Loader

fratello

Κριτικές: 536
Μέλος από: Ιούλ 2008

Εμφάνιση:

05 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ευθύς εξαρχής ότι είναι σύμπτωση και όχι συνειδητή επιλογή, για να πάω κόντρα στο ρεύμα των κριτικών αυτών των ημερών μετά από επισκέψεις σε εστιατόρια στο πλαίσιο του dine Athens, αυτή η ταπεινή κριτική για ένα μαγαζάκι όμοιο με χιλιάδες άλλα της πρωτεύουσας. Άλλωστε το δικό μου λιθαράκι στο εν λόγω event δεν θα αργήσει να δημοσιευτεί.
Μεζεδοπωλείο με το όνομα ΠΛΕΙΑΔΕΣ υπήρχε που λέτε παλαιότερα και για αρκετά χρόνια στην κοντινή οδό Τρώων, την λεωφόρο φαγάδικων στα Πετράλωνα. Το τωρινό μαγαζί είναι, αν κατάλαβα καλά, η διάδοχη κατάσταση, δεν ξέρω όμως αν άλλαξε απλά ο τόπος λειτουργίας ή και η διεύθυνση, το αφήνω αυτό να το διερευνήσει ξέρετε ποιος. Εγώ βρέθηκα εκεί με το έτερον ήμισυ Κυριακή μεσημέρι μετά από μια υπέροχη βόλτα στο κέντρο της πόλης, αφού φάγαμε πόρτα στο ΣΤΕΚΙ ΤΟΥ ΗΛΙΑ και βρήκαμε το ΔΙΟΜΑΤΑΡΗ κλειστό. Είχαμε βάλει πλώρη για το KREAS, όμως ακριβώς δίπλα είδαμε τη στενή είσοδο με την επιγραφή ΠΛΕΙΑΔΕΣ και, επειδή δεν τρελαινόμαστε αμφότεροι για κρεοφαγία, είπαμε να το δοκιμάσουμε. Δεν έκανα καν τον κόπο να ψάξω στο a4f για κριτικές, ούτως ή άλλως όμως οι 28 προηγούμενες κριτικές, που δεν τις εμφανίζει η εφαρμογή για κινητό, έχουν πάρει σύνταξη λόγω 30μηνίας. Ας ξαναβάλουμε λοιπόν τις ΠΛΕΙΑΔΕΣ στο στερέωμα.
Θα ξεκινήσουμε από την αυλή: Μικρή, στενόμακρη, συμπαθητική, ήσυχη, χωρίς πολύ πράσινο, όχι πάνω από πέντε, έξι τραπέζια, ωραία ξύλινα ρουστίκ με ακανόνιστη επιφάνεια και νερά σαν να έχεις κόψει φέτα από κορμό μεγάλου δένδρου. Ο μέσα χώρος, στην ουσία δύο δωμάτια γεμάτα με μεγάλες παρέες όλων των ηλικιών, που επισκέφθηκα αναγκαστικά για να πληρώσω με κάρτα, δημιουργεί μια σχετική αντίθεση ως προς το περιβάλλον, καθώς είναι μάλλον σκοτεινός, με σκούρα επίπλωση, πιο σοβαρός από αυτό που θα περίμενε κανείς. Είναι όμως ψηλοτάβανος και με μάλλον καλό εξαερισμό. Το σέρβις απόλυτα ικανοποιητικό. Νέα παιδιά, σβέλτα και χαμογελαστά, με απροσποίητο ενδιαφέρον για το αν ο πελάτης έμεινε ευχαριστημένος.
Στα της κουζίνας τώρα. Σίγουρα στις ΠΛΕΙΑΔΕΣ δεν θα έρθεις περιμένοντας να σε αφήσει με ανοικτό το στόμα η τέχνη του μάγειρα. Ο κατάλογος είναι, και καλά κάνει, σχετικά περιορισμένος, ωστόσο καλογραμμένος και με αστερίσκο δίπλα στα εδέσματα που περιλαμβάνονται στις τρεις ποικιλίες – μικρή, μεσαία και (πολύ) μεγάλη – που δείχνουν να είναι το σουξέ του μαγαζιού. Αυτά που δοκιμάσαμε εμείς ήταν μετρίως αποδεκτά: Μια παντζαροσαλάτα του εμπορίου επιδέξια αρτυμένη, ένα μπουγιουρντί με δύο είδη τυριών (φέτα και κάποιο τσιχλωτό κίτρινο τυρί) και λίγη ντομάτα, που θα έπρεπε να είναι πιο πικάντικο, μια μελιτζάνα ψητή με τυρί και ντομάτα, το καλύτερο από τα τέσσερα πιάτα, και μία μερίδα ντολμάδες «τούρκικοι», δηλαδή γιαλαντζί. Εδώ σφυρίχτηκε φάουλ, γιατί επρόκειτο εμφανώς για ντολμάδες του κουτιού που, όπως και τα δύο προηγούμενα πιάτα, περιχύθηκαν με λαδολέμονο και μπήκαν στα μικροκύματα. Εύκολη λύση, όχι όμως η καλύτερη. Ήπιαμε το μοναδικό τσίπουρο που διέθετε το κατάστημα, ευτυχώς Αποστολάκη, ένα από τα καλύτερα, και ακόμα πιο ευτυχώς, το επιδόρπιο κέρασμα, χειροποίητο μωσαϊκό, ήταν φρεσκότατο και νοστιμότατο. Παρέλειψα να αναφέρω ότι το εμφιαλωμένο νερό προσγειώθηκε με το «καλημέρα σας» στο τραπέζι.
Οι τιμές, γύρω στα 8 ευρώ οι περισσότεροι μεζέδες και από 29 έως 49 οι τρεις ποικιλίες που προανέφερα, είναι χωρίς αμφιβολία υψηλές σε σχέση με την ποιότητα των προσφερομένων. Αν ξαναπήγαινα λοιπόν στις ΠΛΕΙΑΔΕΣ, που δεν το βλέπω και πολύ πιθανό, θα επέλεγα να δοκιμάσω μια ποικιλία κρεατικών, για μια μεγάλη παρέα φαντάζομαι ότι θα ήταν το καλύτερο και οικονομικότερο.

25 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος, γιατί πράγματι δεν έχω πολλά να πω. Η ΒΙΛΛΑ ΜΑΡΙΕΤΤΑ λοιπόν, μια μονοκατοικία σ’ έναν ήσυχο δρόμο του Αλίμου, παράλληλο προς την παραλιακή, μετατράπηκε από μπυραρία σε παμπ, ουσιαστικά δηλαδή μάλλον μετονομάστηκε, γιατί μεγάλες αλλαγές δεν είδα, σε O’ CANTO PUB. Εύκολα θα το βρείτε, δύσκολα (6 στα 10) θα παρκάρετε, περνώντας όμως την πόρτα του κήπου θα φτιάξει αμέσως η διάθεσή σας. Σας υποδέχεται ένας μεγάλος καταπράσινος κήπος που αγκαλιάζει το οίκημα, με τα γνωστά βαριά ξύλινα τραπέζια και πάγκους με στηρίγματα για την πλάτη, δεν υπάρχει καλύτερη πρόταση για τις ζεστές νύχτες, που δεν είναι και λίγες στην πρωτεύουσα.
Και ο μέσα χώρος όμως δε θα σας αφήσει δυσαρεστημένους. Ίδια επίπλωση, με την προσθήκη καναπέδων περιμετρικά, ατμόσφαιρα ελληνικής παμπ (σε βεριτάμπλ ιρλανδέζικη δεν με αξίωσε ακόμα ο θεός να πιω τη μπύρα μου), αρκετή φασαρία, σε σημείο που μετά βίας ακούγεται η πολύ ωραία μουσική που παίζουν, και το κάπνισμα δυστυχώς να επιτρέπεται. Καλός ο εξαερισμός, δε λέω, όμως αυτή η διαιώνιση κακών συνηθειών δεν υποφέρεται. Το σέρβις πάντως εξαιρετικά φιλικό, γρήγορο, όπως πρέπει. Νεράκι κρύο σε μπουκάλι γυάλινο και στο τέλος κέρασμα γλυκό χειροποίητο ή και λικεράκι, πάρα πολύ ωραία.
Σε μέρη σαν το O’ CANTO PUB δεν έρχεσαι βέβαια να μελετήσεις εμβριθώς τον πολυσέλιδο κατάλογο, να ανταλλάξεις απόψεις με τον μετρ και να συμβουλευθείς τον σομελιέ πριν δώσεις την παραγγελία. Ο κατάλογος (υπάρχει και στο διαδίκτυο, αν θέλετε να πάτε διαβασμένοι) είναι τέσσερις σελίδες όλος κι όλος, δύο για το στομάχι και δύο για το λαρύγγι. Η ποικιλία στις μπύρες οριακά ικανοποιητική, δεν θα σκαλώσετε πουθενά, ούτε όμως θα μπείτε στον πειρασμό να παραγγείλετε μια άγνωστη μάρκα, γιατί απλά κι ωραία δεν υπάρχουν τέτοιες. Εγώ είμαι πιστός οπαδός της καπνιστής Schenkerla, που είναι πραγματικά κρίμα το ότι δεν προσφέρεται βαρελίσια, μιλάμε για σαφώς διαφορετική, θεϊκή γεύση.
Στα φαγητά, είτε ατομικά είτε στη μέση για όλους, χρειάζεται εγκράτεια, γιατί οι μερίδες, ειδικά οι ποικιλίες, είναι υπέρ-χορταστικές. Για το ξεκίνημα θα σας συστήσω οπωσδήποτε μια τραγανή σαλάτα cobb (εκτός αν απεχθάνεστε το blue cheese) με ντοματίνια, ψιλοκομμένη γαλοπούλα, μπέικον και αβοκάντο, τα spring beer rolls, φλογέρες δηλαδή, που παίρνουν όλοι, και μια πατάτες country (όχι χεράτες, αλλά καλής ποιότητας και καλοτηγανισμένες) με cheddar και μπέικον. Το O’ CANTO PUB έχει ωραία ντιπάκια! Αγαπημένα μου το bourbon, guacamole και το τόσο όσο καφτερό ranchera. Στη συνέχεια και ανάλογα με το μέγεθος της παρέας και της πείνας είτε θα πάρετε μια ποικιλία μπύρας, δηλαδή κρεάτων, είτε, ακόμα καλύτερα, μια ποικιλία λουκάνικων, και τα δύο στα 15 ευρώ. Αν πάλι δεν μπορείτε χωρίς αμερικανιά, βάλτε ένα διπλό american burger στη μέση και δώστε του να καταλάβει.
Ο λογαριασμός σ’ αυτά τα μαγαζιά είναι 50 – 50, όσο δίνεις δηλαδή για φαγητό τόσο, ή και λίγο περισσότερο, δίνεις για ποτό, γύρω στα 20 ευρώ το άτομο. Το O’ CANTO PUB έχει πάρει ήδη τόσες πολλές επαινετικές κριτικές και δεν έχει ανάγκη τη δική μου συνηγορία για να το επισκεφθείτε. Ωραία, χαλαρή ατμόσφαιρα, τίμιες γεύσεις, καλούτσικη ποικιλία σε μπύρες, τι άλλο να ζητήσεις. Ευκαιρίας δοθείσης λοιπόν, ειδικά το καλοκαιράκι, δώστε του μια ευκαιρία.

19 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Αν αρχίσω την κριτική μου για το ΜΑΝΤΡΙ διερωτώμενος σαν τον Άμλετ «Να πάει κανείς ή να μην πάει;» η απάντηση είναι σαφής: Να πάει, αλλά υπό όρους. Και εξηγούμαι πάραυτα:
Να πάει αν του αρέσουν τα μαγαζιά με θέα και έχει εξαντλήσει τον κατάλογο των χώρων με θέα στην Ακρόπολη ή το Σαρωνικό. Η θέα από το ΜΑΝΤΡΙ δεν σου κόβει την ανάσα, είναι όμως ενδιαφέρουσα. Με το φως της ημέρας έχεις όλη τη νότια Αθήνα με τη θάλασσα στο βάθος στο πιάτο, με το φως της νύχτας χαζεύεις τα φώτα των πλοίων και των αεροπλάνων που προσεγγίζουν την πρωτεύουσα.
Να πάει αν διαθέτει αξιόπιστο GPS και αφού έχει διαβάσει προσεκτικά τα όσα σωστά έχει γράψει η φίλη ram στη δική της κριτική. Εκτός κι αν είναι σαδομαζοχιστής με γεμάτο ρεζερβουάρ βενζίνης στην τετρακίνητη τζιπάρα του. Από τη στιγμή που θα εγκαταλείψει την κεντρική λεωφόρο Κύπρου που διασχίζει την Αργυρούπολη δεν θα χρειαστεί πάνω από μια ώρα για να φθάσει ρωτώντας περίοικους και σκυλιά για το δρόμο. Θα τον αποζημιώσει όμως το άνετο πάρκινγκ (άνευ βαθμολογίας τύπου «τόσα στα 10», δεν τίθεται θέμα).
Να πάει, ειδικά Σαββατοκύριακο, μόνον εφόσον έχει προνοήσει για κράτηση με υποσημείωση «παρακαλώ στον έξω χώρο», γιατί διαφορετικά το πλεονέκτημα της θέας ενδέχεται να ακυρωθεί, άσε που μπορεί να πέσει σε εκδήλωση – γάμος, βαφτίσια, δεξίωση – και να φάει πόρτα.
Να πάει, τέλος, εφόσον είναι ορκισμένος κρεατοφάγος, στο ΜΑΝΤΡΙ ούτε ψαρονέφρι δεν υπάρχει στον κατάλογο. Η ονομασία της επιχείρησης είναι άλλωστε δηλωτική της φιλοσοφίας της.
Δίνει λοιπόν ο καλός θεούλης και στρίβετε κάποτε στην οδό Βαρδουσίων (άλλο σημαδιακό και τούτο) της πέρα Αργυρούπολης, Άνω Γλυφάδας ή Τερψιθέας, διαλέγετε αυτό που σας βολεύει. Τέτοια μαγαζάρα στην άκρη του πουθενά σίγουρα δεν μπορείτε να φανταστείτε. Το όνομα ΜΑΝΤΡΙ μόνο ως homage στο παρελθόν μπορώ να το φανταστώ, αφήνω συνειδητά ανοικτό πεδίο δόξης λαμπρό για το φίλο μας ξέρετε ποιον, να ανατρέξει την διαδρομή της ύπαρξής του μέχρι την εποχή του Καραϊσκάκη. Πραγματικά θα ήθελα να ‘ξερα κατά πόσο είναι 100% νόμιμη το κατασκεύασμα, γιατί οικοδόμημα δεν είναι. Η μεταλλική αψιδοκατασκευή με ημιπολύτιμους λίθους στην είσοδο ολίγον κιτς, αλλά την περνάτε γρήγορα και βρίσκεστε σε ένα χώρο με πολύ γυαλί και ξύλο, ολίγη ψάθα και ακόμα λιγότερο τσιμέντο. Ωραίο είναι, δεν μπορώ να πω, με τα τραπέζια τοποθετημένα αραιά και – δυστυχώς – μικρές και αφρόντιστες τουαλέτες.
Υποδοχή επαγγελματική, προσωπικό επαρκές και εκπαιδευμένο, τραπέζια καλοστρωμένα με art de la table που φέρνει σαφώς σε χώρο συνεστιάσεων, αμέσως νεράκι Υμηττού σε γυάλινο μπουκάλι, από κοντά και ο κατάλογος, δύο σελίδες όλος κι όλος, πράγμα που επίσης δεν είναι κακό, οι επιλογές είναι υπεραρκετές για ναό κρεοφαγίας.
Η κουζίνα δεν πρόκειται να σας συναρπάσει, αν οι προσδοκίες σας έχουν ανέβει σε επίπεδο BASE GRILL, φροντίστε να τις κατεβάσετε. Όπως έχουν γράψει και οι προλαλήσαντες, αυτό που πραγματικά αξίζει είναι τα παϊδάκια όλα τα υπόλοιπα μέτρια, δηλαδή κοκορέτσι σωστά φτιαγμένο αλλά κρύο και η προβατίνα σκέτη απογοήτευση, σε κάνει να αναπολείς το ΓΑΒΡΙΛΗ στον Κουβαρά. Το αρνίσιο κότσι κάτι έλεγε, όμως και αυτό ήρθε χλιαρό, η απόσταση από το πάσο ως τα τραπέζια είναι προφανώς μεγάλη για το σέρβις. Τα υπόλοιπα – σαλάτες, κολοκυθάκια, αλοιφές και λοιπά ορεκτικά – μέτρια, (σαν) του εμπορίου. Τιμητική εξαίρεση η μελιτζάνα στο πήλινο. Καλούτσικο κόκκινο χύμα κρασί Νεμέας, κέρασμα ανάλογα με το πώς θα σας κόψει ο σερβιτόρος σας, από παγωτό μέχρι γιαούρτι με μέλι, πάρτε μια κουταλιά και σταματήστε μετά καλύτερα για γλυκό στην Αργυρούπολη.
Ο λογαριασμός γύρω στα 20 ευρώ το άτομο, συνολικά σίγουρα όχι μια ανεπανάληπτη εμπειρία, αλλά για μια φορά pas mal. Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ουκ έχω.

08 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Για να πάει καλά σε όλους η καινούρια χρονιά, θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος. Η επίσκεψη στη STOFFA πραγματοποιήθηκε λίγες μέρες πριν την αλλαγή του χρόνου, παρέα με ένα φιλικό ζευγάρι. Η αναζήτηση του εστιατορίου, ανάμεσα στην Τατοΐου και τη Λεωφόρο Κηφισιάς, πολύ κοντά στο σταθμό του ηλεκτρικού, δεν ήταν δύσκολη. Απροσδόκητα εύκολη υπόθεση και η στάθμευση (4 στα 10), πολλές διαθέσιμες θέσεις και στις δύο πλευρές του δρόμου, οι παρκαδόροι που απασχολεί η STOFFA δεν χρειάστηκαν.
Μπαίνοντας διασχίσαμε τη μεγάλη αυλή, όπου θυμήθηκα παλαιότερες επισκέψεις στον ΤΣΑΛΑΒΟΥΤΑ, μια από τις ιστορικές κηφισιώτικες ταβέρνες που λειτουργούσε επί δεκαετίες στη θέση αυτή. Πραγματικά υπέροχη αυλή, αποτελεί μόνη της λόγο για μια επίσκεψη.
Η κεντρική αίθουσα ήταν εξίσου εντυπωσιακή, ωραιότατα διακοσμημένη και πολύ σωστά φωτισμένη. Στο πάτωμα και την επίπλωση κυριαρχεί το ξύλο, στους τοίχους το τούβλο. Η διάταξη των τραπεζιών αρκετά στριμωχτή, αν προνοήσετε για κράτηση φροντίστε να ζητήσετε τραπέζι στα περιμετρικά σεπαρέ, θα είστε σαφώς πιο άνετα. Η πελατεία κλασική κηφισιώτικη επίσης, στα Β. Π. κυκλοφορεί εμφανώς ακόμα πολύ χρήμα. Εντυπωσιακή η στενόμακρη μπάρα, σαν πολύχρωμο γυάλινο τείχος, που φιλοξενεί όσους θέλουν να δοκιμάσουν ένα από τα κοκτέιλ του ειδικού καταλόγου. Το προσωπικό πολυπληθές και καλά προπονημένο, κηφισιώτικης κοπής κι’ αυτό, λειτουργούσε κάτω από το αεικίνητο βλέμμα της διεύθυνσης και ανταπεξήλθε καλά στα καθήκοντά του.
Μέχρι εδώ τίποτε το αρνητικό, business as usual, που θα ‘λεγε η φίλη μου η Tzia. Το εμφιαλωμένο νεράκι αναμενόμενο, το ψωμάκι με τα απαραίτητα ντιπάκια επίσης. Απογοητευτικό ήταν το ξεκίνημα: Τυροκροκέτες χωρίς να ακούγεται κάποιο καλό τυρί και υπέρ-τηγανισμένες ή -φριταρισμένες, αν μου επιτρέπετε το νεολογισμό, ακολουθώντας το σύστημα που νομίζω ότι λάνσαρε ο Aboutspy θα έδινα βαθμό 2/4. Ίδιο βαθμό και στην πολλά υποσχόμενη τραγανή πράσινη σαλάτα με φιλέτο μόσχου και φουά γκρα. Το φιλέτο δεν το είχε τσιγκουνευτεί ο μάγειρας, μόνο που το είχε «ψήσει» στο όριο του rare, ακόμα κι εγώ που δεν έχω πρόβλημα δεν πήρα δεύτερο κομμάτι. Μου έκανε εντύπωση η απουσία αντίδρασης του σερβιτόρου όταν μάζεψε το πιάτο. Πάντως, δύο μέρες πριν την κοπή της βασιλόπιτας, ήμουν ο τυχερός που του έτυχε το μοναδικό κομματάκι φουά γκρα, σε μέγεθος κέρματος των 2 σεντ, που ανιχνεύτηκε στη σαλάτα.
Στα κύρια πήγαμε καλύτερα. Πιο τυχερή απ’ όλους η καλή μου, που αποφεύγει το κρέας, προτίμησε το ριζότο με τρούφα και το καταευχαριστήθηκε. Οι υπόλοιποι επιλέξαμε κρεατικά: Μια μοσχαρίσια μπριζόλα τεραστίων διαστάσεων, που ο φίλος μας είχε ευτυχώς τονίσει να είναι «πολύ καλά» ψημένη, άσχετο αν δεν κατάφερε να την τελειώσει, και ένα κρεμαστό κοντοσούβλι, hanger steak που λέμε στο χωριό, το οποίο παρατηρώ ότι διαδίδεται όλο και περισσότερο. Εγώ αποφάσισα να χορέψω το χορό του πολέμου, παρήγγειλα μια tomahawk και της έδωσα να καταλάβει. Σε όλα τα πιάτα με κρέας παρατήρησα πάντως απουσία φαντασίας στη γαρνιτούρα.
Με δύο από τους τέσσερις σε πρόγραμμα αντιβίωσης περιοριστήκαμε σε coca cola και δύο ποτήρια (μέτριο) μοσχοφίλερο. Μέτρια και τα δύο γλυκά του τέλους, αποδομημένο μιλφέιγ και μηλόπιτα. Ο λογαριασμός πρέπει να ξεπέρασε τα 120 ευρώπουλα (άλλος πλήρωσε, ευχαριστώ Αλέξανδρε). Αν θα ξαναπήγαινα; Στην αυλή ίσως, στη χειμωνιάτικη αίθουσα σε καμία περίπτωση. Βγήκαμε καπνιστοί. Δεν το συνηθίζω, όμως αυτή τη φορά έκανα φεύγοντας τα παράπονά μου στο μετρ/ιδιοκτήτη. Η απάντηση: «Δεν μπορούμε διαφορετικά, χάνουμε πελατεία. Αν μας το είχατε πει κατά την κράτηση, κάτι θα μπορούσε να γίνει. » Αναρωτιέμαι τι. Είναι κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον απρεπές να ρίχνουμε το φταίξιμο για τη μη τήρηση του νόμου στους απροσάρμοστους/ανάγωγους πελάτες. Συμπτωματικά πέρασα μετά την Πρωτοχρονιά τέσσερις μέρες στα ορεινά του νομού Τρικάλων. Φίλοι Κηφισιώτες, οι βλαχοσαρακατσαναίοι διδάσκουν σωστή συμπεριφορά. Όπου κι αν καθίσαμε για φαγητό ή ποτό, όποιος δεν μπορούσε αλλιώς, έπαιρνε την άγουσα για έξω, με θερμοκρασία στους πολλούς μείον του μηδενός. Μπράβο Τρίκαλα!

14 Δεκ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Επιστροφή στα πάτρια εδάφη: Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ (εκ του Μπουρνόβας, ένα από τα πλουσιότερα παραλιακά προάστια της Σμύρνης) απέχει μισή ωρίτσα με τα πόδια από την κεντρική πλατεία της Νέας Σμύρνης, βρίσκεται όμως κι αυτή σε μια άνετη, κυκλική πλατεία στην Άνω Νέα Σμύρνη, γνωστή στους ντόπιους ως πλατεία Άνοιξης. Θα μπορούσε να λέγεται και πλατεία Μπουρνοβαλιάς, η κοσμοσυρροή που γίνεται τις περισσότερες ώρες και μέρες στο γωνιακό κεμπαπτζίδικο θα το δικαιολογούσε απόλυτα. Πρόκειται σαφώς για ένα (πολύ καλό) μαγαζί γειτονιάς, που έχει αναπτύξει σχέσεις καλής γνωριμίας έως φιλίας με τους τακτικούς πελάτες του, αν και φαντάζομαι ότι το εξαιρετικό κεμπάπ του προσελκύει και κόσμο από την ευρύτερη περιοχή. Εύκολα θα το βρείτε, εύκολα θα παρκάρετε (3 στα 10, ας μην υπερβάλλουμε) και εύκολα θα σας τακτοποιήσουν σ’ ένα βολικό τραπέζι, ακόμα κι αν δεν έχετε κάνει κράτηση, την οποία θα συνιστούσα για μεγάλες παρέες.
Δύο πράγματα θα σας εντυπωσιάσουν: αφενός η καθαριότητα σε τραπέζια και σερβίτσια, αλλά και στις εξαιρετικά φροντισμένες τουαλέτες, εκεί όπου κερδίζει τη μάχη των εντυπώσεων κάθε συνοικιακό μαγαζί που σέβεται το όνομά του, αφετέρου η σβελτάδα, ακρίβεια, ευγένεια και ο επαγγελματισμός του προσωπικού, νικούν κατά κράτος τα μαγαζιά της κεντρικής πλατείας.
Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ είναι, όπως είπαμε, γωνιακή και ελαφρά στενόμακρη. Ο μέσα χώρος, με κρεμ χρώματα, ακάλυπτο τούβλο και την ψησταριά στο βάθος, είναι πιο μικρός, ο έξω χώρος, περιφραγμένος με νάιλον και τζαμαρία, αισθητά μεγαλύτερος. Το σύνολο είναι πολύ φωτεινό, η διακόσμηση αναμενόμενη, με κυρίαρχη μια αφίσα της παλιάς πατρίδας. Επίπλωση και διαρρύθμιση η κλασική της ελληνικής ταβέρνας. Δύο πράγματα ωστόσο με ενοχλούν: Στον έξω χώρο, που θεωρείται αίθριο, επιτρέπεται το κάπνισμα, κι ας υπάρχουν οικογένειες με παιδιά, ενώ τα ηχεία είναι ή κακοτοποθετημένα ή κακορυθμισμένα, ή και τα δύο, με αποτέλεσμα, ειδικά σε ώρες αιχμής, να δημιουργούν μάλλον βαβούρα παρά ευχαρίστηση. Τέλος πάντων, στη ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ δεν θα έρθεις για να κάτσεις με τις ώρες, περνώντας από τα πρώτα στα δεύτερα κι από ‘κει στα κυρίως, μετά στο επιδόρπιο πριν το λιμοντσέλο. Θα έρθεις για να φας σχετικά λιτά και να φύγεις χορτάτος, έχοντας πληρώσει όχι πάνω από 15 ευρώπουλα το άτομο. Αν μάλιστα εκμεταλλευθείτε τη δυνατότητα να παραγγείλετε μισές μερίδες, μπορείτε να δοκιμάσετε περισσότερες γεύσεις και να πληρώσετε περίπου τα ίδια ή λιγότερα. Αν πάλι είστε μεγάλη παρέα, οι τεράστιες σαλάτες και οι king size πιατέλες με ποικιλίες κρεατικών θα σας μαγέψουν. Vfm 4 ντοματάρες χωρίς δεύτερη συζήτηση.
Ο φροντισμένος στενόμακρος κατάλογος χωρίζεται σε «ορεκτικά» (συστήνω τυροπιτάρια, λαχματζούν, μελιτζανοσαλάτα αγιορείτικη και παστουρμαδοπιτάκια με υλικά ΜΙΡΑΝ), «σαλάτες» (δοκιμάστε αυτή του μαγαζιού, αλλιώς περάστε στο παρασύνθημα), «μερίδες» (οπωσδήποτε σις μοσχάρι, κεμπάπ και αρναούτ τζιερ, δηλαδή συκώτι κομμένο σε μπουκίτσες), «καλαμάκια» (βολικά για να δοκιμάσετε διάφορες γεύσεις) και «τυλιχτά». Ανάμεσα στα ποτά ξεχωρίζουν κρασιά από Σάμο, Νεμέα και Ζίτσα, ειδικά τα τελευταία τα σπάνε.
Τα πολλά λόγια είναι φτώχια: Αν σας φέρει ο δρόμος, αν θέλετε κάτι αλλιώτικο από τα τετριμμένα της κεντρικής πλατείας, αν εκτιμάτε φιλική συμπεριφορά και φιλικές τιμές, δώστε στη ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ μια ευκαιρία. Θα γίνει στέκι σας!
Με την ευκαιρία εύχομαι σε όλους τους καλοφαγάδες του a4f καλές γιορτές και συνιστώ εγκράτεια -: ) Ελπίζω ακόμα ο καινούριος χρόνος να διώξει τα σύννεφα βαρεμάρας που σκιάζουν τον ουρανό του πάλαι ποτέ σούπερ κεφάτου μπλογκ μας. ΙΩΓΙΑΝΝΗ welcome back!

26 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Σήμερα θα ακολουθήσω την τακτική «Τα πολλά λόγια είναι φτώχια», θα σας πω όσα μπορούν και χρειάζεται να ειπωθούν για ένα ψητοπωλείο και θα αφήσω τα υπόλοιπα σε σας.
Ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ είναι από πλευράς ποικιλίας πιάτων και ποιότητας παρασκευής το καλύτερο ίσως ψητοπωλείο της Αθήνας – τόσο απλά κι αληθινά. Το 4 Χ 4 το κερδίζει με το σπαθί του, κρινόμενο και συγκρινόμενο βέβαια με ομοειδείς επιχειρήσεις. Πολύ κεντρικό, κατεβαίνοντας τη Σόλωνος στρίβετε δεξιά στη Χαριλάου Τρικούπη και το βλέπετε μπροστά σας στα 20 μέτρα, στην αριστερή πλευρά του δρόμου, σε μια εσοχή που σε συνδυασμό με μια ξύλινη εξέδρα που έχουν φτιάξει δημιουργεί ένα γουστόζικο χώρο με ξύλο και πέτρα που μπορεί να φιλοξενήσει, μαζί με τον περιορισμένο εσωτερικό χώρο, όπου και η ψησταριά, οι τουαλέτες κτλ., γύρω στα 20 με 25 άτομα. Είναι ιδιαίτερα ωραίο όταν έχει σουρουπώσει, πέραν τούτου βέβαια το μεγαλύτερο μέρος του τζίρου γίνεται μέσω delivery. Αν ανοίξετε την «ιστοσελίδα» του μαγαζιού (στο fb τα πράγματα είναι καλύτερα) θα δείτε σε μια σελίδα τον κατάλογο και σε μια δεύτερη σελίδα τη φόρμα επικοινωνίας/παραγγελίας. Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσαμε. Το σέρβις τους είναι πάντως άπαιχτο στην ταχύτητα – και ευγενέστατο.
Εγώ λόγω του ότι η δουλειά μου είναι πολύ κοντά έχω δοκιμάσει σχεδόν όλο τον κατάλογο, ο οποίος χωρίζεται στις ενότητες «Ορεκτικά», «Ποικιλίες», «Burgers», «Σαλάτες», «Τυλιχτά ή σάντουϊτς», «Με το κομμάτι» και «Μερίδες». Πριν προχωρήσω στο παρασύνθημα, να σας πω ότι στον ΠΡΙΓΚΙΠΑ θα βρείτε πέραν των αναμενομένων και κρέας από μαύρο χοίρο, προβατίνα (Τυρνάβου) και βουβάλι Κερκίνης. Θα βρείτε όμως και χέλι φιλέτο καπνιστό, πέστροφα φιλέτο όπως και χορτοφαγικό μπιφτέκι. Ο κιμάς του (ανάμεικτος χοιρινό + μοσχαρίσιο και ζυμωμένος με βουβαλίσιο γάλα) είναι τόσο νόστιμος όσο και αφράτος, για τα υπόλοιπα «συνηθισμένα», δηλαδή χοιρινό, πανσέτα, κοτόπουλο και λουκάνικο Τζουμαγιάς τα λόγια περιττεύουν.
Αν παραγγείλετε με delivery θα σας καταπλήξει, όπως είπα, η ταχύτατη εξυπηρέτηση. Αν φάτε στο μαγαζί όμως, θα σας εκπλήξει ευχάριστα η πλούσια και μερακλίδικη εμφάνιση όλων ανεξαιρέτως των πιάτων. Επίπεδο πολύ καλής ελληνικής ταβέρνας, καμιά σχέση με τα πολυφορεμένα, βαριεστημένα σουβλατζίδικα της γειτονιάς.
Ας έρθουμε στο σύνθημα λοιπόν. Δεν έχω δοκιμάσει ούτε ένα πράγμα που θα το βαθμολογούσα κάτω από το «εξαιρετικό». Με ξέρετε ότι στους επαίνους μου λειτουργώ κάπως ανορθόδοξα, μην εκπλαγείτε λοιπόν που ως πρώτο must order θα αναφέρω την πολίτικη σαλάτα. Την φτιάχνουν όπως ακριβώς πρέπει, με ψιλοκομμένο λάχανο, καρότο, σέλινο, σκορδάκι και πιπεριά Φλωρίνης, και συνοδεύει ιδανικά ό, τι άλλο παραγγείλετε. Δεύτερα στη σειρά τα κεμπάπια Φλώρινας (= σουτζουκάκια Θεσσαλονίκης), μπορείτε να πάρετε, όπως σε όλα τα πιάτα, μικρή (= 5 τεμάχια) ή μεγάλη (= 10 τεμάχια) μερίδα. Συνοδεύονται με μπούκοβο και αϊβάρ, αυτό που στην πατρίδα μου λέμε πάπρικα, δηλαδή ήπια καυτερή αλεσμένη ψητή πιπεριά Φλωρίνης με ίχνος μελιτζάνας. Τρίτο το βουβαλίσιο μπιφτέκι (4 € το ένα, 7½ τα δύο τεμάχια), όπως τα περιέγραψα πιο πάνω. Στις επόμενες θέσεις η αυθεντική ρωσική σαλάτα, το Balkan chilly burger, η πέστροφα και το χέλι, αμφότερα κατά προτίμηση σε σάντουϊτς με μπαγκέτα.
Είτε μόνος σας είτε – καλύτερα – με παρέα, είτε στο χώρο σας είτε – καλύτερα – στο χώρο του, ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ περιμένει να σας προσφέρει γεύσεις μακεδονίτικες – πολίτικες έναντι το πολύ 10 με 12 ευρώ το άτομο. Σπεύσατε!

20 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ας ξεκινήσουμε με τη χρήσιμη πληροφορία της ημέρας: Το ΣΚΟΥΜΠΡΙ δε βρίσκεται στη Δράκου 12, όπως αναφέρεται στο site, αλλά στο νούμερο 14, πρέπει δηλαδή να περάσεις στην απέναντι πλευρά της οδού Δημητρακοπούλου. Δεδομένου ότι η Δράκου είναι αριστερά και δεξιά γεμάτη κάθε είδους μαγαζιά, εγώ ομολογώ ότι μπερδεύτηκα, νόμισα ότι το μαγαζί είχε κλείσει πριν προλάβω να το επισκεφθώ.
Η αρχική εντύπωση καθ’ όλα θετική. Φωτεινό τόσο όσο, με το λευκό να κυριαρχεί στα τραπέζια και το γκρι σιέλ στα καθίσματα και τους τοίχους. Διακόσμηση χωρίς πολλά πολλά, φροντισμένη. Χώρος στενόμακρος, μάλλον μεγάλος για κατάστημα που ειδικεύεται στο ψάρι, με την ανοικτή κουζίνα, χωρίς μυρουδιές, στο βάθος αριστερά, στην άλλη μεριά οι πολύ καθαρές τουαλέτες. Μου άρεσαν οι πάγκοι-καναπέδες αριστερά και δεξιά της αίθουσας, πραγματικά πολύ αναπαυτικοί. Έχει και κάποια τραπέζια έξω.
Υποδοχή, και ξεπροβόδισμα, όπως πρέπει, με το χαμόγελο. Η πελατεία λιγοστή, σε σύγκριση μάλιστα με τα γεμάτα νεολαία καταστήματα στα πέριξ η εντύπωση ήταν έως απογοητευτική. Το ΣΚΟΥΜΠΡΙ είναι σχετικά καινούριο σ’ αυτή την πολύχρωμη πιάτσα και η αλήθεια είναι πως φαντάζει λίγο σαν τη μύγα μες στο γάλα, είμαι περίεργος αν θα καταφέρει να σταθεί, ειδικά την περίοδο όπου ο αριθμός των τουριστών δεν είναι τόσο υψηλός.
Εξαιρετικά προσεγμένος ο κατάλογος. Μία σελίδα με τα φαγητά, από πίσω τα ποτά, επιλογές επαρκείς, επαρκέστατες θα έλεγα, σίγουρα δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Αμέσως νερό εμφιαλωμένο και καλαθάκι με ψωμί (φρέσκο, όμως μέτριας ποιότητας λευκό) στο τραπέζι, και η παραγγελία μας, τέσσερα πιάτα συνολικά, έφθασε σχετικά γρήγορα.
Το καρπάτσιο από λαβράκι έχασε κατά κράτος από το αντίστοιχο στα ΑΡΓΟΥΡΑ ή τους ΨΑΡΑΔΕΣ, δεν ήταν τόσο λεπτά κομμένο όπως πρέπει και σε κάποιες μπουκιές ένιωσα κάτι σκληρό σαν χόνδρο στον ουρανίσκο μου. Η σαλάτα Σκουμπρί που ακολούθησε ήταν ικανοποιητική, τόσο σε μέγεθος όσο και σε φρεσκάδα, το καπνιστό σκουμπρί που περιείχε δεν μπορούσε όμως να συγκριθεί με αυτό στο ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΒΟΡΕΙΑ. Το κριθαρότο με σουπιά μαγειρεμένο με το μελάνι της ήταν σε light εκδοχή, πού να βγάλει πέρα με αυτό που τρώμε στην ΤΡΑΤΑ της Θεμιστοκλέους. Όσο για τα καλαμαράκια, ήταν μάλλον το καλύτερο πιάτο, άψογα τηγανισμένα και πολύ καλή μερίδα. Το δείπνο συνοδεύτηκε με τσίπουρο Τσιλιλή και κόστισε συνολικά λίγο πάνω από 40 ευρώπουλα. Ακριβό δεν θα το έλεγα, μου κακοφάνηκε όμως η απουσία κεράσματος για το κλείσιμο (ούτε και στην αρχή ήρθε βέβαια τίποτα, αυτό δεν με ενόχλησε, αλλά μετά την ψαροφαγία επιβάλλεται). Ας είναι καλά το κοντινό περίπτερο και η ΙΟΝ αμυγδάλου που έχει γλυκάνει γενεές επί γενεών.
Όπως αντιλαμβάνεστε, δεν έχω λόγο να αναφωνήσω «Σπεύσατε! », ούτε όμως και να σας αποτρέψω. Αν σας φέρει ο δρόμος και τραβά η ορεξούλα σας ψάρι, give it a try.

09 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Η πρώτη μου επίσκεψη στο ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ έγινε πολλά, ίσως και δεκαπέντε χρόνια πριν. Μια συμπαθητική ψαροταβέρνα κοντά στον Ιππόδρομο με κάποια λίγα πρωτότυπα μεζεδάκια στο μενού, που την έκαναν να ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες της περιοχής. Τα χρόνια πέρασαν, ο ιππόδρομος μετακόμισε, το φαληρικό δέλτα άλλαξε όψη, το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος άνοιξε τις πύλες του, κοσμογονία πραγματική.

Ο ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ σταθερός στη θέση του, σε μια ήσυχη γωνιά στα σύνορα Καλλιθέας και Τζιτζιφιών, βελτίωσε την εμφάνισή του τόσο στο εσωτερικό όσο – κυρίως – στο εξωτερικό μέρος του, που τώρα πια είναι όλο στεγασμένο και σκιερό, με μπόλικη πρασινάδα γύρω γύρω, και έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη γκουρμεδιάρικη πλευρά του μενού του. Εννοείται ότι υπάρχει πάντα φρέσκο χοντρό ψάρι (από μπακαλιάρο στα 45 € μέχρι συναγρίδα στα 63 €), όμως αυτό μπορείτε να το βρείτε και αλλού, και μάλιστα αισθητά φθηνότερο.

Οι προχωρημένοι ψαρομεζέδες του ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΥ, τώρα που έκλεισε – δυστυχώς – το ΙΩΔΙΟ, δε βρίσκονται εύκολα αλλού (ίσως στους ΨΑΡΑΔΕΣ και τα ΑΡΓΟΥΡΑ), πουθενά όμως σ’ αυτή την ποικιλία.

Το παρκάρισμα, αν δεν επιμένετε να παρκάρετε μπροστά στο μαγαζί, είναι μεσαίου βαθμού δυσκολίας (5 στα 10), όσο για το αν χρειάζεται κράτηση, το μαγαζί είναι μεγαλούτσικο, όμως και η πιστή πελατεία το ίδιο, οπότε ειδικά το ΣΚ θα έλεγα ναι.

Το προσωπικό επαρκές από κάθε άποψη, τόσο ως προς τον αριθμό όσο και ως προς τη γνώση του αντικειμένου. Η παραγγελία έρχεται στο καλοστρωμένο τραπέζι όπως ετοιμάζεται στην κουζίνα, αποφεύγεται έτσι ο συνωστισμός πιάτων και γεύσεων. Οι μερίδες μεσαίου μεγέθους και πολύ ωραία παρουσιασμένες, η art de la table σαφώς άνω του αναμενόμενου. Στην αρχή νερό εμφιαλωμένο μαζί με ωραίο ζυμωτό ψωμί του καταστήματος (το κουσκούς που έρχεται μαζί είναι μεν φρέσκο, όμως εντελώς άκυρο ως συνοδευτικό).

Ο κατάλογος των εδεσμάτων (υπάρχει χωριστός, εκτενής κατάλογος για ποτά) αναφέρει τις εξής ομάδες: αλίπαστα, κρύα ορεκτικά, σαλάτες, όστρακα, ζεστά πιάτα, ψάρια. Έχω λοιπόν να σας συστήσω τα εξής: σκουμπρί καπνιστό επιπέδου ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ (αυτό νομίζω ως αξιολόγηση αρκεί), ντολμαδάκια sashimi με μαριναρισμένο σολομό (κάτι σαν sushi inside out, απίστευτα νόστιμο, να το παραγγείλετε οπωσδήποτε! ), αρμύρες (φρεσκοβρασμένες al dente), σαλάτα αλά πολίτα (με σπανάκι, φινόκιο και καρότο, τραγανή και ασυνήθιστη), όστρακα ωμά (αν είστε fan, είναι must order, σερβίρονται πεντάφρεσκα πάνω σε τριμμένο πάγο, λίγο λεμονάκι τα κάνει να κουνηθούν και είναι έτοιμα για φάγωμα), χταπόδι κοκκινιστό με πουρέ γλυκοπατάτας (πραγματικό γλύκισμα), σουπιά σαχανάκι με μαραθόριζα και ντοματίνια (η μαστοριά φαίνεται στο πόσο μαλακό είναι το δύστροπο κρέας της σουπιάς), λιγκουίνι με αχινοαυγά, λεμόνι και λάδι σκόρδου (χαλάλι τα 16,50 ευρώπουλα, κάθε μπουκιά μυρίζει θάλασσα).

Αν έχετε χώρο στο στομάχι, μπορείτε να κλείσετε είτε με κιουνεφέ με παγωτό καϊμάκι είτε – πιο πρωτότυπα – με αποξηραμένα φρούτα βρασμένα σε γλυκό κρασί πάνω σε κρέμα γιαουρτιού.

Στο ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ θα έβαζα άνετα δύο αστέρια, αξίζει δηλαδή τον κόπο, συνδυάζοντάς το ίσως με μια βόλτα στο Σταύρος Νιάρχος, να το επισκεφθείτε ακόμα κι αν μένετε λίγο μακριά.

Θα πληρώσετε βέβαια 25 ή 30+ το κεφάλι, δεν πρόκειται να βαρυστομαχιάσετε, όμως θα φύγετε από το μαγαζί με αίσθηση απόλυτης ικανοποίησης. Αξίζει τον κόπο, πιστέψτε με!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.

01 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Βρίσκεσαι στην οδό Προδίκου, ένα ήσυχο δρομάκο μήκους ούτε 100 μέτρων που ενώνει την Κεραμεικού με τη Λεωνίδου λίγο πριν καταλήξουν αμφότερες στην Ιερά Οδό

. Έχεις παρκάρει δυο, τρεις δρόμους πριν, ξέροντας πόσο δύσκολο είναι το θέμα στην περιοχή του Κεραμεικού (6,5 στα 10). Φως βλέπεις μόνο έξω από το νούμερο 6. Μια κοκκινοπορτοκαλί πινακίδα με ένα καλλιτεχνικό κεφαλαίο «Κ» στο κέντρο της δείχνει πως κάτι κρύβεται σ’ αυτή τη μονοκατοικία, απομεινάρι της εποχής μετά τον πόλεμο με κύριο χαρακτηριστικό τη χαμηλή δόμηση. Η βαριά μεταλλική εξώπορτα ανοίγει, κάνεις δύο βήματα και ξαφνικά έχεις την αίσθηση ότι έχεις ταξιδέψει πίσω στο χρόνο, καθώς βρίσκεσαι σ’ ένα χώρο βγαλμένο κυριολεκτικά από τα παλιά. Θα μπορούσα να γράψω ένα κατεβατό περιγράφοντάς τον, δεν θα το κάνω όμως και θα περιοριστώ να σας προτρέψω να πάτε και να θαυμάσετε.

Όπου κι αν καθίσετε, όπου κι αν κοιτάξετε, συνεχώς θα ανακαλύπτετε λεπτομέρειες, αυθεντικές και όχι ψεύτικες, που δημιουργούν ένα ανάμεικτο αίσθημα θαλπωρής και νοσταλγίας. Περιορίζομαι στα βασικά χωροταξικά: Ο χώρος εστίασης έχει σχήμα «Γ», πίσω δεξιά υπάρχει ένα μικρό στενόμακρο μπαρ, η αθέατη κουζίνα και οι πολύ φροντισμένες πεντακάθαρες τουαλέτες, κρυμμένες πίσω από δύο παλιές ξύλινες πόρτες με κουρτινάκια. Περιμετρικά ό, τι μπορείτε να φανταστείτε: μια παλιά παγωνιέρα, ξύλινα ντουλάπια φτιαγμένα από μερακλή τεχνίτη, μακρόστενα ράφια που φιλοξενούν βιβλία, παλιές γραφομηχανές, βάζα με φυτά και λουλούδια, παλιακά φωτιστικά που φτιάχνουν ατμόσφαιρα, κάδρα. καθρέφτες, τι να πρωτοθυμηθώ.

Η επίπλωση επίσης εποχής. Ξεχάστε τα προϊόντα από την Κίνα ή το ΙΚΕΑ, στο ΚΑΠΠΑ θα φάτε σε βαριά ξύλινα τραπέζια παλιάς αστικής τραπεζαρίας καθισμένοι σε καρέκλες με ψηλή πλάτη. Ο χώρος είναι ψηλοτάβανος, ο αγωγός του εξαερισμού και τα ηχεία δείχνουν λίγο παράταιρα, όμως κάνουν καλή δουλειά, αφού δεν υπάρχει φυσικός διαχωρισμός των χαρμανιών από τους μη καπνίζοντες. Προς τιμήν τους: Μία ώρα μετά την ηλεκτρονική κράτηση επικοινώνησε μαζί μου ένας ευγενέστατος κύριος, μου συστήθηκε ονομαστικά, μου εξήγησε τα δεδομένα και με διαβεβαίωσε ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα, πράγμα που επαληθεύτηκε.

Υποδοχή, εξυπηρέτηση και ξεπροβόδισμα όπως θα έπρεπε να είναι παντού – και δυστυχώς σπάνια είναι. Ένας μεγαλύτερος, κυρίως όμως ένας νεαρότερος κύριος φροντίζουν τα πάντα, κυριολεκτικά πανταχού παρόντες. Φέρνουν και ανανεώνουν πριν τελειώσει το κρύο νεράκι σε γυάλινο μπουκάλι, μαζί με το ψωμί έρχεται ένα πιατάκι με βρεγμένο ντάκο και ένα νόστιμο ντιπ, σου αναφέρουν τα πιάτα ημέρας, φέρνουν τα πιάτα στο τραπέζι με σωστό ρυθμό και σερβίρουν ένα αποχαιρετιστήριο λικέρ μαστίχας μαζί με το επιδόρπιο. Άριστα 10 με τόνο!

Ο κατάλογος μία σελίδα όλος κι όλος, επαρκής για να καλύψει τρεις, τέσσερις επισκέψεις με διαφορετική κάθε φορά σύνθεση του μενού της παρέας. Η λογική του «όλα στη μέση» στα καλύτερά της. Θα σας εντυπωσιάσουν τόσο η ποικιλία όσο και η πρωτοτυπία των πιάτων. Χωρίς να γκουρμεδοφέρνουν, καταφέρνουν να τραβήξουν την προσοχή και να ικανοποιήσουν γευστικά. Η τετραμελής παρέα μας δοκίμασε οκτώ συνολικά πιάτα, αφήνοντας χώρο και για κάποια γλυκά. Αν εξαιρέσουμε το συκώτι με δενδρολίβανο και ρόκα, που ήταν μεν καλομαγειρεμένο, αλλά είχε πολλές ίνες που ξέρουμε ότι το συγκεκριμένο πιάτο το σκοτώνουν, όλα τα υπόλοιπα πιάτα παίρνουν υψηλή βαθμολογία. «Άριστα» βάζω στην ψιλοκομμένη χωριάτικη σαλάτα με κομματάκια τυριού σαν σαχανάκι και υπέροχο κρίταμο, στους κολοκυθοκεφτέδες που είναι πραγματικός αφρός και στα σιουφιχτά, παραδοσιακά ελληνικά μακαρόνια που με χαρά βλέπω να εμφανίζονται πια σε όλο και περισσότερους καταλόγους. «Λίαν καλώς» στην καπνιστή μελιτζανοσαλάτα με ψιλοκομμένο σαλάμι Λευκάδας, τον καθόλου βαρύ καγιανά με λουκάνικο και τυρί και το ριζότο με μανιτάρια και τρούφα, την οποία γευόσουν τέλεια. Με «καλώς» θα βαθμολογήσω την πίτα με πράσο και λουκάνικο, εξαιρετικό φύλλο, ήθελε απλώς λίγη περισσότερη γέμιση. Όσο για τα δύο επιδόρπια, χωρίς δεύτερη κουβέντα «άριστα» στο χειροποίητο τσίζκεηκ με φραμπουάζ on the top, και «λίαν καλώς» στην επίσης home made μους σοκολάτας με τράιφλ on the top. Πολύ καλό το λευκό χύμα που επιλέξαμε, όπου το τελευταίο μισόκιλο μάς το κέρασε το μαγαζί.

Για τα φαγητά ο λογαριασμός δεν ξεπέρασε τα 60 ευρώ και φύγαμε όχι μόνο χορτάτοι, αλλά και αποφασισμένοι να ξανάρθουμε, όταν ο καιρός επιτρέπει τη λειτουργία της πίσω αυλής, η οποία φαίνεται πολύ ελκυστική.

Συμπερασματικά θα έλεγα ότι το ΚΑΠΠΑ δεν είναι συμπτωματικό ότι συγκεντρώνει τόσες πολλές τόσο καλές κριτικές το τελευταίο διάστημα. Επισκεφθείτε το και θα συμφωνήσετε μαζί μου.

Υ. Γ. για το δήμαρχο της; πόλης: Η περιοχή, που έχει τόσα να διηγηθεί για την παλιά Αθήνα, χρειάζεται φροντίδα, ξεκινώντας με ένα καλό καθάρισμα. Βελτίωση θέλει και ο φωτισμός. Εκλογές έρχονται, κάντε κάτι!

25 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Achille123 και Vaggg, σας βγάζω το καπέλο και σας ευχαριστώ από βάθους καρδιάς που με τις δύο απανωτές κριτικές σας με βάλατε στο τριπάκι να επισκεφθώ τη ΣΤΕΡΝΑ και να νιώσω τη χαρά της εξερεύνησης και ανακάλυψης. Ας είναι καλά και το GPS βέβαια, γιατί χωρίς τη βοήθειά του οι περισσότεροι θα δυσκολευθούν να εντοπίσουν αυτό το καφεταβερνείο στην άκρη του Αμαρουσίου, στο τρίγωνο που σχηματίζουν η Λεωφόρος Κηφισίας, η οδός Πεντέλης, που οδηγεί προς Μελίσσια, και το κτήμα Συγγρού, κοντά στο θρυλικό ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ, ένα από τα παλαιότερα και αυθεντικότερα μεζεδοπωλεία της Αθήνας, αν αυτό σας λέει κάτι.

Ο Vaggg κλείνει την κριτική του με το υστερόγραφο «Πολλά δεν είπα, που θα άξιζαν να ειπωθούν. Ας μείνει και τίποτα για εκείνη τη στιγμή. » Πριν προσθέσω λοιπόν το δικό μου λιθαράκι, επιτρέψτε μου να επαναλάβω τα βασικά: ΣΤΕΡΝΑ = Αλέξανδρος και Αλέξανδρος Καραγιαννάκης = όχι Κρητικός, αλλά Χιώτης, κυρίως όμως Αλέξανδρος = προσωποποίηση της απροσποίητης ελληνικής φιλοξενίας. Η τελευταία φορά που έζησα μια παρόμοια εμπειρία ήταν πριν ένα χρόνο, όταν γνώρισα τον κύριο Δημήτρη στην ΚΙΒΩΤΟ στο Γαλάτσι.

Συνεχίζουμε τις εξισώσεις: ΣΤΕΡΝΑ = ένας μέσα χώρος προς αποφυγή, εντελώς καφενειακός με τηλεοράσεις και τα σχετικά + ένας ενδιάμεσος περιφραγμένος με νάιλον, που καλύτερα να τον αποφύγετε επίσης + μια ωραία, ήσυχη χαλικόστρωτη αυλή με τραπέζια σε αραιή διάταξη, το καμάρι του μαγαζιού. Μου φάνηκε παράξενο που, όταν πήρα να κλείσω τραπέζι για Σάββατο βράδυ για την τετραμελή, φαγανή παρέα μας, ο Αλέξανδρος συνειδητά προσπάθησε να κατεβάσει τον πήχη των προσδοκιών μου, λέγοντας ότι ο καιρός μάλλον δεν βοηθά, ώστε να καθίσουμε έξω, από φαγητό θα υπάρχει ό, τι έχει βρει κτλ.

Τέτοια λόγια ένα fratello ουδόλως τον αποθαρρύνουν, του ξεκαθάρισα, χωρίς βέβαια να του πω ποιος είμαι (μεταξύ μας: δε νομίζω ότι θα τον συγκινούσε) ότι έχω ακούσει τα καλύτερα και επιμένω να έρθω για να κρίνω επιτόπου. Φθάνοντας, ζεστά ντυμένοι, το τραπέζι μας, που περίμενε στρωμένο στο μέσα χώρο, μεταφέρθηκε εν ριπή οφθαλμού στον ενδιάμεσο, όπου ήμασταν μόνοι μας μέχρι τα μεσάνυκτα που φύγαμε. ΣΤΕΡΝΑ = όχι πολυκοσμία λοιπόν.

ΣΤΕΡΝΑ = φαγητό έκπληξη και Αλέξανδρος = κινητός κατάλογος. Ξεκινήσαμε με σχέδια για κρέας και καταλήξαμε, μετά την απαγγελία του καταλόγου, σε ψάρι. Αφήστε με να σας τα πω με τη σειρά: Μαζί με νερό σε γυάλινη κανάτα, το χύμα λευκό για τις κυρίες (πολύ καλό για το γούστο μου) και τη γλυκόπιοτη ρακή για τους πολλά βαρείς της παρέας, ήρθε μια ολόκληρη φραντζόλα σε καλαθάκι, ένα πιάτο με γραβιέρα και μια ντομάτα κομμένη τριαντάφυλλο με κάπαρη, καπαρόφυλλα και ελιές. Ακολούθησε ένα σταμναγκάθι και μια ραβιέρα με χειροποίητη σκορδαλιά, συνοδευτικά για τα πιάτα με τα ψάρια που είχαν μπει στο τηγάνι. Το ξεκαθαρίζω: Καλύτερη σκορδαλιά δεν έχω φάει πουθενά, αξίζει από μόνη της μια επίσκεψη στη ΣΤΕΡΝΑ.

Δοκιμάσαμε λοιπόν κατά σειρά: Μικρό γαλέο τεμαχισμένο σε ροδέλες – θραψαλάκι φρέσκο σε μέγεθος μπουκιάς (και συγχώριου) – ουρές πεσκανδρίτσας όπου είχες απλώς να αφαιρέσεις το κεντρικό κόκκαλο – προσφυγάκια = θεωρητικά ταπεινό συγγενή του μπακαλιάρου που όσοι ξέρουν τα παραγγέλνουν χωρίς δεύτερη σκέψη – κουτσομουρίτσες σε μέγεθος μικρής σαρδέλας. Όλα φρέσκα, καθαρισμένα αριστοτεχνικά, όλα καλοτηγανισμένα χωρίς ίχνος λαδίλας, σε καλού μεγέθους μερίδες, χρειάστηκε μόνο μια δεύτερη ντομάτα για να τα συνοδεύσει.

Στην κουβέντα που πιάσαμε στο μάζεμα του τραπεζιού κατάλαβα από τα λεγόμενα του Αλέξανδρου ότι κάνει τις προμήθειές του με ρέγουλα και σύστημα. Έτσι εμείς είχαμε την τύχη να έχει πολύ ψάρι, άλλη μέρα θα έπρεπε να «αρκεστούμε» σε ψητά της ώρας ή καμιά εντράδα.

Η υπόθεση θυμίζει blind date, όμως αν δεν αυτοπεριορίζεστε γαστρονομικά, τολμήστε το. Φθάνει να έχει καιρό κατάλληλο για έξω. Αν είστε μεγαλούτσικη παρέα, θα συνιστούσα να τον ενημερώσετε τηλεφωνικά. Και πείτε του να φροντίσει να έχει κάτι λίγο για κέρασμα στο τέλος.

Ο Αλέξανδρος δεν είναι μεγαλοεστιάτορας, πιστεύω ότι ακόμα μαθαίνει. Όσο για το κόστος του δείπνου μας, φαγητά και ποτά για τέσσερα άτομα όπως τα περιέγραψα πιο πάνω κόστισαν σκάρτα 70 ευρώ. Να πάτε οπωσδήποτε!