Loader

Lucca

Κριτικές: 10
Μέλος από: Οκτ 2017
11 medium

Εμφάνιση:

11 medium

09 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Στην περιοχή της Πανόρμου πηγαίνω πάρα πολύ σπάνια, σχεδόν ποτέ κι αυτό όχι μόνο γιατί αποτελεί φοιτητική πιάτσα με ότι αυτό συνεπάγεται, αλλά κυρίως γιατί τα περισσότερα μεζεδοπωλεία που έχω επισκεφτεί κατά καιρούς, ήταν επιεικώς άθλια.

Προκάτ γαριδομακαρονάδες με το pumaro κατευθείαν απ' το ψυγείο, κρεατικά της κακιάς ώρας και γενικά μία εικόνα αρπαχτής που συνάδει με το γεογονός ότι συχνάζει πολύ νέος κόσμος που κατά κύριο λόγο ενδιαφέρεται για την έξοδο-διασκέδαση και όχι τόσο για το ποιοτικό φαγητό. Βέβαια δεν έχω εντρυφήσει ούτε επισκεφτεί πολλά μαγαζιά, οπότε δεν θέλω να αδικήσω γενικά την περιοχή, αλλά όποτε το έπραξα είχα κάκιστη εμπειρία.

Εκτός από τους Μοντέρνους Καιρούς (ΜΚ), που μόνο Μοντέρνους δεν τους λες σαν σκηνικό, αλλά είναι πραγματικά μία όαση μέσα στη δήθεν μοντερνιά και κακογουστιά της εύκολης επιχειρηματικότητας του τρίπτυχου σουβλακάκι -κεμπαπάκι -παντσετάκι, που έχει κατακλύσει την περιοχή. Και πάλι για να μην παραξηγηθώ, μπορεί και σίγουρα υπάρχουν, αξιοπρεπείς χώροι εστίασης στην περιοχή (αν θυμάμαι o piperman πρόσφατα περιέγραψε γλαφυρά και διθυραμβικά το Λυχνίον λίγο παρακάτω βέβαια) αλλά μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά καμμιά φορά.

Τέλος πάντων τους ΜΚ τους ανακάλυψα τυχαία πριν κανά δύο χρόνια, ένα ζεστό μεσημέρι του Σεπτεμβρίου μετά από επίσκεψη σε κοντινό μαιευτήριο και αφού πριν είχα διαβάσει, αλλά δεν είχα δώσει σημασία, σε κάποια περιοδικά για αυτό το εκπληκτικό και πάμφθηνο
μεζεδοκαφενείο. Ετσι όταν χαμένη στα στενά και τις ανηφόρες της περιοχής, πέρασα από κει με την ελπίδα μίας θέσης πάρκινγκ, έπεσα σχεδόν πάνω στους ΜΚ και αποφασίσαμε μαζί με την παρέα μου να το τιμήσουμε μετά την επίσκεψη που είχαμε να κάνουμε.

Εκτοτε, έχω πάει άλλες δύο φορές και πρόσφατα το επισκέφτηκα ακόμα μία φορά, μεσημέρι προς το τέλος Οκτωβρίου, μιά πολύ καλή μέρα, όταν συνάδελφος που γιόρταζε, θέλησε να μας βγάλει έξω, για ένα χαλαρό μεσημεριανό κέρασμα, μετά τη δουλειά. Η αλήθεια είναι ότι το πρότεινα με την επιφύλαξη του δύσκολου πάρκινγκ, αλλά επέμεινα στις ενστάσεις του οδηγού, απαριθμώντας τα ωραία και φτηνά ψαρικά και μεζεδάκια που είχα γευτεί όσες φορές το επισκέφθηκα. Η απόφαση λοιπόν ελήφθη και παίρνοντας μόνο ένα αυτοκίνητο 4 άτομα, για το φόβο των Ιουδαίων, καταφθάσαμε στους ΜΚ.

Βλέπονταςμετά την τελευταία μου επίσκεψη, ότι στο a4f οι ΜΚ έχουν να λάβουν κριτική πολύ καιρό, αποφάσισα ότι αξίζει τον κόπο να γράψω την συνολική εμπειρία από τις επισκέψεις μου μιας και οι θετικές εξαιρέσεις στους κανόνες (όπως στην περίπτωση Πανόρμου) αξίζουν τον κόπο. Λοιπόν οι ΜΚ δεν είναι τίποτα άλλο από ένα συνοικιακό καφενείο (τελευταία κάτι με τραβάει σε χώρους τέτοιους λέτε να είναι η οικονομική δυσπραγία των καιρών?) κρυμμένο από την κυρίως πιάτσα της περιοχής, που εκτελεί πολύ πετυχημένα χρέη άξιου μεζεδοπωλείου.

Μάλιστα θα έλεγα ότι μετά το μεσημέρι μέχρι το βράδυ ειδικά το καλοκαίρι πρέπει να υπερτερεί το μεζεδοπωλείο έναντι του καφενείου. Στα θετικά η ωραία και δροσερή πρασιά στο πεζοδρόμιο που είναι γεμάτο σκιερά δέντρα και το παρκάκι που είναι σχεδόν απέναντι λίγο πιό πάνω, κάτι που παρά την βαβούρα της περιοχής προσδίδει μιά σχετική ησυχία.
Λόγω του ότι ήταν καθημερινή βρήκαμε εύκολα τραπέζι και ευτυχώς δεν ταλαιπωρηθήκαμε ιδιαίτερα με το παρκάρισμα. Ετσι αφού ταχτοποιηθήκαμε, άρχισα το ψηστήρι για τα καλαμαράκια και τα ψαρικά και θα σας πω τι εννοώ...

Οσες φορές το επισκέφθηκα πριν την κριτική αυτή, είχα δοκιμάσει κυρίως ψαρικά και ειδικά κάποια πιάτα του όπως τα καλαμαράκια, τα τηγανητά ψαράκια και τις αλοιφές του και είχα μείνει πολύ ικανοποιημένη. Θυμόμουνα ότι τηγανίζει πολύ καλά χωρίς λαδίλλες και μυρωδιές και ότι φτιάχνει άψογες πατάτες.

Μιας και είχα δοκιμάσει αρκετά από τον κατάλογο στις προηγούμενες επισκέψεις πρότεινα να κινηθούμε πάλι στα ψαρικά και ειδικά σε κάποια πιάτα που μου άρεσαν ιδιαίτερα και πρώτα και καλύτερα, τα άπαιχτα τηγανητά καλαμαράκια ή θράψαλα (ποτέ δε θα μάθω ποιό όνομα αντιστοιχεί σε τι), τις αλοιφές, το σκουμπρί κ. α. Ευτυχώς εισακούσθηκα!
Ετσι, μετά από ενημέρωση από την εξυπηρετική κυρία και τον κατάλογο, για το τι υπάρχει 4 άτομα πήραμε τα παρακάτω:

- 1 πατάτες τηγανητές χειροποίητες και αρκετά μεγάλη μερίδα Χ 3 ευρώ
- 1 χωριάτικη Χ 5 ευρώ καλή χωρίς εκπλήξεις
- 1 φάβα Χ 3,5 ευρώ αρκετά καλή και σε ικανοποιητική ποσότητα
- 1 τρίπτυχο αλοιφών πατζαροσαλάτα, τυροκαυτερή, μελιτζανοσαλάτα Χ 3,5 ευρώ
η πατζαροσαλάτα οκ η μελιτζανοσαλάτα πολύ ωραία η τυροκαυτερή ok.
- 2 τηγανητά καλαμαράκια Χ 6 ευρώ πραγματικά αφρός χωρίς λαδίλες σίγουρα το καλύτερο
πιάτο
- 1 σκουμπρί ψητό φρέσκο Χ 7 ευρώ πολύ καλό
- 1 μπακαλιάρο σκορδαλιά Χ 7 ευρώ (? εδώ θα σας γελάσω γιατί το παραγγείλαμε μετά οπότε δεν θυμάμαι ακριβώς την τιμή) Ο μαπακαλιάρος πολύ καλός η σκορδαλιά λίγο άνευρη για τα γούστα μου στους άλλους άρεσε όμως.
Ηπιαμε μπύρες, γιατί κάποιοι μετά συνεχίζαμε τη δουλειά και πήραμε μία Βεργίνα και 2 Alpha Weiss

Γιά όλα αυτά ο εορτάζων πρέπει να πλήρωσε γύρω στα 50-55 ευρώ με το φιλοδώρημα. Αν θυμάμαι μας είπε γύρω στα 50 και κάτι ψιλά, τιμή καθόλου ακριβή σε σχέση με την ποιότητα και την ποσότητα των όσων πήραμε. Γενικά άρεσε σε όλους μας και σε μένα ακόμη περισσότερο αφού βγήκα ασπροπρόσωπη σε σχέση με την πρόταση που έκανα.

Ομολογώ ότι έχω παραλείψει να δοκιμάσω τα κρεατικά του, αλλά δυστυχώς όταν μου αρέσουν κάποια πράγματα δύσκολα ξεκολάω και πειραματίζομαι με άλλα, ελπίζω όμως όταν χειμωνιάσει να ξαναπάω με άλλη διάθεση και να παρακάμψω τα καλαμαράκια προς όφελος κεφτεδακίων, λουκανικακίων και παντσετών ή τουλάχιστον να τα.... συνδυάσω.
Οπως καταλάβατε πάλι καλαμαράκια θα παραγγείλω.....

11 medium

26 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Κυριακή μεσημέρι στη μέση του Οκτώβρη, το πρώτο Σαββατοκύριακο με ψύχρα, αν εξαιρέσει κανείς τις προηγούμενες νεροποντές, και βρεθήκαμε για φαγητό δύο άτομα στο Λέσβιον ψηλά στο Γαλάτσι στα σύνορα με την Α. Κυψέλη. Φίλοι που μένουν στην περιοχή και το επισκέπτονται συχνά με είχαν προειδοποιήσει ότι αν ΄θέλαμε να βρούμε τραπέζι Κυριακή μεσημέρι, θα έπρεπε να τηλεφωνήσουμε τουλάχιστον το πρωί γιατί το κρυμμένο μυτηλινιό διαμαντάκι έχει αρχίσει και γίνεται γνωστό και ειδικά Κυριακές δεν πέφτει καρφίτσα.

Ετσι και πράξαμε και πραγματικά όλα τα τραπέζια ήταν ήδη reserve με τα αντίστοιχα ταμπελάκια, ενώ ήδη δύο τρεις πολυπληθείς αντροπαρέες είχαν καταλάβει την βεραντούλα με ένα μικρό στόλο από άδεια μπουκαλάκια ούζου πράγμα που προμήνυε ότι ήταν η πρωινή βάρδια που οσονούπω θα έπαιρνε το δρόμο για το κυριακάτικο τραπέζι ή για τον ευχάριστο λήθαργο της ουζοποσίας μετά από ένα ωραίο τσιμπούσι με τα φιλαράκια.
Ημουνα ήδη προετοιμασμένη για το χώρο από τις παλαιότερες περιγραφές του a4f, αλλά και από το fb του μαγαζιού.

Δεν περίμενα κάτι άλλο και αυτό που βρήκα μου άρεσε μιά χαρά. Μπορεί να έλειπαν τα σχοινιά και οι άγκυρες, οι αστερίες και τα λευκά γαλάζια χρώματα και τραπέζια, αλλά η αυθεντικότητα του καφενείου που λειτουργεί και σαν ουζερί, η τιμιότητα του χώρου που δεν σου υπόσχεται τίποτα παραπάνω από αυτό που βλέπεις, η αίσθηση ότι οι μισοί θαμώνες γνωρίζονταν μεταξύ τους και με τους ιδιοκτήτες, μας έκαναν να νοιώσουμε πολύ βολικά και άνετα και θα έλεγα ότι τελικά αυτοί οι ανεπιτήδευτοι χώροι είναι πολύ καλύτεροι από τις προκάτ κιτς διακοσμήσεις των νεο-μεζεδοπωλείων που είναι παντού ίδιες όπως και οι πατάτες και οι αλοιφές τους (σκόρδα κρεμμύδια πιπεριές για σουβλακερι και δήθεν νησιώτικο στυλ για τα άλλα) αφού πωλούνται μαζικά από τις ίδιες μεγάλες εταιρείες εξοπλισμού χώρων εστίασης. Μ' άλλα λόγια το Λέσβιον σε προδιαθέτει ότι θα φας αυθεντικά κάτι που συμβαδίζει και με την πελατεία του και το ολο ύφος του χώρου.

Δεν πας εκεί ούτε για να δείξεις το καινούριο
σου super αυτοκίνητο, ούτε για να βάλεις τα fancy ρούχα σου, ούτε για να δεις ή να σε δούνε. Οσοι πάνε, πάνε κυρίως για το κέφι τους, την παρέα, το ουζάκι τους και το ψαράκι τους.

Ο κατάλογος του μαγαζιού φυσικά χαρακτηρίζεται από τη θαλασσινή του μυτηλινιά καταγωγή, με έμφαση σε κάτι φοβερούς μεζέδες με αλίπαστα (σαρδέλες, λακέρδες, σκουμπριά που τα παστώνουν μόνοι τους ) και συνεχίζει με όσπρια ταπεινά και ανάρπαστα όπως κουκιά, ρεβύθια, γίγαντες, σαλάτες απλές και ελληνικές (μην περιμένετε ρόκες, μπαλσάμικα, και παρμεζάνες εδώ πέρα, ούτε κινόες με κάσιους κλπ κλπ) και καταλήγει σε φρέσκο μικρό και λίγο μεγαλύτερο ψαράκι με πρωταγωνιστή φυσικά τη ψητή σαρδέλα και το χταπόδι πλοκάμι.

Τα δε ούζα κλέβουν την παράσταση με τα τσίπουρα να ακολουθούν σε πολύ μικρότερη αναλογία. Φυσικά ανάλογα την μέρα μπορεί να υπάρχουν και άλλα ψάρια και όστρακα καθώς και άμα είναι κανείς ψαράς και γνωστός του μαγαζιού μπορεί να φέρει και κανένα σούπερ μεζέ να τον φτιάξουν και να τον φάνε παρέα. Το λέω γιατί το είδα σε μιά παρέα που έδωσε μία σακούλα που περιείχε κάτι σε μεγάλο ψάρι μάλλον και έπεσαν τα επιφωνήματα βροχή. Τέτοια φάση είναι το Λέσβιον όπως καταλαβαίνετε και τέτοια είναι και η κυρίως πελατεία του, κατά κύριο λόγο άντρες τις καθημερινές και πιό μεγάλοι (έτσι νομίζω), που όμως τα σαββατοκύριακα πάνε και με την οικογένεια και γίνονται όλοι παρέα. Προφανώς υπάρχουν και οι νεόκοποι σαν και του λόγου μας ή και άλλοι πιό ψαγμένοι σε άντα και κάτι που τους αρέσουν τα γνήσια πράγματα με αποτέλεσμα ο κόσμος του μαγαζιού να είναι τόσο ωραίος όσο και οι μεζέδες του.

Το τραπέζι μας περίμενε μέσα και σε πολύ λίγο και τα άλλα τραπέζια υποδέχθηκαν τους δικούς τους πελάτες χωρίς να δημιουργείται το συναίσθημα του συνωστισμού αφού έχουν προνοήσει να μη στριμώχουν τους μεν με τους δε και να υπάρχει η απόσταση ασφαλείας που σε κάνει να τρως και να συζητάς με την παρέα σου ιδιωτικώς αλλά να απολαμβάνεις και την ομαδικότητα της ευχάριστης συνάρθροισης χαλαρών και καλοπροαίρετων ανθρώπων γύρω σου.

Ο ευγενικός και χαμογελαστός σερβιτόρος και ιδιοκτήτης κατέφθασε με την κανάτα με το νεράκι και μας ρώτησε αν ερχόμαστε για πρώτη φορά έτσι ώστε να μας ενημερώσει για τους μεζέδες και για τον μαυροπίνακα που εκτελεί χρέη διακοσμητικού στοιχείου και καταλόγου αφού εκεί είναι γραμμένα όλα όσα προσφέρονται με τις τιμές τους. Του είπαμε ότι φίλοι μας και πελάτες τους, μας έχουν πει για το Λέσβιον τα καλύτερα και ο άνθρωπος χάρηκε απαντώντας μας ότι ελπίζει να ευχαριστηθούμε επίσης.
Αφού μας είπε εν ολίγοις τι επιπλέον υπήρχε παραγγείλαμε τα κάτωθι:
-1 πατατοσαλάτα Χ3 ευρώ απλή και λιτή με λάδι και κρεμμύδι με αρκετό πιπέρι
-1 καλαμάρι τηγανητό μεγάλο κομμένο σε ροδέλλες χ 12 ευρώ το οποίο κατέφθασε ΕΞΟΧΑ τηγανισμένο, τραγανό και πεντανόστιμο.

-1 σουπιά μαγειρευτή με το μελάνι της Χ5 ευρώ η οποία ήταν όλα τα λεφτά. Εγώ δεν είχα ξαναφάει με το μελάνι και μάλιστα κατάλαβα ότι θα ήταν κοκκινιστή γι αυτό την παραγγέίλαμε. Πραγματικά θα ξαναπάω μόνο και μόνο για τη σουπιά (την κάνουν και τηγανητή και ψητή).

-1 γαρίδες σαγανάκι Χ 16 ευρώ (ξέρω και μένα μου φάνηκε ακριβό αρχικά) αλλά ήρθε μία πιατελλάρα γεμάτη γαριδάκι με πολύ αέρινη σάλτσα και μεγάλα κομμάτια φέτα που δεν την τελειώσαμε μας τη έδωσαν για το σπίτι.

Ηπιαμε 2 Βεργίνες (ιεροσυλία το ξέρω αλλά έχω κόλλημα με το αλκοόλ λες και είμαι μουσουλμάνα, τι να κάνω δεν μπορώ να το καταπιώ)

Τέλος ζητήσαμε το λογαριασμό μαζί με μία μερίδα ρεβίθια χ 3 ευρώ για το σπίτι γιατί βλέπαμε ότι δεν έλειπαν από κανένα τραπέζι τα οποία όντως ήταν πεντανόστιμα.
Για όλα αυτά πληρώσαμε 43 ευρώ (ούτε φτηνά ούτε ακριβά) αλλά ότι φάγαμε μέχρι και το ψωμί ήταν πολύ καλής ποιότητας και ποσότητας. Βέβαια κέρασμα δεν υπήρχε αλλά την ώρα που εμείς φεύγαμε, ήταν η πιό δύσκολη, οπότε δικαιολογείται η έλλειψή του αν και δεν μας πείραξε.

Εν κατακλείδι το Λέσβιον δεν είναι το φαγητό του μόνο (που είναι ασυζητητί βέβαια το χαρτί του), αλλά είναι και η έννοια του σκληροπυρηνικού, παλιακού, αυθεντικού ουζομεζέ που δεν δοκιμάσαμε αυτή τη φορά σε όλη την έκτασή του, αλλά σίγουρα θα ξαναπάμε για να το κάνουμε, καθώς και το γνήσιο, ανεπιτήδευτο και ζεστό περιβάλλον του.
ΚΑΦΕΝΕΙΟ-ΟΥΖΕΡΙ πραγματικό και με τα όλα του.

11 medium

17 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ενα αρκετά ζεστό -ακόμα- απόγευμα του Σεπτέμβρη βρεθήκαμε μετά από πολλά χρόνια 4 αχώριστες παλιές φίλες των φοιτητικών μας χρόνων, προς τιμήν της μίας από μας, που ζεί εδώ και αρκετά χρόνια σε μιά πολύ μακρινή γωνιά του πλανήτη.

Λόγω του ότι το τιμώμενο πρόσωπο μένει κοντά στην Πεντέλη (όταν έρχεται Ελλάδα) αλλά και οι άλλες εργάζονται στα βόρεια και εγώ μένω επίσης κοντά, πρότεινα μία νέα άφιξη στις παρυφές της πλατείας της Νέας Πεντέλης που έτσι κι αλλιώς ήθελα να επισκεφτώ μόνο και μόνο από το χαλαρό και χιουμοριστικό όνομά της: ΚΑΡΑΒΑΪΚΗ και όχι ΚΑΡΑΪΒΙΚΗ παρακαλώ. Θυμήθηκα τις πλάκες που κάναμε στο σχολείο και λέγαμε την Σαουδική Αραβία Σουηδική Αραβία, τις Μαλδίβες Μαλβίνες και φυσικά την Καραϊβική Καραβαϊκή και για αυτό περισσότερο ήμουνα σίγουρη ότι θα βρω έναν χώρο πολύ ευχάριστο και δροσιστικό. Η πρόταση έπεσε και κατέφθασα τελευταία και καταιδρωμένη γύρω στις 7.30 το απόγευμα αφού είχα περάσει δις μπροστά από το μαγαζί και δεν το είχα δεί...
Ναι ναι δεν το είχα δει όχι μόνο λόγω στραβομάρας αλλά και γιατί ο χώρος είναι δυσδιάκριτος αφού καλά καλά ούτε ταμπέλα δεν έχει και είναι η αυλή μιάς παλιάς μονοκατοικίας (όπως μου είπε η φίλη και παλαιά κάτοικος στα πέριξ) η οποία όμως είναι στο βάθος του οικοπέδου και πλέον έχει αντικατασταθεί με ένα ξύλινο λυόμενο χώρο που μοιάζει με beach bar και καντίνα και εκεί υπάρχει η κουζίνα και τα ποτά. Επίσης λειτουργεί και ως bar αυτή η κατασκευή - σπιτάκι από μόνη της. Η αυλή που είναι αρκετά μεγάλη έχει κανά δύο τρία δέντρα + 1 φοίνικα και γύρω γύρω περικοκλάδες και είναι γεμάτη φερφορζέ καρέκλες και τραπέζια καθώς και πολύχρωμες καρέκλες με πλαστικά κορδόνια σαν αυτές που έχουν ακόμη κάποια θερινά σινεμά. Επίσης ο χώρος διακοσμείται από πάγκους καναπέδες στρωμένους με πολύχρωμες κουρελούδες και γενικά είναι χαριτωμένος χωρίς όμως να είναι και τίποτα σπουδαίο και επίσης δεν έχει και τόσο tropical ατμόσφαιρα όσο υπόσχεται ο πλακατζίδικος τίτλος του. Ομως είναι ευχάριστος σίγουρα και αποκλειστικά και μόνο καλοκαιρινός χώρος. Ειδικά στη Νέα Πεντέλη δεν μπορώ να τον φανταστώ ανοιχτό και μετά το τέλος Σεπτεμβρίου. Ο χώρος δηλαδή είναι κυρίως η αυλή του.
Το επόμενο περίεργο κατ' εμέ είναι ότι ενώ κανείς θα περίμενε σε έναν τέτοιο χύμα (με την καλή έννοια πάντα... ) χώρο να σερβίρονται καφέδες, χυμοί, κοκτέιλ και γενικά ποτά όλων των ειδών, ο κατάλογος είναι κατάλογος σκληροπυρηνικού θα έλεγα τσιπουράδικου μεζεδοπωλείου και μάλιστα με αξιοσημείωτη ποικιλία σε τσίπουρα, ούζα, ρακές και τσικουδιές.
Ετσι βρήκα τις φίλες μου -αν και νωρίς, γύρω στις 7.30- να έχουν παραγγείλει ήδη 4 ρακές για όλες μας με ρακομεζέ, κάτι πιατελάκια με παξιμαδάκια και μία αλοιφή ντομάτας και ελιάς.
Ο χώρος ήταν άδειος εκείνη την ώρα και μέχρι τις 8.30 που ζητήσαμε τον κατάλογο για να παραγγείλουμε μεζέδες, παρέμενε έτσι. Παρόλα αυτά και ενώ παραπονεθήκαμε ευγενικά ότι 4 άτομα στο μικρό τραπεζάκι που είχαμε πιάσει για τις ρακές, δεν θα μας εξυπηρετούσε για το υπόλοιπο της βραδιάς και ενώ ο χώρος ήταν άδειος, αρνήθηκαν σθεναρά να μας αλλάξουν τραπέζι κάτι στο οποίο επέμειναν μέχρι τέλους και ενώ έβλεπαν ότι μας έπεφταν πηρούνια, ποτήρια και γενικά δεν χωρούσε τίποτα. Βέβαια και μία κοπέλλα και ένας νεαρός που σέρβιραν, όταν σε κάθε πιάτο που έφερναν τους λέγαμε ότι δε χωράμε, χαζογέλαγαν και έκαναν τον κινέζο και μας έγραφαν κανονικά στα πλαίσια της χιπστεράδικης χαλαρότητας που λέγαμε. Για ένα περίεργο λόγο, ίσως γιατί είχαμε πολλά να πούμε και περνάγαμε καλά, δεν πήραμε φωτιά, δεν έγινε το έλα να δεις και όλα κύλησαν χωρίς παρατράγουδα, μάλιστα γελάγαμε και μεις με αυτό το χάλι της στενότητας του χώρου και της αφασίας των σερβιτόρων. Επίσης όταν νύχτωσε, επειδή ο φωτισμός ήταν εξαιρετικά χαμηλός και ο χώρος στενός, καρφώναμε ότι βρίσκαμε μπροστά μας, στην τύχη. Μόνο τα δάχτυλά μας δεν καρφώσαμε. Πέραν των παραπάνω, άρχισε να παίζει και latin μουσική η οποία δεν ανανεώθηκε ποτέ ((το ξεχάσανε και λοιπόν?) και ήταν κάτι μεταξύ χριστουγεννιάτικου feliz navidad και γλυκανάλατων merengues όπου όλες μας αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε αν όντως δεν έχουν άλλο cd ή είναι στα πλαίσια της κουλαριστής κουλαμάρας... του μαγαζιού.
Ο κατάλογος τώρα της Καραβαικής περιλαμβάνει εκτός της πλούσιας ποικιλίας σε ρακές και τσίπουρα, πολλούς μεζέδες με κάποια στοιχεία latin και πολύ περισσότερα πολίτικα πιατάκια. Ετσι υπάρχουν 3-4 σαλάτες με τα γνωστά και κάμποσα κρύα και ζεστά μεζεδάκια τα οποία τιμώνται όμως ως κυρίως πιάτα. Επίσης υπάρχουν και κυρίως πιάτα αλλά και αυτά σαν μεζεδάκια είναι. Εμείς πήραμε εκτός της αρχικής ρακής X 4 τα παρακάτω:
-1 κεφτέδες τσορίθο με πατάτες τηγανητές και μία κουταλίτσα ντιπ, το οποίο ήταν μέτριο προς καλό όχι μεγάλη μερίδα, 5-6 μικρά κεφτεδάκια και λίγες πατατούλες με γεύση (2/4)
-1 λουκάνικο χωριάτικο γεμιστό με φέτα με πάλι κάτι σαν μαρμελάδα ντομάτας ντιπ, το οποίο μικρό μεν αλλά αρκετά καλό (3/4)
-1 πεινιρλί με σουτζούκι, παλαιωμένο κασέρι και μπούκοβο το οποίο ήταν και πανάκριβο και χάλια (μακράν το χειρότερο πεινιρλί που έχω φάει ποτέ) με τη ζύμη κατεψυγμένη και σαν σόλα σκληρή είχε και ξεροψηθεί ή ξαναζεσταθεί στα μικροκύματα και το κασέρι ζήτημα να ήταν καμία φλούδα και η μόνη παλαίωση ήταν η ταγγίλα του. (1/4)
- 1 ρεβυθοκεφτέδες που ήταν το μόνο πιάτο κατά τη γνώμη μου πολύ καλό (4/4)
- 1 φάβα αρκετά καλή και πανάκριβη αφού ήταν μερίδα ντιπ (3/4)
- 1 σαλάτα ταμπουλέ καλή αλλά επίσης μινιατούρα και ακριβή (2,5/4)
Ηπιαμε 2 μπύρες μεγάλες και 2 coca cola και για το τέλος πήραμε δύο γλυκά δλδ ότι είχε, γιατί εκείνη την μέρα δεν είχε κάτι άλλο. Το ένα γλυκό λεγόταν καριόκα με παγωτό τριαντάφυλλο το οποίο δεν ήταν η γνωστή καριόκα αλλά ένα γλυκό σαν τιραμισού ή προφιτερόλ σε ένα μπολ με κάτι σε γεύση τριαντάφυλλο (λόγω έλλειψης φωτισμού μη νομίζετε ότι έβλεπα και καλά) και τουλούμπες με παγωτό που ήταν ότι ακριβώς ακούτε. Σαν ιδέα καλή και σαν εκτέλεση πρωτότυπη, γιατί είχαν σκίσει τα τουλουμπάκια και είχαν βάλει λίγο παγωτό και φυστίκι ανάμεσα, αλλά σαν γεύση εντελώς φλατ και πολύ γλυκό.
Να μην ξεχάσω επίσης ότι για τις μπύρες έφεραν κάτι ποτηράκια του κρασιού και όταν τους ζητήσαμε μεγάλα μας είπαν να χύσουμε το νερό απ τα νεροπότηρα. Μετά γελώντας (ευτυχώς) μας έφεραν με το ζόρι 2 ποτήρια.....

Για όλα τα παραπάνω πληρώσαμε 87 ευρώ περίπου, κάτι που δεν το λές καθόλου φτηνό με τις πολύ μικρές μερίδες που σερβίρουν.

Βέβαια η Καραβαϊκή όσο πέρναγε η ώρα γέμιζε ασφυκτικά από νέο κόσμο κυρίως, που μπορούσαν να φέρουν και τα σκυλιά τους άμα ήθελαν και ήταν στοιχειωδώς φρόνιμα, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα ωραίο χιπ συνοθύλευμα αλλά με τιμές σικάτου μεζεδοπωλείου. Βέβαια όλοι αυτοί οι ωραίοι τύποι πηγαινοέρχονταν στο όρθιο με μπυρόνια στο χέρι και εμείς οι καθιστοί που όμως είμασταν επίσης πολλοί να λέγεται, πληρώναμε την νυφούλα της Καραβαικής.

Κέρασμα με το λογαριασμό δεν υπήρξε, άλλωστε ήδη γινόταν χαμός και το κυριότερο η latin tropical ατμόσφαιρα που λέγαμε από την αρχή μέχρι το τέλος της βραδιάς μας, περιελάμβανε 2 ακριβώς latin κομμάτια χωρίς κανέναν χαρακτήρα που εναλλασσονταν το ένα με το άλλο. Εκτός ότι μάθαμε όλα τα λόγια σε άπταιστα ισπανικά, πλέον τα τραγουδάμε κιόλας άμα χρειαστεί τόσες ώρες που τα ακούσαμε.

Για να σοβαρευτώ λιγάκι τα παιδιά που έχουν το μαγαζί προφανώς απευθύνονται σε πιό χύμα ηλικιακό κοινό απότι εμείς και επίσης είναι τύποι χαβαλέδες και αυτό το πουλάνε και στο ύφος του μαγαζιού πράγμα που δεν είναι σώνει και καλά κακό. Οταν όμως έχεις χαβαλέ και κουλαριστό στυλ σε αυτό που προσφέρες, πρέπει να κάνεις το ίδιο και στις τιμές οι οποίες στην Καραβαική μόνο τιμές cool δεν είναι αλλά είναι μάλλον τιμές Χίλτον στα Μπαρμπέιντος δηλαδή τιμές ΚαραΪΒΙΚΗΣ και μάλιστα καραβίσιες.

11 medium

25 Σεπ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Μετά από ολιγοήμερες διακοπές (δυστυχώς) γύρισα στο κλεινόν άστυ και έπεσα σε mini καύσωνα με ουκ ολίγη υγρασία ενώ στις διακοπές συνέβη το αντίθετο μέχρι και ομπρέλλα χρειάστηκα...

Ετσι με αρκετά κακή διάθεση και κούραση από την υπερβολική για την εποχή ζέστη, αποφασίσαμε να πάμε τουλάχιστον να δροσιστούμε στον Πλάτανο στα Μελίσσια την πρώτη Δευτέρα του Σεπτεμβρίου που ομολογώ (και γω όπως και η UCOOK) ότι παρόλο που στο delivery τον έχω τιμήσει δεόντως, από την πρώτη στιγμή που άνοιξε, για φαγητό επί τόπου έχω πάει κανά δυό φορές στο παρελθόν όλες κι όλες, κι αυτό λόγω προτίμησης της παρέας.

Με λίγα λόγια έχω μιά συνήθεια να μην πηγαίνω για φαγητό σε κεμπάπ -σουβλάκια που είναι κοντά στο σπίτι μου ενώ αντίθετα μπορεί να πάω πολύ μακρύτερα γιά το ίδια εδέσματα. Αυτό λίγο πολύ συμβαίνει σε όλους μας φαντάζομαι, διότι τι πιό απλό ειδικά το χειμώνα να παραγγείλεις delivery σουβλάκια και τα συναφή από το να ξεσπιτώνεσαι να παρκάρεις κλπ γιά κάποιο μαγαζί που ξέρεις ότι δεν το χάνεις, μπορείς να πας όποτε θες. Είναι κάτι σαν το ΄σύνδρομο πρωτεύουσας - επαρχίας όπου στην επαρχία παραπονιούνται ότι δεν έχουν τα θέατρα πχ της αθήνας και για αυτό βλέπουν και περισσότερα, ενώ οι της πρωτεύουσας που τάχουν, καταλήγουν να μην τα επισκέφτονται ποτέ.

Ομως τα πλατάνια του Πλάτανου μου έκαναν κλικ αυτό το καυτό βράδυ του Σεπτεμβρίου και νάμαστε με τις σαγιονάρες -όπως και οι περισσότεροι- να παρκάρουμε αμέσως, παρά την κίνηση στη μπροστινή λεωφόρο Δημοκρατίας, στο πίσω μέρος της πλατείας που είναι πραγματικά όαση δροσιάς αφού τα πλατάνια ξεκινάνε σε συστοιχίες από πολύ πιό πάνω από τη ρεματιά (γιατί περί ρεματιάς πρόκειται) και δημιουργούν τόξα σκιάς.

Ο Πλάτανος όποτε και να πας το καλοκαίρι, είναι γεμάτος λόγω περιβάλλοντος χώρου και Δευτεριάτικα είχε αρκετό κόσμο χωρίς όμως να είναι ενοχλητικός.

Ετσι διαλέξαμε ένα τραπέζι για δύο σε σημείο που να μας πιάνει το αεράκι που κατεβάζουν τα πλατάνια και αυτομάτως προσήλθε στο τραπέζι μας το γνωστό εμφιαλωμένο νερό που όπως ήρθε έτσι το έδωσα πίσω. Ο σερβιτόρος δεν δυσανασχέτησε και μετά από λίγο μας έφερε μία φιάλη-κανάτα παγωμένο νερό. Εδώ θα κάνω μία παρένθεση για τις.. αναγκαστικές προσγειώσεις εμφιαλωμένου νερού. Καλά σε κάποια εστιατόρια κυριλέ δεν το συζητώ, καλά σε κάποιες ταβέρνες καλά σε μεζεδοπωλεία και ψαροκαταστάσεις, αλλά στο σουβλατζίδικο έλεος πιά. Δεν το λέω για τον Πλάτανο τόσο, γιατί είναι αξιοπρεπές κεμπαπτζίδικο -ψητοπωλείο αν και όταν πουλάς σουβλάκια με 2-2.5 και καλαμάκια κλπ είναι λίγο υπερβολή το εμφιαλωμένο. Το λέω κυρίως γιά κάτι άθλια σουβλατζίδικα που σερβίρουν ποντίκια γύρο και έχουν και το θράσος να φέρνουν και εμφιαλωμένο. Μου έχει τύχει βράδυ χειμώνα στο Λαύριο να είναι ένα σουβλατζίδικο ανοιχτό όλο κι όλο, να καθίσουμε σε κάτι πανβρώμικα τραπέζια γιατί πεινάγαμε και δεν βρίσκαμε τίποτα άλλο και να φέρει στο λεπτό ένας εξίσου πανάθλιος ο θεός να τον κάνει σερβιτόρο με τσιγάρο στο χέρι, το εμφιαλωμένο....

Ούτε ο Κουστουρίτσα δεν έχει σκεφτεί τέτοι σκηνικό.
Στα του Πλάτανου τώρα, το περιβάλλον είναι πολύ πολύ όμορφο γιατί υπάρχουν πολλές ζαρντινιέρες με καλοφροντισμένα λουλούδια, ωραία τενεκεδάκια με πλαστικά μεν αλλά καλόγουστα δε λουλουδάκια στα τραπέζια, υπάρχει αρκετός αλλά όχι δυνατός φωτισμός και γενικά μιά ευχάριστη ατμόσφαιρα εμπλουτισμένη με το αεράκι που λέγαμε απ τη ρεματιά ευθεία πάνω.

Πριν παρθεί η παραγγελία στο τραπέζι έφτασε ένα πιάτο με πίτα και ντιπ γιαουρτιού πολύ δροσερό και ελαφριύ χωρίς σκόρδο τα οποία και φάγαμε πάραυτα και μάλλον χρεώνονται 0,50 χ2

Στο τραπέζι υπήρχε κατάλογος αν και τα ξέραμε απέξω κι ανακατωτά οπότε δεν καθυστερήσαμε και πολύ με σκέψεις και διλήμματα. Δεν θα αναφερθώ σε λεπτομέρειες γιατί εκτός ότι η UCOOK τα έχει περιγράψει πλήρως, υπάρχει και ο κατάλογος online. Στο μόνο που θα σταθώ είναι ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν κανά δυό σαλάτες παραπάνω στον κατάλογο και ειδικά λίγο πιό καλοκαιρινές εκδοχές. Η πλειοψηφία των σαλατικών ήταν χειμωνιάτικου περιεχομένου με λάχανα καρότα και μαρούλια και κουκουνάρια στα κύρια συστατικά τους. Τον ντάκο δεν τον θεωρώ σαλάτα οπότε κατ' εμέ οι πιό δροσερές επιλογές ήταν η χωριάτικη και το ταμπουλέ.

Εμείς παραγγείλαμε μία σαλάτα ταμπουλέ Χ 4,5 ευρώ και μία παστουρμαδόπιτα χ 4,5 ευρώ επίσης. Η σαλάτα ήταν αρκετά καλή αν και έλειπε εντελώς το κρεμμύδι πράγμα βέβαια που δεν με χάλασε ιδιαίτερα βραδιάτικα. Η πασουρμαδόπιτα αρκετά τραγανή και νόστιμη αν και ο παστουρμάς ήταν και εδώ όπως παντού δυσεύρετος.
Γιά κυρίως πήραμε ένα σις συκώτι γάλακτος χ 7,6 και ένα σις κοτόπουλο χ 9
Επίσης μία μπύρα χ 3,00 και για τους δυό μας.

Η μπύρα αν και έφτασε μαζί με τα κυρίως μετά από υπενθύμιση, ήρθε καταπαγωμένη με ποτήρια επίσης super κρύα πράγμα που εκτιμήθηκε δεόντως.

Το σις συκώτι αν και δεν δοκίμασα εγώ διότι δεν το τρώω ούτε για πλάκα, ήταν εξαιρετικό και τεράστια μερίδα πάνω σε ένα λόφο από συμπαθητικές τηγανητές πατάτες, μία τεράστια πίτα, ψιλοκομμένο κρεμμύδι, ψητή ντομάτα και πιπερίες. Πραγματικά πολύ μεγάλη μερίδα.

Το σις κοτόπουλο είναι κάτι που θεωρώ όπως και άλλοι χρήστες του ask4food έχουν γράψει, το καλύτερο πιάτο του Πλάτανου μακράν. Το μέγεθος της μερίδας είναι επικό δύο σούβλες από 5 πολύ μεγάλα κομμάτια μαριναρισμένου στήθους κοτόπουλου δλδ 10 κομμάτια σύνολο, σε ανάλογο βουνό τηγανητής πατάτας με το συκώτι, με τη διαφορά ότι στο πιάτο προσθέτουν λίγο μαρούλι (το μόνο φάουλ μιάς και το μαρούλι είναι και εκτός εποχής και το συγκεκριμένο μύριζε κάτι σε ψαρίλα) και υπάρχει και ένα μπολάκι ντιπ με μαγιονέζα-μουστάρδα. Επίσης γιά κάποιο λόγο που δεν γνωρίζω, το ντιπ αν και το τσακίζω κάθε φορά και είναι πεντανόστιμπο, αυτή τη φορά μου μύριζε αυγουλίλα η μαγιονέζα. Ευτυχώς το κοτόπουλο ήταν πολύ καλό (βέβαια επειδή περίσεψε και πήρα πακέτο για το σπίτι, παρατήρησα ότι στο κέντρο του κάποια κομμάτια δεν είχαν ψηθεί πολύ πολύ καλά, βέβαια ίσως ήταν και ιδέα μου γιατί ήταν ανεπαίσθητη η διαφορά στο χρώμα. Το αναφέρω γιατί το κοτόπουλο και το χοιρινό θέλει αυξημένη προσοχή και στον Πλάτανο τα κομμάτια είναι πολύ μεγάλα οπότε μπορεί να ξεφύγει κάτι.

Συνολικά πληρώσαμε 30 ευρώ μείον κάτιτις και πήραμε σχεδόν τη μία μερίδα στο σπίτι (ανακατεμένη κοτόπουλο και συκώτι γατί ούτε αυτό φαγώθηκε όλο). Πριν το λογαριασμό μας κέρασαν σφηνάκι γρανίτα λεμόνι, τη γνωστή προκάτ γρανίτα που κερνάνε πολλά μαγαζιά ειδικά στα Μελίσσια, η οποία όμως και δροσερή και ευπρόσδεκτη ήταν και μπράβο τους.

Το προσωπικό πολύ πρόθυμο και επαρκές και πιστεύω ότι ο συνδυασμός ωραίας τοποθεσίας και πολύ καλής σχέσης τιμής-ποιότητας-ποσότητας, (πιστεύω ότι το vfm πλέον πρέπει να αφορά τους τρεις παραπάνω όρους) κάνει τον Πλάτανο μία πολύ comfort επιλογή γιά ένα χαλαρό βράδυ και χειμωνα αλλά κυρίως καλοκαίρι.

11 medium

27 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Παραμονή Δεκαπενταύγουστου 4 άτομα μαζί με εμένα την εορτάζουσα αποφασίσαμε να πάμε να φάμε στο Μαγγίνα στα Μελίσσια αφού πριν είχαμε επισκεφτεί το πανηγύρι της Παναγίας στο Μαρούσι (κάτιοκος γαρ) και είχαμε διαπιστώσει για πολλοστή χρονιά την αδυναμία εύρεσης κάποιου τραπεζιού στα γνωστά μαγαζιά και καφενεία της περιοχής που αυτές τις δύο μέρες μεταβάλλονται σε τζακ ποτ του Τζόκερ και λογικό είναι.

Ετσι μετά από μία διαφωνία ψαρικά ή παιδάκια καταλήξαμε στο δεύτερο και πρότεινα το Μαγγίνα για δύο λόγους εκτός του ότι είχα πολύ καιρό να τον επισκεφτώ: 1) λόγω της θέσης του στο τέρμα του Παλιάγιαννη στα Μελίσσια σε ένα ρεματάκι με πλατάνια που σήμερα έχει διαμορφωθεί σε πλατειούλα με ένα θεατράκι που θα μας εξασφάλιζε την απαιτούμενη δροσιά και 2) λόγω το ότι σχεδόν πάντα απότι θυμόμουν έχει καλό κοκορέτσι.

Ετσι αφού πήραμε ζακέτες και φουτεράκια τα οποία και χρησιμοποιήσαμε καταφθάσαμε κατά τις 9.30 στην ταβέρνα η οποία αποτελείται από δύο κτίρια που χωρίζονται μεταξύ τους από το δρόμο και την πλατεία.

Το ένα είναι ένα χαμηλό παλιό κτίσμα στυλ κουτούκι ο πρώτος Μαγγίνας που λειτουργεί τον χειμώνα και έχει και δική του αυτόνομη κουζίνα και ψησταριά που για μένα είναι το ωραιότερο για το χειμώνα και το δεύτερο, πολύ μεγαλύτερο κτίριο το οποίο ανακαινίστηκε πριν καμιά 10-15αριά χρόνια και αποτελείται από μιά υπερυψωμένη αυλή κάτω από τα πλατάνια η οποία κλείνει με τζαμαρίες και οροφή το χειμώνα και την άνοιξη, ενώ το καλοκαίρι είναι ανοιχτή και ουσιαστικά αυτή αποτελεί την καλοκαιρινή ταβέρνα αφού βρίσκεται κάτω από τα μεγάλα πλατάνια της πλατείας που τη σκεπάζουν.

Πίσω από αυτή την πλατανοσκέπαστη βεράντα ουσιαστικά υπάρχει ο κυρίως τεράστιος χώρος της ταβέρνας (σάλα κάτω και πατάρι ) που χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο για γάμους πανηγύρια και τα συναφή.

Ο χώρος αυτός είναι εντελώς αδιάφορος και κλαρινομοντέρνος, μαζικός και τώρα το καλοκαίρι κλειστός εκτός κι αν γίνει κάποια εκδήλωση. Πάντως Αυγουστιάτικα είναι σίγουρα κλειστός και η όλη δράση περιορίζεται στην μεγάλη και πολυεπίπεδη δροσερή βεράντα. Η ταβέρνα αυτή λοιπόν έχει διπλή προσωπικότητα: από τη μιά το απέναντι κουτούκι και την αυλή με τα πλατάνια (άλλωστε αυτή ήταν τα παλιά χρόνια πριν την επέκταση) και από την άλλη τον πολυχώρο μαζικών οικογενειακών εκδηλώσεων.

Εχω βρεθεί και σε κανά δυό τέτοιες εκηλώσεις και πραγματικά ήταν μία πολύ κουραστική εμπειρία μάλιστα υπήρχε γάμος κάτω και αρραβώνας πάνω με δύο κλαρινομπάντες δλδ σα να λέμε πόλεμος Ιραν-Ιρακ. Αν και ξέφυγα απ' το θέμα ήθελα να τονίσω αυτή τη συνύρπαξη παραδοσιακού και βλαχομοντέρνου γιατί κάποιους μπορεί να τους ξενίσει ειδικά αν πηγαίνουν στου διαόλου τη μαμά για ψητά κάτω από πλατάνια όπως μπορεί να νομίζουν και πέσουν σε εκδήλωση.

Λόγω και του πανηγυριού στο Μαρούσι αλλά και της καρδιάς του θέρους όταν φτάσαμε υπήρχαν μόνο 3 παρέες και άπειρα τραπέζια να διαλέξουμε. Αφού βολευτήκαμε ήρθε αμέσως μία κυρία με το τεφτέρι να μας πει τι υπάρχει και να πάρει παραγγελία.

Μας ρώτησε βέβαια αν θέλουμε να μας τα πεί ή να αφήσει καταλόγους. Πήραμε ένα κατάλογο και του έριξα μία πολύ βιαστική ματιά την ώρα που η κυρία μας έλεγε τι έχει ή μάλλον εμείς τις ζητήσαμε αυτά που θέλαμε αφού εκπλήξεις εκεί δεν περιμένεις. Το κακό ήταν ότι δεν είχε καθόλου γουρουνόπουλο και αρνί σούβλας ευτυχώς όμως είχε κοκορέτσι.

Ετσι παραγγείλαμε: 1 πατάτες, 1 κολοκυθάκια τηγανητά, 1 τζατζίκι, 1 κιλό παιδάκια και 2 κοκορέτσια (ένα δικό μου και 1 για τη μέση) και 1/2 κιλό άσπρο κρασί. Από τιμές πρόλαβα και είδα στον κατάλογο ότι τα παιδάκια τα χρέωνε 31 ευρώ το κιλό και το τζατζίκι 3 τα καλοκυθάκια 4 ή κάτι τέτειο και κάτι παρόμοιο τις πατάτες.

Σχεδόν αμέσως μετά την απραγγελία κατέφθασε πανεράκι με ψημένο ψωμί και κανάτα με παγωμένο νερό και το κρασί. Μετά σε από λίγο ήρθαν τα κοκορέτσια μαζί με το τζατζίκι, τις πατάτες και τα κολοκυθάκια. Το κοκορέτσι ήταν αρκετά καλό και φρέσκο ( το λέω γιατί έχω πετύχει και ξαναζεσταμένο αλλού) επίσης δεν ήταν από αυτά τα γαιδουροκοκορέτσια όπου η αναλογία εντέρων και εντοσθίων είναι 1:100. Με λίγα λόγια λεπτό και μα αρκετό εντεράκι.

Πατάτες και κολοκυθάκια απλώς τυπικά τρωγόντουσαν και το τζατζίκι χάλια από κουβά ετοιματζίδικο όπου μύριζε η σκόνη σκόρδου χιλιόμετρα. Δηλαδή απορώ τόσο μεγάλο πρόβλημα είναι να φτιάξουν μόνοι τους τζατζίκι και μάλιστα σε χασαποταβέρνα όπου έχει μεγάλη πέραση.

Αλλά έτσι γίνεται όταν έχεις 2 καρπούζια στην ίδια μασχάλη. Εχουν μάθει τις συνεστιάσεις όπου τα ρίχνουν όλα απ' τους κουβάδες για να έχουν ανταγωνιστικές τιμές και κέρδος και επειδή πάει ο κόσμος για να διασκεδάσει ως επί το πλείστον και όχι για το φαγητό (άλλωστε χασαποταβέρνα είναι δεν είναι και το platis gastronomy) κάνουν το ίδιο και με τους μεμονωμένους πελάτες τουλάχιστον στα ορεκτικά.

Πάμε τώρα και στον κύριο λόγο της επίσκεψής μας τα παιδάκια. Παρόλο που ζήτησα αν μπορεί να είναι μόνο παιδάκια και όχι ας πούμε μπούτια ή χέρια ψιλοκομμένα ήρθε μία πιατέλα ανάμεικτη με παιδάκια και τα κάτω μέρη των παιδακίων που είναι κάτι που δεν τρώγονται και επίσης υπήρχαν παιδάκια μικρά αλλά και κάτι τέρατα σα μικρές χοιρινές. Το κυριότερο όμως ήταν ότι ενώ δεν μύριζαν, δεν ήταν καθόλου νόστιμα και επίσης ήταν θεόσκληρα. Τα φάγαμε, τι να κάνουμε, αλλά σε κανέναν δεν άρεσαν ιδιαίτερα, μας φάνηκαν εντελώς αδιάφορα προς το χάλια. Θα μου πείτε αφού θέλατε παιδάκια το 15αύγουστο καλά να πάθετε τέτοια είναι τα αρνιά τώρα.

Γιά όλα τα παραπάνω πλήρωσα 65 ευρώ και κάτι αν θυμάμαι καλά και δέχτηκαν και κάρτα. Σαν τιμές δεν είναι και ακριβά αλλά από την άλλη η ποιότητα δεν ήταν και τίποτα το σπουδαίο. Φαντάζομαι με τα ίδια χρήματα θα μπορούσαμε να φάμε και αλλού τα ίδια αρκετά καλύτερα.

Στον Μαγγίνα πήγαινα από τα παιδικά μου χρόνια όταν ήταν άθλος να φτάσεις εκεί πάνω στην ερημιά οπότε ξέρω καλά τη μετάλλαξή του για να μπορέσει να σταθεί σε καιρούς κρίσης. Ο άνθρωπος, μάλλον οι απόγονοι έκαναν μία επένδυση και κράτησαν και την παλιά χασαποταβέρνα. Δεν είναι κακό, αλλά μπορούν να συνδυάσουν καλύτερα τους δύο κόσμους και πάλι λέγοντας ότι δεν περιμένει κανείς λαγούς με πετραχείλια αλλά λίγα απλά πράγματα. Ξέχασα βέβαια να αναφέρω στα πολύ πολύ θετικά ότι στο τέλος ήρθαν να μας ρωτήσουν για το κέρασμα όπου είχαμε να διαλέξουμε μεταξύ πανακότας, γιαούρτι με κυδώνι ή κεράσι και καρπούζι. Εμείς διαλέξαμε όλοι καρπούζι και ήρθε μία τεράστια ποσότητα από ένα πολύ γλυκό και παγωμένο καρπούζι το πιό ωραίο πιάτο της βραδιάς μετά το κοκορέτσι!

Στο Μαγγίνα θα ξαναπάω και θα ξαναπάω εκτός κι άν το ξεφτιλίσει που δεν το νομίζω. Σίγουρα για το κοκορέτσι και για το γουρουνόπουλο (για το αρνί σούβλας δεν παίρνω κι όρκο), που είναι κατ΄εμέ οι σπεσιαλιτέ του, για την τοποθεσία του, για το ότι είναι κοντά και για τις λογικές τιμές του. Βέβαια παιδάκια δεν νομίζω να ξαναπάρω αν και τελικά αυτό το έδεσμα έχει καταντήσει εντελώς δυσεύρετο στην Αττική.

11 medium

02 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Εδώ και πάρα μα πάρα πολύ καιρό δύο είναι τα απωθημένα μου στον τομέα της μπιφτεκοφαγίας: να δοκιμάσω τα burgers στο juicy grill και στο barbeque στον Πειραιά που νομίζω άνοιξε και στη Ν. Σμύρνη.

Θα μου πείτε και προς τι η δυσκολία να το κάνω? Σε ότι αφορά το 2ο, μου πέφτει κομμάτι μακρυά καθότι κάτοικος Αμαρουσίου και με δεδομένο ότι δεν γίνονται κρατήσεις. Σε ότι αφορά το juicy grill η αλήθεια είναι ότι σπάνια επισκέπτομαι τον Χολαργό αν και όχι μακριά (μην πω καθόλου) διότι η αδηφάγος πιάτσα του Χαλανδρίου και της Κηφησιάς μαζί με την Ερυθραία μου έχουν αποσπάσει την προτίμηση και επισκεψιμότητα.

Ομως επειδή είμαι εθισμένη στο μπιφτέκι (είναι το καλύτερό μου φαγητό από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου) ή μάλλον για να το θέσω πιό σωστά δεν είναι το καλύτερό μου αλλά κάτι σαν το ψωμί και το νερό δηλαδή όπου το βρίσκω καλό κολλάω, είμαι διατεθιμένη να κάνω και χιλιόμετρα για χάρη του.

Εδώ θα κάνω μία παρένθεση για να προσδιορίσω τι θεωρώ και τι όχι τέλειο μπιφτέκι. Καταρχήν συγχωρείστε με οι απανταχού δεινές μαγείρισσες ή και μάγειρες σπιτικού φαγητού, αλλά κανένα σπιτικό μπιφτέκι δεν τρώγεται είτε είναι φτιαγμένο από τον τέλειο είτε από τον χειρότερο κιμά. Δεν ξέρω γιατί γίνεται αυτό, αλλά πιστεύω είναι θέμα έλλειψης ψησταριάς με κάρβουνο ή υγραερίου. Αν και έχω ψησταριά υγραερίου με μπρικέτες η οποία φτιάχνει εκπληκτικές μοσχαρίσιες, τα παιδάκια ή τα μπιφτέκια γίνονται γενικά για πέταμα, άρα μάλλον χρειάζεται η χωνεμένη φωτιά του κάρβουνου για τον κιμά. Δε συζητάω για τη γεύση των εστιατορίων με καλό μπιφτέκι (μετρημένα στα 5 δάχτυλα στην Αθήνα) δεν ξέρω τι βάζουν ή τι δεν βάζουν πάντως δεν τα πετυχαίνω ποτέ και ούτε και σε άλλο σπίτι έχω φάει νόστιμα και ζουμερά μπιφτέκια σαν αυτά που τρώω έξω. Μετά το απίστευτο μπιφτεκο-λογίδριό μου φαντάζομαι ότι καταλάβατε ότι σαν pure μπιφτεκοφάγος δεν πολυσυμπαθώ τα burgers λόγω των άλλων γεύσεων που εισβάλλουν και φυσικά δεν τρελλαίνομαι (το λέω ευγενικά) για τα Burger των διαφόρων αλυσίδων και δεν αναφέρομαι μόνο στα γνωστά ταχυφαγεία αλλά και σε πιό ψαγμένα.

Ετσι λοιπόν όταν ο δύσβατος δρόμος της ιατρικής περίθαλψης τελευταία, με έστειλε στο Χολαργό και μάλιστα 2 φορές στην Περικλέους δηλαδή πολύ κοντά στην Κεραμεικού που βρίσκεται το Juicy οπότε σκέφτηκα πως είναι πέραν των δυνάμεών μου να μην επισκεφτώ τον ενλόγω χώρο. Το ίδιο σκέφτηκα και τη 2η φορά και το ξαναεπισκέφτηκα και μπορώ να πώ ότι αν δεν δοκιμάσω όλο τον κατάλογο σε burger δε θα σταματήσω. Η μάλλον θα κλειδώσω στο αγαπημένο που οσμίζομαι ότι θα είναι και ο πρώτος έρωτας δλδ το Ari gold.
Και περνώντας στο διά ταύτα θα αναφερθώ σύντομα στο χώρο που είναι αρκετά συμπαθητικός και καθαρός με άνετα ξύλινα τραπέζια και λίγους πάγκους με σκαμπώ στο εσωτερικό αλλά αρκετά μικρός να εξυπηρετήσει τον κόσμο που μαζεύεται και μάλιστα χωρίς κρατήσεις αλλά με λίστα προτεραιότητας.

Επίσης καλή εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι τα τραπέζια είναι στρωμένα κατά κάποιο τρόπο με σερβίτσια και γυάλινα ποτήρια κάτι που προδιαθέτει θετικά και ξεφεύγει από τη γνωστή... γλίτσα των ταχυφαγείων. Στην πρώτη επίσκεψη στα μέσα Ιουλίου με πολλή ζέστη φτάσαμε κατά τις 8.00 εγώ και η μητέρα μου και βρήκαμε σχεδόν αμέσως ένα τραπέζι για 2 άτομα. Λίγα λεπτά αργότερα και παρά τον αφόρητο καύσωνα άρχισε η αναμονή του κόσμου που κατέφθανε κυρίως νεολαία. Την δεύτερη φορά η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε μόνο από μένα και ώρα 1.30 -2.00 το μεσημέρι όχι γιατί είχα προγραμματίσει έξοδο (πως άλλωστε μόνη μου?) ούτε γιατί πείναγα αλλά από την απίστευτη λιχουδιά μου και τις καλές προηγούμενες εντυπώσεις που συνδύασα με την επανάληψη της επίσκεψής μου στο γιατρό εκεί κοντά. Η πλάκα είναι ότι ο γιατρός συνέστησε αυστηρή δίαιτα χωρίς αλάτι ζάχαρη και λιπαρά και όσο τάλεγε εγώ σκεφτόμουν αν θα ξαναέπαιρνα το Ari gold η το bill maray ή το blue cheese portobello ή το Mid town ή όλα μαζί?

Ετσι την πρώτη φορά πήραμε εγώ το Ari gold η μητέρα μου το American classic (ως συντηρητικότερη) και μία σαλάτα caesar's για τη μέση με κοτόπουλο και ωραία σως έτσι για ξεκάρφωμα γιατί ντρεπόμουν να παραγγείλω και ένα 3ο Burger για τη μέση. Φυσικά τα παραγγείλαμε με τηγανητές πατάτες και με ψωμί brioche και πήραμε και 2 coca αφού είχε ήδη καταφθάσει παγωμένο νερό σε ωραίο γυάλινο μπουκάλι με το καλησπέρα. Δεν έχω λόγια για τη γεύση του μπιφτεκιού. Στο απλό φαινόταν ακόμα καλύτερη. Στο Ari gold έδενε τέλεια το ζουμερό καλοψημένο παχουλό μπιφτέκι με την αψάδα του κατσικίσιου τυριού αλλά είχαν εξαφανιστεί όλα τα άλλα δλδ κάτι καραμελωμένα κρεμμύδια και μανιτάρια κάτι aioli mayo ή κάτι τέτοιο. Οχι ότι χαλάστηκα μάλιστα καλύτερα έτσι.

Το μόνο ας πούμε αρνητικό ήταν οι τηγανητές πατάτες οι οποίες αν και σε ποσότητα γαργαντούα ήταν πολύ λεπτοκομμένες και ξεροψημένες και μάλλον... προκάτ. Βέβαια ποιός νοιάζεται για πατάτες? Αλλά να όταν οι τιμές του burger είναι πάνω κάτω 10 ευρώ ε, το προσέχεις το προβληματάκι. Για όλα τα παραπάνω πληρώσαμε κάπου 31 -32 ευρώ με ταχύτατη και ευγενέστατη εξυπηρέτηση. Την δεύτερη φορά που επισκέφτηκα το juicy μόλις μία εβδομάδα αργότερα και με μεγάλο προβληματισμό για το τι θα διαλέξω μιας και ήμουν μόνη και δυστυχώς δεν θα δοκίμαζα και κάτι άλλο, τελικά κάθισα χωρίς πρόβλημα αφού ήμουν από τους πρώτους (η κουζίνα ανοίγει στις 13.30) και παρήγγειλα τελικά το blue cheese portobello με πατάτες τηγανητές και μία coca όπου οι εντυπώσεις μου ήταν κατάτι
λιγότεριο διθυραμβικές πχ μου φάνηκε μικρότερο το μπιφτέκι και ωραίο το blue cheese αλλα και πάλι το μανιτάρι αν και μεγάλα κομμάτια εντελώς άγευστο. Οι πατάτες και πάλι ίδιες και απαράλλαχτες οπότε κατέληξα ότι σίγουρα δεν είναι φρέσκιες αν και τρωγόντουσαν ευχάριστα, χωρίς αυτή τη λαδίλα από τις βαλβολίνες που χρησιμοποιούν αλλού. Στα μισά του φαγητού είχα τη φαεινή ιδέα να κάνω και μία μεγάλη γουρουνιά: παράγγειλα και ένα Ari gold δήθεν γιά κάποιον άλλο στο σπίτι και καλά, οπότε έφυγα με ένα ωραιότατο χαρτόκουτο σε μία χαροσακκούλα και με το θησαυρό τον οποίο και τσίμπησα μισοπαγωμένο απ το απόγευμα ως το βράδυ. Οπως καταλαβαίνει κανείς μου άρεσαν οι γεύσεις του juicy πολύ, κυρίως γιά 2 ή μάλλον 3 λόγους. 1) Το απίθανο μπιφτέκι με πολύ καλή ποιότητα μοσχαρίσιου κιμά, με πολύ ξεχωριστή γεύση χωρίς να μπορώ να πω τι είναι αυτό που βάζουν μέσα που το κάνει τόσο εθιστικό ή μήπως είναι το ψήσιμο? 2) Τους πολύ καλούς και πρωτότυπους συνδυασμούς μπιφτεκιού με ωραία τυριά (ά ξέχασα το άλλο πάθος μου είναι τα τυριά) 3) Το πολύ ωραίο ψωμάκι brioche που γλύκιζε όσο έπρεπε.
Βέβαια περιθώρια βελτίωσης υπάρχουν κυρίως στη σχέση ποσότητας μπιφτεκιού και τιμής γιατί ναι μεν τις πατάτες τις βάζουν με φτυαριές αλλά το μπιφτέκι είναι ολίγον μικρό αν και παχύ για να κρατά τους χυμούς του.

Απότι φαίνεται στο juicy grill ξέρουν καλά τη δουλειά τους, σέβονται τους πελάτες και φάινεται ότι υπάρχει πολύ καλή οργάνωση και πειθαρχία στην κουζίνα τους. Αν θα ξαναπάω? Εσείς τι λέτε?

11 medium

17 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Την Κυριακή 1 Ιουλίου γύρω στις 9.00 επισκεφτήκαμε 2 άτομα τον Γάκια στη Νέα Ερυθραία αφού είχε προηγηθεί άκαρπη προσπάθεια τηλεφωνικής κράτησης για το Σάββατο. Σκεφτόμενη ότι την Κυριακή θα ήταν πολύ έύκολο να βρούμε τραπέζι και μάλιστα έξω στο γραφικό πεζοδρόμιο (λόγω καύσωνα και έναρξης διακοπών) τελικά έπεσα 100% έξω. Φτάνοντας εκεί στις 9.00 χωρίς κράτηση βρήκαμε ευτυχώς ένα μικρό τραπεζάκι όχι φυσικά έξω αλλά σε μία ευχάριστη αυλή με στέγαστρο και χαλικάκι που είναι συνέχεια της κουζίνας.

Δεν μας χάλασε ο χώρος αν και λίγο μικρό το τραπεζάκι είχε όμως στο πλάι και ένα βοηθητικό για ψωμί, αλατιέρες, σερβίτσια κλπ οπότε μικρό το κακό. Στον Γάκια πήγα για πρώτη φορά, αν και πολύ καιρό σκεφτόμουνα να τον επισκεφτώ και δεν το τολμούσα, σκεφτόμενη το πάρκινγκ στα στενά και τους πεζόδρομους στο κέντρο της Ερυθραίας. Ευτυχώς η επιλογή της Κυριακής με καύσωνα στο θέμα αυτό ήταν επιτυχής.

Η γειτονιά στην οποία βρίσκεται ο Γάκιας είναι μιά παλιά γειτονιά με πολλά χαμηλά (παλιά προσφυγικά) κουκλίστικα σπιτάκια με αυλές και μερικά καινούρια τριώροφα, η οποία έχει μετατραπεί σε πεζόδρομο ήπιας κυκλοφορίας. Το μαγαζί είναι γωνιακό αναπαλαιωμένο χαμηλό σπίτι που βγάζει τραπεζάκια στον πεζόδρομο και έχει δύο μεγάλες ενωμένες καλαίσθητες αίθουσες με ξύλο, εσωτερικές και μία πλαινή αυλή με στέγαστρο πτυσσόμενο (πολύ έξυπνο αυτό για το βράδυ γιατί είναι σα να είσαι έξω) στρωμένη με χαλίκια, που βλέπεις μέρος της κουζΙνας και χρησιμοποιείται επίσης σαν χώρος εστίασης. Γενικά το όλο σύνολο είναι πολύ γουστόζικο και ανεπιτήδευτο και μαζί με κάτι στρογγυλές μεγάλες λάμπες (του Δήμου μάλλον) εξωτερικές σε προδιαθέτει να καθίσεις οπωσδήποτε στη χαλαρή ατμόσφαιρα ειδικά τα καλοκαιρινά βραδάκια για να απολαύσεις τα μεζεδάκια σου μαζί με τους γείτονες που βγάζουν τις καρέκλες τους στον ίδιο πεζόδρομο απέναντι. Με λίγα λόγια το σκηνικό θυμίζει ελληνική ταινία του 60. Εμείς όπως είπα καθίσαμε στην χαλικόστρωτη αυλή και μετά από λίγο πραγματικά στο μαγαζί δεν έπεφτε καρφίτσα. Γέμισαν μέχρι και οι χειμερινές σάλες.

Το σέρβις ήταν πολύ γρήγορο, ένας νεαρός μας έφερε κάτι χαρτιά τύπου "κατάλογος" και μαζί ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο και το πανεράκι με το ψωμί (πολύ καλό όντως). Στον κατάλογο έχει γραφτεί από άλλους χρήστες τι υπάρχει, εγώ να προσθέσω ότι εκείνη την ημέρα υπήρχαν σαν πιάτα ημέρας ξιφίας με αμπελοφάσουλα, γαριδάκι τηγανητό, ντολμαδάκια γιαλαντζί σπιτικά, καλαμαράκι τηγανητό, καί ίσως κάτι άλλο αλλά ήταν γραμμένα με κάτι ψιλά γραμματάκια που ήθελες ειδικό ορνιθοσκαλισματογράφο για να τα καταλάβεις. Α μας έφεραν και 2 μποτίλιες τσίπουρο τις οποίες δώσαμε πίσω γιατί θέλαμε μπύρες.

Από τον κατάλογο πήραμε:
1) φέτα ψητή με παστουρμά και ντομάτα (χ 4.90) η οποία ήρθε σε σαγανάκι και ήταν συμπαθητική αν και ολίγον κρύα φαίνεται δεν είχε ζεσταθεί καλά στα microwaves. Η ντομάτα απλή φρέσκια τριμένη και ο παστουρμάς μάλλον μία ψιλοκομμένη υποφλούδα και πολύ λέω, πάντως τρωγότανε. Αυτό το πιάτο το θεώρησα ακριβό λόγω της πολύ μικρής μερίδας.
2) Μία ποικιλία ψαρικών (χ 8.00 εικάζω) την οποία δεν έγραφε τουλάχιστον ο δικός μου κατάλογος και όταν ρώτησα αν υπάρχει μου είπαν ναι οπότε δεν είμαι σίγουρη για την τιμή.
Η ποικιλία αποτελείτο από ένα μικρό πιατάκι με μελιτζανοσαλάτα και πολίτικη σαλάτα ή κάτι τέτοιο και ένα πιό μεγάλο πιάτο με παντζαροσαλάτα, πατατοσαλάτα, γαριδάκι τηγανητό, χταπόδι ξυδάτο, 5-6 μύδια αχνιστά και μία μικρή πιπεριά γεμιστή. Αρκετά καλή αν εξαιρέσει κανείς την πολίτικη στο πιατάκι που ήταν σα βραστό λάχανο τουρσί
3) Πήραμε επίσης 1 γαριδάκι τηγανητό (χ 7 ) πολύ καλό αλλά ίδιο με αυτό της ποικιλίας
4) Μία καλαμαράκια τηγανητά (χ 7) επίσης αξιοπρεπή
5) Μία πατάτες τηγανητές καλή (χ 2,5) αλλά αρκετά μικρή μερίδα για πατάτες (ας πούμε η μισή άλλων μεζεδοπωλείων)
Ηπιαμε 2 μπύρες FIX 400 ml ποτήρι (2χ 2,80) και γιά όλα τα παραπάνω πληρώσαμε 36,70
με μετρητά οπότε και δεν είδαμε ποτέ απόδειξη γι' αυτό κάποιες από τις τιμές που παραθέτω είναι ότι θυμάμαι από τον κατάλογο. Η αλήθεια είναι ότι δεν ζήτησα απόδειξη γιατί το θυμήθηκα την ώρα που φεύγαμε. Επίσης μας κέρασαν και μία σοκολατόπιτα με παγωτό οπότε δεν ήθελα να κάνω θέμα. Ας πούμε ότι υπήρξε ένα μικρό φάουλ από το νεαρό σερβιτρόρο (αν και νομίζω ότι το έγκλημα ήταν προμελετημένο) ο οποίος κατά τα άλλα ήταν ευγενέστατος και πολύ γρήγορος.

Σαν γενική εικόνα ο Γάκιας θεωρώ ότι κερδίζει περισσότερο με το περιβάλλον του και αυτή την αίσθηση του ευχάριστου, επαρχιακού καφενείου παρά με την κουζίνα του. Οι τιμές του δεν είναι ακριβές σε κάποια ορεκτικά, αλλά απ' την άλλη είναι -κατά τη γνώμη μου- πιό ακριβές από αλλού αν συγκρίνουμε τις μερίδες πχ στο τηγανητό γαριδάκι ή στο καλαμαράκι που ήταν μικρές και τσιμπημένες. Ομως όλα όσα δοκιμάσαμε ήταν βρώσιμα και χωρίς δυσσάρεστες εκπλήξεις οπότε θα ξαναπάω σίγουρα, αλλα όχι για να ξαναφάω θαλασσινά γιατί ο καθένας με την ειδικότητά του και ο κολιός τον Αύγουστο.

11 medium

28 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Στην ταβέρνα του Μιχάλη στο Χαλάνδρι, πηγαίνω εδώ και δεκαετίες και ουσιαστικά δεν το θεωρώ κάτι σαν έξοδο αλλά περισσότερο σαν συνήθεια. Κάποιες φορές βέβαια έχω πάει και με μεγαλύτερες παρέες ή συγγενείς αλλά πάντα είναι το outsider των επιλογών μου ειδικά όταν αποτυγχάνω να βρω τραπέζι ή parking σε πιό πολυσύχναστους δρόμους στη γύρω περιοχή.

Επίσης ό ΜΙΧΑΛΗΣ έχει πλέον αντικαταστήσει τα σουβλάκια delivery στο οικογενειακό τραπέζι, διότι επιτέλους κατάλαβα ότι (αν και fun του εθνικού μας street food) όσο και να πειραματίζομαι δεν πρόκειται ποτέ να φάω αξιοπρεπή σουβλάκια εκτός κι αν κατέβω στου Λευτέρη στην Ομόνοια ή στον Μαραζιώτη στη Ν. Ερυθραία άντε και σε κάτι στο Ν. Κόσμο ή στη Νίκαια.

Οπότε ο κύβος ερίφθη τέρμα τα άθλια πιτόγυρα από φερέλπιδες εγκαταστάσεις ( θα επανέλθω επ' ατού) που είναι όλο φύκια και μεταξωτές κορδέλλες και βουρ για τα σίγουρα.
Βέβαια ο ΜΙΧΑΛΗΣ δεν κάνει delivery καθότι ταβέρνα, αλλά αν πάρεις ένα τηλέφωνο 30 λεπτά πριν, θα σου ετοιμάσει τα πάντα όμορφα και τακτικά και θα πας απλώς για πληρωμή και παραλαβή. Εχω δε να πω ότι εκπλήξεις δυσσάρεστες δε θα σε περιμένουν, θα δοκιμάσεις την ίδια ακριβώς ποιότητα με το να φας επί τόπου.
Ας πάμε όμως στην ουσία

Η επίσκεψη δύο ενηλίκων Κυριακή μεσημέρι πριν απο κανά μήνα( ήταν Πρωταπριλιά) σε μία οικογενειακή ταβέρνα και μάλιστα ημέρα που υπήρχε κάπου κοντά κάποια διοργάνωση αθλητική μπορεί να εξελιχθεί σε πραγματικό εφιάλτη. Ευτυχώς στην περίπτωσή μας τα πράγματα στράβωσαν αφού είχαμε φάει όταν κατέφθασαν ορδές με παρέες γονιών με πιτσιρικαρία οι οποίοι κάθιδροι εισέβαλλαν στην αίθουσα και με τη φόρα που είχαν από τον αθλητισμό, κυριολεκτικά σάρωναν τα πάντα. Μπάλες πετάγονταν, χέρια στηρίζονταν στο τραπέζι μας, από πάνω μας συνεδριάζαν φωναχτά για το που τους αρέσει να καθίσουν, τα μικρά ζήταγαν τουαλέττα δλδ μία κατάσταση γκραν γκινιόλ.

Όχι ότι πριν δεν υπήρχαν παιδιά, ίσα ίσα, άλλωστε αυτό σημαίνει Κυριακή μεσημέρι σε οικογενειακή ταβέρνα, παπούδες, παιδιά, σόγια, κάποιες οικογενειακές συγκεντρώσεις κλπ. Τουλάχιστον όμως τα πράγματα ήταν πιο κόσμια. Εντάξει μπαινόβγαιναν τα παιδάκια να πάνε να παίξουν έξω αλλά μέχρι εκεί. Τέλος πάντων ευτυχώς είχαμε αποφάει όταν συνετελέσθη η εισβολή οπότε μικρό το κακό.

Κατά τα άλλα ο Μιχάλης είναι κλασσικός προορισμός των βορείων συνοικιών για ένα βραδάκι αλλά και για μεσημέρια αν κάποιος ειδικά το ΣΚ δεν ενοχλείται από μια μεγαλύτερη βαβούρα. Επίσης ο Μιχάλης όσα χρόνια εγώ τον επισκέφτομαι δεν έχει αλλοιώσει σε τίποτα ούτε την ποιότητά του ούτε έχει προσθέσει μοντερνιές στο μενού του. Σερβίρει κυρίως κρεατικά στη σχάρα με αποκορύφωμα κατ’ εμέ το μπιφτέκι του σε δύο εκδοχές (σπέσιαλ με ψιλοκομμένη ντομάτα κα σκέτο με πατατάκια τηγανητά) και έχει και τα κλασσικά συνοδευτικά, χόρτα, κολοκυθάκια, τυροπιτάκια, 2-3 σαλάτες, τζατζίκι, γενικώς αυτά που βρίσκει κανείς σε μια ταβέρνα της γειτονιάς.

Ακόμη ο Μιχάλης έχει και το καλό ότι διαθέτει πολλούς χώρους ως όφειλε μια και διατίθεται για βαφτίσεις ή άλλες γιορτές οπότε σε γενικές γραμμές δε θα δυσκολευτεί κανείς να βρει τραπέζι οποτεδήποτε, αφού η μονοκατοικία περιλαμβάνει μεγάλη εσωτερική σάλα και ο κήπος της επίσης, έχει διαμορφωθεί με στέγαστρα, σε χώρους κλειστούς και ανοιχτούς αφήνοντας και χώρο για μία ωραία αυλή. Το πιο δύσκολο είναι να βρεί κάποιος να παρκάρει αφού εκτός από τους μονόδρομους μιλάμε για Χαλάνδρι όπου οι θέσεις παρκινγκ είναι χρυσές λίρες αγγλίας συν ότι εκεί βρίσκεται και ένα πάρκο-μπασκετάκι.
Στα του φαγητού τώρα:

Με το που καθήσαμε χωρίς καμία αναμονή, προσγειώθηκαν στο τραπέζι, σερβίτσια και μία κανάτα κρύο νερό και ψωμί. Επίσης ο σερβιτόρος πήρε και την παραγγελία που αποτελείτο από:
1 κολοκυθάκια τηγανητά (4,5 ευρώ)
1 τζατζίκι (4 ευρώ)
2 τυροπιτάκια τριγωνάκια (2, 80 ευρώ) ναι ναι τα πουλάνε με το κομμάτι όχι μερίδα
2 μπιφτέκια απλά (2Χ7 ευρώ)
1/2 κιλό κρασί χύμα κόκκινο (4 ευρώ)
Συνολικά πληρώσαμε 32 ευρώ και οι μερίδες ήταν κανονικές σε όλα. Το κυριότερο όμως είναι το μπιφτέκι του που πραγματικά δημιουργεί εθισμό. Αν και ποτέ μου στο ΜΙΧΑΛΗ δεν έχω παραγγείλει κάτι άλλο εκτός από μπιφτέκι, έχω δοκιμάσει από τους συνδαιτημόνες και άλλα αρκετά καλά πιάτα. Για παράδειγμα έχει πολύ καλή καπνιστή χοιρινή, ωραίο μοσχαρίσιο σουβλάκι σχάρας και απ'ότι λένε (εγώ το σιχαίνομαι) εκπληκτικό ψητό συκώτι.
Φυσικά μην περιμένει κανείς μαγειρευτά διότι είναι μία κλασσική ταβέρνα που σερβίρει πιάτα της ώρας.
Συνοψίζοντας αυτό που έχω να πώ είναι ότι ο Μιχάλης χωρίς να είναι κάτι εξαιρετικό (το μπιφτέκι είναι) με ένα χώρο παλιάς αστικής ταβέρνας, ναι μεν δεν δρέπει δάφνες πρωτοτυπίας η γκουρμεδιάς, αλλά δεν απογοητεύει και ποτέ, αφού τρως αυτό που περιμένεις.
Εχει το πλεονέκτμα/μειονέκτημα του μεγάλου χώρου αν και όχι ενιαίου, πράγμα καλο αφού δεν δημιουργεί την αίσθηση ότι έχεις πάει σε αρραβώνες και αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζονται κρατήσεις αφού πάντα θα βρεθεί κάπου τραπέζι και για σένα. Από την άλλη ειδικά γιορτές και σαββατοκύριακα μεσημέρι τα πράγματα είναι λίγο θορυβωδη έως ενοχλητικά.
Ομως τώρα που καλοκαιριάζει το βραδάκι στην δροσερή αυλή του Μιχάλη είναι μιά χαρά.
Το σέρβις του είναι αρκετά καλό δεδομένου του φόρτου αν και υπάρχουν παραλείψεις. Για παράδειγμα σέρβιρε φρούτο σε κάποια τραπέζια ενώ σε μας το ξέχασε και επίσης την τελευταία φορά λίγο έλειψε να φύγουμε χωρίς να πληρώσουμε αφού καθυστέρησε υπερβολικά να φέρει το λογαριασμό και αυτό μετά από πολλά παρακάλια.
Γενικά τον συστήνω κυρίως γιατί η ποιότητά του αμετάβλητη εδώ και πολλά χρόνια συνοδεύεται και από αρκετά καλές τιμές.

11 medium

14 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Σήμερα Μ. Πέμπτη μεσημέρι, αποφασίσαμε λόγω και κάποιας δουλειάς στο Χαλάνδρι να επισκεφτούμε το ουζερί του Μήτσου γνωστό για το καλό του τηγάνι και τους απλούς αλλά νόστιμους ψαρομεζέδες του.

Δυστυχώς για πολλοστή φορά εμείς γι' αλλού πηγαίναμε κι αλλού η ζωή μας πήγε. Εκτός του ότι για να παρκάρει κανείς στο Χαλάνδρι- ακόμη και σε πάρκινγκ- θα πρέπει να έχει προηγηθεί πυρηνικό ολοκαύτωμα και να έχουν όλοι πάει στα καταφύγια, το ουζερί του Μήτσου (εγώ χρόνια ολόκληρα το έλεγα "στου Θωμά") δημοπρατεί τα τραπεζάκια του στου Sotheby's αλλιώς δεν εξηγείται η λαοθάλασσα που περιμένει κάθε φορά απέξω για ένα τραπέζι.

Βέβαια θα πει κάποιος Μ. Πέμπτη ακόμη και τα παγκάκια γεμίζουν, εντάξει αλλά αυτό θα συνέβαινε ακόμη και ανήμερα το Πάσχα (αν ήταν ανοιχτό).

Ετσι λοιπόν είχα τη φαεινή ιδέα να επισκεφτούμε " τον Βολιώτη" στο Νέο Ηράκλειο. Η μόνη μου πληροφορία ήταν μία παλαιά κριτική του ask4food του 2016 αν θυμάμαι, η οποία όμως προερχόταν από κάποιο μέλος ο οποίος είχε σχέση με το Βόλο και είχε γράψει καλά λόγια. Βρήκα τη διεύθυνση και από Χαλάνδρι φτάσαμε αρκετά γρήγορα Ν. Ηράκλειο.
Το ουζερί ο Βολιώτης αποτελεί μία ευχάριστη εικόνα με το που φτάνει κανείς.

Το όλο του στήσιμο σε παραπέμπει στα καλοβαλμένα ουζερί της παραλίας του Βόλου, όχι τόσε σε αυτά της Ν. Ιωνίας ούτε σε αυτά στα Παλαιά, αλλά παρόλα αυτά έχει ένα λιτό και αυθεντικό θαλασσινό ντεκόρ που νομίζεις ότι κάπου από πίσω θα υπάρχει κανά μικρό λιμανάκι.

Αρκετά μεγάλος χώρος με άνετα τραπέζια, που μπορεί να εξυπηρετήσει πολλά άτομα χωρίς να στριμωχτεί κανείς. Το εντελώς αντίθετο δηλαδή από του ουζερί του Μήτσου. Οταν πήγαμε δεν ήταν ούτε άδειο αλά ούτε και φίσκα, βρήκαμε αμέσως το τραπέζι που θέλαμε και με το που καθήσαμε υπήρχε ήδη εμφιαλωμένο και κατεφθασε και το ψωμί. Είδα βέβαια αργότερα ότι κυκλοφορούσαν και κανάτες αν και δε θεωρώ κακό το ότι είχαν το εμφιαλωμένο εξαρχής.

Ο κατάλογος ήταν ήδη στο τραπέζι και φυσικά περιείχε μόνο θαλασσινά, ψαράκια μικρά, κάποια μεγάλα αναλόγως διαθεσιμότητας, σαλάτες κλασσικές, ορεκτικά κλασσικά, όστρακοειδή μία αξιοπρεπή ποικιλία, και φυσικά κάποιους μεζέδες βολιώτικους όπως οι χταποδοκεφτέδες ή οι καβουροδαγκάνες, οι πετροσωλήνες κλπ.

Καθότι δύο άτομα (γυναίκες) ζητήσαμε κατ' αρχήν δύο χύμα τσιπουράκια και εν συνεχεία παραγγείλαμε. Εδώ θα κάνω μία παρένθεση, διότι παρόλο που εγώ τρελαίνομαι για ουζερί τσιπουράδικα κλπ δεν πίνω ούτε σταγόνα γιατί δε μου αρέσουν επίσης το έτερο μέλος της παρέας είχε πρόσφατα εγχειριστεί και ήταν στα τελιεώματα μίας δίαιτας που απαγορεύει αλκοολούχα.

Παρόλα αυτά εγώ τσάκισα το εμφιαλωμένο και η εγχειρισμένη μητέρα μου ήπιε και τα 2 τσιπουράκια. Ολα αυτά τα λέω γιατί το μαγαζί σερβίρει ακριβώς όπως στο Βόλο τσίπουρο με διαφορετικό μεζέ κάθε φορά, που απότι κατάλαβα δεν αναγράφεται στον κατάλογο. Ετσι μας έφερε ένα πιάτο με μία πολύ δροσερή χταποδοσαλάτα και ένα πιάτο με πατατοσαλάτα που από πάνω είχε γαριδάκι τηγανητό. Εχω να πώ ότι ήταν τα καλύτερα από όλα όσα παραγγείλαμε. Κόστος 2Χ3,5. Σε αυτό το μαγαζί αξίζει κανείς να πάει παρέα min 4 ατόμων ή ατόμων που πίνουν ώστε να παίρνει τσίπουρο και μεζέ και να περιμένει κάθε φορά την έκπληξη. Δυστυχώς εμείς αρκεστήκαμε στα 2 τσιπουράκια και εν συνεχεία πήραμε μερίδες όπως 1 θράψαλο τηγανητό αρκετά καλό και φρεσκοτηγανισμένο αν και λίγο σκληρό χ 8 ευρώ, 1 μςερίδα τηγανητές πατάτες χ 3 ευρώ, 1 μύδια σαγανάκι με μουστάρδα χ8 ευρώ τεράστια μερίδα αλλά θα το ήθελα λίγο πιό πικάντικο, και μία γαρίδες τηγανητές Χ10 ευρώ οι οποίες ήταν απλά καλές αν και κατεψυγμένες (φαντάζομαι) και αρκετά μεγάλες. Τους έλειπε επίσης λίγο αλάτι.

Γενικά τρωγόντουσαν όλα ευχάριστα μόνο οι γαρίδες με χάλασαν λίγο γιατί νόμιζα ότι θα ήταν γαριδάκι σαν αυτό του τσιπουρομεζέ που ήταν εξαιρετικό. Για όλα αυτά πληρώσαμε 38,5 ευρώ ούτε φτηνά ούτε ακριβά και μέχρι να αποφάμε στο μαγαζί δεν έπεφτε ούτε καρφίτσα. Κέρασμα δεν νομίζω να σερβίρεται αν και σήμερα με τόση δουλειά θα ήταν αδύνατο να προλάβουν. Κλείνοντας νομίζω ότι είναι ένα αρκετά καλό μαγαζί που από ότι φάνηκε έχει την πιστή του πελατεία και όχι μόνο, γιατί ταυτόχρονα φεύγανε και πολλά delivery. Ομως αξίζει κανείς να ακολουθήσει το βολιώτικο σύστημα αν θέλει να ευχαριστηθεί και όχι να επιλέξει μερίδες (τις οποίες μας έβαλαν ευγενικά για το σπίτι) οι οποίες ενδύκνεινται για παρέες πάνω από 2 άτομα αφού είναι αρκετά μεγάλες.

Σε γενικές γραμμές θα ξαναπάω με παρέα που να πίνει ώστε να δοκιμάσω περισσότερα μεζεδάκια.

11 medium

04 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Επισκεφτήκαμε τα Καραμανλίδικα πριν από 20 μέρες περίπου ένα ζεστό μεσημέρι καθημερινής του /σεπτεμβρίου μετά από ψώνια-βόλτα στην γύρω περιοχή. Παρόλο που είχα ξαναδεί το εσωτερικό του μαγαζιού σε δύο προηγούμενες αποτυχημένες προσπάθειες να βρούμε τραπέζι -ίσως λόγω του ότι είμασταν αρκετά άτομα - αυτή τη φορά που τελικά το παρατήρησα πολύ καλύτερα μου έκανε ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση. Το μαγαζί δεν έχει να ζηλέψει σε στυλ τίποτα από τα καλύτερα tapas bar της Μαδρίτης, είναι πραγματικά καλόγουστο, ζεστό και πρωτότυπο για τα δεδομένα του αθηναικού κέντρου. Ο χώρος ήταν μία όαση δροσιάς ειδικά το κλειστό μέρος τύπου μπακάλικο. Εμείς διαλέξαμε να καθίσουμε στον ημιυπαίθριο διάδρομο στο πλάι που έχει διαμορφωθεί πολύ λειτουργικά και παραπέμπει σε καφενέ-ουζερί.

Η εξυπηρέτηση ήταν άμεση και φαίνεται ότι το προσωπικό είναι επαγγελματίες και επαρκές. Το μαγαζί ήταν γεμάτο όχι ασφυκτικά (με αρκετούς τουρίστες αλλά όχι τύπου ορδές κυρίως παρέες 2-4 ατόμων πολύ διακριτικών).
Σε ότι αφορά τώρα το φαγητό
Δύο άτομα καθίσαμε σε έαν τραπέζι δύο ατόμων ακριβώς το οποίο όμως δεν ήταν στενάχωρο καθόλου.
Ο ευγενής σερβιστόρος μας έφερε κέρασμα μία λαδόκολλά με κυβάκια πικάντικου τυριού και αλλαντικού πράγμα που βρήκαμε πολύ έξυπνο και πρωτότυπο και εν συνεχεία ακολούθησε κανάτα παγωμένο νερό και ζεστό ψωμί-πίτα.

Παραγγείλαμε:
1 παστουρμαδοπιτάκια (6 ευρώ) από τα καλύτερα που έχω φάει
με πολύ αέρινο φύλλο και κυρίως με ψιλοκομμένο τον παστουρμά μέσα ώστε να μπορεί κανείς να το κόβει ή να το δαγκώνει ευκολότερα.
1 σαχανάκι παστουρμά σουτζούκι αυγό ντομάτα (6.5 ευρώ) αρκετή ποσότητα και ξεχώριζες τον παστουρμά μέσα το όποίο ήταν μιά χαρά και θύμιζε λίγο καγιανά
1 καβουρμά με πατάτες και πιπεριές (6.5 ευρώ) το οποίο ήταν α π ί θ α ν ο
αριστοτεχνικά συνδυασμένος ο καβουρμάς με άνηθο, πατάτα και πιπεριά
1 λουκάνικο κεφτέ γιαουρτλού (7.5 ευρώ) με 7 ή 8 μικρά κεμπαπάκια-λουκανικάκια
αρκετά πικάντικα πάνω σε πιτούλες και μέ μιά δροσισιτκή ποσότητα γιαουρτιού.
Ηπιαμε μία Βεργίνα Κομοτηνής 500ml (3 ευρώ νομίζω) και στο τέλος μας ξανακέρασαν γιαούρτι με γλυκό καρότο και μάλιστα αρκετή ποσότητα γιά δύο άτομα.
Γιά ολα τα παραπάνω ο λογαριασμός ήρθε πάνω κάτω 32 ευρώ δηλαδή 15-16 ευρώ το άτομο.

Εν ολίγοις μας άρεσε πάρα πολύ το τσιμπολόγημα και σίγουρα θα ξαναπάμε αφού και ότι βλέπαμε τριγύρω ειδικά τα πλατώ αλλαντικών τυριών μας έκαναν πολύ καλή εντύπωση οπότε στην πρώτη ευκαιρία
σκοπεύουμε να τα δοκιμάσουμε.