Loader

fratello

Κριτικές: 526
Μέλος από: Ιούλ 2008

Εμφάνιση:

17 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

THE NEW AGE BY FOURNOMAGEIREMATA λοιπόν; Καλορίζικη η μετονομασία και ευπρόσδεκτες όλες οι αλλαγές που τη συνοδεύουν. Αυτή τη φορά δεν περίμενα, κανόνισα επίσκεψη, με την ίδια τετράδα που είχα πρωτοδοκιμάσει τα τότε ΦΟΥΡΝΟΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ, στο νέο παλιό στέκι κάνοντας κράτηση για απόγευμα Σαββάτου. Έτυχε βέβαια να είναι το Σάββατο του Ζορμπά και το μαγαζί δε γέμισε, όμως το πρώτο plus δόθηκε, όταν με πήραν τηλέφωνο την παραμονή, για να επιβεβαιώσουν την κράτηση και να με καλωσορίσουν από μακριά. Για το σέρβις αυτού του μαγαζιού, όπου θυμάμαι ότι στην πρώτη μου κριτική προ διετίας είχα γράψει ότι αξίζει 5 στα 4, οι έπαινοι περισσεύουν. Οι δύο κύριοι που τρέχουν την επιχείρηση, ο ένας στη σάλα συνεπικουρούμενος από ένα δύο νέα παιδιά και ο έτερος στην κουζίνα, καταφέρνουν να σε κερδίσουν από την πρώτη στιγμή.

Πέραν τούτου, και πριν προχωρήσουμε στα κατορθώματα της κουζίνας, οφείλω, μολονότι εξπέρ των σχετικών περιγραφών δικαιωματικά έχει ανακηρυχθεί η φίλη ΡΡ ΤΙΝΑ, να πω λίγα λόγια για το new look του THE NEW AGE: Τα ΦΟΥΡΝΟΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ δεν μεταμορφώθηκαν, άλλαξαν όμως σίγουρα όψη, αρχίζοντας από τον έξω χώρο, ο οποίος έκλεισε γύρω γύρω με τζαμαρία, απομονώνοντας έτσι τον όποιο θόρυβο του δρόμου, και εξασφαλίζοντας παράλληλα απεριόριστη οπτική επαφή και συνέχεια με το μέσα χώρο.

Ο οποίος εσωτερικός χώρος απέβαλε τις «παιδικές» διακοσμητικές ασθένειες της πρώτης περιόδου που είχαν ενοχλήσει αρκετούς επισκέπτες, θυσίασε κάποια τετραγωνικά, χωρίς σε ανταπόδοση να στριμώξει τραπέζια και καθίσματα (μπράβο τους! ) και δημιούργησε, πάλι χωρίς να ξοδευτούν υπερβολικά πολλά χρήματα (έτσι νομίζω τουλάχιστον), μια ήσυχη αίθουσα όπου τηρείται αυστηρά το no smoking και ακούγονται πλέον χωρίς πρόβλημα οι καλές μουσικές επιλογές. Τραπέζια ανετότατα, καθίσματα αναπαυτικότατα, το ίδιο και τα καναπεδάκια. Χρωματικοί συνδυασμοί επιτυχημένοι, φωτισμός ωραίος, εξαερισμός άριστος.

Ας έρθουμε στο ψητό ή μάλλον στα φουρνιστά, μια και το THE NEW AGE δεν έχει σκοπό να αποκλίνει ούτε ρούπι από τη μαγειρική φιλοσοφία του μεγάλου αδελφού του. Εδώ ισχύει το «η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται». Όπως έχει ήδη αναφερθεί από λίαν αξιόπιστους εν a4f αδελφούς, το THE NEW AGE κράτησε όλα τα πιάτα που το έκαναν δημοφιλές και πρόσθεσε κάποια καινούρια. Θα έλεγα ότι η ποικιλία του καταλόγου επιτρέπει τουλάχιστον τρεις, τέσσερις επισκέψεις με διαφορετική κάθε φορά σύνθεση μενού.

Αντί για κότσι επιλέξαμε αυτή τη φορά τα spare ribs με ΒΒQ sauce και πατάτες φούρνου. Επιβλητική μερίδα, επαρκής για τέσσερα άτομα. Εννοείται πολύ επιτυχημένο ψήσιμο, το μόνο που έλειπε, προκειμένου για πιάτο όπου αν δεν βάλεις χέρι, για να γλύψεις τα κοκαλάκια, έχεις υποπέσει σε φάουλ, είναι υγρά μαντηλάκια.

Νούμερο δύο στις προτιμήσεις μας, ουσιαστικά ισοψηφώντας με τα spare ribs, το κριθαρώτο με μανιτάρια και τρούφα. Επειδή ασχολούμαι με τη μαγειρική ως χόμπι, μόνο να φανταστώ μπορώ πόσο δύσκολο είναι να μαγειρευτεί αυτό το πιάτο στο φούρνο. Απίστευτη αίσθηση στη γλώσσα, κυριολεκτικά πεντανόστιμο.

Από τα καινούρια / υπόλοιπα πιάτα οφείλεται έπαινος στο παραδοσιακό πεϊνιρλί με αυγό μάτι on the top, στο σαχανάκι με οριμασμένη γραβιέρα και μαρμελάδα καρότου (;) και στην τριλογία κεφτέδων (= 3 Χ 2 κολοκυθο- / ντοματο- και πατατοκεφτέδες, το ένα είδος πιο νόστιμο από το άλλο, με ευπρόσδεκτη την απουσία τηγανίλας).

Μεταξύ των τριών γλυκών, όπου η επιλογή μας ήταν το signature sweet μους χαλβά στο βαζάκι με δύο διαφορετικά toppings και γκανάς σοκολάτας με passion fruit, και μας ήρθε κι ένα προφιτερόλ κερασμένο, πιο πολύ μας άρεσε η γκανάς, στην οποία ταίριαξε γευστικά το digestive λικεράκι που συνόδευσε το λογαριασμό.

Στην αρχή μαζί με το γνωστό χειροποίητο ψωμί ήρθαν δύο πρωτότυπα ντιπ, ενώ από το κρασί που επιλέξαμε, λευκό και ροζέ ημίγλυκο, αμφότερα απόλυτα ικανοποιητικά, μας πρόσφεραν το δεύτερο γύρο επίσης δωρεάν.

Μ’ αυτά και μ’ εκείνα ο λογαριασμός των φαγητών για τέσσερα άτομα με το ζόρι άγγιξε τα 60 ευρώ, το vfm εξακολουθεί να είναι βασικό πλεονέκτημα που θα σε κάνει, όσο μακριά κι αν μένεις, να ‘ρθεις και να ξανάρθεις στο THE NEW AGE BY FOURNOMAGEIREMATA.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.

26 Σεπ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Οφείλω να επισημάνω ευθύς εξαρχής ότι το ΑΘΗΡΙ είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μου εστιατόρια στην Αθήνα. Χωρίς δισταγμό θα του δώσω τρία αστέρια στο σύστημα fratello, αξίζει δηλαδή να το γνωρίσετε από κοντά όπου κι αν μένετε.

Το πρωτοεπισκέφθηκα στον Κορυδαλλό λίγο μετά τους Ολυμπιακούς του 2004 και από τότε είμαι τακτικός του πελάτης. Όλα αυτά τα χρόνια ούτε μία φορά δεν με απογοήτευσε, ούτε μία φορά δεν με έκανε να σκεφθώ ότι απλά εξαργυρώνει ακριβά τη φήμη του. Ο σεφ Αλέξανδρος Καρδάσης, άνθρωπος κυρίως σεμνός, είναι εξαιρετικός μάγειρας με φαντασία και φανατική προσήλωση στη χρήση άριστων πρώτων υλών από όλη την Ελλάδα.

Εδώ και δέκα χρόνια το ΑΘΗΡΙ στεγάζεται σε ένα ανακαινισμένο νεοκλασικό οίκημα της οδού Πλαταιών, απέναντι ακριβώς από το ΡΑΚΟΡ. Η «χειμωνιάτικη» αίθουσα, ελαφρά υπερυψωμένη, έχει μια ιδιαίτερη, αρχοντική θα έλεγα ατμόσφαιρα με εξαιρετικούς χρωματικούς συνδυασμούς, πολύ ξύλο και ιδανικό φωτισμό.

Η αυλή πάλι είναι ήσυχη και καταπράσινη, θυμίζει τον κινηματογράφο ΡΙΒΙΕΡΑ των Εξαρχείων. Τα ευρύχωρα τραπέζια, σε ευπρόσδεκτα αραιή διάταξη, καλοστρωμένα και με την αναμενόμενη άψογη art de la table κυριολεκτικά δεν σ’ αφήνουν να φύγεις. Όσο για το προσωπικό, είναι απόλυτα εναρμονισμένο με τη φιλοσοφία του μαγαζιού: πολύ καλή γνώση του αντικειμένου, ευγενική αντιμετώπιση του πελάτη, συνεχής φροντίδα να μη λείψει τίποτε από το τραπέζι, ταυτόχρονα όμως χωρίς ίχνος τουπέ ή φορτικότητας.

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Το ΑΘΗΡΙ είναι εστιατόριο για καλοφαγάδες και δεν είναι, τηρουμένων των αναλογιών, το φθηνό εστιατόριο που θα περίμενε ίσως κανείς να συναντήσει στον Κεραμικό. Να θυμίσω ωστόσο ότι σε απόσταση βολής βρίσκεται το δίκαια πιο ακριβό εστιατόριο της Αθήνας, το FUNKY GOURMET. Κεραμικός και γκουρμέ μπορούν λοιπόν κάλλιστα να συνυπάρξουν, να υπολογίσετε γύρω στα 35 με 40 ευρώ το άτομο. Πριν πάτε, σας συμβουλεύω να επισκεφθείτε τη λιτή μα τόσο κατατοπιστική ιστοσελίδα του, όπου είναι αναρτημένο το τρέχον μενού του μήνα (με τις τιμές, μπράβο τους! ). Το ΑΘΗΡΙ σε προκαλεί να το επισκεφθείς ξανά και ξανά, αφού το μενού αλλάζει σε μεγάλο βαθμό ανάλογα με την εποχή
.
Αρχίζοντας από τα ψωμάκια δικής του παραγωγής (χαλάλι τα 2 € το άτομο, το σέρβις φροντίζει να είναι πάντα γεμάτο το πανεράκι) θα περάσετε στις πρωτότυπες σαλάτες (είτε τη δροσερή με παντζάρι και φράουλα στα 8 € είτε τη μάλλον χειμωνιάτικη ρουστίκ με φιλέτο ψαριού, ταραμά και τζίντζερ στα 12 €). Αν είστε μεγάλη παρέα, πάρτε κάποιο πρώτο πιάτο για τη μέση του τραπεζιού (γίγαντες κοκκινιστούς με μοσχαρίσια ουρά και κράκερ φέτας στα 8 € ή χταπόδι μαγειρευτό με λιαστή ντομάτα και κάπαρη στα 12 €).

Οι μικρές παρέες θα «περιοριστούν» σε ένα κυρίως πιάτο κατά κεφαλή (16 έως 18 €), οι μερίδες είναι αρκετά χορταστικές και πρέπει να μείνει οπωσδήποτε χώρος για το επιδόρπιο. Τα αγαπημένα μου είναι το κριθαρότο με μαύρη τρούφα (εννοείται φρέσκια) και κασέρι, το αρνί μπούτι μαγειρεμένο sous vide με κοκκινιστό τραχανά και η επίσης sous vide πανσέτα με κρέμα χαλβά, αμύγδαλα, σουσάμι και σταφίδες, η αποθέωση της ελληνικής γκουρμεδιάς.

Το επιδόρπιο στο ΑΘΗΡΙ δεν προσφέρεται δωρεάν, όμως – πιστέψτε με – 6 ευρώπουλα για να απολαύσουν δύο άτομα μια τριλογία crème brulee αξίζουν τον κόπο. Το γεύμα σας θα συνοδεύεται από κάποιο προσεκτικά επιλεγμένο ελληνικό κρασί (17 έως 32 ευρώ, αν θυμάμαι καλά) ή μια υπέροχη ελληνική μπύρα (5 €).

Το ξέρω, δεν σας έχω συνηθίσει σε αναλυτικές εκθέσεις φαγητών, συστατικών και τιμών, θεωρώ όμως ότι το ΑΘΗΡΙ αξίζει αυτή την κάπως λεπτομερή αναφορά. Μακάρι να ήταν λίγο πιο φθηνό ή να ακολουθήσει τη δοκιμασμένη μέθοδο του μενού γευσιγνωσίας, είμαι σίγουρος ότι ο κόσμος (πελατεία κυρίως 35 έως 45) θα το εκτιμήσει δεόντως. Εγώ σας το προτείνω ασυζητητί.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.

11 Σεπ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Αρχικά θέλω να πω ότι μου κάνει εντύπωση πως το παλιό ΓΕΛΑΣΤΟ ΚΡΕΜΜΥΔΙ στη Λεωφόρο Αμφιθέας έχει εξαφανιστεί, μαζί με την τότε κριτική μου, από το χάρτη του a4f, δεν ξέρω γιατί, όμως δεν είναι ωραίο, μοιάζει με διαγραφή της παιδικής ηλικίας της επιχείρησης. Εγώ, γείτονας από τη Νέα Σμύρνη, εκείνο το κάπως άχαρο εστιατοριάκι είχα γνωρίσει και αγαπήσει. Από τότε που μετακόμισε στα Βριλήσσια, έψαχνα, έχοντας μάλιστα διαβάσει τις κριτικές των jim, PONTIKI, Ucook και prasinomata13 για τη νέα εγκατάσταση, αφορμή να το επισκεφθώ. Τελικά τα κατάφερα βράδυ Σαββάτου 1η Σεπτεμβρίου, παρέα με δύο κουμπάρους που μένουν εκεί κοντά, μετά από κράτηση. Δυστυχώς έφυγα ελαφρά απογοητευμένος, με την ελπίδα ότι επρόκειτο για συρροή ατυχιών που συχνά συμβαίνουν κατά την επανέναρξη των εργασιών μετά τις διακοπές.

Ο χώρος βέβαια, συγκρινόμενος με τον παλιό, είναι εμφανώς καλύτερος. Πιο μεγάλος, πιο φωτεινός, με δυνατότητα επέκτασης στο πεζοδρόμιο, σε ένα σημείο όπου ο δρόμος γίνεται πεζόδρομος, η μόνη δυσκολία είναι στο παρκάρισμα (7 στα 10, με σίγουρο περπάτημα 5-10 λεπτών), αλλά μικρό το κακό. Διαρρύθμιση και διακόσμηση απλή, η αλήθεια είναι όμως ότι μόνο μια βιαστική ματιά κατάφερα να ρίξω στο εσωτερικό.

Η εξυπηρέτηση όχι όπως παλιά. Οι δουλειά αυξήθηκε, δεκτό, ευπρόσδεκτο και κατανοητό, όμως μία μόνο κοπέλα με ένα βοηθό για όλα τα τραπέζια απλά κι ωραία δεν επαρκεί. Χρειάστηκε να τη φωνάξουμε για να δώσουμε παραγγελία, από εκεί και πέρα ωστόσο τα πράγματα κύλησαν ομαλά. Το «γελαστό κρεμμύδι» in persona (= η σύζυγος του σεφ) εμφανίστηκε για λίγο στο διπλανό τραπέζι, προφανώς λόγω γνωριμίας, ο σεφ δεν μας τίμησε.

Η μεγαλύτερη απογοήτευση προήλθε όμως από εκεί που δεν θα περίμενα με τίποτε: από την κουζίνα. Ο βασιλικός ντάκος to hard to die, δυσκολευόσουν να τον τρυπήσεις με το πιρούνι και σαφώς ήθελε λίγο λαδάκι. Το τζατζίκι επίσης πολύ συμπαγές και χωρίς ίχνος αρώματος σκόρδου ή άνηθου. Το «σαν λαχματζούν» έμοιαζε περισσότερο με πίτσα cheese queen με μαλακή βάση, η δε μελιτζάνα στο πήλινο μπουχτιστική σε σημείο που δεν φαγώθηκε ολόκληρη. Από τα ορεκτικά μόνο οι καλοτηγανισμένες «φατατούλες» μας ευχαρίστησαν. Καλύτερη η κατάσταση στα δύο κυρίως πιάτα που μοιραστήκαμε, τα χοιρινά μπριζολάκια σε σάλτσα με κόκκινο κρασί (τρυφερά και καλομαγειρεμένα, όμως χωρίς γαρνιτούρα) και το πολίτικο κεμπάπ (καλοψημένα και σε χορταστική μερίδα, με γαρνιτούρα τις πατατούλες που προανέφερα).

Στα υπέρ τα γνωστά πολύ καλά ψωμάκια, που έχουν φθάσει να θεωρούνται signature dish του εστιατορίου, και το παγωτό (φουντούκι;) που μας πρόσφεραν ως επιδόρπιο. Από ποτά προτιμήσαμε λόγω ζέστης τη ΒΕΡΓΙΝΑ Weiss, η κανάτα με κρύο νερό μονίμως παρούσα και γεμάτη στο τραπέζι.

Οι τιμές, ευτυχώς, δεν αναπροσαρμόστηκαν σε επίπεδα Β. Π., κάτι που εκτίμησα ιδιαίτερα. Τέσσερα άτομα δώσαμε για το φαγητό μας σκάρτα 50 ευρώ, κρίμα που οι αστοχίες που προανέφερα χάλασαν τη γενική εντύπωση. Συμπέρασμα: Αναμείνατε στο ακουστικό σας, οι κριτικές που θα ακολουθήσουν θα δείξουν αν το ΓΕΛΑΣΤΟ ΚΡΕΜΜΥΔΙ θα κρατήσει δικαιωματικά το χαρακτηρισμό «παιδί του a4f» που του είχε απονεμηθεί στην Αμφιθέας, ή θα ενταχθεί στη χορεία των πολλών άχρωμων και άοσμων χαλανδροβριλησισώτικων χώρων εστίασης. (Αυτό ήταν μπηχτή για το φίλο jim, μήπως και τον ξεκουνήσω από την αποχή που έχει κηρύξει. )

03 Σεπ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Αν λέγεσαι Παναγιώτης Παπακαλοδούκας και σκοπεύεις να ανοίξεις ταβέρνα στη γειτονιά σου, το Πέραμα, από ‘δώ θα το σκεφτείς, από ‘κεί θα το σκεφτείς, τελικά είναι λογικό να καταλήξεις στο «ουζερί-ψαροταβέρνα Ο ΤΑΚΗΣ», γιατί έτσι σε ξέρουν όλοι εδώ γύρω. Εμένα τον ΤΑΚΗ μού τον σύστησε κουμπάρος Πειραιώτης, όταν πάνω στην κουβέντα – για φαγητό, τι άλλο – ανέφερα τη ΛΑΓΟΥΔΕΡΑ, που βρίσκεται λίγο πιο κάτω, όμως σε πολύ πιο στρατηγικό σημείο για το κοινό. «Πήγαινε και θα με θυμηθείς» ήταν τα λόγια του. Και είχε απόλυτο δίκαιο.

Ο ΤΑΚΗΣ λοιπόν, που έχω τη χαρά να τοποθετήσω πρώτος στο χάρτη του a4f, βρίσκεται στο δεύτερο παράλληλο δρόμο της Λεωφόρου Ειρήνης που οδηγεί στο Πέραμα, σε μια γωνία απέναντι από το γήπεδο του Περάματος.

Εύκολα θα το βρείτε και εύκολα θα παρκάρετε (3 στα 10). Είναι αρκετά μεγάλο μαγαζί, με το μέσα χώρο ντυμένο στα κυανόλευκα σαν σωστή ελληνική ψαροταβέρνα και λίγα τραπέζια επί του πεζοδρομίου. Η επίπλωση όπως τη φαντάζεστε, λευκό πλαστικό, δεν πρόκειται να σας ενθουσιάσει, και δυστυχώς το σύστημα «no smoking» δουλεύει τόσο άσχημα όσο και ο κλιματισμός, την πελατεία όμως τα θέματα αυτά ουδόλως φαίνεται να την απασχολούν. Πελάτες που οι περισσότεροι έρχονται στον ΤΑΚΗ με τα πόδια, τον χαιρετούν με το όνομά του και δε ζητούν κατάλογο, γιατί ξέρουν τι θα παραγγείλουν και τι θα πληρώσουν.

Ελπίζω να μη σας έχω αποθαρρύνει μέχρι τώρα. Γιατί Ο ΤΑΚΗΣ είναι ως προς το φαγητό που προσφέρει πραγματικό διαμάντι, δείγμα τυπικό αυτού που χαρακτηρίζουμε «τίμια ταβέρνα», όπου το κοσμητικό επίθετο αναφέρεται βέβαια και στην τιμολόγηση, πρωτίστως όμως στην ποιότητα. Αν δεν έχει φέρει καλό ψάρι για κάρβουνα, δε θα σας πασάρει το προχθεσινό από την κατάψυξη. Αν έχουν τελειώσει οι χταποδοκεφτέδες, θα φέρει χωρίς χρέωση τυροκροκέτες – μαζί με την ειλικρινή του συγνώμη.

Σε κοιτάει στα μάτια και πάντα θα ρωτήσει αν όλα ήταν εντάξει. Μου αρέσουν αυτοί οι άνθρωποι, γιατί είναι πια σπάνιοι.

Αυτά που βγάζει η κουζίνα μπορούν να χωριστούν σε τρεις ομάδες: Ουζομεζέδες, με πρωταγωνιστικό ρόλο στο συμιακό γαριδάκι, το ψητό χταποδάκι και τις τυροκροκέτες.

Γαρίδες, καραβίδες και όστρακα, όπου το γιουβετσάκι με γαρίδες τα σπάει, αν όμως είστε λάτρεις της καβουροφαγίας εδώ είστε στο σωστό μέρος. Τέλος φρέσκο ψάρι, από ταπεινό ψαράκι, που υπάρχει πάντα, μέχρι καλό σαργό, που ψήνει ο ίδιος ο Τάκης στα κάρβουνα, και κουτσομούρα γλύκισμα στο τηγάνι. Ο κατάλογος πιάνει, μαζί με τα ποτά, δύο σελίδες Α4 και είναι πολύ πιο φροντισμένος από τα κουρέλια που σου πασάρουν ενίοτε σε κάποιες – ο θεός να τις κάνει – παραθαλάσσιες «ψαροταβέρνες».

Τα πολλά λόγια είναι φτώχια. Ο ΤΑΚΗΣ σαφώς αδικείται από το σημείο όπου βρίσκεται, πρέπει να τον ξέρεις για να πας εκεί για φαγητό. Αν όμως τα καταφέρεις και υπερνικήσεις κάποιες αναστολές, τον έχεις κάνει στέκι σου με την πρώτη επίσκεψη.

Παρέλειψα δύο σημαντικά πλεονεκτήματα: Το μαγαζί είναι πεντακάθαρο και οι μερίδες, ακόμα και των απλών μεζέδων, πραγματικά μεγάλες, σαφώς για τέσσερα και όχι με το ζόρι για δύο άτομα. Για δύο άτομα υπολογίστε, ανάλογα με την παραγγελία, 30- έως 30+ ευρώ.

Έχει καλούτσικο δικό του κρασί, αδύνατο όμως τσίπουρο. Νερό κρύο σε γυάλινο μπουκάλι μαζί με φρέσκο ψωμί με το καλωσόρισμα και τον κατάλογο, επιδόρπιο είτε καρπουζάκι το καλοκαίρι είτε κάτι άλλο το χειμώνα. Συνιστάται ανεπιφύλακτα.

07 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Πάνε πάνω από πέντε χρόνια που πρωτοεπισκεφθήκαμε τη ΛΑΓΟΥΔΕΡΑ στο Πέραμα και από τότε την τιμούμε μία δύο φορές το χρόνο, γιατί τη θεωρούμε μαζί με το ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ στο Κερατσίνι εγγύηση ποικιλίας και ποιότητας, όταν μιλάμε για ψάρι.
Ο χώρος δεν έχει αλλάξει σε κάτι, είναι όμως πάντα αξιοσημείωτα καθαρός.

Τα τραπέζια όπως πάντα στριμωχτά, γιατί η ΛΑΓΟΥΔΕΡΑ συγκεντρώνει κόσμο όχι μόνο από τα πέριξ, αλλά από όλη την Αθήνα. Το σέρβις με σωστά κατανεμημένους ρόλους και χαμόγελο, όπως θα το ήθελα σε όλες τις ψαροταβέρνες της επικράτειας. Η στάθμευση τα Σαββατοκύριακα που πηγαίνουμε δεν αποτελεί ιδιαίτερο πρόβλημα (4 στα 10).

Ο κατάλογος παλαιότερα ήταν πραγματικά εντυπωσιακός σε έκταση, με τους γνωστούς ουζομεζέδες, όλα τα θαλασσινά προϊόντα (σαρδέλες, γαύρους, γαρίδες, καραβίδες, χταπόδια, καλαμάρια, σουπιές, μύδια κτλ. ) μαγειρεμένα εν μέρει με ασυνήθιστες συνταγές, όπως βέβαια και μεγάλο ψάρι, το οποίο και φρέσκο είναι και κατά 10 ή και παραπάνω ευρώ φθηνότερο σε σύγκριση με άλλα μαγαζιά. Εδώ και δύο χρόνια η ποικιλία περιορίστηκε, δεν ξέρω γιατί, μια και η πελατεία είναι πάντα πολυάριθμη, ΣΚ χωρίς κράτηση σε ώρα αιχμής δύσκολα θα πετύχετε τραπέζι ελεύθερο.

Στα must order εντάσσεται σίγουρα ο παστουρμάς της θάλασσας (= καπνιστός μαριναρισμένος λεπτοκομμένος μπακαλιάρος) με κάπαρη, φρέσκο κρεμμυδάκι και καλό λάδι από πάνω. Από σαλάτες όποια και να διαλέξετε δεν θα σας απογοητεύσει, ειδικά οι αρμύρες, ο ντάκος και η πολίτικη. Από ζεστά έχουμε κολλήσει στο ανάμικτο σαχανάκι (γαρίδες + μύδια) γκρατινέ με κόκκινη σάλτσα, όμως και τα ταπεινά ψαράκια, υπάρχει πάντα μαρίδα, αθερίνα, γαύρος και σαρδέλα, είναι μια χαρά, απλώς πολύ μεγάλη μερίδα για δύο άτομα. Αν δεν πάρουμε ψάρι, αρκούμαστε συνήθως είτε σε καλαμάρι γεμιστό είτε σε θράψαλο σε ροδέλες, τηγανισμένο εξαιρετικά, πολύ ελαφρύ και μαλακό.

Ποτά τα γνωστά αποστάγματα, μπύρες και αρκετά καλό δικό τους λευκό. Νερό σε κανάτα και ψωμί χωρίς χρέωση. Στο τέλος κέρασμα το γλυκό που έχουν ετοιμάσει για την ημέρα.
Οι τιμές θα έλεγα συμβατές με την ποιότητα των παρασκευασμάτων και το μέγεθος των μερίδων, πληρώνεις δηλαδή ότι παραγγέλνεις.

Έχω μάλιστα την εντύπωση ότι οι τιμές κάπως μειώθηκαν τώρα τελευταία, όρκο όμως δεν παίρνω. Για ένα πλήρες γεύμα δύο ατόμων υπολογίστε 35 έως 50 ευρώ.

Η ΛΑΓΟΥΔΕΡΑ σίγουρα αξίζει μια επίσκεψη, ακόμα και από όσους μένουν λίγο μακριά. Στα συν και η ευχάριστη διαδρομή παράλληλα με τη θάλασσα.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.

19 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Κάθε γειτονιά έχει μια ταβέρνα που την ξέρουν και την εμπιστεύονται όλοι. Επίσης, κάθε γειτονιά που σέβεται τον εαυτό της έχει ένα τουλάχιστον μαγαζί με την επωνυμία ΚΡΗΤΙΚΟΣ. Στην περίπτωση της Νέας Σμύρνης αυτά τα δύο συμπίπτουν. Μπορεί τα τελευταία χρόνια να ακούγεται, όπως μαρτυρούν και οι αναρτήσεις στο a4f, περισσότερο η ΜΥΡΤΙΑ, όμως εγώ θυμάμαι, όταν ήρθα νιόπαντρος στη φιλόξενη αυτή γειτονιά, τον πεθερό μου να μου κάνει το πρώτο τραπέζι καλοκαίρι στον ΚΡΗΤΙΚΟ, που τότε βρισκόταν πιο κοντά στο γήπεδο της Πανιωνάρας, πολύ κοντά στον επίσης θρυλικό ΓΙΟΒΑΝΩΦ, που έκλεισε δυστυχώς άδοξα.

Πριν μερικά χρόνια ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ μετακόμισε στην οδό Ραιδεστού, πιο απόκεντρα μεν, όμως και χωρίς ανταγωνιστή σε ακτίνα 500 μέτρων. Έξυπνη κίνηση! Αν θελήσετε να πάτε οικογενειακά Κυριακή μεσημέρι χωρίς κράτηση, μάλλον θα χρειαστεί να περιμένετε. Ευτυχώς που δε θα σας έχει δυσκολέψει ιδιαίτερα το παρκάρισμα, ακριβώς επειδή δεν υπάρχουν εκεί κοντά άλλοι χώροι εστίασης (3,5 στα 10).

Το μαγαζί αποτελείται από έναν εσωτερικό χώρο και ένα στεγασμένο προθάλαμο με τζαμαρία γύρω γύρω, ο οποίος είναι ντεκλαρέ χώρος για καπνιστές, στο μέσα χώρο καπνίζουν μόνο τα κάρβουνα της ψησταριάς. Η επιχείρηση είναι, όπως φαντάζεστε, οικογενειακή, με τον πατέρα αεικίνητο γενικό δερβέναγα, τη μητέρα και την κόρη στο ταμείο, αλλά και το υπόλοιπο προσωπικό χωρίς αλλαγές όλα αυτά τα χρόνια. Ο κύριος σερβιτόρος κάνει δουλειά για τρεις και δε χάνει το χιούμορ του ούτε στιγμή, αλλά και οι κυρίες που τον συνεπικουρούν είναι πάντα με το χαμόγελο, όσο κόσμο κι αν έχει η ταβέρνα. Όλοι οι χώροι αστράφτουν στην καθαριότητα, θα ήταν παράλειψη να μην το τονίσω αυτό.

Κρητική κουζίνα, όπως ίσως θα περίμενε κανείς, ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ δεν έχει. Έχει όμως εξαιρετικά ψητά της ώρας και ωραία, μαμαδίστικα μαγειρευτά. Τα αγαπημένα μου: οι λαχανοντολμάδες (λογικό μέγεθος, τρυφεροί, όχι ένας και σφιχτός σαν γλουμπούνα, τρεις, τέσσερις στη μερίδα), τα γεμιστά κολοκυθάκια (με ελαφριά, ξινούτσικη αυγολεμονομπεσαμέλ, δύο στη μερίδα), οι (κρασάτες) σουπιές με χόρτα και το επίσης κλασικό μακαρονάκι με χταπόδι. Επ’ ουδενί λόγω επιτρέπεται να παραλείψετε τα τυροπιτάκια της ώρας, και εφόσον είστε μεγάλη παρέα το λουκάνικο για την όρεξη. Οι σαλάτες φρεσκότατες, οι πατατούλες αυθεντικές, να τρώνε τα παιδιά και των γονιών να μη δίνουν.

Στον ΚΡΗΤΙΚΟ βέβαια οι περισσότεροι πηγαίνουν για τη σχάρα του. Καλές, χορταστικές μερίδες, χωρίς τις υπερβολές της ΜΥΡΤΙΑΣ, κατά την ταπεινή μου γνώμη με σαφώς καλύτερα, καλοσιτεμένα κρέατα. Δοκιμάστε τη μοσχαρίσια μπριζόλα και θα με θυμηθείτε, αλλά και το μπιφτέκι δεν πάει πίσω. Καλό χύμα κόκκινο, Νεμέας νομίζω, όρκο δεν παίρνω. Ψωμί λευκό φρέσκο, όποια μέρα και ώρα κι αν πας, νερό στην κανάτα, αμφότερα αναπληρώνονται χωρίς να προλάβεις να το ζητήσεις. Στο τέλος κέρασμα λουκουμαδάκια με μέλι και κανέλα. Όλα τέλεια.

Δύο άτομα θα δαπανήσουν λίγο πάνω από 30 ευρώπουλα για ένα πλήρες γεύμα. Πληρωμή με κάρτα στο ταμείο, γιατί, όπως ομολογεί αβίαστα ο σερβιτόρος-Βέγγος, «με την τεχνολογία δεν το ‘χω». Ας είναι, του το συγχωρούμε.

27 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Είχα την τύχη να είμαι ο πρώτος που έβαλε τη ΜΟΜΟ στο χάρτη του a4f πριν από 5 και βάλε χρόνια, ίσα που είχε ανοίξει, και θεωρώ ότι, καθώς την επισκεφθήκαμε έκτοτε αρκετές φορές, ενίοτε μάλιστα καλύπτοντας με τα πόδια την απόσταση από το σπίτι μας στη Νέα Σμύρνη, έχω υποχρέωση, παρά το πλήθος των επαινετικών κριτικών που εξακολουθούν να αναρτώνται σε τακτά χρονικά διαστήματα, να περιγράψω περιληπτικά γιατί η ΜΟΜΟ είναι, όπως γράφουν αρκετοί φίλοι, το καλύτερο που έχει να προσφέρει η Καλλιθέα σε all day κατάσταση.

Η πρόοδος που έχει κάνει η ΜΟΜΟ όλα αυτά τα χρόνια οφείλεται στις συνεχείς βελτιώσεις στο χώρο άλλα κυρίως στο μενού. Μόνο το θέμα της στάθμευσης παραμένει αγκάθι, αλλά εδώ είναι Καλλιθέα, οπότε άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε (σταθερά 7 στα 10).

Ο χώρος, που περιγράφεται τέλεια από το φίλο Vaggg, με το ρουστίκ χειμωνιάτικο μέρος με την ανοικτή κουζίνα και το σκούρο ξύλο να κυριαρχεί παντού και τον υπέροχο αυθεντικό κήπο με το καμαράκι του μπαρ στο βάθος, χωρίς υπερβολή από τους καλύτερους της Αθήνας, με γλυκύτατο φωτισμό, που χωρά ίσως και 120 άτομα σε άνετα τραπέζια με βολικά καθίσματα, κάνει τη ΜΟΜΟ στέκι παντός καιρού, κάτι που λίγα μαγαζιά μπορούν πραγματικά να προσφέρουν. Είναι το μαγαζί της παρέας, λίγο θορυβώδες είναι αλήθεια, όμως με την ποικιλία σε ποτά και φαγητά σε εξαιρετική ποιότητα και πολύ σωστές τιμές ευνοεί την αυθόρμητη επιλογή όποια ώρα της ημέρας κι αν είναι. Κρατήσεις νομίζω ότι δέχονται.

Τώρα μάλιστα που έβαλε και brunch στο μενού του έγινε ακόμα πιο ελκυστικό. Για να είμαι ειλικρινής, μόνο στη ΜΟΜΟ και στο ΖΑΜΡΑΝΟ του Ψυρρή έχω επιτρέψει στον εαυτό μου να παρασυρθεί στην απόλαυση της αμερικανιάς της εποχής, οπότε σ’ αυτό το σημείο η άποψή μου ενέχει σημαντικό ποσοστό αβεβαιότητας.

Ο κατάλογος είναι λίγο στριμωγμένος, νομίζω όμως ότι είναι συνειδητή επιλογή, η ΜΟΜΟ δεν μεγαλοδείχνει και δεν μεγαλοπιάνεται. Λίγα (τρόπος του λέγειν) και καλά. Να εστιάσετε την προσοχή σας στα melt cheese σάντουϊτς (μέχρι 6 ευρώ) και στα ευφάνταστα, όπως φαίνεται από το όνομα που διάλεξαν, haute dogs (επίσης μέχρι 6 ευρώ). Αν πεινάτε περισσότερο και δεν είστε meat lover, η σίγουρη επιλογή, που επίσης δεν απαντάται συχνά στην Αθήνα, είναι τα mac & cheese (μέχρι 8 ευρώ). Αν πάλι χωρίς κρέας δε θεωρείτε ότι έχετε φάει, τότε ένα από τα πολλά και εν μέρει ευρηματικά burger (6 ευρώ ορφανά, 8 με πατατούλες ή σαλάτα coleslaw) είναι σίγουρη επιλογή. Αν ο καιρός είναι κρύος, δεν το συζητώ, θα ξεκινήσετε ή θα αρκεσθείτε με μια σούπα ημέρας.

Το περιβάλλον στη ΜΟΜΟ οδηγεί είτε σε κάποιο κοκτέιλ είτε σε μπυρίτσα. Εκεί λοιπόν, surprise surprise, θα δοκιμάσετε μια από τις καλύτερες ντόπιες μπύρες, την απαστερίωτη βαρελίσια ΑΘΗΝΕΟ, δροσιστική, αρωματική, με γεμάτη γεύση, μου θύμισε μια καινούρια μπύρα της PSCHORR που δοκίμασα πρόσφατα στον ERICH στο Μαρούσι.

Το σέρβις έχει βελτιωθεί πολύ, στο σημείο αυτό θα διαφωνήσω με αρκετούς από τους προλαλήσαντες, έχει όμως σίγουρα να κάνει με την ώρα και τη μέρα. Με το καλωσόρισμα ποτήρια με παγάκια και μπουκάλι με νερό στο τραπέζι. Και για να μη λέτε ότι όλα καλά τα λέω: Στην πληρωμή εφαρμόστηκε η μέθοδος της προφορικής απαγγελίας του ποσού, με πολύ χαμόγελο, αλλά η κάρτα που έβγαλα για να πληρώσω χάλασε το σχέδιο.

Με κόστος γύρω στα 10, το πολύ 15 ευρώ το άτομο, η ΜΟΜΟ εντάσσεται στην κατηγορία των τίμιων μαγαζιών. Σας συνιστώ να της δώσετε μια ευκαιρία, ίσως για κυριακάτικο brunch. Δεν θα το μετανιώσετε, και θα παρκάρετε πολύ πιο εύκολα.
576 λέξεις

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.

14 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
1-9

Όποτε έχω να γράψω κριτική για μαγαζιά-τρύπες σαν το THE SALTY PIG, το μυαλό μου πηγαίνει στον φίλτατο BARON ROUGE, ο οποίος ήταν για χρόνια ο βασιλιάς του κέντρου, δεν υπήρχε περίπτωση να ανοίξει μαγαζάκι οποιουδήποτε γαστρονομικού προσανατολισμού σε ακτίνα δύο χιλιομέτρων από το Σύνταγμα και να μην το παρουσιάσει πάραυτα στο a4f. Ας είναι καλά όπου βρίσκεται, όπως και έτερος Καππαδόκης WORLD, ειδικός στα μαγαζιά με έθνικ κουζίνα.
THE SALTY PIG λοιπόν. Θα το βρείτε ανηφορίζοντας την Ασκληπιού στο δεξί σας χέρι, λίγο μετά τη διασταύρωση με τη Σκουφά. Χωμένο σε μια εσοχή της πολυκατοικίας που το αγκαλιάζει δεν σου γεμίζει ούτε από μακριά ούτε από κοντά το μάτι. Ο μέσα χώρος καταλαμβάνεται όλος από την ψησταριά, την κουζίνα, τα ψυγεία των ποτών και το ταμείο, ενώ στον έξω χώρο, περιμετρικά κλειστό με γυάλινα χωρίσματα, υπάρχουν δύο μεγάλοι ξύλινοι πάγκοι μοναστηριακού τύπου, ένα τραπέζι κι ένας πάγκος στον τοίχο με τα αντίστοιχα καθίσματα, το πολύ λοιπόν χωράνε εδώ 20 άτομα.
Το THE SALTY PIG στηρίχθηκε ευθύς εξαρχής στη διαδικτυακή παρουσία και στο delivery, το οποίο λειτουργεί υποδειγματικά, θα το χαρακτήριζα χωρίς δισταγμό το ταχύτερο της Αθήνας. Καθώς είναι κοντά στη δουλειά μου, το έχω τιμήσει ήδη, μολονότι μετρά μόνο ελάχιστους μήνες ζωής, καμιά 10ριά φορές, δοκιμάζοντας κάθε φορά κάτι διαφορετικό, αφού ο κατάλογός του είναι στο όριο του ανεξάντλητου. Δεν έχω καθίσει ποτέ να φάω επιτόπου, αρκέστηκα σε μια κατασκοπευτική βόλτα. Λίγο προσωπικό, δύο ή τρία άτομα, υποθέτω όμως ότι θα υπάρχουν και αθέατοι συνεργάτες στα ενδότερα. Όπως και να ‘χει, παράπονο από την εξυπηρέτηση δεν θα μπορούσα να έχω.
Το THE SALTY PIG αυτοχαρακτηρίζεται ως το μοναδικό αμερικάνικο Smokehouse BBQ της Αθήνας. Μπορεί να είναι κι έτσι. Πάντως τα υλικά τους είναι καλά και φρέσκα. Ο κατάλογος, όπως είπα, εκτενέστατος, είναι να απορείς πώς καταφέρνουν και βγάζουν τόσα πολλά και διαφορετικά πράγματα ταυτόχρονα. Ουδέποτε μου είπαν ότι αυτό που ήθελα τέλειωσε ή δεν υπάρχει, αντίθετα σαν κανονικά φακελωμένος πελάτης παίρνω μια φορά την εβδομάδα αναλυτική ενημέρωση για τα Specials, καινούρια πιάτα που δοκιμάζονται για λίγες μέρες (για να μπουν ίσως κατόπιν στο σταθερό κατάλογο).
Οι ομάδες των φαγητών που προσφέρονται είναι: Burgers (5), ζεστά και κρύα σάντουϊτς (6 έως 7,50 €), πουτίν (= παραδοσιακό καναδέζικο φαγητό με τηγανιτές πατάτες, σος γκρέιβι και μπόλικο τυρί, 4 έως 6 €), Hot dog και τάκος στα 3,50 €, καπνιστά BBQ (βοδινό και χοιρινό, στα 8 €, διατίθενται και με το κιλό), σχάρα Parilla (= αργεντίνικο γκριλ, όλων των ειδών τα κρέατα με τοπ τη σπαλομπριζόλα στα 15 €), ποικιλίες, πίτες, σαλάτες, συνοδευτικά (= λαχανικά, πατάτες, τσίλι κτλ. ), παγωτά Kayak και γλυκά. Ανάλογα με την παρέα και την όρεξη παραγγέλνεις ό, τι θέλεις. Οι μερίδες είναι οριακά χορταστικές, καμία σύγκριση με τις γιγαντομερίδες που βλέπουμε σε food videos from USA και συνεπώς μάλλον ακριβές.
Τι συστήνω: Ανορθόδοξα όπως συνηθίζω θα πω πρώτη τη σαλάτα κόλσλω, χειροποίητη και νοστιμότατη. Δεύτερη θέση στα χοιρινά spare ribs, κυρίως χάρη στη «σπιτική» σάλτσα με την οποία μαρινάρονται. Τρίτη θέση στο Kentucky hot brown burger, στην ουσία σάντουϊτς, με ωραία σάλτσα μορνέ και τραγανό μπέικον. Άντε και τέταρτη θέση στο ταπεινό απλό πουτίν, καλύτερα να έχετε παρέα να το μοιραστείτε. Στο THE SALTY PIG μπορείτε λοιπόν να καταφύγετε, ευρισκόμενοι στην περιοχή της Ακαδημίας, χωρίς φόβο, αλλά και χωρίς να τοποθετήσετε τον πήχη πολύ ψηλά. Μια αμερικανιά μια στις τόσες δικαιούμεθα όλοι, νομίζω.

05 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ακολουθεί μια συνοψιστική παρουσίαση των θετικών και αρνητικών του LEFKES ON THE SIDE, συγκρίνοντάς τες θέλοντας και μη με το πειραιώτικο CHE, που επισκέφθηκα πρόσφατα.
Ειδικός σε θέματα ζεν και κιτς δεν είμαι, πάντως οι LEFKES … εντυπωσιάζουν οπτικά τόσο απ’ έξω όσο και από μέσα. Όλα τα υλικά και στιλ ανακατεμένα, χωρίς να ενοχλούν. Τρεις σαφώς διακριτοί χώροι: Ο κεντρικός με το κρεοπωλείο, την ανοικτή κουζίνα-ψησταριά και ένα εντυπωσιακό ξύλινο μοναστηριακού τύπου τραπέζι, το οποίο χθες μοιράζονταν τρεις παρέες (η πρόοδος έρχεται, Δυτική Ευρώπη γίναμε! ) προσφέρει θέα, όμως θα μυρίσουν τα ρούχα σας, συνεπώς κανονίστε. Ο μικρός χώρος των μη καπνιστών στα αριστερά φιλοξενεί περιμετρικά το πωλητήριο αποικιακών (σε πολύ υψηλές τιμές), που έχει σαφώς διακοσμητικό και ουχί πρακτικό χαρακτήρα. Δεν μου άρεσε το ανακάτεμα φυσικού και ψεύτικου πράσινου, ένδειξη προχειρότητας. Ο μεγάλος τέλος χώρος μπαίνοντας δεξιά για μια ακόμα φορά επιβεβαιώνει ότι the smokers take it all, είναι πιο άνετος, πιο φωτεινός, πιο αλέγρος. Αν δεν έχετε πρόβλημα, να τον προτιμήσετε, ο εξαερισμός είναι πολύ καλός. Κατά τ’ άλλα υποδειγματική art de la table και ευχάριστα αραιή διάταξη των τραπεζιών. Μια επίσκεψη στις τουαλέτες του πρώτου ορόφου είναι must, προσφέρει πραγματικά πανοραμική άποψη του χώρου καθώς πλένεις τα χέρια σου.

Υποδοχή, σέρβις και ξεπροβόδισμα με μια λέξη υποδειγματικά. Ο ιδιοκτήτης πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, το προσωπικό αλάνθαστο, μπράβο! Η μουσική lounge άριστα επιλεγμένη, πλην όμως πολύ δυνατή για τα γούστα μου, μια και ο ψηλοτάβανος χώρος λειτουργεί πολλαπλασιαστικά.

Η κουζίνα ο παράδεισος των κρεατοφάγων, που αφήνει ωστόσο χώρο και για τη μειονότητα των μη καρνιβόρων. Διαλέγετε και παίρνετε, κυριολεκτικά. Η τετραμελής παρέα μας έβαλε τέσσερα διαφορετικά είδη κρέατος στη μέση (rib eye, striploin, πανσέτα σουβλάκι και μπιφτέκια από προβατίνα [πραγματική αποκάλυψη], όλα κατ’ επιλογή μας ελληνικά και ψημένα medium well) και δυσκολεύτηκε να βραβεύσει το καλύτερο, όλα εξαιρετικά από πάσης απόψεως.

Στην αρχή μια σαλάτα με φράουλες, άριστη επιλογή λόγω εποχής και άριστη εκτέλεση, και μια ποικιλία μανιταριών που μου θύμισαν, από μακριά, για να λέμε την αλήθεια, ένα αντίστοιχο εκπληκτικό πιάτο που δοκιμάσαμε το Πάσχα στο Ζαγόρι, αξιοπρεπής προσπάθεια.

Πολύ νόστιμο, χειροποίητο (;) ψωμί, απίστευτα ήπια τιμολογημένα κρασιά (clever! ), σωστή η ποικιλία των συνοδευτικών (must τα βραχάκια διπλοτηγανισμένης πατάτας), άτυχες επιλογές ως προς τις σάλτσες (η γιαούρτι 7 spices ήταν κάρυ ανακατεμένο με γιαούρτι και καπάκωνε όλα τα κρέατα, αυτή με το γλυκό κρασί ξέφευγε στη γλύκα και ήθελε μέτρο. Προσωπικά την άλλη φορά θα έχω μαζί μου ένα βαζάκι με την αγαπημένη μου μουστάρδα.
Η κανάτα με το νερό ανανεώθηκε αγόγγυστα τουλάχιστον πέντε φορές, όμως για το σέρβις τα είπαμε.

Επιστέγασμα του πολύ καλού δείπνου που απολαύσαμε ήταν τα δύο επιδόρπια που μοιραστήκαμε: πούρο γαλακτομπούρεκου με εξαιρετικά λεπτό και τραγανό φύλλο και λεμονάτη κρέμα, και cheesecake με πραλίνα και φρούτα του δάσους, κυριολεκτικά γλύψαμε το πιάτο.

Αποχωρήσαμε λίαν ευχαριστημένοι και ελαφρύτεροι κατά 120 ευρώ, all inclusive, not bad. Ο λογαριασμός εξαρχής διακριτικά τοποθετημένος σε vintage μεταλλικό κουτάκι, πληρωμή με κάρτα χωρίς πρόβλημα (αυτό πρέπει να πάψω πια να το αναφέρω ως plus, είναι δεδομένο και αυτονόητο).

24 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Η πρώτη κριτική για το CHE δημοσιεύτηκε πριν ένα ακριβώς χρόνο, και μετά τη χθεσινή μου επίσκεψη ομολογώ ότι μου κάνει εντύπωση ότι έκτοτε μόνο τρεις φίλοι από την ομάδα των top 40 (ram, indulge, antonius 665) φαίνεται να έχουν επισκεφθεί το μέρος, γιατί θεωρώ ότι αποκλείεται να έρθεις στο CHE και φεύγοντας να μη σκέπτεσαι ήδη τι και πώς θα γράψεις γι’ αυτό τον από πάσης απόψεως ασυνήθιστο και εντυπωσιακό χώρο.

Θα είμαι συνειδητά σύντομος. Στηριζόμενος στην αίσθηση χιούμορ που έχουν οι παλιοσειρές του a4f θα πω ότι αφήνω για τον piperman την εκτενή αναφορά στο τι σημαίνει CHE, ποιο είναι το ιστορικό του χώρου, ποιοι οι τωρινοί ιδιοκτήτες, ποιος ο σεφ στην κουζίνα και ποιος ο μάγος πίσω από την μπάρα του μπαρ, για την PP_TINA τη γλαφυρή περιγραφή του εκπληκτικά καλλιτεχνημένου και διαρρυθμισμένου χώρου, που δεν αφήνει κανένα παραπονεμένο, το VAGELIS την αναλυτική περιγραφή των διάφορων εδεσμάτων και επιδορπίων (εδώ θα συνδράμει το ΡΟΝΤΙΚΙ λόγω ειδίκευσης) με όλα τα συστατικά τους και τις αποχρώσεις των γεύσεων που αφήνουν στο στόμα, και για την ΕΚΑΤΗ, που θα δουλέψει διπλή βάρδια, την περιγραφή των φαντεζί και σπιρτόζικων κοκτέιλ του ειδικού καταλόγου, τον οποίο δύσκολα μπορεί κανείς να παρακάμψει. Με μια πρόταση: Το CHE δικαιούται με το σύστημα fratello τρία αστέρια, οφείλουν να το επισκεφθούν οι λάτρεις των fun restaurants από όλο το λεκανοπέδιο.

Το παρκάρισμα τις νυκτερινές ώρες είναι εν πολλοίς θέμα τύχης, γενικά όμως δύσκολο (6,5 στα 10). Σαφώς σας συστήνω να προνοήσετε για κράτηση, η δεσποινίς επί της υποδοχής θα σας κατευθύνει με χαμόγελο στο έτοιμο στρωμένο τραπέζι σας. Ξύλο, κεραμικά, διάσπαρτος διακριτικός φωτισμός, φυτά και πρασινάδες, λατινοαμερικάνικες πινελιές και μια γιγαντιαία Frida Kahlo στο δεξιό τοίχο θα σας κρατήσουν αγκαλιασμένους όσο μείνετε στο χώρο. Ο dj έχει το χάρισμα να πιάνει το σφυγμό του κόσμου (γύρω στα 200 άτομα χωρά το μαγαζί), η μουσική έρχεται στη σωστή ποικιλία και στη σωστή ένταση, μεγάλη υπόθεση προκειμένου για μια ένα τόσο μεγάλο υπαίθριο χώρο.

Το προσωπικό, εμφανώς προσεκτικά διαλεγμένο και καλά προπονημένο και συντονισμένο, καταφέρνει να φέρνει μια χαρά βόλτα την εξυπηρέτηση της πολυπληθούς πελατείας. Μου έκανε εντύπωση πόσο γρήγορα έφθασαν στο τραπέζι μας τα κοκτέιλ που παραγγείλαμε αρχικά και ότι πάντα ήταν κάποιος σερβιτόρος κοντά, για να φέρει αθόρυβα νερό, να μαζέψει / αλλάξει πιάτα ή να πάρει μια συμπληρωματική παραγγελία.

Περνώντας στα του φαγητού θέλω να εξηγήσω ότι στο CHE μπορεί κανείς να πάει μόνο για ποτό ή και για φαγητό. Όσοι θέλουν απλά να πιούνε κάτι, δε θα νιώσουν διόλου μειονεκτικά. Άνετες θέσεις δίπλα στο μπαρ, κάτω από τα δέντρα, κοντά στη μουσική, τι το καλύτερο;

Οι πελάτες για φαγητό πάλι παίρνουν θέση σε ωραία, άνετα ξύλινα τραπέζια με εξίσου άνετα καθίσματα. Art de la table αντάξια της συνολικής προσπάθειας, όπως και τα επιτεύγματα της κουζίνας. Αν εξαιρέσουμε την άνευρη τροπική σαλάτα του πρώτου γύρου, μαζί με ένα καρπάτσιο λαβρακιού και κάτι μπουρίτος με γαρίδες, όλα τα κυρίως πιάτα (μαύρος μπακαλιάρος black cod, μαύρος χοίρος secreto iberico, διάφραγμα και picanha black angus, παέγια θαλασσινών) αλλά και τα δύο επιδόρπια που μοιραστήκαμε (τριλογία tres leches και φοντάν σοκολάτας) ήταν εξαιρετικά επιτυχημένα, άψογα παρουσιασμένα και σε πραγματικά χορταστικές μερίδες. Ο πλήρης κατάλογος υπάρχει στο διαδίκτυο, μπορείτε να τον συμβουλευθείτε πριν ξεκινήσετε για Πειραιά.

Οι τιμές ομολογουμένως τσούζουν ελαφρώς, το CHE θα το επιλέξετε ίσως για να γιορτάσετε κάτι ή για να πιείτε ένα ωραίο κοκτέιλ με την παρέα σας. Συνοδεύοντας το δείπνο μας με κοκτέιλ πληρώσαμε στο τέλος (5 άτομα) συνολικά 202 ευρώ, και δεν το μετανιώσαμε καθόλου. Να πάτε!