fratello



Κριτικές: 479

Μέλος από:
Ιούλ 2008
Δεν είναι στη λίστα
των έμπιστών σου
.



Εμφάνιση:

Μοντέρνα κουζίνα - Π.Φάληρο, Αθήνα
Μαι
26
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
26-36

Κωνσταντίνου και Ελένης, Κυριακή μεσημέρι, και η οικογένεια έτοιμη για αναχώρηση προς το DRUID, αφού είχε προηγηθεί κράτηση μέσω e-table.

Ψάχνοντας στο a4f για την ακριβή διεύθυνση το μάτι μου πέφτει στις τελευταίες κριτικές του mavtasos (25/2/17, 4-4-3-4, 51 ψήφοι), της tzia (21/2/17, 2-2-3-2, 58 ψήφοι) και του VAGELIS (18/3/17, 4-4-3-3, 53 ψήφοι). «Έχει γούστο να ‘χει δίκαιο η tzia» σκέφθηκα έντρομος, καθώς – ως συνήθως – είχα πάρει πάνω μου το θέμα της επιλογής του χώρου όπου θα γιορτάζαμε τη γιορτή της Ελενίτσας μου. Η τελευταία μας επίσκεψη στο DRUID απείχε βλέπετε πάνω από ένα χρόνο.

Φθάνοντας στην οδό Αφροδίτης είδα τον έξω χώρο ήσυχο, πράσινο και ολάνθιστο, πιο όμορφο από κάθε άλλη φορά. Τα άνετα τραπέζια με τα τύπου φερ-φορζέ σκούρα καθίσματα με μαξιλαράκια τοποθετημένα σε λογική απόσταση μεταξύ τους. Άρχισα να ησυχάζω. Ο μέσα χώρος όπως τον ήξερα, δύο σχετικά μικρές αίθουσες, κουζίνα και (πεντακάθαρες) τουαλέτες, πιο σοβαρός στην επίπλωση με τα υπέροχα ασπρόμαυρα πλακάκια να κερδίζουν τις εντυπώσεις. Το παρκάρισμα εκείνη την ώρα piece of cake, όπως θα ‘λεγε η tzia (2 στα 10). Το τραπέζι μας ήταν έτοιμο στρωμένο στη βεράντα, όπως είχα παρακαλέσει. Τουλάχιστο στο θέμα «περιβάλλον» δεν έχω λοιπόν λόγο να αλλάξω το 4άρι της κριτικής μου, που χρονολογείται από το 2014.

Μας υποδέχθηκε και εξυπηρέτησε καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής μας στο όμορφο αυτό εστιατόριο η ιδιοκτήτρια. Δεν είχε πολύ κόσμο, τρεις παρέες συνολικά, οπότε είχε εύκολη αποστολή, την οποία ωστόσο έφερε εις πέρας απόλυτα επαγγελματικά, δεν μας έκανε σε καμία στιγμή να νιώσουμε την απουσία της λεπτής ξανθής κοπελιάς που είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε.

Ως εκ της θέσεώς της ήταν πιο ομιλητική, επεξηγηματική και διαφωτιστική. Μάθαμε λοιπόν πάνω στην κουβέντα ότι Ιούλιο και Αύγουστο ο δρυϊδης κάνει διακοπές και ότι δεν θέλει, και πολύ καλά κάνει, να κλείσει το χώρο της βεράντας ούτε με γυαλί ούτε με νάιλον. Εκτιμήσαμε ιδιαίτερα και το ότι, σε διαρκή συνεννόηση με τον σεφ στην κουζίνα, έκανε το παν για να μας ευχαριστήσει, τροποποιώντας κάποια πιάτα και εμπλουτίζοντας την παραγγελία μας. Και εδώ λοιπόν βαθμολογία 4.

Όσον αφορά τις επιδόσεις της κουζίνας, επιτρέψτε μου να παρεκκλίνω από τη συνήθως λακωνική αναφορά στο τι έφαγα σε κάθε μέρος που επισκέφθηκα, για να σας περιγράψω κάποια πιάτα που μας άρεσαν πολύ, μα πάρα πολύ.

Αρχίζοντας από την αγαπημένη μας τάρτα. Αυτή τη φορά δοκιμάσαμε την ελαφρότερη εκδοχή σε λεπτότερη, τραγανή βάση, με πράσο, καρότο, μαραθόριζα, φέτα και cheese cream. Για να μη μαλώσουμε, η καλή κυρία έφερε κατευθείαν δύο. Το άλλο ορεκτικό, επίσης πολύ νόστιμο, ήταν μανιτάρι portobello, ζουμερό (πράγμα δύσκολο, ακόμα και για ένα ογκώδη αμανίτη), γεμιστό με βότανα, τριμμένο κριθαροκούλουρο και γκρατιναρισμένο με καπνιστό τυρί.

Το πρώτο κύριο: χειροποίητα λινγκουίνι με σπανάκι, άνηθο, ψιλοκομμένη λιαστή ντομάτα και λεπτή κρέμα γάλακτος + παρμεζάνας, ένα από τα πιο γευστικά πιάτα pasta που έχω φάει ποτέ.

Προσοχή, δεν εμφανίζεται στον κατάλογο, ρωτήστε αν υπάρχει ή αν μπορεί να σας το ετοιμάσει ο σεφ! Το έτερον κύριο: μπαλοτίνα κοτόπουλο, ο εστί μεθερμηνευόμενο ρολό από κοτόπουλο (όχι στήθος) με γέμιση από κιμά κοτόπουλου, καροτάκι και μάραθο, συνοδευόμενο από χειροποίητο πουρέ και ένα πεντανόστιμο spring roll με την ίδια γέμιση.

Τέλος με το επιδόρπιο που επίσης δεν πρέπει να παραλείψετε: Αφρός (= αραιά μους, τόσο όσο να κρατά στη γλώσσα) σοκολάτας με κάποιο οινοπνευματώδες (κονιάκ;) πάνω σε στρώση από πίκλες φράουλας.

Τα υπόλοιπα που πήραμε (πικάνια ψημένη όντως medium και μύδια αχνιστά με σως μουστάρδας) ήταν απλώς πολύ καλά, το μόνο πιάτο που φάλτσαρε ήταν το αποδομημένο cheese cake, που το πρόδωσε η πολύ γλυκιά κρέμα που ανακατεύθηκε με το φρέσκο τυρί. Με χαρά λοιπόν επιβεβαίωσα τη σταθερά καλή πορεία του DRUID όσον αφορά την ποικιλία και εκτέλεση των συνταγών, 4 χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Ο λογαριασμός για τέσσερα άτομα με ένα μπουκάλι κρασί ΑΔΟΛΗ ΓΗΣ έφθασε τα 130 ευρώ, με την έκπτωση 20% λόγω ηλεκτρονικής κράτησης έπεσε λίγο πάνω από τα 100.

Κέρασμα στην αρχή τα γνωστά χειροποίητα κριτσίνια με ντιπ γιαουρτιού και ένα σετάκι πατατοκεφτέδες, να τρώει η μάνα και του παιδιού να μη δίνει. Ενδιάμεσα κεράστηκε, θυμίζω, η δεύτερη τάρτα. Θα μου επιτρέψετε, συνυπολογίζοντας περιβάλλον, περιποίηση και γεύσεις, να βάλω και στο vfm ένα 4 με όλη μου την καρδιά. Τzia, προφανώς έπεσες σε κακή μέρα, ευτυχώς για όλους τους άλλους. Την άλλη φορά θα πάρουμε τα έτερά μας ημίσεα (έτσι λέγεται, το κοίταξα στο λεξικό) και θα πάμε παρέα!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 20%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Meat Restaurants - Κολωνάκι - Λυκαβηττός, Αθήνα
Μαι
14
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
26-36

Η πρώτη επίσκεψη στο YOLENI’S έγινε από καθαρή περιέργεια τα περασμένα Χριστούγεννα, στο πλαίσιο αναζήτησης πρωτότυπων δώρων για φίλους με γκουρμέ ανησυχίες.

Πέρασα πάνω από μια ώρα στο υπόγειο χαζεύοντας και ψωνίζοντας αποκλειστικά ελληνικά προϊόντα, ήπια ένα καφέ στο ισόγειο και συνέχισα. Στον πρώτο όροφο, όπου στεγάζεται το steak bar ΦΑΡΜΑ ΜΠΡΑΛΟΥ, βρέθηκα δυο μήνες αργότερα, όταν ενόψει ενός επαγγελματικού γεύματος άλλαξα από διαίσθηση γνώμη την τελευταία στιγμή και αντί του ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ATHENS επέλεξα την «ελληνική» λύση, απόφαση για την οποία δε μετάνιωσα καθόλου.

Ανεβαίνοντας τη σκάλα αντικρίζεις στην αριστερή, φωτεινή μεριά την τραπεζαρία, με χώρο για καμιά τριανταριά επισκέπτες, στο κέντρο φάτσα την ψησταριά με τους ψήστες επί το έργον (αν είστε μόνος, προτιμήστε ασυζητητί μια θέση στη μπάρα ακριβώς μπροστά από τις σούβλες και τα κάρβουνα, θα έχετε την ευκαιρία να πιάσετε κουβεντούλα με τους σεφ), ενώ στη δεξιά πλευρά είναι παρατεταγμένα τα ψυγεία με τα κρέατα, όλα άκρως επεξηγηματικά, αλλά και κάποια απορία να έχετε, το προσωπικό θα σας διαφωτίσει αμέσως.

Το concept του steak bar είναι σκανδαλωδώς απλό: Διαβάζεις προσεκτικά τις ταμπέλες με τις περιγραφές/προδιαγραφές και τις τιμές, κάνεις την επιλογή σου και συνεννοείσαι για τον τρόπο ψησίματος. Επ’ αυτού σάς συνιστώ να ακούσετε και τη γνώμη των ειδικών, είναι κρίμα να χαραμίσετε ένα κατά τεκμήριο εξαιρετικό – και ακριβό – κομμάτι κρέατος ζητώντας ελληνοπρεπώς να σας το ψήσουν well done. Και μια και αναφέρθηκα ήδη στις τιμές: Ανάλογα με την ταυτότητα του ζώου, το βάρος και τη διάρκεια σιτέματος θα πληρώσετε για ένα βασιλικό κρεατοφαγικό γεύμα μέσο όρο γύρω στα 30 ευρώ. Μου κακοφάνηκε λίγο, ομολογώ, ότι κλήθηκα να πληρώσω 5 ευρώ επιπλέον για το ψήσιμο, τέλος πάντων, ίσως είναι απαραίτητο για να υπάρχει διάκριση ανάμεσα στην απλή αγορά κρέατος και στην εν συνεχεία φροντίδα.

Το διάφραγμα, το φιλέτο και το T-bone-steak που δοκιμάσαμε μας άφησαν κάτι παραπάνω από ικανοποιημένους. Δεν θα σας πονοκεφαλιάσω αντιγράφοντας, ως μη ειδικός, πληροφορίες περί υφής, ποσοστού λίπους και διαγράμμωσης από το διαδίκτυο. Απλά θα αναφέρω ότι έχοντας την 100% ελληνική εμπειρία του υπόγειου παντοπωλείου, όπου π. χ. τυρί μπρι δεν υπάρχει, ρώτησα αν ο κανόνας ισχύει και στο κρεοπωλείο. Με διαβεβαίωσαν ότι όλα τα ζώα, ακόμα κι όσα εισάγονται σε νεαρότατη ηλικία από το εξωτερικό, εκτρέφονται και μεγαλώνουν στη φάρμα κοντά στη Λαμία.

Αν σας άνοιξε ήδη η όρεξη, δικαιολογημένα θα σκέπτεστε ποια γαρνιτούρα θα συνοδεύσει το κρέας σας. Εδώ θα ανατρέξετε στον κατάλογο του σεφ Μιχάλη Νουρλόγλου, ο οποίος είναι χωρισμένος σε ορεκτικά, συνοδευτικά, σαλάτες και πιάτα ημέρας.

Τηρώντας την παράδοση της ελληνικής χασαποταβέρνας, θα έχετε την ευκαιρία να δείτε και να διαλέξετε τα ορεκτικά της αρεσκείας σας (ό, τι πάρετε 5 ευρώ! ) από δίσκο που θα φθάσει στο τραπέζι σας. Επειδή θέλαμε να αφήσουμε χώρο για γλυκό, περιοριστήκαμε σε πουρέ πατάτας για γαρνιτούρα (χειροποίητος, ο καταλληλότερος συνοδός τέτοιων κρεάτων) και μια σαλάτα με πρασινάδες, καβουρντισμένους ξηρούς καρπούς και γκοργκοντσόλα (μη ελληνικής προέλευσης, όπως παραδέχθηκε γενναιόφρονα ο σερβιτόρος μας).

Επειδή οι συνδαιτυμόνες μου προέρχονταν από το γερμανόφωνο χώρο, τους παρακίνησα, βλέποντας ένα σωρό ελληνικές μπίρες σε παράταξη μάχης, να δοκιμάσουν τη ΝΗΣΟΣ Pilsner, που θεωρώ ότι ταιριάζει με τέτοιου είδους φαγητό. Το αποτέλεσμα: Δύο μπουκάλια ο καθένας και μεγάλη ανησυχία αν θα τη βρούνε και στο αεροδρόμιο. Τη βρήκανε!

Για επιδόρπιο βάλαμε στη μέση ένα εκμέκ τσουρέκι (έχω φάει καλύτερο, στο VINO ETCETERA αν θυμάμαι καλά), μια lemon pie (πολύ καλύτερη αυτή στο γειτονικό μου BAR B. Q. ) και μια κάπως πειραγμένη μους σοκολάτας, που μας έκανε το μεγαλύτερο κλικ.

Συμπερασματικά: Το YOLENI’S είναι μια καθ’ όλα σωστή επιλογή. Το ότι προβάλλει αποκλειστικά ελληνικά προϊόντα είναι κατά τη γνώμη μου μεγάλο ατού. Το ύψος του λογαριασμού, σε περίπτωση που επιλέξετε το steak bar, μπορεί πάντως να περιοριστεί σημαντικά αν προτιμήσετε να μοιραστείτε με το συνοδό σας ένα καλό κομμάτι κρέατος με μια καλή γαρνιτούρα και μια σαλάτα. Παρέλειψα να αναφερθώ διεξοδικά στο περιβάλλον:

Όπως και στο ισόγειο, το YOLENI’S δεν επιδιώκει να σε θαμπώσει με φανταιζί διάκοσμο, πολυτελή art de la table και τα τοιαύτα. Vintage μωσαϊκό στο πάτωμα, ρουστίκ τραπεζοκαθίσματα σε σκούρους τόνους και, όπως είπαμε, το καλύτερο σημείο είναι το nomen est omen steak bar μπροστά από κέντρο του πρώτου ορόφου, δηλαδή τις ψησταριές.

Μοντέρνα κουζίνα - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Μαι
08
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Προφανέστερος λόγος για να βρεθείς στο ZAMPANO της οδού Σαρρή από μια επίσκεψη σε ένα από τα πολλά θέατρα που στεγάζονται στον ίδιο δρόμο δεν υπάρχει. Πριν μπούμε λοιπόν στη βραδινή παράσταση του «Ήταν όλοι τους παιδιά μου» στο θέατρο ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ακριβώς απέναντι από το νεοκλασικό όπου έχει ανοίξει εδώ και λίγους μήνες το ΖΑΜΡΑΝΟ (με τον τόνο στη λήγουσα) ζητήσαμε να μας κρατήσουν ένα τραπέζι. Οι καλές εντυπώσεις άρχισαν από αυτή την κατά βάση τυπική επαφή. Μολονότι το μαγαζί ήταν γεμάτο μέχρι το τελευταίο τραπέζι, αντιμετώπισαν το αίτημά μας για μεταμεσονύκτιο δείπνο χαλαρά και με χιούμορ. Και όντως, όταν στις 12 παρά περάσαμε ξανά την πόρτα, το τραπέζι μάς περίμενε έτοιμο στρωμένο και μάλιστα σε πολύ καλό σημείο, δίπλα στη τζαμαρία που βλέπει στο δρόμο.

Αν έπρεπε να χαρακτηρίσω το ΖΑΜΡΑΝΟ με μια λέξη, αυτή θα ήταν “vintage”, και η δεύτερη λέξη θα ήταν «γουστόζικο». Ήδη απ’ έξω, μολονότι τα κουρτινάκια κρύβουν το μεγαλύτερο μέρος αφήνοντας τη θέα ελεύθερη κυρίως προς το πατάρι, αυτό που βλέπει κανείς και ο πολύ σωστός, τόσο όσο φωτισμός, δημιουργούν μια θετική προδιάθεση.

Ο χώρος δεν είναι τεράστιος, ένα σχετικά μεγάλο ορθογώνιο με καμιά δεκαριά τραπέζια στο ισόγειο και άλλα τόσα, για μικρότερες παρέες, στο πατάρι, συν μια βαριά στενόμακρη μπάρα από μπρούντζο δουλεμένο σε μάρμαρο που πλαισιώνεται από ψηλά σκαμπό.

Σηκώστε τα μάτια μπαίνοντας, αφού έχετε χαζέψει το εντελώς παλιακό δάπεδο, για να θαυμάσετε μια αέρινη μεταλλική κατασκευή (κύβοι και ορθογώνια παραλληλόγραμμα) που κρέμεται από το ταβάνι. Είναι σαφές ότι εδώ έχει βάλει το χεράκι της διακοσμήτρια που ξέρει καλά τη δουλειά της.

Ο χώρος, έτσι όπως είναι επιπλωμένος, εντελώς σοφιστικέ, θυμίζει λίγο Γαλλία και περισσότερο Βιέννη, ειδικά τα ρουστίκ τραπέζια, ξύλινα για τις μεγαλύτερες παρέες, μαρμάρινα για τα ζευγαράκια. Ειδική αναφορά αξίζουν τα καθίσματα, εντελώς διαφορετικά και όμως τόσο ταιριαστά μεταξύ τους, πάνω απ’ όλα δε βολικά, τίποτε δεν μου είναι αντιπαθέστερο από μια καρέκλα που σε «διώχνει» μόλις καθίσεις.

Η υπόλοιπη διακόσμηση στηρίζεται στο γυαλί, όλων των ειδών τα μπουκάλια κρασιού και οινοπνευματωδών και δεκάδες ποτηριών κρασιού, σαμπάνιας και κοκτέιλ κοσμούν το μπαρ και τους πλαϊνούς τοίχους. Ένα είναι σίγουρο, το μάτι σας δε θα βαρεθεί να χαζεύει, όπως και το αυτί σας δεν θα βαρεθεί να ακούει ωραία μουσική, όχι τόσο mainstream, όμως ούτε απλό μουσικό χαλί. Η μουσική βέβαια κάνει τον κόσμο να μιλά πιο υψηλόφωνα και δημιουργείται έτσι μια σχετική βαβούρα, την οποία όμως σιγά σιγά συνηθίζεις. Υποθέτω ότι άλλη ώρα, Κυριακή μεσημέρι π. χ., το περιβάλλον θα είναι διαφορετικό, να ένα μέρος που θα ήθελα να επισκεφθώ για brunch.
Για το σέρβις οι πρώτοι έπαινοι ειπώθηκαν, θα το αδικούσα όμως αν περιοριζόμουν απλώς στις τέσσερις ντοματούλες. Όλο ανεξαιρέτως το προσωπικό, όπως και ο (υποθέτω) ιδιοκτήτης που έβαζε ένα χέρι σε στιγμές μεγάλης φούριας, λειτουργεί άψογα και αλάνθαστα, με μια αλεγρία που στο τέλος μιας σίγουρα εξαιρετικά κουραστικής μέρας, τους έκανε όλους κυριολεκτικά αξιαγάπητους. Μπράβο σε όλη τη μπριγάδα και όχι μόνο στον τύπο με το clownίστικο μουστάκι που καλώς ή κακώς κλέβει την παράσταση.

Το επόμενο μεγάλο μπράβο πάει δικαιωματικά στην κουζίνα και στη σεφ (ρώτησα και σημείωσα το όνομά της) Χρύσα Κατάκη. Κυρία Κατάκη, δεν σας γνωρίζω, επιτρέψτε μου όμως να σας βγάλω το καπέλο. Η κουζίνα σας είναι, θα έλεγα, ασυνήθιστα ελληνική και πεντανόστιμη. Κρίμα που το must που μου είχαν συστήσει φίλοι, η σαλάτα με φασόλια τσαουλιά, αργά το βράδυ είχε τελειώσει. Και η πιο απλή ωστόσο σαλάτα που δοκιμάσαμε, φρέσκια πράσινη με λωρίδες σωταρισμένου κολοκυθιού, φλοίδες παρμεζάνας και αμυγδαλάκια περασμένα λίγο από το τηγάνι, ήταν και χορταστική (όπως όλα τα πιάτα που δοκιμάσαμε, με αποκορύφωμα το επιδόρπιο) και πραγματικά νόστιμη (κοσμητικό επίθετο που δύσκολα κολλάει σε σαλάτα).

Εκπληκτική σε εκτέλεση η λευκή φάβα με σαρδελίτσες τηγανιτές (αποκεφαλισμένες) και καραμελωμένα κρεμμύδια, τέλειος συνδυασμός γλυκού με αλμυρό. Η πεκάνια τέλος, τέλεια ψημένη (medium, όπως ζητήσαμε), συνοδευόταν από ένα υπέροχο pesto και τις πιο καλοτηγανισμένες φρέσκες πατάτες του τελευταίου εξαμήνου. Το ροζέ «ΒΙΒΛΙΑ ΧΩΡΑ» ταίριαξε μια χαρά με τις επιλογές μας, εκείνο όμως που τίναξε τη μπάνκα στον αέρα ήταν το επιδόρπιο που μοιραστήκαμε: τρεις μπάλες μους μαύρης σοκολάτας με μια μπάλα παγωτό καραμέλα και φετούλες από πορτοκαλόφλουδα, κόλαση!

Νερό σε κανάτα γυάλινη, για ψωμί δεν ερωτηθήκαμε, λογαριασμός κατά τα εκ του νόμου προβλεπόμενα, πληρωμή με πλαστικό χρήμα χωρίς πρόβλημα. Δύο άτομα πλήρωσαν για ένα θαυμάσιο δείπνο 36 ευρώ για το φαγητό και 18 ευρώ για το ποτό, χωρίς δεύτερη σκέψη λοιπόν και εδώ 4 ντομάτες. Χωρίς ενδοιασμό θα σας προέτρεπα να προγραμματίσετε μια επίσκεψη στο ΖΑΜΡΑΝΟ σε πρώτη ευκαιρία. Kαι να μην το ξεχάσω: Όποιος θέλει να καπνίσει…raus!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Πειραιάς κέντρο, Αθήνα
Απρ
28
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
17-25

"Τα λάθη πληρώνονται, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Απλά ΜΗΝ πάτε! "

Με αυτές τις εννέα λέξεις επιχείρησα σε μια πρώτη προσπάθεια να τα πω όλα για το ΣΤΕΚΙ ΤΟΥ ΑΡΤΕΜΗ (φιλοδοξώντας ίσως να σπάσω ρεκόρ λακωνικότητας, ακούτε pass 1, piperman και λοιποί;). Φυσικά έφαγα δίκαια, οφείλω να πω, κατά το κοινώς λεγόμενο πόρτα, μια και παραβίασα ένα σωρό όρους χρήσης του a4f. Αφού λοιπόν πρέπει, ας τα πω λίγο πιο αναλυτικά.


Βάζω 2 στη γεύση, γιατί το μόνο υποφερτό από τα τέσσερα πράγματα που πήραμε εγώ κι ένας φιλέλληνας Γερμανός παλιόφιλος από το Μόναχο, που είχα πάνω από δώδεκα χρόνια να δω, και που βρίσκοντας τον αρχικό μας στόχο (ΡΑΚΑΔΙΚΟ του ΚΟΥΒΕΛΟΥ) κλεισμένο για γλέντι πριβέ και έχοντας λίγη ώρα στη διάθεσή μας μπήκαμε λίγο πολύ στα τυφλά σ' αυτό το ταβερνείο στην αγορά του Πειραιά, ήταν το σαγανάκι γαρίδες: πέντε τεμάχια μετρίου μεγέθους σε σάλτσα του εμπορίου. Στον αντίποδα, τρόπος του λέγειν, ο μπακαλιάρος σκορδαλιά, δύο κομματάκια ψάρι που αφού τηγανίστηκε ξεχάστηκε κάπου μέχρι να μας το σερβίρουν παρέα με λίγη πατημένη πατάτα με ανεπαίσθητη γεύση σκόρδου.
2 και στην εξυπηρέτηση, γιατί σ' ένα σχεδόν άδειο μαγαζί έπρεπε να βάλουμε μέσο για να μας φέρουν λίγο ψωμί και λίγο λεμόνι ακόμα. Να μη σας πω πόσες φορές χρειάστηκε να παρακαλέσουμε για ένα πιάτο να βάλουμε τα κελύφη, μπορείτε να το φανταστείτε.

Ο χώρος θα έπαιρνε 2, ίσως και 3, καθώς είναι στημένος και διακοσμημένος όπως χιλιάδες κουτούκια ανά την επικράτεια. Είναι όμως φρικτά παραμελημένος. Πάντως ανάμεσα στις φωτό με τους διάφορους VIPs που κοσμούν τους τοίχους, είδα και ένα λεβέντη υπουργό της νυν κυβέρνησης σε πολύ παλιά πόζα βέβαια - μπουλούκος ήταν και τότε.. Το 1 που δίνω οφείλεται στην αδυναμία του συστήματος να δεχθεί zero tomatoes. Αν επισκεφθείτε την ανδρική τουαλέτα στο βάθος του μαγαζιού, κολλητά (για όνομα του θεού! ) στην κουζίνα, θα μου δώσετε δίκαιο, βρομιά σε όλο της το μεγαλείο.

Όσο για το 1 στο value for money, πείτε μου τι θα βάζατε εσείς αν γι' αυτή τη γαστριμαργική εμπειρία σ' αυτό το μοναδικό χώρο με την ανεπανάληπτη εξυπηρέτηση σας ζητούσαν σκάρτα 45 ευρώπουλα (συμπεριλαμβάνονται τρεις μπύρες) και σας ενεχείριζαν παρέα με την απόδειξη για την πληρωμή με κάρτα (τους την έσπασα ανεπανάληπτα, το ξέρω) το απόλυτο τίποτα, ούτε καν το δελτίο παραγγελίας.
Συνεννοηθήκαμε;

Ταβέρνες με τραγούδι - Μαρούσι, Αθήνα
Απρ
27
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Οφείλω να ομολογήσω ότι αν δεν είχε έρθει η πρόσκληση για φαγητό και ανταλλαγή απόψεων από τη συντακτική ομάδα του a4f το πιθανότερο είναι να μην είχα βρεθεί ποτέ μου στον ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟ, και θα ήταν πραγματικά κρίμα, γιατί πρόκειται για ένα χώρο που αξίζει να ανακαλύψεις και να τιμήσεις. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Ο ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟΣ βρίσκεται από πλευράς πρόσβασης σε πολύ βολικό σημείο, σ’ ένα πεζόδρομο που ξεκινά από το δρόμο που οδηγεί από τη Λεωφόρο Κηφισίας στο σταθμό του ΗΣΑΠ στο Μαρούσι. Όπως ανεβαίνετε το δρόμο θα δείτε στα δεξιά την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, εκεί δίπλα είναι ο στόχος σας. Αν βέβαια θέλετε να παρκάρετε, το πράγμα δυσκολεύει (8 στα 10 επιεικώς), εγώ κατευθύνθηκα στο κοντινότερο parking (+ 5 € στο λογαριασμό ή επιλέγετε τη λύση του μετρό, ούτε δέκα λεπτά απόσταση).
Μέχρι εδώ καλά. Βλέπεις την πινακίδα (καλοφτιαγμένη, αλλά μικρή) και μπαίνεις στο κτήριο, όπου δυστυχώς λείπει κάποια ένδειξη προς τα πού να κατευθυνθείς. Υπάρχει μια πόρτα στο βάθος, και πίσω της μια πόρτα ακόμα, όπως όμως διαπίστωσα στη συνέχεια πάνω στην κουβέντα, οι περισσότεροι νομίζουν ότι πρέπει να πάνε αριστερά, στο κελάρι, όπου η αρχική εγκατάσταση του ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟΥ (τώρα κλειδωμένη) ή πιο δίπλα, όπου βρίσκεται η κουζίνα. Επείγουσα σύσταση λοιπόν να μπει μια ωραία ταμπέλα και να διαμορφωθεί γενικά ο χώρος της εισόδου με το γούστο που επικρατεί πίσω από τη δεύτερη πόρτα.
Μπαίνεις λοιπόν με τα πολλά στην αίθουσα της ταβέρνας. Σχήμα «Γ», συνολικά γύρω στα 20 τραπέζια, σχετικά στριμωγμένα, σωστός φωτισμός (φέρνει λίγο προς παλιό), οι τοίχοι σαγρέ και λευκοί (αυτός προς τη μεριά της κουζίνας δημιουργεί ευχάριστη αντίθεση με το παλιό κόκκινο τούβλο). Ο χώρος δεν είναι ψηλοτάβανος, εξαερίζεται όμως μια χαρά, ενώ τηρείται και η απαγόρευση του καπνίσματος.

Η διακόσμηση δεν διεκδικεί βραβείο πρωτοτυπίας με τα αντίκ αντικείμενα και τις φωτογραφίες από παλιές εποχές στους τοίχους, είναι όμως πραγματικά προσεγμένη και δεν κουράζει. Τραπέζια στρωμένα με τραπεζομάντιλα, αναπαυτικά καθίσματα (όχι οι ψάθινες καρέκλες που σε μισή ώρα σε αναγκάζουν να σηκωθείς για να ξεμουδιάσεις), οι τουαλέτες στο βάθος πεντακάθαρες. Το μουσικό χαλί της βραδιάς ήταν ζωντανό, ένας νεαρός με όργανο και μια κοπελιά δίπλα του για δεύτερη φωνή, ταιριάζουν γάντι στην ατμόσφαιρα του χώρου, γιατί κακά τα ψέματα το σωστό είναι να τρως ακούγοντας μουσική και όχι να ακούς μουσική τρώγοντας, αν με καταλαβαίνετε. Το σέρβις από τις δύο κοπέλες υποδειγματικό, μπράβο τους.

Μου έκανε εντύπωση το ότι γύρω στις 10 που έκανα μια βόλτα να δω τα πέριξ το μαγαζί ήταν γεμάτο 100%. Τρίτη βράδυ τέλος του μήνα και μετά τις διακοπές, αυτό όσο να ‘ναι κάτι λέει. Η πελατεία νεανική και νεάζουσα, οι περισσότεροι έδειχναν τακτικοί θαμώνες. Σε ένα χώρο εστίασης με αδιάλειπτη λειτουργία από το 1948 (μας διηγήθηκε αρκετά ενδιαφέροντα ο ιδιοκτήτης και σεφ, τρίτη γενεά παρακαλώ, που βρήκε χρόνο να καθίσει στο τραπέζι μας) αυτό μόνο ως επιβεβαίωση της ιστορικής συνέχειας και αποδοχής από τον κόσμο μπορεί να ερμηνευτεί. Να το πω διαφορετικά: Μαγαζιά σαν τον ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟ ουσιαστικά δεν έχουν ανάγκη διαφήμισης, στηρίζονται, και καλά κάνουν, κυρίως στο word of mouth (η ατάκα αυτή αφιερωμένη εξαιρετικά στην TZIA).

O κόσμος δεν έρχεται βέβαια για να αποτίσει φόρο τιμής στον παππού του σημερινού σεφ, ο οποίος συχνά δεν δεχόταν λεφτά από τους πελάτες του κουτουκιού του, αλλά γιατί τους τραβά προφανώς η ποικιλία και η ποιότητα της κουζίνας (ελληνική, ελαφρά πειραγμένη κατά περίπτωση). Επειδή η παρέα ήταν μεγάλη, είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε πάρα πολλά πιάτα, οπότε από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω.

Επιγραμματικά θα πω ότι δεν υπήρξε ούτε ένα πιάτο που να με απογοητεύσει, αντίθετα μάλιστα υπήρξαν αρκετά που μου άρεσαν ιδιαίτερα, με πρώτη και καλύτερη τη φάβα (εξαιρετικής ποιότητας πρώτη ύλη μπολιασμένη με κρουτόν από απάκι), το σαγανάκι (και εδώ πολύ καλής ποιότητας γραβιέρα, τη συνοδευτική μαρμελάδα θα την ήθελα λιγότερο γλυκιά), τα κοτοπιτάκια (μπουκιά και συχώριο), το «μανιάτικο» (= στραπατσάδα με σύγλινο) και το πειραγμένο spicy λαχματζούν (με σάλτσα από παντζάρι στην κορυφή). Από τα κυρίως πιάτα θα ξανάπαιρνα το γεμιστό ψαρονέφρι, τη σπαλομπριζόλα (με το γνωστό πρόβλημα του άνισου ψησίματος λόγω άνισου πάχους του κρέατος) και το γιγαντιαίο κοντοσούβλι (είναι για δύο άτομα)

. Ενδιάμεσα τοποθετώ το «εμπλουτισμένο» ριζότο (με μαλακό τυρί και μανιτάρια), που οι περισσότεροι το χρησιμοποίησαν ως συνοδευτικό των κρεάτων.
Ήπιαμε καλό χύμα, λευκό και ημίγλυκο, και νεράκι κρύο από μεγάλα μπουκάλια του μαγαζιού. Βάλαμε κάτω και τα γλυκά του μαγαζιού (μπανόφι, τσιζ-κέϊκ και λέμον-πάι), όμως για άλλη μια φορά τη δόξα έκλεψαν οι παραδοσιακοί λουκουμάδες με μέλι.

Γενική εντύπωση καθ’ όλα θετική. Οι τιμές ανταποκρίνονται απόλυτα στην ποιότητα (και ποσότητα) των προσφερόμενων, ανάλογα με την όρεξή σας και το μέγεθος της παρέας να υπολογίσετε 15 με 25 ευρώ. Ο ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟΣ είναι σίγουρα από τα μαγαζιά που χαίρεσαι να επισκέπτεσαι. Σίγουρα θα ξαναπάω όταν καλοκαιριάσει, τα τραπεζάκια έξω στον ήσυχο πεζόδρομο πρέπει να σε ταξιδεύουν χρόνια πίσω.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Ψαροταβέρνες - Π.Φάληρο, Αθήνα
Απρ
21
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
26-36

Όσα χρόνια ο ΚΟΛΛΙΑΣ κατοικοέδρευε στα Ταμπούρια, ήμασταν τακτικοί πελάτες, εκτιμώντας την ποικιλία του σε ψάρια και ψαρομεζέδες, αλλά και την ωραία καλοκαιρινή ταράτσα του. Όταν μετακόμισε κοντά στο σπίτι μας, ουσιαστικά σε walking distance, τον βάλαμε αμέσως στη λίστα, όμως – όπως συχνά συμβαίνει – αυτή την εβδομάδα θα πάμε, την άλλη θα πάμε, πέρασε ο καιρός και, αν δεν είχαμε την προηγούμενη Κυριακή το μεσημέρι να πάρουμε απόφαση στιγμής για ένα ψαρομάγαζο σε κοντινή απόσταση από τη Νέα Σμύρνη, ποιος ξέρει πότε θα αξιωνόμασταν να τον επισκεφθούμε.

Το βέβαιο είναι ότι ο ΚΟΛΛΙΑΣ αξίζει μια επίσκεψη. Βρίσκεται σε πολύ βολική θέση στη δεξιά πλευρά της Λεωφόρου Συγγρού ανεβαίνοντας προς Σύνταγμα, λίγο μετά το Πλανητάριο. Οι περισσότεροι παρκάρουν στον παράδρομο, είναι όμως γενικά ζόρικη υπόθεση (6+ στα 10, ανάλογα με την ώρα της ημέρας). Το μαγαζί είναι γωνιακό, με πυκνή πρασινάδα γύρω γύρω, υποθέτω για να περιοριστεί ο θόρυβος από τα αυτοκίνητα.

Αν προσθέσετε και τις ευμεγέθεις ταμπέλες, η οπτική επαφή από μέσα με το έξω περιβάλλον είναι μάλλον περιορισμένη.
Η είσοδος είναι από το πλάι, έτσι περνάς πρώτα από τον πάγκο με τα ψάρια και τη βιτρίνα με τα αποστάγματα, αν θέλεις κάνεις και μια παράκαμψη να χαζέψεις την προθήκη με τους ψαρομεζέδες, και καταλήγεις στην κεντρική αίθουσα.

Γύρω στα είκοσι τραπέζια, σκούρο καφέ ξύλο, ο ορισμός του ρουστίκ, όπως και τα καθίσματα, με νάιλον σουπλά. Η (εντελώς άοσμη) κουζίνα στο βάθος, οι (πεντακάθαρες) τουαλέτες στο πατάρι. Φωτισμός που ταιριάζει στο χώρο, διακόσμηση με σημείο αναφοράς τη θάλασσα, κάποια κομμάτια από το παλιό μαγαζί, προθήκες με μπουκάλια, τίποτε το κραυγαλέο ή αταίριαστο. Γενικά ο χώρος εκπέμπει μια ζεστασιά, και το φιλικό περιβάλλον ενισχύεται από το πολύ καλό σέρβις. Με τον κύριο Κόλλια επικεφαλής μια πολυάριθμη ομάδα έμπειρων σερβιτόρων κινείται στο χώρο με άνεση και ακρίβεια και τα πάντα έρχονται στην ώρα τους, ακόμα και ο λογαριασμός.

Ο ΚΟΛΛΙΑΣ συγκεντρώνει πελατεία διαφόρων ειδών, τις καθημερινές κυρίως από τις πέριξ επιχειρήσεις για επαγγελματικά γεύματα, το Παρασκευοσαββατοκύριακο οικογένειες και ανθρώπους μιας κάποιας ηλικίας που θέλουν και μπορούν (ακόμα) να προσφέρουν στον εαυτό τους την απόλαυση ψαροφαγίας που ξεφεύγει από τα κλασικά όρια του «καλαμαράκι – γαύρος – τσιπούρα». Σαφώς λοιπόν θα αφιερώσετε πέντε λεπτά στη μελέτη των ψαριών της ημέρας, ζητήστε από τον κύριο Κόλλια να σας εξηγήσει τις άγνωστες λέξεις, δηλαδή ονομασίες και προέλευση ψαριών και ψαρομεζέδων που αγνοούσατε την ύπαρξή τους. Άλλα τρία λεπτά στη βιτρίνα με τις αλοιφές, σαλάτες και συναφή και είστε έτοιμοι να δώσετε την παραγγελία σας.

Must και σπεσιαλιτέ του μαγαζιού το ψάρι που δεν έχει ψηθεί στα κάρβουνα αλλά στο φούρνο, καλυμμένο με ένα παχύ στρώμα από αλάτι δουλεμένο με νερό και ασπράδι. Φθάνει στο τραπέζι πάνω σε μεταλλικό δίσκο, υφίσταται ένα μονόλεπτο φλαμπάρισμα για λόγους εντυπωσιασμού, και κατόπιν ο ειδικευμένος σερβιτόρος σπάζει την κρούστα, αφαιρεί την πέτσα, καθαρίζει το ψάρι και αποθέτει την ολόλευκη σάρκα στην πιατέλα στη μέση του τραπεζιού.

Προσθέτετε λαδολέμονο και αλατοπίπερο κατά βούληση και του δίνετε να καταλάβει. Τέλεια συνδυάζεται μ’ αυτού του είδους το ψάρι η σαλάτα με φύκια πασπαλισμένα με ξηρούς καρπούς.

Γενικά στον ΚΟΛΛΙΑ ό, τι κι αν παραγγείλετε θα σας ευχαριστήσει, θα δοκιμάσετε πρωτότυπες γεύσεις και δεν θα πληρώσετε ένα μηνιάτικο για γεύμα δύο ατόμων (υπολογίστε γύρω στα 70 ευρώ μαζί με καλό χύμα μοσχοφίλερο, πληρωμή με κάρτα εννοείται χωρίς πρόβλημα). Αν είστε μεγάλη παρέα, τόσο το καλύτερο, γιατί το ψάρι του αλατιού είναι πιο νόστιμο όταν ζυγίζει ένα κιλό και πάνω. Highlight του γεύματος το ψωμί, λευκό και μαύρο, που ζυμώνουν καθημερινά οι ίδιοι, μην ντραπείτε να το τσιμπολογήσετε όλο, π. χ. μαζί με την αέρινη ταραμοσαλάτα με αυγά χελιδονόψαρου, και να ζητήσετε refill.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 15%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Τοπική ελλ. κουζίνα - Παγκράτι, Αθήνα
Απρ
07
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Θα είμαι σύντομος, μια και έχει προηγηθεί ήδη μια κριτική μου για το ίδιο εστιατόριο. Η τελευταία μου λοιπόν επίσκεψη στο ΜΑΥΡΟ ΓΑΤΟ ήταν πριν τέσσερα χρόνια. Τότε λεγόταν ΓΙΩΡΓΟΣ, ξαναπήρε όμως το παλιό του όνομα, ίσως για να κοντράρει το ΜΑΥΡΟ ΠΡΟΒΑΤΟ ΤΟΥ PRESS CAFÉ που ξεφύτρωσε στην επόμενη γωνία και έχει διαγράψει τα τελευταία χρόνια τη γνωστή επιτυχημένη πορεία. Και ο ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ όμως καλά κρατά.

Το Σαββατόβραδο όπου μαζεύτηκαν καμιά 20ριά φίλοι του a4f για φαγητό και ανταλλαγή απόψεων το μαγαζί ήταν γεμάτο μέχρι αργά, και δεν είναι κανένας μικρός χώρος. Παρατεταγμένα σε δύο επίπεδα (θυμίζει ως προς τούτο το ΔΥΟ ΔΕΚΑΡΕΣ Η ΟΚΑ) γύρω στα 30 τραπέζια, με λογική απόσταση μεταξύ τους, δίνουν καταφύγιο σε μικρές και μεγάλες παρέες που συναντά κανείς σε κάθε κλασική παγκρατιώτικη ταβέρνα.

Χάρηκα διαπιστώνοντας ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει. Οι ωραίες τοιχογραφίες του Παπαδημητρίου εξακολουθούν να αποτελούν το μοναδικό (κυριολεκτικά και μεταφορικά) στολίδι του χώρου, με το μαύρο γάτο, που έδωσε το όνομα στην ταβέρνα, να χαμογελά από το κάτω δεξιά μέρος της σύνθεσης στο βάθος του μαγαζιού. Όμως και το σέρβις αρίστευσε όπως παλιά, γιατί δεν είναι καθόλου εύκολο να προλάβεις είκοσι καλόβολους μεν, αλλά λίαν φαγανούς πελάτες.
Οι οποίοι πελάτες μόνο καλά είχαν να πουν για την ποικιλία και την ποιότητα των προσφερόμενων εδεσμάτων. Εκμεταλλευόμενοι το πλεονέκτημα της μεγάλης παρέας παραγγείλαμε κυριολεκτικά τα πάντα, ήταν σαν να δοκίμαζες καθετί σε μορφή tapas: μια κουταλίτσα τυροκαυτερή, μια τζατζίκι (θεϊκό χειροποίητο), μια βασιλοτύρι (εξαιρετικό όπως πάντα, να το δοκιμάσετε! ), μια πιρουνιά χωριάτικη, μια πολίτικη (not good, έλειπε το ξύδι, περίσσευε η καπνιστή πάπρικα), μια παντζάρια, μια μπουκιά λουκάνικο (πρασάτο Θεσσαλίας), ένα παϊδάκι (λουκούμι και χωρίς ζαβολιές, κανονικά παϊδάκια για όλους), μια πιρουνιά τηγανιά χοιρινή (απλά καλή, πολύ λάδι στο πιάτο) και πολλές πιρουνιές σπληνάντερο (special request της παρέας, είχα να φάω χρόνια, του έδωσα να καταλάβει). Πολύ καλό χύμα κρασί, πολύ καλά και τα κερασμένα επιδόρπια (γαλατόπιτα, ραβανί, χαλβάς), για να μην αναφερθώ στην κολασμένη σοκολατένια καρδιά που είχε φτιάξει η Ελένη με τα χεράκια της ούτε στα μίνι γλυκάκια που έφερε η Παναγιώτα από γνωστό κοντινό ζαχαροπλαστείο.

Εννοείται ότι σε τέτοια τραπεζώματα συνήθως ευχαριστιέσαι την επαφή με ανθρώπους που γνωρίζεις κυρίως από τα γραπτά τους και την κουβέντα για πράγματα που κάνουν τη ζωή ωραία εκτός από το φαγητό, δηλαδή τέχνες, ταξίδια και τα τοιαύτα. Γκρινιάζεις και λίγο (ή πολύ, αναλόγως) για πράγματα που σε ενόχλησαν, και η ώρα φθάνει δύο μετά τα μεσάνυχτα χωρίς να το πάρεις είδηση.

Πάντως δεν ήμασταν οι τελευταίοι που έφυγαν από το ΜΑΥΡΟ ΓΑΤΟ και σίγουρα θα επανέλθουμε. Η συμφωνημένη τιμή των 18 ευρώ ανά άτομο (με τα ποτά μέσα στο λογαριασμό) είναι το απόλυτο vfm, έχω όμως την αίσθηση ότι υπό κανονικές συνθήκες η κατά κεφαλή δαπάνη με το ζόρι θα ξεπεράσει τα 20 ευρώπουλα.
Για το θέμα της στάθμευσης επίτηδες δεν ανέφερα τίποτε, είναι μια πονεμένη ιστορία, 8 στα 10 επιεικώς. Είμαι όμως σίγουρος ότι θα βρείτε με κάποιο τρόπο το δρόμο για το ΜΑΥΡΟ ΓΑΤΟ, γιατί πραγματικά αξίζει τον κόπο, αυτά τα παλιά ταβερνεία έχουν κερδίσει με το σπαθί τους την υποστήριξή μας.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.


  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Ομόνοια - Κάνιγγος, Αθήνα
Μάρ
31
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Δύο είναι τα διδάγματα που άντλησα από την επίσκεψή μου στην ΚΡΗΤΗ: Πρώτον ότι καμιά φορά είναι καλύτερο να ζεις με την ανάμνηση ενός χώρου (και του φαγητού που γεύθηκες εκεί) και δεύτερον ότι, όταν Γερμανοί οικοδεσπότες καλούν καμιά 25ριά ομοεθνείς τους, Έλληνες, Βαλκάνιους και λοιπές δυνάμεις (διάβαζε Ιταλία, Λιθουανία) σε δείπνο (στις 7 το απόγευμα, αν έχετε το θεό σας! ) σε κρητική ταβέρνα, το πράγμα είναι προγραμματισμένο να στραβώσει. Μην απορήσετε λοιπόν που η παρούσα αξιολόγηση θα είναι σύντομη μεν, όχι ιδιαίτερα θετική δε.

Στη στοά της Βερανζέρου 5, πάνω στην πλατεία Κάνιγγος, είχα βρεθεί, πάλι με μεγαλούτσικη παρέα (πλην όμως όλοι αυτόχθονες τότε), νομίζω πριν το 2010. Εκείνη την εποχή δεν έγραφα σε τακτική βάση στο a4f, έτσι η θετική εικόνα που είχα αποκομίσει δεν αποτυπώθηκε στο χαρτί. Όσοι ενδιαφέρονται όμως για το πώς ήταν τα πράγματα τότε, ας διαβάσουν την πρώτη πρώτη κριτική για την ΚΡΗΤΗ, γραμμένη από το φίλο tomasso το Σεπτέμβρη του 2011, είναι ακριβής μέχρι κεραίας: μια family run business, κουζίνα και ένας χώρος φαγητού, με πολύ νόστιμους μεζέδες, κρητικούς και μη.

Στρίβοντας προχθές στην ίδια στοά, διαπίστωσα, ομολογουμένως με ανάμικτα συναισθήματα, ότι το ταβερνάκι που είχα γνωρίσει έχει τριπλασιαστεί σε έκταση χωρίς να αποβάλει τα δύο κουσούρια που θυμόμουνα καλά: τη βαβούρα λόγω στενότητας χώρου και την κάπνα από τα τσιγάρα. Οι τρεις πια χώροι φαγητού είναι ανεξάρτητοι μεταξύ τους και διακοσμημένοι κατά το δοκούν (η φωτο στο a4f είναι όντως η πιο κολακευτική), μου θύμισαν το ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ στη Δάφνη. Εδώ που τα λέμε, εκτός από το ΞΑΘΕΡΙ στην Καισαριανή, όλα τα υπόλοιπα κρητικομάγαζα έχουν πολύ κακές σχέσεις με το γούστο, sorry σύντεκνοι, όμως η αλήθεια να λέγεται.

Χρειάστηκε κανένα τεταρτάκι μέχρι να μας βολέψουν και να μας προμηθεύσουν με τα εντελώς απαραίτητα, δηλαδή νερό (εμφιαλωμένο! ) και ψωμί με λίγο λαδάκι. Μετά από λίγο ξεκίνησε η ροή των πιάτων, η οποία οφείλω να ομολογήσω ότι κύλησε ομαλά, παρά τον κακό χαμό που γινόταν. Πρέπει επίσης να προσθέσω ότι το προσωπικό ήταν σβέλτο και σωστό, για περισσότερα δεν υπήρχε χρόνος και διάθεση.

Φάγαμε μέτρια προς υποφερτά. Θετικά στη μνήμη μού έμειναν τα εξής: η ζεστή σαλάτα με παντζάρι και φακές, τα ντοματίνια γεμιστά με μαλακό άσπρο τυρί (έχει εξελιχθεί, όπως φαίνεται, σε signature dish του μαγαζιού), η τηγανιά με χοιρινό και λουκάνικο και ο πικάντικος χοιρινός σιδηρόδρομος. Επί της βάσεως κινήθηκαν τα ντολμαδάκια με ξύγαλο και το μοσχαράκι στιφάδο. Μετεξεταστέα η πράσινη σαλάτα χωρίς όνομα, το κριθαρότο με μανιτάρια και ένα, δύο ακόμα φαγητά που η μνήμη μου φρόντισε να κάνει delete. Ξέρω τι θα πείτε, συνδυασμός που σκοτώνει, όμως άμα συνθέτουν Γερμανοί την παραγγελία, τύφλα να ‘χει το ΔΝΤ.
Ευτυχώς που η παρέα στην πλευρά όπου καθόμουν ήταν υποφερτή, δυο φορές ευτυχώς που το γεύμα ήταν κερασμένο, έτσι στο vfm θα βάλω το μέσο όρο. Αν θα ξαναπήγαινα; Δεν το νομίζω, αν θέλω να επιμείνω κρητικά, προτιμώ τον κοντινό ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΙΧΑΛΗ στη Φειδίου.

Φίλε ΙΩΓΙΑΝΝΗ, θα μας λείψεις. Όσον αφορά εμένα, δεν ξέρω αν οι 40 μέρες αποχής και αποτοξίνωσης, που ένιωσα να τις περνάμε μαζί, θα βγούνε τελικά σε καλό, γεγονός είναι ότι μετά από 9 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στο a4f τα συναισθήματα πριν πατήσω το "Υποβολή" είναι ανάμικτα.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Ελληνική κουζίνα - Π.Φάληρο, Αθήνα
Φεβ
14
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Την πρώτη φορά που θέλησα να επισκεφθώ τις ΜΑΓΙΚΕΣ ΚΑΤΣΑΡΟΛΕΣ ήταν τέλη Αυγούστου. Όταν ζήτησα να κλείσω ένα τραπέζι για έξι άτομα (γεύμα γενεθλίων γαρ), η κεφάτη φωνή στην άλλη άκρη της γραμμής απάντησε «Μα φυσικά, κανένα πρόβλημα, θα μας βρείτε στο KALOKERI, στην Αντίπαρο! » Έτσι έμαθα ότι πρόκειται για εστιατόριο με δύο ταυτότητες, έβαλα συνεπώς στόχο να επισκεφθώ τη version της Αμφιθέας μόλις δοθεί η ευκαιρία.

Χρειάστηκε να περάσουν δύο μήνες μέχρι να τα καταφέρω, γιατί βλέπετε κατά το συνήθειό μου έπρεπε να βρεθεί το κατάλληλο έργο στον πιο κοντινό κινηματογράφο (Cinerama), για να γίνει ο σωστός συνδυασμός. Το παρκάρισμα στις παρόδους της λεωφόρου υπόθεση μέτριας δυσκολίας (4 στα 10).

Κατά μήκος της λεωφόρου Ζησιμοπούλου θα δείτε πάμπολλους χώρους εστίασης, all time classic μαγαζιά σαν τη ΜΠΟΥΓΙΑΜΠΕΣΑ και τον ΜΠΑΡΜΠΑ ΛΑΖΑΡΟ, αλλά και νέες αφίξεις όπως οι ΨΑΡΑΔΕΣ και τα ΑΡΙΣΤΟ-μάγαζα. Οι ΜΑΓΙΚΕΣ ΚΑΤΣΑΡΟΛΕΣ βρίσκονται στο ισόγειο μιας μονοκατοικίας. Με έξυπνο τρόπο έχουν καταλάβει το μεγαλύτερο χώρο του πεζοδρομίου, χρησιμοποιώντας μια σιδερένια καγκελόπορτα στην είσοδο του κατά τ’ άλλα κλεισμένου με νάιλον χώρου, που όταν τη διαβαίνεις έχεις την αίσθηση ότι μπαίνεις σε αυλή. Δεκάδες φυτά εσωτερικού χώρου σε τσίγκινες γλάστρες κρύβουν τη θέα από το δρόμο. Δεν είναι λοιπόν άσχημος ο χώρος, μόνο τα θερμαντικά σώματα θεωρώ ότι δεν επαρκούν (και δεν είμαι κανένας κρυουλιάρης), όμως αν προχωρήσετε στο βάθος τότε θα αντικρύσετε ένα πραγματικά πολύ όμορφο φωτεινό χώρο εστιατορίου, να τον προτιμήσετε.

Η πιο εντυπωσιακή πλευρά είναι η αριστερή, με μια σειρά από μεγάλα κάδρα με χτυπητά χρώματα με θέμα - τι άλλο; - τροφές και φαγητό. Ακριβώς απέναντι μια σειρά από τηγάνια (όχι κατσαρόλες) και στο βάθος δεξιά μια τουλάχιστον δεκάμετρη μπάρα, μάλλον διακοσμητική παρά λειτουργική, πιο πολύ κάβα παρά wine bar. Ακριβώς στο κέντρο μια φαντεζί (σαν επίχρυση) κολώνα με τον τυπικό μαυροπίνακα σε μια πλευρά της. Εδώ και ‘κει μερικά έπιπλα-αντίκες, θα τους άξιζε να αναδειχτούν περισσότερο. Επίπλωση με ρουστίκ ξύλινα τραπεζοκαθίσματα σε τόνους γκρίζου-λαδί, μάλλον στριμωχτά στον προθάλαμο (όπου επιτρέπεται το κάπνισμα), πολύ πιο αραιά στο (ωραίο) μέσα χώρο. Ωραία τραπεζομάντιλα και βολικά χάρτινα σουπλά. Προσοχή! Μην παραλείψετε μια επίσκεψη στις τουαλέτες, εδώ έχουμε εφαρμογή του ρητού «Σημασία έχει ο δρόμος», θα με καταλάβετε, όταν ανοίξετε την πόρτα προς τα εκεί.

Το σέρβις όπως και στο τηλέφωνο, σπιρτόζικο είναι ο πιο κατάλληλος χαρακτηρισμός, πάντα όμως στα όρια της ευπρέπειας. Σάββατο βράδυ και περασμένες 11 λογικό ήταν να είναι πια κουρασμένοι, μας εξυπηρέτησαν όμως άψογα και με το χαμόγελο.
Ήξερα ότι οι ΜΑΓΙΚΕΣ ΚΑΤΣΑΡΟΛΕΣ είναι μεν ταγμένες στη λεγόμενη αστική ελληνική κουζίνα, αλλά και ότι αρέσκονται να παίζουν με συνταγές και υλικά (πάντα ελληνικά και φρέσκα). Οι κριτικές των εμπίστων ήταν λίγες και σε βάθος χρόνου που δεν αποτύπωνε σαφές στίγμα της κουζίνας. Έτσι έριξα και μια ματιά στη φατσοσελίδα τους, για να ξέρω τι περίπου παίζει. Ο κατάλογος είναι δισέλιδος και ευσύνοπτος (σαλάτες, μεζέδες, κύρια), όμως η ποικιλία των υλικών απαιτεί προσεκτική μελέτη και πραγματικά αξίζει τον κόπο. Το δίδυμο στην κουζίνα (μάνα και γιος, αν κατάλαβα καλά το σερβιτόρο μας) δημιουργεί ένα σωρό πρωτότυπα πιάτα, ίσως όχι όλα το ίδιο επιτυχημένα, όμως αρκετά για να επισκεφθείς τις ΜΑΓΙΚΕΣ ΚΑΤΣΑΡΟΛΕΣ δεύτερη και τρίτη φορά.
Εγώ π. χ. θα ξανάπαιρνα σίγουρα το μιλφέιγ d’ Istanbul, με κριτσανιστό φύλο γιουφκά, πολύ καλής ποιότητας παστουρμά, λιωμένο λευκό τυρί και ντοματάκι με κρέμα balsamico, ένας 100% επιτυχημένος συνδυασμός. Αντιθέτως το σαχανάκι με σκληρό τυρί από την Πάρο έπασχε τόσο στο περιεχόμενο (το τυρί είχε πολύ «παλιωμένη» γεύση) όσο και στο πανάρισμα (πολύ έντονη η επίγευση ξηρών καρπών στο πανάρισμα) δεν μας ενθουσίασε, γιατί ούτε και η σος ντομάτας που το συνόδευε είχε τον απαιτούμενο δυναμισμό. Νοστιμότατα τα μοσχαρίσια μάγουλα (έχουν καταντήσει πιάτο της μόδας) μαγειρεμένα με κόκκινο κρασί με τη συνοδεία μαμαδίσιου πουρέ πατάτας, το ίδιο και το πιάτο με τα τρία ΤΡΑ (ΤΡΑχανότο με κομμάτια από νεαρό ΤΡΑγί μαγειρεμένα με κρασί TRAminer), απλά αξιοπρεπής η σαλάτα Ευρυτανίας με πρασινάδα, αχλάδι, προσούτο και καβουρντισμένο φουντούκι.

Γενικά οι ΜΑΓΙΚΕΣ ΚΑΤΣΑΡΟΛΕΣ δείχνουν να τολμούν, πράγμα που δεν είναι καθόλου κακό. Αν δεν σπάσεις αυγά, ομελέτα δε φτιάχνεις. Δυσάρεστες εκπλήξεις από υπερβολικά τολμηρά πειράματα στην κουζίνα μάλλον δεν έχετε να φοβάστε, οπότε επιτρέψτε στο εαυτό σας την πολυτέλεια του ρίσκου.
Απόδειξη κανονικά και με το νόμο, πληρωμή με κάρτα στο τραπέζι (λίγο πάνω από 50 ευρώ για όσα προανέφερα συν δύο ποτήρια ξινόμαυρο ροζέ Μπάρμπα Γιάννη). Για το ξεπροβόδισμα λικεράκι μαστίχας. Αν σας φέρει ο δρόμος και δε γουστάρετε ΑΡΙΣΤΟ, το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Μεζεδοπωλεία - Χολαργός, Αθήνα
Φεβ
04
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Είναι πολύ μεγάλη η Αθήνα, βρε παιδιά, πού να τα προλάβεις όλα! Επειδή επαγγελματικά ανεβοκατεβαίνω πολύ συχνά τη Μεσογείων, είχα αντιληφθεί τα τελευταία χρόνια, ειδικά από τότε που έφθασε το μετρό στην περιοχή, μια εντυπωσιακή αύξηση των κάθε είδους χώρων εστίασης πάνω κυριολεκτικά στη λεωφόρο, σε πείσμα θα ‘λεγε κανείς της ενόχλησης από την κυκλοφορία που δε σταματά ποτέ. Έτσι είχα κατά νου να επισκεφθώ, ευκαιρίας και παρέας δοθείσης, τη ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ. Τι διάβολο, 26 έμπιστοί μου την είχαν βαθμολογήσει κατά μέσο όρο με 3,5, κάποιο λόγο θα είχαν.

Με τα πολλά τα κατάφερα, και μάλιστα δύο φορές απανωτά, πράγμα σπάνιο για τις συνήθειές μου και δύσκολο αν λάβουμε υπόψη τη σχετικά μακρινή διαδρομή από τη Νέα Σμύρνη. Την πρώτη φορά ήταν ένα τραπέζι φίλων καλοφαγάδων, κάτι σαν βλάχικος γάμος με καμιά 25ριά συνδαιτυμόνες. Φάγαμε, ήπιαμε και κουβεντιάσαμε με τις ώρες. Αποχώρησα κακίζοντας τον εαυτό μου που, όπως και στα ΦΟΥΡΝΟΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ, τα οποία – ειρήσθω εν παρόδω – μοιάζουν πολύ με τη ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ (έχει δίκαιο ο φίλος VAGELIS που τα αποκαλεί τέκνα του ask4food), καθυστέρησα τόσο να επισκεφθώ αυτό το διαμαντάκι. Έτσι οργάνωσα καπάκι την επόμενη Παρασκευή dinner for four με ένα ζευγάρι φίλων που μένουν εκεί κοντά, αλλά στη ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ δεν είχαν πάει ακόμα, διότι ως γνωστόν repetitio est mater studiorum. Ήθελα αφενός να ξαναδοκιμάσω τα πιάτα που μ’ εντυπωσίασαν στην πρώτη επίσκεψη, αλλά και να δώσω μια ευκαιρία σε κάποια άλλα.

Η ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ (Μεσογείων 180) έχει το πλεονέκτημα του σχετικά άνετου (3,5 στα 10) παρκαρίσματος, ειδικά αν προνοήσετε να μπείτε στον παράδρομο της λεωφόρου μόλις περάσετε το Πεντάγωνο. Είναι στην ουσία η πρώτη γωνία του Χολαργού (και θα άξιζε να έχει μια πιο φωτεινή ταμπέλα). Λειτουργεί από το πρωί για μπρέκφαστ, καφέ ή ποτό μέχρι αργά το βράδυ. Ο χώρος είναι, όπως έγραψαν αρκετοί πριν από μένα, το καλύτερο που μπορούσε να γίνει. Ο μέσα χώρος στο ισόγειο, όπου καθίσαμε τη δεύτερη φορά, φιλοξενεί, μαζί με την κουζίνα και τις τουαλέτες, με το ζόρι μια ντουζίνα τραπέζια, είναι όμως γουστόζικος. Μεξικάνικα χρώματα (σκούρο φυστικί και κεραμιδί), πλακάκι λίγο πιο σκούρο από το ξύλο των τραπεζιών, φθηνή αλλά προσεγμένη διακόσμηση (παλιά εξώφυλλα περιοδικών, διαφημίσεις της δεκαετίας του ’60, γλαστράκια με φυτά, vintage φαναράκια) συν το ότι λεωφόρο ούτε βλέπεις ούτε ακούς δημιουργούν ένα συμπαθές σύνολο. Ο έξω χώρος, περιμετρικός σε σχήμα Γ και τεντοσκεπής, καταφέρνει όντως, χάρη στις ζαρντινιέρες με χαμηλότερα ή ψηλότερα φυτά στην πλευρά του κάθετου προς τη λεωφόρο δρόμου και με μια σταθερή τζαμαρία στο μέτωπο της Μεσογείων, να περιορίσει αισθητότατα την ηχορύπανση. Δύο πράγματα που μου έκαναν εντύπωση: ο τέλειος, αθόρυβος εξαερισμός στο μέσα χώρο, όπου ισχύει το no smoking, και το εξίσου τέλειο σύστημα θέρμανσης στον έξω χώρο με σωλήνες που διοχετεύουν φυσικό αέριο στα επιτοίχια θερμαντικά σώματα. Ας κλείσω τους επαίνους με την αναφορά στα ρουστίκ ξύλινα τραπέζια στο σωστό μέγεθος (πλαισιώνονται από τις γνωστές ψάθινες καρέκλες, pas mal) και τα καλής ποιότητας σερβίτσια και ποτηρικά.

Μένουν δύο ακόμα βασικά ατού: Στο σέρβις η ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ διαθέτει μια από τις καλύτερα οργανωμένες και συντονισμένες ομάδες της Αττικοβοιωτίας. Πανταχού παρόντες, ακούραστοι, ευχάριστοι, ο καθένας στο πόστο του, κυριολεκτικά αλάνθαστοι. Ειδικά στο μεγάλο τραπέζι με εντυπωσίασε η ρέγουλα στο σερβίρισμα, ούτε βολιώτικο μεζεδοπωλείο να ήταν. Μεγάλο ρόλο παίζει βέβαια και το γεγονός ότι οι δύο (νομίζω) ιδιοκτήτες κυκλοφορούν διαρκώς και ελέγχουν αν όλα βαίνουν καλώς.

Δεύτερο ατού η ποικιλία και η ποιότητα των εδεσμάτων. Όπως φαντάζεστε, πρόλαβα να δοκιμάσω το μισό κατάλογο (πλην θαλασσινών, για τα οποία επιφυλάσσομαι), έτσι θα παρεκκλίνω από το σύνηθες και θα σημειώσω ένα επαυξημένο top three της γεύσης: Στην τρίτη θέση ισοψηφούν οι δύο αλοιφές, δηλαδή η μελιτζανοσαλάτα, που κρατάει στο δόντι, και η τυροκαυτερή, που χάρη στην καπνιστή πάπρικα αλλάζει χρώμα και γεύση. Στη δεύτερη θέση το καρπενησιώτικο λουκάνικο με τραχανά και φέτα, δεν ξέρω αν το φτιάχνουν οι ίδιοι ή έχουν κάποιο μερακλή που τους προμηθεύει, είναι όμως η επιτομή του αυθεντικού ελληνικού λουκάνικου, και τα παστουρμαδοπιτάκια σε τριγωνικό σχήμα με γέμιση παρακαλώ μαρμελάδας ντομάτας, τόσο πρωτότυπα όσο και νόστιμα. Στην πρώτη θέση το ελαφρύ βραβείο στην κοτοτηγανιά mojito, με ρούμι και δυόσμο τόσο όσο, ενώ το βαρύ βραβείο πηγαίνει στα χοιρινά spare ribs πάνω σ’ ένα βουνό πατατοροδέλες και με εξαιρετικά ταιριαστή BBQ sauce. Τώρα που το θυμήθηκα: ειδικός έπαινος στις πατατόφλουδες με γιαούρτι, κυβάκια ντομάτας και φρέσκο κρεμμύδι.

Την πρώτη φορά αρκέστηκα στο (καλό) χύμα μοσχοφίλερο, τη δεύτερη όμως χτύπησα δύο ΝΗΣΟΣ Pilsner, αναμφίβολα η καλύτερη ελληνική μπίρα. Όσο για το επιδόρπιο, εγώ μηλοφικός, αλλά και μπανοφικός δεν είμαι, το ομολογώ. Πρώτη θέση λοιπόν χωρίς δεύτερη κουβέντα στη μους μακεδονικού χαλβά, αφρός που γλυκαίνει με δυο κουταλιές. Ο λογαριασμός δεν ξεπέρασε και τις δύο φορές (την πρώτη φορά ήταν fixed menu) τα 20 ευρώ, οπότε το 4 δίνεται δικαιωματικά.
Πραγματικά ελπίζω να μην περιμένατε το πράσινο φως του fratello (κατέβα από το άλογο, μεγάλε! ) για να επισκεφθείτε τη ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ. Σπεύσατε!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια