Loader

fratello

Κριτικές: 540
Μέλος από: Ιούλ 2008

Εμφάνιση:

09 Απρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
26-36

Το NOLAN, αν δεν υπήρχε, θα έπρεπε να εφευρεθεί. Εστιατόριο που εντάσσεται στην κατηγορία “Gourmand”, δηλαδή γκουρμεδιάρικο αλλά όχι πανάκριβο, πραγματική γευστική αποκάλυψη. Μας είχε μείνει απωθημένο που δεν το προλάβαμε στο πλαίσιο του dine Athens, έτσι κάναμε κράτηση ένα μήνα πριν (! ) και παρέα έξι ατόμων – tzia, pass1 και fratello μαζί με τα έτερα ημίσεα – αριβάραμε Σάββατο βράδυ. Όταν είδα πόσο μικρός, μινιόν είναι ίσως η σωστότερη λέξη για να χαρακτηρίσει το μέγεθος, είναι ο χώρος, έκανα το σταυρό μου που η περίοδος αναμονής δεν ξεπερνά τους δύο μήνες. Ειρήσθω εν παρόδω ότι σε ακτίνα 50 μέτρων μέτρησα πέντε, έξι κινεζοκορεατικοϊαπωνικά μαγαζιά και μαγαζάκια – σίγουρα θα μου ξέφυγαν και ένα, δύο – ανοικτά όλα από το μεσημέρι, ας είναι καλά ο τουρισμός από Ασία μεριά.
Το NOLAN είναι γωνιακό και έχει περισσότερο ύψος παρά πλάτος, δεν κάνω πλάκα. Στο ισόγειο ο χώρος δεν νομίζω ότι μπορεί να φιλοξενήσει πάνω από 20 άτομα, άλλοι τόσοι ίσως χωράνε έξω, καιρού επιτρέποντος. Στο υπόγειο οι υποδειγματικά καθαρές τουαλέτες, ενώ μια σκάλα οδηγεί εσωτερικά στον επάνω όροφο όπου και η κουζίνα, όπως στα ΦΟΥΡΝΟΜΕΓΕΙΡΕΜΑΤΑ, από την οποία δεν φεύγει ίχνος μυρουδιάς. Το όλο στήσιμο του χώρου αποσκοπεί στη λειτουργικότητα και όχι στον εντυπωσιασμό, πιο πολύ ιαπωνικά λιτό παρά ελληνικά φορτωμένο, άριστα 10.
Λόγω masterchef την ημέρα της επίσκεψής μας ο δημοφιλής κύριος Κοντιζάς απουσίαζε, πλην όμως τα πάντα κυλούσαν ρολόι. Η καταπληκτική σε γνώσεις και ευγένεια μετρ, που βαθμολογείται με 4 με τόνο, βοήθησε να συνθέσουμε την παραγγελία σύμφωνα με τη διάθεσή μας. Στην ερώτηση «Ήρθατε να δοκιμάσετε ή να χορτάσετε;» επιλέξαμε ομόφωνα το πρώτο, γεγονός όμως είναι ότι και πολλές γεύσεις (= τα μισά από τα 17 πιάτα του καταλόγου, όλα τα συνοδευτικά συν τρία γλυκά) δοκιμάσαμε και νιώθαμε όλοι, ακουμπώντας στο τέλος τα μαχαιροπήρουνα σε θέση «4 και 20» πλήρεις, αλλά καθόλου βαρυστομαχιασμένοι, καλή ώρα όπως στο τέλος του γεύματος στο FUNKY GOURMET.
H κουζίνα του NOLAN είναι μια πρωτότυπη, μοναδική νομίζω για την Αθήνα περίπτωση fusion κουζίνας. Επιγραμματικά θα έλεγα «ελληνικά συστατικά, ιαπωνικός τρόπος παρασκευής». Καταλαβαίνεις και νιώθεις κάθε συστατικό κάθε πιάτου χωριστά. Όλα όσα γευθήκαμε ήταν πεντανόστιμα, άψογα παρασκευασμένα και παρουσιασμένα, και σε ικανοποιητικού μεγέθους μερίδες, η καλή μετρ φρόντισε να μη λείψει σε κανένα μας τίποτε. Όταν πάτε, εμπιστευθείτε την με κλειστά τα μάτια, η κοπέλα ξέρει τη δουλειά της όσο λίγοι επαγγελματίες στο χώρο της εστίασης. Εγώ θα σας απαριθμήσω τα πιάτα που πήραμε, δεν έχετε όμως κανένα λόγο να μη κάνετε τις δικές σας επιλογές.
Τι μου άρεσε προσωπικά περισσότερο; Ίσως επειδή δεν το περίμενα, ο «κολιός για μωρά», τέλεια καπνισμένος και με σωστό αλάτισμα έλιωνε κυριολεκτικά στο στόμα. Στη δεύτερη θέση τα σκεπαστά καναπεδάκια γαρίδας με αντσούγια και μυρωδικά, επιτομή αυτού που λέμε «μπουκιά και συχώριο». Από την τρίτη θέση και κάτω η ιεράρχηση σταματά, θα ήταν άδικο να πάω πιο κάτω στην αρίθμηση. Το πολύ γνωστό θράψαλο με σελινόριζα, το ψωμάκι με κροκέτα μπακαλιάρου, το μαλακό ψωμάκι με ξεψαχνισμένο μοσχάρι (;) και μια απίθανη γλυκιά «σαν μουστάρδα» παρέα, το τηγανιτό κοτόπουλο, τα soba noodles, το πιάτο με χόρτα, σουτζούκι και ψάρι (!, τύφλα να έχει η Πορτογαλία), όλα μοναδικά σε έμπνευση και γεύση. Τα τέσσερα συνοδευτικά – πουρές, ρύζι ατμού, λαχανικά και το wow πατατόψωμο – ταίριαξαν το καθένα υποδειγματικά με το αντίστοιχο πιάτο που μας πρότεινε η μετρ, το κρασί – λευκό Παπαργυρίου – σε επίσης λογική τιμολόγηση συνόδευσε τέλεια το δείπνο μας. Επιστέγασμα όλων τα τρία επιδόρπια, δύο σοκολατένια γλυκά άγλυκα και ένα φανταστικό λευκό με φράουλες, κρέμα και σορμπέ χαμομηλιού (! ).
Ο λογαριασμός των φαγητών δεν ξεπέρασε τα 60 ευρώ το ζευγάρι, 75 με το κρασί και το φιλοδώρημα. Δεν θέλω να σας πονοκεφαλιάσω με τιμές από… έως…, είναι απλά πολύ λογικές για το επίπεδο της κουζίνας και της εξυπηρέτησης. Για δεύτερη συνεχόμενη φορά μετά το ΑΙΦΝΗΣ και προς μεγάλη μου χαρά θα κλείσω με την προτροπή: Σπεύσατε!

20 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Θα ξεκινήσω και θα κλείσω με την ίδια λέξη: Σπεύσατε! Και αφού κάνω την αυτοκριτική μου που δε διάβασα πιο προσεκτικά τις κριτικές των φίλων (κατά χρονολογική σειρά) Julia, TΡΙΑ ΜΙΚΡΑ ΓΟΥΡΟΥΝΑΚΙΑ, Giovanni7 και minotavrs που έβαλαν το ΑΙΦΝΗΣ στο χάρτη του a4f, ώστε να πάω νωρίτερα για επιτόπια αναγνώριση (ούτε 20 λεπτά δρόμος από τη Νέα Σμύρνη), περνώ άμεσα στην αναφορά των σημείων που καθιστούν το ΑΙΦΝΗΣ κατά τη γνώμη μου σε μέρος must visit, ακόμα κι αν πρέπει να κάνετε αρκετά χιλιόμετρα.
Για να ξεκινήσουμε με το πρώτο πλεονέκτημα, θα το βρείτε πολύ εύκολα, στρίβοντας πρώτα από τη Λεωφόρο Βουλιαγμένης στην Α’ είσοδο της Αργυρούπολης και κατόπιν στην οδό Κρήτης (πρώτος δρόμος αριστερά, προσοχή στη διασταύρωση! ). Θα παρκάρετε ασύλληπτα εύκολα (2 στα 10), προσοχή όμως να μην το προσπεράσετε, το μαγαζί είναι γωνιακό και μάλλον λιτό και σεμνό στην εμφάνιση, εξωτερικά τουλάχιστον.
Ο έξω χώρος είναι περιφραγμένος με ξύλο και νάιλον και κάποια φυτά σε γλάστρες, σίγουρα δεν είναι το ατού του μαγαζιού, χωρίς να είναι κακός, θέλει περισσότερο πράσινο. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι ο μέσα χώρος κερδίζει στην όποια σύγκριση κατά κράτος. Είναι από τις περιπτώσεις που σκέπτεσαι «από πού ν’ αρχίσω και πού να τελειώσω;», η φίλη PP TINA θα χρειαστεί δύο σελίδες για την αναλυτική περιγραφή, όπως μόνο αυτή ξέρει να κάνει. Εγώ περιορίζομαι να σας πω ότι πρόκειται για εξαιρετικά φιλόξενο χώρο, σε όποιο σημείο του και αν καθίσεις θα νιώθεις το ίδιο άνετα. Μοιάζει όντως με σαλονοτραπεζαρία αστικού αθηναϊκού σπιτιού, μου θύμισε λίγο το ΚΑΠΠΑ και το ΟΙΚΕΙΟΝ, όμως στο (πολύ) πιο σικ. Έχει δοθεί προσοχή ακόμα και στην τελευταία λεπτομέρεια, τόσον όσον αφορά τη διακόσμηση (αφήστε το μάτι σας να ταξιδέψει, δεν θέλω να σας χαλάσω την έκπληξη) όσο και την επίπλωση (αρχοντικά τραπέζια, απολαυστικά βολικά καθίσματα, art de la table πολύ πάνω από το μέσο όρο) και το φωτισμό.
Ψυχή του ΑΙΦΝΗΣ το ζεύγος των ιδιοκτητών-σεφ, εντυπωσιακή ομοιότητα ως προς αυτό το σημείο με τα κοντινά ΦΟΥΡΝΟΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ. Προσωποποίηση της ευγένειας, αρχοντιάς, χωρίς ίχνος δηθενισμού, άνθρωποι που χαίρεσαι να τους κάνεις παρέα και που οι ίδιοι δείχνουν ανοικτά πόσο εκτιμούν τη σοβαρή κουβέντα επί παντός επιστητού, κυρίως όμως γαστρονομικού προσανατολισμού. Σε υποδέχονται και σε ξεπροβοδούν με ένα μεγάλο ειλικρινές χαμόγελο. Από κοντά, χωρίς να υστερεί ίχνος στην ποιότητα της εξυπηρέτησης, και η νεαρή κυρία που καλύπτει μόνη της χωρίς πρόβλημα όλη την αίθουσα.
Όταν φθάσαμε, Κυριακή μεσημέρι στις 2, ήμασταν για αρκετή ώρα οι μόνοι πελάτες, μέχρι να φύγουμε όμως στις 4, το μαγαζί είχε γεμίσει μέσα έξω. Πελατεία όλων των ηλικιών, πολιτισμένοι άνθρωποι, χωρίς φωνές και βαβούρα, και βέβαια ούτε σκέψη για τσιγάρο.
Η απόλαυση αρχίζει με το κέρασμα της υποδοχής: τυρομπαλάκια σερβιρισμένα σε λυγισμένα κουτάλια (οι πιο παλιοί θα θυμηθούν τον ισραηλινό «μάγο» Uri Geller, που έχτισε την καριέρα του πάνω σ’ αυτό το κόλπο) με λίγη μαρμελαδίτσα εσπεριδοειδών δίπλα. Νερό δροσερό σε γυάλινο μπουκάλι, ψωμί φρέσκο σε καλάθι με μαχαίρι, για να μη στεγνώνει, κρασί δικό τους (λευκό, ροζέ και κόκκινο) σε vintage καράφα. Ο κατάλογος καλογραμμένος, σας παρακινεί να συνθέσετε κλασσικό μενού με σαλάτα, ένα – δύο ορεκτικά και ένα κύριο πιάτο για τον καθένα. Προσοχή στο πόσα θα παραγγείλετε! Οι μερίδες είναι πολύ μεγάλες, ευτυχώς είναι και πάρα πολύ νόστιμες.
Για την περιγραφή των πιάτων υπάρχουν στο a4f πλείστοι όσοι ειδικοί, περιμένω με ενδιαφέρον τον φίλο Vaggg να κάνει παιχνίδι. Η τετραμελής παρέα μας ξεκίνησε με μια χορταστικότατη καταπράσινη σαλάτα με ρόκα, στρογγυλά βραστά φασολάκια, πιπεριά Φλωρίνης, λεπτές φέτες παστράμι και καρύδια περασμένα στο τηγάνι (προσοχή στη λεπτομέρεια) και μια πιατέλα με ποικιλία μανιταριών με ξινόγλυκη σος (ο καλός σεφ μου είπε την συνταγή, τα μαγείρεψα χθες και ακόμα γλύφω τα δάχτυλά μου). Για κύριο πιάτο πήραμε μπιφτέκια με πατάτες country, καπνιστή χοιρινή μπριζόλα με μους μελιτζάνας και πέρκα με ζυμαρικά. Απλά στη σύλληψη, θεσπέσια στην εκτέλεση, κυριολεκτικά σκουπίσαμε τα πιάτα μας. Για επιδόρπιο περιοριστήκαμε σε εσπρεσάκια, βάλαμε όμως – για το γούρι – και μια σοκολατόπιτα bitter στη μέση, εκπληκτική.
Ο λογαριασμός φαγητών + ποτών για τέσσερα άτομα ίσα που ξεπέρασε τα 90 ευρώ. Οι τιμές των κυρίως πιάτων στα 12-13 €, οι σαλάτες στα 8 €, τα ορεκτικά γύρω στα 10 €. Φύγαμε υποσχόμενοι στο ζεύγος των ιδιοκτητών και στους εαυτούς μας να επανέλθουμε το ταχύτερο. Έτσι λοιπόν: Σπεύσατε!

03 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Επειδή είμαι φίλος της ρωσοποντιακής κουζίνας, έχω επισκεφθεί πάρα πολλά εστιατόρια αυτής της κατηγορίας. Μπορώ λοιπόν να πω ότι το KOLCHIS (= Κολχίδα, δεν ξέρω γιατί προτιμήθηκε η λατινική ονομασία) είναι συνδυασμός του ΕΥΓΕΝΙΟΥ όσον αφορά την ποιότητα της κουζίνας και της εξυπηρέτησης και της ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ όσον αφορά την ποιότητα του χώρου. Αν σε αυτά τα χαρακτηριστικά προσθέσετε τις ιδιαίτερα γενναίες μερίδες και τις πολύ λογικές τιμές, προκύπτει η τέλεια συνταγή επιτυχίας. Ή μάλλον θα έπρεπε να προκύψει, γιατί το γεγονός να έχει Σάββατο βράδυ το σχετικά νέο αυτό εστιατόριο μόνο δύο παρέες εμένα προσωπικά με προβλημάτισε. Ελπίζω να οφείλεται στο ότι μετρά μικρό διάστημα λειτουργίας και δεν έχει προλάβει να γίνει ευρύτερα γνωστό. Εμένα, ευρισκόμενο σε αναζήτηση χώρου για να μοιράσω την απόσταση Νέας Σμύρνης – Κορωπίου, με βοήθησε η κριτική του ABOUTSPY, που υποκινήθηκε με τη σειρά του από τη συμμετοχή του KOLCHIS στο πρόγραμμα dine Athens. Αισιοδοξώ με την κριτική μου αυτή να δώσω στο KOLCHIS την ώθηση που του αξίζει.
Το KOLCHIS βρίσκεται σε ένα ήσυχο σημείο κοντά στο γαστρονομικό κέντρο της Βούλας, το παρκάρισμα στους γύρω δρόμους δεν θα σας δυσκολέψει ιδιαίτερα (5 στα 10). Υπάρχει ένας εξωτερικός χώρος, όχι ιδιαίτερα μεγάλος, όμως πολύ φροντισμένος, ακόμα και τώρα που λόγω καιρού δεν λειτουργεί, και η μεγάλη εσωτερική αίθουσα, με την κουζίνα και τις απίστευτα καθαρές τουαλέτες (πραγματικά μπράβο τους) στο βάθος, σε χρώματα γήινα, ξύλο και πέτρα, με ωραία ευρύχωρα τραπέζια, καναπέδες στους τοίχους και άνετα καθίσματα, αρκετά σωστό φωτισμό (θα τον ήθελα λίγο πιο έντονο) και μουσική στη σωστή ένταση (εδώ κάτι πιο ethnic ίσως βελτίωνε την ατμόσφαιρα που στηρίζεται στη διακριτική πολυτέλεια, με art de la table σαφώς πάνω από το αναμενόμενο επίπεδο).
Το KOLCHIS δηλώνει γεωργιανό εστιατόριο, έτσι η ευγενέστατη νεαρή κυρία που μας εξυπηρέτησε, Γεωργιανή η ίδια, ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για να μας ξεναγήσει στον αρκετά μεγάλο κατάλογο, οποίος περιλαμβάνει αντιπροσωπευτικά δείγματα από τις κουζίνες της Μαύρης Θάλασσας. Ευτυχώς ήμασταν τέσσερις και μπορέσαμε έτσι να δοκιμάσουμε αρκετά πιάτα, επιφυλασσόμενοι για τη συνέχεια.
Όλα όσα πήραμε ήταν άριστα εκτελεσμένα και πολύ ωραία παρουσιασμένα, κάτι που δυστυχώς δεν θεωρείται πάντα δεδομένο, ενώ θα έπρεπε. Ξεκινώντας από το ψωμί σε μορφή τραγανής στενόμακρης πίτας (σαν ρωσική λαπιόσκα) στο κατάλληλο καλάθι, περάσαμε στα κρύα ορεκτικά: ρωσική σαλάτα, αυθεντική, χωρίς οξύτητα και λιπαρότητα, τέλεια θα έλεγα, και κάτι ρολάκια με σπανάκι, που δυστυχώς ξέχασα να σημειώσω κάπου τη γεωργιανή ονομασία τους, με λίγο αλατοπίπερο από πάνω υπέροχος μεζές για κρασί (γεωργιανό επίσης, λευκό, μας δόθηκε η ευκαιρία να δοκιμάσουμε και το κόκκινο, που βρήκα επίσης πολύ ενδιαφέρον). Σειρά είχαν τα ζεστά: πελμένι και βερένικι, ζεστά ζεστά σε κεραμικά σκεύη συνοδευόμενα από σμέτανα (= sour cream), φαγώθηκαν μέχρις ενός, και πίτα με τυρί, υπερπαραγωγή, κάτι σαν σκεπαστή πίτσα με γέμιση από λευκό τυρί σαν πολύ καλής ποιότητας μοτσαρέλα που είχε λιώσει και δεν στερεοποιήθηκε μέχρι να αναληφθεί στα ουράνια και το τελευταίο από τα οκτώ (! ) κομμάτια. Επιστέγασμα το αρμένικο κεμπάπ, εξαιρετικής ποιότητας κιμάς με σωστή δοσολογία μπαχαρικών, άριστα ψημένα, τρία κομμάτια συνοδευόμενα με κόκκινη ελαφρότατα καυτερή σάλτσα. Για κλείσιμο μάς προσέφεραν χειροποίητα τραγανά γλυκά σάντουιτς με τόση όση γέμιση κρέμας, ραντισμένα με φραμπουάζ και lime. Υπέροχο κλείσιμο σε επίπεδο που δεν περιμένεις.
Για όλα όσα ανέφερα, μισό λίτρο κρασί και δύο μπύρες (μικρό φάουλ η απουσία κάποιας μάρκας από τη Γεωργία ή έστω τη Ρωσία) πληρώσαμε 47 ευρώ. Φύγαμε καταευχαριστημένοι και με δεδομένη την πρόθεση να οργανώσουμε παρέα για την επόμενη επίσκεψη. Να πάτε, αξίζει τον κόπο!

23 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Τι να πούμε τι, τι να τραγουδήσουμε, όταν έχουν προηγηθεί τόσες πολλές καλογραμμένες και εκτενείς (τι να γίνει, μια σπόντα δικαιούμαι να ρίξω) κριτικές φίλων της παρέας του a4f; Οι Vaggg, Ucook, TOMIE, jim, VAGELIS και PONTIKI (αυτή εις διπλούν, τη συγχωρούμε όμως, γιατί έχει το μαγαζί σε απόσταση βολής) έχουν πει κυριολεκτικά τα πάντα. Ευκαιρία λοιπόν για μένα να κάνω επίδειξη σύντομης (και ελπίζω περιεκτικής) κριτικής.
Το ΠΕΠΕΡΙ θα το εντοπίσετε εύκολα στα σύνορα Νέας Ιωνίας – Νέας Φιλαδέλφειας και θα παρκάρετε επίσης αρκετά εύκολα στα πέριξ (4 στα 10). Το μαγαζί βρίσκεται στη γωνία πεζόδρομου σε περιοχή με χαμηλή δόμηση, δεν θα σας ενοχλήσουν καθόλου θόρυβοι. Αν ανήκετε στους αμετανόητους θα πιάσετε θέση στον εξωτερικό ναϊλόφρακτο χώρο, γιατί εδώ – και μπράβο τους – ο νόμος τηρείται. Ευτυχώς, εδώ που τα λέμε, γιατί ο μέσα χώρος όσο γλυκός και ρομαντικά vintage είναι, άλλο τόσο στριμώχνει, αναγκαστικά σχεδόν, τα ελάχιστα τραπέζια του σε δύο δωματιάκια. Έχει πάντως πολύ χάζι, θυμίζει περισσότερο μουσείο 50s-60s, ακόμα και η art de la table θυμίζει περασμένα χρόνια.
Για την περιποίηση και εγώ μόνο τα καλύτερα έχω να πω. Παρά τη στενότητα του χώρου δεν είχαμε ούτε στιγμή απουσία οπτικής τουλάχιστον επαφής με κάποιο από τα παιδιά που τρέχουν το μαγαζί. Τα πάντα έφθασαν σε σωστό ρυθμό στο τραπέζι μας, από το νεράκι και το ψωμάκι της αρχής μέχρι το λικεράκι (τριαντάφυλλο, για αλλαγή) του αποχαιρετισμού.
Όσον αφορά την κουζίνα, οφείλω να επισημάνω ότι ο κατάλογος έχει προφανώς μικρύνει. Τρεις από τις επιλογές που είχα σημειώσει στο σκονάκι μου (cheesecake ντάκος, κατσικίσιο τυρί και ριζότο με μελιτζάνα) δεν αναφέρονται πια στον κατάλογο, χωρίς να έχουν – νομίζω – αντικατασταθεί από καινούρια πιάτα. Μου έκανε εντύπωση το γεγονός, γιατί το μαγαζί ήταν γεμάτο, Σάββατο βράδυ είναι η αλήθεια, από την ώρα που πήγαμε μέχρι περασμένα μεσάνυχτα. Πρόβλημα επιλογών βέβαια δεν είχαμε.
Τι μας άρεσε περισσότερο; Σίγουρα οι εξόχως τραγανές πατάτες (όπου όμως η εξίσου υπέροχη συνοδευτική σος ήταν απλά πολύ λίγη, κακώς! ), η χειροποίητη πρασοκιμαδόπιτα, πιάτο ημέρας, με δύο γενναία κομμάτια στη μερίδα, τα ψητά μανιτάρια, το ψιλοκομμένο χοιρινό με χρωματιστές πιπεριές και λευκή σάλτσα και το εξαιρετικό σουφλέ σοκολάτας που μοιραστήκαμε για επιδόρπιο. Τα τύποις κύρια πιάτα, δηλαδή το ριζότο μανιταριών και οι ταλιατέλες επίσης με μανιτάρια (τριλογία μανιταριών, το ξέρω, όμως δεν ενόχλησε καθόλου), έφθασαν, όπως είναι λογικό, όταν είχαμε αρχίσει να χορταίνουμε και δεδομένου ότι επρόκειτο επίσης για πολύ γενναίες μερίδες, αρκεστήκαμε σε μια δύο πιρουνιές ο καθένας. Το μόνο όχι σπουδαίο πράγμα στο τραπέζι η φρέσκια μεν, άνευρη δε σαλάτα της αρχής.
Επειδή αναφορικά με το κόκκινο και ροζέ κρασί οι κριτικές ήταν μάλλον αρνητικές, είπαμε να κάνουμε το χατίρι στη μοναδική της παρέας που πίνει μόνο λευκό και παραγγείλαμε μια φιάλη μαλαγουζιά ενός μικρού παραγωγού, του οποίου κακώς δεν σημείωσα το όνομα (είναι το προτελευταίο στον κατάλογο των κρασιών). Με μια λέξη εξαιρετικό, το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Γενικά ο κατάλογος των ποτών μού φάνηκε επαρκής και καλομελετημένος.
Με ένα μπουκάλι κρασί ο λογαριασμός για τέσσερα άτομα δεν κατάφερε να ξεπεράσει τα 80 ευρώ, συνεπώς οργανώστε παρέα και επισκεφθείτε σε πρώτη ευκαιρία το ΠΕΠΕΡΙ, έχοντας βέβαια προνοήσει για κράτηση στο μέσα χώρο.

05 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ευθύς εξαρχής ότι είναι σύμπτωση και όχι συνειδητή επιλογή, για να πάω κόντρα στο ρεύμα των κριτικών αυτών των ημερών μετά από επισκέψεις σε εστιατόρια στο πλαίσιο του dine Athens, αυτή η ταπεινή κριτική για ένα μαγαζάκι όμοιο με χιλιάδες άλλα της πρωτεύουσας. Άλλωστε το δικό μου λιθαράκι στο εν λόγω event δεν θα αργήσει να δημοσιευτεί.
Μεζεδοπωλείο με το όνομα ΠΛΕΙΑΔΕΣ υπήρχε που λέτε παλαιότερα και για αρκετά χρόνια στην κοντινή οδό Τρώων, την λεωφόρο φαγάδικων στα Πετράλωνα. Το τωρινό μαγαζί είναι, αν κατάλαβα καλά, η διάδοχη κατάσταση, δεν ξέρω όμως αν άλλαξε απλά ο τόπος λειτουργίας ή και η διεύθυνση, το αφήνω αυτό να το διερευνήσει ξέρετε ποιος. Εγώ βρέθηκα εκεί με το έτερον ήμισυ Κυριακή μεσημέρι μετά από μια υπέροχη βόλτα στο κέντρο της πόλης, αφού φάγαμε πόρτα στο ΣΤΕΚΙ ΤΟΥ ΗΛΙΑ και βρήκαμε το ΔΙΟΜΑΤΑΡΗ κλειστό. Είχαμε βάλει πλώρη για το KREAS, όμως ακριβώς δίπλα είδαμε τη στενή είσοδο με την επιγραφή ΠΛΕΙΑΔΕΣ και, επειδή δεν τρελαινόμαστε αμφότεροι για κρεοφαγία, είπαμε να το δοκιμάσουμε. Δεν έκανα καν τον κόπο να ψάξω στο a4f για κριτικές, ούτως ή άλλως όμως οι 28 προηγούμενες κριτικές, που δεν τις εμφανίζει η εφαρμογή για κινητό, έχουν πάρει σύνταξη λόγω 30μηνίας. Ας ξαναβάλουμε λοιπόν τις ΠΛΕΙΑΔΕΣ στο στερέωμα.
Θα ξεκινήσουμε από την αυλή: Μικρή, στενόμακρη, συμπαθητική, ήσυχη, χωρίς πολύ πράσινο, όχι πάνω από πέντε, έξι τραπέζια, ωραία ξύλινα ρουστίκ με ακανόνιστη επιφάνεια και νερά σαν να έχεις κόψει φέτα από κορμό μεγάλου δένδρου. Ο μέσα χώρος, στην ουσία δύο δωμάτια γεμάτα με μεγάλες παρέες όλων των ηλικιών, που επισκέφθηκα αναγκαστικά για να πληρώσω με κάρτα, δημιουργεί μια σχετική αντίθεση ως προς το περιβάλλον, καθώς είναι μάλλον σκοτεινός, με σκούρα επίπλωση, πιο σοβαρός από αυτό που θα περίμενε κανείς. Είναι όμως ψηλοτάβανος και με μάλλον καλό εξαερισμό. Το σέρβις απόλυτα ικανοποιητικό. Νέα παιδιά, σβέλτα και χαμογελαστά, με απροσποίητο ενδιαφέρον για το αν ο πελάτης έμεινε ευχαριστημένος.
Στα της κουζίνας τώρα. Σίγουρα στις ΠΛΕΙΑΔΕΣ δεν θα έρθεις περιμένοντας να σε αφήσει με ανοικτό το στόμα η τέχνη του μάγειρα. Ο κατάλογος είναι, και καλά κάνει, σχετικά περιορισμένος, ωστόσο καλογραμμένος και με αστερίσκο δίπλα στα εδέσματα που περιλαμβάνονται στις τρεις ποικιλίες – μικρή, μεσαία και (πολύ) μεγάλη – που δείχνουν να είναι το σουξέ του μαγαζιού. Αυτά που δοκιμάσαμε εμείς ήταν μετρίως αποδεκτά: Μια παντζαροσαλάτα του εμπορίου επιδέξια αρτυμένη, ένα μπουγιουρντί με δύο είδη τυριών (φέτα και κάποιο τσιχλωτό κίτρινο τυρί) και λίγη ντομάτα, που θα έπρεπε να είναι πιο πικάντικο, μια μελιτζάνα ψητή με τυρί και ντομάτα, το καλύτερο από τα τέσσερα πιάτα, και μία μερίδα ντολμάδες «τούρκικοι», δηλαδή γιαλαντζί. Εδώ σφυρίχτηκε φάουλ, γιατί επρόκειτο εμφανώς για ντολμάδες του κουτιού που, όπως και τα δύο προηγούμενα πιάτα, περιχύθηκαν με λαδολέμονο και μπήκαν στα μικροκύματα. Εύκολη λύση, όχι όμως η καλύτερη. Ήπιαμε το μοναδικό τσίπουρο που διέθετε το κατάστημα, ευτυχώς Αποστολάκη, ένα από τα καλύτερα, και ακόμα πιο ευτυχώς, το επιδόρπιο κέρασμα, χειροποίητο μωσαϊκό, ήταν φρεσκότατο και νοστιμότατο. Παρέλειψα να αναφέρω ότι το εμφιαλωμένο νερό προσγειώθηκε με το «καλημέρα σας» στο τραπέζι.
Οι τιμές, γύρω στα 8 ευρώ οι περισσότεροι μεζέδες και από 29 έως 49 οι τρεις ποικιλίες που προανέφερα, είναι χωρίς αμφιβολία υψηλές σε σχέση με την ποιότητα των προσφερομένων. Αν ξαναπήγαινα λοιπόν στις ΠΛΕΙΑΔΕΣ, που δεν το βλέπω και πολύ πιθανό, θα επέλεγα να δοκιμάσω μια ποικιλία κρεατικών, για μια μεγάλη παρέα φαντάζομαι ότι θα ήταν το καλύτερο και οικονομικότερο.

25 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος, γιατί πράγματι δεν έχω πολλά να πω. Η ΒΙΛΛΑ ΜΑΡΙΕΤΤΑ λοιπόν, μια μονοκατοικία σ’ έναν ήσυχο δρόμο του Αλίμου, παράλληλο προς την παραλιακή, μετατράπηκε από μπυραρία σε παμπ, ουσιαστικά δηλαδή μάλλον μετονομάστηκε, γιατί μεγάλες αλλαγές δεν είδα, σε O’ CANTO PUB. Εύκολα θα το βρείτε, δύσκολα (6 στα 10) θα παρκάρετε, περνώντας όμως την πόρτα του κήπου θα φτιάξει αμέσως η διάθεσή σας. Σας υποδέχεται ένας μεγάλος καταπράσινος κήπος που αγκαλιάζει το οίκημα, με τα γνωστά βαριά ξύλινα τραπέζια και πάγκους με στηρίγματα για την πλάτη, δεν υπάρχει καλύτερη πρόταση για τις ζεστές νύχτες, που δεν είναι και λίγες στην πρωτεύουσα.
Και ο μέσα χώρος όμως δε θα σας αφήσει δυσαρεστημένους. Ίδια επίπλωση, με την προσθήκη καναπέδων περιμετρικά, ατμόσφαιρα ελληνικής παμπ (σε βεριτάμπλ ιρλανδέζικη δεν με αξίωσε ακόμα ο θεός να πιω τη μπύρα μου), αρκετή φασαρία, σε σημείο που μετά βίας ακούγεται η πολύ ωραία μουσική που παίζουν, και το κάπνισμα δυστυχώς να επιτρέπεται. Καλός ο εξαερισμός, δε λέω, όμως αυτή η διαιώνιση κακών συνηθειών δεν υποφέρεται. Το σέρβις πάντως εξαιρετικά φιλικό, γρήγορο, όπως πρέπει. Νεράκι κρύο σε μπουκάλι γυάλινο και στο τέλος κέρασμα γλυκό χειροποίητο ή και λικεράκι, πάρα πολύ ωραία.
Σε μέρη σαν το O’ CANTO PUB δεν έρχεσαι βέβαια να μελετήσεις εμβριθώς τον πολυσέλιδο κατάλογο, να ανταλλάξεις απόψεις με τον μετρ και να συμβουλευθείς τον σομελιέ πριν δώσεις την παραγγελία. Ο κατάλογος (υπάρχει και στο διαδίκτυο, αν θέλετε να πάτε διαβασμένοι) είναι τέσσερις σελίδες όλος κι όλος, δύο για το στομάχι και δύο για το λαρύγγι. Η ποικιλία στις μπύρες οριακά ικανοποιητική, δεν θα σκαλώσετε πουθενά, ούτε όμως θα μπείτε στον πειρασμό να παραγγείλετε μια άγνωστη μάρκα, γιατί απλά κι ωραία δεν υπάρχουν τέτοιες. Εγώ είμαι πιστός οπαδός της καπνιστής Schenkerla, που είναι πραγματικά κρίμα το ότι δεν προσφέρεται βαρελίσια, μιλάμε για σαφώς διαφορετική, θεϊκή γεύση.
Στα φαγητά, είτε ατομικά είτε στη μέση για όλους, χρειάζεται εγκράτεια, γιατί οι μερίδες, ειδικά οι ποικιλίες, είναι υπέρ-χορταστικές. Για το ξεκίνημα θα σας συστήσω οπωσδήποτε μια τραγανή σαλάτα cobb (εκτός αν απεχθάνεστε το blue cheese) με ντοματίνια, ψιλοκομμένη γαλοπούλα, μπέικον και αβοκάντο, τα spring beer rolls, φλογέρες δηλαδή, που παίρνουν όλοι, και μια πατάτες country (όχι χεράτες, αλλά καλής ποιότητας και καλοτηγανισμένες) με cheddar και μπέικον. Το O’ CANTO PUB έχει ωραία ντιπάκια! Αγαπημένα μου το bourbon, guacamole και το τόσο όσο καφτερό ranchera. Στη συνέχεια και ανάλογα με το μέγεθος της παρέας και της πείνας είτε θα πάρετε μια ποικιλία μπύρας, δηλαδή κρεάτων, είτε, ακόμα καλύτερα, μια ποικιλία λουκάνικων, και τα δύο στα 15 ευρώ. Αν πάλι δεν μπορείτε χωρίς αμερικανιά, βάλτε ένα διπλό american burger στη μέση και δώστε του να καταλάβει.
Ο λογαριασμός σ’ αυτά τα μαγαζιά είναι 50 – 50, όσο δίνεις δηλαδή για φαγητό τόσο, ή και λίγο περισσότερο, δίνεις για ποτό, γύρω στα 20 ευρώ το άτομο. Το O’ CANTO PUB έχει πάρει ήδη τόσες πολλές επαινετικές κριτικές και δεν έχει ανάγκη τη δική μου συνηγορία για να το επισκεφθείτε. Ωραία, χαλαρή ατμόσφαιρα, τίμιες γεύσεις, καλούτσικη ποικιλία σε μπύρες, τι άλλο να ζητήσεις. Ευκαιρίας δοθείσης λοιπόν, ειδικά το καλοκαιράκι, δώστε του μια ευκαιρία.

19 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Αν αρχίσω την κριτική μου για το ΜΑΝΤΡΙ διερωτώμενος σαν τον Άμλετ «Να πάει κανείς ή να μην πάει;» η απάντηση είναι σαφής: Να πάει, αλλά υπό όρους. Και εξηγούμαι πάραυτα:
Να πάει αν του αρέσουν τα μαγαζιά με θέα και έχει εξαντλήσει τον κατάλογο των χώρων με θέα στην Ακρόπολη ή το Σαρωνικό. Η θέα από το ΜΑΝΤΡΙ δεν σου κόβει την ανάσα, είναι όμως ενδιαφέρουσα. Με το φως της ημέρας έχεις όλη τη νότια Αθήνα με τη θάλασσα στο βάθος στο πιάτο, με το φως της νύχτας χαζεύεις τα φώτα των πλοίων και των αεροπλάνων που προσεγγίζουν την πρωτεύουσα.
Να πάει αν διαθέτει αξιόπιστο GPS και αφού έχει διαβάσει προσεκτικά τα όσα σωστά έχει γράψει η φίλη ram στη δική της κριτική. Εκτός κι αν είναι σαδομαζοχιστής με γεμάτο ρεζερβουάρ βενζίνης στην τετρακίνητη τζιπάρα του. Από τη στιγμή που θα εγκαταλείψει την κεντρική λεωφόρο Κύπρου που διασχίζει την Αργυρούπολη δεν θα χρειαστεί πάνω από μια ώρα για να φθάσει ρωτώντας περίοικους και σκυλιά για το δρόμο. Θα τον αποζημιώσει όμως το άνετο πάρκινγκ (άνευ βαθμολογίας τύπου «τόσα στα 10», δεν τίθεται θέμα).
Να πάει, ειδικά Σαββατοκύριακο, μόνον εφόσον έχει προνοήσει για κράτηση με υποσημείωση «παρακαλώ στον έξω χώρο», γιατί διαφορετικά το πλεονέκτημα της θέας ενδέχεται να ακυρωθεί, άσε που μπορεί να πέσει σε εκδήλωση – γάμος, βαφτίσια, δεξίωση – και να φάει πόρτα.
Να πάει, τέλος, εφόσον είναι ορκισμένος κρεατοφάγος, στο ΜΑΝΤΡΙ ούτε ψαρονέφρι δεν υπάρχει στον κατάλογο. Η ονομασία της επιχείρησης είναι άλλωστε δηλωτική της φιλοσοφίας της.
Δίνει λοιπόν ο καλός θεούλης και στρίβετε κάποτε στην οδό Βαρδουσίων (άλλο σημαδιακό και τούτο) της πέρα Αργυρούπολης, Άνω Γλυφάδας ή Τερψιθέας, διαλέγετε αυτό που σας βολεύει. Τέτοια μαγαζάρα στην άκρη του πουθενά σίγουρα δεν μπορείτε να φανταστείτε. Το όνομα ΜΑΝΤΡΙ μόνο ως homage στο παρελθόν μπορώ να το φανταστώ, αφήνω συνειδητά ανοικτό πεδίο δόξης λαμπρό για το φίλο μας ξέρετε ποιον, να ανατρέξει την διαδρομή της ύπαρξής του μέχρι την εποχή του Καραϊσκάκη. Πραγματικά θα ήθελα να ‘ξερα κατά πόσο είναι 100% νόμιμη το κατασκεύασμα, γιατί οικοδόμημα δεν είναι. Η μεταλλική αψιδοκατασκευή με ημιπολύτιμους λίθους στην είσοδο ολίγον κιτς, αλλά την περνάτε γρήγορα και βρίσκεστε σε ένα χώρο με πολύ γυαλί και ξύλο, ολίγη ψάθα και ακόμα λιγότερο τσιμέντο. Ωραίο είναι, δεν μπορώ να πω, με τα τραπέζια τοποθετημένα αραιά και – δυστυχώς – μικρές και αφρόντιστες τουαλέτες.
Υποδοχή επαγγελματική, προσωπικό επαρκές και εκπαιδευμένο, τραπέζια καλοστρωμένα με art de la table που φέρνει σαφώς σε χώρο συνεστιάσεων, αμέσως νεράκι Υμηττού σε γυάλινο μπουκάλι, από κοντά και ο κατάλογος, δύο σελίδες όλος κι όλος, πράγμα που επίσης δεν είναι κακό, οι επιλογές είναι υπεραρκετές για ναό κρεοφαγίας.
Η κουζίνα δεν πρόκειται να σας συναρπάσει, αν οι προσδοκίες σας έχουν ανέβει σε επίπεδο BASE GRILL, φροντίστε να τις κατεβάσετε. Όπως έχουν γράψει και οι προλαλήσαντες, αυτό που πραγματικά αξίζει είναι τα παϊδάκια όλα τα υπόλοιπα μέτρια, δηλαδή κοκορέτσι σωστά φτιαγμένο αλλά κρύο και η προβατίνα σκέτη απογοήτευση, σε κάνει να αναπολείς το ΓΑΒΡΙΛΗ στον Κουβαρά. Το αρνίσιο κότσι κάτι έλεγε, όμως και αυτό ήρθε χλιαρό, η απόσταση από το πάσο ως τα τραπέζια είναι προφανώς μεγάλη για το σέρβις. Τα υπόλοιπα – σαλάτες, κολοκυθάκια, αλοιφές και λοιπά ορεκτικά – μέτρια, (σαν) του εμπορίου. Τιμητική εξαίρεση η μελιτζάνα στο πήλινο. Καλούτσικο κόκκινο χύμα κρασί Νεμέας, κέρασμα ανάλογα με το πώς θα σας κόψει ο σερβιτόρος σας, από παγωτό μέχρι γιαούρτι με μέλι, πάρτε μια κουταλιά και σταματήστε μετά καλύτερα για γλυκό στην Αργυρούπολη.
Ο λογαριασμός γύρω στα 20 ευρώ το άτομο, συνολικά σίγουρα όχι μια ανεπανάληπτη εμπειρία, αλλά για μια φορά pas mal. Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ουκ έχω.

08 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Για να πάει καλά σε όλους η καινούρια χρονιά, θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος. Η επίσκεψη στη STOFFA πραγματοποιήθηκε λίγες μέρες πριν την αλλαγή του χρόνου, παρέα με ένα φιλικό ζευγάρι. Η αναζήτηση του εστιατορίου, ανάμεσα στην Τατοΐου και τη Λεωφόρο Κηφισιάς, πολύ κοντά στο σταθμό του ηλεκτρικού, δεν ήταν δύσκολη. Απροσδόκητα εύκολη υπόθεση και η στάθμευση (4 στα 10), πολλές διαθέσιμες θέσεις και στις δύο πλευρές του δρόμου, οι παρκαδόροι που απασχολεί η STOFFA δεν χρειάστηκαν.
Μπαίνοντας διασχίσαμε τη μεγάλη αυλή, όπου θυμήθηκα παλαιότερες επισκέψεις στον ΤΣΑΛΑΒΟΥΤΑ, μια από τις ιστορικές κηφισιώτικες ταβέρνες που λειτουργούσε επί δεκαετίες στη θέση αυτή. Πραγματικά υπέροχη αυλή, αποτελεί μόνη της λόγο για μια επίσκεψη.
Η κεντρική αίθουσα ήταν εξίσου εντυπωσιακή, ωραιότατα διακοσμημένη και πολύ σωστά φωτισμένη. Στο πάτωμα και την επίπλωση κυριαρχεί το ξύλο, στους τοίχους το τούβλο. Η διάταξη των τραπεζιών αρκετά στριμωχτή, αν προνοήσετε για κράτηση φροντίστε να ζητήσετε τραπέζι στα περιμετρικά σεπαρέ, θα είστε σαφώς πιο άνετα. Η πελατεία κλασική κηφισιώτικη επίσης, στα Β. Π. κυκλοφορεί εμφανώς ακόμα πολύ χρήμα. Εντυπωσιακή η στενόμακρη μπάρα, σαν πολύχρωμο γυάλινο τείχος, που φιλοξενεί όσους θέλουν να δοκιμάσουν ένα από τα κοκτέιλ του ειδικού καταλόγου. Το προσωπικό πολυπληθές και καλά προπονημένο, κηφισιώτικης κοπής κι’ αυτό, λειτουργούσε κάτω από το αεικίνητο βλέμμα της διεύθυνσης και ανταπεξήλθε καλά στα καθήκοντά του.
Μέχρι εδώ τίποτε το αρνητικό, business as usual, που θα ‘λεγε η φίλη μου η Tzia. Το εμφιαλωμένο νεράκι αναμενόμενο, το ψωμάκι με τα απαραίτητα ντιπάκια επίσης. Απογοητευτικό ήταν το ξεκίνημα: Τυροκροκέτες χωρίς να ακούγεται κάποιο καλό τυρί και υπέρ-τηγανισμένες ή -φριταρισμένες, αν μου επιτρέπετε το νεολογισμό, ακολουθώντας το σύστημα που νομίζω ότι λάνσαρε ο Aboutspy θα έδινα βαθμό 2/4. Ίδιο βαθμό και στην πολλά υποσχόμενη τραγανή πράσινη σαλάτα με φιλέτο μόσχου και φουά γκρα. Το φιλέτο δεν το είχε τσιγκουνευτεί ο μάγειρας, μόνο που το είχε «ψήσει» στο όριο του rare, ακόμα κι εγώ που δεν έχω πρόβλημα δεν πήρα δεύτερο κομμάτι. Μου έκανε εντύπωση η απουσία αντίδρασης του σερβιτόρου όταν μάζεψε το πιάτο. Πάντως, δύο μέρες πριν την κοπή της βασιλόπιτας, ήμουν ο τυχερός που του έτυχε το μοναδικό κομματάκι φουά γκρα, σε μέγεθος κέρματος των 2 σεντ, που ανιχνεύτηκε στη σαλάτα.
Στα κύρια πήγαμε καλύτερα. Πιο τυχερή απ’ όλους η καλή μου, που αποφεύγει το κρέας, προτίμησε το ριζότο με τρούφα και το καταευχαριστήθηκε. Οι υπόλοιποι επιλέξαμε κρεατικά: Μια μοσχαρίσια μπριζόλα τεραστίων διαστάσεων, που ο φίλος μας είχε ευτυχώς τονίσει να είναι «πολύ καλά» ψημένη, άσχετο αν δεν κατάφερε να την τελειώσει, και ένα κρεμαστό κοντοσούβλι, hanger steak που λέμε στο χωριό, το οποίο παρατηρώ ότι διαδίδεται όλο και περισσότερο. Εγώ αποφάσισα να χορέψω το χορό του πολέμου, παρήγγειλα μια tomahawk και της έδωσα να καταλάβει. Σε όλα τα πιάτα με κρέας παρατήρησα πάντως απουσία φαντασίας στη γαρνιτούρα.
Με δύο από τους τέσσερις σε πρόγραμμα αντιβίωσης περιοριστήκαμε σε coca cola και δύο ποτήρια (μέτριο) μοσχοφίλερο. Μέτρια και τα δύο γλυκά του τέλους, αποδομημένο μιλφέιγ και μηλόπιτα. Ο λογαριασμός πρέπει να ξεπέρασε τα 120 ευρώπουλα (άλλος πλήρωσε, ευχαριστώ Αλέξανδρε). Αν θα ξαναπήγαινα; Στην αυλή ίσως, στη χειμωνιάτικη αίθουσα σε καμία περίπτωση. Βγήκαμε καπνιστοί. Δεν το συνηθίζω, όμως αυτή τη φορά έκανα φεύγοντας τα παράπονά μου στο μετρ/ιδιοκτήτη. Η απάντηση: «Δεν μπορούμε διαφορετικά, χάνουμε πελατεία. Αν μας το είχατε πει κατά την κράτηση, κάτι θα μπορούσε να γίνει. » Αναρωτιέμαι τι. Είναι κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον απρεπές να ρίχνουμε το φταίξιμο για τη μη τήρηση του νόμου στους απροσάρμοστους/ανάγωγους πελάτες. Συμπτωματικά πέρασα μετά την Πρωτοχρονιά τέσσερις μέρες στα ορεινά του νομού Τρικάλων. Φίλοι Κηφισιώτες, οι βλαχοσαρακατσαναίοι διδάσκουν σωστή συμπεριφορά. Όπου κι αν καθίσαμε για φαγητό ή ποτό, όποιος δεν μπορούσε αλλιώς, έπαιρνε την άγουσα για έξω, με θερμοκρασία στους πολλούς μείον του μηδενός. Μπράβο Τρίκαλα!

14 Δεκ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Επιστροφή στα πάτρια εδάφη: Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ (εκ του Μπουρνόβας, ένα από τα πλουσιότερα παραλιακά προάστια της Σμύρνης) απέχει μισή ωρίτσα με τα πόδια από την κεντρική πλατεία της Νέας Σμύρνης, βρίσκεται όμως κι αυτή σε μια άνετη, κυκλική πλατεία στην Άνω Νέα Σμύρνη, γνωστή στους ντόπιους ως πλατεία Άνοιξης. Θα μπορούσε να λέγεται και πλατεία Μπουρνοβαλιάς, η κοσμοσυρροή που γίνεται τις περισσότερες ώρες και μέρες στο γωνιακό κεμπαπτζίδικο θα το δικαιολογούσε απόλυτα. Πρόκειται σαφώς για ένα (πολύ καλό) μαγαζί γειτονιάς, που έχει αναπτύξει σχέσεις καλής γνωριμίας έως φιλίας με τους τακτικούς πελάτες του, αν και φαντάζομαι ότι το εξαιρετικό κεμπάπ του προσελκύει και κόσμο από την ευρύτερη περιοχή. Εύκολα θα το βρείτε, εύκολα θα παρκάρετε (3 στα 10, ας μην υπερβάλλουμε) και εύκολα θα σας τακτοποιήσουν σ’ ένα βολικό τραπέζι, ακόμα κι αν δεν έχετε κάνει κράτηση, την οποία θα συνιστούσα για μεγάλες παρέες.
Δύο πράγματα θα σας εντυπωσιάσουν: αφενός η καθαριότητα σε τραπέζια και σερβίτσια, αλλά και στις εξαιρετικά φροντισμένες τουαλέτες, εκεί όπου κερδίζει τη μάχη των εντυπώσεων κάθε συνοικιακό μαγαζί που σέβεται το όνομά του, αφετέρου η σβελτάδα, ακρίβεια, ευγένεια και ο επαγγελματισμός του προσωπικού, νικούν κατά κράτος τα μαγαζιά της κεντρικής πλατείας.
Η ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ είναι, όπως είπαμε, γωνιακή και ελαφρά στενόμακρη. Ο μέσα χώρος, με κρεμ χρώματα, ακάλυπτο τούβλο και την ψησταριά στο βάθος, είναι πιο μικρός, ο έξω χώρος, περιφραγμένος με νάιλον και τζαμαρία, αισθητά μεγαλύτερος. Το σύνολο είναι πολύ φωτεινό, η διακόσμηση αναμενόμενη, με κυρίαρχη μια αφίσα της παλιάς πατρίδας. Επίπλωση και διαρρύθμιση η κλασική της ελληνικής ταβέρνας. Δύο πράγματα ωστόσο με ενοχλούν: Στον έξω χώρο, που θεωρείται αίθριο, επιτρέπεται το κάπνισμα, κι ας υπάρχουν οικογένειες με παιδιά, ενώ τα ηχεία είναι ή κακοτοποθετημένα ή κακορυθμισμένα, ή και τα δύο, με αποτέλεσμα, ειδικά σε ώρες αιχμής, να δημιουργούν μάλλον βαβούρα παρά ευχαρίστηση. Τέλος πάντων, στη ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ δεν θα έρθεις για να κάτσεις με τις ώρες, περνώντας από τα πρώτα στα δεύτερα κι από ‘κει στα κυρίως, μετά στο επιδόρπιο πριν το λιμοντσέλο. Θα έρθεις για να φας σχετικά λιτά και να φύγεις χορτάτος, έχοντας πληρώσει όχι πάνω από 15 ευρώπουλα το άτομο. Αν μάλιστα εκμεταλλευθείτε τη δυνατότητα να παραγγείλετε μισές μερίδες, μπορείτε να δοκιμάσετε περισσότερες γεύσεις και να πληρώσετε περίπου τα ίδια ή λιγότερα. Αν πάλι είστε μεγάλη παρέα, οι τεράστιες σαλάτες και οι king size πιατέλες με ποικιλίες κρεατικών θα σας μαγέψουν. Vfm 4 ντοματάρες χωρίς δεύτερη συζήτηση.
Ο φροντισμένος στενόμακρος κατάλογος χωρίζεται σε «ορεκτικά» (συστήνω τυροπιτάρια, λαχματζούν, μελιτζανοσαλάτα αγιορείτικη και παστουρμαδοπιτάκια με υλικά ΜΙΡΑΝ), «σαλάτες» (δοκιμάστε αυτή του μαγαζιού, αλλιώς περάστε στο παρασύνθημα), «μερίδες» (οπωσδήποτε σις μοσχάρι, κεμπάπ και αρναούτ τζιερ, δηλαδή συκώτι κομμένο σε μπουκίτσες), «καλαμάκια» (βολικά για να δοκιμάσετε διάφορες γεύσεις) και «τυλιχτά». Ανάμεσα στα ποτά ξεχωρίζουν κρασιά από Σάμο, Νεμέα και Ζίτσα, ειδικά τα τελευταία τα σπάνε.
Τα πολλά λόγια είναι φτώχια: Αν σας φέρει ο δρόμος, αν θέλετε κάτι αλλιώτικο από τα τετριμμένα της κεντρικής πλατείας, αν εκτιμάτε φιλική συμπεριφορά και φιλικές τιμές, δώστε στη ΜΠΟΥΡΝΟΒΑΛΙΑ μια ευκαιρία. Θα γίνει στέκι σας!
Με την ευκαιρία εύχομαι σε όλους τους καλοφαγάδες του a4f καλές γιορτές και συνιστώ εγκράτεια -: ) Ελπίζω ακόμα ο καινούριος χρόνος να διώξει τα σύννεφα βαρεμάρας που σκιάζουν τον ουρανό του πάλαι ποτέ σούπερ κεφάτου μπλογκ μας. ΙΩΓΙΑΝΝΗ welcome back!

26 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Σήμερα θα ακολουθήσω την τακτική «Τα πολλά λόγια είναι φτώχια», θα σας πω όσα μπορούν και χρειάζεται να ειπωθούν για ένα ψητοπωλείο και θα αφήσω τα υπόλοιπα σε σας.
Ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ είναι από πλευράς ποικιλίας πιάτων και ποιότητας παρασκευής το καλύτερο ίσως ψητοπωλείο της Αθήνας – τόσο απλά κι αληθινά. Το 4 Χ 4 το κερδίζει με το σπαθί του, κρινόμενο και συγκρινόμενο βέβαια με ομοειδείς επιχειρήσεις. Πολύ κεντρικό, κατεβαίνοντας τη Σόλωνος στρίβετε δεξιά στη Χαριλάου Τρικούπη και το βλέπετε μπροστά σας στα 20 μέτρα, στην αριστερή πλευρά του δρόμου, σε μια εσοχή που σε συνδυασμό με μια ξύλινη εξέδρα που έχουν φτιάξει δημιουργεί ένα γουστόζικο χώρο με ξύλο και πέτρα που μπορεί να φιλοξενήσει, μαζί με τον περιορισμένο εσωτερικό χώρο, όπου και η ψησταριά, οι τουαλέτες κτλ., γύρω στα 20 με 25 άτομα. Είναι ιδιαίτερα ωραίο όταν έχει σουρουπώσει, πέραν τούτου βέβαια το μεγαλύτερο μέρος του τζίρου γίνεται μέσω delivery. Αν ανοίξετε την «ιστοσελίδα» του μαγαζιού (στο fb τα πράγματα είναι καλύτερα) θα δείτε σε μια σελίδα τον κατάλογο και σε μια δεύτερη σελίδα τη φόρμα επικοινωνίας/παραγγελίας. Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσαμε. Το σέρβις τους είναι πάντως άπαιχτο στην ταχύτητα – και ευγενέστατο.
Εγώ λόγω του ότι η δουλειά μου είναι πολύ κοντά έχω δοκιμάσει σχεδόν όλο τον κατάλογο, ο οποίος χωρίζεται στις ενότητες «Ορεκτικά», «Ποικιλίες», «Burgers», «Σαλάτες», «Τυλιχτά ή σάντουϊτς», «Με το κομμάτι» και «Μερίδες». Πριν προχωρήσω στο παρασύνθημα, να σας πω ότι στον ΠΡΙΓΚΙΠΑ θα βρείτε πέραν των αναμενομένων και κρέας από μαύρο χοίρο, προβατίνα (Τυρνάβου) και βουβάλι Κερκίνης. Θα βρείτε όμως και χέλι φιλέτο καπνιστό, πέστροφα φιλέτο όπως και χορτοφαγικό μπιφτέκι. Ο κιμάς του (ανάμεικτος χοιρινό + μοσχαρίσιο και ζυμωμένος με βουβαλίσιο γάλα) είναι τόσο νόστιμος όσο και αφράτος, για τα υπόλοιπα «συνηθισμένα», δηλαδή χοιρινό, πανσέτα, κοτόπουλο και λουκάνικο Τζουμαγιάς τα λόγια περιττεύουν.
Αν παραγγείλετε με delivery θα σας καταπλήξει, όπως είπα, η ταχύτατη εξυπηρέτηση. Αν φάτε στο μαγαζί όμως, θα σας εκπλήξει ευχάριστα η πλούσια και μερακλίδικη εμφάνιση όλων ανεξαιρέτως των πιάτων. Επίπεδο πολύ καλής ελληνικής ταβέρνας, καμιά σχέση με τα πολυφορεμένα, βαριεστημένα σουβλατζίδικα της γειτονιάς.
Ας έρθουμε στο σύνθημα λοιπόν. Δεν έχω δοκιμάσει ούτε ένα πράγμα που θα το βαθμολογούσα κάτω από το «εξαιρετικό». Με ξέρετε ότι στους επαίνους μου λειτουργώ κάπως ανορθόδοξα, μην εκπλαγείτε λοιπόν που ως πρώτο must order θα αναφέρω την πολίτικη σαλάτα. Την φτιάχνουν όπως ακριβώς πρέπει, με ψιλοκομμένο λάχανο, καρότο, σέλινο, σκορδάκι και πιπεριά Φλωρίνης, και συνοδεύει ιδανικά ό, τι άλλο παραγγείλετε. Δεύτερα στη σειρά τα κεμπάπια Φλώρινας (= σουτζουκάκια Θεσσαλονίκης), μπορείτε να πάρετε, όπως σε όλα τα πιάτα, μικρή (= 5 τεμάχια) ή μεγάλη (= 10 τεμάχια) μερίδα. Συνοδεύονται με μπούκοβο και αϊβάρ, αυτό που στην πατρίδα μου λέμε πάπρικα, δηλαδή ήπια καυτερή αλεσμένη ψητή πιπεριά Φλωρίνης με ίχνος μελιτζάνας. Τρίτο το βουβαλίσιο μπιφτέκι (4 € το ένα, 7½ τα δύο τεμάχια), όπως τα περιέγραψα πιο πάνω. Στις επόμενες θέσεις η αυθεντική ρωσική σαλάτα, το Balkan chilly burger, η πέστροφα και το χέλι, αμφότερα κατά προτίμηση σε σάντουϊτς με μπαγκέτα.
Είτε μόνος σας είτε – καλύτερα – με παρέα, είτε στο χώρο σας είτε – καλύτερα – στο χώρο του, ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ περιμένει να σας προσφέρει γεύσεις μακεδονίτικες – πολίτικες έναντι το πολύ 10 με 12 ευρώ το άτομο. Σπεύσατε!