Loader

fratello

Κριτικές: 531
Μέλος από: Ιούλ 2008

Εμφάνιση:

26 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Σήμερα θα ακολουθήσω την τακτική «Τα πολλά λόγια είναι φτώχια», θα σας πω όσα μπορούν και χρειάζεται να ειπωθούν για ένα ψητοπωλείο και θα αφήσω τα υπόλοιπα σε σας.
Ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ είναι από πλευράς ποικιλίας πιάτων και ποιότητας παρασκευής το καλύτερο ίσως ψητοπωλείο της Αθήνας – τόσο απλά κι αληθινά. Το 4 Χ 4 το κερδίζει με το σπαθί του, κρινόμενο και συγκρινόμενο βέβαια με ομοειδείς επιχειρήσεις. Πολύ κεντρικό, κατεβαίνοντας τη Σόλωνος στρίβετε δεξιά στη Χαριλάου Τρικούπη και το βλέπετε μπροστά σας στα 20 μέτρα, στην αριστερή πλευρά του δρόμου, σε μια εσοχή που σε συνδυασμό με μια ξύλινη εξέδρα που έχουν φτιάξει δημιουργεί ένα γουστόζικο χώρο με ξύλο και πέτρα που μπορεί να φιλοξενήσει, μαζί με τον περιορισμένο εσωτερικό χώρο, όπου και η ψησταριά, οι τουαλέτες κτλ., γύρω στα 20 με 25 άτομα. Είναι ιδιαίτερα ωραίο όταν έχει σουρουπώσει, πέραν τούτου βέβαια το μεγαλύτερο μέρος του τζίρου γίνεται μέσω delivery. Αν ανοίξετε την «ιστοσελίδα» του μαγαζιού (στο fb τα πράγματα είναι καλύτερα) θα δείτε σε μια σελίδα τον κατάλογο και σε μια δεύτερη σελίδα τη φόρμα επικοινωνίας/παραγγελίας. Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσαμε. Το σέρβις τους είναι πάντως άπαιχτο στην ταχύτητα – και ευγενέστατο.
Εγώ λόγω του ότι η δουλειά μου είναι πολύ κοντά έχω δοκιμάσει σχεδόν όλο τον κατάλογο, ο οποίος χωρίζεται στις ενότητες «Ορεκτικά», «Ποικιλίες», «Burgers», «Σαλάτες», «Τυλιχτά ή σάντουϊτς», «Με το κομμάτι» και «Μερίδες». Πριν προχωρήσω στο παρασύνθημα, να σας πω ότι στον ΠΡΙΓΚΙΠΑ θα βρείτε πέραν των αναμενομένων και κρέας από μαύρο χοίρο, προβατίνα (Τυρνάβου) και βουβάλι Κερκίνης. Θα βρείτε όμως και χέλι φιλέτο καπνιστό, πέστροφα φιλέτο όπως και χορτοφαγικό μπιφτέκι. Ο κιμάς του (ανάμεικτος χοιρινό + μοσχαρίσιο και ζυμωμένος με βουβαλίσιο γάλα) είναι τόσο νόστιμος όσο και αφράτος, για τα υπόλοιπα «συνηθισμένα», δηλαδή χοιρινό, πανσέτα, κοτόπουλο και λουκάνικο Τζουμαγιάς τα λόγια περιττεύουν.
Αν παραγγείλετε με delivery θα σας καταπλήξει, όπως είπα, η ταχύτατη εξυπηρέτηση. Αν φάτε στο μαγαζί όμως, θα σας εκπλήξει ευχάριστα η πλούσια και μερακλίδικη εμφάνιση όλων ανεξαιρέτως των πιάτων. Επίπεδο πολύ καλής ελληνικής ταβέρνας, καμιά σχέση με τα πολυφορεμένα, βαριεστημένα σουβλατζίδικα της γειτονιάς.
Ας έρθουμε στο σύνθημα λοιπόν. Δεν έχω δοκιμάσει ούτε ένα πράγμα που θα το βαθμολογούσα κάτω από το «εξαιρετικό». Με ξέρετε ότι στους επαίνους μου λειτουργώ κάπως ανορθόδοξα, μην εκπλαγείτε λοιπόν που ως πρώτο must order θα αναφέρω την πολίτικη σαλάτα. Την φτιάχνουν όπως ακριβώς πρέπει, με ψιλοκομμένο λάχανο, καρότο, σέλινο, σκορδάκι και πιπεριά Φλωρίνης, και συνοδεύει ιδανικά ό, τι άλλο παραγγείλετε. Δεύτερα στη σειρά τα κεμπάπια Φλώρινας (= σουτζουκάκια Θεσσαλονίκης), μπορείτε να πάρετε, όπως σε όλα τα πιάτα, μικρή (= 5 τεμάχια) ή μεγάλη (= 10 τεμάχια) μερίδα. Συνοδεύονται με μπούκοβο και αϊβάρ, αυτό που στην πατρίδα μου λέμε πάπρικα, δηλαδή ήπια καυτερή αλεσμένη ψητή πιπεριά Φλωρίνης με ίχνος μελιτζάνας. Τρίτο το βουβαλίσιο μπιφτέκι (4 € το ένα, 7½ τα δύο τεμάχια), όπως τα περιέγραψα πιο πάνω. Στις επόμενες θέσεις η αυθεντική ρωσική σαλάτα, το Balkan chilly burger, η πέστροφα και το χέλι, αμφότερα κατά προτίμηση σε σάντουϊτς με μπαγκέτα.
Είτε μόνος σας είτε – καλύτερα – με παρέα, είτε στο χώρο σας είτε – καλύτερα – στο χώρο του, ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ περιμένει να σας προσφέρει γεύσεις μακεδονίτικες – πολίτικες έναντι το πολύ 10 με 12 ευρώ το άτομο. Σπεύσατε!

20 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ας ξεκινήσουμε με τη χρήσιμη πληροφορία της ημέρας: Το ΣΚΟΥΜΠΡΙ δε βρίσκεται στη Δράκου 12, όπως αναφέρεται στο site, αλλά στο νούμερο 14, πρέπει δηλαδή να περάσεις στην απέναντι πλευρά της οδού Δημητρακοπούλου. Δεδομένου ότι η Δράκου είναι αριστερά και δεξιά γεμάτη κάθε είδους μαγαζιά, εγώ ομολογώ ότι μπερδεύτηκα, νόμισα ότι το μαγαζί είχε κλείσει πριν προλάβω να το επισκεφθώ.
Η αρχική εντύπωση καθ’ όλα θετική. Φωτεινό τόσο όσο, με το λευκό να κυριαρχεί στα τραπέζια και το γκρι σιέλ στα καθίσματα και τους τοίχους. Διακόσμηση χωρίς πολλά πολλά, φροντισμένη. Χώρος στενόμακρος, μάλλον μεγάλος για κατάστημα που ειδικεύεται στο ψάρι, με την ανοικτή κουζίνα, χωρίς μυρουδιές, στο βάθος αριστερά, στην άλλη μεριά οι πολύ καθαρές τουαλέτες. Μου άρεσαν οι πάγκοι-καναπέδες αριστερά και δεξιά της αίθουσας, πραγματικά πολύ αναπαυτικοί. Έχει και κάποια τραπέζια έξω.
Υποδοχή, και ξεπροβόδισμα, όπως πρέπει, με το χαμόγελο. Η πελατεία λιγοστή, σε σύγκριση μάλιστα με τα γεμάτα νεολαία καταστήματα στα πέριξ η εντύπωση ήταν έως απογοητευτική. Το ΣΚΟΥΜΠΡΙ είναι σχετικά καινούριο σ’ αυτή την πολύχρωμη πιάτσα και η αλήθεια είναι πως φαντάζει λίγο σαν τη μύγα μες στο γάλα, είμαι περίεργος αν θα καταφέρει να σταθεί, ειδικά την περίοδο όπου ο αριθμός των τουριστών δεν είναι τόσο υψηλός.
Εξαιρετικά προσεγμένος ο κατάλογος. Μία σελίδα με τα φαγητά, από πίσω τα ποτά, επιλογές επαρκείς, επαρκέστατες θα έλεγα, σίγουρα δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Αμέσως νερό εμφιαλωμένο και καλαθάκι με ψωμί (φρέσκο, όμως μέτριας ποιότητας λευκό) στο τραπέζι, και η παραγγελία μας, τέσσερα πιάτα συνολικά, έφθασε σχετικά γρήγορα.
Το καρπάτσιο από λαβράκι έχασε κατά κράτος από το αντίστοιχο στα ΑΡΓΟΥΡΑ ή τους ΨΑΡΑΔΕΣ, δεν ήταν τόσο λεπτά κομμένο όπως πρέπει και σε κάποιες μπουκιές ένιωσα κάτι σκληρό σαν χόνδρο στον ουρανίσκο μου. Η σαλάτα Σκουμπρί που ακολούθησε ήταν ικανοποιητική, τόσο σε μέγεθος όσο και σε φρεσκάδα, το καπνιστό σκουμπρί που περιείχε δεν μπορούσε όμως να συγκριθεί με αυτό στο ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΒΟΡΕΙΑ. Το κριθαρότο με σουπιά μαγειρεμένο με το μελάνι της ήταν σε light εκδοχή, πού να βγάλει πέρα με αυτό που τρώμε στην ΤΡΑΤΑ της Θεμιστοκλέους. Όσο για τα καλαμαράκια, ήταν μάλλον το καλύτερο πιάτο, άψογα τηγανισμένα και πολύ καλή μερίδα. Το δείπνο συνοδεύτηκε με τσίπουρο Τσιλιλή και κόστισε συνολικά λίγο πάνω από 40 ευρώπουλα. Ακριβό δεν θα το έλεγα, μου κακοφάνηκε όμως η απουσία κεράσματος για το κλείσιμο (ούτε και στην αρχή ήρθε βέβαια τίποτα, αυτό δεν με ενόχλησε, αλλά μετά την ψαροφαγία επιβάλλεται). Ας είναι καλά το κοντινό περίπτερο και η ΙΟΝ αμυγδάλου που έχει γλυκάνει γενεές επί γενεών.
Όπως αντιλαμβάνεστε, δεν έχω λόγο να αναφωνήσω «Σπεύσατε! », ούτε όμως και να σας αποτρέψω. Αν σας φέρει ο δρόμος και τραβά η ορεξούλα σας ψάρι, give it a try.

09 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Η πρώτη μου επίσκεψη στο ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ έγινε πολλά, ίσως και δεκαπέντε χρόνια πριν. Μια συμπαθητική ψαροταβέρνα κοντά στον Ιππόδρομο με κάποια λίγα πρωτότυπα μεζεδάκια στο μενού, που την έκαναν να ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες της περιοχής. Τα χρόνια πέρασαν, ο ιππόδρομος μετακόμισε, το φαληρικό δέλτα άλλαξε όψη, το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος άνοιξε τις πύλες του, κοσμογονία πραγματική.

Ο ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ σταθερός στη θέση του, σε μια ήσυχη γωνιά στα σύνορα Καλλιθέας και Τζιτζιφιών, βελτίωσε την εμφάνισή του τόσο στο εσωτερικό όσο – κυρίως – στο εξωτερικό μέρος του, που τώρα πια είναι όλο στεγασμένο και σκιερό, με μπόλικη πρασινάδα γύρω γύρω, και έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη γκουρμεδιάρικη πλευρά του μενού του. Εννοείται ότι υπάρχει πάντα φρέσκο χοντρό ψάρι (από μπακαλιάρο στα 45 € μέχρι συναγρίδα στα 63 €), όμως αυτό μπορείτε να το βρείτε και αλλού, και μάλιστα αισθητά φθηνότερο.

Οι προχωρημένοι ψαρομεζέδες του ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΥ, τώρα που έκλεισε – δυστυχώς – το ΙΩΔΙΟ, δε βρίσκονται εύκολα αλλού (ίσως στους ΨΑΡΑΔΕΣ και τα ΑΡΓΟΥΡΑ), πουθενά όμως σ’ αυτή την ποικιλία.

Το παρκάρισμα, αν δεν επιμένετε να παρκάρετε μπροστά στο μαγαζί, είναι μεσαίου βαθμού δυσκολίας (5 στα 10), όσο για το αν χρειάζεται κράτηση, το μαγαζί είναι μεγαλούτσικο, όμως και η πιστή πελατεία το ίδιο, οπότε ειδικά το ΣΚ θα έλεγα ναι.

Το προσωπικό επαρκές από κάθε άποψη, τόσο ως προς τον αριθμό όσο και ως προς τη γνώση του αντικειμένου. Η παραγγελία έρχεται στο καλοστρωμένο τραπέζι όπως ετοιμάζεται στην κουζίνα, αποφεύγεται έτσι ο συνωστισμός πιάτων και γεύσεων. Οι μερίδες μεσαίου μεγέθους και πολύ ωραία παρουσιασμένες, η art de la table σαφώς άνω του αναμενόμενου. Στην αρχή νερό εμφιαλωμένο μαζί με ωραίο ζυμωτό ψωμί του καταστήματος (το κουσκούς που έρχεται μαζί είναι μεν φρέσκο, όμως εντελώς άκυρο ως συνοδευτικό).

Ο κατάλογος των εδεσμάτων (υπάρχει χωριστός, εκτενής κατάλογος για ποτά) αναφέρει τις εξής ομάδες: αλίπαστα, κρύα ορεκτικά, σαλάτες, όστρακα, ζεστά πιάτα, ψάρια. Έχω λοιπόν να σας συστήσω τα εξής: σκουμπρί καπνιστό επιπέδου ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ (αυτό νομίζω ως αξιολόγηση αρκεί), ντολμαδάκια sashimi με μαριναρισμένο σολομό (κάτι σαν sushi inside out, απίστευτα νόστιμο, να το παραγγείλετε οπωσδήποτε! ), αρμύρες (φρεσκοβρασμένες al dente), σαλάτα αλά πολίτα (με σπανάκι, φινόκιο και καρότο, τραγανή και ασυνήθιστη), όστρακα ωμά (αν είστε fan, είναι must order, σερβίρονται πεντάφρεσκα πάνω σε τριμμένο πάγο, λίγο λεμονάκι τα κάνει να κουνηθούν και είναι έτοιμα για φάγωμα), χταπόδι κοκκινιστό με πουρέ γλυκοπατάτας (πραγματικό γλύκισμα), σουπιά σαχανάκι με μαραθόριζα και ντοματίνια (η μαστοριά φαίνεται στο πόσο μαλακό είναι το δύστροπο κρέας της σουπιάς), λιγκουίνι με αχινοαυγά, λεμόνι και λάδι σκόρδου (χαλάλι τα 16,50 ευρώπουλα, κάθε μπουκιά μυρίζει θάλασσα).

Αν έχετε χώρο στο στομάχι, μπορείτε να κλείσετε είτε με κιουνεφέ με παγωτό καϊμάκι είτε – πιο πρωτότυπα – με αποξηραμένα φρούτα βρασμένα σε γλυκό κρασί πάνω σε κρέμα γιαουρτιού.

Στο ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ θα έβαζα άνετα δύο αστέρια, αξίζει δηλαδή τον κόπο, συνδυάζοντάς το ίσως με μια βόλτα στο Σταύρος Νιάρχος, να το επισκεφθείτε ακόμα κι αν μένετε λίγο μακριά.

Θα πληρώσετε βέβαια 25 ή 30+ το κεφάλι, δεν πρόκειται να βαρυστομαχιάσετε, όμως θα φύγετε από το μαγαζί με αίσθηση απόλυτης ικανοποίησης. Αξίζει τον κόπο, πιστέψτε με!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.

01 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Βρίσκεσαι στην οδό Προδίκου, ένα ήσυχο δρομάκο μήκους ούτε 100 μέτρων που ενώνει την Κεραμεικού με τη Λεωνίδου λίγο πριν καταλήξουν αμφότερες στην Ιερά Οδό

. Έχεις παρκάρει δυο, τρεις δρόμους πριν, ξέροντας πόσο δύσκολο είναι το θέμα στην περιοχή του Κεραμεικού (6,5 στα 10). Φως βλέπεις μόνο έξω από το νούμερο 6. Μια κοκκινοπορτοκαλί πινακίδα με ένα καλλιτεχνικό κεφαλαίο «Κ» στο κέντρο της δείχνει πως κάτι κρύβεται σ’ αυτή τη μονοκατοικία, απομεινάρι της εποχής μετά τον πόλεμο με κύριο χαρακτηριστικό τη χαμηλή δόμηση. Η βαριά μεταλλική εξώπορτα ανοίγει, κάνεις δύο βήματα και ξαφνικά έχεις την αίσθηση ότι έχεις ταξιδέψει πίσω στο χρόνο, καθώς βρίσκεσαι σ’ ένα χώρο βγαλμένο κυριολεκτικά από τα παλιά. Θα μπορούσα να γράψω ένα κατεβατό περιγράφοντάς τον, δεν θα το κάνω όμως και θα περιοριστώ να σας προτρέψω να πάτε και να θαυμάσετε.

Όπου κι αν καθίσετε, όπου κι αν κοιτάξετε, συνεχώς θα ανακαλύπτετε λεπτομέρειες, αυθεντικές και όχι ψεύτικες, που δημιουργούν ένα ανάμεικτο αίσθημα θαλπωρής και νοσταλγίας. Περιορίζομαι στα βασικά χωροταξικά: Ο χώρος εστίασης έχει σχήμα «Γ», πίσω δεξιά υπάρχει ένα μικρό στενόμακρο μπαρ, η αθέατη κουζίνα και οι πολύ φροντισμένες πεντακάθαρες τουαλέτες, κρυμμένες πίσω από δύο παλιές ξύλινες πόρτες με κουρτινάκια. Περιμετρικά ό, τι μπορείτε να φανταστείτε: μια παλιά παγωνιέρα, ξύλινα ντουλάπια φτιαγμένα από μερακλή τεχνίτη, μακρόστενα ράφια που φιλοξενούν βιβλία, παλιές γραφομηχανές, βάζα με φυτά και λουλούδια, παλιακά φωτιστικά που φτιάχνουν ατμόσφαιρα, κάδρα. καθρέφτες, τι να πρωτοθυμηθώ.

Η επίπλωση επίσης εποχής. Ξεχάστε τα προϊόντα από την Κίνα ή το ΙΚΕΑ, στο ΚΑΠΠΑ θα φάτε σε βαριά ξύλινα τραπέζια παλιάς αστικής τραπεζαρίας καθισμένοι σε καρέκλες με ψηλή πλάτη. Ο χώρος είναι ψηλοτάβανος, ο αγωγός του εξαερισμού και τα ηχεία δείχνουν λίγο παράταιρα, όμως κάνουν καλή δουλειά, αφού δεν υπάρχει φυσικός διαχωρισμός των χαρμανιών από τους μη καπνίζοντες. Προς τιμήν τους: Μία ώρα μετά την ηλεκτρονική κράτηση επικοινώνησε μαζί μου ένας ευγενέστατος κύριος, μου συστήθηκε ονομαστικά, μου εξήγησε τα δεδομένα και με διαβεβαίωσε ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα, πράγμα που επαληθεύτηκε.

Υποδοχή, εξυπηρέτηση και ξεπροβόδισμα όπως θα έπρεπε να είναι παντού – και δυστυχώς σπάνια είναι. Ένας μεγαλύτερος, κυρίως όμως ένας νεαρότερος κύριος φροντίζουν τα πάντα, κυριολεκτικά πανταχού παρόντες. Φέρνουν και ανανεώνουν πριν τελειώσει το κρύο νεράκι σε γυάλινο μπουκάλι, μαζί με το ψωμί έρχεται ένα πιατάκι με βρεγμένο ντάκο και ένα νόστιμο ντιπ, σου αναφέρουν τα πιάτα ημέρας, φέρνουν τα πιάτα στο τραπέζι με σωστό ρυθμό και σερβίρουν ένα αποχαιρετιστήριο λικέρ μαστίχας μαζί με το επιδόρπιο. Άριστα 10 με τόνο!

Ο κατάλογος μία σελίδα όλος κι όλος, επαρκής για να καλύψει τρεις, τέσσερις επισκέψεις με διαφορετική κάθε φορά σύνθεση του μενού της παρέας. Η λογική του «όλα στη μέση» στα καλύτερά της. Θα σας εντυπωσιάσουν τόσο η ποικιλία όσο και η πρωτοτυπία των πιάτων. Χωρίς να γκουρμεδοφέρνουν, καταφέρνουν να τραβήξουν την προσοχή και να ικανοποιήσουν γευστικά. Η τετραμελής παρέα μας δοκίμασε οκτώ συνολικά πιάτα, αφήνοντας χώρο και για κάποια γλυκά. Αν εξαιρέσουμε το συκώτι με δενδρολίβανο και ρόκα, που ήταν μεν καλομαγειρεμένο, αλλά είχε πολλές ίνες που ξέρουμε ότι το συγκεκριμένο πιάτο το σκοτώνουν, όλα τα υπόλοιπα πιάτα παίρνουν υψηλή βαθμολογία. «Άριστα» βάζω στην ψιλοκομμένη χωριάτικη σαλάτα με κομματάκια τυριού σαν σαχανάκι και υπέροχο κρίταμο, στους κολοκυθοκεφτέδες που είναι πραγματικός αφρός και στα σιουφιχτά, παραδοσιακά ελληνικά μακαρόνια που με χαρά βλέπω να εμφανίζονται πια σε όλο και περισσότερους καταλόγους. «Λίαν καλώς» στην καπνιστή μελιτζανοσαλάτα με ψιλοκομμένο σαλάμι Λευκάδας, τον καθόλου βαρύ καγιανά με λουκάνικο και τυρί και το ριζότο με μανιτάρια και τρούφα, την οποία γευόσουν τέλεια. Με «καλώς» θα βαθμολογήσω την πίτα με πράσο και λουκάνικο, εξαιρετικό φύλλο, ήθελε απλώς λίγη περισσότερη γέμιση. Όσο για τα δύο επιδόρπια, χωρίς δεύτερη κουβέντα «άριστα» στο χειροποίητο τσίζκεηκ με φραμπουάζ on the top, και «λίαν καλώς» στην επίσης home made μους σοκολάτας με τράιφλ on the top. Πολύ καλό το λευκό χύμα που επιλέξαμε, όπου το τελευταίο μισόκιλο μάς το κέρασε το μαγαζί.

Για τα φαγητά ο λογαριασμός δεν ξεπέρασε τα 60 ευρώ και φύγαμε όχι μόνο χορτάτοι, αλλά και αποφασισμένοι να ξανάρθουμε, όταν ο καιρός επιτρέπει τη λειτουργία της πίσω αυλής, η οποία φαίνεται πολύ ελκυστική.

Συμπερασματικά θα έλεγα ότι το ΚΑΠΠΑ δεν είναι συμπτωματικό ότι συγκεντρώνει τόσες πολλές τόσο καλές κριτικές το τελευταίο διάστημα. Επισκεφθείτε το και θα συμφωνήσετε μαζί μου.

Υ. Γ. για το δήμαρχο της; πόλης: Η περιοχή, που έχει τόσα να διηγηθεί για την παλιά Αθήνα, χρειάζεται φροντίδα, ξεκινώντας με ένα καλό καθάρισμα. Βελτίωση θέλει και ο φωτισμός. Εκλογές έρχονται, κάντε κάτι!

25 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Achille123 και Vaggg, σας βγάζω το καπέλο και σας ευχαριστώ από βάθους καρδιάς που με τις δύο απανωτές κριτικές σας με βάλατε στο τριπάκι να επισκεφθώ τη ΣΤΕΡΝΑ και να νιώσω τη χαρά της εξερεύνησης και ανακάλυψης. Ας είναι καλά και το GPS βέβαια, γιατί χωρίς τη βοήθειά του οι περισσότεροι θα δυσκολευθούν να εντοπίσουν αυτό το καφεταβερνείο στην άκρη του Αμαρουσίου, στο τρίγωνο που σχηματίζουν η Λεωφόρος Κηφισίας, η οδός Πεντέλης, που οδηγεί προς Μελίσσια, και το κτήμα Συγγρού, κοντά στο θρυλικό ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ, ένα από τα παλαιότερα και αυθεντικότερα μεζεδοπωλεία της Αθήνας, αν αυτό σας λέει κάτι.

Ο Vaggg κλείνει την κριτική του με το υστερόγραφο «Πολλά δεν είπα, που θα άξιζαν να ειπωθούν. Ας μείνει και τίποτα για εκείνη τη στιγμή. » Πριν προσθέσω λοιπόν το δικό μου λιθαράκι, επιτρέψτε μου να επαναλάβω τα βασικά: ΣΤΕΡΝΑ = Αλέξανδρος και Αλέξανδρος Καραγιαννάκης = όχι Κρητικός, αλλά Χιώτης, κυρίως όμως Αλέξανδρος = προσωποποίηση της απροσποίητης ελληνικής φιλοξενίας. Η τελευταία φορά που έζησα μια παρόμοια εμπειρία ήταν πριν ένα χρόνο, όταν γνώρισα τον κύριο Δημήτρη στην ΚΙΒΩΤΟ στο Γαλάτσι.

Συνεχίζουμε τις εξισώσεις: ΣΤΕΡΝΑ = ένας μέσα χώρος προς αποφυγή, εντελώς καφενειακός με τηλεοράσεις και τα σχετικά + ένας ενδιάμεσος περιφραγμένος με νάιλον, που καλύτερα να τον αποφύγετε επίσης + μια ωραία, ήσυχη χαλικόστρωτη αυλή με τραπέζια σε αραιή διάταξη, το καμάρι του μαγαζιού. Μου φάνηκε παράξενο που, όταν πήρα να κλείσω τραπέζι για Σάββατο βράδυ για την τετραμελή, φαγανή παρέα μας, ο Αλέξανδρος συνειδητά προσπάθησε να κατεβάσει τον πήχη των προσδοκιών μου, λέγοντας ότι ο καιρός μάλλον δεν βοηθά, ώστε να καθίσουμε έξω, από φαγητό θα υπάρχει ό, τι έχει βρει κτλ.

Τέτοια λόγια ένα fratello ουδόλως τον αποθαρρύνουν, του ξεκαθάρισα, χωρίς βέβαια να του πω ποιος είμαι (μεταξύ μας: δε νομίζω ότι θα τον συγκινούσε) ότι έχω ακούσει τα καλύτερα και επιμένω να έρθω για να κρίνω επιτόπου. Φθάνοντας, ζεστά ντυμένοι, το τραπέζι μας, που περίμενε στρωμένο στο μέσα χώρο, μεταφέρθηκε εν ριπή οφθαλμού στον ενδιάμεσο, όπου ήμασταν μόνοι μας μέχρι τα μεσάνυκτα που φύγαμε. ΣΤΕΡΝΑ = όχι πολυκοσμία λοιπόν.

ΣΤΕΡΝΑ = φαγητό έκπληξη και Αλέξανδρος = κινητός κατάλογος. Ξεκινήσαμε με σχέδια για κρέας και καταλήξαμε, μετά την απαγγελία του καταλόγου, σε ψάρι. Αφήστε με να σας τα πω με τη σειρά: Μαζί με νερό σε γυάλινη κανάτα, το χύμα λευκό για τις κυρίες (πολύ καλό για το γούστο μου) και τη γλυκόπιοτη ρακή για τους πολλά βαρείς της παρέας, ήρθε μια ολόκληρη φραντζόλα σε καλαθάκι, ένα πιάτο με γραβιέρα και μια ντομάτα κομμένη τριαντάφυλλο με κάπαρη, καπαρόφυλλα και ελιές. Ακολούθησε ένα σταμναγκάθι και μια ραβιέρα με χειροποίητη σκορδαλιά, συνοδευτικά για τα πιάτα με τα ψάρια που είχαν μπει στο τηγάνι. Το ξεκαθαρίζω: Καλύτερη σκορδαλιά δεν έχω φάει πουθενά, αξίζει από μόνη της μια επίσκεψη στη ΣΤΕΡΝΑ.

Δοκιμάσαμε λοιπόν κατά σειρά: Μικρό γαλέο τεμαχισμένο σε ροδέλες – θραψαλάκι φρέσκο σε μέγεθος μπουκιάς (και συγχώριου) – ουρές πεσκανδρίτσας όπου είχες απλώς να αφαιρέσεις το κεντρικό κόκκαλο – προσφυγάκια = θεωρητικά ταπεινό συγγενή του μπακαλιάρου που όσοι ξέρουν τα παραγγέλνουν χωρίς δεύτερη σκέψη – κουτσομουρίτσες σε μέγεθος μικρής σαρδέλας. Όλα φρέσκα, καθαρισμένα αριστοτεχνικά, όλα καλοτηγανισμένα χωρίς ίχνος λαδίλας, σε καλού μεγέθους μερίδες, χρειάστηκε μόνο μια δεύτερη ντομάτα για να τα συνοδεύσει.

Στην κουβέντα που πιάσαμε στο μάζεμα του τραπεζιού κατάλαβα από τα λεγόμενα του Αλέξανδρου ότι κάνει τις προμήθειές του με ρέγουλα και σύστημα. Έτσι εμείς είχαμε την τύχη να έχει πολύ ψάρι, άλλη μέρα θα έπρεπε να «αρκεστούμε» σε ψητά της ώρας ή καμιά εντράδα.

Η υπόθεση θυμίζει blind date, όμως αν δεν αυτοπεριορίζεστε γαστρονομικά, τολμήστε το. Φθάνει να έχει καιρό κατάλληλο για έξω. Αν είστε μεγαλούτσικη παρέα, θα συνιστούσα να τον ενημερώσετε τηλεφωνικά. Και πείτε του να φροντίσει να έχει κάτι λίγο για κέρασμα στο τέλος.

Ο Αλέξανδρος δεν είναι μεγαλοεστιάτορας, πιστεύω ότι ακόμα μαθαίνει. Όσο για το κόστος του δείπνου μας, φαγητά και ποτά για τέσσερα άτομα όπως τα περιέγραψα πιο πάνω κόστισαν σκάρτα 70 ευρώ. Να πάτε οπωσδήποτε!

17 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

THE NEW AGE BY FOURNOMAGEIREMATA λοιπόν; Καλορίζικη η μετονομασία και ευπρόσδεκτες όλες οι αλλαγές που τη συνοδεύουν. Αυτή τη φορά δεν περίμενα, κανόνισα επίσκεψη, με την ίδια τετράδα που είχα πρωτοδοκιμάσει τα τότε ΦΟΥΡΝΟΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ, στο νέο παλιό στέκι κάνοντας κράτηση για απόγευμα Σαββάτου. Έτυχε βέβαια να είναι το Σάββατο του Ζορμπά και το μαγαζί δε γέμισε, όμως το πρώτο plus δόθηκε, όταν με πήραν τηλέφωνο την παραμονή, για να επιβεβαιώσουν την κράτηση και να με καλωσορίσουν από μακριά. Για το σέρβις αυτού του μαγαζιού, όπου θυμάμαι ότι στην πρώτη μου κριτική προ διετίας είχα γράψει ότι αξίζει 5 στα 4, οι έπαινοι περισσεύουν. Οι δύο κύριοι που τρέχουν την επιχείρηση, ο ένας στη σάλα συνεπικουρούμενος από ένα δύο νέα παιδιά και ο έτερος στην κουζίνα, καταφέρνουν να σε κερδίσουν από την πρώτη στιγμή.

Πέραν τούτου, και πριν προχωρήσουμε στα κατορθώματα της κουζίνας, οφείλω, μολονότι εξπέρ των σχετικών περιγραφών δικαιωματικά έχει ανακηρυχθεί η φίλη ΡΡ ΤΙΝΑ, να πω λίγα λόγια για το new look του THE NEW AGE: Τα ΦΟΥΡΝΟΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ δεν μεταμορφώθηκαν, άλλαξαν όμως σίγουρα όψη, αρχίζοντας από τον έξω χώρο, ο οποίος έκλεισε γύρω γύρω με τζαμαρία, απομονώνοντας έτσι τον όποιο θόρυβο του δρόμου, και εξασφαλίζοντας παράλληλα απεριόριστη οπτική επαφή και συνέχεια με το μέσα χώρο.

Ο οποίος εσωτερικός χώρος απέβαλε τις «παιδικές» διακοσμητικές ασθένειες της πρώτης περιόδου που είχαν ενοχλήσει αρκετούς επισκέπτες, θυσίασε κάποια τετραγωνικά, χωρίς σε ανταπόδοση να στριμώξει τραπέζια και καθίσματα (μπράβο τους! ) και δημιούργησε, πάλι χωρίς να ξοδευτούν υπερβολικά πολλά χρήματα (έτσι νομίζω τουλάχιστον), μια ήσυχη αίθουσα όπου τηρείται αυστηρά το no smoking και ακούγονται πλέον χωρίς πρόβλημα οι καλές μουσικές επιλογές. Τραπέζια ανετότατα, καθίσματα αναπαυτικότατα, το ίδιο και τα καναπεδάκια. Χρωματικοί συνδυασμοί επιτυχημένοι, φωτισμός ωραίος, εξαερισμός άριστος.

Ας έρθουμε στο ψητό ή μάλλον στα φουρνιστά, μια και το THE NEW AGE δεν έχει σκοπό να αποκλίνει ούτε ρούπι από τη μαγειρική φιλοσοφία του μεγάλου αδελφού του. Εδώ ισχύει το «η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται». Όπως έχει ήδη αναφερθεί από λίαν αξιόπιστους εν a4f αδελφούς, το THE NEW AGE κράτησε όλα τα πιάτα που το έκαναν δημοφιλές και πρόσθεσε κάποια καινούρια. Θα έλεγα ότι η ποικιλία του καταλόγου επιτρέπει τουλάχιστον τρεις, τέσσερις επισκέψεις με διαφορετική κάθε φορά σύνθεση μενού.

Αντί για κότσι επιλέξαμε αυτή τη φορά τα spare ribs με ΒΒQ sauce και πατάτες φούρνου. Επιβλητική μερίδα, επαρκής για τέσσερα άτομα. Εννοείται πολύ επιτυχημένο ψήσιμο, το μόνο που έλειπε, προκειμένου για πιάτο όπου αν δεν βάλεις χέρι, για να γλύψεις τα κοκαλάκια, έχεις υποπέσει σε φάουλ, είναι υγρά μαντηλάκια.

Νούμερο δύο στις προτιμήσεις μας, ουσιαστικά ισοψηφώντας με τα spare ribs, το κριθαρώτο με μανιτάρια και τρούφα. Επειδή ασχολούμαι με τη μαγειρική ως χόμπι, μόνο να φανταστώ μπορώ πόσο δύσκολο είναι να μαγειρευτεί αυτό το πιάτο στο φούρνο. Απίστευτη αίσθηση στη γλώσσα, κυριολεκτικά πεντανόστιμο.

Από τα καινούρια / υπόλοιπα πιάτα οφείλεται έπαινος στο παραδοσιακό πεϊνιρλί με αυγό μάτι on the top, στο σαχανάκι με οριμασμένη γραβιέρα και μαρμελάδα καρότου (;) και στην τριλογία κεφτέδων (= 3 Χ 2 κολοκυθο- / ντοματο- και πατατοκεφτέδες, το ένα είδος πιο νόστιμο από το άλλο, με ευπρόσδεκτη την απουσία τηγανίλας).

Μεταξύ των τριών γλυκών, όπου η επιλογή μας ήταν το signature sweet μους χαλβά στο βαζάκι με δύο διαφορετικά toppings και γκανάς σοκολάτας με passion fruit, και μας ήρθε κι ένα προφιτερόλ κερασμένο, πιο πολύ μας άρεσε η γκανάς, στην οποία ταίριαξε γευστικά το digestive λικεράκι που συνόδευσε το λογαριασμό.

Στην αρχή μαζί με το γνωστό χειροποίητο ψωμί ήρθαν δύο πρωτότυπα ντιπ, ενώ από το κρασί που επιλέξαμε, λευκό και ροζέ ημίγλυκο, αμφότερα απόλυτα ικανοποιητικά, μας πρόσφεραν το δεύτερο γύρο επίσης δωρεάν.

Μ’ αυτά και μ’ εκείνα ο λογαριασμός των φαγητών για τέσσερα άτομα με το ζόρι άγγιξε τα 60 ευρώ, το vfm εξακολουθεί να είναι βασικό πλεονέκτημα που θα σε κάνει, όσο μακριά κι αν μένεις, να ‘ρθεις και να ξανάρθεις στο THE NEW AGE BY FOURNOMAGEIREMATA.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.

26 Σεπ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Οφείλω να επισημάνω ευθύς εξαρχής ότι το ΑΘΗΡΙ είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μου εστιατόρια στην Αθήνα. Χωρίς δισταγμό θα του δώσω τρία αστέρια στο σύστημα fratello, αξίζει δηλαδή να το γνωρίσετε από κοντά όπου κι αν μένετε.

Το πρωτοεπισκέφθηκα στον Κορυδαλλό λίγο μετά τους Ολυμπιακούς του 2004 και από τότε είμαι τακτικός του πελάτης. Όλα αυτά τα χρόνια ούτε μία φορά δεν με απογοήτευσε, ούτε μία φορά δεν με έκανε να σκεφθώ ότι απλά εξαργυρώνει ακριβά τη φήμη του. Ο σεφ Αλέξανδρος Καρδάσης, άνθρωπος κυρίως σεμνός, είναι εξαιρετικός μάγειρας με φαντασία και φανατική προσήλωση στη χρήση άριστων πρώτων υλών από όλη την Ελλάδα.

Εδώ και δέκα χρόνια το ΑΘΗΡΙ στεγάζεται σε ένα ανακαινισμένο νεοκλασικό οίκημα της οδού Πλαταιών, απέναντι ακριβώς από το ΡΑΚΟΡ. Η «χειμωνιάτικη» αίθουσα, ελαφρά υπερυψωμένη, έχει μια ιδιαίτερη, αρχοντική θα έλεγα ατμόσφαιρα με εξαιρετικούς χρωματικούς συνδυασμούς, πολύ ξύλο και ιδανικό φωτισμό.

Η αυλή πάλι είναι ήσυχη και καταπράσινη, θυμίζει τον κινηματογράφο ΡΙΒΙΕΡΑ των Εξαρχείων. Τα ευρύχωρα τραπέζια, σε ευπρόσδεκτα αραιή διάταξη, καλοστρωμένα και με την αναμενόμενη άψογη art de la table κυριολεκτικά δεν σ’ αφήνουν να φύγεις. Όσο για το προσωπικό, είναι απόλυτα εναρμονισμένο με τη φιλοσοφία του μαγαζιού: πολύ καλή γνώση του αντικειμένου, ευγενική αντιμετώπιση του πελάτη, συνεχής φροντίδα να μη λείψει τίποτε από το τραπέζι, ταυτόχρονα όμως χωρίς ίχνος τουπέ ή φορτικότητας.

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Το ΑΘΗΡΙ είναι εστιατόριο για καλοφαγάδες και δεν είναι, τηρουμένων των αναλογιών, το φθηνό εστιατόριο που θα περίμενε ίσως κανείς να συναντήσει στον Κεραμικό. Να θυμίσω ωστόσο ότι σε απόσταση βολής βρίσκεται το δίκαια πιο ακριβό εστιατόριο της Αθήνας, το FUNKY GOURMET. Κεραμικός και γκουρμέ μπορούν λοιπόν κάλλιστα να συνυπάρξουν, να υπολογίσετε γύρω στα 35 με 40 ευρώ το άτομο. Πριν πάτε, σας συμβουλεύω να επισκεφθείτε τη λιτή μα τόσο κατατοπιστική ιστοσελίδα του, όπου είναι αναρτημένο το τρέχον μενού του μήνα (με τις τιμές, μπράβο τους! ). Το ΑΘΗΡΙ σε προκαλεί να το επισκεφθείς ξανά και ξανά, αφού το μενού αλλάζει σε μεγάλο βαθμό ανάλογα με την εποχή
.
Αρχίζοντας από τα ψωμάκια δικής του παραγωγής (χαλάλι τα 2 € το άτομο, το σέρβις φροντίζει να είναι πάντα γεμάτο το πανεράκι) θα περάσετε στις πρωτότυπες σαλάτες (είτε τη δροσερή με παντζάρι και φράουλα στα 8 € είτε τη μάλλον χειμωνιάτικη ρουστίκ με φιλέτο ψαριού, ταραμά και τζίντζερ στα 12 €). Αν είστε μεγάλη παρέα, πάρτε κάποιο πρώτο πιάτο για τη μέση του τραπεζιού (γίγαντες κοκκινιστούς με μοσχαρίσια ουρά και κράκερ φέτας στα 8 € ή χταπόδι μαγειρευτό με λιαστή ντομάτα και κάπαρη στα 12 €).

Οι μικρές παρέες θα «περιοριστούν» σε ένα κυρίως πιάτο κατά κεφαλή (16 έως 18 €), οι μερίδες είναι αρκετά χορταστικές και πρέπει να μείνει οπωσδήποτε χώρος για το επιδόρπιο. Τα αγαπημένα μου είναι το κριθαρότο με μαύρη τρούφα (εννοείται φρέσκια) και κασέρι, το αρνί μπούτι μαγειρεμένο sous vide με κοκκινιστό τραχανά και η επίσης sous vide πανσέτα με κρέμα χαλβά, αμύγδαλα, σουσάμι και σταφίδες, η αποθέωση της ελληνικής γκουρμεδιάς.

Το επιδόρπιο στο ΑΘΗΡΙ δεν προσφέρεται δωρεάν, όμως – πιστέψτε με – 6 ευρώπουλα για να απολαύσουν δύο άτομα μια τριλογία crème brulee αξίζουν τον κόπο. Το γεύμα σας θα συνοδεύεται από κάποιο προσεκτικά επιλεγμένο ελληνικό κρασί (17 έως 32 ευρώ, αν θυμάμαι καλά) ή μια υπέροχη ελληνική μπύρα (5 €).

Το ξέρω, δεν σας έχω συνηθίσει σε αναλυτικές εκθέσεις φαγητών, συστατικών και τιμών, θεωρώ όμως ότι το ΑΘΗΡΙ αξίζει αυτή την κάπως λεπτομερή αναφορά. Μακάρι να ήταν λίγο πιο φθηνό ή να ακολουθήσει τη δοκιμασμένη μέθοδο του μενού γευσιγνωσίας, είμαι σίγουρος ότι ο κόσμος (πελατεία κυρίως 35 έως 45) θα το εκτιμήσει δεόντως. Εγώ σας το προτείνω ασυζητητί.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.

11 Σεπ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Αρχικά θέλω να πω ότι μου κάνει εντύπωση πως το παλιό ΓΕΛΑΣΤΟ ΚΡΕΜΜΥΔΙ στη Λεωφόρο Αμφιθέας έχει εξαφανιστεί, μαζί με την τότε κριτική μου, από το χάρτη του a4f, δεν ξέρω γιατί, όμως δεν είναι ωραίο, μοιάζει με διαγραφή της παιδικής ηλικίας της επιχείρησης. Εγώ, γείτονας από τη Νέα Σμύρνη, εκείνο το κάπως άχαρο εστιατοριάκι είχα γνωρίσει και αγαπήσει. Από τότε που μετακόμισε στα Βριλήσσια, έψαχνα, έχοντας μάλιστα διαβάσει τις κριτικές των jim, PONTIKI, Ucook και prasinomata13 για τη νέα εγκατάσταση, αφορμή να το επισκεφθώ. Τελικά τα κατάφερα βράδυ Σαββάτου 1η Σεπτεμβρίου, παρέα με δύο κουμπάρους που μένουν εκεί κοντά, μετά από κράτηση. Δυστυχώς έφυγα ελαφρά απογοητευμένος, με την ελπίδα ότι επρόκειτο για συρροή ατυχιών που συχνά συμβαίνουν κατά την επανέναρξη των εργασιών μετά τις διακοπές.

Ο χώρος βέβαια, συγκρινόμενος με τον παλιό, είναι εμφανώς καλύτερος. Πιο μεγάλος, πιο φωτεινός, με δυνατότητα επέκτασης στο πεζοδρόμιο, σε ένα σημείο όπου ο δρόμος γίνεται πεζόδρομος, η μόνη δυσκολία είναι στο παρκάρισμα (7 στα 10, με σίγουρο περπάτημα 5-10 λεπτών), αλλά μικρό το κακό. Διαρρύθμιση και διακόσμηση απλή, η αλήθεια είναι όμως ότι μόνο μια βιαστική ματιά κατάφερα να ρίξω στο εσωτερικό.

Η εξυπηρέτηση όχι όπως παλιά. Οι δουλειά αυξήθηκε, δεκτό, ευπρόσδεκτο και κατανοητό, όμως μία μόνο κοπέλα με ένα βοηθό για όλα τα τραπέζια απλά κι ωραία δεν επαρκεί. Χρειάστηκε να τη φωνάξουμε για να δώσουμε παραγγελία, από εκεί και πέρα ωστόσο τα πράγματα κύλησαν ομαλά. Το «γελαστό κρεμμύδι» in persona (= η σύζυγος του σεφ) εμφανίστηκε για λίγο στο διπλανό τραπέζι, προφανώς λόγω γνωριμίας, ο σεφ δεν μας τίμησε.

Η μεγαλύτερη απογοήτευση προήλθε όμως από εκεί που δεν θα περίμενα με τίποτε: από την κουζίνα. Ο βασιλικός ντάκος to hard to die, δυσκολευόσουν να τον τρυπήσεις με το πιρούνι και σαφώς ήθελε λίγο λαδάκι. Το τζατζίκι επίσης πολύ συμπαγές και χωρίς ίχνος αρώματος σκόρδου ή άνηθου. Το «σαν λαχματζούν» έμοιαζε περισσότερο με πίτσα cheese queen με μαλακή βάση, η δε μελιτζάνα στο πήλινο μπουχτιστική σε σημείο που δεν φαγώθηκε ολόκληρη. Από τα ορεκτικά μόνο οι καλοτηγανισμένες «φατατούλες» μας ευχαρίστησαν. Καλύτερη η κατάσταση στα δύο κυρίως πιάτα που μοιραστήκαμε, τα χοιρινά μπριζολάκια σε σάλτσα με κόκκινο κρασί (τρυφερά και καλομαγειρεμένα, όμως χωρίς γαρνιτούρα) και το πολίτικο κεμπάπ (καλοψημένα και σε χορταστική μερίδα, με γαρνιτούρα τις πατατούλες που προανέφερα).

Στα υπέρ τα γνωστά πολύ καλά ψωμάκια, που έχουν φθάσει να θεωρούνται signature dish του εστιατορίου, και το παγωτό (φουντούκι;) που μας πρόσφεραν ως επιδόρπιο. Από ποτά προτιμήσαμε λόγω ζέστης τη ΒΕΡΓΙΝΑ Weiss, η κανάτα με κρύο νερό μονίμως παρούσα και γεμάτη στο τραπέζι.

Οι τιμές, ευτυχώς, δεν αναπροσαρμόστηκαν σε επίπεδα Β. Π., κάτι που εκτίμησα ιδιαίτερα. Τέσσερα άτομα δώσαμε για το φαγητό μας σκάρτα 50 ευρώ, κρίμα που οι αστοχίες που προανέφερα χάλασαν τη γενική εντύπωση. Συμπέρασμα: Αναμείνατε στο ακουστικό σας, οι κριτικές που θα ακολουθήσουν θα δείξουν αν το ΓΕΛΑΣΤΟ ΚΡΕΜΜΥΔΙ θα κρατήσει δικαιωματικά το χαρακτηρισμό «παιδί του a4f» που του είχε απονεμηθεί στην Αμφιθέας, ή θα ενταχθεί στη χορεία των πολλών άχρωμων και άοσμων χαλανδροβριλησισώτικων χώρων εστίασης. (Αυτό ήταν μπηχτή για το φίλο jim, μήπως και τον ξεκουνήσω από την αποχή που έχει κηρύξει. )

03 Σεπ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Αν λέγεσαι Παναγιώτης Παπακαλοδούκας και σκοπεύεις να ανοίξεις ταβέρνα στη γειτονιά σου, το Πέραμα, από ‘δώ θα το σκεφτείς, από ‘κεί θα το σκεφτείς, τελικά είναι λογικό να καταλήξεις στο «ουζερί-ψαροταβέρνα Ο ΤΑΚΗΣ», γιατί έτσι σε ξέρουν όλοι εδώ γύρω. Εμένα τον ΤΑΚΗ μού τον σύστησε κουμπάρος Πειραιώτης, όταν πάνω στην κουβέντα – για φαγητό, τι άλλο – ανέφερα τη ΛΑΓΟΥΔΕΡΑ, που βρίσκεται λίγο πιο κάτω, όμως σε πολύ πιο στρατηγικό σημείο για το κοινό. «Πήγαινε και θα με θυμηθείς» ήταν τα λόγια του. Και είχε απόλυτο δίκαιο.

Ο ΤΑΚΗΣ λοιπόν, που έχω τη χαρά να τοποθετήσω πρώτος στο χάρτη του a4f, βρίσκεται στο δεύτερο παράλληλο δρόμο της Λεωφόρου Ειρήνης που οδηγεί στο Πέραμα, σε μια γωνία απέναντι από το γήπεδο του Περάματος.

Εύκολα θα το βρείτε και εύκολα θα παρκάρετε (3 στα 10). Είναι αρκετά μεγάλο μαγαζί, με το μέσα χώρο ντυμένο στα κυανόλευκα σαν σωστή ελληνική ψαροταβέρνα και λίγα τραπέζια επί του πεζοδρομίου. Η επίπλωση όπως τη φαντάζεστε, λευκό πλαστικό, δεν πρόκειται να σας ενθουσιάσει, και δυστυχώς το σύστημα «no smoking» δουλεύει τόσο άσχημα όσο και ο κλιματισμός, την πελατεία όμως τα θέματα αυτά ουδόλως φαίνεται να την απασχολούν. Πελάτες που οι περισσότεροι έρχονται στον ΤΑΚΗ με τα πόδια, τον χαιρετούν με το όνομά του και δε ζητούν κατάλογο, γιατί ξέρουν τι θα παραγγείλουν και τι θα πληρώσουν.

Ελπίζω να μη σας έχω αποθαρρύνει μέχρι τώρα. Γιατί Ο ΤΑΚΗΣ είναι ως προς το φαγητό που προσφέρει πραγματικό διαμάντι, δείγμα τυπικό αυτού που χαρακτηρίζουμε «τίμια ταβέρνα», όπου το κοσμητικό επίθετο αναφέρεται βέβαια και στην τιμολόγηση, πρωτίστως όμως στην ποιότητα. Αν δεν έχει φέρει καλό ψάρι για κάρβουνα, δε θα σας πασάρει το προχθεσινό από την κατάψυξη. Αν έχουν τελειώσει οι χταποδοκεφτέδες, θα φέρει χωρίς χρέωση τυροκροκέτες – μαζί με την ειλικρινή του συγνώμη.

Σε κοιτάει στα μάτια και πάντα θα ρωτήσει αν όλα ήταν εντάξει. Μου αρέσουν αυτοί οι άνθρωποι, γιατί είναι πια σπάνιοι.

Αυτά που βγάζει η κουζίνα μπορούν να χωριστούν σε τρεις ομάδες: Ουζομεζέδες, με πρωταγωνιστικό ρόλο στο συμιακό γαριδάκι, το ψητό χταποδάκι και τις τυροκροκέτες.

Γαρίδες, καραβίδες και όστρακα, όπου το γιουβετσάκι με γαρίδες τα σπάει, αν όμως είστε λάτρεις της καβουροφαγίας εδώ είστε στο σωστό μέρος. Τέλος φρέσκο ψάρι, από ταπεινό ψαράκι, που υπάρχει πάντα, μέχρι καλό σαργό, που ψήνει ο ίδιος ο Τάκης στα κάρβουνα, και κουτσομούρα γλύκισμα στο τηγάνι. Ο κατάλογος πιάνει, μαζί με τα ποτά, δύο σελίδες Α4 και είναι πολύ πιο φροντισμένος από τα κουρέλια που σου πασάρουν ενίοτε σε κάποιες – ο θεός να τις κάνει – παραθαλάσσιες «ψαροταβέρνες».

Τα πολλά λόγια είναι φτώχια. Ο ΤΑΚΗΣ σαφώς αδικείται από το σημείο όπου βρίσκεται, πρέπει να τον ξέρεις για να πας εκεί για φαγητό. Αν όμως τα καταφέρεις και υπερνικήσεις κάποιες αναστολές, τον έχεις κάνει στέκι σου με την πρώτη επίσκεψη.

Παρέλειψα δύο σημαντικά πλεονεκτήματα: Το μαγαζί είναι πεντακάθαρο και οι μερίδες, ακόμα και των απλών μεζέδων, πραγματικά μεγάλες, σαφώς για τέσσερα και όχι με το ζόρι για δύο άτομα. Για δύο άτομα υπολογίστε, ανάλογα με την παραγγελία, 30- έως 30+ ευρώ.

Έχει καλούτσικο δικό του κρασί, αδύνατο όμως τσίπουρο. Νερό κρύο σε γυάλινο μπουκάλι μαζί με φρέσκο ψωμί με το καλωσόρισμα και τον κατάλογο, επιδόρπιο είτε καρπουζάκι το καλοκαίρι είτε κάτι άλλο το χειμώνα. Συνιστάται ανεπιφύλακτα.

07 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Πάνε πάνω από πέντε χρόνια που πρωτοεπισκεφθήκαμε τη ΛΑΓΟΥΔΕΡΑ στο Πέραμα και από τότε την τιμούμε μία δύο φορές το χρόνο, γιατί τη θεωρούμε μαζί με το ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ στο Κερατσίνι εγγύηση ποικιλίας και ποιότητας, όταν μιλάμε για ψάρι.
Ο χώρος δεν έχει αλλάξει σε κάτι, είναι όμως πάντα αξιοσημείωτα καθαρός.

Τα τραπέζια όπως πάντα στριμωχτά, γιατί η ΛΑΓΟΥΔΕΡΑ συγκεντρώνει κόσμο όχι μόνο από τα πέριξ, αλλά από όλη την Αθήνα. Το σέρβις με σωστά κατανεμημένους ρόλους και χαμόγελο, όπως θα το ήθελα σε όλες τις ψαροταβέρνες της επικράτειας. Η στάθμευση τα Σαββατοκύριακα που πηγαίνουμε δεν αποτελεί ιδιαίτερο πρόβλημα (4 στα 10).

Ο κατάλογος παλαιότερα ήταν πραγματικά εντυπωσιακός σε έκταση, με τους γνωστούς ουζομεζέδες, όλα τα θαλασσινά προϊόντα (σαρδέλες, γαύρους, γαρίδες, καραβίδες, χταπόδια, καλαμάρια, σουπιές, μύδια κτλ. ) μαγειρεμένα εν μέρει με ασυνήθιστες συνταγές, όπως βέβαια και μεγάλο ψάρι, το οποίο και φρέσκο είναι και κατά 10 ή και παραπάνω ευρώ φθηνότερο σε σύγκριση με άλλα μαγαζιά. Εδώ και δύο χρόνια η ποικιλία περιορίστηκε, δεν ξέρω γιατί, μια και η πελατεία είναι πάντα πολυάριθμη, ΣΚ χωρίς κράτηση σε ώρα αιχμής δύσκολα θα πετύχετε τραπέζι ελεύθερο.

Στα must order εντάσσεται σίγουρα ο παστουρμάς της θάλασσας (= καπνιστός μαριναρισμένος λεπτοκομμένος μπακαλιάρος) με κάπαρη, φρέσκο κρεμμυδάκι και καλό λάδι από πάνω. Από σαλάτες όποια και να διαλέξετε δεν θα σας απογοητεύσει, ειδικά οι αρμύρες, ο ντάκος και η πολίτικη. Από ζεστά έχουμε κολλήσει στο ανάμικτο σαχανάκι (γαρίδες + μύδια) γκρατινέ με κόκκινη σάλτσα, όμως και τα ταπεινά ψαράκια, υπάρχει πάντα μαρίδα, αθερίνα, γαύρος και σαρδέλα, είναι μια χαρά, απλώς πολύ μεγάλη μερίδα για δύο άτομα. Αν δεν πάρουμε ψάρι, αρκούμαστε συνήθως είτε σε καλαμάρι γεμιστό είτε σε θράψαλο σε ροδέλες, τηγανισμένο εξαιρετικά, πολύ ελαφρύ και μαλακό.

Ποτά τα γνωστά αποστάγματα, μπύρες και αρκετά καλό δικό τους λευκό. Νερό σε κανάτα και ψωμί χωρίς χρέωση. Στο τέλος κέρασμα το γλυκό που έχουν ετοιμάσει για την ημέρα.
Οι τιμές θα έλεγα συμβατές με την ποιότητα των παρασκευασμάτων και το μέγεθος των μερίδων, πληρώνεις δηλαδή ότι παραγγέλνεις.

Έχω μάλιστα την εντύπωση ότι οι τιμές κάπως μειώθηκαν τώρα τελευταία, όρκο όμως δεν παίρνω. Για ένα πλήρες γεύμα δύο ατόμων υπολογίστε 35 έως 50 ευρώ.

Η ΛΑΓΟΥΔΕΡΑ σίγουρα αξίζει μια επίσκεψη, ακόμα και από όσους μένουν λίγο μακριά. Στα συν και η ευχάριστη διαδρομή παράλληλα με τη θάλασσα.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.