Loader

fratello

Κριτικές: 549
Μέλος από: Ιούλ 2008

Εμφάνιση:

13 Ιαν 2020

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Το βλέπω να ‘ρχεται, στο τέλος θα καταντήσω να θυμίζω το ανέκδοτο με τον τσομπάνο που φώναζε κάθε τόσο «Λύκος! » κι έσπαγε πλάκα με τους χωριανούς που έτρεχαν να βοηθήσουν, μέχρι που ήρθε τελικά ο λύκος μα οι χωριανοί όχι. Τι να κάνω όμως, όταν πέφτω πάνω σε τέτοια διαμαντάκια, δεν μου πάει η καρδιά να επιμείνω στην απόφαση αποχής από κριτικές και να μην ενημερώσω τους έστω λίγους εναπομείναντες στο μαντρί του a4f.
Το αστείο της υπόθεσης: Ο ΣΠΟΡΟΣ απέχει ένα τεταρτάκι με τα πόδια από το σπίτι μου, πρέπει να έχω περάσει ουκ ολίγες φορές από μπροστά, όμως ομολογώ ότι το μαγαζί, που λειτουργεί με την τωρινή μορφή εδώ και πέντε χρόνια, μού ήταν παντελώς άγνωστο και ως όνομα (να θυμηθώ να ρωτήσω την επόμενη φορά πώς προέκυψε το όνομα! ) και ως είδος κουζίνας. Εγώ που μονίμως γκρινιάζω ότι από τη Νέα Σμύρνη απουσιάζει ένα βεριτάμπλ πολίτικο εστιατόριο-μεζεδοπωλείο, πιάστηκα κυριολεκτικά αδιάβαστος. Δεν πειράζει, γηράσκω αεί διδασκόμενος.
Ο ΣΠΟΡΟΣ λοιπόν βρίσκεται στο κέντρο της στενόμακρης πλατείας Σκαντζουράκη, γωνία με την οδό Δαμασκηνού. Εύκολα θα το βρείτε, μάλλον δύσκολα θα παρκάρετε, ανάλογα με την ώρα βέβαια. Οφείλω επίσης να σας προειδοποιήσω ότι ΠΣΚ χωρίς κράτηση έχετε περιορισμένες πιθανότητες να στεφθεί η επίσκεψή σας με επιτυχία. Μπορείτε βέβαια να κάνετε υπομονή μέχρι να ζεστάνει ο καιρός, οπότε θα έχετε τον έξω χώρο στη διάθεσή σας, όπως και να το κάνουμε όμως η χειμωνιάτικη αίθουσα, παρά το στριμωξίδι, έχει άλλο γούστο. Πολύ περιποιημένη, τα πάντα πεντακάθαρα και καλόγουστα, ωραίος φωτισμός, χωράει όμως με το ζόρι σκάρτα 30 άτομα.
Τα δύο παιδιά που κουμαντάρουν αγόγγυστα όλη την πελατεία (εμφανώς Νεοσμυρνιώτες, στην πλειοψηφία 40+ και γυναικοπαρέες) είναι αφενός ευγενέστατα αφετέρου αλάνθαστα και χαμογελαστά, τι άλλο να ζητήσεις. Με το που κάθεσαι στο στρωμένο τραπέζι έρχονται νεράκι σε κανάτα, ψωμάκι και οι κατάλογοι, ένας για τα φαγητά κι ένας για τα ποτά. Δυσκολεύεσαι ίσως να πιστέψεις ότι η κουζίνα μπορεί να ανταποκριθεί σε ένα μάλλον εκτενή κατάλογο, πόσο μάλλον σε ώρα αιχμής, κι όμως τα καταφέρνουν μια χαρά. Τα πιάτα έρχονται με ρέγουλα που θυμίζει Θεσσαλονίκη, αποσύρονται έγκαιρα και διακριτικά πριν έρθουν τα επόμενα, κυριολεκτικά το ευχαριστιέσαι. Σε καμία στιγμή δε νιώθεις πίεση του τύπου «Φύγετε εσείς, να έρθουν οι επόμενοι! ». Οι μερίδες ικανοποιητικές στο μέγεθος, κάθε πιάτο ωραία παρουσιασμένο.
Ο μακροσκελής κατάλογος θα σας βοηθήσει να συνθέσετε ένα γεύμα απολύτως του γούστου σας. Σωστά δομημένος, σου δίνει την ευκαιρία να πάρεις π. χ. ένα πιάτο από κάθε κατηγορία και να την κάνεις ταράτσα. Δώστε στον εαυτό σας χρόνο να τον μελετήσει, μη βιαστείτε να παραγγείλετε! Δεν θα συναντήσετε άγνωστες λέξεις, έχει απλά τα πάντα. Ας πούμε σαλάτα πολίτικη, ταραμοσαλάτα και μπακαλιαροκεφτέδες με την πιο ωραία σκορδαλιά αλοιφή που έχετε δοκιμάσει στον πρώτο γύρο, καροτοσαλάτα με γιαούρτι, τυροπιτάρι με μαρμελάδα ντομάτας, εξαιρετικά ντολμαδάκια με κιμά (signature dish) και κεφτεδάκια μαμαδίσια στο δεύτερο. Είναι περιττό να παραθέσω κατεβατά μεζέδων, δεν έχω πάρει ποτέ κάτι που να υστερεί σε σχέση με τα υπόλοιπα.
Στο τέλος έρχεται γλυκάκι κερασμένο. Παρέλειψα να μνημονεύσω το καταπληκτικό βιολογικό χύμα τσίπουρο Λήμνου που έρχεται σερβιρισμένο σε μικρή φόρμα για κέικ γεμάτη παγάκια. Για ένα πλήρες γεύμα υπολογίστε λίγο πάνω από 30 ευρώ για δύο άτομα και από εκεί και πέρα ό, τι πιείτε. Τίμιο μαγαζί, αυθεντική πολίτικη κουζίνα, πολύ μεγάλη ποικιλία, εξαιρετική περιποίηση, τι άλλο μένει να πω για να σας πείσω;

24 Δεκ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Θέλω ν’ αγιάσω, όμως οι ανακαλύψεις δε μ’ αφήνουν. 100 μέρες ακριβώς είχαν περάσει από τότε που αποχαιρέτησα ως ενεργό μέλος το a4f, όταν βρέθηκε στο δρόμο μου το ΦΙΤΑ και μ’ έκανε να πιάσω πάλι χαρτί και μολύβι. Και να ‘μαι πάλι, 15 μέρες αργότερα, να μην μπορώ να επιτρέψω στον εαυτό μου να αφήσει την επίσκεψη στο ΤΣΙΚΟΥΔΟΑΝΤΑΜΩΜΑ χωρίς σχόλια και επαίνους.
Το μόνο άκυρο στο μαγαζάκι αυτό (το υποκοριστικό χρησιμοποιείται μετά λόγου γνώσεως, αφενός μικρούλι αφετέρου συμπαθέστατο) είναι το όνομά του, που αναφέρεται στην προηγούμενη περίοδο της ζωής του. Διευθυντής ορχήστρας τότε ο σεμνός, ήσυχος (μολονότι Κρητικός) σύζυγος της γλυκύτατης κυρίας Ιζαμπέλας από την Αρμενία, η οποία πήρε το πηδάλιο πριν ένα δύο χρόνια και έχει ήδη καταφέρει να αναδείξει το ΤΣΙΚΟΥΔΟΑΝΤΑΜΩΜΑ σε must visit στόχο για όποιον είναι λάτρης της καλής, σπιτικής, πόσο μάλλον έθνικ κουζίνας. Αν ο world ήταν ακόμα στην παρέα μας, σίγουρα θα το είχε ανακαλύψει. Η τιμή των αποκαλυπτηρίων ανήκει τώρα δικαιωματικά στη φίλτατη nemo, η οποία με τη σειρά της μύησε την tzia, αυτή εμένα και τον pass1, και ελπίζω να υπάρξει συνέχεια (VAGELIS και ΤΟΜΙΕ ακούν;).
Για να βρείτε το μαγαζί χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα, καθότι η περιοχή του Ρέντη είναι γενικά δαιδαλώδης και το βράδυ ακόμα πιο δύσκολη, εμπιστευθείτε το GPS σας, θα σας οδηγήσει κατευθείαν στην πόρτα του. Το ΤΣΙΚΟΥΔΟΑΝΤΑΜΩΜΑ είναι γωνιακό και, όπως σωστά αξιολόγησε ο φίλος pass1, ο βαθμός «δυσκολίας» στη στάθμευση είναι 1 στα 10, παρκάρεις με κλειστά τα μάτια.
Στο κριτήριο «Χώρος» το ΤΣΙΚΟΥΔΟΑΝΤΑΜΩΜΑ χαριστικά παίρνει δύο ντοματούλες. Μακάρι να βρουν η Ιζαμπέλα και ο σύζυγός της λεφτά και χρόνο για μια γενική επισκευή, διάθεση και μεράκι σίγουρα έχουν. Μπορώ να φανταστώ όλο το χώρο, δηλαδή τη μικρή κλειστή αίθουσα των 30 ατόμων και την αυλή που μπορεί να φιλοξενήσει άλλους τόσους, να συνθέτουν ένα μαγαζί μπιμπίλα. Δουλειά θέλει οπωσδήποτε και η απελπιστικά στριμωγμένη κουζίνα, από την οποία περνάς υποχρεωτικά για να επισκεφθείς τις πεντακάθαρες τουαλέτες. Τα πάντα όμως είναι καθαρά και φροντισμένα.
Σε όλα τα υπόλοιπα βαθμός «άριστα 10 με τόνο». Για την Ιζαμπέλα τα έγραψε τόσο ωραία η nemo, δεν έχω να προσθέσω τίποτα, η προσωποποίηση της ευγένειας και της φιλοξενίας. Εύσημα και στον αφανή ήρωα, το σύζυγό της, που βοηθά όσο μπορεί. Φαντασθείτε ότι δύο άνθρωποι υποδέχονται, μαγειρεύουν και εξυπηρετούν όλη την πελατεία και χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση, ήρεμα και με το χαμόγελο, που ειδικά στην περίπτωση της συνεσταλμένης Ιζαμπέλας θυμίζει κοριτσάκι. Το τρατάρισμα της υποδοχής, με λικέρ σπιτικό από αρμπαρόριζα σε ποτηράκια της γιαγιάς, αλλά και ο χαλβάς για το ξεπροβόδισμα, που φτιάχνεται εκείνη την ώρα(! ), είναι όλα τα λεφτά.
Όσον αφορά τα κατορθώματα της Ιζαμπέλας στην κουζίνα, η nemo τα παρουσίασε όλα αναλυτικά, έτσι θα «περιοριστώ» στα δύο πρωτότυπα εδέσματα που δεν έχω ξαναδοκιμάσει, τη σούπα με κεφτεδάκια (αυτά που στην πατρίδα μου λέμε «εβραίικα») και κύβους από κρέας και τα βραστά ιτσλί κιοφτέ, must order αμφότερα. Μην παραλείψετε όμως τα εξίσου πρωτότυπα, πλακέ στρογγυλά σουτζουκάκια, τα ντολμαδάκια με ρύζι, τα μπουρεκάκια με κιμά και το στεγνό μαντί, όπως το έκανε η συγχωρεμένη η γιαγιάκα μου. Πολύ καλό το χύμα λευκό κρασί, όπως και η κρητική ρακή που μας κέρασαν στο τέλος.
Ο λογαριασμός για ένα κυριολεκτικά λουκούλειο δείπνο δεν ξεπέρασε τα 20 ευρώ το κεφάλι. Ως συνολική εμπειρία η επίσκεψη στο ΤΣΙΚΟΥΔΟΑΝΤΑΜΩΜΑ της Ιζαμπέλας είναι κάτι μοναδικό, σπεύσατε! Καλή χρονιά!

09 Δεκ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ξεκινάμε με τις άγνωστες λέξεις: ΦΙΤΑ - Δουργούτι - Ντουρμ. Το όνομα ΦΙΤΑ του εστιατορίου προέκυψε ως λογοπαίγνιο από τα ονόματα των δύο σεφ-ιδιοκτητών, Φώτης και Θόδωρος. Το Δουργούτι πάλι, όπου βρίσκεται το νέο αυτό διαμαντάκι του γαστρονομικού χάρτη της πρωτεύουσας, είναι η αρχική ονομασία του νυν Νέου Κόσμου, μια παραγκούπολη προϊόν του 1922, με εθνολογικά κυρίαρχο το αρμένικο στοιχείο και αρχιτεκτονικό χαρακτηριστικό τις έξι προσφυγικές πολυκατοικίες που φτιάχτηκαν το 1936 στη γωνία που σχηματίζουν η Λεωφόρος Συγγρού και η οδός Λαγουμιτζή – και σώζονται μέχρι σήμερα. Και, για να τελειώνουμε με τα εισαγωγικά, το ΦΙΤΑ βρίσκεται στην οδό Ντουρμ 1, γωνία με την οδό Κασομούλη, ακριβώς απέναντι από την ομώνυμη στάση του τροχιοδρόμου (λέγε με τραμ). Ο Γιόζεφ Ντουρμ ήταν ονομαστός Γερμανός αρχιτέκτονας, που περιηγήθηκε την Ελλάδα τον 19ο αιώνα και έγραψε δύο βιβλία για την ελληνική αρχιτεκτονική.
Το ΦΙΤΑ λοιπόν επέλεξε να επισκεφθεί το δίδυμο fratzia (= fratello + tzia) μία ωραία Κυριακή μεσημέρι. Είχε προηγηθεί κράτηση αρκετές μέρες πριν, σας συμβουλεύω να κάνετε το ίδιο, το μαγαζί ήταν κυριολεκτικά φίσκα, τα καλά νέα διαδίδονται βλέπετε γρήγορα.
Τα αρχιτεκτονικά δεδομένα εν συντομία (ποτέ δεν ήταν το φόρτε μου): ισόγειο, τρίφατσο, θέα προς τη γραμμή του τραμ, κλεισμένο γύρω γύρω με λυόμενη τζαμαρία, βιομηχανικό design, συνδυασμός λευκού και γκρι. Η κουζίνα ημιανοικτή μπαίνοντας δεξιά, τραπέζια τύπου καφενείου, άνετες ομοιόχρωμες πολυθρόνες. Εξαερισμός άριστα 10, όσο για την εφαρμογή του αντικαπνιστικού επίσης άριστα 10. Όποιος δεν αντέχει βρίσκει καταφύγιο σε μια μικρή αυλίτσα στο πλάι. Λέτε να αρχίζουμε να εκπολιτιζόμαστε; Οι τουαλέτες, με καζανάκι Niagara (! ) παρακαλώ, φροντισμένες. Μουσική υπόκρουση γιοκ, δεν μας έλειψε.
Το προσωπικό επαρκές, καταρτισμένο και καλοσυντονισμένο, δεν νιώσαμε ούτε μια στιγμή ξεχασμένοι ή παραμελημένοι, το αντίθετο μάλιστα: ιδιαίτερα επικοινωνιακοί όλοι, πάντα με το χαμόγελο, με απροσποίητο ενδιαφέρον για το πώς εξελίσσεται το γεύμα μας και έτοιμοι, παρά την έξαψη της ώρας αιχμής, να κοντοσταθούν, να αστειευτούν και να σχολιάσουν καλοπροαίρετα τα πάντα.
Μια και ήταν η πρώτη επίσκεψη, δεν είχα τη δυνατότητα να επιβεβαιώσω το κατά πόσο ο κατάλογος αλλάζει, όπως λέγεται, καθημερινά, ανάλογα με τα υλικά, κυρίως ψαρικά βέβαια, που είναι διαθέσιμα. Μας έφεραν εν πάση περιπτώσει ένα κατάλογο φαγητών (γύρω στις 20 επιλογές) και ένα κατάλογο ποτών. Η λογική «όλα στη μέση» προκύπτει αβίαστα, ειδικά αν ή παρέα, όπως η δική μας, αποτελείται από ορκισμένους ψαροφάγους. Παραγγείλαμε, είναι αλήθεια, πολλά, και φύγαμε ίσως με ελαφρά βαρύ κεφάλι έχοντας καταναλώσει 2,5 λίτρα κρασί χύμα και ρακή κερασμένη από το κατάστημα, σίγουρα όμως όχι βαρυστομαχιασμένοι. Οι μερίδες κανονικές.
Σε πρώτη φάση πήραμε ταραμοσαλάτα (αυθεντική και αφράτη), παντζάρια ψητά (εξαιρετικά ψημένα al dente έβγαζαν όλη τη γλύκα τους), μελιτζανοσαλάτα τύπου αγιορείτικη με γενναιόδωρο φιλέτο καπνιστού ψαριού από πάνω (μου διαφεύγει το όνομα, must order χωρίς δεύτερη κουβέντα), σεβίτσε (και εδώ μου διαφεύγει το όνομα, εξαιρετικό, όμως απελπιστικά μικρή μερίδα, με το ζόρι μεζές για δύο) και τσιπς (κακώς αναγράφονται ως πατάτες τηγανιτές, πραγματικά θεϊκά, καταναλώσαμε τελικά τέσσερις μερίδες! ).
Στο δεύτερο γύρο έφθασαν στο τραπέζι μας οι λεγόμενες «ουρίτσες» (πεσκανδριτσούλες δηλαδή, πραγματικός αφρός), φιλέτο μελανούρι με ρεβίθια (νοστιμότατο, must order επίσης), θράψαλο με φαγόπυρο και μύδια αχνιστά, τα οποία ήρθαν τελευταία και για τιμωρία τα ξαναπαραγγείλαμε. Το γεύμα συνοδεύτηκε από κρασί χύμα λευκό (μαλαγουζιά) για τις κυρίες και τριποικιλιακό κόκκινο για τους κυρίους. Στην αρχή μας ρώτησαν τι νερό θέλουμε και αν θέλουμε ψωμί, ενώ στο τέλος μας κέρασαν έναν ωραιότατο παραδοσιακό χαλβά.
Ο λογαριασμός γι’ αυτό το king size γεύμα έφθασε τα 25 με 30 ευρώ το κεφάλι, σε σύγκριση με το πόσα φάγαμε και ήπιαμε εγώ το βρίσκω λογικό. Σίγουρα θα ξαναπάμε (βλέπε υστερόγραφο που ακολουθεί). Το γεγονός άλλωστε ότι μετά από αρκετό καιρό εμφανίζομαι πάλι με κριτική στο a4f οφείλεται στο ότι νιώθω πως οφείλω να επισημάνω την έλευση ενός διαφορετικού καινούριου μαγαζιού. Καλές γιορτές σε όλους!
Υ. Γ.: Χαρακτηριστικό του πόσο μας άρεσε το ΦΙΤΑ (που στην απόδειξη είδα να γράφεται «Φ & Θ») είναι ότι ξαναπήγαμε – ο fratello μετά της συμβίας του – προχθές Σάββατο, παρέα με δύο άλλους φίλους. Ο κατάλογος των φαγητών αλλαγμένος κατά τα 2/3, σιγά σιγά καταλαβαίνω καλύτερα τη φιλοσοφία του μαγαζιού. Μοιάζει πολύ με τη ΣΤΕΡΝΑ στο Μαρούσι ως προς την επιλογή των υλικών (φθηνά και ημέρας), διαφέρει όμως στην εκτέλεση (πιο εξεζητημένες γεύσεις και μεγαλύτερη ποικιλία, προσεγμένο επιδόρπιο) και βέβαια στο στήσιμο και τη διαρρύθμιση. Αυτή τη φορά το τραπέζι μας ήταν προς τα μέσα και μας ενόχλησε όλους πολύ η διάχυτη βαβούρα στο χώρο. Αυτή τη φορά δοκιμάσαμε μπακαλιαράκια (όνομα και πράγμα) με σκορδαλιά (υπερβολικά αδύνατη, έμοιαζε πιο πολύ με σφικτό πουρέ πατάτας) και μυξινάρι (= ξαδελφάκι του κέφαλου) καπνιστό και ψητό. Δεν μου άρεσε που το επιδόρπιο (μπαμπάς με ρούμι) είχε τελειώσει και στη θέση του προσφέρθηκε ένας γλυκίζων αφρός γιαουρτιού με σιρόπι τριαντάφυλλο, όπως δεν μου άρεσε η για δεύτερη φορά προφορική ανακοίνωση του πληρωτέου ποσού. Πλήρωσα με κάρτα και ταμειακή απόδειξη δεν ήρθε. Ο λογαριασμός αυτή τη φορά 20 ευρώ το κεφάλι. Θα δώσω στο ΦΙΤΑ την επόμενη ευκαιρία σε λίγους μήνες, έχει όλα τα φόντα να επιτύχει, φτάνει να προσέξει κάποιες σημαντικές λεπτομέρειες.

29 Αυγ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Από ένα κρητικό μεζεδοπωλείο περιμένεις να λέγεται «ΖΟΡΜΠΑΣ», «ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΙΧΑΛΗΣ» ή «ΠΑΤΟΥΧΑΣ», να είναι μάλλον σκοτεινό και σοβαρό, με διακόσμηση τύπου «ό, τι λάχει, φθάνει να εμπίπτει στον ορισμό του couleur locale», να έχει μαυροφορεμένο, ει δυνατόν και μυστακοφόρο προσωπικό, και να ξεκινάει βέβαια τον κατάλογο των εδεσμάτων με γαμοπίλαφο.
Όλα αυτά τα ωραία κλισέ στο ΜΙΚΙΟ ανατρέπονται. Το όνομα, που στην κρητική διάλεκτο σημαίνει «μικρούλι, μικρούτσικο», είναι δηλωτικό όχι μόνο του μεγέθους, αλλά και του χαρακτήρα του μαγαζιού. Ένα ήσυχο γωνιακό ταβερνάκι στο μεζεδόδρομο της Αγίου Αλεξάνδρου, πραγματικά κουκλίστικο στον εσωτερικό και άνετο, σκιερό στον περιβάλλοντα έξω χώρο. Οι ιδιοκτήτες πρέπει να αγαπούν πολύ τα παιδιά, γιατί όταν κάθεσαι μέσα το μάτι δεν μένει στιγμή ήσυχο, πετάει από το ένα μοτίβο και αντικείμενο στο άλλο, σαν να είσαι σε νηπιαγωγείο ενηλίκων.
Η περιποίηση πρώτης τάξεως, τα πιάτα έρχονται όπως βγαίνουν από την κουζίνα, το τραπέζι δεν μένει στιγμή άδειο. Εκτός από την αμεσότητα και την ευγένεια των ανθρώπων του ΜΙΚΙΟ θα σας ευχαριστήσουν η άνετη, αραιή διάταξη των τραπεζιών και τα μαλακά μαξιλαράκια πάνω στα μεταλλικά καθίσματα, θα σας δυσκολέψει όμως ίσως, αναλόγως της ώρας, το παρκάρισμα (5 στα 10). Με το καλωσόρισες νερό κρύο σε μπουκάλι και ψωμάκι φρέσκο με μεζέ τουρσί (εδώ θα έλεγα ότι μπορούν και καλύτερα). Ο μαρουβάς του χειμώνα είναι καλύτερος από τη ρακή του καλοκαιριού. Κέρασμα συνήθως η τελευταία παραγγελία ποτού.
Η κουζίνα πραγματικά εντυπωσιάζει. Να το ξεκαθαρίσουμε: Εδώ έχουμε να κάνουμε με αυθεντικό μεζεδοπωλείο, όχι φαγάδικο, που λειτουργεί με τη λογική του «όλα στη μέση». Ο κατάλογος, γραμμένος σε ξύλινη σπάτουλα, δεν εντυπωσιάζει με την ποικιλία του, όλα όμως είναι από καλά έως πολύ καλά. Αρχίζοντας από τη σαλάτα, είτε κλασικός ντάκος είτε – θεωρώ καλύτερα – σταμναγκάθι με ρόδι, φλοίδες γραβιέρας και dressing balsamico, περνώντας στα τηγανιτά μεζεδάκια (καλτσούνια όπου ο δυόσμος «μιλάει», μαραθόπιτες και σφακιανές πίτες και καταπληκτικά μαμαδίσια κεφτεδάκια), στα λοιπά ορεκτικά (πιπεριές ψητές γεμιστές με μαλακό τυρί, ντολμαδάκια μεταξένια έξω και πεντανόστιμα μέσα), και καταλήγοντας σε ό, τι θεωρείται εδώ κύριο πιάτο (αλλού θα ήταν ακόμα ορεκτικό): απάκι κοτόπουλου με σάλτσα που επιβάλλεται να τη σκουπίσετε από το μεταλλικό σαχάνι όπου σερβίρεται, σιουφιχτά με στάκα (και μυζήθρα, εννοείται) και – ειδικά το χειμώνα – ξινόχοντρο με ψιλοκομμένα λαχανικά (μπορείτε να ψιλοκόψετε και ένα λουκάνικο στο πιάτο). Για επιδόρπιο ξαναπαραγγέλνετε μια σφακιανή πίτα περιχυμένη με μέλι και καρύδια. Όπως καταλαβαίνετε, απλά πράγματα που εντυπωσιάζουν με τη νοστιμιά τους και επιτρέπουν να ξεκινήσεις μετρημένα και να προχωρήσεις ανάλογα με τη διάθεση της παρέας.
Ο λογαριασμός δύσκολα θα ξεπεράσει τα 15 ευρώ το άτομο για φαγητό. Η ρακή όμως (σχεδόν 5 ευρώ το 100ράκι) είναι κομμάτι τσουχτερή. Αν μένετε στα νότια προάστια, οργανώστε μια μεγαλούτσικη παρέα και δοκιμάστε το ΜΙΚΙΟ. Θα το ευχαριστηθείτε.
Με την κριτική αυτή αποχαιρετώ, προς το παρόν τουλάχιστον και με ανάμεικτα συναισθήματα, ανήμερα των γενεθλίων μου και μετά από 11 χρόνια ως ενεργός συγγραφέας κριτικών, την τσακαλοπαρέα του a4f. Όλα τα πράγματα, ακόμα και τα πιο ωραία, κάνουν νομοτελειακά τον κύκλο τους και κλείνουν. Χάρηκα που σας γνώρισα, χάρηκα που μαζί αναδείξαμε ένα σωρό διαμάντια και διαμαντάκια που αξίζουν την υποστήριξή μας και είμαι βέβαιος ότι οι πολλές καλές φιλίες που δημιουργήθηκαν τα τέσσερα, πέντε τελευταία χρόνια θα εξακολουθήσουν να μας κάνουν να ανταμώνουμε τακτικά. Εννοείται ότι θα συνεχίσω να διαβάζω ανελλιπώς όλες τις κριτικές όλων σας, γι’ αυτό μην τεμπελιάζετε!

25 Ιουν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Ένας πολύ καλός λόγος για να επισκεφθείς το SALTY είναι αναμφίβολα η εξαιρετική θέα που προσφέρει. Ακτή Κουμουνδούρου 1 σημαίνει αριστερή άκρη του Μικρολίμανου, στο κτίριο όπου στεγάζεται ο Ναυτικός Αθλητικός Σύνδεσμος, δέκα λεπτά με τα πόδια από το σταθμό του ηλεκτρικού / τραμ στο Φάληρο. Αλλά και με το αυτοκίνητο κατά πάσα βεβαιότητα δε θα δυσκολευθείτε να παρκάρετε στο δημοτικό παρκινγκ που βρίσκεται ακριβώς δίπλα.
Τα τραπέζια παράλληλα προς τη θάλασσα είναι όλα τα λεφτά. Από τη μια μεριά ο Σαρωνικός με το συνεχές έμπα έβγα των σκαφών στη μαρίνα, από την άλλη η κακοχτισμένη αλλά πάντα συμπαθητική Καστέλα, το μυαλό ταξιδεύει αυτόματα σε Portofino και Αmalfi. Το μαγαζί μαγαζάρα, διαρρυθμισμένο έτσι ώστε να δέχεται πελάτες για ένα απλό καφέ ή ουζάκι, αλλά και κανονικές συνεστιάσεις / δεξιώσεις. Ναυτικά χρώματα σε τοίχους και επίπλωση, διακόσμηση επίσης θαλασσινή χωρίς να βαραίνει, πολύ ωραία, αναπαυτικά τραπεζοκαθίσματα με τα κλασικά καρό τραπεζομάντιλα, διακριτικά πολυτελή art de la table και πρόβλεψη για σκιά όπου κι αν κάθεσαι. Προσωπικό επαρκές και καλοδουλεμένο, υποδοχή με χαμόγελο, το τραπέζι που προληπτικά είχαμε κλείσει να μας περιμένει, νερό εμφιαλωμένο χωρίς ερώτηση μαζί με τους καταλόγους.
Η κουζίνα σε επίπεδο καλού εστιατορίου, δεν θα σε ενθουσιάσει, ούτε όμως θα σε απογοητεύσει. Αν κάτι με δυσαρέστησε, και οφείλω να το καταθέσω, είναι ότι ο μπακαλιάρος που επιλέξαμε στον κατάλογο τιμάται 40 ευρώ το κιλό, που δεν είναι λίγα για το συγκεκριμένο αλίευμα, στην απόδειξη όμως, που ήρθε εξαρχής κανονικά, χρεώνεται 49. Και για να πω την αμαρτία μου, δε νομίζω ότι το ψάρι μας ζύγιζε 800 γραμμάρια. Φάουλ, όμως καλά να πάθω, που νέος πελάτης βαρέθηκα να πάω να επιβλέψω την επιλογή και το ζύγισμα. Οι τιμές γενικά κινούνται εκεί που περιμένεις μπαίνοντας στο SALTY, μετρίως υψηλές, ειδικά αν λάβεις υπόψη και το απλά ικανοποιητικό μέγεθος των μερίδων. Δύο άτομα πληρώσαμε, μαζί με μισό κιλό καλούτσικο χύμα λευκό, κάτι πάνω από 65 ευρώ για μια σαλάτα, μια καλαμαράκια σε ροδέλες και τον περί ου ο λόγος βακαλάο.
Η ποικιλία πολύ περιορισμένη. Από ψάρι μόνο φαγκρί και μπακαλιάρος, δυο τρεις σαλάτες, άλλες τόσες αλοιφές, καλαμαράκια μόνο τηγανιτά, γαρίδες μόνο σε μακαρονάδα, τι να πω, για Κυριακή μεσημέρι τα βρίσκω λίγα. Πάντως ό, τι πήραμε ήτανε καλοφτιαγμένο και το τηγάνι σωστό. Μαζί με το νερό ψωμί σε φέτες φρυγανισμένο, για κλείσιμο, μαζί με το υγρό μαντηλάκι, ραβανί με παγωτό.
Επίλογος: Αν θέλεις να χαρείς θέα, έλα στο SALTY χωρίς κανένα ενδοιασμό. Αν θέλεις να περιποιηθείς κάποιον ξένο, επίσης. Αν θέλεις να απολαύσεις ψαροφαγία, μάλλον προσπέρασέ το. Για να μην το αδικήσω όμως, επιφυλάσσομαι για μια δεύτερη επίσκεψη, χειμωνιάτικη αυτή τη φορά. Ένα μαγαζί τέτοιου μεγέθους παρουσιάζεται συχνά πολύ διαφορετικό σε συνθήκες φόρτου πελατείας. Προχθές ήμασταν, Κυριακή μεσημέρι, εμείς κι εμείς.

12 Ιουν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
50-64

Υπάρχουν πολλοί καλοί λόγοι για να επισκεφθεί κανείς το ALERIA στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου στο Μεταξουργείο, πολύ κοντά – από πάσης απόψεως – στο διάστερο FUNKY GOURMET. Θα τους αναφέρω κατά σειρά σπουδαιότητας.
Η κουζίνα του σεφ Γκίκα Ξενάκη: Αλλιώτικη (το «δημιουργική» μού φαίνεται τετριμμένο στη συγκεκριμένη περίπτωση) ελληνική κουζίνα, με γνωστά μεν υλικά αλλά πρωτοποριακά παραλλαγμένο τρόπο παρασκευής – και παρουσίασης. Κανένα πιάτο δεν είναι όπως η εικόνα που έχετε σχηματίσει στο μυαλό σας διαβάζοντας τον κατάλογο, έτσι μένετε αρχικά ένα λεπτό να θαυμάζετε το αρτίστικο στήσιμο, πριν προχωρήσετε στη δοκιμή της γεύσης, που μετά την πρώτη μπουκιά σάς αφήνει επίσης για ένα λεπτό άφωνους με τη νοστιμιά της. Συνδυασμός παραδοσιακών βασικών γεύσεων με σύγχρονες μαγειρικές τεχνικές, έμπνευση και μεράκι του σεφ οδηγεί σε αποτελέσματα που δεν είναι εύκολο να περιγραφούν, ας μη συνεχίσω λοιπόν, η συνέχεια στα πιάτα σας.
Το περιβάλλον: Από πού να αρχίσω; Οι περισσότερες κριτικές περιορίζονται – τρόπος του λέγειν – στην υπέροχη αυλή στο πίσω μέρος. Κατάφυτη, με μεγάλα δέντρα (στα οποία κρύβονται ανεμιστήρες που δύσκολα διακρίνεις με γυμνό μάτι, αλλά με ανακούφιση δέχεσαι τα κύματα δροσερού αέρα που στέλνουν προς όλες τις κατευθύνσεις), εξαιρετικά φροντισμένη, από τους πιο ωραίους πράσινους χώρους φαγητού της πρωτεύουσας, φαβορί στις προτιμήσεις ντόπιων και (των πάρα πολλών) ξένων επισκεπτών. Αξίζει όμως να χαρίσετε στον εαυτό σας και την εμπειρία ενός δείπνου στο επάνω όροφο. Κλασικός ως χώρος, ψηλοτάβανος, ήσυχος, πάρα πολύ ωραία φωτισμένος και βέβαια με τέλειο κλιματισμό, πολυτελής όσο χρειάζεται, με πολύ γυαλί και ξύλο, σε απαλά χρώματα, θυμίζει – επιτρέψτε μου την υπερβολή – διαμέρισμα σε ανάκτορο (π. χ. Schönbrunn στη Βιέννη). Αν πάλι είστε φίλοι πιο casual περιβάλλοντος, προτιμήστε, όταν η αυλή είναι κλειστή, το χώρο του ισογείου. Σαφώς πιο νεανικός και σπιρτόζικος, δεν αφήνει το μάτι ούτε στιγμή σε ησυχία. Στη μια πλευρά είναι διαμορφωμένος χώρος μπαρ για ποτό με finger food. Πάρα πολύ άνετα τραπέζια και καθίσματα παντού. Εννοείται ότι ουδείς διανοείται να ανάψει τσιγάρο παρά μόνο στην αυλή, ενώ και οι τουαλέτες είναι αντάξιες του συνόλου. Η κουζίνα δε φαίνεται από πουθενά, ο σεφ προτιμά να δημιουργεί απερίσπαστος.
Το σέρβις: Πέντε ντοματούλες, κόκκινες και λαχταριστές, συγχαρητήρια σ’ αυτόν που προσέλαβε, εκπαίδευσε και κρατά σε εγρήγορση αυτό το πολυπληθές προσωπικό, που θα σου συστηθεί (δύο για κάθε τραπέζι) με το όνομά του, θα σου λύσει υπομονετικά όλες τις απορίες, θα φροντίσει την κατάλληλη πάντα στιγμή να μαζέψει τα σερβίτσια και να φέρει καινούρια, να γεμίσει τα ποτήρια του νερού και του κρασιού, να ακουμπήσει κομψά κάθε πιάτο στο τραπέζι και να εξηγήσει με χάρη και γνώση του αντικειμένου τα συστατικά και τη δομή του. Όλες και όλοι τους με άψογα αγγλικά, θέλω να το τονίσω αυτό.
Τα υπόλοιπα έχουν λίγο πολύ διαδικαστικό χαρακτήρα. Αν δεν φθάσετε περπατώντας από το σταθμό του Κεραμικού ή του Μεταξουργείου (δέκα λεπτά δρόμος), υπάρχει άνθρωπος που θα παραλάβει το αυτοκινητάκι σας στην είσοδο και θα σας το επιστρέψει κατά την αναχώρησή σας.
Η παραγγελία σας θα γίνει a la carte ή ως tasting menu (προσοχή: για όλο το τραπέζι! ), τα οποία σαφώς συμφέρουν από πλευράς κόστους. Υπάρχουν τρία: ένα με 4 πιάτα και επιδόρπιο στα 55 ευρώ (συν 28 για wine pairing), ένα με 6 πιάτα και επιδόρπιο (72 + 38 ευρώπουλα) και ένα (αποκάλυψη! ) χορτοφαγικό με 6 πιάτα και επιδόρπιο (72 + 35 γιούρος). Το αντιληφθήκατε ήδη: Οι τιμές έχουν αναπροσαρμοστεί προς τα πάνω, αισθητά μάλιστα. Οφείλω βέβαια να πω ότι ακόμα και αν «περιοριστεί» κανείς σε ορεκτικό + κύριο + επιδόρπιο, θα φύγει από το ALERIA όχι μόνο ευχαριστημένος αλλά και χορτάτος. Εγώ θα συνιστούσα το tasting menu I με wine pairing, γιατί ο κατάλογος των κρασιών είναι όντως εντυπωσιακός, εμπιστευθείτε τους ειδικούς του καταστήματος και θα με θυμηθείτε.
Ο κατάλογος είναι δομημένος στη λογική surf ‘n turf, προσφέρει δηλαδή 7 ορεκτικά που κοιτάνε προς surf μεριά, 7 κυρίως προς turf και 4 επιδόρπια. Τα πιάτα αλλάζουν ανάλογα με την εποχή και τα επιτυχή πειράματα του σεφ. Ενίοτε αλλάζει και κάποιο δευτερεύον συστατικό της συνταγής που αναφέρεται στον κατάλογο, γι’ αυτό ακούστε προσεκτικά την παρουσίαση που θα κάνει ο σερβιτόρος / η σερβιτόρα σας. Επειδή ποφεύγω τις μακροσκελείς περιγραφές εδεσμάτων, θέλω απλώς να αναφέρω τα κατά την άποψή μου highlights του ALERIA: Από τα ορεκτικά (κόστος 12 έως 20 €) η αναδομημένη χορτόπιτα (πιο νόστιμη «γέμιση» πίτας δεν έχετε φάει), η ας πούμε καβουροσαλάτα (υδαρή, με πραγματικό καβούρι και φρέσκο ροδάκινο), και το signature dish του αναδομημένου παστίτσιου (με ουρά μόσχου, μανιτάρια shitake και αφρό μπεσαμέλ), που μπορείτε να το πάρετε και ως κύριο. Από τα κυρίως (19 – 28 €) είτε το παραδοσιακό κουσκουσάκι μπουρδέτο (το κουσκουσάκι βρασμένο τόσο όσο, η σκορπίνα διακριτικά παρούσα) είτε, όταν υπάρχουν, τα μοσχαρίσια γλυκάδια φρικασέ (ένα πιάτο που σε διαστάσεις κλασικής μερίδας εστιατορίου μάλλον θα σε μπούχτιζε εδώ είναι πραγματικό γλυκόξινο κρεσέντο γεύσεων). Τα επιδόρπια πιο κλασικά, δεν θα σας προτείνω κάποιο ιδιαίτερο, μπορείτε να αποφασίσετε επί τόπου και να τα βάλετε στη μέση.
Τι άλλο; Το μόνο που βρίσκω να υστερεί ελαφρά είναι η ποικιλία των χειροποίητων ψωμιών, με εξαίρεση αυτό με ελιές και καρύδια, τα βρίσκω γενικά άνευρα, απλά συνοδευτικά, τα σώζει το υπέροχο κρητικό λάδι που τα συνοδεύει σε ένα πιατάκι. Υπέροχο το ξεκίνημα με τριλογία amuse bouche, αξιέπαινη η προσφορά «προεπιδόρπιου» σε μορφή φυσικά σορμπέ.
Κάνατε σίγουρα το λογαριασμό, 60 με 80 ευρώ το άτομο δεν είναι για κάθε μέρα. Πιστέψτε με όμως, αξίζει. Για λόγους ισοτιμίας θα έπρεπε ίσως να κόψω μια ντομάτα, όμως η ALERIA συγκαταλέγεται σαφώς στα εστιατόρια με τρία αστέρια στο σύστημα fratello (= δε με νοιάζει πού μένετε, ξεκουνηθείτετε κι ελάτε! ), οπότε 4 στα 4 και καλή σας απόλαυση σε ένα από τα 10 καλύτερα εστιατόρια της Αθήνας. Εννοείται ότι απαιτείται κράτηση.

20 Μαι 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Είχα καιρό να επισκεφθώ το OROSCOPO, κακώς, πολύ κακώς, γιατί χωριό που φαίνεται κολαούζο δε θέλει. Κυριακή αργά το απόγευμα, η οδός Αντήνορος γεμάτη με μαγαζιά κάθε είδους το ένα δίπλα στο άλλο. Λίγοι σχετικά πελάτες, λογικό αυτή την ώρα, όμως στο OROSCOPO δεν έπεφτε καρφίτσα, κατάσταση που δεν άλλαξε μέχρι τις περασμένες 11 που φύγαμε. Δίδαγμα πρώτο λοιπόν: τηλεφωνάκι, κρατησούλα, ξέρετε εσείς.
Με εξέπληξε ευχάριστα το new look του μαγαζιού. Ο χώρος άνοιξε, φωτίστηκε, εκμοντερνίστηκε. Τώρα που ο καιρός επιτρέπει να είναι ανοικτή η γυάλινη βιτρίνα, βρίσκεσαι μπροστά σ’ ένα ενιαίο χώρο, με το μπροστινό υπαίθριο τρίτο στη διάθεση των καπνιστών, την κουζίνα αόρατη στο βάθος με μια φαντασμαγορικά φωτισμένη κάβα-βιτρίνα να τη χωρίζει από την κυρίως αίθουσα, και τις φροντισμένες καθαρές τουαλέτες στο υπερώο. Βγαίνοντας από την τουαλέτα έχεις την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε αεροπλάνο έτοιμο να προσγειωθεί. Πολύ ωραία και άνετη η επίπλωση, τολμηρά σκουρούτσικα χρώματα (πράσινο και ανθρακί) σε απόλυτη αρμονία μεταξύ τους. Από πλευράς διακόσμησης ωραία τα περίτεχνα κρεμαστά φωτιστικά, όλα τα λεφτά όμως είναι ο τεράστιος αναγεννησιακού τύπου πίνακας στο δεξιό τοίχο, με τους δύο ιδιοκτήτες αριστερά και δεξιά και τον σεφ με την επίσης σκούρα σκούφια ανάμεσά τους.
Τα εύσημα στον σεφ θα αποδοθούν αργότερα, στο σημείο αυτό οφείλω να πω ένα μεγάλο «μπράβο» στο πολυπληθές προσωπικό (όλοι άντρες, ή λάθος το θυμάμαι;) που κατάφερε και έφερε βόλτα την πολυπληθή και δύσκολη 15μελή παρέα μας μια χαρά. Τίποτε δεν έλειψε, τίποτε δεν άργησε, να λάβετε μάλιστα υπόψη ότι εκτός από εμάς στον ίδιο χώρο βρίσκονταν άλλες δύο πολύ μεγάλες παρέες, ασιατικής προέλευσης, καθότι HILTON και CARAVEL απέχουν λίγα μέτρα. Τους έβλεπα όλους ευχαριστημένους και χαμογελαστούς.
Για την παρέα μας είχε ετοιμαστεί ειδικό μενού γευσιγνωσίας τεσσάρων, ή μάλλον τεσσεράμισι γύρων, γιατί πρέπει να υπολογίσω και κάτι πίτσες που προσγειώθηκαν εμβόλιμα στο τραπέζι. Εξαιρετική ιδέα, να προσθέσω μάλιστα ότι για δυο, τρεις «ιδιότροπους» έως «πολύ ιδιότροπους» το σέρβις φρόντισε μόνο του να αλλάξει κάποια πιάτα, ώστε να μη μείνει κανένας παραπονεμένος. Για τα δε αφεντικά ότι και να πω θα είναι λίγο, κυριολεκτικά η ψυχή της επιχείρησης, πανταχού παρόντες.
Πρώτος γύρος κέρασμα εκτός καταλόγου δύο εξαιρετικές σούπες, απλή πρασσόσουπα η μία, πιο εξεζητημένη, σαν μαγειρίτσα με μανιτάρια η δεύτερη, πολύ καλές αμφότερες. Δεύτερος γύρος με ορεκτικά, για μένα ως σύνολο το καλύτερο πιάτο: τηγανιτά αχλαδάκια με μαλακό τυρί, κεφτεδάκια μοσχαρίσια με πυρήνα μοτσαρέλας, μαριναρισμένο φιλέτο σαρδέλας σε φρυγανισμένο ψωμί με υπέροχη μαγιονέζα ενδιάμεσα, φρέσκια σαλάτα ροδιού που περιείχε την Άρτα και τα Γιάννενα (μέχρι και ζελεδάκια λεμονιού). Τρίτος γύρος αφιερωμένος στην pasta: φρέσκες ταλιατέλες με μοσχάρι, κριθαρότο με θαλασσινά, φρέσκα ραβιόλια με γέμιση σολομού. Τέταρτος και τελευταίος ο γύρος με τα κυρίως πιάτα: εξαιρετικά καλοψημένος σολομός με λαχανικά ατμού, μπιφτέκι ζουμερότατο στο γκριλ, φιλέτο κοτόπουλου με σάλτσα πορτοκάλι και τζίντζερ, και τέλος άψογα ψητή μοσχαρίσια ταλιάτα με πατατούλες μαμαδίσιες, λουκούμι πραγματικό, ένα εξαιρετικό πιάτο για το τέλος. Επιδόρπιο χειροποίητο προφιτερόλ με λίγο παγωτό από πάνω, τόσο όσο χρειαζόταν για να σφυρίξουμε λήξη του δείπνου. Από ποτά ο καθένας αυτό που ήθελε, μπύρα ή κρασί. Το κρύο νερό σε γυάλινα μπουκάλια ανανεωνόταν συνεχώς, το ίδιο και το φρεσκότατο, λευκό και μαύρο ψωμάκι.
Εν κατακλείδι: Το OROSCOPO δεν είναι, όπως ίσως αφήνει να εννοηθεί το όνομα, ένα ακόμα ιταλικό εστιατόριο στο κέντρο της πόλης. Είναι ένα πάρα πολύ καλό, ιδιαίτερα φροντισμένο εστιατόριο ανώτερης κατηγορίας (πείτε το μεσογειακό, αν θέλετε), χωρίς τουπέ και δηθενιές. Εδώ θα έρθεις, ή θα φέρεις φίλους και γνωστούς, για να φας εγγυημένα καλά, ότι τραβά η ψυχή σου. Και πίτσα να πάρετε, θα σας εντυπωσιάσει το σωστό, λεπτό καλοψημένο ζυμάρι, και μακαρονικά να προτιμήσετε, θα τα βρείτε φρεσκότατα, το ίδιο και όλα τα κρεατικά και ψαρικά, για τα ορεκτικά τα είπαμε: You are my number one! Τιμές: πίτσες και ζυμαρικά μέχρι 13.80 €, σαλάτες μέχρι 9.80 €, ορεκτικά από 8.80 € μέχρι 13.90 €, κυρίως πιάτα 13.80 - 17.30 €. Γενικά βρίσκω την τιμολόγηση λογική και τίμια, οφείλουμε να συνυπολογίσουμε όλους τους παράγοντες. Σας συνιστώ το OROSCOPO ασυζητητί, ειδικά αν θέλετε να γιορτάσετε κάτι ή να περιποιηθείτε κάποιον ξένο χωρίς να πληρώσετε τον κούκο αηδόνι.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.

07 Μαι 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Αίνιγμα για δυνατούς λύτες: Αν από το BAR ΠΑΣΤΟΥΡΜΑ (διατηρώ τον αρχικό τρόπο γραφής) της Γλυφάδας αφαιρέσετε και το BAR και το ΠΑΣΤΟΥΡΜΑ, τι μένει; Τίποτα; Λάθος! Μένει το δίδυμο αδελφάκι του BUFFALO PRIVE της Νέας Φιλαδέλφειας (το οποίο κατά παράξενο τρόπο είναι διπλοκαταχωρισμένο στα κιτάπια του a4f), με τη διευκρινιστική προσθήκη “STEAK HOUSE”, θυμηθείτε το αυτό παρακάτω. Μένουν επίσης προς στιγμή κάγκελο ο VAGELIS, o aboutspy, o Vaggg και διάφοροι άλλοι φίλοι που συνέγραψαν ωραίες κριτικές για το γλυφαδιώτικο μαγαζί, ενώ η ΡΟΝΤΙΚΙ ετοιμάζεται να κάνει copy paste τον εξάψαλμο που έσυρε στο νεοφιλαδελφειώτικο μεγάλο αδελφάκι. Ηρεμήστε, φίλοι μου, πρόκειται απλώς για πιστή εφαρμογή του γνωμικού «Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς». Όπως σωστά είχε σχολιάσει ο VAGELIS, η ονομασία δεν τράβηξε, τι πιο εύκολο συνεπώς από τα να την αλλάξουμε. Κατά τ’ άλλα τα πάντα έμειναν ως είχον, όπως μου εξήγησε ο εξαιρετικά επικοινωνιακός μετρ-σερβιτόρος την Κυριακή που το επισκεφθήκαμε. Φίλε piperman, ως (ή μήπως σαν) γνήσιος ιστοριοδίφης οφείλεις θεωρώ μια επίσκεψη-ανασκαφή στο πώς προέκυψε αυτό το sui generis εστιατόριο καταμεσής στη μπιφτεκούπολη της Γλυφάδας, φάτσα κάρτα απέναντι από το θρυλικό GEORGE’S STEAK HOUSE, από το οποίο έχουν περάσει τουλάχιστο μια φορά όλες οι οικογένειες του λεκανοπεδίου.
Το BUFFALO PRIVE της Γλυφάδας έχει λοιπόν ακριβώς τον ίδιο κατάλογο που είχε το BAR ΠΑΣΤΟΥΡΜΑ, το ίδιο στήσιμο, με την επιβλητική τετράγωνη βιτρίνα στο κέντρο, τα διάφορα fake αλλαντικά να κρέμονται γύρω γύρω σαν γιρλάντες, τα ίδια καρεκλοκαθίσματα, την ίδια τουρλού μουσική από τα ηχεία, κυρίως όμως την πιο αλαλούμ διακόσμηση περιμετρικά στους τοίχους που μπορεί κανείς να φανταστεί, με στοιχεία ethnic λαογραφικά, ανατολίτικα, θρησκευτικά, κλασικής ζωγραφικής και ψυγείων με κρέατα στο βάθος. Με μια λέξη: unique!
Επειδή σίγουρα θα αναρωτιέστε ήδη γιατί σας κουράζω σαν άλλη tzia (καλή μου, σε κάρφωσα! ) με πράγματα και σχόλια που ουδόλως σας ενδιαφέρουν, έρχομαι πάραυτα στο ψητό: Το BUFFALO PRIVE της Γλυφάδας δεν είναι για πέταμα! Η κουζίνα του στέκεται με αξιοπρέπεια, το δε σέρβις είναι πρώτης τάξεως. Μετά από μια βόλτα στην παραλιακή και αφού χαζέψετε τα κότερα μπορείτε να καταλήξετε εδώ, για να αναπληρώσετε τις θερμίδες που κάψατε. Ειλικρινά δεν θα το μετανιώσετε, ειδικά αν προνοήσετε να κάνετε κράτηση μέσω e-table, που ναι μεν δεν είναι καθόλου απαραίτητη, σας εξασφαλίζει όμως έκπτωση 20%, not bad.
Η προαναφερθείς μετρ, αφού σας τακτοποιήσει στο τραπέζι σας και φέρει τους καταλόγους, θα σας κάνει επίδειξη των διάφορων κρεάτων που σερβίρει το κατάστημα, χωρίς ίχνος φορτικότητας, ενώ με πραγματικό ενδιαφέρον θα ρωτήσει ενδιάμεσα και στο τέλος αν μείνατε ευχαριστημένοι. Μπορεί να μη φθάνει το επίπεδο της μετρ του NOLAN, όμως είναι σωστός επαγγελματίας, του οφείλω την αναγνώριση.
Η κουζίνα παράγει μεζέδες καλής ποιότητας, κυρίως ανατολίτικους, και ψήνει κρέατα με ικανοποιητική ανταπόκριση στο πώς το ζήτησε ο πελάτης. Δύο άτομα παραγγείλαμε μια χωριάτικη (φρεσκοκομμένη, όπως πρέπει), μια τυροκαυτερή Αδάνων (έδειχνε και έκαιγε μέτρια, τη θεωρώ χειροποίητη), μια (γενναία) μερίδα παστουρμαδοπιτάκια (προφανώς homage στο παρελθόν, εξαιρετικά), πατάτες με τη φλούδα (που χάθηκε στο δρόμο, όμως καλοτηγανισμένες) και, τέλος, φιλέτο Ουρουγουάης, γιε το οποίο πολλά ακούω και διαβάζω τελευταία, χορταστική μερίδα, σωστά ψημένη και αλατισμένη με φρέσκια πρασινάδα και ντοματίνια για γαρνιτούρα. Νερό σε καράφα, ψωμάκι φρέσκο σε καλαθάκι, μπύρα Βεργίνα Weiss, κέρασμα πολύ καλή πορτοκαλόπιτα. Ο λογαριασμός μετά την έκπτωση έφθασε τα 40 €, τα 16 € ήταν για το κρέας. Εν κατακλείδι μια γευστικά θετική εμπειρία, τα υπόλοιπα δεν με χάλασαν.

22 Απρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Έχω πια αποφασίσει να γράφω σύντομες κριτικές και μόνο όταν αξίζει τον κόπο, όταν δηλαδή μπορώ με ήσυχη τη συνείδηση να σας προτείνω να επισκεφθείτε το άλφα ή βήτα χώρο εστίασης. Κάνω λοιπόν εγκαίνια της σειράς «λίγα και καλά» με την κριτική για την ΨΑΡΟΥ της Γλυφάδας, τρίτο αδελφάκι της οικογένειας μετά τη Σαρωνίδα και το Λαύριο. Γωνιακό μαγαζί, σε εξαιρετικά βολική θέση, είτε καταλήξετε εδώ μετά από βόλτα στην παραλιακή είτε προτιμήσετε το τραμ, με το ΙΧ ίσως δυσκολευθείτε λίγο στο παρκάρισμα (5 με 6 στα 10).
No reservations! Στην ΨΑΡΟΥ ίσως χρειαστεί, ανάλογα με την ώρα και το μέγεθος της παρέας, να περιμένετε μέχρι να αδειάσει τραπέζι, σε ώρες αιχμής λίγο περισσότερο. Η νεαρή κυρία που διαχειρίζεται τα τραπέζια κάνει ωστόσο τη δουλειά της πολύ σωστά, γυρίζοντας συνεχώς στο μαγαζί, ενώ και το όλο σέρβις, από τον μετρ μέχρι τους βοηθούς, λειτουργεί άψογα και – κυρίως – με χαμόγελο, όσο μεγάλος χαμός κι αν γίνεται, πραγματικά μπράβο τους.
Στήσιμο και διακόσμηση νεοταβερνική, χρώματα απαλά μέσα (όπου και οι περισσότερες θέσεις, με αναπόφευκτη βαβούρα) έξω (λίγες σχετικά, προνομιακές θέσεις περιμετρικά). Νερό και ψωμί αφού ερωτηθείτε, κατάλογοι στο χέρι και, μέχρι να αποφασίσετε για τα περαιτέρω, να ‘σου ο παραδοσιακός δίσκος με τους πολλούς, φθηνούς μεζέδες: τυροκαυτερή (χειροποίητη, τόσο όσο, να τη δοκιμάσετε), ταραμοσαλάτα (λευκή και αφράτη, σας τη συνιστώ επίσης), γαύρος μαρινάτος, μύδια καπνιστά (έχουν αρχίσει να γίνονται της μόδας, νομίζω), χόρτα, τουρσί και ντολμαδάκια. Από εκεί και πέρα δοκίμασα και σας προτείνω τα μύδια teriyaki (με μπόλικο σουσαμάκι και φρέσκο κρεμμυδάκι, δε μένει ούτε σταγόνα της σάλτσας στο πιάτο), μπακαλιάρο με σκορδαλιά (το ψάρι φανταστικό, καλοτηγανισμένο, η σκορδαλιά θα ήθελε λίγο πιο έντονο το σκορδάκι), λαυράκι καρπάτσιο (εφάμιλλο αν όχι καλύτερο από αυτό στα ΑΡΓΟΥΡΑ, πολύ ωραία παρουσιασμένη και όχι τσιγκούνικη μερίδα), γαρίδες γιουβέτσι, κριθαρότο «σαν» παέγια και γλώσσα τυλιγμένη σε κανταϊφι. Υπάρχουν και άλλα αρκετά πρωτότυπα πιάτα, πέρα από τις κλασσικές μακαρονάδες, αν είστε μεγάλη παρέα, μπορείτε να τα βάλετε όλα στη μέση. Όσο για το ποτό που θα συνοδεύσει το φαγητό σας, η ποικιλία σε ούζα και τσίπουρα είναι εντυπωσιακή. Εγώ βέβαια πιστός στο τυρναβίτικο 10, από μοσχάτο Αμβούργου, εννοείται χωρίς γλυκάνισο. Στο τέλος ξυλάκι παγωτό, όσο χρειάζεται για να αλλάξει η γεύση στο στόμα.
Ο λογαριασμός θα κυμανθεί, αναλόγως παρέας και όρεξης, ανάμεσα σε 15 και 25 ευρώ το άτομο. Από την ΨΑΡΟΥ θα φύγετε σχεδόν απόλυτα ευχαριστημένοι, είναι ένα τίμιο, προσεγμένο και γαστρονομικά φιλόδοξο μαγαζί που δεν έχει καβαλήσει (και ελπίζω να μην το κάνει στο μέλλον) το καλάμι της επιτυχίας.

09 Απρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
26-36

Το NOLAN, αν δεν υπήρχε, θα έπρεπε να εφευρεθεί. Εστιατόριο που εντάσσεται στην κατηγορία “Gourmand”, δηλαδή γκουρμεδιάρικο αλλά όχι πανάκριβο, πραγματική γευστική αποκάλυψη. Μας είχε μείνει απωθημένο που δεν το προλάβαμε στο πλαίσιο του dine Athens, έτσι κάναμε κράτηση ένα μήνα πριν (! ) και παρέα έξι ατόμων – tzia, pass1 και fratello μαζί με τα έτερα ημίσεα – αριβάραμε Σάββατο βράδυ. Όταν είδα πόσο μικρός, μινιόν είναι ίσως η σωστότερη λέξη για να χαρακτηρίσει το μέγεθος, είναι ο χώρος, έκανα το σταυρό μου που η περίοδος αναμονής δεν ξεπερνά τους δύο μήνες. Ειρήσθω εν παρόδω ότι σε ακτίνα 50 μέτρων μέτρησα πέντε, έξι κινεζοκορεατικοϊαπωνικά μαγαζιά και μαγαζάκια – σίγουρα θα μου ξέφυγαν και ένα, δύο – ανοικτά όλα από το μεσημέρι, ας είναι καλά ο τουρισμός από Ασία μεριά.
Το NOLAN είναι γωνιακό και έχει περισσότερο ύψος παρά πλάτος, δεν κάνω πλάκα. Στο ισόγειο ο χώρος δεν νομίζω ότι μπορεί να φιλοξενήσει πάνω από 20 άτομα, άλλοι τόσοι ίσως χωράνε έξω, καιρού επιτρέποντος. Στο υπόγειο οι υποδειγματικά καθαρές τουαλέτες, ενώ μια σκάλα οδηγεί εσωτερικά στον επάνω όροφο όπου και η κουζίνα, όπως στα ΦΟΥΡΝΟΜΕΓΕΙΡΕΜΑΤΑ, από την οποία δεν φεύγει ίχνος μυρουδιάς. Το όλο στήσιμο του χώρου αποσκοπεί στη λειτουργικότητα και όχι στον εντυπωσιασμό, πιο πολύ ιαπωνικά λιτό παρά ελληνικά φορτωμένο, άριστα 10.
Λόγω masterchef την ημέρα της επίσκεψής μας ο δημοφιλής κύριος Κοντιζάς απουσίαζε, πλην όμως τα πάντα κυλούσαν ρολόι. Η καταπληκτική σε γνώσεις και ευγένεια μετρ, που βαθμολογείται με 4 με τόνο, βοήθησε να συνθέσουμε την παραγγελία σύμφωνα με τη διάθεσή μας. Στην ερώτηση «Ήρθατε να δοκιμάσετε ή να χορτάσετε;» επιλέξαμε ομόφωνα το πρώτο, γεγονός όμως είναι ότι και πολλές γεύσεις (= τα μισά από τα 17 πιάτα του καταλόγου, όλα τα συνοδευτικά συν τρία γλυκά) δοκιμάσαμε και νιώθαμε όλοι, ακουμπώντας στο τέλος τα μαχαιροπήρουνα σε θέση «4 και 20» πλήρεις, αλλά καθόλου βαρυστομαχιασμένοι, καλή ώρα όπως στο τέλος του γεύματος στο FUNKY GOURMET.
H κουζίνα του NOLAN είναι μια πρωτότυπη, μοναδική νομίζω για την Αθήνα περίπτωση fusion κουζίνας. Επιγραμματικά θα έλεγα «ελληνικά συστατικά, ιαπωνικός τρόπος παρασκευής». Καταλαβαίνεις και νιώθεις κάθε συστατικό κάθε πιάτου χωριστά. Όλα όσα γευθήκαμε ήταν πεντανόστιμα, άψογα παρασκευασμένα και παρουσιασμένα, και σε ικανοποιητικού μεγέθους μερίδες, η καλή μετρ φρόντισε να μη λείψει σε κανένα μας τίποτε. Όταν πάτε, εμπιστευθείτε την με κλειστά τα μάτια, η κοπέλα ξέρει τη δουλειά της όσο λίγοι επαγγελματίες στο χώρο της εστίασης. Εγώ θα σας απαριθμήσω τα πιάτα που πήραμε, δεν έχετε όμως κανένα λόγο να μη κάνετε τις δικές σας επιλογές.
Τι μου άρεσε προσωπικά περισσότερο; Ίσως επειδή δεν το περίμενα, ο «κολιός για μωρά», τέλεια καπνισμένος και με σωστό αλάτισμα έλιωνε κυριολεκτικά στο στόμα. Στη δεύτερη θέση τα σκεπαστά καναπεδάκια γαρίδας με αντσούγια και μυρωδικά, επιτομή αυτού που λέμε «μπουκιά και συχώριο». Από την τρίτη θέση και κάτω η ιεράρχηση σταματά, θα ήταν άδικο να πάω πιο κάτω στην αρίθμηση. Το πολύ γνωστό θράψαλο με σελινόριζα, το ψωμάκι με κροκέτα μπακαλιάρου, το μαλακό ψωμάκι με ξεψαχνισμένο μοσχάρι (;) και μια απίθανη γλυκιά «σαν μουστάρδα» παρέα, το τηγανιτό κοτόπουλο, τα soba noodles, το πιάτο με χόρτα, σουτζούκι και ψάρι (!, τύφλα να έχει η Πορτογαλία), όλα μοναδικά σε έμπνευση και γεύση. Τα τέσσερα συνοδευτικά – πουρές, ρύζι ατμού, λαχανικά και το wow πατατόψωμο – ταίριαξαν το καθένα υποδειγματικά με το αντίστοιχο πιάτο που μας πρότεινε η μετρ, το κρασί – λευκό Παπαργυρίου – σε επίσης λογική τιμολόγηση συνόδευσε τέλεια το δείπνο μας. Επιστέγασμα όλων τα τρία επιδόρπια, δύο σοκολατένια γλυκά άγλυκα και ένα φανταστικό λευκό με φράουλες, κρέμα και σορμπέ χαμομηλιού (! ).
Ο λογαριασμός των φαγητών δεν ξεπέρασε τα 60 ευρώ το ζευγάρι, 75 με το κρασί και το φιλοδώρημα. Δεν θέλω να σας πονοκεφαλιάσω με τιμές από… έως…, είναι απλά πολύ λογικές για το επίπεδο της κουζίνας και της εξυπηρέτησης. Για δεύτερη συνεχόμενη φορά μετά το ΑΙΦΝΗΣ και προς μεγάλη μου χαρά θα κλείσω με την προτροπή: Σπεύσατε!