Loader

Lucca

Κριτικές: 14
Μέλος από: Οκτ 2017
11 medium

Εμφάνιση:

11 medium

21 Ιούλ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Εδώ και πολύ καιρό ήθελα να ξαναεπισκεφτώ την Ψαρομανία κυρίως για να γράψω για τις πολύ θετικές μου εντυπώσεις από αρκετά παλαιές μου επισκέψεις όταν οι γονείς μου ήταν θαμώνες εκεί, αλλά πιό επικαιροποιημένες από το σήμερα, όμως όλο κάτι συνέβαινε και το ανέβαλα. Την μία το μαγαζί ήταν γεμάτο, την άλλη άλλαζαν τα δικά μου σχέδια, συν το γεγονός ότι κατοικώ σχεδόν δίπλα, πράγμα που σημαίνει ότι όταν κάτι είναι σιμά σου πολλές φορές το θεωρείς δεδομένο, είχε σαν αποτέλεσμα να καθυστερήσω τόσο πολύ την επαν-επίσκεψή μου στην Ψαρομανία. Και πραγματικά το μετάνιωσα, γιατί η Ψαρομανία έχει εξελιχθεί σε ένα εξαιρετικό ψαροουζερί μεζεδοπωλείο με πολύ ωραίο χώρο ανακαινισμένο εδώ και αρκετό καιρό βέβαια που είναι κατάλληλος και ευχάριστος χειμώνα καλοκαίρι. Το μεν χειμώνα με την αίθουσα και την κλειστή τζαμαρία, το δε καλοκαίρι με το άνοιγμα της γυάλινης στέγης που αφήνει τη δροσερή μουριά να μοιράζει τον ίσκιο της και το θρόισμά της σε όλο το χώρο.
Ετσι Πέμπτη βράδυ και με τις μετασεισμικές δονήσεις να καραδοκούν, πήγαμε 4 άτομα οικογενειακώς, ποδαράτο, αφού πρώτα είχα κλείσει τραπέζι πριν 10 λεπτά μέσω e-table.
Θα μου πείτε έκλεισες τραπέζι Πέμπτη βράδυ σε ένα συνοικιακό μαγαζί που δεν βρίσκεται μέσα σε πιάτσα αλλά είναι χωμένο σε μία ήσυχη γειτονιά του Αμαρουσίου και που λογικά το ξέρουν μόνο οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ?
Κι όμως ναι, επειδή την έχω πατήσει πολλές φορές, δεν το ρίσκαρα μιάς και είχα να περιποιηθώ τη μητέρα μου και το σόι. Αξίζει να σκεφτεί κανείς ότι η Ψαρομανία ξεκίνησε σαν ένα καφενείο που τηγάνιζε και κάτι ψαράκια και τελικά εξελιχτηκε σε αυτό που είναι σήμερα μιας και η οικογένεια που την τρέχει, έχει αφιερώσει πολλή δουλειά και κυρίως έχει επενδύσει στην ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ σε συνδυασμό με τις εκπληκτικές τιμές για την εποχή. Οπότε η φήμη της εξαπλώνεται ολοένα και περισσότερο. Ελπίζω να συνεχίσει έτσι και να μην πέσει στην παγίδα της επιτυχίας και των πειραμάτων με κουτοπονηριές τύπου κουτσούρεμα μερίδων ή χαμήλωμα της ποιότητας. Επίσης να αναφέρω ότι ο ιδιοκτήτης ξέρει πολύ καλά από ψάρια αφού πριν είχε ψαράδικο.
Ετσι ότι φάει κανείς στην Ψαρομανία κυμαίνεται από αψογο έως πολύ καλό. Κατά καιρούς έχω δοκιμάσει απίθανη ψαρόσουπα που τη δίνει και σε μισή μερίδα, πολύ καλά μύδια και πετροσωλήνες (που σε λίγα μαγαζιά εκτός Ν. Λάμψακου βρίσκει κανείς) εξαιρετικό καλαμάρι φρέσκο, τηγανητό και γεμιστό και πολλά άλλα μεταξύ των οποίων ωραιότατο λευκό ταραμά. Ειδικά τον λευκό ταραμά, ένα φεγγάρι τον έπαιρνα συνέχεια για το σπίτι γιατί η Ψαρομανία έκανε και delivery το μεσημέρι στην περιοχή (δεν ξέρω άν κάνει ακόμη).
Επίσης το τηγάνι τους είναι θεϊκό χωρίς υπερβολές είτε μιλάμε για γαριδάκι, ψαράκι, καλαμαράκι, είτε για πατάτες είτε για κολοκύθια και τα συναφή.
Αυτή τη φορά πήραμε:
-1 λευκό ταραμά Χ 4 ευρώ (για το μόνο που έχω να κάνω ένα, ας πούμε, μικρό αρνητικό σχόλιο είναι αυτό το πιάτο το οποίο ήταν πολύ καλό αν κάποιος το έτρωγε πρώτη φορά και δεν το θυμόταν από το παρελθόν, όπου αν μη τι άλλο ερχόταν σε πιατάρα που μετά έπρεπε να πάρεις και στο σπίτι, ενώ τώρα ήρθε σε πιατάκι).
- 1 πατάτες τηγανητές Χ 3 ευρώ αψογες
- 1 κολολυθάκια τηγανητά Χ 4 ευρώ αριστουργηματικά
- 1 γαριδάκι τηγανητό ροζέ Χ 6 ευρώ, αυτό το πιάτο ήταν εξαιρετικό, το γαριδάκι έλιωνε στο στόμα, απίστευτα τραγανό και χωρίς ίχνος λαδιού
- 1 χταπόδι κοκκινιστό Χ 8 ευρώ, με μία σάλτσα που είχε μεταξύ άλλων ντοματίνια, άνηθο και ρίγανη και που ήταν η αιτία να αρχίσουν οι βούτες μέχρι τελικής πτώσεως.
- 1 κουτσομούρες τηγανητές Χ 9 ευρώ σκέτος αφρός, μύριζαν κυριολεκτικά θάλασσα και ήταν αρκετά μεγάλη μερίδα, επίσης χωρίς ίχνος λαδίλας, ΑΠΙΘΑΝΕΣ.
Τέλος ήπιαμε 2 τσίπουρα Αποστολάκη Χ 7 ευρώ έκαστον και ένα τέταρτο Ζίτσα ροζέ Χ 2 ευρώ και μαζί μ εμφιαλωμένο νερό(νομλιζω) δύο φορές ψωμί πληρώσαμε 50 ευρώ συμπεριλαμβανομένης έπκτωσης 10% του e-table.
Στο τέλος πολύ ευγενικά μας κέρασαν λικέρ μαστίχας και κρύο καρπούζι.
Τι άλλο μπορεί να ζητήσει κανείς? Ενα μπράβο στους ιδιοκτήτες, μακάρι να συνεχίσουν έτσι και παρόλο που λόγω της γειτνίασης δεν το θρωρώ και τόσο έξοδο, σίγουρα θα αρχίσω να πηγαίνω όλο και πιό συχνά, για να απολαμβάνω το διαμαντάκι αυτό που είναι δίπλα στην πόρτα μου.

11 medium

30 Ιουν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Το φλερτ μου με την χασαποταβέρνα αυτή στην περιοχή της Μαγούλας, λίγο πριν την Μάνδρα Αττικής, έχει αρχίσει εδώ και 1,5 χρόνο και αν δεν είχε καταχωρηθεί με τόοοοοοσο μεγάλη καθυστέρηση στο a4f, σε σημείο που εντελέως τυχαία το είδα μετά από καιρό, θα είχα γράψει νωρίτερα τις διθυραμβικές μου κριτικές και μάλιστα σε περίοδο πιό κατάλληλη θερμοκρασιακά για κραιπάλες του τύπου προβατίνες, παιδάκια, αρνιά κλπ.
Η επαφή μου με την περιοχή ξεκίνησε λόγω κάποιων επαγγελματικών ραντεβού που είχαν κλειστεί Σάββατα προς την περιοχή έξω από την Μάνδρα, οπότε περνώντας από την ταβέρνα μέσημέρι, στο γυρισμό από τη δουλειά που έιχα, την πρώτη φορά ανίδεη, πήγα να λιποθυμίσω από την εξαίσια τσίκνα που αναδυόταν στην περιοχή. Τράβηξα χειρόφρενο λίγο παρακάτω (ευτυχώς η περιοχή δεν είναι πολυσύχναστη) και σαν υπνωτισμένη μπήκα μέσα τρεκλίζοντας να δω τι παίζει. Να μην τα πολυλογώ και για να μην γίνω ρεζίλι ρώτησα αν μπορώ να πάρω κάτι για το σπίτι, πήρα μία κοκορέτσι, έκοψα κίνηση, είδα κατάλογο κλπ και έκτοτε την έχω επισκεφτεί πάνω από 5 φορές για φαγητό εκτός του ότι όποτε πηγαίνω προς Μάνδρα για δουλειά δεν υπάρχει περίπτωση να μην πάρω για το σπίτι ή να μην κάτσω να τσιμπήσω έστω και μόνη μου κάτιτις.
Το μαγαζί είναι μία γωνιακή, καλοβαλμένη χασαποταβέρνα με ωραία και μεγάλη αυλή για το καλοκαίρι και ένα κεντρικό κυκλικό τζάκι στη μέση της αίθουσας για το χειμώνα (ναι ναι ακούγεται τρομακτικό να γράφω για τζάκια με 40 βαθμούς, αλλά ας όψεται η καθυστερημένη καταχώρηση). Εχει αρκετό χώρο για παρκάρισμα μιας και οι δρόμοι στην περιοχή είναι φαρδείς και επίσης δεν είναι πιάτσα η περιοχή (κοντά στην έξοδο της Αττικής Οδού Μαγούλα και σχεδόν απέναντι από ένα super market Γαλαξία) οπότε το μόνο αρνητικό είναι η σχετικά μεγάλη διαδρομή για όσους δεν κατοικούν στις γύρω περιοχές.
Ομως πιστέψτε με αξίζει τον κόπο και το λέω εγώ που για να πάω για φαγητό στη Γλυφάδα πρέπει να κερνάνε, να πληρώνουν την βενζίνη και να μου δώσουν και μετρητά.
Στον Θανάση στη Μαγούλα θα πάει κανείς για να φάει το πιό τίμιο και vfm φαγητό καλσσικής χασαποταβέρνας στην καρδιά της αρβανιτιάς (γιατί εκεί ξέρουν απ' αυτά). Για μένα το hit του μαγαζιού είναι το αρνίσιο παιδάκι γάλακτος για την παρέα μου ήταν η προβατίνα αλλά γενικά τα πάντα είναι πολύ καλά. Επίσης σοβαρή υποψηφιότητα έχει και το αρνί σούβλας αν και αρκετά χιλιόμετρα πιό πάνω στην Κάζα βρίσκεται ο βασιλιάς του αρνιού σούβλας στην ομώνυμη χασαποταβέρνα.
Εχουμε και λέμε λοιπόν, ο Θανάσης έχει απίθανη ψησταριά και ψήνει πολύ καλό κοκορέτσι, κοντοσούβλι, αρνί σούβλας, θεϊκό παϊδάκι αρνίσιο και προβατίνας, μπούτι προβατίνας, μπιφτέκια, χοιρινές, απίθανο αρνάκι στη γάστρα με πατάτες πάνω στα κάρβουνα της ψησταριάς, φτιάχει τηγανόψωμο, τα τζόλια γνωστή αρβανίτικη σπεσιαλιτέ χειροποίητων ζυμαρικών με καμμένο βούτυρο και τυρί, που τα παίρνει κανείς μόνο άμα εφημερεύει το Θριάσιο εκεί κοντά, και επίσης έχει όλα τα κλασσικά: τζατζίκια, σαλάτες, πατάτες, χόρτα και απίθανο ψωμί ψημένο στα κάρβουνα με λάδι που το χρεώνει αναλόγως βέβαια αλλά έρχεται σε μεγάλες ποσότητες.
Την τελευταία φορά πριν 20 ημέρες περίπου ένα Σάββατο βράδυ,4 άτομα, ξεκινίσαμε με τα κλασσικά:
1 χωριατικη σαλάτα χ 5,5 ευρώ
1 τζατζίκι χ 3 ευρώ
2 πατάτες χ 3 ευρώ έκαστος μερίδα
1 κοκορέτσι χ 7 ευρώ
1 κ. παϊδάκια αρνίσια χ 26 ευρώ
1 μπιφτέκι γεμιστό χ 8,8 ευρώ
1 κοντοσούβλι Χ 7 ευρώ
1 τζόλια Χ 3,5 ευρώ
1/2 κρασί χύμα Χ 3 ευρώ ή 2,80 (δεν θυμάμαι ακριβώς)
2 cocacola x 1,6 ευρώ
Γιοα όλα αυτά πληρώσαμε μαζί με τα ψωμιά κάπου 80 ευρώ αν θυμάμαι καλά και ήρθαν κέρασμα 2 πιατελάρες λαχταριστοί λουκουμάδες με μέλι που πραγματικά μας αποτελείωσαν.
Οτι και να πω για την ψησταριά του Θανάση είναι λίγο, ειδικά αν ληφθούν υπόψιν οι πολύ καλές τιμές και οι μεγάλες μερίδες.
Αρχίζω από το κοκορέτσι το οποίο δεν είναι το καλύτερο της Ελλάδας βέβαια, αλλά έχω άπειρα χρόνια έτσι κι αλλιώς να φάω το τέλειο κατ' εμέ κοκορέτσι, οπότε αυτό το κατατάσσω στα πολύ αξιοπρεπή με πλούσιο εντεράκι καλά ψημένο, ζουμερό και μερίδα που χορταίνει 2 άτομα σαν κυρίως.
Τα παιδάκια απλώς τέλεια, όπως πάντα πολύ καλά κομμένα και όχι ανακατεμένα με κομμάτια από μπούτι ή άλλα μέρη, μοσχοβολιστά και με όσο λίπος χρειάζονται, ούτε σχέτα κόκκαλα με κρέας, ούτε τίποτα γαιδουροπαϊδάκια.
Πατάτες, τζατζίκια, σαλάτες ωραιότατα και φρεσκότατα, κοντοσούβλι που λιώνει στο στόμα, μπιφτέκι καλό (εντάξει σαν του Μιχάλη στο Χαλάνδρι δεν υπάρχει βέβαια).
Σε ότι αφορά τα τζόλια δεν τρελλαίνομαι προσωπικά και σίγουρα μπροστά στα ψητά δεν χαλαλίζω πολλές πηρουνιές, αλλά από ότι είπαν και οι άλλοι, ήταν αρκετά καλά αν και πολύ λιγωτικά ένεκα το καμμένο βούτυρο. Τό ίδιο και το τηγανόψωμο λίγο παραπάνω λαδωμένο.
Από άλλες επισκέψεις μου στο Θανάση να προσθέσω ότι έχει θεικό αρνάκι γάστρας και πάρα πάρα πολύ καλό αρνί σούβλας που παραγγέλνεις ακριβώς το κομμάτι που θέλεις και έρχεται όπως το θέλεις με πέτσες, χωρίς κλπ. Τέλος για την προβατίνα τι να πω αν και η τσίκνα της ήταν αυτή που με εισήγαγε σε αυτόν τον ναό πρώτη φορά, εγώ μία φορά την έχω δοκιμάσει (παϊδάκια)ι και η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι τόσο φαν, αλλά πραγματικά αυτή είναι η σταρ του μαγαζιού χωρίς αμφιβολία, και οι μυημένοι τη βρίσκουν ασυναγώνιστη.
Γενικά ο Θανάσης και οι γιοί του (μάλλον) ξέρουν καλά τη δουλειά, γι αυτό και έχουν πολύ πελατεία και ακόμη και μεσημέρι καθημερινής να περάσεις θα βρεις παρέες να τρώνε. Τα δε Σαββατόβραδα και Κυριακές γίνεται πραγματικά χαμός αλλά έχουν πρόγραμμα και η κατάσταση δεν ξεφεύγει. Σε συνδυασμό με την άνετη σάλα και αυλή, τις πολύ καλές τιμές, τις πλούσιες μερίδες, την κορυφαία ποιότητα και την γλυκιά επίθεση με λουκουμάδες για το τέλος, ο Θανάσης είναι μία πολύ καλή επιλογή κρεατοφαγίας εκτός φυσικά του μοσχαριού.
Αλλωστε δεν πάει κανείς για μοσχάρι στα παλαιά χωριά των αρβανιτών κτηνοτρόφων, ούτε για μεταξωτές κορδέλλες!!

11 medium

08 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Στα απομεινάρια του Τηλέμαχου (καλά με αυτές τις αμερικανιές και τους γελοίους βλαχοπιθηκισμούς ανακατεύομαι για να το θέσω ευγενικά αλλά τι να γίνει τα λουστήκαμε κι αυτά) με το χιόνι να με έχει αποκλείσει σε εξωτικό προάστειο, μη έχοντας και πολλά πολλά να κάνω αφού ούτε στη δουλειά μπόρεσα να πάω ούτε να ξεμυτίσω γενικώς, είπα να αποτελιεώσω την κριτική για τις Βαρκούλες που επισκέφθηκα λίαν προσφάτως μεσημέρι αμέσως μετά την πρωτοχρονιά έχοντας κάνει κράτηση μέσω της γνωστής ιστοσελίδας μαζί με τη μαμά μου.
Δεν ήταν τυχαία η επιλογή για δύο λόγους: πρώτον γιατί το είχα υποσχεθεί έπειτα και από πολλές καλές κριτικές του a4f στη μαμά μου και δεύτερον γιατί η μέρα ήταν κατάλληλη αφενός γιατί θα μπορούσε κανείς να παρκάρει στο στενό δρόμο με την αγορά της Ν. Ιωνίας κλειστή, αφετέρου διότι μιά αποτοξίνωση με θαλασσινά μετά την συνεχή κρεατοφαγία που είχε προηγηθεί ήταν ότι έπρεπε.
Ετσι πρώτη φορά στις Βαρκούλες (Β) φτάσαμε σχεδόν σε χρόνο dt και παρκάραμε κυριολεκτικά απέξω. Σε γενικές γραμμές ήξερα τι να περιμένω αφού είχα πάει διαβασμένη και ομολογώ ότι οι Β μου άρεσαν πάρα πολύ από όλες τις απόψεις.
Ξεκινώντας από την ώρα που πήγαμε, ομολογώ ότι ήμουνα αρχικά επιφυλακτική γιατί πίστευα ότι θα ήμασταν οι μόνοι πελάτες στο μαγαζί, αλλά επειδή η μαμά μου δεν αρέσκεται στην ηλικία της να τρώει βαριά και μάλιστα το βράδυ, συμφώνησα ασυζητητί να πάμε μεσημέρι.
Ευχάριστη έκπληξη ήταν ότι δεν ήμασταν μόνες μας, υπήρχαν άλλες δύο παρέες και αργότερα κατέφθασαν και άλλες δύο. Σε ότι αφορά το χώρο εμείς πήγαμε για πρώτη φορά αλλά έχω την εντύπωση ότι πρέπει να είχε βαφτεί πρόσφατα και να είχε γίνει κάποια μικρή ανακαίνηση.
Το λέω αυτό γιατί το μαγαζί κυριολεκτικά έλαμπε και από καθαριότητα και από την αίσθηση του απολύτως καινούριου. Εξέταζα όση ώρα μείναμε, πολύ προσεκτικά, το χρώμα στους τοίχους και άλλες λεπτομέριες πχ φωτιστικά, κάτι γυάλινες προθήκες με ναυτικά είδη και πραγματικά αστραποβολούσαν όλα, σαν να τα είχαν γυαλίσει και ξεσκονίσει εκείνη τη στιγμή. Μου φαινόταν σα να πήγαινα σε εγκαίνια.
Ο χώρος είναι ένας χώρος ισόγειος με είσοδο στο πεζοδρόμιο που εσωτερικά έχει διαμορφωθεί σε 2 επίπεδα το κάτω με την κουζίνα από πίσω και το άνω που είναι αποκλειστικά σάλα. Επίσης βγάζει και μία σειρά τραπέζια στο πεζοδρόμιο για τις καλές μέρες. Το χρώμα που κυριαρχεί είναι άσπρο και ένα γκρι σιέλ πολύ πολύ ευχάριστο. Η διακόσμηση, φωτιστικά λάμπες θυέλλης και άλλα θαλασσινά είναι λιτή και σωστή δε σε πνίγει.
Στην υποδοχή ήταν μία ευγενέστατη κοπέλλα η οποία ήταν και αυτή που μας εξυπηρέτησε καθόλη τη διάρκεια της παραμονής μας, η οποία πραγματικά μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις αφού φαινόταν ότι είναι πολύ καλή επαγγελματίας, αλλά ταυτόχρονα εξαιρετικά φιλική, γρήγορη και ενημερωμένη. Γενικά το επίπεδό της ήταν gourmet εστιατορίου αρκετών αστεριών.
Μας έβαλε σε ένα τραπέζι για τέσσερεις στον επάνω χώρο, πράγμα ζωτικής σημασίας για να ευχαριστηθούμε το φαγητό και αμέσως μας έφερε τους καταλόγους καθώς και μία κανάτα νερό και το ψωμί μαζί με ένα πιατάκι με σαλάτα ταμπουλέ.
Επειδή διάβασα τα σχετικά με τις χρεώσεις του κουβέρ νομίζω ότι δεν χρεώνεται 1,20 πιά αλλά κάτι λιγότερο. Βέβαια εμάς δεν μας πείραξε διότι είμαστε του ψωμιού και μάλιστα ζητήσαμε και συμπλήρωμα.
Στα της παραγγελίας τώρα πέρα από τον πολύ κατατοπισμένο κατάλογο σε ούζα και τσίπουρα, ο κατάλογος των φαγητών ήταν και αυτός πλούσιος και επειδή υπάρχει και στην ιστοσελίδα του μαγαζιού και μάλιστα με τις τιμές, δεν θα αναφερθώ περαιτέρω παρά μόνο για να πώ ότι σε γενικές γραμμές η ποικιλία είναι αυτή που συναντά κανείς στα περισσότερα αντίστοιχα μεζεδοπωλεία με θαλασσινά, με θετικό την ύπαρξη οστράκων.
Βέβαια εκείνο που τελικά κάνει τη διαφορά είναι ο συνδυασμός γεύσης-ποιότητας καθώς και το τρίπτυχο ψήσιμο-τηγάνισμα-μαγείρεμα. Και εδώ οι Β τα πάνε αρκετά καλά από ότι φάινεται.
Συγκεκριμένα και κατόπιν επηρεασμού μου από την κριτική της Ucook που συνήθως ανταποκρίνεται στα γευστικά γούστα μου πήραμε τα παρακάτω:
1) Φάβα σαντορίνης με κρεμμυδάκι και μαιντανό Χ 4 ευρώ, η οποία πραγματικά ήταν μακράν από τις καλύτερες που έχω φάει. Ηρθε σε βαθύ πιάτο με έξτρα λάδι και λεμόνια δίπλα, ήταν ελαφρά ζεστή και βελούδινη και την εξαφανίσαμε, του ψωμιού στο πανεράκι υποβοηθούντος, ούτως ώστε να μην μέινει ούτε δείγμα.
2) Ενα γαριδάκι συμιακό Χ 9 ευρώ, το οποίο ήταν αριστούργημα αν και αρκετά μικρή ποσότητα σε ένα πιατάκι-βαρκάκι το οποίο δεν είχε καμμία λαδίλα και ήταν κατάφρεσκο.
Ισως το μόνο πιάτο σε τόσο μικρή μερίδα, κυριολεκτικά κάτω κι από μισή μερίδα. Μάλλον θα έπρεπε να το χεώνουν 12 ευρώ αλλά να βάζουν μία κανονική μερίδα γιατί έτσι είναι σα να χρεώνουν 18 ευρώ τη μερίδα!!
3) Χταποδοκεφτέδες Χ 5 ευρώ, τηγανητοί με δυόσμο και μαιντανό, πολύ καλοί φρεσκοτηγανισμένοι και νόστιμοι, μόνο λίγο παραπάνω αλατισμένοι, κάτι που τους έκανε να χρειάζονται απαραιτήτως λίγες σταγόνες από το λεμονάκι που τους συνόδευε.
4) και τέλος αυτό για το οποίο πήγαμε κυρίως, το κριθαρώτο γαρίδας Χ 15 ευρώ, που σερβιρίστηκε μέσα στο όστρακο της πίνας και που η εικόνα του ήταν τουλάχιστον επική.
Πραγματικά πολύ έξυπνη ιδέα ο τρόπος σερβιρίσματος και μιά και μιλάμε για πίνες πολύ θα ήθελα να κάνω μία παρένθεση και να προτείνω στις Β να σερβίρουν -όταν είναι δυνατό- τον πιό ωραίο θαλασσινό μεζέ που έχω φάει ποτέ (στη Ν. Λάμψακο εννοείται) τηγανητή πίνα μέσα στο όστρακό της- δεν υπάρχουν λόγια για αυτόν τον μεζέ.
Στο κριθαρώτο τώρα, μετά την αναπόληση της τηγανητής πίνας, πραγματικά μερίδα για 2-3 άτομα με 4 τεράστιες γαρίδες, κατεψυγμένες αλλά πολύ ζουμερές και αρκετά νόστιμες, με το κριθαράκι μαγειρεμένο με πολύ ψιλοκομμένα λαχανικά αλλά χωρίς καθόλου τυρί για κακή μου τύχη. Ισως κάτι ψύγματα από τριμμένο τυρί που μάλον κατά λάθος βρέθηκαν εκεί, αντίθετα είχε πασπαλιστεί με μαιντανό και πάπρικα. Μας άρεσε πάρα πολύ και βέβαια σχεδόν το περισσότερο το πήραμε πακέτο αφού ήταν αδύνατο να το τελειώσουμε. Ευτυχώς δεν παραγγείλαμε κι άλλα, όπως λογικά θα κάναμε, γιατί από Uccok, Pontiki κλπ γνώριζα προκαταβολικά το μέγεθος του πιάτου.
Ολα τα παραπάνω τα συνοδεύσαμε με νερό και τσίπουρο Αποστολάκη Χ 7,5 ευρώ νομίζω, (το οποίο έτσι κι αλλιώς εγώ δεν ήπια αλλά από την μαμά μου που είναι το αγαπημένο της ξέρω ότι γενικά δεν πειράζει στο κεφάλι) και τέλος μας κέρασαν πανακότα με μέλι και κρεμ καραμελέ μαζί με 2 σφηνάκια γρανίτα λεμόνι.
Στο κέρασμα θα σταθώ, γιατί η παρουσίασή του ήταν επίσης καταπληκτική. Ηρθε ένα μεγάλο μαύρο τετράγωνο πιάτο που διαγωνίως είχε τα δύο γλυκά πασπαλισμένα με τριμένο μπισκότο (τα οποία ήταν απίθανα) και στη μέση τα σφηνάκια γρανίτας λεμόνι με δύο μικρά κουταλάκια η οποία επίσης ήταν πολύ δροσιστική γιατί δεν ήταν του εμπορίου με προσθήκη χρώματος, αλλά μάλλον καταδική τους λευκή και υπόξινη.
Για όλα τα παραπάνω με μία έκπτωση που υπήρχε με την κράτηση και που δεν χρειάστηκε καν να την αναφέρουμε ή να την υπενθυμίσουμε (διότι ην έκαναν μόνοι τους), πληρώσαμε 38 ευρώ παρά κάτι.
Γενική εντύπωση? Αν όχι άριστη πάρα πάρα πολύ καλή. Ενας χώρος που θα ήθελα πολύ να ξαναπάω και ελπίζω να παραμείνει έτσι και να συνεχίζει να εξελίσσεται ακόμα προς το καλύτερο, με άριστο service, αξιοπρεπέστατες γεύσεις και πολύ καλές προοπτικές.

11 medium

30 Δεκ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Χρόνια πολλά και Καλή Χρονιά σε όλους, σ' αυτούς που λείπουν, σ' αυτούς που μας λείπουν ανεπανόρθωτα και σ' όσους είναι δίπλα μας. Στο Ψαροκόκκαλο έχω πάει πολλές φορές από τότε που άνοιξε μέχρι τώρα, κυρίως λόγω του ότι έχει αρκετά καλές τιμές και ωραίο περοβάλλον εσωτερικά, οπότε βγαίνει κανείς ασπροπρόσωπος αν θέλει να πάει με παρέα κάπου στα βόρεια για να φάει ψαρικά χωρίς να χρειαστεί να κηρύξει πτώχευση μετά. Βέβαια όπως είναι λογικό δεν μπορεί να δρέψει δάφνες υψηλής γαστρονομίας ούτε πρωτοτυπίας όμως πραγματικά η μέτρια ποιότητα (προσοχή μέτρια όχι χάλια) σε συνδυασμό με τις τεράστιες ποσότητες και τις κανονικές τιμές το κάνουν έναν δημοφιλή προορισμό για παρέες και οικογένειες που ξεκινούν αλόμη και από την άλλα άκρη της πόλης για να το επισκεφθούν.
Εξ' αιτίας του παραπάνω λόγου σχεδόν πάντα πρέπει να κάνει κανείς κράτηση αρκετά νωρίτερα ειδικά για τραπέζι το Σ/Κ ή/και για βραδυνή έξοδο. Εμείς 3 φίλες, καταφέραμε λίγες μέρες πριν το τέλος του 18 να βρούμε τραπέζι χωρίς μεγάλη δυσκολία, κυρίως γιατί καταθάσαμε καθημερινή μεσημέρι στις 2.30. Οχι ότι ήταν άδειο τουναντίον σχεδόν γεμάτο ήταν αλλά βολευτήκαμε και μάλιστα σε άνετο τραπέζι τεσσάρων ατόμων. Η αλήθεια είναι ότι μου αρέσει πολύ ο αριθμός 3 όταν πρόκειται για μέρη σαν το ψαροκόκκαλο ή άλλα πολυσύχναστα γιατί έτσι κερδίζεις μία χάρη αφού αναγκαστικά τραπέζι για τρείς μόνο δεν υπάρχει.
Ο εξωτερικός χώρος του Ψαροκόκκαλου δεν μου άρεσε ποτέ γιατί δεν με παραπέμπει σε μεζεδοπωλείο ή ταβέρνα αφού πρόκειται για το υπερυψωμένο ισόγειο ενός συμπλέγματος πολυκατοικιών που έχουν ένα τύπου αίθριο-μπαλκόνι όπου το καλοκαίρι βγάζει τραπέζια το ψαροκόκκαλο και υπάρουν χώροι για μαγαζιά αυτοί οι γνωστοί χώροι με τις τζαμαρίες. Βέβαια το Ψαροκόκκαλο (Ψ/Κ για συντομία) κατέχει την μερίδα του λέοντος έχοντας κλείσει με τζαμαρία και μέρος του ημιυπαίθριου οπότε δεν υπάρχει μπέρδεμα με άλλους αλλά η αλήθεια είναι ότι όταν περνάς από τη λεωφόρο (εντάξει ένας δρόμος με κίνηση είναι και μάλιστα μονόδρομος) δεν σε τραβάει να μπεις μέσα. Ομως αυτό ίγο μετράει γιατί οι καλές κριτικές και οι καλές τιμές το έχουν κάνει λαοφιλές. Ο εσωτερικός χώρος παρά το ότι είναι αρκετά πυκνός μου αρέσει πολύ, ιδιαίτερα η διακόσμηση με τα έντονα κίτρινα χρώματα και τα μπουκάλια ουζου στις προθήκες που μοιάζουν σαν βιβλιοθήκες ούζου + τα χριστουγεννιάτικα και όχι μονο φωτάκια λόγω των ημερών. Για την εξυπηρέτηση και το σέρβις δεν έχω να πω πολλά κυρίως γιατί δεν θα προσθέσω κάτι νέο σε σχέση με προηγούμενες κριτικές αλλά και γιατί δεν είμαι ιδιαίτερα απαιτητική οπότε τις περισσότερες φορές μένω ικανοποιημένη ή μάλλον δε δίνω και ιδιάιτερη σημασία. Πρέπει να γίνει κάτι πολύ χοντρό για να το κάνω θέμα, αλλά τότε δεν θα το κάνω απλώς θέμα θα γίνει το σώσε.
Στο Ψ/Κ όποτε έχω πάει όλα έχουν κυλήσει ομαλά το ίδιο και αυτή τη φορά χωρίς κανένα παράπονο. Τα ευγενικά παιδιά μας εξυπηρέτησαν χωρίς πολλά πολλά αλλά και σε καλούς χρόνους. Καταρχήν με το που καθήσαμε κατέφθασε ψωμί φρυγανιστό με πιατάκι με ελιές και ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό το οποίο και κρατήσαμε καθώς και οι κατάλογοι.
Διαβάσαμε σαν ανθρωποι τους καταλόγους και όταν τους ακουμπήσαμε ήρθε ο σερβιτόρος για την παραγγελία.
Ο κατάλογος του Ψ/Κ είναι αρκετά πλούσιος σε ορεκτικά με θαλασσινά και σε σαλάτες με μεγάλη έμφαση κατά τη γνώμη μου στα ρυζότα και τα ζυμαρικά με γαρίδες κλπ προφανώς γιατί συμφέρουν αμφότερους πελάτες και ιδιοκτήτες όλως περιέργως. Οι μεν πελάτες τα θεωρούν vfm οι δε ιδιοκτήτες κερδίζουν περισσότερο.
Εγώ όποτε έχω πάει, ψάρι μεγάλο δεν έχω πάρει και δεν νομίζω ότι θα πάω ποτέ για ψάρια Α κατηγορίας στο Ψ/Κ γιατί χωρίς να θέλω να το κατηγορήσω αυτό που ειδικεύεται είναι κυρίως κλασσικά μεζεδάκια και μικρά ψαράκια άντε μέχρι μικρό μπαρμπούνι και κουτσομούρες.
Ετσι και αυτή τη φορά κινηθήκαμε αναλόγως και παραγγείλαμε:
-1 φάβα με καραμελωμένο κρεμμύδι και χταπόδι Χ 7 ευρώ τεράστια μερίδα που εμένα δεν μου άρεσε γιατί φυσικά το χταπόδι ήταν ανύπαρκτο κάτι θρυμματισμένες σακκούλες μάλον, το καραμελωμένο κρεμμύδι ήταν ένας πολτός και θα ήταν χίλιες φορές καλύτερα να παίρναμε την απλή φάβα με κρεμμυδάκι που έχει και την μισή τιμή.
- 1 ταραμοσαλάτα χ 4,5 ευρώ επίσης επικό μέγεθος αλλά αυτή τη φορά κάτι μου μύριζε μάλλον το λάδι ή σπορέλαιο ίσως που είχαν βάλει. Γενικώς δεν μου άρεσε ενώ συνήθως την προτιμώ.
- 1 πεσκανδρίτσα ψαροκόκκαλο Χ 8 ευρώ που είναι μαγειρεμένες μπουκίτσες πεσκανδρίτσας χωρίς κόκκαλα με κρέμα γάλακτος λίγο σκόρδο και κάτι σαν φέτα, κατ' εμέ το καλύτερο πιάτο από αυτά που έχω δοκιμάσει στο Ψ/Κ. Ομως για πρώτη φορά απογοητεύτηκα κάπως, γιατί βρήκαμε 2-3 κομμάτια σχεδόν ωμά μέσα στη σάλτσα αν και ήταν νόστιμο όπως πάτντα.
1 γόνος καλαμαράκι κατεψυγμένο Χ 7 ευρώ έρχεται με μία σάλτσα κέτσαπ- μαγονέζα σε μπολάκι αρκετά καλό
1 μύδια αχνιστά με λεμόνι X 7 ευρώ τεράστια σουπιέρα και πολύ νόστιμο ζουμί αν και τα μύδια είναι αρκετά μικρά.
1 γαριδάκι τηγανητό χ 6.5 ευρώ πολύ πολύ καλό και τραγανό
1 πατάτες τηγανητές (μάλλον ένας λόφος) Χ 4 ευρώ, μακράν οι καλύτερες τηγανητές πατάτες οι οποίες είναι ότι πρέπει να τις βουτάει κανείς στα μύδια.
Τέλος ήπιαμε το χύμα κρασί Ζίτσα ροζέ 1/2 κιλό Χ 4 ευρώ περίπου και μας κέρασαν μαζί με το λογαριασμό την γνωστή γρανίτα λεμόνι που είναι πολύ καλή και από ένα κομματάκι χαλβά καθόλου άσχημο επίσης.
Συνολικά μαζί με τo tip δώσαμε 3 άτομα 50 ευρώ δλδ περίπου 16 ευρώ το άτομο και πραγματικά σκάσαμε αφού τη φάβα την ταραμοσαλάτα και τα μισά καλαμαράκια τα πήραμε πακέτο.
Σε γενικές γραμμές το Ψ/Κ πιστεύω διατηρεί το επίπεδο που έχει, παρά τις κάποιες αστοχίες που κάποιες από αυτές τις θεωρώ τυχαίες όπως την πεσκανδρίτσα που την παίρνω πάντα και με ενθουσιάζει ή τον ταραμά επίσης και την φάβα με χταπόδι που θα έπρεπε να περιμένουμε ότι προφανώς με 7 ευρώ δεν πρόκειται να δεις χταπόδι αλλά σάλτσα από χταπόδι και να διαλέξουμε κάτι άλλο. Σίγουρα θα ξαναπάω για την ποικιλία του σε ωραία αχνιστά μύδια την ποικιλία του σε γαρίδες, την πεσκανδρίτσα πάντα και τις καλές τιμές σε συνδυασμό με τις τεράστιες μερίδες. Επισημαίνω ότι στη γεύση αυτή τη φορά θα έβαζα 2,5 αν μπορούσα, όμως σε γενικές γραμμές που αλλού θα φάει κανείς μεζεδάκια σε ένα ωραίο περιβάλλον χωρίς να ελαφρύνει κατά πολύ το προτοφόλι του. Και επειδή τα ίδια πιάτα τα έχω φάει αλλού σε χειρότερη ποιότητα και κατά πολύ ακριβότερα θα ξαναπήγαινα στο Ψ/Κ και θα δοκίμαζα και κάποια από τις μακαρονάδες του οι οποίες γίνονται πάντα ανάρπαστες όπως έχω δει στα διπλανά τραπέζια.
Και πάλι καλή χρονιά με ωραίες γεύσεις και και ακόμα ωραιότερες παρέες

11 medium

09 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Στην περιοχή της Πανόρμου πηγαίνω πάρα πολύ σπάνια, σχεδόν ποτέ κι αυτό όχι μόνο γιατί αποτελεί φοιτητική πιάτσα με ότι αυτό συνεπάγεται, αλλά κυρίως γιατί τα περισσότερα μεζεδοπωλεία που έχω επισκεφτεί κατά καιρούς, ήταν επιεικώς άθλια.

Προκάτ γαριδομακαρονάδες με το pumaro κατευθείαν απ' το ψυγείο, κρεατικά της κακιάς ώρας και γενικά μία εικόνα αρπαχτής που συνάδει με το γεογονός ότι συχνάζει πολύ νέος κόσμος που κατά κύριο λόγο ενδιαφέρεται για την έξοδο-διασκέδαση και όχι τόσο για το ποιοτικό φαγητό. Βέβαια δεν έχω εντρυφήσει ούτε επισκεφτεί πολλά μαγαζιά, οπότε δεν θέλω να αδικήσω γενικά την περιοχή, αλλά όποτε το έπραξα είχα κάκιστη εμπειρία.

Εκτός από τους Μοντέρνους Καιρούς (ΜΚ), που μόνο Μοντέρνους δεν τους λες σαν σκηνικό, αλλά είναι πραγματικά μία όαση μέσα στη δήθεν μοντερνιά και κακογουστιά της εύκολης επιχειρηματικότητας του τρίπτυχου σουβλακάκι -κεμπαπάκι -παντσετάκι, που έχει κατακλύσει την περιοχή. Και πάλι για να μην παραξηγηθώ, μπορεί και σίγουρα υπάρχουν, αξιοπρεπείς χώροι εστίασης στην περιοχή (αν θυμάμαι o piperman πρόσφατα περιέγραψε γλαφυρά και διθυραμβικά το Λυχνίον λίγο παρακάτω βέβαια) αλλά μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά καμμιά φορά.

Τέλος πάντων τους ΜΚ τους ανακάλυψα τυχαία πριν κανά δύο χρόνια, ένα ζεστό μεσημέρι του Σεπτεμβρίου μετά από επίσκεψη σε κοντινό μαιευτήριο και αφού πριν είχα διαβάσει, αλλά δεν είχα δώσει σημασία, σε κάποια περιοδικά για αυτό το εκπληκτικό και πάμφθηνο
μεζεδοκαφενείο. Ετσι όταν χαμένη στα στενά και τις ανηφόρες της περιοχής, πέρασα από κει με την ελπίδα μίας θέσης πάρκινγκ, έπεσα σχεδόν πάνω στους ΜΚ και αποφασίσαμε μαζί με την παρέα μου να το τιμήσουμε μετά την επίσκεψη που είχαμε να κάνουμε.

Εκτοτε, έχω πάει άλλες δύο φορές και πρόσφατα το επισκέφτηκα ακόμα μία φορά, μεσημέρι προς το τέλος Οκτωβρίου, μιά πολύ καλή μέρα, όταν συνάδελφος που γιόρταζε, θέλησε να μας βγάλει έξω, για ένα χαλαρό μεσημεριανό κέρασμα, μετά τη δουλειά. Η αλήθεια είναι ότι το πρότεινα με την επιφύλαξη του δύσκολου πάρκινγκ, αλλά επέμεινα στις ενστάσεις του οδηγού, απαριθμώντας τα ωραία και φτηνά ψαρικά και μεζεδάκια που είχα γευτεί όσες φορές το επισκέφθηκα. Η απόφαση λοιπόν ελήφθη και παίρνοντας μόνο ένα αυτοκίνητο 4 άτομα, για το φόβο των Ιουδαίων, καταφθάσαμε στους ΜΚ.

Βλέπονταςμετά την τελευταία μου επίσκεψη, ότι στο a4f οι ΜΚ έχουν να λάβουν κριτική πολύ καιρό, αποφάσισα ότι αξίζει τον κόπο να γράψω την συνολική εμπειρία από τις επισκέψεις μου μιας και οι θετικές εξαιρέσεις στους κανόνες (όπως στην περίπτωση Πανόρμου) αξίζουν τον κόπο. Λοιπόν οι ΜΚ δεν είναι τίποτα άλλο από ένα συνοικιακό καφενείο (τελευταία κάτι με τραβάει σε χώρους τέτοιους λέτε να είναι η οικονομική δυσπραγία των καιρών?) κρυμμένο από την κυρίως πιάτσα της περιοχής, που εκτελεί πολύ πετυχημένα χρέη άξιου μεζεδοπωλείου.

Μάλιστα θα έλεγα ότι μετά το μεσημέρι μέχρι το βράδυ ειδικά το καλοκαίρι πρέπει να υπερτερεί το μεζεδοπωλείο έναντι του καφενείου. Στα θετικά η ωραία και δροσερή πρασιά στο πεζοδρόμιο που είναι γεμάτο σκιερά δέντρα και το παρκάκι που είναι σχεδόν απέναντι λίγο πιό πάνω, κάτι που παρά την βαβούρα της περιοχής προσδίδει μιά σχετική ησυχία.
Λόγω του ότι ήταν καθημερινή βρήκαμε εύκολα τραπέζι και ευτυχώς δεν ταλαιπωρηθήκαμε ιδιαίτερα με το παρκάρισμα. Ετσι αφού ταχτοποιηθήκαμε, άρχισα το ψηστήρι για τα καλαμαράκια και τα ψαρικά και θα σας πω τι εννοώ...

Οσες φορές το επισκέφθηκα πριν την κριτική αυτή, είχα δοκιμάσει κυρίως ψαρικά και ειδικά κάποια πιάτα του όπως τα καλαμαράκια, τα τηγανητά ψαράκια και τις αλοιφές του και είχα μείνει πολύ ικανοποιημένη. Θυμόμουνα ότι τηγανίζει πολύ καλά χωρίς λαδίλλες και μυρωδιές και ότι φτιάχνει άψογες πατάτες.

Μιας και είχα δοκιμάσει αρκετά από τον κατάλογο στις προηγούμενες επισκέψεις πρότεινα να κινηθούμε πάλι στα ψαρικά και ειδικά σε κάποια πιάτα που μου άρεσαν ιδιαίτερα και πρώτα και καλύτερα, τα άπαιχτα τηγανητά καλαμαράκια ή θράψαλα (ποτέ δε θα μάθω ποιό όνομα αντιστοιχεί σε τι), τις αλοιφές, το σκουμπρί κ. α. Ευτυχώς εισακούσθηκα!
Ετσι, μετά από ενημέρωση από την εξυπηρετική κυρία και τον κατάλογο, για το τι υπάρχει 4 άτομα πήραμε τα παρακάτω:

- 1 πατάτες τηγανητές χειροποίητες και αρκετά μεγάλη μερίδα Χ 3 ευρώ
- 1 χωριάτικη Χ 5 ευρώ καλή χωρίς εκπλήξεις
- 1 φάβα Χ 3,5 ευρώ αρκετά καλή και σε ικανοποιητική ποσότητα
- 1 τρίπτυχο αλοιφών πατζαροσαλάτα, τυροκαυτερή, μελιτζανοσαλάτα Χ 3,5 ευρώ
η πατζαροσαλάτα οκ η μελιτζανοσαλάτα πολύ ωραία η τυροκαυτερή ok.
- 2 τηγανητά καλαμαράκια Χ 6 ευρώ πραγματικά αφρός χωρίς λαδίλες σίγουρα το καλύτερο
πιάτο
- 1 σκουμπρί ψητό φρέσκο Χ 7 ευρώ πολύ καλό
- 1 μπακαλιάρο σκορδαλιά Χ 7 ευρώ (? εδώ θα σας γελάσω γιατί το παραγγείλαμε μετά οπότε δεν θυμάμαι ακριβώς την τιμή) Ο μαπακαλιάρος πολύ καλός η σκορδαλιά λίγο άνευρη για τα γούστα μου στους άλλους άρεσε όμως.
Ηπιαμε μπύρες, γιατί κάποιοι μετά συνεχίζαμε τη δουλειά και πήραμε μία Βεργίνα και 2 Alpha Weiss

Γιά όλα αυτά ο εορτάζων πρέπει να πλήρωσε γύρω στα 50-55 ευρώ με το φιλοδώρημα. Αν θυμάμαι μας είπε γύρω στα 50 και κάτι ψιλά, τιμή καθόλου ακριβή σε σχέση με την ποιότητα και την ποσότητα των όσων πήραμε. Γενικά άρεσε σε όλους μας και σε μένα ακόμη περισσότερο αφού βγήκα ασπροπρόσωπη σε σχέση με την πρόταση που έκανα.

Ομολογώ ότι έχω παραλείψει να δοκιμάσω τα κρεατικά του, αλλά δυστυχώς όταν μου αρέσουν κάποια πράγματα δύσκολα ξεκολάω και πειραματίζομαι με άλλα, ελπίζω όμως όταν χειμωνιάσει να ξαναπάω με άλλη διάθεση και να παρακάμψω τα καλαμαράκια προς όφελος κεφτεδακίων, λουκανικακίων και παντσετών ή τουλάχιστον να τα.... συνδυάσω.
Οπως καταλάβατε πάλι καλαμαράκια θα παραγγείλω.....

11 medium

26 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Κυριακή μεσημέρι στη μέση του Οκτώβρη, το πρώτο Σαββατοκύριακο με ψύχρα, αν εξαιρέσει κανείς τις προηγούμενες νεροποντές, και βρεθήκαμε για φαγητό δύο άτομα στο Λέσβιον ψηλά στο Γαλάτσι στα σύνορα με την Α. Κυψέλη. Φίλοι που μένουν στην περιοχή και το επισκέπτονται συχνά με είχαν προειδοποιήσει ότι αν ΄θέλαμε να βρούμε τραπέζι Κυριακή μεσημέρι, θα έπρεπε να τηλεφωνήσουμε τουλάχιστον το πρωί γιατί το κρυμμένο μυτηλινιό διαμαντάκι έχει αρχίσει και γίνεται γνωστό και ειδικά Κυριακές δεν πέφτει καρφίτσα.

Ετσι και πράξαμε και πραγματικά όλα τα τραπέζια ήταν ήδη reserve με τα αντίστοιχα ταμπελάκια, ενώ ήδη δύο τρεις πολυπληθείς αντροπαρέες είχαν καταλάβει την βεραντούλα με ένα μικρό στόλο από άδεια μπουκαλάκια ούζου πράγμα που προμήνυε ότι ήταν η πρωινή βάρδια που οσονούπω θα έπαιρνε το δρόμο για το κυριακάτικο τραπέζι ή για τον ευχάριστο λήθαργο της ουζοποσίας μετά από ένα ωραίο τσιμπούσι με τα φιλαράκια.
Ημουνα ήδη προετοιμασμένη για το χώρο από τις παλαιότερες περιγραφές του a4f, αλλά και από το fb του μαγαζιού.

Δεν περίμενα κάτι άλλο και αυτό που βρήκα μου άρεσε μιά χαρά. Μπορεί να έλειπαν τα σχοινιά και οι άγκυρες, οι αστερίες και τα λευκά γαλάζια χρώματα και τραπέζια, αλλά η αυθεντικότητα του καφενείου που λειτουργεί και σαν ουζερί, η τιμιότητα του χώρου που δεν σου υπόσχεται τίποτα παραπάνω από αυτό που βλέπεις, η αίσθηση ότι οι μισοί θαμώνες γνωρίζονταν μεταξύ τους και με τους ιδιοκτήτες, μας έκαναν να νοιώσουμε πολύ βολικά και άνετα και θα έλεγα ότι τελικά αυτοί οι ανεπιτήδευτοι χώροι είναι πολύ καλύτεροι από τις προκάτ κιτς διακοσμήσεις των νεο-μεζεδοπωλείων που είναι παντού ίδιες όπως και οι πατάτες και οι αλοιφές τους (σκόρδα κρεμμύδια πιπεριές για σουβλακερι και δήθεν νησιώτικο στυλ για τα άλλα) αφού πωλούνται μαζικά από τις ίδιες μεγάλες εταιρείες εξοπλισμού χώρων εστίασης. Μ' άλλα λόγια το Λέσβιον σε προδιαθέτει ότι θα φας αυθεντικά κάτι που συμβαδίζει και με την πελατεία του και το ολο ύφος του χώρου.

Δεν πας εκεί ούτε για να δείξεις το καινούριο
σου super αυτοκίνητο, ούτε για να βάλεις τα fancy ρούχα σου, ούτε για να δεις ή να σε δούνε. Οσοι πάνε, πάνε κυρίως για το κέφι τους, την παρέα, το ουζάκι τους και το ψαράκι τους.

Ο κατάλογος του μαγαζιού φυσικά χαρακτηρίζεται από τη θαλασσινή του μυτηλινιά καταγωγή, με έμφαση σε κάτι φοβερούς μεζέδες με αλίπαστα (σαρδέλες, λακέρδες, σκουμπριά που τα παστώνουν μόνοι τους ) και συνεχίζει με όσπρια ταπεινά και ανάρπαστα όπως κουκιά, ρεβύθια, γίγαντες, σαλάτες απλές και ελληνικές (μην περιμένετε ρόκες, μπαλσάμικα, και παρμεζάνες εδώ πέρα, ούτε κινόες με κάσιους κλπ κλπ) και καταλήγει σε φρέσκο μικρό και λίγο μεγαλύτερο ψαράκι με πρωταγωνιστή φυσικά τη ψητή σαρδέλα και το χταπόδι πλοκάμι.

Τα δε ούζα κλέβουν την παράσταση με τα τσίπουρα να ακολουθούν σε πολύ μικρότερη αναλογία. Φυσικά ανάλογα την μέρα μπορεί να υπάρχουν και άλλα ψάρια και όστρακα καθώς και άμα είναι κανείς ψαράς και γνωστός του μαγαζιού μπορεί να φέρει και κανένα σούπερ μεζέ να τον φτιάξουν και να τον φάνε παρέα. Το λέω γιατί το είδα σε μιά παρέα που έδωσε μία σακούλα που περιείχε κάτι σε μεγάλο ψάρι μάλλον και έπεσαν τα επιφωνήματα βροχή. Τέτοια φάση είναι το Λέσβιον όπως καταλαβαίνετε και τέτοια είναι και η κυρίως πελατεία του, κατά κύριο λόγο άντρες τις καθημερινές και πιό μεγάλοι (έτσι νομίζω), που όμως τα σαββατοκύριακα πάνε και με την οικογένεια και γίνονται όλοι παρέα. Προφανώς υπάρχουν και οι νεόκοποι σαν και του λόγου μας ή και άλλοι πιό ψαγμένοι σε άντα και κάτι που τους αρέσουν τα γνήσια πράγματα με αποτέλεσμα ο κόσμος του μαγαζιού να είναι τόσο ωραίος όσο και οι μεζέδες του.

Το τραπέζι μας περίμενε μέσα και σε πολύ λίγο και τα άλλα τραπέζια υποδέχθηκαν τους δικούς τους πελάτες χωρίς να δημιουργείται το συναίσθημα του συνωστισμού αφού έχουν προνοήσει να μη στριμώχουν τους μεν με τους δε και να υπάρχει η απόσταση ασφαλείας που σε κάνει να τρως και να συζητάς με την παρέα σου ιδιωτικώς αλλά να απολαμβάνεις και την ομαδικότητα της ευχάριστης συνάρθροισης χαλαρών και καλοπροαίρετων ανθρώπων γύρω σου.

Ο ευγενικός και χαμογελαστός σερβιτόρος και ιδιοκτήτης κατέφθασε με την κανάτα με το νεράκι και μας ρώτησε αν ερχόμαστε για πρώτη φορά έτσι ώστε να μας ενημερώσει για τους μεζέδες και για τον μαυροπίνακα που εκτελεί χρέη διακοσμητικού στοιχείου και καταλόγου αφού εκεί είναι γραμμένα όλα όσα προσφέρονται με τις τιμές τους. Του είπαμε ότι φίλοι μας και πελάτες τους, μας έχουν πει για το Λέσβιον τα καλύτερα και ο άνθρωπος χάρηκε απαντώντας μας ότι ελπίζει να ευχαριστηθούμε επίσης.
Αφού μας είπε εν ολίγοις τι επιπλέον υπήρχε παραγγείλαμε τα κάτωθι:
-1 πατατοσαλάτα Χ3 ευρώ απλή και λιτή με λάδι και κρεμμύδι με αρκετό πιπέρι
-1 καλαμάρι τηγανητό μεγάλο κομμένο σε ροδέλλες χ 12 ευρώ το οποίο κατέφθασε ΕΞΟΧΑ τηγανισμένο, τραγανό και πεντανόστιμο.

-1 σουπιά μαγειρευτή με το μελάνι της Χ5 ευρώ η οποία ήταν όλα τα λεφτά. Εγώ δεν είχα ξαναφάει με το μελάνι και μάλιστα κατάλαβα ότι θα ήταν κοκκινιστή γι αυτό την παραγγέίλαμε. Πραγματικά θα ξαναπάω μόνο και μόνο για τη σουπιά (την κάνουν και τηγανητή και ψητή).

-1 γαρίδες σαγανάκι Χ 16 ευρώ (ξέρω και μένα μου φάνηκε ακριβό αρχικά) αλλά ήρθε μία πιατελλάρα γεμάτη γαριδάκι με πολύ αέρινη σάλτσα και μεγάλα κομμάτια φέτα που δεν την τελειώσαμε μας τη έδωσαν για το σπίτι.

Ηπιαμε 2 Βεργίνες (ιεροσυλία το ξέρω αλλά έχω κόλλημα με το αλκοόλ λες και είμαι μουσουλμάνα, τι να κάνω δεν μπορώ να το καταπιώ)

Τέλος ζητήσαμε το λογαριασμό μαζί με μία μερίδα ρεβίθια χ 3 ευρώ για το σπίτι γιατί βλέπαμε ότι δεν έλειπαν από κανένα τραπέζι τα οποία όντως ήταν πεντανόστιμα.
Για όλα αυτά πληρώσαμε 43 ευρώ (ούτε φτηνά ούτε ακριβά) αλλά ότι φάγαμε μέχρι και το ψωμί ήταν πολύ καλής ποιότητας και ποσότητας. Βέβαια κέρασμα δεν υπήρχε αλλά την ώρα που εμείς φεύγαμε, ήταν η πιό δύσκολη, οπότε δικαιολογείται η έλλειψή του αν και δεν μας πείραξε.

Εν κατακλείδι το Λέσβιον δεν είναι το φαγητό του μόνο (που είναι ασυζητητί βέβαια το χαρτί του), αλλά είναι και η έννοια του σκληροπυρηνικού, παλιακού, αυθεντικού ουζομεζέ που δεν δοκιμάσαμε αυτή τη φορά σε όλη την έκτασή του, αλλά σίγουρα θα ξαναπάμε για να το κάνουμε, καθώς και το γνήσιο, ανεπιτήδευτο και ζεστό περιβάλλον του.
ΚΑΦΕΝΕΙΟ-ΟΥΖΕΡΙ πραγματικό και με τα όλα του.

11 medium

17 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ενα αρκετά ζεστό -ακόμα- απόγευμα του Σεπτέμβρη βρεθήκαμε μετά από πολλά χρόνια 4 αχώριστες παλιές φίλες των φοιτητικών μας χρόνων, προς τιμήν της μίας από μας, που ζεί εδώ και αρκετά χρόνια σε μιά πολύ μακρινή γωνιά του πλανήτη.

Λόγω του ότι το τιμώμενο πρόσωπο μένει κοντά στην Πεντέλη (όταν έρχεται Ελλάδα) αλλά και οι άλλες εργάζονται στα βόρεια και εγώ μένω επίσης κοντά, πρότεινα μία νέα άφιξη στις παρυφές της πλατείας της Νέας Πεντέλης που έτσι κι αλλιώς ήθελα να επισκεφτώ μόνο και μόνο από το χαλαρό και χιουμοριστικό όνομά της: ΚΑΡΑΒΑΪΚΗ και όχι ΚΑΡΑΪΒΙΚΗ παρακαλώ. Θυμήθηκα τις πλάκες που κάναμε στο σχολείο και λέγαμε την Σαουδική Αραβία Σουηδική Αραβία, τις Μαλδίβες Μαλβίνες και φυσικά την Καραϊβική Καραβαϊκή και για αυτό περισσότερο ήμουνα σίγουρη ότι θα βρω έναν χώρο πολύ ευχάριστο και δροσιστικό. Η πρόταση έπεσε και κατέφθασα τελευταία και καταιδρωμένη γύρω στις 7.30 το απόγευμα αφού είχα περάσει δις μπροστά από το μαγαζί και δεν το είχα δεί...
Ναι ναι δεν το είχα δει όχι μόνο λόγω στραβομάρας αλλά και γιατί ο χώρος είναι δυσδιάκριτος αφού καλά καλά ούτε ταμπέλα δεν έχει και είναι η αυλή μιάς παλιάς μονοκατοικίας (όπως μου είπε η φίλη και παλαιά κάτοικος στα πέριξ) η οποία όμως είναι στο βάθος του οικοπέδου και πλέον έχει αντικατασταθεί με ένα ξύλινο λυόμενο χώρο που μοιάζει με beach bar και καντίνα και εκεί υπάρχει η κουζίνα και τα ποτά. Επίσης λειτουργεί και ως bar αυτή η κατασκευή - σπιτάκι από μόνη της. Η αυλή που είναι αρκετά μεγάλη έχει κανά δύο τρία δέντρα + 1 φοίνικα και γύρω γύρω περικοκλάδες και είναι γεμάτη φερφορζέ καρέκλες και τραπέζια καθώς και πολύχρωμες καρέκλες με πλαστικά κορδόνια σαν αυτές που έχουν ακόμη κάποια θερινά σινεμά. Επίσης ο χώρος διακοσμείται από πάγκους καναπέδες στρωμένους με πολύχρωμες κουρελούδες και γενικά είναι χαριτωμένος χωρίς όμως να είναι και τίποτα σπουδαίο και επίσης δεν έχει και τόσο tropical ατμόσφαιρα όσο υπόσχεται ο πλακατζίδικος τίτλος του. Ομως είναι ευχάριστος σίγουρα και αποκλειστικά και μόνο καλοκαιρινός χώρος. Ειδικά στη Νέα Πεντέλη δεν μπορώ να τον φανταστώ ανοιχτό και μετά το τέλος Σεπτεμβρίου. Ο χώρος δηλαδή είναι κυρίως η αυλή του.
Το επόμενο περίεργο κατ' εμέ είναι ότι ενώ κανείς θα περίμενε σε έναν τέτοιο χύμα (με την καλή έννοια πάντα... ) χώρο να σερβίρονται καφέδες, χυμοί, κοκτέιλ και γενικά ποτά όλων των ειδών, ο κατάλογος είναι κατάλογος σκληροπυρηνικού θα έλεγα τσιπουράδικου μεζεδοπωλείου και μάλιστα με αξιοσημείωτη ποικιλία σε τσίπουρα, ούζα, ρακές και τσικουδιές.
Ετσι βρήκα τις φίλες μου -αν και νωρίς, γύρω στις 7.30- να έχουν παραγγείλει ήδη 4 ρακές για όλες μας με ρακομεζέ, κάτι πιατελάκια με παξιμαδάκια και μία αλοιφή ντομάτας και ελιάς.
Ο χώρος ήταν άδειος εκείνη την ώρα και μέχρι τις 8.30 που ζητήσαμε τον κατάλογο για να παραγγείλουμε μεζέδες, παρέμενε έτσι. Παρόλα αυτά και ενώ παραπονεθήκαμε ευγενικά ότι 4 άτομα στο μικρό τραπεζάκι που είχαμε πιάσει για τις ρακές, δεν θα μας εξυπηρετούσε για το υπόλοιπο της βραδιάς και ενώ ο χώρος ήταν άδειος, αρνήθηκαν σθεναρά να μας αλλάξουν τραπέζι κάτι στο οποίο επέμειναν μέχρι τέλους και ενώ έβλεπαν ότι μας έπεφταν πηρούνια, ποτήρια και γενικά δεν χωρούσε τίποτα. Βέβαια και μία κοπέλλα και ένας νεαρός που σέρβιραν, όταν σε κάθε πιάτο που έφερναν τους λέγαμε ότι δε χωράμε, χαζογέλαγαν και έκαναν τον κινέζο και μας έγραφαν κανονικά στα πλαίσια της χιπστεράδικης χαλαρότητας που λέγαμε. Για ένα περίεργο λόγο, ίσως γιατί είχαμε πολλά να πούμε και περνάγαμε καλά, δεν πήραμε φωτιά, δεν έγινε το έλα να δεις και όλα κύλησαν χωρίς παρατράγουδα, μάλιστα γελάγαμε και μεις με αυτό το χάλι της στενότητας του χώρου και της αφασίας των σερβιτόρων. Επίσης όταν νύχτωσε, επειδή ο φωτισμός ήταν εξαιρετικά χαμηλός και ο χώρος στενός, καρφώναμε ότι βρίσκαμε μπροστά μας, στην τύχη. Μόνο τα δάχτυλά μας δεν καρφώσαμε. Πέραν των παραπάνω, άρχισε να παίζει και latin μουσική η οποία δεν ανανεώθηκε ποτέ ((το ξεχάσανε και λοιπόν?) και ήταν κάτι μεταξύ χριστουγεννιάτικου feliz navidad και γλυκανάλατων merengues όπου όλες μας αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε αν όντως δεν έχουν άλλο cd ή είναι στα πλαίσια της κουλαριστής κουλαμάρας... του μαγαζιού.
Ο κατάλογος τώρα της Καραβαικής περιλαμβάνει εκτός της πλούσιας ποικιλίας σε ρακές και τσίπουρα, πολλούς μεζέδες με κάποια στοιχεία latin και πολύ περισσότερα πολίτικα πιατάκια. Ετσι υπάρχουν 3-4 σαλάτες με τα γνωστά και κάμποσα κρύα και ζεστά μεζεδάκια τα οποία τιμώνται όμως ως κυρίως πιάτα. Επίσης υπάρχουν και κυρίως πιάτα αλλά και αυτά σαν μεζεδάκια είναι. Εμείς πήραμε εκτός της αρχικής ρακής X 4 τα παρακάτω:
-1 κεφτέδες τσορίθο με πατάτες τηγανητές και μία κουταλίτσα ντιπ, το οποίο ήταν μέτριο προς καλό όχι μεγάλη μερίδα, 5-6 μικρά κεφτεδάκια και λίγες πατατούλες με γεύση (2/4)
-1 λουκάνικο χωριάτικο γεμιστό με φέτα με πάλι κάτι σαν μαρμελάδα ντομάτας ντιπ, το οποίο μικρό μεν αλλά αρκετά καλό (3/4)
-1 πεινιρλί με σουτζούκι, παλαιωμένο κασέρι και μπούκοβο το οποίο ήταν και πανάκριβο και χάλια (μακράν το χειρότερο πεινιρλί που έχω φάει ποτέ) με τη ζύμη κατεψυγμένη και σαν σόλα σκληρή είχε και ξεροψηθεί ή ξαναζεσταθεί στα μικροκύματα και το κασέρι ζήτημα να ήταν καμία φλούδα και η μόνη παλαίωση ήταν η ταγγίλα του. (1/4)
- 1 ρεβυθοκεφτέδες που ήταν το μόνο πιάτο κατά τη γνώμη μου πολύ καλό (4/4)
- 1 φάβα αρκετά καλή και πανάκριβη αφού ήταν μερίδα ντιπ (3/4)
- 1 σαλάτα ταμπουλέ καλή αλλά επίσης μινιατούρα και ακριβή (2,5/4)
Ηπιαμε 2 μπύρες μεγάλες και 2 coca cola και για το τέλος πήραμε δύο γλυκά δλδ ότι είχε, γιατί εκείνη την μέρα δεν είχε κάτι άλλο. Το ένα γλυκό λεγόταν καριόκα με παγωτό τριαντάφυλλο το οποίο δεν ήταν η γνωστή καριόκα αλλά ένα γλυκό σαν τιραμισού ή προφιτερόλ σε ένα μπολ με κάτι σε γεύση τριαντάφυλλο (λόγω έλλειψης φωτισμού μη νομίζετε ότι έβλεπα και καλά) και τουλούμπες με παγωτό που ήταν ότι ακριβώς ακούτε. Σαν ιδέα καλή και σαν εκτέλεση πρωτότυπη, γιατί είχαν σκίσει τα τουλουμπάκια και είχαν βάλει λίγο παγωτό και φυστίκι ανάμεσα, αλλά σαν γεύση εντελώς φλατ και πολύ γλυκό.
Να μην ξεχάσω επίσης ότι για τις μπύρες έφεραν κάτι ποτηράκια του κρασιού και όταν τους ζητήσαμε μεγάλα μας είπαν να χύσουμε το νερό απ τα νεροπότηρα. Μετά γελώντας (ευτυχώς) μας έφεραν με το ζόρι 2 ποτήρια.....

Για όλα τα παραπάνω πληρώσαμε 87 ευρώ περίπου, κάτι που δεν το λές καθόλου φτηνό με τις πολύ μικρές μερίδες που σερβίρουν.

Βέβαια η Καραβαϊκή όσο πέρναγε η ώρα γέμιζε ασφυκτικά από νέο κόσμο κυρίως, που μπορούσαν να φέρουν και τα σκυλιά τους άμα ήθελαν και ήταν στοιχειωδώς φρόνιμα, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα ωραίο χιπ συνοθύλευμα αλλά με τιμές σικάτου μεζεδοπωλείου. Βέβαια όλοι αυτοί οι ωραίοι τύποι πηγαινοέρχονταν στο όρθιο με μπυρόνια στο χέρι και εμείς οι καθιστοί που όμως είμασταν επίσης πολλοί να λέγεται, πληρώναμε την νυφούλα της Καραβαικής.

Κέρασμα με το λογαριασμό δεν υπήρξε, άλλωστε ήδη γινόταν χαμός και το κυριότερο η latin tropical ατμόσφαιρα που λέγαμε από την αρχή μέχρι το τέλος της βραδιάς μας, περιελάμβανε 2 ακριβώς latin κομμάτια χωρίς κανέναν χαρακτήρα που εναλλασσονταν το ένα με το άλλο. Εκτός ότι μάθαμε όλα τα λόγια σε άπταιστα ισπανικά, πλέον τα τραγουδάμε κιόλας άμα χρειαστεί τόσες ώρες που τα ακούσαμε.

Για να σοβαρευτώ λιγάκι τα παιδιά που έχουν το μαγαζί προφανώς απευθύνονται σε πιό χύμα ηλικιακό κοινό απότι εμείς και επίσης είναι τύποι χαβαλέδες και αυτό το πουλάνε και στο ύφος του μαγαζιού πράγμα που δεν είναι σώνει και καλά κακό. Οταν όμως έχεις χαβαλέ και κουλαριστό στυλ σε αυτό που προσφέρες, πρέπει να κάνεις το ίδιο και στις τιμές οι οποίες στην Καραβαική μόνο τιμές cool δεν είναι αλλά είναι μάλλον τιμές Χίλτον στα Μπαρμπέιντος δηλαδή τιμές ΚαραΪΒΙΚΗΣ και μάλιστα καραβίσιες.

11 medium

25 Σεπ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Μετά από ολιγοήμερες διακοπές (δυστυχώς) γύρισα στο κλεινόν άστυ και έπεσα σε mini καύσωνα με ουκ ολίγη υγρασία ενώ στις διακοπές συνέβη το αντίθετο μέχρι και ομπρέλλα χρειάστηκα...

Ετσι με αρκετά κακή διάθεση και κούραση από την υπερβολική για την εποχή ζέστη, αποφασίσαμε να πάμε τουλάχιστον να δροσιστούμε στον Πλάτανο στα Μελίσσια την πρώτη Δευτέρα του Σεπτεμβρίου που ομολογώ (και γω όπως και η UCOOK) ότι παρόλο που στο delivery τον έχω τιμήσει δεόντως, από την πρώτη στιγμή που άνοιξε, για φαγητό επί τόπου έχω πάει κανά δυό φορές στο παρελθόν όλες κι όλες, κι αυτό λόγω προτίμησης της παρέας.

Με λίγα λόγια έχω μιά συνήθεια να μην πηγαίνω για φαγητό σε κεμπάπ -σουβλάκια που είναι κοντά στο σπίτι μου ενώ αντίθετα μπορεί να πάω πολύ μακρύτερα γιά το ίδια εδέσματα. Αυτό λίγο πολύ συμβαίνει σε όλους μας φαντάζομαι, διότι τι πιό απλό ειδικά το χειμώνα να παραγγείλεις delivery σουβλάκια και τα συναφή από το να ξεσπιτώνεσαι να παρκάρεις κλπ γιά κάποιο μαγαζί που ξέρεις ότι δεν το χάνεις, μπορείς να πας όποτε θες. Είναι κάτι σαν το ΄σύνδρομο πρωτεύουσας - επαρχίας όπου στην επαρχία παραπονιούνται ότι δεν έχουν τα θέατρα πχ της αθήνας και για αυτό βλέπουν και περισσότερα, ενώ οι της πρωτεύουσας που τάχουν, καταλήγουν να μην τα επισκέφτονται ποτέ.

Ομως τα πλατάνια του Πλάτανου μου έκαναν κλικ αυτό το καυτό βράδυ του Σεπτεμβρίου και νάμαστε με τις σαγιονάρες -όπως και οι περισσότεροι- να παρκάρουμε αμέσως, παρά την κίνηση στη μπροστινή λεωφόρο Δημοκρατίας, στο πίσω μέρος της πλατείας που είναι πραγματικά όαση δροσιάς αφού τα πλατάνια ξεκινάνε σε συστοιχίες από πολύ πιό πάνω από τη ρεματιά (γιατί περί ρεματιάς πρόκειται) και δημιουργούν τόξα σκιάς.

Ο Πλάτανος όποτε και να πας το καλοκαίρι, είναι γεμάτος λόγω περιβάλλοντος χώρου και Δευτεριάτικα είχε αρκετό κόσμο χωρίς όμως να είναι ενοχλητικός.

Ετσι διαλέξαμε ένα τραπέζι για δύο σε σημείο που να μας πιάνει το αεράκι που κατεβάζουν τα πλατάνια και αυτομάτως προσήλθε στο τραπέζι μας το γνωστό εμφιαλωμένο νερό που όπως ήρθε έτσι το έδωσα πίσω. Ο σερβιτόρος δεν δυσανασχέτησε και μετά από λίγο μας έφερε μία φιάλη-κανάτα παγωμένο νερό. Εδώ θα κάνω μία παρένθεση για τις.. αναγκαστικές προσγειώσεις εμφιαλωμένου νερού. Καλά σε κάποια εστιατόρια κυριλέ δεν το συζητώ, καλά σε κάποιες ταβέρνες καλά σε μεζεδοπωλεία και ψαροκαταστάσεις, αλλά στο σουβλατζίδικο έλεος πιά. Δεν το λέω για τον Πλάτανο τόσο, γιατί είναι αξιοπρεπές κεμπαπτζίδικο -ψητοπωλείο αν και όταν πουλάς σουβλάκια με 2-2.5 και καλαμάκια κλπ είναι λίγο υπερβολή το εμφιαλωμένο. Το λέω κυρίως γιά κάτι άθλια σουβλατζίδικα που σερβίρουν ποντίκια γύρο και έχουν και το θράσος να φέρνουν και εμφιαλωμένο. Μου έχει τύχει βράδυ χειμώνα στο Λαύριο να είναι ένα σουβλατζίδικο ανοιχτό όλο κι όλο, να καθίσουμε σε κάτι πανβρώμικα τραπέζια γιατί πεινάγαμε και δεν βρίσκαμε τίποτα άλλο και να φέρει στο λεπτό ένας εξίσου πανάθλιος ο θεός να τον κάνει σερβιτόρο με τσιγάρο στο χέρι, το εμφιαλωμένο....

Ούτε ο Κουστουρίτσα δεν έχει σκεφτεί τέτοι σκηνικό.
Στα του Πλάτανου τώρα, το περιβάλλον είναι πολύ πολύ όμορφο γιατί υπάρχουν πολλές ζαρντινιέρες με καλοφροντισμένα λουλούδια, ωραία τενεκεδάκια με πλαστικά μεν αλλά καλόγουστα δε λουλουδάκια στα τραπέζια, υπάρχει αρκετός αλλά όχι δυνατός φωτισμός και γενικά μιά ευχάριστη ατμόσφαιρα εμπλουτισμένη με το αεράκι που λέγαμε απ τη ρεματιά ευθεία πάνω.

Πριν παρθεί η παραγγελία στο τραπέζι έφτασε ένα πιάτο με πίτα και ντιπ γιαουρτιού πολύ δροσερό και ελαφριύ χωρίς σκόρδο τα οποία και φάγαμε πάραυτα και μάλλον χρεώνονται 0,50 χ2

Στο τραπέζι υπήρχε κατάλογος αν και τα ξέραμε απέξω κι ανακατωτά οπότε δεν καθυστερήσαμε και πολύ με σκέψεις και διλήμματα. Δεν θα αναφερθώ σε λεπτομέρειες γιατί εκτός ότι η UCOOK τα έχει περιγράψει πλήρως, υπάρχει και ο κατάλογος online. Στο μόνο που θα σταθώ είναι ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν κανά δυό σαλάτες παραπάνω στον κατάλογο και ειδικά λίγο πιό καλοκαιρινές εκδοχές. Η πλειοψηφία των σαλατικών ήταν χειμωνιάτικου περιεχομένου με λάχανα καρότα και μαρούλια και κουκουνάρια στα κύρια συστατικά τους. Τον ντάκο δεν τον θεωρώ σαλάτα οπότε κατ' εμέ οι πιό δροσερές επιλογές ήταν η χωριάτικη και το ταμπουλέ.

Εμείς παραγγείλαμε μία σαλάτα ταμπουλέ Χ 4,5 ευρώ και μία παστουρμαδόπιτα χ 4,5 ευρώ επίσης. Η σαλάτα ήταν αρκετά καλή αν και έλειπε εντελώς το κρεμμύδι πράγμα βέβαια που δεν με χάλασε ιδιαίτερα βραδιάτικα. Η πασουρμαδόπιτα αρκετά τραγανή και νόστιμη αν και ο παστουρμάς ήταν και εδώ όπως παντού δυσεύρετος.
Γιά κυρίως πήραμε ένα σις συκώτι γάλακτος χ 7,6 και ένα σις κοτόπουλο χ 9
Επίσης μία μπύρα χ 3,00 και για τους δυό μας.

Η μπύρα αν και έφτασε μαζί με τα κυρίως μετά από υπενθύμιση, ήρθε καταπαγωμένη με ποτήρια επίσης super κρύα πράγμα που εκτιμήθηκε δεόντως.

Το σις συκώτι αν και δεν δοκίμασα εγώ διότι δεν το τρώω ούτε για πλάκα, ήταν εξαιρετικό και τεράστια μερίδα πάνω σε ένα λόφο από συμπαθητικές τηγανητές πατάτες, μία τεράστια πίτα, ψιλοκομμένο κρεμμύδι, ψητή ντομάτα και πιπερίες. Πραγματικά πολύ μεγάλη μερίδα.

Το σις κοτόπουλο είναι κάτι που θεωρώ όπως και άλλοι χρήστες του ask4food έχουν γράψει, το καλύτερο πιάτο του Πλάτανου μακράν. Το μέγεθος της μερίδας είναι επικό δύο σούβλες από 5 πολύ μεγάλα κομμάτια μαριναρισμένου στήθους κοτόπουλου δλδ 10 κομμάτια σύνολο, σε ανάλογο βουνό τηγανητής πατάτας με το συκώτι, με τη διαφορά ότι στο πιάτο προσθέτουν λίγο μαρούλι (το μόνο φάουλ μιάς και το μαρούλι είναι και εκτός εποχής και το συγκεκριμένο μύριζε κάτι σε ψαρίλα) και υπάρχει και ένα μπολάκι ντιπ με μαγιονέζα-μουστάρδα. Επίσης γιά κάποιο λόγο που δεν γνωρίζω, το ντιπ αν και το τσακίζω κάθε φορά και είναι πεντανόστιμπο, αυτή τη φορά μου μύριζε αυγουλίλα η μαγιονέζα. Ευτυχώς το κοτόπουλο ήταν πολύ καλό (βέβαια επειδή περίσεψε και πήρα πακέτο για το σπίτι, παρατήρησα ότι στο κέντρο του κάποια κομμάτια δεν είχαν ψηθεί πολύ πολύ καλά, βέβαια ίσως ήταν και ιδέα μου γιατί ήταν ανεπαίσθητη η διαφορά στο χρώμα. Το αναφέρω γιατί το κοτόπουλο και το χοιρινό θέλει αυξημένη προσοχή και στον Πλάτανο τα κομμάτια είναι πολύ μεγάλα οπότε μπορεί να ξεφύγει κάτι.

Συνολικά πληρώσαμε 30 ευρώ μείον κάτιτις και πήραμε σχεδόν τη μία μερίδα στο σπίτι (ανακατεμένη κοτόπουλο και συκώτι γατί ούτε αυτό φαγώθηκε όλο). Πριν το λογαριασμό μας κέρασαν σφηνάκι γρανίτα λεμόνι, τη γνωστή προκάτ γρανίτα που κερνάνε πολλά μαγαζιά ειδικά στα Μελίσσια, η οποία όμως και δροσερή και ευπρόσδεκτη ήταν και μπράβο τους.

Το προσωπικό πολύ πρόθυμο και επαρκές και πιστεύω ότι ο συνδυασμός ωραίας τοποθεσίας και πολύ καλής σχέσης τιμής-ποιότητας-ποσότητας, (πιστεύω ότι το vfm πλέον πρέπει να αφορά τους τρεις παραπάνω όρους) κάνει τον Πλάτανο μία πολύ comfort επιλογή γιά ένα χαλαρό βράδυ και χειμωνα αλλά κυρίως καλοκαίρι.

11 medium

27 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Παραμονή Δεκαπενταύγουστου 4 άτομα μαζί με εμένα την εορτάζουσα αποφασίσαμε να πάμε να φάμε στο Μαγγίνα στα Μελίσσια αφού πριν είχαμε επισκεφτεί το πανηγύρι της Παναγίας στο Μαρούσι (κάτιοκος γαρ) και είχαμε διαπιστώσει για πολλοστή χρονιά την αδυναμία εύρεσης κάποιου τραπεζιού στα γνωστά μαγαζιά και καφενεία της περιοχής που αυτές τις δύο μέρες μεταβάλλονται σε τζακ ποτ του Τζόκερ και λογικό είναι.

Ετσι μετά από μία διαφωνία ψαρικά ή παιδάκια καταλήξαμε στο δεύτερο και πρότεινα το Μαγγίνα για δύο λόγους εκτός του ότι είχα πολύ καιρό να τον επισκεφτώ: 1) λόγω της θέσης του στο τέρμα του Παλιάγιαννη στα Μελίσσια σε ένα ρεματάκι με πλατάνια που σήμερα έχει διαμορφωθεί σε πλατειούλα με ένα θεατράκι που θα μας εξασφάλιζε την απαιτούμενη δροσιά και 2) λόγω το ότι σχεδόν πάντα απότι θυμόμουν έχει καλό κοκορέτσι.

Ετσι αφού πήραμε ζακέτες και φουτεράκια τα οποία και χρησιμοποιήσαμε καταφθάσαμε κατά τις 9.30 στην ταβέρνα η οποία αποτελείται από δύο κτίρια που χωρίζονται μεταξύ τους από το δρόμο και την πλατεία.

Το ένα είναι ένα χαμηλό παλιό κτίσμα στυλ κουτούκι ο πρώτος Μαγγίνας που λειτουργεί τον χειμώνα και έχει και δική του αυτόνομη κουζίνα και ψησταριά που για μένα είναι το ωραιότερο για το χειμώνα και το δεύτερο, πολύ μεγαλύτερο κτίριο το οποίο ανακαινίστηκε πριν καμιά 10-15αριά χρόνια και αποτελείται από μιά υπερυψωμένη αυλή κάτω από τα πλατάνια η οποία κλείνει με τζαμαρίες και οροφή το χειμώνα και την άνοιξη, ενώ το καλοκαίρι είναι ανοιχτή και ουσιαστικά αυτή αποτελεί την καλοκαιρινή ταβέρνα αφού βρίσκεται κάτω από τα μεγάλα πλατάνια της πλατείας που τη σκεπάζουν.

Πίσω από αυτή την πλατανοσκέπαστη βεράντα ουσιαστικά υπάρχει ο κυρίως τεράστιος χώρος της ταβέρνας (σάλα κάτω και πατάρι ) που χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο για γάμους πανηγύρια και τα συναφή.

Ο χώρος αυτός είναι εντελώς αδιάφορος και κλαρινομοντέρνος, μαζικός και τώρα το καλοκαίρι κλειστός εκτός κι αν γίνει κάποια εκδήλωση. Πάντως Αυγουστιάτικα είναι σίγουρα κλειστός και η όλη δράση περιορίζεται στην μεγάλη και πολυεπίπεδη δροσερή βεράντα. Η ταβέρνα αυτή λοιπόν έχει διπλή προσωπικότητα: από τη μιά το απέναντι κουτούκι και την αυλή με τα πλατάνια (άλλωστε αυτή ήταν τα παλιά χρόνια πριν την επέκταση) και από την άλλη τον πολυχώρο μαζικών οικογενειακών εκδηλώσεων.

Εχω βρεθεί και σε κανά δυό τέτοιες εκηλώσεις και πραγματικά ήταν μία πολύ κουραστική εμπειρία μάλιστα υπήρχε γάμος κάτω και αρραβώνας πάνω με δύο κλαρινομπάντες δλδ σα να λέμε πόλεμος Ιραν-Ιρακ. Αν και ξέφυγα απ' το θέμα ήθελα να τονίσω αυτή τη συνύρπαξη παραδοσιακού και βλαχομοντέρνου γιατί κάποιους μπορεί να τους ξενίσει ειδικά αν πηγαίνουν στου διαόλου τη μαμά για ψητά κάτω από πλατάνια όπως μπορεί να νομίζουν και πέσουν σε εκδήλωση.

Λόγω και του πανηγυριού στο Μαρούσι αλλά και της καρδιάς του θέρους όταν φτάσαμε υπήρχαν μόνο 3 παρέες και άπειρα τραπέζια να διαλέξουμε. Αφού βολευτήκαμε ήρθε αμέσως μία κυρία με το τεφτέρι να μας πει τι υπάρχει και να πάρει παραγγελία.

Μας ρώτησε βέβαια αν θέλουμε να μας τα πεί ή να αφήσει καταλόγους. Πήραμε ένα κατάλογο και του έριξα μία πολύ βιαστική ματιά την ώρα που η κυρία μας έλεγε τι έχει ή μάλλον εμείς τις ζητήσαμε αυτά που θέλαμε αφού εκπλήξεις εκεί δεν περιμένεις. Το κακό ήταν ότι δεν είχε καθόλου γουρουνόπουλο και αρνί σούβλας ευτυχώς όμως είχε κοκορέτσι.

Ετσι παραγγείλαμε: 1 πατάτες, 1 κολοκυθάκια τηγανητά, 1 τζατζίκι, 1 κιλό παιδάκια και 2 κοκορέτσια (ένα δικό μου και 1 για τη μέση) και 1/2 κιλό άσπρο κρασί. Από τιμές πρόλαβα και είδα στον κατάλογο ότι τα παιδάκια τα χρέωνε 31 ευρώ το κιλό και το τζατζίκι 3 τα καλοκυθάκια 4 ή κάτι τέτειο και κάτι παρόμοιο τις πατάτες.

Σχεδόν αμέσως μετά την απραγγελία κατέφθασε πανεράκι με ψημένο ψωμί και κανάτα με παγωμένο νερό και το κρασί. Μετά σε από λίγο ήρθαν τα κοκορέτσια μαζί με το τζατζίκι, τις πατάτες και τα κολοκυθάκια. Το κοκορέτσι ήταν αρκετά καλό και φρέσκο ( το λέω γιατί έχω πετύχει και ξαναζεσταμένο αλλού) επίσης δεν ήταν από αυτά τα γαιδουροκοκορέτσια όπου η αναλογία εντέρων και εντοσθίων είναι 1:100. Με λίγα λόγια λεπτό και μα αρκετό εντεράκι.

Πατάτες και κολοκυθάκια απλώς τυπικά τρωγόντουσαν και το τζατζίκι χάλια από κουβά ετοιματζίδικο όπου μύριζε η σκόνη σκόρδου χιλιόμετρα. Δηλαδή απορώ τόσο μεγάλο πρόβλημα είναι να φτιάξουν μόνοι τους τζατζίκι και μάλιστα σε χασαποταβέρνα όπου έχει μεγάλη πέραση.

Αλλά έτσι γίνεται όταν έχεις 2 καρπούζια στην ίδια μασχάλη. Εχουν μάθει τις συνεστιάσεις όπου τα ρίχνουν όλα απ' τους κουβάδες για να έχουν ανταγωνιστικές τιμές και κέρδος και επειδή πάει ο κόσμος για να διασκεδάσει ως επί το πλείστον και όχι για το φαγητό (άλλωστε χασαποταβέρνα είναι δεν είναι και το platis gastronomy) κάνουν το ίδιο και με τους μεμονωμένους πελάτες τουλάχιστον στα ορεκτικά.

Πάμε τώρα και στον κύριο λόγο της επίσκεψής μας τα παιδάκια. Παρόλο που ζήτησα αν μπορεί να είναι μόνο παιδάκια και όχι ας πούμε μπούτια ή χέρια ψιλοκομμένα ήρθε μία πιατέλα ανάμεικτη με παιδάκια και τα κάτω μέρη των παιδακίων που είναι κάτι που δεν τρώγονται και επίσης υπήρχαν παιδάκια μικρά αλλά και κάτι τέρατα σα μικρές χοιρινές. Το κυριότερο όμως ήταν ότι ενώ δεν μύριζαν, δεν ήταν καθόλου νόστιμα και επίσης ήταν θεόσκληρα. Τα φάγαμε, τι να κάνουμε, αλλά σε κανέναν δεν άρεσαν ιδιαίτερα, μας φάνηκαν εντελώς αδιάφορα προς το χάλια. Θα μου πείτε αφού θέλατε παιδάκια το 15αύγουστο καλά να πάθετε τέτοια είναι τα αρνιά τώρα.

Γιά όλα τα παραπάνω πλήρωσα 65 ευρώ και κάτι αν θυμάμαι καλά και δέχτηκαν και κάρτα. Σαν τιμές δεν είναι και ακριβά αλλά από την άλλη η ποιότητα δεν ήταν και τίποτα το σπουδαίο. Φαντάζομαι με τα ίδια χρήματα θα μπορούσαμε να φάμε και αλλού τα ίδια αρκετά καλύτερα.

Στον Μαγγίνα πήγαινα από τα παιδικά μου χρόνια όταν ήταν άθλος να φτάσεις εκεί πάνω στην ερημιά οπότε ξέρω καλά τη μετάλλαξή του για να μπορέσει να σταθεί σε καιρούς κρίσης. Ο άνθρωπος, μάλλον οι απόγονοι έκαναν μία επένδυση και κράτησαν και την παλιά χασαποταβέρνα. Δεν είναι κακό, αλλά μπορούν να συνδυάσουν καλύτερα τους δύο κόσμους και πάλι λέγοντας ότι δεν περιμένει κανείς λαγούς με πετραχείλια αλλά λίγα απλά πράγματα. Ξέχασα βέβαια να αναφέρω στα πολύ πολύ θετικά ότι στο τέλος ήρθαν να μας ρωτήσουν για το κέρασμα όπου είχαμε να διαλέξουμε μεταξύ πανακότας, γιαούρτι με κυδώνι ή κεράσι και καρπούζι. Εμείς διαλέξαμε όλοι καρπούζι και ήρθε μία τεράστια ποσότητα από ένα πολύ γλυκό και παγωμένο καρπούζι το πιό ωραίο πιάτο της βραδιάς μετά το κοκορέτσι!

Στο Μαγγίνα θα ξαναπάω και θα ξαναπάω εκτός κι άν το ξεφτιλίσει που δεν το νομίζω. Σίγουρα για το κοκορέτσι και για το γουρουνόπουλο (για το αρνί σούβλας δεν παίρνω κι όρκο), που είναι κατ΄εμέ οι σπεσιαλιτέ του, για την τοποθεσία του, για το ότι είναι κοντά και για τις λογικές τιμές του. Βέβαια παιδάκια δεν νομίζω να ξαναπάρω αν και τελικά αυτό το έδεσμα έχει καταντήσει εντελώς δυσεύρετο στην Αττική.

11 medium

02 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Εδώ και πάρα μα πάρα πολύ καιρό δύο είναι τα απωθημένα μου στον τομέα της μπιφτεκοφαγίας: να δοκιμάσω τα burgers στο juicy grill και στο barbeque στον Πειραιά που νομίζω άνοιξε και στη Ν. Σμύρνη.

Θα μου πείτε και προς τι η δυσκολία να το κάνω? Σε ότι αφορά το 2ο, μου πέφτει κομμάτι μακρυά καθότι κάτοικος Αμαρουσίου και με δεδομένο ότι δεν γίνονται κρατήσεις. Σε ότι αφορά το juicy grill η αλήθεια είναι ότι σπάνια επισκέπτομαι τον Χολαργό αν και όχι μακριά (μην πω καθόλου) διότι η αδηφάγος πιάτσα του Χαλανδρίου και της Κηφησιάς μαζί με την Ερυθραία μου έχουν αποσπάσει την προτίμηση και επισκεψιμότητα.

Ομως επειδή είμαι εθισμένη στο μπιφτέκι (είναι το καλύτερό μου φαγητό από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου) ή μάλλον για να το θέσω πιό σωστά δεν είναι το καλύτερό μου αλλά κάτι σαν το ψωμί και το νερό δηλαδή όπου το βρίσκω καλό κολλάω, είμαι διατεθιμένη να κάνω και χιλιόμετρα για χάρη του.

Εδώ θα κάνω μία παρένθεση για να προσδιορίσω τι θεωρώ και τι όχι τέλειο μπιφτέκι. Καταρχήν συγχωρείστε με οι απανταχού δεινές μαγείρισσες ή και μάγειρες σπιτικού φαγητού, αλλά κανένα σπιτικό μπιφτέκι δεν τρώγεται είτε είναι φτιαγμένο από τον τέλειο είτε από τον χειρότερο κιμά. Δεν ξέρω γιατί γίνεται αυτό, αλλά πιστεύω είναι θέμα έλλειψης ψησταριάς με κάρβουνο ή υγραερίου. Αν και έχω ψησταριά υγραερίου με μπρικέτες η οποία φτιάχνει εκπληκτικές μοσχαρίσιες, τα παιδάκια ή τα μπιφτέκια γίνονται γενικά για πέταμα, άρα μάλλον χρειάζεται η χωνεμένη φωτιά του κάρβουνου για τον κιμά. Δε συζητάω για τη γεύση των εστιατορίων με καλό μπιφτέκι (μετρημένα στα 5 δάχτυλα στην Αθήνα) δεν ξέρω τι βάζουν ή τι δεν βάζουν πάντως δεν τα πετυχαίνω ποτέ και ούτε και σε άλλο σπίτι έχω φάει νόστιμα και ζουμερά μπιφτέκια σαν αυτά που τρώω έξω. Μετά το απίστευτο μπιφτεκο-λογίδριό μου φαντάζομαι ότι καταλάβατε ότι σαν pure μπιφτεκοφάγος δεν πολυσυμπαθώ τα burgers λόγω των άλλων γεύσεων που εισβάλλουν και φυσικά δεν τρελλαίνομαι (το λέω ευγενικά) για τα Burger των διαφόρων αλυσίδων και δεν αναφέρομαι μόνο στα γνωστά ταχυφαγεία αλλά και σε πιό ψαγμένα.

Ετσι λοιπόν όταν ο δύσβατος δρόμος της ιατρικής περίθαλψης τελευταία, με έστειλε στο Χολαργό και μάλιστα 2 φορές στην Περικλέους δηλαδή πολύ κοντά στην Κεραμεικού που βρίσκεται το Juicy οπότε σκέφτηκα πως είναι πέραν των δυνάμεών μου να μην επισκεφτώ τον ενλόγω χώρο. Το ίδιο σκέφτηκα και τη 2η φορά και το ξαναεπισκέφτηκα και μπορώ να πώ ότι αν δεν δοκιμάσω όλο τον κατάλογο σε burger δε θα σταματήσω. Η μάλλον θα κλειδώσω στο αγαπημένο που οσμίζομαι ότι θα είναι και ο πρώτος έρωτας δλδ το Ari gold.
Και περνώντας στο διά ταύτα θα αναφερθώ σύντομα στο χώρο που είναι αρκετά συμπαθητικός και καθαρός με άνετα ξύλινα τραπέζια και λίγους πάγκους με σκαμπώ στο εσωτερικό αλλά αρκετά μικρός να εξυπηρετήσει τον κόσμο που μαζεύεται και μάλιστα χωρίς κρατήσεις αλλά με λίστα προτεραιότητας.

Επίσης καλή εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι τα τραπέζια είναι στρωμένα κατά κάποιο τρόπο με σερβίτσια και γυάλινα ποτήρια κάτι που προδιαθέτει θετικά και ξεφεύγει από τη γνωστή... γλίτσα των ταχυφαγείων. Στην πρώτη επίσκεψη στα μέσα Ιουλίου με πολλή ζέστη φτάσαμε κατά τις 8.00 εγώ και η μητέρα μου και βρήκαμε σχεδόν αμέσως ένα τραπέζι για 2 άτομα. Λίγα λεπτά αργότερα και παρά τον αφόρητο καύσωνα άρχισε η αναμονή του κόσμου που κατέφθανε κυρίως νεολαία. Την δεύτερη φορά η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε μόνο από μένα και ώρα 1.30 -2.00 το μεσημέρι όχι γιατί είχα προγραμματίσει έξοδο (πως άλλωστε μόνη μου?) ούτε γιατί πείναγα αλλά από την απίστευτη λιχουδιά μου και τις καλές προηγούμενες εντυπώσεις που συνδύασα με την επανάληψη της επίσκεψής μου στο γιατρό εκεί κοντά. Η πλάκα είναι ότι ο γιατρός συνέστησε αυστηρή δίαιτα χωρίς αλάτι ζάχαρη και λιπαρά και όσο τάλεγε εγώ σκεφτόμουν αν θα ξαναέπαιρνα το Ari gold η το bill maray ή το blue cheese portobello ή το Mid town ή όλα μαζί?

Ετσι την πρώτη φορά πήραμε εγώ το Ari gold η μητέρα μου το American classic (ως συντηρητικότερη) και μία σαλάτα caesar's για τη μέση με κοτόπουλο και ωραία σως έτσι για ξεκάρφωμα γιατί ντρεπόμουν να παραγγείλω και ένα 3ο Burger για τη μέση. Φυσικά τα παραγγείλαμε με τηγανητές πατάτες και με ψωμί brioche και πήραμε και 2 coca αφού είχε ήδη καταφθάσει παγωμένο νερό σε ωραίο γυάλινο μπουκάλι με το καλησπέρα. Δεν έχω λόγια για τη γεύση του μπιφτεκιού. Στο απλό φαινόταν ακόμα καλύτερη. Στο Ari gold έδενε τέλεια το ζουμερό καλοψημένο παχουλό μπιφτέκι με την αψάδα του κατσικίσιου τυριού αλλά είχαν εξαφανιστεί όλα τα άλλα δλδ κάτι καραμελωμένα κρεμμύδια και μανιτάρια κάτι aioli mayo ή κάτι τέτοιο. Οχι ότι χαλάστηκα μάλιστα καλύτερα έτσι.

Το μόνο ας πούμε αρνητικό ήταν οι τηγανητές πατάτες οι οποίες αν και σε ποσότητα γαργαντούα ήταν πολύ λεπτοκομμένες και ξεροψημένες και μάλλον... προκάτ. Βέβαια ποιός νοιάζεται για πατάτες? Αλλά να όταν οι τιμές του burger είναι πάνω κάτω 10 ευρώ ε, το προσέχεις το προβληματάκι. Για όλα τα παραπάνω πληρώσαμε κάπου 31 -32 ευρώ με ταχύτατη και ευγενέστατη εξυπηρέτηση. Την δεύτερη φορά που επισκέφτηκα το juicy μόλις μία εβδομάδα αργότερα και με μεγάλο προβληματισμό για το τι θα διαλέξω μιας και ήμουν μόνη και δυστυχώς δεν θα δοκίμαζα και κάτι άλλο, τελικά κάθισα χωρίς πρόβλημα αφού ήμουν από τους πρώτους (η κουζίνα ανοίγει στις 13.30) και παρήγγειλα τελικά το blue cheese portobello με πατάτες τηγανητές και μία coca όπου οι εντυπώσεις μου ήταν κατάτι
λιγότεριο διθυραμβικές πχ μου φάνηκε μικρότερο το μπιφτέκι και ωραίο το blue cheese αλλα και πάλι το μανιτάρι αν και μεγάλα κομμάτια εντελώς άγευστο. Οι πατάτες και πάλι ίδιες και απαράλλαχτες οπότε κατέληξα ότι σίγουρα δεν είναι φρέσκιες αν και τρωγόντουσαν ευχάριστα, χωρίς αυτή τη λαδίλα από τις βαλβολίνες που χρησιμοποιούν αλλού. Στα μισά του φαγητού είχα τη φαεινή ιδέα να κάνω και μία μεγάλη γουρουνιά: παράγγειλα και ένα Ari gold δήθεν γιά κάποιον άλλο στο σπίτι και καλά, οπότε έφυγα με ένα ωραιότατο χαρτόκουτο σε μία χαροσακκούλα και με το θησαυρό τον οποίο και τσίμπησα μισοπαγωμένο απ το απόγευμα ως το βράδυ. Οπως καταλαβαίνει κανείς μου άρεσαν οι γεύσεις του juicy πολύ, κυρίως γιά 2 ή μάλλον 3 λόγους. 1) Το απίθανο μπιφτέκι με πολύ καλή ποιότητα μοσχαρίσιου κιμά, με πολύ ξεχωριστή γεύση χωρίς να μπορώ να πω τι είναι αυτό που βάζουν μέσα που το κάνει τόσο εθιστικό ή μήπως είναι το ψήσιμο? 2) Τους πολύ καλούς και πρωτότυπους συνδυασμούς μπιφτεκιού με ωραία τυριά (ά ξέχασα το άλλο πάθος μου είναι τα τυριά) 3) Το πολύ ωραίο ψωμάκι brioche που γλύκιζε όσο έπρεπε.
Βέβαια περιθώρια βελτίωσης υπάρχουν κυρίως στη σχέση ποσότητας μπιφτεκιού και τιμής γιατί ναι μεν τις πατάτες τις βάζουν με φτυαριές αλλά το μπιφτέκι είναι ολίγον μικρό αν και παχύ για να κρατά τους χυμούς του.

Απότι φαίνεται στο juicy grill ξέρουν καλά τη δουλειά τους, σέβονται τους πελάτες και φάινεται ότι υπάρχει πολύ καλή οργάνωση και πειθαρχία στην κουζίνα τους. Αν θα ξαναπάω? Εσείς τι λέτε?