σαν θες ρεμπέτικα ν' ακούσεις
και τα κρασάκια σου να τσούξεις

Κι αν θες Θεσνίκη να μυρίσεις
γιατί ποθείς τις αναμνήσεις

Προτείνω σου την Οινοθόη
Να μπεις κρατώντας κομπολόι
κι έχοντας ύφος τεντιμπόη
όπως ο Κώστας στο "φσιτ μπόι".

Γιατί ρε μάνγκα όλος αυτός ο πρόλογος και το υφάκι στο τέλος? Θα ρωτήσετε.

Γιατί η Οινοθόη είναι, ξεκάθαρα, ένα μαγαζί που σου θυμίζει Σαλονίκη. Με παχύ το "λου". Θυμίζει τα καρντάσια. Την ανεμελιά. Το Χαλαρά.

Κι ενώ δεν σκίζει, από εστιατορικής απόψεως, σε βάζει τόσο καλά στο παρεΐστικο και καλοπερνίστικο κλίμα της, που δεν σε πειράζουν οι ατέλειες που έχει.

Δεν σε πειράζουν, γιατί κάνεις χάζι με τη, χρωματικά παιχνιδιάρικη, διακόσμηση του χώρου που σε παραπέμπει στην αγαπημένη συμπρωτεύουσα. Στην Άθωνος και στο Ούζου Μέλαθρον. Εκεί σε παραπέμπουν, λιγάκι και οι συνταγές ή έστω μερικές από τις ονομασίες των πιάτων. Εκεί σε παραπέμπουν και τα ωραία κομμάτια που τραγουδάει μια ξεκούρδιστη μπάντα, όταν έχουν λάιβ. Έτσι, δεν σε ενοχλεί ο στριμοκωλισμός των τραπεζοκαθισμάτων, όπως δεν σε ενοχλεί να ταξιδεύεις με το Κτελ όταν πηγαίνεις σε έναν υπέροχο προορισμό.

Δεν σε πειράζουν οι καθυστερήσεις σε ορισμένα πιάτα, ούτε η ύποπτη και, εντυπωσιακά, γρήγορη έλευση μερικών, σε άλλες περιπτώσεις. Δεν σε πειράζει που σου χρεώνουν το ψωμί 1€, γιατί βλέπεις χαμόγελο, καλή διάθεση και δεν θα φύγεις χωρίς το κερασματάκι που πάντα αποζητάς.

Επίσης, δεν σε πειράζει που δεν θα φας καταπληκτικά. Αφού θα περάσεις όμορφα κι έτσι. Πρώτα απ' όλα θα γευτείς το γλυκόπιοτο κρασί τους. Ίσως σου φανεί νερωμένο. Ίσως να είναι κιόλας, δεν ξέρω. Πάντως κατεβαίνει σαν νεράκι (περί τα 4€ το λευκό μισόκιλο).

Από φαΐ κράτα τα εξής:

- Δεν θα βρεις μεγάλες απογοητεύσεις, ούτε κάτι να σε γοητεύσει. Τα πιο πολλά πιάτα είναι στο 2,5/4 ή λίγο πάνω, λίγο κάτω.

- Το ψωμί είναι συμπαθητικό και έρχεται σε καλή ποσότητα. Δεν είναι και το πιο φρέσκο που θα βρεις, βέβαια. Μαζί του φέρνουν και πολύ μέτρια φάβα.

- Πάρε χθες τα Πλευρώτους στη σχάρα με βινεγκρέτ βοτάνων (5,5€). Ζουμερά και γευστικά φουλ.

- Μελιτζανομπουρεκάκια με τυρί (5,5€): αρκετά γευστικά, αρκετή λαδίλα. Εσύ αποφασίζεις.

- Φέτα φακελωμένη (5€): κλασική συνταγή, δυνατή εκτέλεση. Δεν θα τη μετανιώσεις.

- Μαυρομάτικα (2,5€), νόστιμα και στεγνά ταυτόχρονα.

- Πρόσεξε τα Διαβολάκια (5,5€). Υποτίθεται είναι φιλέτα κοτόπουλου με μπέικον και σως. Πρακτικά είναι ένα καλαμάκι κοτόπουλο χωρίς τη βέργα με μπέικον και σως. Λειψό στο μάτι. Τουλάχιστον συνοδεύονται από πατάτες.

- Μοσχαράκι με μελιτζάνα, τηγανιά χοιρινή, χαλούμι με πάστα ελιάς και φυσικά πατάτες τηγανητές: όλα τρώγονται, κανένα δεν εντυπωσιάζει.

- Στο τέλος έχει κέρασμα χαλβά και φρούτων. Όμορφη πιατέλα, άσχημη ποιότητα.

Μπικικίνι time: μερίδες μικρές, τιμές μέτριες προς χαμηλές. Τρως άνετα με το τυπικό 15άρι, απλώς δεν φεύγεις σκασμένος, όπως αλλού.

Τι πειράζει όμως που το φαγητό δεν είναι από αυτά που σου μένουν? Η καλή παρέα μετράει, στην τελική. Μαζί με την καλή διάθεση. Τώρα, αν εσύ είσαι περίεργος και δίνεις έμφαση στο φαγητό, δώσε έμφαση και στο 2/4 στις γεύσεις, για να μη ρισκάρεις. Και, φυσικά, έχε κατά νου ότι η Οινοθόη δεν είναι ένα μαγαζί για να κάνεις πολλά χιλιόμετρα για χάρη του.

Αν αυτό που σε νοιάζει περισσότερο είναι να έχεις μια όμορφη βραδιά σε ένα ευχάριστο περιβάλλον, με decent φαγητό, τότε να πας. Δεν θα το μετανιώσεις.

25 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Πάμε να κάνουμε ένα ταξίδι στο παρελθόν... Εκεί, γύρω στο 2000. Στην παλιά, καλή και ξέγνοιαστη Ελλάδα της ανάπτυξης και της καλοπερασιάς... Τότε που στα εργασιακά ίσχυε το μότο "δουλειές υπάρχουν". Tότε που μάλωνες μέχρι παρεξηγήσεως για το ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό και που αν δεν σου ζητούσαν μίζα, για τη δουλειά που ήθελες να κάνεις, την έδινες από μόνος σου, σκεπτόμενος ότι μάλλον ξεχάστηκαν. Τότε που κοροϊδεύαμε τους Άγγλους που έδιναν μόνο το 10% του λογαριασμού σαν πουρμπουάρ, τότε που τα μπουζούκια λειτουργούσαν και καθημερινές. Τότε που η εστίαση δεν ήταν όσο αναπτυγμένη είναι σήμερα και τα μαγαζιά σαν τον Μπάρμπα Λάζαρο αποτελούσαν τον κανόνα.

Ποιος ήταν, δηλαδή, ο κανόνας?

Τα μαγαζιά είχαν όγκο και όμορφη εικόνα, ενώ έπεφτε αρκετό χρήμα και πολλή μπουλντόζα για να φτιαχτούν.

Είχαν σέρβις τρεχαντήρικο, για να ικανοποιήσουν τον Ελληνάρα, αλλά συνάμα απαίδευτο τις περισσότερες φορές. Υπήρχαν απ’ τη μία οι έμπειροι σερβιτόροι κι απ την άλλη τα "βύσματα", αυτοί που δεν είχαν ιδέα τι να κάνουν και συνέχεια κάποιος τους το σφύριζε. Και σήμερα υπάρχουν τέτοιοι, αλλά τότες ήταν περισσότεροι.

Είχαν μέτριο φαγητό, αρκεί να έδειχνε καλό και ιδιαίτερο, γιατί τότε δεν ήμασταν τόσο ψαγμένοι όσο σήμερα. Οπότε τρώγαμε, εύκολα, κουτόχορτο. Υπήρχαν, φυσικά, και λαμπρές εξαιρέσεις, ιστορικών μαγαζιών, αλλά δεν μιλάμε για αυτές τώρα.

Είχαν τιμές αντάξιες του φουσκωμένου πορτοφολιού του μέσου Έλληνα. Τιμές που έπαιρναν συνεχώς την ανιούσα. Αλλά τότε δεν μας πείραζε, τόσο, η κάθε αύξηση γιατί “λεφτά υπήρχαν”.

Ωραία χρόνια...

Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει αρκετά σε όλους τους τομείς. Η ξεγνοιασιά μειώθηκε, τα λεφτά μας άφησαν χρόνους, ενώ, από την άλλη πλευρά, η εστίαση βαίνει ταχέως αναπτυσσόμενη, σε όλη την Αθήνα. Εκτός από τον Μπάρμπα Λάζαρο. Αυτός αγάπησε τόσο πολύ εκείνα τα χρόνια που δεν τα αποχωρίζεται με τίποτα.

Δεν αποχωρίζεται τη large προσωπικότητα που είχαν τότε οι χώροι. Ωραία τραπέζια, δερμάτινα καθίσματα, όμορφα φωτιστικά σώματα, προσεγμένη διακόσμηση και μεγάλη χωρητικότητα ατόμων. Χώρος που σε πείθει ότι είναι φτιαγμένος για μεγάλα πράγματα.

Δεν αποχωρίζεται, επίσης, το στυλ της εξυπηρέτησης του τότε. Οι σερβιτόροι είναι πρόθυμοι να ικανοποιήσουν όλες τις επιθυμίες σου, να γίνουν χαλί να τους πατήσεις. Κρυώνεις? Θα αυξήσουν τη θέρμανση. Ζεσταίνεσαι? Θα σπάσουν τη τζαμαρία. Δεν σου αρέσει κάποιο πιάτο? Θα στο αλλάξουν. Δεν θες το εμφιαλωμένο νερό που σου έφεραν? Θα το αλλάξουν με κανάτα. Ωστόσο, ταυτόχρονα, μπορεί να μην ξέρουν τι ποικιλίας είναι το house wine του εστιατορίου, τι ντιπ σου έφεραν με το ψωμί ή, απλώς, να μην είναι σε θέση να σου λύσουν όλες τις απορίες σχετικά με το μενού. Επειδή σε αγαπάνε όμως, θα πάνε να ρωτήσουν για όσα δεν ξέρουν και, εν τέλει, θα μάθεις ότι θέλεις.

Επιπλέον, δεν αποχωρίζεται τη γλεντζεδιάρικη διάθεση που επικρατούσε στα μαγαζιά εκείνα τα χρόνια. Έχει συχνά λάιβ, με αρκετή 80s-90s-ίλα και swing διάθεση. Βέβαια, ο Μπάρμπα Λάζαρος μπορεί να αγαπάει εκείνα τα χρόνια, όμως κι αυτός βιώνει την κρίση, έτσι λοιπόν, μην περιμένεις καμιά μεγάλη μπάντα στα λάιβ. Μπορεί, μάλιστα, μεγάλο μέρος του ζωντανού προγράμματος να το παίξει καραόκε με μουσική playback και έναν δυο τραγουδιστές να κρατάνε τα μικρόφωνα!

Κάτι που σίγουρα δεν αντέχει να αποχωριστεί, από εκείνα τα όμορφα χρόνια, είναι ο συνδυασμός τιμής: μερίδας= σίγουρος άσος απ’ το ημίχρονο.

Αυτό το πετυχαίνει με μέτριο φαγητό, σε fancy περιγραφή και συσκευασία, όπως τότε. Φύκια για μεταξωτές κορδέλες, που λέει κι ο σοφός λαός.

Παραδείγματα φυκιών:

Το ψωμί (1,4€ το κεφάλι): έρχεται κρέμα τυριών με γιαούρτι και μυρωδικά, μαζί με λεπτά τσιπς ψωμιού, καθώς και καλαθάκι με ψωμί. Υπέροχη εικόνα και κίνηση, ομολογουμένως. Η κρέμα τυριών με τα τσιπς είναι αρκετά καλή, όμως το ψωμί έρχεται σε πάνμικρες και πάνλεπτες φέτες, μετρημένο, ώστε να αντιστοιχεί σε κάθε πελάτη μία φετίτσα άσπρου και μία ολικής (φρεσκότητα: την ψάχνουμε).

Η ομώνυμη σαλάτα (8,8€): μαρούλια, πανσέτα, πλευρώτους, πιπεριά Φλωρίνης, βινεγκρέτ μουστάρδας, σπόροι κολοκύθας, ντοματίνια και κρέμα από κατίκι. Πανσέτα δεν εντοπίστηκε, όσο για τον συνδυασμό των υλικών και τη συνολική γεύση πρόκειται για ένα πολύ σταθερό... 2-2,5/4… Αντιπροτείνεται.

Τα φημισμένα πεϊνιρλί τους. Δοκιμάσαμε το "Καισαρείας" με παστουρμά, πιπεριά Φλωρίνης, ντομάτα και κρεμμύδι (8,7€). Ήρθε κομμένο σε 4-5 διαγώνια κομμάτια. Στα μισά εξ αυτών βρέθηκε τυρί, στα υπόλοιπα... ακόμη το ψάχνουμε. Δεν είναι κακή επιλογή, του αξίζει ένα 2,5/4, όμως όταν ένα από τα φημισμένα πιάτα ενός εστιατορίου δεν μπορεί να χτυπήσει 3άρι στη βαθμολογία, αυτό προκαλεί προβληματισμό.

Το κριθαρώτο με μοσχάρι (13,8€). Αυτό το πιάτο σε κάνει να αναρωτηθείς ποιος είναι ο λόγος που είναι τόσο ακριβό, με δεδομένο ότι περιέχει ελάχιστο μοσχάρι. Δεν βρίσκεις άλλο λόγο, πέρα από το ότι, μάλλον, τόσο θα κόστιζε και πριν 20 χρόνια (2,5/4).

Τελευταίο και χειρότερο, το γεμιστό ψαρονέφρι (14,2€). Λαδοτύρι εντός του, παστράμι εκτός, να το τυλίγει. Λίγο στεγνό και λίγο μικρό για τα λεφτά του, αλλά τρώγεται. Αποκορύφωμα της φοβερής ποιότητας του πιάτου αποτελούν οι "φρέσκιες τηγανητές πατάτες" που το συνοδεύουν. Πρόκειται για έτοιμες πατάτες, τύπου Mac, όμως χειρότερες! Αν μπορούσα να παίξω στοίχημα, θα έβαζα τουλάχιστον 10-15.000€ στο ότι αλλάζουν το τηγανόλαδο μια φορά τη μέρα και όχι περισσότερες. Ντροπή (1/4).

Φρικτό είναι και το κέρασμα τους: μπαβαρουάζ σοκολάτας, δηλαδή κρέμα Γιώτης, με κακό σιρόπι κερασιού. Αλλά είναι όμορφο σαν κίνηση, οπότε δεν αξίζει να γκρινιάξει κάποιος για αυτό.

Εξαίρεση στον παραπάνω κανόνα αποτελεί το λουκάνικο αγριογούρουνου (8,4€). Είναι λεπτοκομμένο και λουσμένο από γλυκιά σάλτσα με δαμάσκηνα, η οποία του δίνει σούπερ γεύση (3,5/4).

Όμως ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη.

Το φαγητό στον Μπάρμπα Λάζαρο, έχει μείνει στα παλιά “καλά” χρόνια, τόσο γευστικά, όσο και ποιοτικά. Βασικά, τα πάντα έχουν μείνει στο παρελθόν. Η εξυπηρέτηση, η αίσθηση μικροαστικού νεοπλουτισμού (πςςς τι έγραψε ο ποιητής, αναρωτήθηκα και εγώ όταν το έγραφα), οι τιμές, όλα.

Μακριά κι αγαπημένοι.

ΥΓ. Αν κάνετε το φρικτό λάθος να πάτε, υπολογίστε 23-30€, το άτομο, για μετρίως χορταστικό γεύμα 2 ατόμων (4 πιάτα), με κρασί και πάρτε σίγουρα το Λουκάνικο αγριογούρουνου.

20 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Είσαι περήφανος κάτοικος των νοτίων προαστίων? Με ανάλογη ζωή, δουλειά και ντύσιμο? Έχεις μάθει απέξω το σαβουάγ βίβγ, μα νιώθεις εγκλωβισμένος σε αυτό?

Κρυφοποθείς κοψιδάκια, μπριζολάκια και λουκανικάκια, όμως πρέπει, συνέχεια, να ανέχεσαι φιλέτα με πουρέ σελινόριζας και σαλάτες με βινεγκρέτ αντζούγιας?

Μη φοβάσαι πια. Τα βάσανά σου τελείωσαν. Λύσεις υπάρχουν. Μια από αυτές είναι το Roasted by Mimaya.

Μοντέρνο κρεατάδικο. Πως σου ακούγεται? Όχι από αυτά με τις διαφορετικές κοπές, τα χονδρά αλάτια, τα 40-50€ κατ’ άτομο, χωρίς καν πατάτες σαν συνοδευτικό. Σκέψου ένα μαγαζί με μοντέρνο-σύγχρονο χώρο, πιάτα ταβερνοκατάστασης με μια ελαφριά αίσθηση ψαγμενιάς και τιμές καλής ταβέρνας.

Ο χώρος, σκέψου, έχει ανοιχτά χρώματα, άνετα καθίσματα, μεγάλα τραπέζια και όμορφα σερβίτσια. Είναι καθαρός και προσεγμένος. Ότι πρέπει για να ικανοποιήσεις τις ένοχες επιθυμίες σου χωρίς να χρειαστεί να βγάλεις το σμόκιν ή το ταγιέρ σου. Δεν είναι, βέβαια, πολυτελής ή διακοσμημένος από τρεις ντεκορά, όμως μάλλον δεν σε νοιάζει αυτό όταν σκέφτεσαι μοσχαράκια, χοιρινάκια, κολοκυθάκια και σουβλάκια.

Η εξυπηρέτηση είναι όσο άνετη θες έτσι ώστε να χαλαρώσεις μετά το εξουθενωτικό shopping therapy ή τις συνεχόμενες συσκέψεις, αλλά ξέρει καλά να σου εξηγήσει και τι σου σερβίρει. Φυσικά εσύ, ως άνθρωπος των ΝΠ, δεν έχεις θέμα με το εμφιαλωμένο νερό και την απουσία οποιουδήποτε κεράσματος. Εγώ όμως, επειδή το αγαπώ το κέρασμα και προτιμώ να με ρωτάνε για το νερό, θα τους βάλω 3/4 στην εξυπηρέτηση.

Το μενού τους θα σε τέρψει. Θα τέρψει την εκλεπτυσμένη σου πλευρά, θα τέρψει και τον αλήτη που κρύβεις μέσα σου. Περιλαμβάνει 5 σαλάτες (5,9€ σε μικρό μέγεθος και 9,1€ στο κανονικό), 15 ορεκτικά (3-8,2€), αλλά τόσα κρεατικά, με έμφαση σε μοσχάρι, χοιρινό και κοτόπουλο (7,3-14,5€, πλην ενός πιάτου που ξεφεύγει) και τριών ειδών ποικιλίες με τα πάντα όλα μέσα και αρκετά συνοδευτικά. Έχει, ακόμη, λίγα ζυμαρικά για όσους μπουν, κατά λάθος, στο μαγαζί και δεν θέλουν κρέας.

Το γεύμα ξεκινάει με το όμορφο ξύλινο κουτί που έχει μέσα τα ψωμιά. Ριγανόψωμο (σαν μεγάλα κρουτόν με πολλή λαδίλα), σοφικό (στικς ζυμαριού χωρίς ιδιαίτερη γεύση) και νόστιμα πιτάκια. Χρεώνονται 1,5€ για κάθε άτομο. Δεν θα σε τρελάνουν. Ευτυχώς που έχεις λεφτά και δεν σε πειράζει η παλαβά υψηλή τους τιμή. Αν ζητήσεις ανανέωση θα στη χρεώσουν τα μισά λεφτά, αλλά θα φέρουν και τη μισή ποσότητα. Είναι ένα ενδιαφέρον κουβέρ, μα, σχετικά, αποτυχημένο γευστικά και πολύ φάουλ οικονομικά.

Από τα ορεκτικά οι επιλογές είναι πολλές. Οι πατάτες (3€) είναι συμπαθητικές (3/4), ενώ το τσατσίκι (3€) είναι φτιαγμένο για γνήσιο Γλυφαδιώτη που μετά δεν πρέπει να βρωμάει. Δεν έχει καθόλου σκόρδο, είναι σκέτο γιαούρτι με λάδι και ίσως να έχει και μια ελαφριά εσάνς αγγουριού. Αν το θες σκορδάτο το τσατσίκι σου (Έτσι δεν το λες? Παραδέξου το) απόφυγε το συγκεκριμένο (2/4). Από τους λαχανικοκεφτέδες (5,9€) να πάρεις τους κολοκυθό (3,5/4). Ντοματό και ρεβυθό άστους για άλλους (1,5/4). Είναι μέτριοι. Οι κολοκυθό, όμως, τα σπάνε. Συνοδεύονται από το γιαουρτάκι τους. Η γραβιέρα σαγανάκι με μέλι και μαύρο σουσάμι (6,5€) είναι καλή, αλλά την έχεις ξαναφάει (3/4). Δεν είναι πανέ, να ξέρεις. Αν θες κάνα μερακλήδικο μεζέ ο Καβουρμάς σε πήλινο με τηγανητό αυγό και πατατάκια (8,2€) είναι μια ενδιαφέρουσα επιλογή (3/4), αλλά είναι πολύ μικρός σε μέγεθος. Δεν σε απασχολεί εσένα, είπαμε, το οικονομικό, ωστόσο θα σου πω για να το ξέρεις ότι αρκετά από τα ορεκτικά έχουν ιδιαίτερα τσιμπημένη τιμή.

Να πάρεις σίγουρα σαλάτα. Έχουν κάνει εντυπωσιακή δουλειά στις σαλάτες τους. Μπορείς να δοκιμάσεις τη Φρέσκια σαλάτα λαχανικών με ντοματίνια, βινεγκρέτ από πετιμέζι (μούρλια) και παναρισμένο ψητό τυρί Βερμίου (4/4) ή τη Caesar’s (4/4). Αμφότερες, καταπληκτικά ανακατεμένες και γευστικές όσο δεν πάει. Το κοτόπουλο στην τελευταία, είναι απλώς καταπληκτικό. Δώσε προσοχή στο ότι η μικρή σαλάτα (5,9€), των 2 ατόμων, είναι επαρκής για δύο, όμως η σαλάτα 4 ατόμων (9,1€) είναι 1,5 φορά σαν τη μικρή, και όχι διπλάσια, και έτσι δεν καλύπτει άνετα τα 4 άτομα. Αν είστε 4 ή 5 άτομα, προτίμησε να δοκιμάσετε δύο μικρές σαλάτες, αντί για μία μεγάλη.

Όσον αφορά στα κρεατικά, υπάρχουν τα πιο κλασσικά και τα όχι τόσο κλασσικά. Από τα κλασσικά, αν δοκιμάσεις Σουβλάκι χοιρινό (8,9€) ή κοτόπουλο (9,8€) με Ras el Hanout, ένα αφρικάνικο μείγμα μπαχαρικών, δεν θα το μετανιώσεις (3/4). Από τα πιο ασυνήθιστα, άκου και διάλεξε: α) Κοτόπουλο piccata με Cajun (10,5€), δηλαδή, φιλετάκια κοτόπουλο ψευτοπαναρισμένα με ένα ιδιαίτερο μείγμα, συνοδευόμενα από σάλτσα τύπου bbq. Μέτριο, δεν στο προτείνω (2/4). β) Χοιρινό καραμελωμένο Braten ψητό στο φούρνο (11,5€), ήτοι ένα πολύ λιπαρό κομμάτι χοιρινού, αρκετά γευστικό χάρη στο λαχταριστό λιπάκι του. Αν αγαπάς λίπος ΝΑΙ, αν πρόκειται να το βγάλεις στην άκρη τότε, απλώς, πάρε άλλο πιάτο (2,5/4). γ) Trip tip μοσχαρίσιο (13,5€), φιλέτο από το πόδι του ζώου, και αυτό παρέα με σως bbq. Ένα πολύ γευστικό κομμάτι κρέατος, το οποίο μου θύμισε, κάτι καταπληκτικά μαριναρισμένα φιλετάκια προβατίνας που έχω δοκιμάσει στα Μέγαρα. Στο ψήσιμο το έχανε λίγο, ωστόσο είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα επιλογή (3,5/4).

Όλα τα κυρίως μπορείς να τα συνοδεύσεις με πατάτες τηγανητές, πατάτα ψητή με sour cream, βραστά λαχανικά ή ρύζι.

Αν, παρόλα αυτά, έχεις διάθεση να νιώσεις αλήτης, αξίζει να παίξεις με τις ποικιλίες τους. Μπορείς να επιλέξεις ανάμεσα στο Μπουκέτο (μόνο σούβλες: χοιρινό, κοτόπουλο, λουκάνικο και κεμπάπ - 22€ για δύο άτομα, 40€ για τέσσερα), στον Ουρανοξύστη (σούβλες και άλλα ψητά κομμάτια - 34 & 60€) και στη Δίπατη πλατφόρμα (με ακόμα περισσότερα κρεατικά και ποικιλία ορεκτικών, 45 & 80€). Αν βαριέσαι να μελετάς για ώρα το μενού προτίμησε την τελευταία που έχει απ’ όλα. Αλλιώς διάλεξε τα ορεκτικά που θες και τον Ουρανοξύστη. Αυτός περιέχει νόστιμα σουβλάκια κοτόπουλο και χοιρινό, καθώς και λουκάνικο τυπικής γεύσης, σε “κρεμάστρες”, φτερούγες (μούρλια) και φιλετάκια (δυνατά) κοτόπουλου, πανσετάκια (μέτρια) και διάφορα άλλα κρεατικά καλούδια. Αυτά συνοδεύονται από πίτες, γαρνιτούρες της επιλογής σου, 3 διαφορετικές σος (τσατσίκι, μουστάρδα και bbq) και μια τριάδα μπαχαρικών για να πασπαλίσεις το κάθε ψητό, ώστε να το ευχαριστηθείς, ακόμη, περισσότερο.

Μπορείς να συνοδεύσεις τα παραπάνω με καλό χύμα κρασί, όπως το λευκό μοσχοφίλερο Νασιάκου (5,5€ τα 500ml) ή με, σχετικά οικονομικά, εμφιαλωμένα.

Κέρασμα, όπως είπαμε, μην περιμένεις. Βέβαια, δεν νομίζω να είσαι άνθρωπος που σε απασχολεί το κέρασμα.

Αφού φας πολύ και ντερλικώσεις, όπως τόσο καιρό ονειρευόσουν, θα έρθει ο λογαριασμός. Ξέρω, δεν σε νοιάζει ούτε το συγκεκριμένο topic, θα πληρώσεις με κάρτα και δεν θα μάθεις ποτέ το νούμερο. Να ξέρεις, πάντως, ότι θα δώσεις γύρω στα 25€ για να χορτάσεις καλά.

Από το Roasted by Mimaya θα φύγεις ικανοποιημένος. Θα έχεις δοκιμάσει κάτι αρκετά κοντά σε αυτό που ψάχνεις. Από την εξυπηρέτηση και τον χώρο δεν θα εκθαμβωθείς, όμως θα σου προσφέρουν όλα όσα θα χρειαστείς στην προκειμένη. Αν είσαι προσεκτικός και τυχερός στις επιλογές σου, θα ευχαριστηθείς πάρα πολύ το γεύμα σου. Μπορεί, αν δεν σου κάτσει, να δοκιμάσεις και μερικά πιο μέτρια πιάτα, όμως και πάλι το συνολικό πρόσημο θα είναι θετικό.

• Μην παραλείψεις να δοκιμάσεις τις σαλάτες τους. Θα είναι το σιγουράκι της παραγγελίας σου.

14 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Καμιά φορά και η μαζοποίηση έχει την ομορφιά της. Μαζοποίηση με όμικρον, να γίνεσαι ένα με τη μάζα δηλαδή, όχι με ωμέγα, που είναι να γίνεσαι σαν τον Μαζωνάκη. Η συνήθεια επιτάσσει ότι όποιος φτάνει τις 100 κριτικές, το αναφέρει στη συγκεκριμένη κριτική του.

Θα απευθυνθώ, λοιπόν, σε σένα φίλε αναγνώστη, όπως θα έκανε ο Mpiskotos. Εσένα που με έχεις συνηθίσει, ίσως και βαρεθεί, πλέον, να γράφω κάθε φορά για το μακρύ και το κοντό μου, ιστορίες για αγρίους και απόψεις, απόψεις, απόψεις. Θα σου πω ότι κάποτε ήμουν σαν κι εσένα. Έψαχνα και διάβαζα κριτικές με αποκλειστικό στόχο να βρω το επόμενο μαγαζί που θα επισκεφτώ. Αγνοούσα, παντελώς, και με κούραζαν τα μπλα-μπλα του καθενός. Οι ιστορίες για αγρίους όπως οι δικές μου, το μεζόν ντεκορασιόν της PP_Tinas, οι μέρες νοσοκομείου της Tzias, οι ερωτιάρικες κριτικές της Ucook, η ανάλυση του γενεαλογικού δέντρου της οικογένειας του ιδιοκτήτη του εστιατορίου και η υπερανάλυση του καταλόγου, παρότι μπορεί να έχει δοκιμάσει μόλις ένα πιάτο, του piperman, οι καλοπροαίρετες κριτικές του fratellou, ακόμη και για μαγαζιά που δεν του άρεσαν, η έλλειψη τόνων και οι σαρδαναπαλισμοί της γλώσσας του Χρυσανθεμου, η εγκυκλοπαιδική και, ταυτόχρονα, λυρική ανάλυση του ιστορικού κέντρου της Αθήνας του Τρώγοντα, το μπλα-μπλα με υφάκι, όπως τότε το έβλεπα, του jim και οι γυμνές, περιγραφικά, κριτικές των about. Τώρα πια, έχω συνειδητοποιήσει το γιατί όλοι αυτοί οι χρήστες (και πολλοί άλλοι που δεν ανέφερα), έχουν καταφέρει να γράψουν τόσο πολλές κριτικές βοηθώντας πάρα πολύ κόσμο να βρει το επόμενο στέκι του και να αποφύγει ύπουλες κακοτοπιές. Γράφουν με τον τρόπο, το ύφος και για το θέμα που τους εμπνέει. Το ίδιο ισχύει και για εμένα πλέον, αλλιώς θα παρατούσα το συγκεκριμένο χόμπι λίαν συντόμως.

Όμως αυτή η 100η κριτική μου δεν πάει σ’ αυτούς. Πάει στον VAGELI και στο PONTIKI (αλλά και σε άλλους χρήστες με αντίστοιχη γραφή όπως TOMIE, George G, ALEX80, ram). Εκείνα τα ιερά τέρατα, του site, που τόσα χρόνια γράφουν κατά 99% για φαγητό και μόνον έχοντας εμπνεύσει τόσο κόσμο, χωρίς να βγουν, παρά ελάχιστα, εκτός θέματος. Έτσι ενέπνεαν και εμένα τον πρώτο καιρό, με τις αναλυτικές και αξιόπιστες περιγραφές τους για τα διάφορα καλούδια που δοκίμαζαν από δω κι από κει. Σας ευχαριστώ!

Επετειακά, λοιπόν, και μόνο, αυτή η κριτική θα είναι απόλυτα on topic και όχι μπλα-μπλα.

Το Μικρασιάτικο Μεζεδοπωλείο (ΜΜ) αυτοχαρακτηρίζεται ως μουσικό μεζεδοπωλείο. Τουλάχιστον τις μισές μέρες της εβδομάδας, υπάρχει live, ενώ ενδεικτικό του ύφους αποτελεί το γεγονός ότι, ακόμη και τις καθημερινές, λειτουργεί ως τις 2 τα ξημερώματα.

Αν σου αρέσουν τα μαγαζιά που αφού φας και πιεις, ζμπρώχνεις τα πάντα και ανεβαίνεις στο τραπέζι τότε είσαι στη σωστή κριτική. Στο ΜΜ το γλέντι ανάβει μετά τα μεσάνυχτα και ανάλογα τη μέρα, τη διάθεση και την παρέα, κρατάει αρκετά.

Τα παιδιά του σέρβις είναι πολύ ευγενικά και χαρούμενα βοηθώντας όσο μπορούν να ανέβει το κέφι. Δεν θα σου φάνε τα λεφτά με χαζοχρεώσεις, όπως σε άλλα, παρόμοια, μαγαζιά αφήνοντάς σε να κάνεις το κομμάτι σου όπως θες.

Ο χώρος είναι στενός, χωρίς φοβερά εμπνευστική διακόσμηση, αλλά είναι ζεστός και φιλόξενος. Η μουσική είναι εντεχνολαϊκή, τζερτζελεδιάρικη, με τραγούδια που θα ανεβάσουν το κέφι βάζοντάς σε στο κλίμα του μαγαζιού.

Όπως λέει και το όνομά του, το εν λόγω μεζεδοπωλείο προσανατολίζεται σε ανατολίτικες γεύσεις. Το μενού του είναι εκτενές και με χαμηλή κοστολόγηση: περί τα 20 ορεκτικά (3,0-5,8€), άλλα τόσα κρεατικά (5,8-11,2€), 10 σαλάτες (4-7€), άλλα τόσα θαλασσινά (5,5-13,0€) και δύο πεντάδες, μία τυριών (3,0-5,0€) και μία γλυκών (2,5-6,0€).

Ανάμεσα στα 70+ πιάτα που διαθέτει, είναι λογικό να υπάρχουν πιο καλά και πιο μέτρια.

Στην επίσκεψη μας, δοκιμάσαμε τα εξής:

• Ψημένο ψωμί, με λίγη λαδορίγανη. Αρκετό σε ποσότητα, μα τα 0,8€ που χρεώνεται δεν είναι λίγα, για το είδος του μαγαζιού.

• Την ομώνυμη σαλάτα, με αγγούρι, ντομάτα, μαϊντανό, πράσινη πιπεριά, ραπανάκια, φέτα, ρόκα και κρεμμύδι. Απλώς του μέσου όρου (2/4). Το ίδιο και η Χωριάτικη (2,5/4).

• Διάφορες τζατζικοαλοιφές. Δεν ξεχωρίζουν ιδιαίτερα. Η διαφορά από τις έτοιμες είναι μικρή (2,5/4).

• Τηγανητά κολοκυθάκια, τα οποία σε τυφλώνουν από τη γυαλάδα του λαδιού. Δεν είναι άνοστα, είναι απλώς όπως οι σφίχτερμαν στις παραλίες το καλοκαίρι. Όμορφοι μα λιπαροί. Εσύ αποφασίζεις αν τα θες στο στομάχι σου (2/4).

• Κεφτεδάκια της θείας & Πίτα Καισαρείας. Και τα δύο, χωρίς να συνταράσσουν, αποτελούν ιδιαίτερα εύγευστους μεζέδες και μπορούν να συμπληρώσουν καλά το εκάστοτε γεύμα (2,5/4 both).

• Κούσμπασι, δηλαδή σουβλάκι χοιρινό, το οποίο έρχεται σε 2 μεγάλες σιδερένιες βέργες, με πάρα πολύ νόστιμο ψαχνό. Συνοδεύεται από συμπαθητικές τηγανητές πατατούλες (3,5/4).

• Μπεκρή μεζέ. Η κοκκινιστή σάλτσα του είναι υπέροχη και το κρέας του πολύ μαλακό. Μπορεί να μοιάζει κονσερβέ, αλλά έμπειρα μάτια καλοφαγάδων υποστηρίζουν ότι δεν είναι (3/4).

• Γιαουρτλού. Τα κεμπάπ είχαν πανιάσει εκνευριστικά πολύ, με αποτέλεσμα, το συγκεκριμένο πιάτο με κρέας να αποτελέσει την αποτυχημένη επιλογή της βραδιάς (2/4).

• Ποικιλία κρεατικών για δύο άτομα (19,5€). Περιλαμβάνει νόστιμα κομμάτια μαριναρισμένου κοτόπουλου (3,5/4), εξίσου νόστιμα κομμάτια από χοιρινό σουβλάκι (3,5/4), μέτριο λουκάνικο (2/4), πολύ ωραίο κεμπάπ (3/4) και μετριοάχρηστα πανσετάκια με αρκετό λίπος (1,5/4). Όλα αυτά συνοδεύονται από 3 ντιπ (μουστάρδα, γιαουρτοσκόρδιον και παντζαροσαλάτα), μπόλικες νόστιμες χεράτες πατάτες, σουβλακόπιτες και λίγη μαναβική.

• Κρασάκι χύμα, του μέσου όρου.

Η επίσκεψή μας βασιζόταν σε γενέθλιο event κι έτσι, με δεδομένο ότι φάγαμε τουρτίτσα, δεν είχαμε τη δυνατότητα να διαπιστώσουμε αν θα υπάρξει κέρασμα στο τέλος.

Ούτε το ακριβές ποσό της λυπητερής μάθαμε, όμως είναι εύκολο να συμπεράνει κανείς, με βάση τις τιμές των πιάτων και το μέγεθος των μερίδων, ότι ο κορεσμός μπορεί να επιτευχθεί εύκολα με ένα ποσό της τάξεως των 14-18€.

Από την επίσκεψή μας βγήκαν τα εξής συμπεράσματα:

- Το ΜΜ έχει συμπαθητικό φαγητό, όχι κάτι ιδιαίτερο όμως.

- Δεν έχει εντυπωσιακό χώρο. Δεν είναι και χάλια, αλλά... ως εκεί.

- Έχει συμπαθητική εξυπηρέτηση, χωρίς να είναι και κάτι το συνταρακτικό.

- Έχει αρκετό κέφι, αλλά δεν αποτελεί και το highlight της διασκέδασης στην Αθήνα.

Τα παραπάνω ίσως δεν ακούγονται πολύ ενθαρρυντικά. Παρ’ όλα αυτά, το Μικρασιάτικο προσφέρει ένα πολύ καλό πακέτο:

Είναι ένα μουσικό μεζεδοπωλείο στο οποίο μπορείς να φας συμπαθητικά (συνήθως το φαγητό είναι χάλια σε τέτοια μαγαζιά), να ακούσεις live μουσική, να περάσεις όμορφα και να εξυπηρετηθείς ευχάριστα στην προνομιακή τιμή των 15€, στο περίπου, μετά ποτού. Δεν είναι κι άσχημα.

Όταν το κέφι προκρίνεται έναντι του φαγητού, προτείνεται.

ΥΓ. Γεύση, Χώρος και Vfm: 2,5/4

06 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Αν είσαι άνω των “-ήντα” και δεν σου αρέσει να το παίζεις τζόβενο τότε καλύτερα να προσπεράσεις αυτή την κριτική.

Το ίδιο να κάνεις αν ψάχνεις να φας σε έναν πολιτισμένο, προσεγμένο και εκλεπτυσμένο χώρο.

Παίρνουμε τον Κροκόδειλο της Δάφνης, τον κάνουμε ακόμη πιο underground, αναρχοάπλυτο και νεανικό και να σου το Κομπρεμί!

Υπενθύμιση για το τι εστί Κροκόδειλος: Νεολαιίστικος στην ηλικία των θαμώνων, Κροκόθρασυς στο φαγητό, εναλλακτικός στη διακόσμηση του χώρου, φοιτητικός στην εξυπηρέτηση και τις τιμές. Φοιτητικός και στις μερίδες. Ένα νεανικό στέκι, με λίγα λόγια.

Το Κομπρεμί είναι, λοιπόν, ακόμα πιο νεανικό. Σχεδόν αμούστακο. Ακόμα πιο εναλλακτικό. Σχεδόν αδιακόσμητο. Ακόμα πιο θρασύ στο φαγητό. Σχεδόν πολύ καλό. Με ακόμα καλύτερη αναλογία τιμής-μερίδας. Σχεδόν κορυφαία. Βασικά, όχι σχεδόν, κορυφαία.

Να πούμε, όμως, λίγα παραπάνω λόγια για το μεγάλο αγκάθι του (ή πλεονέκτημα αν είσαι πιτσιρίκος), τον χώρο. Το μεζεδοπωλείο είναι γωνιακό και όλη η γωνία καλύπτεται με τζαμαρία. Η θέρμανση δεν είναι για όσκαρ με αποτέλεσμα κοντά στο μπαρ να σκας, ενώ κοντά στη τζαμαρία να τουρτουρίζεις. Τα τραπέζια και οι καρέκλες είναι όσο πιο απλά γίνεται, ενώ η γενικότερη διακόσμηση του χώρου υπάρχει αν σε απασχολεί να την προσέξεις. Δηλαδή είναι τόσο διακριτική, που φεύγοντας δεν θα έχεις παρά ελάχιστες λεπτομέρειες να θυμάσαι. Καθαριότητα καλούτσικη.

Να πούμε λίγα παραπάνω λόγια και για το ύφος του Κομπρεμιού. Είναι εναλλακτικό και έχει πολύπλευρη φύση, αγκαλιάζοντας διαφορετικές κουλτούρες ανθρώπων και μουσικών. Διοργανώνονται συχνά live, από ρεμπέτικα μέχρι τζαζ. Οι θαμώνες του είναι, συνήθως, αρκετά χαμηλού ηλικιακού target group.

Για την εξυπηρέτησή του, δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Είναι ευγενική, σβέλτη και δεν σε κλέβει για κανένα λόγο. Δεν σου χρεώνει το νερό, ούτε τον πρώτο γύρο ψωμί, ενώ κερνάει και κάτι στο τέλος. Το “σβέλτη”, ωστόσο, είναι εύκολο να επηρεαστεί από τον φόρτο εργασίας, τις στιγμές που το μαγαζί είναι τίγκα στον κόσμο, καθώς υπάρχει μόνο ένας σερβιτόρος και άντε να τα προλάβει όλα.

Οι γεύσεις, τώρα, είναι καλές. Πολύ καλές, κιόλας, αν αναλογιστούμε το κόστος των πιάτων, καθώς και το στυλ του μαγαζιού.

Ο κατάλογος αν και χωρίζεται, μόλις, στα τρία, σε σαλάτες, ορεκτικά και κυρίως (3,5-7,2€ όλα), και έχει λίγα πιάτα συνολικά (23), εντούτοις, είναι επαρκής σε επιλογές. Από αυτά το 1/3 αφορά σε χορτοφαγικά πιάτα, γεγονός που δείχνει σεβασμό και εστίαση στη διαφορετικότητα.

Το γεύμα ξεκινάει με κερασμένο λευκό ψωμάκι (μέτριας ποσότητας) και κανατόνερο. Κάθε επόμενο ψωμάκι που θα ζητηθεί (επίσης μικρής ποσότητας, τιμάται 0,5€ συνολικά).

Από τη δοκιμή, σχεδόν, του μισού καταλόγου βγήκε το εξής συμπέρασμα. Τα πιάτα του Κομπρεμιού χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες:

3. Τα κακοεκτελεσμένα. Ήταν τα λιγότερα σε αριθμό, δηλαδή το εξής ένα και μοναδικό: το Χειροποίητο σουβλάκι κοτόπουλο στη σχάρα (7,2€). Ήταν υπερψημένο, ψιλοκαμμένο σε σημεία, το ίδιο και οι πίτες που το συνόδευαν. Ήρθαν δύο βέργες, σαν μεγάλα καλαμάκια. Δεν το ευχαριστηθήκαμε (2/4).

2. Τα άνευρα. Εκεί εντάσσονται τα Λιγκουίνι με λαχανικά (5,5€) κι ο Καγιανάς με λουκάνικο (5€). Και τα δυο τους, συμπαθή στην όψη, μα νοσοκομειακά στη γεύση. Οκ! Μπορεί η μείωση της, κατά κεφαλήν, κατανάλωσης αλατιού ως το 2020 να αποτελεί παγκόσμιο στόχο, αλλά εδώ το παρακάνατε παιδιά. Και αν στα λιγκουίνι γίνεται, πως καταφέρατε ο καγιανάς που περιείχε λουκάνικο και ξινομυζήθρα να βγει τόσο ανάλατος και άγευστος (1,5/4 και τα δύο)?

1. Τα μια χαρά. Δηλαδή, μια χαρά μου τη δίνουν που είναι τόσο ωραία. Όλα από 3/4 και πάνω.

Σε αυτή την κατηγορία μπαίνουν τα τραγανά και δροσερά ντακάκια (4,8€), το πάντα νόστιμο Μαστέλο που έπρεπε να συνοδεύεται με chutney φρούτων εποχής και ήρθε με… ζουμερές σταφίδες (5€) και το Καπνιστό απάκι κοτόπουλο σχάρας (6,8€), που ήταν άπετσο, επαρκές σε ποσότητα και συνοδευόταν από πικάντικο μουσταρδάτο ντιπ για μεγάλα πράγματα (3/4 όλα).

Υπάρχει και μία τέταρτη κατηγορία. Αυτή των νικητών. Την απαρτίζουν το σφιχτό και γευστικότατο Χούμους, που ήρθε μαζί με υπέροχα πιττάκια (3,5€), οι Θείες Πατάτες τηγανητές με τυρί (4€), δηλαδή ένα τεράστιο τσίγκινο καφάσι γεμάτο υπέροχα τηγανισμένες πατάτες με τριμμένη φέτα (συμπαθούς ποιότητας, αλλά όχι εντυπωσιακής) και η πολύ δυνατή Τηγανιά κοτόπουλο (6,8€) με μανιτάρια και πιπεριές σε μουσταρδομελόσαλτσα. Εξαίσια επιλογή μεζέ (3,5/4 όλα).

Δίπλα στο λευκό κρασί και τη ρακή που δοκιμάστηκαν μπαίνει check. Δεν ενόχλησαν, ούτε ήταν άγευστα ή νερωμένα. Τιμές του μέσου όρου σε αυτά. 8€ το λίτρο κρασί, 6,5€ τα 250ml ρακή.

Μία από τις ρακές που ήπιαμε εκεράσθη. Να σημειωθεί αυτό.

Με 11 πιάτα για 6 άτομα και αρκετό, ως πολύ, αλκοόλ, πλερώσαμε τελικά 14€ ο καθένας και φύγαμε σχεδόν σκασμένοι. Άρα δεν υπάρχει κανένας λόγος να χαλάμε το σάλιο μας ή τις αρθρώσεις των δακτύλων μας, μιλώντας για το vfm. Αν πας για μεζέ και πιώμα, δύσκολα ξεπερνάς τα 12-15€, αν πας για γεύμα και ξεδίψασμα το ίδιο, ενώ αν πας για να σκάσεις και να φύγεις μεθυσμένος ίσως δώσεις 16, 17, άντε με το ζόρι 18€.

Οπότε, τι να κρατήσεις από όλα αυτά? Κράτα ότι το Κομπρεμί είναι βαθιά εναλλακτικό, αδιακόσμητο και νεανικό. Κράτα, ότι είναι love me or hate me και ότι δεν είναι μαγαζί για να κάνεις πολλά χλμ για πάρτη του. Κράτα ότι είναι φθηνό, μα σερβίρει, αρκετά, νόστιμα μεζεδάκια. Κράτα ότι δεν πετυχαίνει όλα τα πιάτα εξίσου, όμως το παλεύει και τα περισσότερα θα σου αρέσουν. Κράτα, τέλος, ότι αν σε καλύπτουν τα παραπάνω και το προτιμήσεις, θα περάσεις όμορφα.

29 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Μετριότης, μετριοτήτων, τα πάντα μετριότης…

Αυτός ο τίτλος μπορεί, εύκολα, να συνοψίσει, όλα, όσα αφορούν τη δεσποινίδα Κανέλα, όταν πρόκειται για απαιτητικούς ουρανίσκους. Αν, βέβαια, δεν υπάρχουν ιδιαίτερες προσδοκίες από αυτό, τότε το μπαχαρικό του Γκαζιού μπορεί να ικανοποιήσει τον σκοπό του.

Αν δεν σας απασχολεί, ιδιαίτερα, η διακόσμηση όταν επισκέπτεστε ένα μεζεδοπωλείο και εστιάζετε περισσότερο στην καλή παρέα, τότε δεν θα σας ενοχλήσει το, επιμελώς, αδιακόσμητο στυλ της Κανέλας. Θυμίζει κάτι από μαγαζί της Θεσσαλονίκης. Εμένα μου έφερε στη μνήμη την απίθανη Μούργα. Παντελής έλλειψη ντεκόρ, ψιλοανοιχτή κουζίνα, ψηλό ταβάνι.

Σημαντικό είναι, επίσης, να μην αναζητάτε ενδιαφέροντα μουσικά ακούσματα, διότι αν το κάνετε, συγγνώμη, χάσατε. Δεν είναι ότι έχει κακή μουσική. Απλώς δεν έχει καθόλου μουσική. Υπάρχει μόνο η ιδιαίτερη αίσθηση μουσικότητας που μπορεί να προκληθεί από την οχλαγωγία 50 ανθρώπων. Αν δεν σας ενοχλεί ούτε αυτό, τότε ο χώρος είναι μια χαρά.

Ως προς την εξυπηρέτηση, ένα αντιπροσωπευτικό γνωμικό είναι το “κάλλιο αργά παρά ποτέ”. Μη φοβάστε, αυτό δεν συμβαίνει με τα πιάτα. Δεν θα έρθουν κρύα ή μετά από μία ώρα παραγγελίας. Απλώς επειδή το μαγαζί τα πηγαίνει καλά από κόσμο, μπορεί να χρειαστούν μερικές υπενθυμίσεις για κάποια πραγματάκια. Αν είστε οκ με αυτό, τότε η εξυπηρέτηση θα σας αρέσει. Έχει κέρασμα στο τέλος, νερό σε κανάτα, έχει και χαμόγελο.

Το μενού του μπαχαρικού θα σας ικανοποιήσει. Έχει αρκετές επιλογές: 5 τυριά (3,5-4€), 26 ορεκτικά-μεζεδάκια (2-7€), 8 σαλάτες (6-7€), 8 ζυμαρικοειδή (4,5-8,5€) και καμιά εικοσαριά κρεατικά (8-12,5€). Τα περισσότερα πιάτα του καταλόγου είναι πειραγμένα, με τρόπο που θυμίζει Ελλάδα. Τιμολογιακά προσφέρει επιλογές για όλα τα βαλάντια, κάτι που σημαίνει ότι υπάρχουν οικονομικά πιάτα, αλλά υπάρχουν και τσιμπημένα.

Το φαγητό, τώρα, θα σας μπερδέψει. Βασικά, όχι. Λάθος. Δεν θα σας μπερδέψει. Τα πράγματα θα είναι ξεκάθαρα. Αν πάτε έχοντας διαβάσει κριτικές θα φύγετε με σκυμμένο το κεφάλι ή, έστω, όχι ενθουσιασμένοι. Αν πάτε για να συνοδεύσετε την παρέα, να δείτε αγαπημένα πρόσωπα και να τσιμπήσετε το κατιτίς θα φύγετε ικανοποιημένοι. Δεν θα φάτε άσχημα και αυτό είναι, πάντα, σημαντικό.

Το ψωμί αντικατοπτρίζει, πρώτο, τη μετριότητα που θα συναντήσετε. Προσφέρεται προζυμένιο, μαύρο και λευκό, μαζί με ντιπ γιαουρτοάνηθου, προς 1€ κατ’ άτομο. Τα φάουλ: αφενός, ενώ το μαύρο που μας ήρθε ήταν πράγματι προζυμένιο και νόστιμο, δε μπορώ να πω το ίδιο για το άσπρο που ήταν σαν μέτριο σταρένιο ψωμί, μέτριου φούρνου, αφετέρου το κόστος του είναι τσιμπημένο, ενώ, τρίτον, το ντιπ γιαουρτιού ήταν ο απόλυτος ορισμός του τυπικοκλασικού.

Ως προς τα πιάτα του καταλόγου το πράγμα πάει ως εξής: είναι θελκτικά στην περιγραφή, προσεγμένα στην όψη, συμπαθητικά στη γεύση, όμως, σχεδόν, σε κάθε πιάτο μπορεί κάποιος να βρει μερικές ατέλειες, οι οποίες τελικά θα τον κάνουν να μη μείνει, ιδιαίτερα, ικανοποιημένος.

Για παράδειγμα, η Μεσογειακή πλιγουροσαλάτα (6€), μπορεί να είχε μεν την τσαχπινιά του δαμάσκηνου, μεταξύ των συστατικών της, ήταν, όμως, δε, ενοχλητικά στεγνή, με αποτέλεσμα να είναι και αρκετά άγευστη (1,5/4).

Ομοίως, το Πορτομπέλλο μανιτάρι (7€), ήτοι 3 μανιτάρια γεμιστά με πλιγούρι, σπανάκι και κρεμμύδι, με επικάλυψη λιωμένου κασεριού, ήταν ένα υπέροχο πιάτο στη σύλληψη και στο μάτι, με καλή ποιότητα υλικών, μα, τελικά, ο τρόπος που συνδυάζονταν τα υλικά δεν σε ταξίδευε όσο θα περίμενες (2,5/4).

Οι Κολοκυθοκεφτέδες με φέτα (6€), ήταν καλοτηγανισμένοι και αρκετά εύγευστοι, όμως ακριβοί (3/4).

Το Αλμυρό τσίζκεικ (6,5€), πάλι, ήταν και αυτό ευπαρουσίαστο, είχε υλικά καλής ποιότητας, όμως κακής αναλογίας. Η βάση του από κρητικά παξιμάδια ήταν σχεδόν ανύπαρκτη, ενώ η ποσότητα της μαρμελάδας πιπεριάς Φλωρίνης δεν επαρκούσε για να ισορροπήσει τη γεύση της μεγάλης ποσότητας τυριού που είχε χρησιμοποιηθεί. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για υπέροχο πιάτο, όμως δεν το κάνουμε (3/4).

Τα Πιττάκια Καισαρείας (6€) ήταν, ίσως, το πιο απροβλημάτιστο πιάτο. Στερούνταν τηγανίλας και λαδίλας, κάτι που δεν συμβαίνει συχνά, ενώ η αναλογία τυριού-παστουρμά ήταν, ακριβώς, όση τους έπρεπε. Τσιμπούσαν λίγο στην τιμή, για το μέγεθός τους, αλλά χαλάλι (3,5/4).

Οι Πένες με μανιτάρι πορτομπέλο (8,5€) συνοδεύονταν από κοτόπουλο και κρέμα με άρωμα πορτσίνι. Το άρωμα πορτσίνι, μάλλον, κόλλησε στην κίνηση, καθώς δεν εντοπίστηκε. Η σάλτσα κρέμας αν και ήταν αρκετά γευστική, θα μπορούσε και καλύτερα (2,5/4).

Τέλος, για τα κυρίως, ο Πύργος χοιρινού σχάρας (10,5€). Πύργο διαβάζεις, πύργο περιμένεις. Αμ δε. Πύργος σημαίνει 2 μπριζολάκια κομμένα στη μέση, άρα 4 κομμάτια, το ένα πάνω στο άλλο. Προς τιμήν τους, τα μπριζολάκια δεν είχαν πολύ λίπος. Προς ντροπήν τους, ήταν στεγνά κι άνοστα όπως σε τουριστική ταβέρνα του Θησείου. Συνοδεύονταν από νόστιμες πατηγανάτες και αρκετή, αρκετά νόστιμη, σάλτσα μουστάρδας (1/4 για το χοιρινό, 3,5/4 για τις πατάτες).

Το κρασί που σερβίρουν είναι μέτριο, τουλάχιστον όσον αφορά στο ροζέ (4€ το μισόλιτρο), ενώ στο τέλος έρχεται κέρασμα μέτριων γλυκών: κορμός σοκολάτας (μετριοκακός) και χαλβάς (επίσης) με άχνη και κανέλα από πάνω (έξυπνη κίνηση μπας και πάρει λίγη γεύση).

Όσο για τα μπικικίνια, αυτά είναι στον μέσο όρο των μεζεδοπωλείων. Μπορείς να τσιμπήσεις και να πιείς ικανοποιητικά με 15€ ή να φας ένα πλήρες γεύμα με περίπου 20€.

Ο συνολικός απολογισμός είναι η αίσθηση του μέτριου. Στον χώρο, ο οποίος θα δυσαρεστήσει την πλειοψηφία όσων θα τον επισκεφθούν, στην εξυπηρέτηση η οποία είναι φιλότιμη, μα όχι αξιομνημόνευτη και στο φαγητό, το οποίο θέλει να κάνει τη διαφορά, αλλά δεν τα καταφέρνει καθόλου, προς το παρόν.

-Χώρος και Γεύση: 2,5/4.

Τελικά, η παροιμία καλά τα λέει:

Όπου ακούς πολλές ντοματούλες κράτα μικρό καλάθι...

23 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Ότι είναι τα 18.000 μόρια για κάποιον που θέλει να μπει στην ιατρική, ότι είναι η Arsenal για την Premier League, ότι είναι η Mercedes για τα πολυτελή αυτοκίνητα ή τα BSB για τα γυναικεία ρούχα, ότι είναι η Lenovo για τα laptops ή το γκαζάκι για τον ελληνικό καφέ, αυτό είναι και το La Gratella για τα ιταλικά εστιατόρια στην Αθήνα.

Είναι ένα καλό ιταλικό, μια ασφαλής επιλογή, ένα μέρος που δεν θα σε απογοητεύσει. Είναι, ταυτόχρονα, μια δεύτερη εναλλακτική, για όσους επιζητούν το τέλειο. Για όσους έχουν μάθει να στοχεύουν μονάχα το top και το μάτι τους πέφτει, πρώτα, στις ατέλειες. Διότι έχει κάμποσες. Οι πιο πολλές, ωστόσο, είναι αρκετά μικρές και ασήμαντες, άλλωστε ένας μαθητής των 18.000 μορίων δεν παύει να είναι ένας πολύ καλός μαθητής.

ΚΥΡΙΟ ΜΕΡΟΣ

Οι λιγότερες ατέλειες συναντώνται στον χώρο και το σέρβις. Αυτά τα δύο τα έχουν προσέξει όσο περισσότερο μπορούν.

Ο χώρος είναι ντυμένος με ζεστά χρώματα, φορτωμένος με μικρές όμορφες λεπτομέρειες και καθαρός όσο δεν πάει. Ηighlight του αποτελεί η τουαλέτα η οποία είναι τόσο υπέροχη που δεν θες να επιστρέψεις στο τραπέζι σου. Μιας και το αναφέραμε τα τραπέζια είναι ξύλινα και στιβαρά και οι καρέκλες, χωρίς να είναι φοβερές, είναι άνετες.

Οι ατέλειες του χώρου αφορούν στην πολύ χαμηλή ένταση της μουσικής, η οποία, αν υπάρχουν πάνω από 3-4 παρέες στο εστιατόριο, δεν ακούγεται καν και στο τραπεζικό στρίμωγμα, τουτέστιν, τα δύο άτομα κάθονται στο τραπέζι για δύο άτομα, τα τέσσερα άτομα κάθονται σε δύο ενωμένα τραπέζια των δύο ατόμων, ενώ τα κακόμοιρα τρία άτομα καλούνται να καθίσουν, έντονα στριμωγμένα, σε τραπέζι δύο ατόμων.

Η εξυπηρέτηση είναι από φανταστική ως πολύ καλή. Η διαφορά έγκειται στον σερβιτόρο που θα αναλάβει το τραπέζι σας. Τη φορά που πέσαμε στον Ιταλό σερβιτόρο, εντυπωσιαστήκαμε. Τη φορά που μας εξυπηρέτησαν άλλα άτομα, είχαμε παραπονάκια, όπως το ότι δεν ερωτηθήκαμε για το εάν θέλουμε ψωμί και μάλιστα μας τονίστηκε ότι πρέπει να το ζητήσουμε μόνοι μας (κάτι που δεν συνέβη σε άλλη επίσκεψη). Επίσης, ανάλογα το άτομο που εξυπηρετεί αλλάζουν τα επίπεδα ευγένειας, τα οποία μπορεί να κυμανθούν από το 90 ως το 100%.

Αξίζει να τονιστεί ότι, σε γενικές γραμμές, το σέρβις είναι εξαιρετικά οργανωμένο και έμπειρο. Πραγματοποιείται ερώτηση για το εμφιαλωμένο νερό, υπάρχει κέρασμα σφηνακίου στο τέλος του γεύματος και αρκετή διάθεση και γνώσεις για επίλυση αποριών και βοήθεια επί του μενού.

Οι περισσότερες ατέλειες συναντώνται στις γεύσεις, οι οποίες, όμως, είναι πολύ καλές.

Διφορούμενη η παραπάνω πρόταση? Κυριολεκτικά ναι. Πρακτικά όχι. Οι γεύσεις είναι, σταθερά, από 3/4 και πάνω, ωστόσο, χωρίς τις μικρές τους ατέλειες, θα μπορούσαμε να συζητήσουμε για το, πολυπόθητο, 4/4.

Εν αρχή ην το μενού. Περιλαμβάνει 6 ορεκτικά (6,8-10,8€), 4 σαλάτες (8,4-9,6€), 11 ρυζυμαρικά (8,9-12,6€), 7 πίτσες (8,4-12,8€) και 4 κρεατικά (12,5-17,3€). Σφιχτό σε επιλογές, χωρίς επαναλαμβανόμενα πιάτα (σχεδόν όλα τα ζυμαρικά είναι διαφορετικά) και με τυπική τιμολόγηση, για ιταλική κουζίνα.

Το γεύμα ξεκινάει με ψωμί και ελιές (1,2€ ανά άτομο). Και τι ψωμί? Δεν γνωρίζω αν στο La Gratella υπάρχει ξυλόφουρνος, όμως τα ζυμαράκια που προσφέρονται σαν ψωμί εκεί παραπέμπουν. Δεν είναι μονίμως τα ίδια. Στην πρώτη μας επίσκεψη, ήρθαν στριφτά μπαστουνάκια ζύμης, σαν μεγάλα μουστοκούλουρα, σκέτα, απόλυτα αλάδωτα, ενώ στη δεύτερή μας επίσκεψη ήρθαν λεπτές φέτες λαδωμένης πίτας με πικάντικα μπαχαρικά και επάλειψη κόκκινης σάλτσας. Όνειρο. Κόλαση. Πείτε το όπως θέλετε. Ήταν απλώς φανταστικά και στις δύο εκδοχές τους.

Ενότητα Σαλάτες:
Δοκιμάσαμε τη Gorgonzola e Pere (8,9€), με πράσινη σαλάτα, το προαναφερθέν τυρί, αχλάδι, pecans και βαλσάμικο. Νόστιμη γεύση, χωρίς να καταφέρνει κάτι ιδιαίτερο. Πρακτικά πρόκειται για μια συμπαθητική σαλάτα (3/4). Μάλιστα αν συνυπολογίσουμε ότι στο μενού υπάρχουν 4 σαλάτες, και οι άλλες δύο είναι μια σίζαρς και μια με μοτσαρέλα μπουφάλα (πιο συνηθισμένες κι από τον Έλληνα οδηγό που όταν βλέπει πορτοκαλί πατάει γκάζι, αντί για φρένο), τότε μένει μόνο μία, ακόμη, προς δοκιμή, μπας και βρεθεί μια ιδιαίτερη σαλάτα, που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα, στο συγκεκριμένο εστιατόριο.

Ενότητα Ορεκτικά:
Δοκιμάσαμε την Piadina Croccante (6,8€), δηλαδή πίτα γεμιστή με μοτσαρέλλα, λεπτοκομμένο προσιούτο και βασιλικό, με τριμμένη παρμεζάνα εις την κορυφή, τα Polpettine Della Nonna al Forno (7,9€), ήτοι 6-7 καλοψημένα κεφτεδάκια, σε μπόλικη κόκκινη σάλτσα, με λιωμένη μοτσαρέλλα από πάνω και το Carpaccio di Manzo (10,8€), καρπάτσιο μόσχου με ρόκα, παρμεζάνα, κουκουνάρι, λεμόνι και λάδι τρούφας. Όλα ήταν σε επαρκή ποσότητα και καλοφτιαγμένα. Τους έλειψε η γευστική έξαρση, η σπιρτάδα που σου επιτρέπει να αντιλαμβάνεσαι ότι γεύεσαι ένα σούπερ ορεκτικό. Ήταν όλα για 3/4.

Ενότητα Ζυμαρικά:
Δοκιμάσαμε τα πολυπαινεμένα Strozzapretti alla Norcina (12,3€) με λουκάνικο, πάστα τρούφας, μανιτάρια και σάλτσα λεμόνι-πιπέρι και δεν ενθουσιαστήκαμε. Είχαν καλό βράσιμο, νόστιμο λουκάνικο (αληθινό κρέας), όμως η τρούφα δεν ακουγόταν, ενώ η λεμονίλα βασίλευε και το πιάτο ξίνιζε σε βαθμό που δεν δικαιολόγησε τον ντόρο (2,5/4).

Δοκιμάσαμε, επίσης, τα νιόκι με γαριδάκι Σύμης, σπιανάτα (αλλαντικό) και πάστα τρούφας (12,6€). Ο σεφ σε αυτό το πιάτο ξεκίνησε να δείχνει τις ικανότητες του. Ασχέτως εάν τρώτε γαρίδες, νιόκι ή αν αγαπάτε την τρούφα, αυτή η συνταγή έχει πολύ δυνατό αποτέλεσμα στον ουρανίσκο. Αν σας αρέσει να δοκιμάζετε ιδιαίτερες γεύσεις, δεν θα σας απογοητεύσει (3,5/4).

Ο σεφ του La Gratella ολοκλήρωσε την επίδειξη των ικανοτήτων του με τα εξαιρετικά πετυχημένα Raviolacci al Profumo di Bosco (12,5€). Εάν αναζητάτε πάντα πετυχημένες παρασκευές με τρούφα, μόλις βρήκατε μια από τις πολύ καλές. Το συγκεκριμένο πιάτο ανήκει στην κατηγορία “Δεν περιγράφω άλλο” (4/4).

Παρέα με τα ζυμαρικά έρχεται μπολάκι με τριμμένη παρμεζάνα.

Ενότητα Πίτσες:
Αυτή η ενότητα είναι, κατ’ εμέ, όλα τα λεφτά, στο παρόν εστιατόριο.

Ο λόγος?

Οι κύριοι έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν μία από τις πιο οργασμικές ζύμες πίτσας στην Αθήνα. Καλύτερο στεφάνι πίτσας δεν έχω ξαναφάει εδώ και χρόνια. Ξέρεις τι είναι να παίρνεις την πολύ θελκτική, στην περιγραφή, Vulcanello (με κρέμα κολοκύθας, taleggio, πίκλες κρεμμυδιού, peperoncino, spianata και πεκορίνο - 10,3€), να σου φαίνεται φρικτή τελικά ως συνδυασμός γεύσεων (1/4), μα να χορταίνεις με ευχαρίστηση, απλώς και μόνο επειδή έφαγες την υπέροχή της ζύμη? Είναι ευτυχία.

Οι πίτσες αυτού του εστιατορίου στερούνται τριών πραγμάτων για να διεκδικήσουν τον τίτλο των καλύτερων της πόλης:

1. Χρειάζονται πιο σφιχτή ζύμη στο κέντρο τους. Δεν μπορείς, ακόμη και αν τις διπλώσεις, να τις φας με το χέρι, καθώς η άκρη τους “πέφτει”.
2. Χρειάζονται γευστικότερη και ξεχωριστότερη σάλτσα ντομάτας.
3. Χρειάζονται συνδυασμούς με δυνατότερη γευστική ένταση.

Έχουν όμως το βασικό: καταπληκτική ζύμη.

Δοκιμάσαμε ακόμη την Al Tartufo (11,8€), ήταν καλή αλλά υπάρχουν και καλύτερες με τρούφα (3/4), την Speciale (12,4€), νόστιμη, μα ήθελε λίγη παραπάνω ένταση (3/4) και την Bufala (12,8€), η οποία στα σημεία που δεν είχε τυρί το έχανε το νόημα, αλλιώς θα ήταν σούπερ (3/4).

Ενότητα Γλυκά:

Οι επιλογές δεν είναι πάρα πολλές, όμως είναι ικανοποιητικές. Στον ίδιο βαθμό που είναι και όλα τα υπόλοιπα. Στο “λίαν καλώς”. Ανάμεσα στο παγωτό σεμιφρέντο και την κρέμα catalana που δοκιμάσαμε, νικητής ήταν μακράν η δεύτερη χάρη στη βελούδινη υφή της και την υπέροχη καραμελωμένη κρούστα της.

Ως προς την κρασοκατάνυξη, δοκιμάσαμε το προσφερόμενο σε ποτήρι μοσχοφίλερό τους το οποίο ήταν, αρκετά, φρουτώδες και γευστικό (3,7€).

Στο τέλος του γεύματος, ακολουθεί, συστηματικά, κέρασμα σφηνακίων ποτού, το οποίο μπορεί να είναι το ίδιο για όλους, αλλά μπορεί να είναι και διαφορετικό. Τη φορά που ήμασταν τρεις, ήρθαν τρία διαφορετικά σφηνάκια, ένα λιμοντσέλο, ένα μαστίχας και με γεύση κανέλας. Όμορφη κίνηση διαφοροποίησης από τα συνηθισμένα.

Μπικικίνι time: Ο λογαριασμός εκφράζεται υπέροχα από το εύρος 17-25€. Για ένα πλήρες γεύμα, υπολογίστε ένα κόστος το οποίο θα κυμαίνεται στην ανώτερη κλίμακα αυτού του εύρους.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

La Gratella, ιταλικό εστιατόριο, Χαλάνδρι, Ναύπλιο, καλές κριτικές στο ask4food, μπλα μπλα μπλα...

ΕΠΙΛΟΓΟΣ ή ΥΓ.

Το La Gratella είναι για 3,5/4 σε όλα. Γι’ αυτό συγχωρήστε μου την έμφαση στις ατέλειές του. Με λίγη παραπάνω προσπάθεια και ταπεινότητα, μπορεί να ξεπεράσει τα 18.000 μόρια, να πάει στα 19.000 και να μπει στην ιατρική. Έχει όλα τα φόντα.