Loader

Lucca

Κριτικές: 6
Μέλος από: Οκτ 2017
11 medium

Εμφάνιση:

11 medium

27 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Παραμονή Δεκαπενταύγουστου 4 άτομα μαζί με εμένα την εορτάζουσα αποφασίσαμε να πάμε να φάμε στο Μαγγίνα στα Μελίσσια αφού πριν είχαμε επισκεφτεί το πανηγύρι της Παναγίας στο Μαρούσι (κάτιοκος γαρ) και είχαμε διαπιστώσει για πολλοστή χρονιά την αδυναμία εύρεσης κάποιου τραπεζιού στα γνωστά μαγαζιά και καφενεία της περιοχής που αυτές τις δύο μέρες μεταβάλλονται σε τζακ ποτ του Τζόκερ και λογικό είναι.

Ετσι μετά από μία διαφωνία ψαρικά ή παιδάκια καταλήξαμε στο δεύτερο και πρότεινα το Μαγγίνα για δύο λόγους εκτός του ότι είχα πολύ καιρό να τον επισκεφτώ: 1) λόγω της θέσης του στο τέρμα του Παλιάγιαννη στα Μελίσσια σε ένα ρεματάκι με πλατάνια που σήμερα έχει διαμορφωθεί σε πλατειούλα με ένα θεατράκι που θα μας εξασφάλιζε την απαιτούμενη δροσιά και 2) λόγω το ότι σχεδόν πάντα απότι θυμόμουν έχει καλό κοκορέτσι.

Ετσι αφού πήραμε ζακέτες και φουτεράκια τα οποία και χρησιμοποιήσαμε καταφθάσαμε κατά τις 9.30 στην ταβέρνα η οποία αποτελείται από δύο κτίρια που χωρίζονται μεταξύ τους από το δρόμο και την πλατεία.

Το ένα είναι ένα χαμηλό παλιό κτίσμα στυλ κουτούκι ο πρώτος Μαγγίνας που λειτουργεί τον χειμώνα και έχει και δική του αυτόνομη κουζίνα και ψησταριά που για μένα είναι το ωραιότερο για το χειμώνα και το δεύτερο, πολύ μεγαλύτερο κτίριο το οποίο ανακαινίστηκε πριν καμιά 10-15αριά χρόνια και αποτελείται από μιά υπερυψωμένη αυλή κάτω από τα πλατάνια η οποία κλείνει με τζαμαρίες και οροφή το χειμώνα και την άνοιξη, ενώ το καλοκαίρι είναι ανοιχτή και ουσιαστικά αυτή αποτελεί την καλοκαιρινή ταβέρνα αφού βρίσκεται κάτω από τα μεγάλα πλατάνια της πλατείας που τη σκεπάζουν.

Πίσω από αυτή την πλατανοσκέπαστη βεράντα ουσιαστικά υπάρχει ο κυρίως τεράστιος χώρος της ταβέρνας (σάλα κάτω και πατάρι ) που χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο για γάμους πανηγύρια και τα συναφή.

Ο χώρος αυτός είναι εντελώς αδιάφορος και κλαρινομοντέρνος, μαζικός και τώρα το καλοκαίρι κλειστός εκτός κι αν γίνει κάποια εκδήλωση. Πάντως Αυγουστιάτικα είναι σίγουρα κλειστός και η όλη δράση περιορίζεται στην μεγάλη και πολυεπίπεδη δροσερή βεράντα. Η ταβέρνα αυτή λοιπόν έχει διπλή προσωπικότητα: από τη μιά το απέναντι κουτούκι και την αυλή με τα πλατάνια (άλλωστε αυτή ήταν τα παλιά χρόνια πριν την επέκταση) και από την άλλη τον πολυχώρο μαζικών οικογενειακών εκδηλώσεων.

Εχω βρεθεί και σε κανά δυό τέτοιες εκηλώσεις και πραγματικά ήταν μία πολύ κουραστική εμπειρία μάλιστα υπήρχε γάμος κάτω και αρραβώνας πάνω με δύο κλαρινομπάντες δλδ σα να λέμε πόλεμος Ιραν-Ιρακ. Αν και ξέφυγα απ' το θέμα ήθελα να τονίσω αυτή τη συνύρπαξη παραδοσιακού και βλαχομοντέρνου γιατί κάποιους μπορεί να τους ξενίσει ειδικά αν πηγαίνουν στου διαόλου τη μαμά για ψητά κάτω από πλατάνια όπως μπορεί να νομίζουν και πέσουν σε εκδήλωση.

Λόγω και του πανηγυριού στο Μαρούσι αλλά και της καρδιάς του θέρους όταν φτάσαμε υπήρχαν μόνο 3 παρέες και άπειρα τραπέζια να διαλέξουμε. Αφού βολευτήκαμε ήρθε αμέσως μία κυρία με το τεφτέρι να μας πει τι υπάρχει και να πάρει παραγγελία.

Μας ρώτησε βέβαια αν θέλουμε να μας τα πεί ή να αφήσει καταλόγους. Πήραμε ένα κατάλογο και του έριξα μία πολύ βιαστική ματιά την ώρα που η κυρία μας έλεγε τι έχει ή μάλλον εμείς τις ζητήσαμε αυτά που θέλαμε αφού εκπλήξεις εκεί δεν περιμένεις. Το κακό ήταν ότι δεν είχε καθόλου γουρουνόπουλο και αρνί σούβλας ευτυχώς όμως είχε κοκορέτσι.

Ετσι παραγγείλαμε: 1 πατάτες, 1 κολοκυθάκια τηγανητά, 1 τζατζίκι, 1 κιλό παιδάκια και 2 κοκορέτσια (ένα δικό μου και 1 για τη μέση) και 1/2 κιλό άσπρο κρασί. Από τιμές πρόλαβα και είδα στον κατάλογο ότι τα παιδάκια τα χρέωνε 31 ευρώ το κιλό και το τζατζίκι 3 τα καλοκυθάκια 4 ή κάτι τέτειο και κάτι παρόμοιο τις πατάτες.

Σχεδόν αμέσως μετά την απραγγελία κατέφθασε πανεράκι με ψημένο ψωμί και κανάτα με παγωμένο νερό και το κρασί. Μετά σε από λίγο ήρθαν τα κοκορέτσια μαζί με το τζατζίκι, τις πατάτες και τα κολοκυθάκια. Το κοκορέτσι ήταν αρκετά καλό και φρέσκο ( το λέω γιατί έχω πετύχει και ξαναζεσταμένο αλλού) επίσης δεν ήταν από αυτά τα γαιδουροκοκορέτσια όπου η αναλογία εντέρων και εντοσθίων είναι 1:100. Με λίγα λόγια λεπτό και μα αρκετό εντεράκι.

Πατάτες και κολοκυθάκια απλώς τυπικά τρωγόντουσαν και το τζατζίκι χάλια από κουβά ετοιματζίδικο όπου μύριζε η σκόνη σκόρδου χιλιόμετρα. Δηλαδή απορώ τόσο μεγάλο πρόβλημα είναι να φτιάξουν μόνοι τους τζατζίκι και μάλιστα σε χασαποταβέρνα όπου έχει μεγάλη πέραση.

Αλλά έτσι γίνεται όταν έχεις 2 καρπούζια στην ίδια μασχάλη. Εχουν μάθει τις συνεστιάσεις όπου τα ρίχνουν όλα απ' τους κουβάδες για να έχουν ανταγωνιστικές τιμές και κέρδος και επειδή πάει ο κόσμος για να διασκεδάσει ως επί το πλείστον και όχι για το φαγητό (άλλωστε χασαποταβέρνα είναι δεν είναι και το platis gastronomy) κάνουν το ίδιο και με τους μεμονωμένους πελάτες τουλάχιστον στα ορεκτικά.

Πάμε τώρα και στον κύριο λόγο της επίσκεψής μας τα παιδάκια. Παρόλο που ζήτησα αν μπορεί να είναι μόνο παιδάκια και όχι ας πούμε μπούτια ή χέρια ψιλοκομμένα ήρθε μία πιατέλα ανάμεικτη με παιδάκια και τα κάτω μέρη των παιδακίων που είναι κάτι που δεν τρώγονται και επίσης υπήρχαν παιδάκια μικρά αλλά και κάτι τέρατα σα μικρές χοιρινές. Το κυριότερο όμως ήταν ότι ενώ δεν μύριζαν, δεν ήταν καθόλου νόστιμα και επίσης ήταν θεόσκληρα. Τα φάγαμε, τι να κάνουμε, αλλά σε κανέναν δεν άρεσαν ιδιαίτερα, μας φάνηκαν εντελώς αδιάφορα προς το χάλια. Θα μου πείτε αφού θέλατε παιδάκια το 15αύγουστο καλά να πάθετε τέτοια είναι τα αρνιά τώρα.

Γιά όλα τα παραπάνω πλήρωσα 65 ευρώ και κάτι αν θυμάμαι καλά και δέχτηκαν και κάρτα. Σαν τιμές δεν είναι και ακριβά αλλά από την άλλη η ποιότητα δεν ήταν και τίποτα το σπουδαίο. Φαντάζομαι με τα ίδια χρήματα θα μπορούσαμε να φάμε και αλλού τα ίδια αρκετά καλύτερα.

Στον Μαγγίνα πήγαινα από τα παιδικά μου χρόνια όταν ήταν άθλος να φτάσεις εκεί πάνω στην ερημιά οπότε ξέρω καλά τη μετάλλαξή του για να μπορέσει να σταθεί σε καιρούς κρίσης. Ο άνθρωπος, μάλλον οι απόγονοι έκαναν μία επένδυση και κράτησαν και την παλιά χασαποταβέρνα. Δεν είναι κακό, αλλά μπορούν να συνδυάσουν καλύτερα τους δύο κόσμους και πάλι λέγοντας ότι δεν περιμένει κανείς λαγούς με πετραχείλια αλλά λίγα απλά πράγματα. Ξέχασα βέβαια να αναφέρω στα πολύ πολύ θετικά ότι στο τέλος ήρθαν να μας ρωτήσουν για το κέρασμα όπου είχαμε να διαλέξουμε μεταξύ πανακότας, γιαούρτι με κυδώνι ή κεράσι και καρπούζι. Εμείς διαλέξαμε όλοι καρπούζι και ήρθε μία τεράστια ποσότητα από ένα πολύ γλυκό και παγωμένο καρπούζι το πιό ωραίο πιάτο της βραδιάς μετά το κοκορέτσι!

Στο Μαγγίνα θα ξαναπάω και θα ξαναπάω εκτός κι άν το ξεφτιλίσει που δεν το νομίζω. Σίγουρα για το κοκορέτσι και για το γουρουνόπουλο (για το αρνί σούβλας δεν παίρνω κι όρκο), που είναι κατ΄εμέ οι σπεσιαλιτέ του, για την τοποθεσία του, για το ότι είναι κοντά και για τις λογικές τιμές του. Βέβαια παιδάκια δεν νομίζω να ξαναπάρω αν και τελικά αυτό το έδεσμα έχει καταντήσει εντελώς δυσεύρετο στην Αττική.

11 medium

02 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Εδώ και πάρα μα πάρα πολύ καιρό δύο είναι τα απωθημένα μου στον τομέα της μπιφτεκοφαγίας: να δοκιμάσω τα burgers στο juicy grill και στο barbeque στον Πειραιά που νομίζω άνοιξε και στη Ν. Σμύρνη.

Θα μου πείτε και προς τι η δυσκολία να το κάνω? Σε ότι αφορά το 2ο, μου πέφτει κομμάτι μακρυά καθότι κάτοικος Αμαρουσίου και με δεδομένο ότι δεν γίνονται κρατήσεις. Σε ότι αφορά το juicy grill η αλήθεια είναι ότι σπάνια επισκέπτομαι τον Χολαργό αν και όχι μακριά (μην πω καθόλου) διότι η αδηφάγος πιάτσα του Χαλανδρίου και της Κηφησιάς μαζί με την Ερυθραία μου έχουν αποσπάσει την προτίμηση και επισκεψιμότητα.

Ομως επειδή είμαι εθισμένη στο μπιφτέκι (είναι το καλύτερό μου φαγητό από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου) ή μάλλον για να το θέσω πιό σωστά δεν είναι το καλύτερό μου αλλά κάτι σαν το ψωμί και το νερό δηλαδή όπου το βρίσκω καλό κολλάω, είμαι διατεθιμένη να κάνω και χιλιόμετρα για χάρη του.

Εδώ θα κάνω μία παρένθεση για να προσδιορίσω τι θεωρώ και τι όχι τέλειο μπιφτέκι. Καταρχήν συγχωρείστε με οι απανταχού δεινές μαγείρισσες ή και μάγειρες σπιτικού φαγητού, αλλά κανένα σπιτικό μπιφτέκι δεν τρώγεται είτε είναι φτιαγμένο από τον τέλειο είτε από τον χειρότερο κιμά. Δεν ξέρω γιατί γίνεται αυτό, αλλά πιστεύω είναι θέμα έλλειψης ψησταριάς με κάρβουνο ή υγραερίου. Αν και έχω ψησταριά υγραερίου με μπρικέτες η οποία φτιάχνει εκπληκτικές μοσχαρίσιες, τα παιδάκια ή τα μπιφτέκια γίνονται γενικά για πέταμα, άρα μάλλον χρειάζεται η χωνεμένη φωτιά του κάρβουνου για τον κιμά. Δε συζητάω για τη γεύση των εστιατορίων με καλό μπιφτέκι (μετρημένα στα 5 δάχτυλα στην Αθήνα) δεν ξέρω τι βάζουν ή τι δεν βάζουν πάντως δεν τα πετυχαίνω ποτέ και ούτε και σε άλλο σπίτι έχω φάει νόστιμα και ζουμερά μπιφτέκια σαν αυτά που τρώω έξω. Μετά το απίστευτο μπιφτεκο-λογίδριό μου φαντάζομαι ότι καταλάβατε ότι σαν pure μπιφτεκοφάγος δεν πολυσυμπαθώ τα burgers λόγω των άλλων γεύσεων που εισβάλλουν και φυσικά δεν τρελλαίνομαι (το λέω ευγενικά) για τα Burger των διαφόρων αλυσίδων και δεν αναφέρομαι μόνο στα γνωστά ταχυφαγεία αλλά και σε πιό ψαγμένα.

Ετσι λοιπόν όταν ο δύσβατος δρόμος της ιατρικής περίθαλψης τελευταία, με έστειλε στο Χολαργό και μάλιστα 2 φορές στην Περικλέους δηλαδή πολύ κοντά στην Κεραμεικού που βρίσκεται το Juicy οπότε σκέφτηκα πως είναι πέραν των δυνάμεών μου να μην επισκεφτώ τον ενλόγω χώρο. Το ίδιο σκέφτηκα και τη 2η φορά και το ξαναεπισκέφτηκα και μπορώ να πώ ότι αν δεν δοκιμάσω όλο τον κατάλογο σε burger δε θα σταματήσω. Η μάλλον θα κλειδώσω στο αγαπημένο που οσμίζομαι ότι θα είναι και ο πρώτος έρωτας δλδ το Ari gold.
Και περνώντας στο διά ταύτα θα αναφερθώ σύντομα στο χώρο που είναι αρκετά συμπαθητικός και καθαρός με άνετα ξύλινα τραπέζια και λίγους πάγκους με σκαμπώ στο εσωτερικό αλλά αρκετά μικρός να εξυπηρετήσει τον κόσμο που μαζεύεται και μάλιστα χωρίς κρατήσεις αλλά με λίστα προτεραιότητας.

Επίσης καλή εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι τα τραπέζια είναι στρωμένα κατά κάποιο τρόπο με σερβίτσια και γυάλινα ποτήρια κάτι που προδιαθέτει θετικά και ξεφεύγει από τη γνωστή... γλίτσα των ταχυφαγείων. Στην πρώτη επίσκεψη στα μέσα Ιουλίου με πολλή ζέστη φτάσαμε κατά τις 8.00 εγώ και η μητέρα μου και βρήκαμε σχεδόν αμέσως ένα τραπέζι για 2 άτομα. Λίγα λεπτά αργότερα και παρά τον αφόρητο καύσωνα άρχισε η αναμονή του κόσμου που κατέφθανε κυρίως νεολαία. Την δεύτερη φορά η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε μόνο από μένα και ώρα 1.30 -2.00 το μεσημέρι όχι γιατί είχα προγραμματίσει έξοδο (πως άλλωστε μόνη μου?) ούτε γιατί πείναγα αλλά από την απίστευτη λιχουδιά μου και τις καλές προηγούμενες εντυπώσεις που συνδύασα με την επανάληψη της επίσκεψής μου στο γιατρό εκεί κοντά. Η πλάκα είναι ότι ο γιατρός συνέστησε αυστηρή δίαιτα χωρίς αλάτι ζάχαρη και λιπαρά και όσο τάλεγε εγώ σκεφτόμουν αν θα ξαναέπαιρνα το Ari gold η το bill maray ή το blue cheese portobello ή το Mid town ή όλα μαζί?

Ετσι την πρώτη φορά πήραμε εγώ το Ari gold η μητέρα μου το American classic (ως συντηρητικότερη) και μία σαλάτα caesar's για τη μέση με κοτόπουλο και ωραία σως έτσι για ξεκάρφωμα γιατί ντρεπόμουν να παραγγείλω και ένα 3ο Burger για τη μέση. Φυσικά τα παραγγείλαμε με τηγανητές πατάτες και με ψωμί brioche και πήραμε και 2 coca αφού είχε ήδη καταφθάσει παγωμένο νερό σε ωραίο γυάλινο μπουκάλι με το καλησπέρα. Δεν έχω λόγια για τη γεύση του μπιφτεκιού. Στο απλό φαινόταν ακόμα καλύτερη. Στο Ari gold έδενε τέλεια το ζουμερό καλοψημένο παχουλό μπιφτέκι με την αψάδα του κατσικίσιου τυριού αλλά είχαν εξαφανιστεί όλα τα άλλα δλδ κάτι καραμελωμένα κρεμμύδια και μανιτάρια κάτι aioli mayo ή κάτι τέτοιο. Οχι ότι χαλάστηκα μάλιστα καλύτερα έτσι.

Το μόνο ας πούμε αρνητικό ήταν οι τηγανητές πατάτες οι οποίες αν και σε ποσότητα γαργαντούα ήταν πολύ λεπτοκομμένες και ξεροψημένες και μάλλον... προκάτ. Βέβαια ποιός νοιάζεται για πατάτες? Αλλά να όταν οι τιμές του burger είναι πάνω κάτω 10 ευρώ ε, το προσέχεις το προβληματάκι. Για όλα τα παραπάνω πληρώσαμε κάπου 31 -32 ευρώ με ταχύτατη και ευγενέστατη εξυπηρέτηση. Την δεύτερη φορά που επισκέφτηκα το juicy μόλις μία εβδομάδα αργότερα και με μεγάλο προβληματισμό για το τι θα διαλέξω μιας και ήμουν μόνη και δυστυχώς δεν θα δοκίμαζα και κάτι άλλο, τελικά κάθισα χωρίς πρόβλημα αφού ήμουν από τους πρώτους (η κουζίνα ανοίγει στις 13.30) και παρήγγειλα τελικά το blue cheese portobello με πατάτες τηγανητές και μία coca όπου οι εντυπώσεις μου ήταν κατάτι
λιγότεριο διθυραμβικές πχ μου φάνηκε μικρότερο το μπιφτέκι και ωραίο το blue cheese αλλα και πάλι το μανιτάρι αν και μεγάλα κομμάτια εντελώς άγευστο. Οι πατάτες και πάλι ίδιες και απαράλλαχτες οπότε κατέληξα ότι σίγουρα δεν είναι φρέσκιες αν και τρωγόντουσαν ευχάριστα, χωρίς αυτή τη λαδίλα από τις βαλβολίνες που χρησιμοποιούν αλλού. Στα μισά του φαγητού είχα τη φαεινή ιδέα να κάνω και μία μεγάλη γουρουνιά: παράγγειλα και ένα Ari gold δήθεν γιά κάποιον άλλο στο σπίτι και καλά, οπότε έφυγα με ένα ωραιότατο χαρτόκουτο σε μία χαροσακκούλα και με το θησαυρό τον οποίο και τσίμπησα μισοπαγωμένο απ το απόγευμα ως το βράδυ. Οπως καταλαβαίνει κανείς μου άρεσαν οι γεύσεις του juicy πολύ, κυρίως γιά 2 ή μάλλον 3 λόγους. 1) Το απίθανο μπιφτέκι με πολύ καλή ποιότητα μοσχαρίσιου κιμά, με πολύ ξεχωριστή γεύση χωρίς να μπορώ να πω τι είναι αυτό που βάζουν μέσα που το κάνει τόσο εθιστικό ή μήπως είναι το ψήσιμο? 2) Τους πολύ καλούς και πρωτότυπους συνδυασμούς μπιφτεκιού με ωραία τυριά (ά ξέχασα το άλλο πάθος μου είναι τα τυριά) 3) Το πολύ ωραίο ψωμάκι brioche που γλύκιζε όσο έπρεπε.
Βέβαια περιθώρια βελτίωσης υπάρχουν κυρίως στη σχέση ποσότητας μπιφτεκιού και τιμής γιατί ναι μεν τις πατάτες τις βάζουν με φτυαριές αλλά το μπιφτέκι είναι ολίγον μικρό αν και παχύ για να κρατά τους χυμούς του.

Απότι φαίνεται στο juicy grill ξέρουν καλά τη δουλειά τους, σέβονται τους πελάτες και φάινεται ότι υπάρχει πολύ καλή οργάνωση και πειθαρχία στην κουζίνα τους. Αν θα ξαναπάω? Εσείς τι λέτε?

11 medium

17 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Την Κυριακή 1 Ιουλίου γύρω στις 9.00 επισκεφτήκαμε 2 άτομα τον Γάκια στη Νέα Ερυθραία αφού είχε προηγηθεί άκαρπη προσπάθεια τηλεφωνικής κράτησης για το Σάββατο. Σκεφτόμενη ότι την Κυριακή θα ήταν πολύ έύκολο να βρούμε τραπέζι και μάλιστα έξω στο γραφικό πεζοδρόμιο (λόγω καύσωνα και έναρξης διακοπών) τελικά έπεσα 100% έξω. Φτάνοντας εκεί στις 9.00 χωρίς κράτηση βρήκαμε ευτυχώς ένα μικρό τραπεζάκι όχι φυσικά έξω αλλά σε μία ευχάριστη αυλή με στέγαστρο και χαλικάκι που είναι συνέχεια της κουζίνας.

Δεν μας χάλασε ο χώρος αν και λίγο μικρό το τραπεζάκι είχε όμως στο πλάι και ένα βοηθητικό για ψωμί, αλατιέρες, σερβίτσια κλπ οπότε μικρό το κακό. Στον Γάκια πήγα για πρώτη φορά, αν και πολύ καιρό σκεφτόμουνα να τον επισκεφτώ και δεν το τολμούσα, σκεφτόμενη το πάρκινγκ στα στενά και τους πεζόδρομους στο κέντρο της Ερυθραίας. Ευτυχώς η επιλογή της Κυριακής με καύσωνα στο θέμα αυτό ήταν επιτυχής.

Η γειτονιά στην οποία βρίσκεται ο Γάκιας είναι μιά παλιά γειτονιά με πολλά χαμηλά (παλιά προσφυγικά) κουκλίστικα σπιτάκια με αυλές και μερικά καινούρια τριώροφα, η οποία έχει μετατραπεί σε πεζόδρομο ήπιας κυκλοφορίας. Το μαγαζί είναι γωνιακό αναπαλαιωμένο χαμηλό σπίτι που βγάζει τραπεζάκια στον πεζόδρομο και έχει δύο μεγάλες ενωμένες καλαίσθητες αίθουσες με ξύλο, εσωτερικές και μία πλαινή αυλή με στέγαστρο πτυσσόμενο (πολύ έξυπνο αυτό για το βράδυ γιατί είναι σα να είσαι έξω) στρωμένη με χαλίκια, που βλέπεις μέρος της κουζΙνας και χρησιμοποιείται επίσης σαν χώρος εστίασης. Γενικά το όλο σύνολο είναι πολύ γουστόζικο και ανεπιτήδευτο και μαζί με κάτι στρογγυλές μεγάλες λάμπες (του Δήμου μάλλον) εξωτερικές σε προδιαθέτει να καθίσεις οπωσδήποτε στη χαλαρή ατμόσφαιρα ειδικά τα καλοκαιρινά βραδάκια για να απολαύσεις τα μεζεδάκια σου μαζί με τους γείτονες που βγάζουν τις καρέκλες τους στον ίδιο πεζόδρομο απέναντι. Με λίγα λόγια το σκηνικό θυμίζει ελληνική ταινία του 60. Εμείς όπως είπα καθίσαμε στην χαλικόστρωτη αυλή και μετά από λίγο πραγματικά στο μαγαζί δεν έπεφτε καρφίτσα. Γέμισαν μέχρι και οι χειμερινές σάλες.

Το σέρβις ήταν πολύ γρήγορο, ένας νεαρός μας έφερε κάτι χαρτιά τύπου "κατάλογος" και μαζί ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο και το πανεράκι με το ψωμί (πολύ καλό όντως). Στον κατάλογο έχει γραφτεί από άλλους χρήστες τι υπάρχει, εγώ να προσθέσω ότι εκείνη την ημέρα υπήρχαν σαν πιάτα ημέρας ξιφίας με αμπελοφάσουλα, γαριδάκι τηγανητό, ντολμαδάκια γιαλαντζί σπιτικά, καλαμαράκι τηγανητό, καί ίσως κάτι άλλο αλλά ήταν γραμμένα με κάτι ψιλά γραμματάκια που ήθελες ειδικό ορνιθοσκαλισματογράφο για να τα καταλάβεις. Α μας έφεραν και 2 μποτίλιες τσίπουρο τις οποίες δώσαμε πίσω γιατί θέλαμε μπύρες.

Από τον κατάλογο πήραμε:
1) φέτα ψητή με παστουρμά και ντομάτα (χ 4.90) η οποία ήρθε σε σαγανάκι και ήταν συμπαθητική αν και ολίγον κρύα φαίνεται δεν είχε ζεσταθεί καλά στα microwaves. Η ντομάτα απλή φρέσκια τριμένη και ο παστουρμάς μάλλον μία ψιλοκομμένη υποφλούδα και πολύ λέω, πάντως τρωγότανε. Αυτό το πιάτο το θεώρησα ακριβό λόγω της πολύ μικρής μερίδας.
2) Μία ποικιλία ψαρικών (χ 8.00 εικάζω) την οποία δεν έγραφε τουλάχιστον ο δικός μου κατάλογος και όταν ρώτησα αν υπάρχει μου είπαν ναι οπότε δεν είμαι σίγουρη για την τιμή.
Η ποικιλία αποτελείτο από ένα μικρό πιατάκι με μελιτζανοσαλάτα και πολίτικη σαλάτα ή κάτι τέτοιο και ένα πιό μεγάλο πιάτο με παντζαροσαλάτα, πατατοσαλάτα, γαριδάκι τηγανητό, χταπόδι ξυδάτο, 5-6 μύδια αχνιστά και μία μικρή πιπεριά γεμιστή. Αρκετά καλή αν εξαιρέσει κανείς την πολίτικη στο πιατάκι που ήταν σα βραστό λάχανο τουρσί
3) Πήραμε επίσης 1 γαριδάκι τηγανητό (χ 7 ) πολύ καλό αλλά ίδιο με αυτό της ποικιλίας
4) Μία καλαμαράκια τηγανητά (χ 7) επίσης αξιοπρεπή
5) Μία πατάτες τηγανητές καλή (χ 2,5) αλλά αρκετά μικρή μερίδα για πατάτες (ας πούμε η μισή άλλων μεζεδοπωλείων)
Ηπιαμε 2 μπύρες FIX 400 ml ποτήρι (2χ 2,80) και γιά όλα τα παραπάνω πληρώσαμε 36,70
με μετρητά οπότε και δεν είδαμε ποτέ απόδειξη γι' αυτό κάποιες από τις τιμές που παραθέτω είναι ότι θυμάμαι από τον κατάλογο. Η αλήθεια είναι ότι δεν ζήτησα απόδειξη γιατί το θυμήθηκα την ώρα που φεύγαμε. Επίσης μας κέρασαν και μία σοκολατόπιτα με παγωτό οπότε δεν ήθελα να κάνω θέμα. Ας πούμε ότι υπήρξε ένα μικρό φάουλ από το νεαρό σερβιτρόρο (αν και νομίζω ότι το έγκλημα ήταν προμελετημένο) ο οποίος κατά τα άλλα ήταν ευγενέστατος και πολύ γρήγορος.

Σαν γενική εικόνα ο Γάκιας θεωρώ ότι κερδίζει περισσότερο με το περιβάλλον του και αυτή την αίσθηση του ευχάριστου, επαρχιακού καφενείου παρά με την κουζίνα του. Οι τιμές του δεν είναι ακριβές σε κάποια ορεκτικά, αλλά απ' την άλλη είναι -κατά τη γνώμη μου- πιό ακριβές από αλλού αν συγκρίνουμε τις μερίδες πχ στο τηγανητό γαριδάκι ή στο καλαμαράκι που ήταν μικρές και τσιμπημένες. Ομως όλα όσα δοκιμάσαμε ήταν βρώσιμα και χωρίς δυσσάρεστες εκπλήξεις οπότε θα ξαναπάω σίγουρα, αλλα όχι για να ξαναφάω θαλασσινά γιατί ο καθένας με την ειδικότητά του και ο κολιός τον Αύγουστο.

11 medium

28 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Στην ταβέρνα του Μιχάλη στο Χαλάνδρι, πηγαίνω εδώ και δεκαετίες και ουσιαστικά δεν το θεωρώ κάτι σαν έξοδο αλλά περισσότερο σαν συνήθεια. Κάποιες φορές βέβαια έχω πάει και με μεγαλύτερες παρέες ή συγγενείς αλλά πάντα είναι το outsider των επιλογών μου ειδικά όταν αποτυγχάνω να βρω τραπέζι ή parking σε πιό πολυσύχναστους δρόμους στη γύρω περιοχή.

Επίσης ό ΜΙΧΑΛΗΣ έχει πλέον αντικαταστήσει τα σουβλάκια delivery στο οικογενειακό τραπέζι, διότι επιτέλους κατάλαβα ότι (αν και fun του εθνικού μας street food) όσο και να πειραματίζομαι δεν πρόκειται ποτέ να φάω αξιοπρεπή σουβλάκια εκτός κι αν κατέβω στου Λευτέρη στην Ομόνοια ή στον Μαραζιώτη στη Ν. Ερυθραία άντε και σε κάτι στο Ν. Κόσμο ή στη Νίκαια.

Οπότε ο κύβος ερίφθη τέρμα τα άθλια πιτόγυρα από φερέλπιδες εγκαταστάσεις ( θα επανέλθω επ' ατού) που είναι όλο φύκια και μεταξωτές κορδέλλες και βουρ για τα σίγουρα.
Βέβαια ο ΜΙΧΑΛΗΣ δεν κάνει delivery καθότι ταβέρνα, αλλά αν πάρεις ένα τηλέφωνο 30 λεπτά πριν, θα σου ετοιμάσει τα πάντα όμορφα και τακτικά και θα πας απλώς για πληρωμή και παραλαβή. Εχω δε να πω ότι εκπλήξεις δυσσάρεστες δε θα σε περιμένουν, θα δοκιμάσεις την ίδια ακριβώς ποιότητα με το να φας επί τόπου.
Ας πάμε όμως στην ουσία

Η επίσκεψη δύο ενηλίκων Κυριακή μεσημέρι πριν απο κανά μήνα( ήταν Πρωταπριλιά) σε μία οικογενειακή ταβέρνα και μάλιστα ημέρα που υπήρχε κάπου κοντά κάποια διοργάνωση αθλητική μπορεί να εξελιχθεί σε πραγματικό εφιάλτη. Ευτυχώς στην περίπτωσή μας τα πράγματα στράβωσαν αφού είχαμε φάει όταν κατέφθασαν ορδές με παρέες γονιών με πιτσιρικαρία οι οποίοι κάθιδροι εισέβαλλαν στην αίθουσα και με τη φόρα που είχαν από τον αθλητισμό, κυριολεκτικά σάρωναν τα πάντα. Μπάλες πετάγονταν, χέρια στηρίζονταν στο τραπέζι μας, από πάνω μας συνεδριάζαν φωναχτά για το που τους αρέσει να καθίσουν, τα μικρά ζήταγαν τουαλέττα δλδ μία κατάσταση γκραν γκινιόλ.

Όχι ότι πριν δεν υπήρχαν παιδιά, ίσα ίσα, άλλωστε αυτό σημαίνει Κυριακή μεσημέρι σε οικογενειακή ταβέρνα, παπούδες, παιδιά, σόγια, κάποιες οικογενειακές συγκεντρώσεις κλπ. Τουλάχιστον όμως τα πράγματα ήταν πιο κόσμια. Εντάξει μπαινόβγαιναν τα παιδάκια να πάνε να παίξουν έξω αλλά μέχρι εκεί. Τέλος πάντων ευτυχώς είχαμε αποφάει όταν συνετελέσθη η εισβολή οπότε μικρό το κακό.

Κατά τα άλλα ο Μιχάλης είναι κλασσικός προορισμός των βορείων συνοικιών για ένα βραδάκι αλλά και για μεσημέρια αν κάποιος ειδικά το ΣΚ δεν ενοχλείται από μια μεγαλύτερη βαβούρα. Επίσης ο Μιχάλης όσα χρόνια εγώ τον επισκέφτομαι δεν έχει αλλοιώσει σε τίποτα ούτε την ποιότητά του ούτε έχει προσθέσει μοντερνιές στο μενού του. Σερβίρει κυρίως κρεατικά στη σχάρα με αποκορύφωμα κατ’ εμέ το μπιφτέκι του σε δύο εκδοχές (σπέσιαλ με ψιλοκομμένη ντομάτα κα σκέτο με πατατάκια τηγανητά) και έχει και τα κλασσικά συνοδευτικά, χόρτα, κολοκυθάκια, τυροπιτάκια, 2-3 σαλάτες, τζατζίκι, γενικώς αυτά που βρίσκει κανείς σε μια ταβέρνα της γειτονιάς.

Ακόμη ο Μιχάλης έχει και το καλό ότι διαθέτει πολλούς χώρους ως όφειλε μια και διατίθεται για βαφτίσεις ή άλλες γιορτές οπότε σε γενικές γραμμές δε θα δυσκολευτεί κανείς να βρει τραπέζι οποτεδήποτε, αφού η μονοκατοικία περιλαμβάνει μεγάλη εσωτερική σάλα και ο κήπος της επίσης, έχει διαμορφωθεί με στέγαστρα, σε χώρους κλειστούς και ανοιχτούς αφήνοντας και χώρο για μία ωραία αυλή. Το πιο δύσκολο είναι να βρεί κάποιος να παρκάρει αφού εκτός από τους μονόδρομους μιλάμε για Χαλάνδρι όπου οι θέσεις παρκινγκ είναι χρυσές λίρες αγγλίας συν ότι εκεί βρίσκεται και ένα πάρκο-μπασκετάκι.
Στα του φαγητού τώρα:

Με το που καθήσαμε χωρίς καμία αναμονή, προσγειώθηκαν στο τραπέζι, σερβίτσια και μία κανάτα κρύο νερό και ψωμί. Επίσης ο σερβιτόρος πήρε και την παραγγελία που αποτελείτο από:
1 κολοκυθάκια τηγανητά (4,5 ευρώ)
1 τζατζίκι (4 ευρώ)
2 τυροπιτάκια τριγωνάκια (2, 80 ευρώ) ναι ναι τα πουλάνε με το κομμάτι όχι μερίδα
2 μπιφτέκια απλά (2Χ7 ευρώ)
1/2 κιλό κρασί χύμα κόκκινο (4 ευρώ)
Συνολικά πληρώσαμε 32 ευρώ και οι μερίδες ήταν κανονικές σε όλα. Το κυριότερο όμως είναι το μπιφτέκι του που πραγματικά δημιουργεί εθισμό. Αν και ποτέ μου στο ΜΙΧΑΛΗ δεν έχω παραγγείλει κάτι άλλο εκτός από μπιφτέκι, έχω δοκιμάσει από τους συνδαιτημόνες και άλλα αρκετά καλά πιάτα. Για παράδειγμα έχει πολύ καλή καπνιστή χοιρινή, ωραίο μοσχαρίσιο σουβλάκι σχάρας και απ'ότι λένε (εγώ το σιχαίνομαι) εκπληκτικό ψητό συκώτι.
Φυσικά μην περιμένει κανείς μαγειρευτά διότι είναι μία κλασσική ταβέρνα που σερβίρει πιάτα της ώρας.
Συνοψίζοντας αυτό που έχω να πώ είναι ότι ο Μιχάλης χωρίς να είναι κάτι εξαιρετικό (το μπιφτέκι είναι) με ένα χώρο παλιάς αστικής ταβέρνας, ναι μεν δεν δρέπει δάφνες πρωτοτυπίας η γκουρμεδιάς, αλλά δεν απογοητεύει και ποτέ, αφού τρως αυτό που περιμένεις.
Εχει το πλεονέκτμα/μειονέκτημα του μεγάλου χώρου αν και όχι ενιαίου, πράγμα καλο αφού δεν δημιουργεί την αίσθηση ότι έχεις πάει σε αρραβώνες και αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζονται κρατήσεις αφού πάντα θα βρεθεί κάπου τραπέζι και για σένα. Από την άλλη ειδικά γιορτές και σαββατοκύριακα μεσημέρι τα πράγματα είναι λίγο θορυβωδη έως ενοχλητικά.
Ομως τώρα που καλοκαιριάζει το βραδάκι στην δροσερή αυλή του Μιχάλη είναι μιά χαρά.
Το σέρβις του είναι αρκετά καλό δεδομένου του φόρτου αν και υπάρχουν παραλείψεις. Για παράδειγμα σέρβιρε φρούτο σε κάποια τραπέζια ενώ σε μας το ξέχασε και επίσης την τελευταία φορά λίγο έλειψε να φύγουμε χωρίς να πληρώσουμε αφού καθυστέρησε υπερβολικά να φέρει το λογαριασμό και αυτό μετά από πολλά παρακάλια.
Γενικά τον συστήνω κυρίως γιατί η ποιότητά του αμετάβλητη εδώ και πολλά χρόνια συνοδεύεται και από αρκετά καλές τιμές.

11 medium

14 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Σήμερα Μ. Πέμπτη μεσημέρι, αποφασίσαμε λόγω και κάποιας δουλειάς στο Χαλάνδρι να επισκεφτούμε το ουζερί του Μήτσου γνωστό για το καλό του τηγάνι και τους απλούς αλλά νόστιμους ψαρομεζέδες του.

Δυστυχώς για πολλοστή φορά εμείς γι' αλλού πηγαίναμε κι αλλού η ζωή μας πήγε. Εκτός του ότι για να παρκάρει κανείς στο Χαλάνδρι- ακόμη και σε πάρκινγκ- θα πρέπει να έχει προηγηθεί πυρηνικό ολοκαύτωμα και να έχουν όλοι πάει στα καταφύγια, το ουζερί του Μήτσου (εγώ χρόνια ολόκληρα το έλεγα "στου Θωμά") δημοπρατεί τα τραπεζάκια του στου Sotheby's αλλιώς δεν εξηγείται η λαοθάλασσα που περιμένει κάθε φορά απέξω για ένα τραπέζι.

Βέβαια θα πει κάποιος Μ. Πέμπτη ακόμη και τα παγκάκια γεμίζουν, εντάξει αλλά αυτό θα συνέβαινε ακόμη και ανήμερα το Πάσχα (αν ήταν ανοιχτό).

Ετσι λοιπόν είχα τη φαεινή ιδέα να επισκεφτούμε " τον Βολιώτη" στο Νέο Ηράκλειο. Η μόνη μου πληροφορία ήταν μία παλαιά κριτική του ask4food του 2016 αν θυμάμαι, η οποία όμως προερχόταν από κάποιο μέλος ο οποίος είχε σχέση με το Βόλο και είχε γράψει καλά λόγια. Βρήκα τη διεύθυνση και από Χαλάνδρι φτάσαμε αρκετά γρήγορα Ν. Ηράκλειο.
Το ουζερί ο Βολιώτης αποτελεί μία ευχάριστη εικόνα με το που φτάνει κανείς.

Το όλο του στήσιμο σε παραπέμπει στα καλοβαλμένα ουζερί της παραλίας του Βόλου, όχι τόσε σε αυτά της Ν. Ιωνίας ούτε σε αυτά στα Παλαιά, αλλά παρόλα αυτά έχει ένα λιτό και αυθεντικό θαλασσινό ντεκόρ που νομίζεις ότι κάπου από πίσω θα υπάρχει κανά μικρό λιμανάκι.

Αρκετά μεγάλος χώρος με άνετα τραπέζια, που μπορεί να εξυπηρετήσει πολλά άτομα χωρίς να στριμωχτεί κανείς. Το εντελώς αντίθετο δηλαδή από του ουζερί του Μήτσου. Οταν πήγαμε δεν ήταν ούτε άδειο αλά ούτε και φίσκα, βρήκαμε αμέσως το τραπέζι που θέλαμε και με το που καθήσαμε υπήρχε ήδη εμφιαλωμένο και κατεφθασε και το ψωμί. Είδα βέβαια αργότερα ότι κυκλοφορούσαν και κανάτες αν και δε θεωρώ κακό το ότι είχαν το εμφιαλωμένο εξαρχής.

Ο κατάλογος ήταν ήδη στο τραπέζι και φυσικά περιείχε μόνο θαλασσινά, ψαράκια μικρά, κάποια μεγάλα αναλόγως διαθεσιμότητας, σαλάτες κλασσικές, ορεκτικά κλασσικά, όστρακοειδή μία αξιοπρεπή ποικιλία, και φυσικά κάποιους μεζέδες βολιώτικους όπως οι χταποδοκεφτέδες ή οι καβουροδαγκάνες, οι πετροσωλήνες κλπ.

Καθότι δύο άτομα (γυναίκες) ζητήσαμε κατ' αρχήν δύο χύμα τσιπουράκια και εν συνεχεία παραγγείλαμε. Εδώ θα κάνω μία παρένθεση, διότι παρόλο που εγώ τρελαίνομαι για ουζερί τσιπουράδικα κλπ δεν πίνω ούτε σταγόνα γιατί δε μου αρέσουν επίσης το έτερο μέλος της παρέας είχε πρόσφατα εγχειριστεί και ήταν στα τελιεώματα μίας δίαιτας που απαγορεύει αλκοολούχα.

Παρόλα αυτά εγώ τσάκισα το εμφιαλωμένο και η εγχειρισμένη μητέρα μου ήπιε και τα 2 τσιπουράκια. Ολα αυτά τα λέω γιατί το μαγαζί σερβίρει ακριβώς όπως στο Βόλο τσίπουρο με διαφορετικό μεζέ κάθε φορά, που απότι κατάλαβα δεν αναγράφεται στον κατάλογο. Ετσι μας έφερε ένα πιάτο με μία πολύ δροσερή χταποδοσαλάτα και ένα πιάτο με πατατοσαλάτα που από πάνω είχε γαριδάκι τηγανητό. Εχω να πώ ότι ήταν τα καλύτερα από όλα όσα παραγγείλαμε. Κόστος 2Χ3,5. Σε αυτό το μαγαζί αξίζει κανείς να πάει παρέα min 4 ατόμων ή ατόμων που πίνουν ώστε να παίρνει τσίπουρο και μεζέ και να περιμένει κάθε φορά την έκπληξη. Δυστυχώς εμείς αρκεστήκαμε στα 2 τσιπουράκια και εν συνεχεία πήραμε μερίδες όπως 1 θράψαλο τηγανητό αρκετά καλό και φρεσκοτηγανισμένο αν και λίγο σκληρό χ 8 ευρώ, 1 μςερίδα τηγανητές πατάτες χ 3 ευρώ, 1 μύδια σαγανάκι με μουστάρδα χ8 ευρώ τεράστια μερίδα αλλά θα το ήθελα λίγο πιό πικάντικο, και μία γαρίδες τηγανητές Χ10 ευρώ οι οποίες ήταν απλά καλές αν και κατεψυγμένες (φαντάζομαι) και αρκετά μεγάλες. Τους έλειπε επίσης λίγο αλάτι.

Γενικά τρωγόντουσαν όλα ευχάριστα μόνο οι γαρίδες με χάλασαν λίγο γιατί νόμιζα ότι θα ήταν γαριδάκι σαν αυτό του τσιπουρομεζέ που ήταν εξαιρετικό. Για όλα αυτά πληρώσαμε 38,5 ευρώ ούτε φτηνά ούτε ακριβά και μέχρι να αποφάμε στο μαγαζί δεν έπεφτε ούτε καρφίτσα. Κέρασμα δεν νομίζω να σερβίρεται αν και σήμερα με τόση δουλειά θα ήταν αδύνατο να προλάβουν. Κλείνοντας νομίζω ότι είναι ένα αρκετά καλό μαγαζί που από ότι φάνηκε έχει την πιστή του πελατεία και όχι μόνο, γιατί ταυτόχρονα φεύγανε και πολλά delivery. Ομως αξίζει κανείς να ακολουθήσει το βολιώτικο σύστημα αν θέλει να ευχαριστηθεί και όχι να επιλέξει μερίδες (τις οποίες μας έβαλαν ευγενικά για το σπίτι) οι οποίες ενδύκνεινται για παρέες πάνω από 2 άτομα αφού είναι αρκετά μεγάλες.

Σε γενικές γραμμές θα ξαναπάω με παρέα που να πίνει ώστε να δοκιμάσω περισσότερα μεζεδάκια.

11 medium

04 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Επισκεφτήκαμε τα Καραμανλίδικα πριν από 20 μέρες περίπου ένα ζεστό μεσημέρι καθημερινής του /σεπτεμβρίου μετά από ψώνια-βόλτα στην γύρω περιοχή. Παρόλο που είχα ξαναδεί το εσωτερικό του μαγαζιού σε δύο προηγούμενες αποτυχημένες προσπάθειες να βρούμε τραπέζι -ίσως λόγω του ότι είμασταν αρκετά άτομα - αυτή τη φορά που τελικά το παρατήρησα πολύ καλύτερα μου έκανε ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση. Το μαγαζί δεν έχει να ζηλέψει σε στυλ τίποτα από τα καλύτερα tapas bar της Μαδρίτης, είναι πραγματικά καλόγουστο, ζεστό και πρωτότυπο για τα δεδομένα του αθηναικού κέντρου. Ο χώρος ήταν μία όαση δροσιάς ειδικά το κλειστό μέρος τύπου μπακάλικο. Εμείς διαλέξαμε να καθίσουμε στον ημιυπαίθριο διάδρομο στο πλάι που έχει διαμορφωθεί πολύ λειτουργικά και παραπέμπει σε καφενέ-ουζερί.

Η εξυπηρέτηση ήταν άμεση και φαίνεται ότι το προσωπικό είναι επαγγελματίες και επαρκές. Το μαγαζί ήταν γεμάτο όχι ασφυκτικά (με αρκετούς τουρίστες αλλά όχι τύπου ορδές κυρίως παρέες 2-4 ατόμων πολύ διακριτικών).
Σε ότι αφορά τώρα το φαγητό
Δύο άτομα καθίσαμε σε έαν τραπέζι δύο ατόμων ακριβώς το οποίο όμως δεν ήταν στενάχωρο καθόλου.
Ο ευγενής σερβιστόρος μας έφερε κέρασμα μία λαδόκολλά με κυβάκια πικάντικου τυριού και αλλαντικού πράγμα που βρήκαμε πολύ έξυπνο και πρωτότυπο και εν συνεχεία ακολούθησε κανάτα παγωμένο νερό και ζεστό ψωμί-πίτα.

Παραγγείλαμε:
1 παστουρμαδοπιτάκια (6 ευρώ) από τα καλύτερα που έχω φάει
με πολύ αέρινο φύλλο και κυρίως με ψιλοκομμένο τον παστουρμά μέσα ώστε να μπορεί κανείς να το κόβει ή να το δαγκώνει ευκολότερα.
1 σαχανάκι παστουρμά σουτζούκι αυγό ντομάτα (6.5 ευρώ) αρκετή ποσότητα και ξεχώριζες τον παστουρμά μέσα το όποίο ήταν μιά χαρά και θύμιζε λίγο καγιανά
1 καβουρμά με πατάτες και πιπεριές (6.5 ευρώ) το οποίο ήταν α π ί θ α ν ο
αριστοτεχνικά συνδυασμένος ο καβουρμάς με άνηθο, πατάτα και πιπεριά
1 λουκάνικο κεφτέ γιαουρτλού (7.5 ευρώ) με 7 ή 8 μικρά κεμπαπάκια-λουκανικάκια
αρκετά πικάντικα πάνω σε πιτούλες και μέ μιά δροσισιτκή ποσότητα γιαουρτιού.
Ηπιαμε μία Βεργίνα Κομοτηνής 500ml (3 ευρώ νομίζω) και στο τέλος μας ξανακέρασαν γιαούρτι με γλυκό καρότο και μάλιστα αρκετή ποσότητα γιά δύο άτομα.
Γιά ολα τα παραπάνω ο λογαριασμός ήρθε πάνω κάτω 32 ευρώ δηλαδή 15-16 ευρώ το άτομο.

Εν ολίγοις μας άρεσε πάρα πολύ το τσιμπολόγημα και σίγουρα θα ξαναπάμε αφού και ότι βλέπαμε τριγύρω ειδικά τα πλατώ αλλαντικών τυριών μας έκαναν πολύ καλή εντύπωση οπότε στην πρώτη ευκαιρία
σκοπεύουμε να τα δοκιμάσουμε.