Loader

fratello

Κριτικές: 545
Μέλος από: Ιούλ 2008

Εμφάνιση:

25 Ιουν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Ένας πολύ καλός λόγος για να επισκεφθείς το SALTY είναι αναμφίβολα η εξαιρετική θέα που προσφέρει. Ακτή Κουμουνδούρου 1 σημαίνει αριστερή άκρη του Μικρολίμανου, στο κτίριο όπου στεγάζεται ο Ναυτικός Αθλητικός Σύνδεσμος, δέκα λεπτά με τα πόδια από το σταθμό του ηλεκτρικού / τραμ στο Φάληρο. Αλλά και με το αυτοκίνητο κατά πάσα βεβαιότητα δε θα δυσκολευθείτε να παρκάρετε στο δημοτικό παρκινγκ που βρίσκεται ακριβώς δίπλα.
Τα τραπέζια παράλληλα προς τη θάλασσα είναι όλα τα λεφτά. Από τη μια μεριά ο Σαρωνικός με το συνεχές έμπα έβγα των σκαφών στη μαρίνα, από την άλλη η κακοχτισμένη αλλά πάντα συμπαθητική Καστέλα, το μυαλό ταξιδεύει αυτόματα σε Portofino και Αmalfi. Το μαγαζί μαγαζάρα, διαρρυθμισμένο έτσι ώστε να δέχεται πελάτες για ένα απλό καφέ ή ουζάκι, αλλά και κανονικές συνεστιάσεις / δεξιώσεις. Ναυτικά χρώματα σε τοίχους και επίπλωση, διακόσμηση επίσης θαλασσινή χωρίς να βαραίνει, πολύ ωραία, αναπαυτικά τραπεζοκαθίσματα με τα κλασικά καρό τραπεζομάντιλα, διακριτικά πολυτελή art de la table και πρόβλεψη για σκιά όπου κι αν κάθεσαι. Προσωπικό επαρκές και καλοδουλεμένο, υποδοχή με χαμόγελο, το τραπέζι που προληπτικά είχαμε κλείσει να μας περιμένει, νερό εμφιαλωμένο χωρίς ερώτηση μαζί με τους καταλόγους.
Η κουζίνα σε επίπεδο καλού εστιατορίου, δεν θα σε ενθουσιάσει, ούτε όμως θα σε απογοητεύσει. Αν κάτι με δυσαρέστησε, και οφείλω να το καταθέσω, είναι ότι ο μπακαλιάρος που επιλέξαμε στον κατάλογο τιμάται 40 ευρώ το κιλό, που δεν είναι λίγα για το συγκεκριμένο αλίευμα, στην απόδειξη όμως, που ήρθε εξαρχής κανονικά, χρεώνεται 49. Και για να πω την αμαρτία μου, δε νομίζω ότι το ψάρι μας ζύγιζε 800 γραμμάρια. Φάουλ, όμως καλά να πάθω, που νέος πελάτης βαρέθηκα να πάω να επιβλέψω την επιλογή και το ζύγισμα. Οι τιμές γενικά κινούνται εκεί που περιμένεις μπαίνοντας στο SALTY, μετρίως υψηλές, ειδικά αν λάβεις υπόψη και το απλά ικανοποιητικό μέγεθος των μερίδων. Δύο άτομα πληρώσαμε, μαζί με μισό κιλό καλούτσικο χύμα λευκό, κάτι πάνω από 65 ευρώ για μια σαλάτα, μια καλαμαράκια σε ροδέλες και τον περί ου ο λόγος βακαλάο.
Η ποικιλία πολύ περιορισμένη. Από ψάρι μόνο φαγκρί και μπακαλιάρος, δυο τρεις σαλάτες, άλλες τόσες αλοιφές, καλαμαράκια μόνο τηγανιτά, γαρίδες μόνο σε μακαρονάδα, τι να πω, για Κυριακή μεσημέρι τα βρίσκω λίγα. Πάντως ό, τι πήραμε ήτανε καλοφτιαγμένο και το τηγάνι σωστό. Μαζί με το νερό ψωμί σε φέτες φρυγανισμένο, για κλείσιμο, μαζί με το υγρό μαντηλάκι, ραβανί με παγωτό.
Επίλογος: Αν θέλεις να χαρείς θέα, έλα στο SALTY χωρίς κανένα ενδοιασμό. Αν θέλεις να περιποιηθείς κάποιον ξένο, επίσης. Αν θέλεις να απολαύσεις ψαροφαγία, μάλλον προσπέρασέ το. Για να μην το αδικήσω όμως, επιφυλάσσομαι για μια δεύτερη επίσκεψη, χειμωνιάτικη αυτή τη φορά. Ένα μαγαζί τέτοιου μεγέθους παρουσιάζεται συχνά πολύ διαφορετικό σε συνθήκες φόρτου πελατείας. Προχθές ήμασταν, Κυριακή μεσημέρι, εμείς κι εμείς.

12 Ιουν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
50-64

Υπάρχουν πολλοί καλοί λόγοι για να επισκεφθεί κανείς το ALERIA στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου στο Μεταξουργείο, πολύ κοντά – από πάσης απόψεως – στο διάστερο FUNKY GOURMET. Θα τους αναφέρω κατά σειρά σπουδαιότητας.
Η κουζίνα του σεφ Γκίκα Ξενάκη: Αλλιώτικη (το «δημιουργική» μού φαίνεται τετριμμένο στη συγκεκριμένη περίπτωση) ελληνική κουζίνα, με γνωστά μεν υλικά αλλά πρωτοποριακά παραλλαγμένο τρόπο παρασκευής – και παρουσίασης. Κανένα πιάτο δεν είναι όπως η εικόνα που έχετε σχηματίσει στο μυαλό σας διαβάζοντας τον κατάλογο, έτσι μένετε αρχικά ένα λεπτό να θαυμάζετε το αρτίστικο στήσιμο, πριν προχωρήσετε στη δοκιμή της γεύσης, που μετά την πρώτη μπουκιά σάς αφήνει επίσης για ένα λεπτό άφωνους με τη νοστιμιά της. Συνδυασμός παραδοσιακών βασικών γεύσεων με σύγχρονες μαγειρικές τεχνικές, έμπνευση και μεράκι του σεφ οδηγεί σε αποτελέσματα που δεν είναι εύκολο να περιγραφούν, ας μη συνεχίσω λοιπόν, η συνέχεια στα πιάτα σας.
Το περιβάλλον: Από πού να αρχίσω; Οι περισσότερες κριτικές περιορίζονται – τρόπος του λέγειν – στην υπέροχη αυλή στο πίσω μέρος. Κατάφυτη, με μεγάλα δέντρα (στα οποία κρύβονται ανεμιστήρες που δύσκολα διακρίνεις με γυμνό μάτι, αλλά με ανακούφιση δέχεσαι τα κύματα δροσερού αέρα που στέλνουν προς όλες τις κατευθύνσεις), εξαιρετικά φροντισμένη, από τους πιο ωραίους πράσινους χώρους φαγητού της πρωτεύουσας, φαβορί στις προτιμήσεις ντόπιων και (των πάρα πολλών) ξένων επισκεπτών. Αξίζει όμως να χαρίσετε στον εαυτό σας και την εμπειρία ενός δείπνου στο επάνω όροφο. Κλασικός ως χώρος, ψηλοτάβανος, ήσυχος, πάρα πολύ ωραία φωτισμένος και βέβαια με τέλειο κλιματισμό, πολυτελής όσο χρειάζεται, με πολύ γυαλί και ξύλο, σε απαλά χρώματα, θυμίζει – επιτρέψτε μου την υπερβολή – διαμέρισμα σε ανάκτορο (π. χ. Schönbrunn στη Βιέννη). Αν πάλι είστε φίλοι πιο casual περιβάλλοντος, προτιμήστε, όταν η αυλή είναι κλειστή, το χώρο του ισογείου. Σαφώς πιο νεανικός και σπιρτόζικος, δεν αφήνει το μάτι ούτε στιγμή σε ησυχία. Στη μια πλευρά είναι διαμορφωμένος χώρος μπαρ για ποτό με finger food. Πάρα πολύ άνετα τραπέζια και καθίσματα παντού. Εννοείται ότι ουδείς διανοείται να ανάψει τσιγάρο παρά μόνο στην αυλή, ενώ και οι τουαλέτες είναι αντάξιες του συνόλου. Η κουζίνα δε φαίνεται από πουθενά, ο σεφ προτιμά να δημιουργεί απερίσπαστος.
Το σέρβις: Πέντε ντοματούλες, κόκκινες και λαχταριστές, συγχαρητήρια σ’ αυτόν που προσέλαβε, εκπαίδευσε και κρατά σε εγρήγορση αυτό το πολυπληθές προσωπικό, που θα σου συστηθεί (δύο για κάθε τραπέζι) με το όνομά του, θα σου λύσει υπομονετικά όλες τις απορίες, θα φροντίσει την κατάλληλη πάντα στιγμή να μαζέψει τα σερβίτσια και να φέρει καινούρια, να γεμίσει τα ποτήρια του νερού και του κρασιού, να ακουμπήσει κομψά κάθε πιάτο στο τραπέζι και να εξηγήσει με χάρη και γνώση του αντικειμένου τα συστατικά και τη δομή του. Όλες και όλοι τους με άψογα αγγλικά, θέλω να το τονίσω αυτό.
Τα υπόλοιπα έχουν λίγο πολύ διαδικαστικό χαρακτήρα. Αν δεν φθάσετε περπατώντας από το σταθμό του Κεραμικού ή του Μεταξουργείου (δέκα λεπτά δρόμος), υπάρχει άνθρωπος που θα παραλάβει το αυτοκινητάκι σας στην είσοδο και θα σας το επιστρέψει κατά την αναχώρησή σας.
Η παραγγελία σας θα γίνει a la carte ή ως tasting menu (προσοχή: για όλο το τραπέζι! ), τα οποία σαφώς συμφέρουν από πλευράς κόστους. Υπάρχουν τρία: ένα με 4 πιάτα και επιδόρπιο στα 55 ευρώ (συν 28 για wine pairing), ένα με 6 πιάτα και επιδόρπιο (72 + 38 ευρώπουλα) και ένα (αποκάλυψη! ) χορτοφαγικό με 6 πιάτα και επιδόρπιο (72 + 35 γιούρος). Το αντιληφθήκατε ήδη: Οι τιμές έχουν αναπροσαρμοστεί προς τα πάνω, αισθητά μάλιστα. Οφείλω βέβαια να πω ότι ακόμα και αν «περιοριστεί» κανείς σε ορεκτικό + κύριο + επιδόρπιο, θα φύγει από το ALERIA όχι μόνο ευχαριστημένος αλλά και χορτάτος. Εγώ θα συνιστούσα το tasting menu I με wine pairing, γιατί ο κατάλογος των κρασιών είναι όντως εντυπωσιακός, εμπιστευθείτε τους ειδικούς του καταστήματος και θα με θυμηθείτε.
Ο κατάλογος είναι δομημένος στη λογική surf ‘n turf, προσφέρει δηλαδή 7 ορεκτικά που κοιτάνε προς surf μεριά, 7 κυρίως προς turf και 4 επιδόρπια. Τα πιάτα αλλάζουν ανάλογα με την εποχή και τα επιτυχή πειράματα του σεφ. Ενίοτε αλλάζει και κάποιο δευτερεύον συστατικό της συνταγής που αναφέρεται στον κατάλογο, γι’ αυτό ακούστε προσεκτικά την παρουσίαση που θα κάνει ο σερβιτόρος / η σερβιτόρα σας. Επειδή ποφεύγω τις μακροσκελείς περιγραφές εδεσμάτων, θέλω απλώς να αναφέρω τα κατά την άποψή μου highlights του ALERIA: Από τα ορεκτικά (κόστος 12 έως 20 €) η αναδομημένη χορτόπιτα (πιο νόστιμη «γέμιση» πίτας δεν έχετε φάει), η ας πούμε καβουροσαλάτα (υδαρή, με πραγματικό καβούρι και φρέσκο ροδάκινο), και το signature dish του αναδομημένου παστίτσιου (με ουρά μόσχου, μανιτάρια shitake και αφρό μπεσαμέλ), που μπορείτε να το πάρετε και ως κύριο. Από τα κυρίως (19 – 28 €) είτε το παραδοσιακό κουσκουσάκι μπουρδέτο (το κουσκουσάκι βρασμένο τόσο όσο, η σκορπίνα διακριτικά παρούσα) είτε, όταν υπάρχουν, τα μοσχαρίσια γλυκάδια φρικασέ (ένα πιάτο που σε διαστάσεις κλασικής μερίδας εστιατορίου μάλλον θα σε μπούχτιζε εδώ είναι πραγματικό γλυκόξινο κρεσέντο γεύσεων). Τα επιδόρπια πιο κλασικά, δεν θα σας προτείνω κάποιο ιδιαίτερο, μπορείτε να αποφασίσετε επί τόπου και να τα βάλετε στη μέση.
Τι άλλο; Το μόνο που βρίσκω να υστερεί ελαφρά είναι η ποικιλία των χειροποίητων ψωμιών, με εξαίρεση αυτό με ελιές και καρύδια, τα βρίσκω γενικά άνευρα, απλά συνοδευτικά, τα σώζει το υπέροχο κρητικό λάδι που τα συνοδεύει σε ένα πιατάκι. Υπέροχο το ξεκίνημα με τριλογία amuse bouche, αξιέπαινη η προσφορά «προεπιδόρπιου» σε μορφή φυσικά σορμπέ.
Κάνατε σίγουρα το λογαριασμό, 60 με 80 ευρώ το άτομο δεν είναι για κάθε μέρα. Πιστέψτε με όμως, αξίζει. Για λόγους ισοτιμίας θα έπρεπε ίσως να κόψω μια ντομάτα, όμως η ALERIA συγκαταλέγεται σαφώς στα εστιατόρια με τρία αστέρια στο σύστημα fratello (= δε με νοιάζει πού μένετε, ξεκουνηθείτετε κι ελάτε! ), οπότε 4 στα 4 και καλή σας απόλαυση σε ένα από τα 10 καλύτερα εστιατόρια της Αθήνας. Εννοείται ότι απαιτείται κράτηση.

20 Μαι 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Είχα καιρό να επισκεφθώ το OROSCOPO, κακώς, πολύ κακώς, γιατί χωριό που φαίνεται κολαούζο δε θέλει. Κυριακή αργά το απόγευμα, η οδός Αντήνορος γεμάτη με μαγαζιά κάθε είδους το ένα δίπλα στο άλλο. Λίγοι σχετικά πελάτες, λογικό αυτή την ώρα, όμως στο OROSCOPO δεν έπεφτε καρφίτσα, κατάσταση που δεν άλλαξε μέχρι τις περασμένες 11 που φύγαμε. Δίδαγμα πρώτο λοιπόν: τηλεφωνάκι, κρατησούλα, ξέρετε εσείς.
Με εξέπληξε ευχάριστα το new look του μαγαζιού. Ο χώρος άνοιξε, φωτίστηκε, εκμοντερνίστηκε. Τώρα που ο καιρός επιτρέπει να είναι ανοικτή η γυάλινη βιτρίνα, βρίσκεσαι μπροστά σ’ ένα ενιαίο χώρο, με το μπροστινό υπαίθριο τρίτο στη διάθεση των καπνιστών, την κουζίνα αόρατη στο βάθος με μια φαντασμαγορικά φωτισμένη κάβα-βιτρίνα να τη χωρίζει από την κυρίως αίθουσα, και τις φροντισμένες καθαρές τουαλέτες στο υπερώο. Βγαίνοντας από την τουαλέτα έχεις την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε αεροπλάνο έτοιμο να προσγειωθεί. Πολύ ωραία και άνετη η επίπλωση, τολμηρά σκουρούτσικα χρώματα (πράσινο και ανθρακί) σε απόλυτη αρμονία μεταξύ τους. Από πλευράς διακόσμησης ωραία τα περίτεχνα κρεμαστά φωτιστικά, όλα τα λεφτά όμως είναι ο τεράστιος αναγεννησιακού τύπου πίνακας στο δεξιό τοίχο, με τους δύο ιδιοκτήτες αριστερά και δεξιά και τον σεφ με την επίσης σκούρα σκούφια ανάμεσά τους.
Τα εύσημα στον σεφ θα αποδοθούν αργότερα, στο σημείο αυτό οφείλω να πω ένα μεγάλο «μπράβο» στο πολυπληθές προσωπικό (όλοι άντρες, ή λάθος το θυμάμαι;) που κατάφερε και έφερε βόλτα την πολυπληθή και δύσκολη 15μελή παρέα μας μια χαρά. Τίποτε δεν έλειψε, τίποτε δεν άργησε, να λάβετε μάλιστα υπόψη ότι εκτός από εμάς στον ίδιο χώρο βρίσκονταν άλλες δύο πολύ μεγάλες παρέες, ασιατικής προέλευσης, καθότι HILTON και CARAVEL απέχουν λίγα μέτρα. Τους έβλεπα όλους ευχαριστημένους και χαμογελαστούς.
Για την παρέα μας είχε ετοιμαστεί ειδικό μενού γευσιγνωσίας τεσσάρων, ή μάλλον τεσσεράμισι γύρων, γιατί πρέπει να υπολογίσω και κάτι πίτσες που προσγειώθηκαν εμβόλιμα στο τραπέζι. Εξαιρετική ιδέα, να προσθέσω μάλιστα ότι για δυο, τρεις «ιδιότροπους» έως «πολύ ιδιότροπους» το σέρβις φρόντισε μόνο του να αλλάξει κάποια πιάτα, ώστε να μη μείνει κανένας παραπονεμένος. Για τα δε αφεντικά ότι και να πω θα είναι λίγο, κυριολεκτικά η ψυχή της επιχείρησης, πανταχού παρόντες.
Πρώτος γύρος κέρασμα εκτός καταλόγου δύο εξαιρετικές σούπες, απλή πρασσόσουπα η μία, πιο εξεζητημένη, σαν μαγειρίτσα με μανιτάρια η δεύτερη, πολύ καλές αμφότερες. Δεύτερος γύρος με ορεκτικά, για μένα ως σύνολο το καλύτερο πιάτο: τηγανιτά αχλαδάκια με μαλακό τυρί, κεφτεδάκια μοσχαρίσια με πυρήνα μοτσαρέλας, μαριναρισμένο φιλέτο σαρδέλας σε φρυγανισμένο ψωμί με υπέροχη μαγιονέζα ενδιάμεσα, φρέσκια σαλάτα ροδιού που περιείχε την Άρτα και τα Γιάννενα (μέχρι και ζελεδάκια λεμονιού). Τρίτος γύρος αφιερωμένος στην pasta: φρέσκες ταλιατέλες με μοσχάρι, κριθαρότο με θαλασσινά, φρέσκα ραβιόλια με γέμιση σολομού. Τέταρτος και τελευταίος ο γύρος με τα κυρίως πιάτα: εξαιρετικά καλοψημένος σολομός με λαχανικά ατμού, μπιφτέκι ζουμερότατο στο γκριλ, φιλέτο κοτόπουλου με σάλτσα πορτοκάλι και τζίντζερ, και τέλος άψογα ψητή μοσχαρίσια ταλιάτα με πατατούλες μαμαδίσιες, λουκούμι πραγματικό, ένα εξαιρετικό πιάτο για το τέλος. Επιδόρπιο χειροποίητο προφιτερόλ με λίγο παγωτό από πάνω, τόσο όσο χρειαζόταν για να σφυρίξουμε λήξη του δείπνου. Από ποτά ο καθένας αυτό που ήθελε, μπύρα ή κρασί. Το κρύο νερό σε γυάλινα μπουκάλια ανανεωνόταν συνεχώς, το ίδιο και το φρεσκότατο, λευκό και μαύρο ψωμάκι.
Εν κατακλείδι: Το OROSCOPO δεν είναι, όπως ίσως αφήνει να εννοηθεί το όνομα, ένα ακόμα ιταλικό εστιατόριο στο κέντρο της πόλης. Είναι ένα πάρα πολύ καλό, ιδιαίτερα φροντισμένο εστιατόριο ανώτερης κατηγορίας (πείτε το μεσογειακό, αν θέλετε), χωρίς τουπέ και δηθενιές. Εδώ θα έρθεις, ή θα φέρεις φίλους και γνωστούς, για να φας εγγυημένα καλά, ότι τραβά η ψυχή σου. Και πίτσα να πάρετε, θα σας εντυπωσιάσει το σωστό, λεπτό καλοψημένο ζυμάρι, και μακαρονικά να προτιμήσετε, θα τα βρείτε φρεσκότατα, το ίδιο και όλα τα κρεατικά και ψαρικά, για τα ορεκτικά τα είπαμε: You are my number one! Τιμές: πίτσες και ζυμαρικά μέχρι 13.80 €, σαλάτες μέχρι 9.80 €, ορεκτικά από 8.80 € μέχρι 13.90 €, κυρίως πιάτα 13.80 - 17.30 €. Γενικά βρίσκω την τιμολόγηση λογική και τίμια, οφείλουμε να συνυπολογίσουμε όλους τους παράγοντες. Σας συνιστώ το OROSCOPO ασυζητητί, ειδικά αν θέλετε να γιορτάσετε κάτι ή να περιποιηθείτε κάποιον ξένο χωρίς να πληρώσετε τον κούκο αηδόνι.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.

07 Μαι 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Αίνιγμα για δυνατούς λύτες: Αν από το BAR ΠΑΣΤΟΥΡΜΑ (διατηρώ τον αρχικό τρόπο γραφής) της Γλυφάδας αφαιρέσετε και το BAR και το ΠΑΣΤΟΥΡΜΑ, τι μένει; Τίποτα; Λάθος! Μένει το δίδυμο αδελφάκι του BUFFALO PRIVE της Νέας Φιλαδέλφειας (το οποίο κατά παράξενο τρόπο είναι διπλοκαταχωρισμένο στα κιτάπια του a4f), με τη διευκρινιστική προσθήκη “STEAK HOUSE”, θυμηθείτε το αυτό παρακάτω. Μένουν επίσης προς στιγμή κάγκελο ο VAGELIS, o aboutspy, o Vaggg και διάφοροι άλλοι φίλοι που συνέγραψαν ωραίες κριτικές για το γλυφαδιώτικο μαγαζί, ενώ η ΡΟΝΤΙΚΙ ετοιμάζεται να κάνει copy paste τον εξάψαλμο που έσυρε στο νεοφιλαδελφειώτικο μεγάλο αδελφάκι. Ηρεμήστε, φίλοι μου, πρόκειται απλώς για πιστή εφαρμογή του γνωμικού «Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς». Όπως σωστά είχε σχολιάσει ο VAGELIS, η ονομασία δεν τράβηξε, τι πιο εύκολο συνεπώς από τα να την αλλάξουμε. Κατά τ’ άλλα τα πάντα έμειναν ως είχον, όπως μου εξήγησε ο εξαιρετικά επικοινωνιακός μετρ-σερβιτόρος την Κυριακή που το επισκεφθήκαμε. Φίλε piperman, ως (ή μήπως σαν) γνήσιος ιστοριοδίφης οφείλεις θεωρώ μια επίσκεψη-ανασκαφή στο πώς προέκυψε αυτό το sui generis εστιατόριο καταμεσής στη μπιφτεκούπολη της Γλυφάδας, φάτσα κάρτα απέναντι από το θρυλικό GEORGE’S STEAK HOUSE, από το οποίο έχουν περάσει τουλάχιστο μια φορά όλες οι οικογένειες του λεκανοπεδίου.
Το BUFFALO PRIVE της Γλυφάδας έχει λοιπόν ακριβώς τον ίδιο κατάλογο που είχε το BAR ΠΑΣΤΟΥΡΜΑ, το ίδιο στήσιμο, με την επιβλητική τετράγωνη βιτρίνα στο κέντρο, τα διάφορα fake αλλαντικά να κρέμονται γύρω γύρω σαν γιρλάντες, τα ίδια καρεκλοκαθίσματα, την ίδια τουρλού μουσική από τα ηχεία, κυρίως όμως την πιο αλαλούμ διακόσμηση περιμετρικά στους τοίχους που μπορεί κανείς να φανταστεί, με στοιχεία ethnic λαογραφικά, ανατολίτικα, θρησκευτικά, κλασικής ζωγραφικής και ψυγείων με κρέατα στο βάθος. Με μια λέξη: unique!
Επειδή σίγουρα θα αναρωτιέστε ήδη γιατί σας κουράζω σαν άλλη tzia (καλή μου, σε κάρφωσα! ) με πράγματα και σχόλια που ουδόλως σας ενδιαφέρουν, έρχομαι πάραυτα στο ψητό: Το BUFFALO PRIVE της Γλυφάδας δεν είναι για πέταμα! Η κουζίνα του στέκεται με αξιοπρέπεια, το δε σέρβις είναι πρώτης τάξεως. Μετά από μια βόλτα στην παραλιακή και αφού χαζέψετε τα κότερα μπορείτε να καταλήξετε εδώ, για να αναπληρώσετε τις θερμίδες που κάψατε. Ειλικρινά δεν θα το μετανιώσετε, ειδικά αν προνοήσετε να κάνετε κράτηση μέσω e-table, που ναι μεν δεν είναι καθόλου απαραίτητη, σας εξασφαλίζει όμως έκπτωση 20%, not bad.
Η προαναφερθείς μετρ, αφού σας τακτοποιήσει στο τραπέζι σας και φέρει τους καταλόγους, θα σας κάνει επίδειξη των διάφορων κρεάτων που σερβίρει το κατάστημα, χωρίς ίχνος φορτικότητας, ενώ με πραγματικό ενδιαφέρον θα ρωτήσει ενδιάμεσα και στο τέλος αν μείνατε ευχαριστημένοι. Μπορεί να μη φθάνει το επίπεδο της μετρ του NOLAN, όμως είναι σωστός επαγγελματίας, του οφείλω την αναγνώριση.
Η κουζίνα παράγει μεζέδες καλής ποιότητας, κυρίως ανατολίτικους, και ψήνει κρέατα με ικανοποιητική ανταπόκριση στο πώς το ζήτησε ο πελάτης. Δύο άτομα παραγγείλαμε μια χωριάτικη (φρεσκοκομμένη, όπως πρέπει), μια τυροκαυτερή Αδάνων (έδειχνε και έκαιγε μέτρια, τη θεωρώ χειροποίητη), μια (γενναία) μερίδα παστουρμαδοπιτάκια (προφανώς homage στο παρελθόν, εξαιρετικά), πατάτες με τη φλούδα (που χάθηκε στο δρόμο, όμως καλοτηγανισμένες) και, τέλος, φιλέτο Ουρουγουάης, γιε το οποίο πολλά ακούω και διαβάζω τελευταία, χορταστική μερίδα, σωστά ψημένη και αλατισμένη με φρέσκια πρασινάδα και ντοματίνια για γαρνιτούρα. Νερό σε καράφα, ψωμάκι φρέσκο σε καλαθάκι, μπύρα Βεργίνα Weiss, κέρασμα πολύ καλή πορτοκαλόπιτα. Ο λογαριασμός μετά την έκπτωση έφθασε τα 40 €, τα 16 € ήταν για το κρέας. Εν κατακλείδι μια γευστικά θετική εμπειρία, τα υπόλοιπα δεν με χάλασαν.

22 Απρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Έχω πια αποφασίσει να γράφω σύντομες κριτικές και μόνο όταν αξίζει τον κόπο, όταν δηλαδή μπορώ με ήσυχη τη συνείδηση να σας προτείνω να επισκεφθείτε το άλφα ή βήτα χώρο εστίασης. Κάνω λοιπόν εγκαίνια της σειράς «λίγα και καλά» με την κριτική για την ΨΑΡΟΥ της Γλυφάδας, τρίτο αδελφάκι της οικογένειας μετά τη Σαρωνίδα και το Λαύριο. Γωνιακό μαγαζί, σε εξαιρετικά βολική θέση, είτε καταλήξετε εδώ μετά από βόλτα στην παραλιακή είτε προτιμήσετε το τραμ, με το ΙΧ ίσως δυσκολευθείτε λίγο στο παρκάρισμα (5 με 6 στα 10).
No reservations! Στην ΨΑΡΟΥ ίσως χρειαστεί, ανάλογα με την ώρα και το μέγεθος της παρέας, να περιμένετε μέχρι να αδειάσει τραπέζι, σε ώρες αιχμής λίγο περισσότερο. Η νεαρή κυρία που διαχειρίζεται τα τραπέζια κάνει ωστόσο τη δουλειά της πολύ σωστά, γυρίζοντας συνεχώς στο μαγαζί, ενώ και το όλο σέρβις, από τον μετρ μέχρι τους βοηθούς, λειτουργεί άψογα και – κυρίως – με χαμόγελο, όσο μεγάλος χαμός κι αν γίνεται, πραγματικά μπράβο τους.
Στήσιμο και διακόσμηση νεοταβερνική, χρώματα απαλά μέσα (όπου και οι περισσότερες θέσεις, με αναπόφευκτη βαβούρα) έξω (λίγες σχετικά, προνομιακές θέσεις περιμετρικά). Νερό και ψωμί αφού ερωτηθείτε, κατάλογοι στο χέρι και, μέχρι να αποφασίσετε για τα περαιτέρω, να ‘σου ο παραδοσιακός δίσκος με τους πολλούς, φθηνούς μεζέδες: τυροκαυτερή (χειροποίητη, τόσο όσο, να τη δοκιμάσετε), ταραμοσαλάτα (λευκή και αφράτη, σας τη συνιστώ επίσης), γαύρος μαρινάτος, μύδια καπνιστά (έχουν αρχίσει να γίνονται της μόδας, νομίζω), χόρτα, τουρσί και ντολμαδάκια. Από εκεί και πέρα δοκίμασα και σας προτείνω τα μύδια teriyaki (με μπόλικο σουσαμάκι και φρέσκο κρεμμυδάκι, δε μένει ούτε σταγόνα της σάλτσας στο πιάτο), μπακαλιάρο με σκορδαλιά (το ψάρι φανταστικό, καλοτηγανισμένο, η σκορδαλιά θα ήθελε λίγο πιο έντονο το σκορδάκι), λαυράκι καρπάτσιο (εφάμιλλο αν όχι καλύτερο από αυτό στα ΑΡΓΟΥΡΑ, πολύ ωραία παρουσιασμένη και όχι τσιγκούνικη μερίδα), γαρίδες γιουβέτσι, κριθαρότο «σαν» παέγια και γλώσσα τυλιγμένη σε κανταϊφι. Υπάρχουν και άλλα αρκετά πρωτότυπα πιάτα, πέρα από τις κλασσικές μακαρονάδες, αν είστε μεγάλη παρέα, μπορείτε να τα βάλετε όλα στη μέση. Όσο για το ποτό που θα συνοδεύσει το φαγητό σας, η ποικιλία σε ούζα και τσίπουρα είναι εντυπωσιακή. Εγώ βέβαια πιστός στο τυρναβίτικο 10, από μοσχάτο Αμβούργου, εννοείται χωρίς γλυκάνισο. Στο τέλος ξυλάκι παγωτό, όσο χρειάζεται για να αλλάξει η γεύση στο στόμα.
Ο λογαριασμός θα κυμανθεί, αναλόγως παρέας και όρεξης, ανάμεσα σε 15 και 25 ευρώ το άτομο. Από την ΨΑΡΟΥ θα φύγετε σχεδόν απόλυτα ευχαριστημένοι, είναι ένα τίμιο, προσεγμένο και γαστρονομικά φιλόδοξο μαγαζί που δεν έχει καβαλήσει (και ελπίζω να μην το κάνει στο μέλλον) το καλάμι της επιτυχίας.

09 Απρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
26-36

Το NOLAN, αν δεν υπήρχε, θα έπρεπε να εφευρεθεί. Εστιατόριο που εντάσσεται στην κατηγορία “Gourmand”, δηλαδή γκουρμεδιάρικο αλλά όχι πανάκριβο, πραγματική γευστική αποκάλυψη. Μας είχε μείνει απωθημένο που δεν το προλάβαμε στο πλαίσιο του dine Athens, έτσι κάναμε κράτηση ένα μήνα πριν (! ) και παρέα έξι ατόμων – tzia, pass1 και fratello μαζί με τα έτερα ημίσεα – αριβάραμε Σάββατο βράδυ. Όταν είδα πόσο μικρός, μινιόν είναι ίσως η σωστότερη λέξη για να χαρακτηρίσει το μέγεθος, είναι ο χώρος, έκανα το σταυρό μου που η περίοδος αναμονής δεν ξεπερνά τους δύο μήνες. Ειρήσθω εν παρόδω ότι σε ακτίνα 50 μέτρων μέτρησα πέντε, έξι κινεζοκορεατικοϊαπωνικά μαγαζιά και μαγαζάκια – σίγουρα θα μου ξέφυγαν και ένα, δύο – ανοικτά όλα από το μεσημέρι, ας είναι καλά ο τουρισμός από Ασία μεριά.
Το NOLAN είναι γωνιακό και έχει περισσότερο ύψος παρά πλάτος, δεν κάνω πλάκα. Στο ισόγειο ο χώρος δεν νομίζω ότι μπορεί να φιλοξενήσει πάνω από 20 άτομα, άλλοι τόσοι ίσως χωράνε έξω, καιρού επιτρέποντος. Στο υπόγειο οι υποδειγματικά καθαρές τουαλέτες, ενώ μια σκάλα οδηγεί εσωτερικά στον επάνω όροφο όπου και η κουζίνα, όπως στα ΦΟΥΡΝΟΜΕΓΕΙΡΕΜΑΤΑ, από την οποία δεν φεύγει ίχνος μυρουδιάς. Το όλο στήσιμο του χώρου αποσκοπεί στη λειτουργικότητα και όχι στον εντυπωσιασμό, πιο πολύ ιαπωνικά λιτό παρά ελληνικά φορτωμένο, άριστα 10.
Λόγω masterchef την ημέρα της επίσκεψής μας ο δημοφιλής κύριος Κοντιζάς απουσίαζε, πλην όμως τα πάντα κυλούσαν ρολόι. Η καταπληκτική σε γνώσεις και ευγένεια μετρ, που βαθμολογείται με 4 με τόνο, βοήθησε να συνθέσουμε την παραγγελία σύμφωνα με τη διάθεσή μας. Στην ερώτηση «Ήρθατε να δοκιμάσετε ή να χορτάσετε;» επιλέξαμε ομόφωνα το πρώτο, γεγονός όμως είναι ότι και πολλές γεύσεις (= τα μισά από τα 17 πιάτα του καταλόγου, όλα τα συνοδευτικά συν τρία γλυκά) δοκιμάσαμε και νιώθαμε όλοι, ακουμπώντας στο τέλος τα μαχαιροπήρουνα σε θέση «4 και 20» πλήρεις, αλλά καθόλου βαρυστομαχιασμένοι, καλή ώρα όπως στο τέλος του γεύματος στο FUNKY GOURMET.
H κουζίνα του NOLAN είναι μια πρωτότυπη, μοναδική νομίζω για την Αθήνα περίπτωση fusion κουζίνας. Επιγραμματικά θα έλεγα «ελληνικά συστατικά, ιαπωνικός τρόπος παρασκευής». Καταλαβαίνεις και νιώθεις κάθε συστατικό κάθε πιάτου χωριστά. Όλα όσα γευθήκαμε ήταν πεντανόστιμα, άψογα παρασκευασμένα και παρουσιασμένα, και σε ικανοποιητικού μεγέθους μερίδες, η καλή μετρ φρόντισε να μη λείψει σε κανένα μας τίποτε. Όταν πάτε, εμπιστευθείτε την με κλειστά τα μάτια, η κοπέλα ξέρει τη δουλειά της όσο λίγοι επαγγελματίες στο χώρο της εστίασης. Εγώ θα σας απαριθμήσω τα πιάτα που πήραμε, δεν έχετε όμως κανένα λόγο να μη κάνετε τις δικές σας επιλογές.
Τι μου άρεσε προσωπικά περισσότερο; Ίσως επειδή δεν το περίμενα, ο «κολιός για μωρά», τέλεια καπνισμένος και με σωστό αλάτισμα έλιωνε κυριολεκτικά στο στόμα. Στη δεύτερη θέση τα σκεπαστά καναπεδάκια γαρίδας με αντσούγια και μυρωδικά, επιτομή αυτού που λέμε «μπουκιά και συχώριο». Από την τρίτη θέση και κάτω η ιεράρχηση σταματά, θα ήταν άδικο να πάω πιο κάτω στην αρίθμηση. Το πολύ γνωστό θράψαλο με σελινόριζα, το ψωμάκι με κροκέτα μπακαλιάρου, το μαλακό ψωμάκι με ξεψαχνισμένο μοσχάρι (;) και μια απίθανη γλυκιά «σαν μουστάρδα» παρέα, το τηγανιτό κοτόπουλο, τα soba noodles, το πιάτο με χόρτα, σουτζούκι και ψάρι (!, τύφλα να έχει η Πορτογαλία), όλα μοναδικά σε έμπνευση και γεύση. Τα τέσσερα συνοδευτικά – πουρές, ρύζι ατμού, λαχανικά και το wow πατατόψωμο – ταίριαξαν το καθένα υποδειγματικά με το αντίστοιχο πιάτο που μας πρότεινε η μετρ, το κρασί – λευκό Παπαργυρίου – σε επίσης λογική τιμολόγηση συνόδευσε τέλεια το δείπνο μας. Επιστέγασμα όλων τα τρία επιδόρπια, δύο σοκολατένια γλυκά άγλυκα και ένα φανταστικό λευκό με φράουλες, κρέμα και σορμπέ χαμομηλιού (! ).
Ο λογαριασμός των φαγητών δεν ξεπέρασε τα 60 ευρώ το ζευγάρι, 75 με το κρασί και το φιλοδώρημα. Δεν θέλω να σας πονοκεφαλιάσω με τιμές από… έως…, είναι απλά πολύ λογικές για το επίπεδο της κουζίνας και της εξυπηρέτησης. Για δεύτερη συνεχόμενη φορά μετά το ΑΙΦΝΗΣ και προς μεγάλη μου χαρά θα κλείσω με την προτροπή: Σπεύσατε!

20 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Θα ξεκινήσω και θα κλείσω με την ίδια λέξη: Σπεύσατε! Και αφού κάνω την αυτοκριτική μου που δε διάβασα πιο προσεκτικά τις κριτικές των φίλων (κατά χρονολογική σειρά) Julia, TΡΙΑ ΜΙΚΡΑ ΓΟΥΡΟΥΝΑΚΙΑ, Giovanni7 και minotavrs που έβαλαν το ΑΙΦΝΗΣ στο χάρτη του a4f, ώστε να πάω νωρίτερα για επιτόπια αναγνώριση (ούτε 20 λεπτά δρόμος από τη Νέα Σμύρνη), περνώ άμεσα στην αναφορά των σημείων που καθιστούν το ΑΙΦΝΗΣ κατά τη γνώμη μου σε μέρος must visit, ακόμα κι αν πρέπει να κάνετε αρκετά χιλιόμετρα.
Για να ξεκινήσουμε με το πρώτο πλεονέκτημα, θα το βρείτε πολύ εύκολα, στρίβοντας πρώτα από τη Λεωφόρο Βουλιαγμένης στην Α’ είσοδο της Αργυρούπολης και κατόπιν στην οδό Κρήτης (πρώτος δρόμος αριστερά, προσοχή στη διασταύρωση! ). Θα παρκάρετε ασύλληπτα εύκολα (2 στα 10), προσοχή όμως να μην το προσπεράσετε, το μαγαζί είναι γωνιακό και μάλλον λιτό και σεμνό στην εμφάνιση, εξωτερικά τουλάχιστον.
Ο έξω χώρος είναι περιφραγμένος με ξύλο και νάιλον και κάποια φυτά σε γλάστρες, σίγουρα δεν είναι το ατού του μαγαζιού, χωρίς να είναι κακός, θέλει περισσότερο πράσινο. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι ο μέσα χώρος κερδίζει στην όποια σύγκριση κατά κράτος. Είναι από τις περιπτώσεις που σκέπτεσαι «από πού ν’ αρχίσω και πού να τελειώσω;», η φίλη PP TINA θα χρειαστεί δύο σελίδες για την αναλυτική περιγραφή, όπως μόνο αυτή ξέρει να κάνει. Εγώ περιορίζομαι να σας πω ότι πρόκειται για εξαιρετικά φιλόξενο χώρο, σε όποιο σημείο του και αν καθίσεις θα νιώθεις το ίδιο άνετα. Μοιάζει όντως με σαλονοτραπεζαρία αστικού αθηναϊκού σπιτιού, μου θύμισε λίγο το ΚΑΠΠΑ και το ΟΙΚΕΙΟΝ, όμως στο (πολύ) πιο σικ. Έχει δοθεί προσοχή ακόμα και στην τελευταία λεπτομέρεια, τόσον όσον αφορά τη διακόσμηση (αφήστε το μάτι σας να ταξιδέψει, δεν θέλω να σας χαλάσω την έκπληξη) όσο και την επίπλωση (αρχοντικά τραπέζια, απολαυστικά βολικά καθίσματα, art de la table πολύ πάνω από το μέσο όρο) και το φωτισμό.
Ψυχή του ΑΙΦΝΗΣ το ζεύγος των ιδιοκτητών-σεφ, εντυπωσιακή ομοιότητα ως προς αυτό το σημείο με τα κοντινά ΦΟΥΡΝΟΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ. Προσωποποίηση της ευγένειας, αρχοντιάς, χωρίς ίχνος δηθενισμού, άνθρωποι που χαίρεσαι να τους κάνεις παρέα και που οι ίδιοι δείχνουν ανοικτά πόσο εκτιμούν τη σοβαρή κουβέντα επί παντός επιστητού, κυρίως όμως γαστρονομικού προσανατολισμού. Σε υποδέχονται και σε ξεπροβοδούν με ένα μεγάλο ειλικρινές χαμόγελο. Από κοντά, χωρίς να υστερεί ίχνος στην ποιότητα της εξυπηρέτησης, και η νεαρή κυρία που καλύπτει μόνη της χωρίς πρόβλημα όλη την αίθουσα.
Όταν φθάσαμε, Κυριακή μεσημέρι στις 2, ήμασταν για αρκετή ώρα οι μόνοι πελάτες, μέχρι να φύγουμε όμως στις 4, το μαγαζί είχε γεμίσει μέσα έξω. Πελατεία όλων των ηλικιών, πολιτισμένοι άνθρωποι, χωρίς φωνές και βαβούρα, και βέβαια ούτε σκέψη για τσιγάρο.
Η απόλαυση αρχίζει με το κέρασμα της υποδοχής: τυρομπαλάκια σερβιρισμένα σε λυγισμένα κουτάλια (οι πιο παλιοί θα θυμηθούν τον ισραηλινό «μάγο» Uri Geller, που έχτισε την καριέρα του πάνω σ’ αυτό το κόλπο) με λίγη μαρμελαδίτσα εσπεριδοειδών δίπλα. Νερό δροσερό σε γυάλινο μπουκάλι, ψωμί φρέσκο σε καλάθι με μαχαίρι, για να μη στεγνώνει, κρασί δικό τους (λευκό, ροζέ και κόκκινο) σε vintage καράφα. Ο κατάλογος καλογραμμένος, σας παρακινεί να συνθέσετε κλασσικό μενού με σαλάτα, ένα – δύο ορεκτικά και ένα κύριο πιάτο για τον καθένα. Προσοχή στο πόσα θα παραγγείλετε! Οι μερίδες είναι πολύ μεγάλες, ευτυχώς είναι και πάρα πολύ νόστιμες.
Για την περιγραφή των πιάτων υπάρχουν στο a4f πλείστοι όσοι ειδικοί, περιμένω με ενδιαφέρον τον φίλο Vaggg να κάνει παιχνίδι. Η τετραμελής παρέα μας ξεκίνησε με μια χορταστικότατη καταπράσινη σαλάτα με ρόκα, στρογγυλά βραστά φασολάκια, πιπεριά Φλωρίνης, λεπτές φέτες παστράμι και καρύδια περασμένα στο τηγάνι (προσοχή στη λεπτομέρεια) και μια πιατέλα με ποικιλία μανιταριών με ξινόγλυκη σος (ο καλός σεφ μου είπε την συνταγή, τα μαγείρεψα χθες και ακόμα γλύφω τα δάχτυλά μου). Για κύριο πιάτο πήραμε μπιφτέκια με πατάτες country, καπνιστή χοιρινή μπριζόλα με μους μελιτζάνας και πέρκα με ζυμαρικά. Απλά στη σύλληψη, θεσπέσια στην εκτέλεση, κυριολεκτικά σκουπίσαμε τα πιάτα μας. Για επιδόρπιο περιοριστήκαμε σε εσπρεσάκια, βάλαμε όμως – για το γούρι – και μια σοκολατόπιτα bitter στη μέση, εκπληκτική.
Ο λογαριασμός φαγητών + ποτών για τέσσερα άτομα ίσα που ξεπέρασε τα 90 ευρώ. Οι τιμές των κυρίως πιάτων στα 12-13 €, οι σαλάτες στα 8 €, τα ορεκτικά γύρω στα 10 €. Φύγαμε υποσχόμενοι στο ζεύγος των ιδιοκτητών και στους εαυτούς μας να επανέλθουμε το ταχύτερο. Έτσι λοιπόν: Σπεύσατε!

03 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Επειδή είμαι φίλος της ρωσοποντιακής κουζίνας, έχω επισκεφθεί πάρα πολλά εστιατόρια αυτής της κατηγορίας. Μπορώ λοιπόν να πω ότι το KOLCHIS (= Κολχίδα, δεν ξέρω γιατί προτιμήθηκε η λατινική ονομασία) είναι συνδυασμός του ΕΥΓΕΝΙΟΥ όσον αφορά την ποιότητα της κουζίνας και της εξυπηρέτησης και της ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ όσον αφορά την ποιότητα του χώρου. Αν σε αυτά τα χαρακτηριστικά προσθέσετε τις ιδιαίτερα γενναίες μερίδες και τις πολύ λογικές τιμές, προκύπτει η τέλεια συνταγή επιτυχίας. Ή μάλλον θα έπρεπε να προκύψει, γιατί το γεγονός να έχει Σάββατο βράδυ το σχετικά νέο αυτό εστιατόριο μόνο δύο παρέες εμένα προσωπικά με προβλημάτισε. Ελπίζω να οφείλεται στο ότι μετρά μικρό διάστημα λειτουργίας και δεν έχει προλάβει να γίνει ευρύτερα γνωστό. Εμένα, ευρισκόμενο σε αναζήτηση χώρου για να μοιράσω την απόσταση Νέας Σμύρνης – Κορωπίου, με βοήθησε η κριτική του ABOUTSPY, που υποκινήθηκε με τη σειρά του από τη συμμετοχή του KOLCHIS στο πρόγραμμα dine Athens. Αισιοδοξώ με την κριτική μου αυτή να δώσω στο KOLCHIS την ώθηση που του αξίζει.
Το KOLCHIS βρίσκεται σε ένα ήσυχο σημείο κοντά στο γαστρονομικό κέντρο της Βούλας, το παρκάρισμα στους γύρω δρόμους δεν θα σας δυσκολέψει ιδιαίτερα (5 στα 10). Υπάρχει ένας εξωτερικός χώρος, όχι ιδιαίτερα μεγάλος, όμως πολύ φροντισμένος, ακόμα και τώρα που λόγω καιρού δεν λειτουργεί, και η μεγάλη εσωτερική αίθουσα, με την κουζίνα και τις απίστευτα καθαρές τουαλέτες (πραγματικά μπράβο τους) στο βάθος, σε χρώματα γήινα, ξύλο και πέτρα, με ωραία ευρύχωρα τραπέζια, καναπέδες στους τοίχους και άνετα καθίσματα, αρκετά σωστό φωτισμό (θα τον ήθελα λίγο πιο έντονο) και μουσική στη σωστή ένταση (εδώ κάτι πιο ethnic ίσως βελτίωνε την ατμόσφαιρα που στηρίζεται στη διακριτική πολυτέλεια, με art de la table σαφώς πάνω από το αναμενόμενο επίπεδο).
Το KOLCHIS δηλώνει γεωργιανό εστιατόριο, έτσι η ευγενέστατη νεαρή κυρία που μας εξυπηρέτησε, Γεωργιανή η ίδια, ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για να μας ξεναγήσει στον αρκετά μεγάλο κατάλογο, οποίος περιλαμβάνει αντιπροσωπευτικά δείγματα από τις κουζίνες της Μαύρης Θάλασσας. Ευτυχώς ήμασταν τέσσερις και μπορέσαμε έτσι να δοκιμάσουμε αρκετά πιάτα, επιφυλασσόμενοι για τη συνέχεια.
Όλα όσα πήραμε ήταν άριστα εκτελεσμένα και πολύ ωραία παρουσιασμένα, κάτι που δυστυχώς δεν θεωρείται πάντα δεδομένο, ενώ θα έπρεπε. Ξεκινώντας από το ψωμί σε μορφή τραγανής στενόμακρης πίτας (σαν ρωσική λαπιόσκα) στο κατάλληλο καλάθι, περάσαμε στα κρύα ορεκτικά: ρωσική σαλάτα, αυθεντική, χωρίς οξύτητα και λιπαρότητα, τέλεια θα έλεγα, και κάτι ρολάκια με σπανάκι, που δυστυχώς ξέχασα να σημειώσω κάπου τη γεωργιανή ονομασία τους, με λίγο αλατοπίπερο από πάνω υπέροχος μεζές για κρασί (γεωργιανό επίσης, λευκό, μας δόθηκε η ευκαιρία να δοκιμάσουμε και το κόκκινο, που βρήκα επίσης πολύ ενδιαφέρον). Σειρά είχαν τα ζεστά: πελμένι και βερένικι, ζεστά ζεστά σε κεραμικά σκεύη συνοδευόμενα από σμέτανα (= sour cream), φαγώθηκαν μέχρις ενός, και πίτα με τυρί, υπερπαραγωγή, κάτι σαν σκεπαστή πίτσα με γέμιση από λευκό τυρί σαν πολύ καλής ποιότητας μοτσαρέλα που είχε λιώσει και δεν στερεοποιήθηκε μέχρι να αναληφθεί στα ουράνια και το τελευταίο από τα οκτώ (! ) κομμάτια. Επιστέγασμα το αρμένικο κεμπάπ, εξαιρετικής ποιότητας κιμάς με σωστή δοσολογία μπαχαρικών, άριστα ψημένα, τρία κομμάτια συνοδευόμενα με κόκκινη ελαφρότατα καυτερή σάλτσα. Για κλείσιμο μάς προσέφεραν χειροποίητα τραγανά γλυκά σάντουιτς με τόση όση γέμιση κρέμας, ραντισμένα με φραμπουάζ και lime. Υπέροχο κλείσιμο σε επίπεδο που δεν περιμένεις.
Για όλα όσα ανέφερα, μισό λίτρο κρασί και δύο μπύρες (μικρό φάουλ η απουσία κάποιας μάρκας από τη Γεωργία ή έστω τη Ρωσία) πληρώσαμε 47 ευρώ. Φύγαμε καταευχαριστημένοι και με δεδομένη την πρόθεση να οργανώσουμε παρέα για την επόμενη επίσκεψη. Να πάτε, αξίζει τον κόπο!

23 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Τι να πούμε τι, τι να τραγουδήσουμε, όταν έχουν προηγηθεί τόσες πολλές καλογραμμένες και εκτενείς (τι να γίνει, μια σπόντα δικαιούμαι να ρίξω) κριτικές φίλων της παρέας του a4f; Οι Vaggg, Ucook, TOMIE, jim, VAGELIS και PONTIKI (αυτή εις διπλούν, τη συγχωρούμε όμως, γιατί έχει το μαγαζί σε απόσταση βολής) έχουν πει κυριολεκτικά τα πάντα. Ευκαιρία λοιπόν για μένα να κάνω επίδειξη σύντομης (και ελπίζω περιεκτικής) κριτικής.
Το ΠΕΠΕΡΙ θα το εντοπίσετε εύκολα στα σύνορα Νέας Ιωνίας – Νέας Φιλαδέλφειας και θα παρκάρετε επίσης αρκετά εύκολα στα πέριξ (4 στα 10). Το μαγαζί βρίσκεται στη γωνία πεζόδρομου σε περιοχή με χαμηλή δόμηση, δεν θα σας ενοχλήσουν καθόλου θόρυβοι. Αν ανήκετε στους αμετανόητους θα πιάσετε θέση στον εξωτερικό ναϊλόφρακτο χώρο, γιατί εδώ – και μπράβο τους – ο νόμος τηρείται. Ευτυχώς, εδώ που τα λέμε, γιατί ο μέσα χώρος όσο γλυκός και ρομαντικά vintage είναι, άλλο τόσο στριμώχνει, αναγκαστικά σχεδόν, τα ελάχιστα τραπέζια του σε δύο δωματιάκια. Έχει πάντως πολύ χάζι, θυμίζει περισσότερο μουσείο 50s-60s, ακόμα και η art de la table θυμίζει περασμένα χρόνια.
Για την περιποίηση και εγώ μόνο τα καλύτερα έχω να πω. Παρά τη στενότητα του χώρου δεν είχαμε ούτε στιγμή απουσία οπτικής τουλάχιστον επαφής με κάποιο από τα παιδιά που τρέχουν το μαγαζί. Τα πάντα έφθασαν σε σωστό ρυθμό στο τραπέζι μας, από το νεράκι και το ψωμάκι της αρχής μέχρι το λικεράκι (τριαντάφυλλο, για αλλαγή) του αποχαιρετισμού.
Όσον αφορά την κουζίνα, οφείλω να επισημάνω ότι ο κατάλογος έχει προφανώς μικρύνει. Τρεις από τις επιλογές που είχα σημειώσει στο σκονάκι μου (cheesecake ντάκος, κατσικίσιο τυρί και ριζότο με μελιτζάνα) δεν αναφέρονται πια στον κατάλογο, χωρίς να έχουν – νομίζω – αντικατασταθεί από καινούρια πιάτα. Μου έκανε εντύπωση το γεγονός, γιατί το μαγαζί ήταν γεμάτο, Σάββατο βράδυ είναι η αλήθεια, από την ώρα που πήγαμε μέχρι περασμένα μεσάνυχτα. Πρόβλημα επιλογών βέβαια δεν είχαμε.
Τι μας άρεσε περισσότερο; Σίγουρα οι εξόχως τραγανές πατάτες (όπου όμως η εξίσου υπέροχη συνοδευτική σος ήταν απλά πολύ λίγη, κακώς! ), η χειροποίητη πρασοκιμαδόπιτα, πιάτο ημέρας, με δύο γενναία κομμάτια στη μερίδα, τα ψητά μανιτάρια, το ψιλοκομμένο χοιρινό με χρωματιστές πιπεριές και λευκή σάλτσα και το εξαιρετικό σουφλέ σοκολάτας που μοιραστήκαμε για επιδόρπιο. Τα τύποις κύρια πιάτα, δηλαδή το ριζότο μανιταριών και οι ταλιατέλες επίσης με μανιτάρια (τριλογία μανιταριών, το ξέρω, όμως δεν ενόχλησε καθόλου), έφθασαν, όπως είναι λογικό, όταν είχαμε αρχίσει να χορταίνουμε και δεδομένου ότι επρόκειτο επίσης για πολύ γενναίες μερίδες, αρκεστήκαμε σε μια δύο πιρουνιές ο καθένας. Το μόνο όχι σπουδαίο πράγμα στο τραπέζι η φρέσκια μεν, άνευρη δε σαλάτα της αρχής.
Επειδή αναφορικά με το κόκκινο και ροζέ κρασί οι κριτικές ήταν μάλλον αρνητικές, είπαμε να κάνουμε το χατίρι στη μοναδική της παρέας που πίνει μόνο λευκό και παραγγείλαμε μια φιάλη μαλαγουζιά ενός μικρού παραγωγού, του οποίου κακώς δεν σημείωσα το όνομα (είναι το προτελευταίο στον κατάλογο των κρασιών). Με μια λέξη εξαιρετικό, το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Γενικά ο κατάλογος των ποτών μού φάνηκε επαρκής και καλομελετημένος.
Με ένα μπουκάλι κρασί ο λογαριασμός για τέσσερα άτομα δεν κατάφερε να ξεπεράσει τα 80 ευρώ, συνεπώς οργανώστε παρέα και επισκεφθείτε σε πρώτη ευκαιρία το ΠΕΠΕΡΙ, έχοντας βέβαια προνοήσει για κράτηση στο μέσα χώρο.

05 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ευθύς εξαρχής ότι είναι σύμπτωση και όχι συνειδητή επιλογή, για να πάω κόντρα στο ρεύμα των κριτικών αυτών των ημερών μετά από επισκέψεις σε εστιατόρια στο πλαίσιο του dine Athens, αυτή η ταπεινή κριτική για ένα μαγαζάκι όμοιο με χιλιάδες άλλα της πρωτεύουσας. Άλλωστε το δικό μου λιθαράκι στο εν λόγω event δεν θα αργήσει να δημοσιευτεί.
Μεζεδοπωλείο με το όνομα ΠΛΕΙΑΔΕΣ υπήρχε που λέτε παλαιότερα και για αρκετά χρόνια στην κοντινή οδό Τρώων, την λεωφόρο φαγάδικων στα Πετράλωνα. Το τωρινό μαγαζί είναι, αν κατάλαβα καλά, η διάδοχη κατάσταση, δεν ξέρω όμως αν άλλαξε απλά ο τόπος λειτουργίας ή και η διεύθυνση, το αφήνω αυτό να το διερευνήσει ξέρετε ποιος. Εγώ βρέθηκα εκεί με το έτερον ήμισυ Κυριακή μεσημέρι μετά από μια υπέροχη βόλτα στο κέντρο της πόλης, αφού φάγαμε πόρτα στο ΣΤΕΚΙ ΤΟΥ ΗΛΙΑ και βρήκαμε το ΔΙΟΜΑΤΑΡΗ κλειστό. Είχαμε βάλει πλώρη για το KREAS, όμως ακριβώς δίπλα είδαμε τη στενή είσοδο με την επιγραφή ΠΛΕΙΑΔΕΣ και, επειδή δεν τρελαινόμαστε αμφότεροι για κρεοφαγία, είπαμε να το δοκιμάσουμε. Δεν έκανα καν τον κόπο να ψάξω στο a4f για κριτικές, ούτως ή άλλως όμως οι 28 προηγούμενες κριτικές, που δεν τις εμφανίζει η εφαρμογή για κινητό, έχουν πάρει σύνταξη λόγω 30μηνίας. Ας ξαναβάλουμε λοιπόν τις ΠΛΕΙΑΔΕΣ στο στερέωμα.
Θα ξεκινήσουμε από την αυλή: Μικρή, στενόμακρη, συμπαθητική, ήσυχη, χωρίς πολύ πράσινο, όχι πάνω από πέντε, έξι τραπέζια, ωραία ξύλινα ρουστίκ με ακανόνιστη επιφάνεια και νερά σαν να έχεις κόψει φέτα από κορμό μεγάλου δένδρου. Ο μέσα χώρος, στην ουσία δύο δωμάτια γεμάτα με μεγάλες παρέες όλων των ηλικιών, που επισκέφθηκα αναγκαστικά για να πληρώσω με κάρτα, δημιουργεί μια σχετική αντίθεση ως προς το περιβάλλον, καθώς είναι μάλλον σκοτεινός, με σκούρα επίπλωση, πιο σοβαρός από αυτό που θα περίμενε κανείς. Είναι όμως ψηλοτάβανος και με μάλλον καλό εξαερισμό. Το σέρβις απόλυτα ικανοποιητικό. Νέα παιδιά, σβέλτα και χαμογελαστά, με απροσποίητο ενδιαφέρον για το αν ο πελάτης έμεινε ευχαριστημένος.
Στα της κουζίνας τώρα. Σίγουρα στις ΠΛΕΙΑΔΕΣ δεν θα έρθεις περιμένοντας να σε αφήσει με ανοικτό το στόμα η τέχνη του μάγειρα. Ο κατάλογος είναι, και καλά κάνει, σχετικά περιορισμένος, ωστόσο καλογραμμένος και με αστερίσκο δίπλα στα εδέσματα που περιλαμβάνονται στις τρεις ποικιλίες – μικρή, μεσαία και (πολύ) μεγάλη – που δείχνουν να είναι το σουξέ του μαγαζιού. Αυτά που δοκιμάσαμε εμείς ήταν μετρίως αποδεκτά: Μια παντζαροσαλάτα του εμπορίου επιδέξια αρτυμένη, ένα μπουγιουρντί με δύο είδη τυριών (φέτα και κάποιο τσιχλωτό κίτρινο τυρί) και λίγη ντομάτα, που θα έπρεπε να είναι πιο πικάντικο, μια μελιτζάνα ψητή με τυρί και ντομάτα, το καλύτερο από τα τέσσερα πιάτα, και μία μερίδα ντολμάδες «τούρκικοι», δηλαδή γιαλαντζί. Εδώ σφυρίχτηκε φάουλ, γιατί επρόκειτο εμφανώς για ντολμάδες του κουτιού που, όπως και τα δύο προηγούμενα πιάτα, περιχύθηκαν με λαδολέμονο και μπήκαν στα μικροκύματα. Εύκολη λύση, όχι όμως η καλύτερη. Ήπιαμε το μοναδικό τσίπουρο που διέθετε το κατάστημα, ευτυχώς Αποστολάκη, ένα από τα καλύτερα, και ακόμα πιο ευτυχώς, το επιδόρπιο κέρασμα, χειροποίητο μωσαϊκό, ήταν φρεσκότατο και νοστιμότατο. Παρέλειψα να αναφέρω ότι το εμφιαλωμένο νερό προσγειώθηκε με το «καλημέρα σας» στο τραπέζι.
Οι τιμές, γύρω στα 8 ευρώ οι περισσότεροι μεζέδες και από 29 έως 49 οι τρεις ποικιλίες που προανέφερα, είναι χωρίς αμφιβολία υψηλές σε σχέση με την ποιότητα των προσφερομένων. Αν ξαναπήγαινα λοιπόν στις ΠΛΕΙΑΔΕΣ, που δεν το βλέπω και πολύ πιθανό, θα επέλεγα να δοκιμάσω μια ποικιλία κρεατικών, για μια μεγάλη παρέα φαντάζομαι ότι θα ήταν το καλύτερο και οικονομικότερο.