Loader

fratello

Κριτικές: 522
Μέλος από: Ιούλ 2008

Εμφάνιση:

07 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Πάνε πάνω από πέντε χρόνια που πρωτοεπισκεφθήκαμε τη ΛΑΓΟΥΔΕΡΑ στο Πέραμα και από τότε την τιμούμε μία δύο φορές το χρόνο, γιατί τη θεωρούμε μαζί με το ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ στο Κερατσίνι εγγύηση ποικιλίας και ποιότητας, όταν μιλάμε για ψάρι.
Ο χώρος δεν έχει αλλάξει σε κάτι, είναι όμως πάντα αξιοσημείωτα καθαρός.

Τα τραπέζια όπως πάντα στριμωχτά, γιατί η ΛΑΓΟΥΔΕΡΑ συγκεντρώνει κόσμο όχι μόνο από τα πέριξ, αλλά από όλη την Αθήνα. Το σέρβις με σωστά κατανεμημένους ρόλους και χαμόγελο, όπως θα το ήθελα σε όλες τις ψαροταβέρνες της επικράτειας. Η στάθμευση τα Σαββατοκύριακα που πηγαίνουμε δεν αποτελεί ιδιαίτερο πρόβλημα (4 στα 10).

Ο κατάλογος παλαιότερα ήταν πραγματικά εντυπωσιακός σε έκταση, με τους γνωστούς ουζομεζέδες, όλα τα θαλασσινά προϊόντα (σαρδέλες, γαύρους, γαρίδες, καραβίδες, χταπόδια, καλαμάρια, σουπιές, μύδια κτλ. ) μαγειρεμένα εν μέρει με ασυνήθιστες συνταγές, όπως βέβαια και μεγάλο ψάρι, το οποίο και φρέσκο είναι και κατά 10 ή και παραπάνω ευρώ φθηνότερο σε σύγκριση με άλλα μαγαζιά. Εδώ και δύο χρόνια η ποικιλία περιορίστηκε, δεν ξέρω γιατί, μια και η πελατεία είναι πάντα πολυάριθμη, ΣΚ χωρίς κράτηση σε ώρα αιχμής δύσκολα θα πετύχετε τραπέζι ελεύθερο.

Στα must order εντάσσεται σίγουρα ο παστουρμάς της θάλασσας (= καπνιστός μαριναρισμένος λεπτοκομμένος μπακαλιάρος) με κάπαρη, φρέσκο κρεμμυδάκι και καλό λάδι από πάνω. Από σαλάτες όποια και να διαλέξετε δεν θα σας απογοητεύσει, ειδικά οι αρμύρες, ο ντάκος και η πολίτικη. Από ζεστά έχουμε κολλήσει στο ανάμικτο σαχανάκι (γαρίδες + μύδια) γκρατινέ με κόκκινη σάλτσα, όμως και τα ταπεινά ψαράκια, υπάρχει πάντα μαρίδα, αθερίνα, γαύρος και σαρδέλα, είναι μια χαρά, απλώς πολύ μεγάλη μερίδα για δύο άτομα. Αν δεν πάρουμε ψάρι, αρκούμαστε συνήθως είτε σε καλαμάρι γεμιστό είτε σε θράψαλο σε ροδέλες, τηγανισμένο εξαιρετικά, πολύ ελαφρύ και μαλακό.

Ποτά τα γνωστά αποστάγματα, μπύρες και αρκετά καλό δικό τους λευκό. Νερό σε κανάτα και ψωμί χωρίς χρέωση. Στο τέλος κέρασμα το γλυκό που έχουν ετοιμάσει για την ημέρα.
Οι τιμές θα έλεγα συμβατές με την ποιότητα των παρασκευασμάτων και το μέγεθος των μερίδων, πληρώνεις δηλαδή ότι παραγγέλνεις.

Έχω μάλιστα την εντύπωση ότι οι τιμές κάπως μειώθηκαν τώρα τελευταία, όρκο όμως δεν παίρνω. Για ένα πλήρες γεύμα δύο ατόμων υπολογίστε 35 έως 50 ευρώ.

Η ΛΑΓΟΥΔΕΡΑ σίγουρα αξίζει μια επίσκεψη, ακόμα και από όσους μένουν λίγο μακριά. Στα συν και η ευχάριστη διαδρομή παράλληλα με τη θάλασσα.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.

19 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Κάθε γειτονιά έχει μια ταβέρνα που την ξέρουν και την εμπιστεύονται όλοι. Επίσης, κάθε γειτονιά που σέβεται τον εαυτό της έχει ένα τουλάχιστον μαγαζί με την επωνυμία ΚΡΗΤΙΚΟΣ. Στην περίπτωση της Νέας Σμύρνης αυτά τα δύο συμπίπτουν. Μπορεί τα τελευταία χρόνια να ακούγεται, όπως μαρτυρούν και οι αναρτήσεις στο a4f, περισσότερο η ΜΥΡΤΙΑ, όμως εγώ θυμάμαι, όταν ήρθα νιόπαντρος στη φιλόξενη αυτή γειτονιά, τον πεθερό μου να μου κάνει το πρώτο τραπέζι καλοκαίρι στον ΚΡΗΤΙΚΟ, που τότε βρισκόταν πιο κοντά στο γήπεδο της Πανιωνάρας, πολύ κοντά στον επίσης θρυλικό ΓΙΟΒΑΝΩΦ, που έκλεισε δυστυχώς άδοξα.

Πριν μερικά χρόνια ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ μετακόμισε στην οδό Ραιδεστού, πιο απόκεντρα μεν, όμως και χωρίς ανταγωνιστή σε ακτίνα 500 μέτρων. Έξυπνη κίνηση! Αν θελήσετε να πάτε οικογενειακά Κυριακή μεσημέρι χωρίς κράτηση, μάλλον θα χρειαστεί να περιμένετε. Ευτυχώς που δε θα σας έχει δυσκολέψει ιδιαίτερα το παρκάρισμα, ακριβώς επειδή δεν υπάρχουν εκεί κοντά άλλοι χώροι εστίασης (3,5 στα 10).

Το μαγαζί αποτελείται από έναν εσωτερικό χώρο και ένα στεγασμένο προθάλαμο με τζαμαρία γύρω γύρω, ο οποίος είναι ντεκλαρέ χώρος για καπνιστές, στο μέσα χώρο καπνίζουν μόνο τα κάρβουνα της ψησταριάς. Η επιχείρηση είναι, όπως φαντάζεστε, οικογενειακή, με τον πατέρα αεικίνητο γενικό δερβέναγα, τη μητέρα και την κόρη στο ταμείο, αλλά και το υπόλοιπο προσωπικό χωρίς αλλαγές όλα αυτά τα χρόνια. Ο κύριος σερβιτόρος κάνει δουλειά για τρεις και δε χάνει το χιούμορ του ούτε στιγμή, αλλά και οι κυρίες που τον συνεπικουρούν είναι πάντα με το χαμόγελο, όσο κόσμο κι αν έχει η ταβέρνα. Όλοι οι χώροι αστράφτουν στην καθαριότητα, θα ήταν παράλειψη να μην το τονίσω αυτό.

Κρητική κουζίνα, όπως ίσως θα περίμενε κανείς, ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ δεν έχει. Έχει όμως εξαιρετικά ψητά της ώρας και ωραία, μαμαδίστικα μαγειρευτά. Τα αγαπημένα μου: οι λαχανοντολμάδες (λογικό μέγεθος, τρυφεροί, όχι ένας και σφιχτός σαν γλουμπούνα, τρεις, τέσσερις στη μερίδα), τα γεμιστά κολοκυθάκια (με ελαφριά, ξινούτσικη αυγολεμονομπεσαμέλ, δύο στη μερίδα), οι (κρασάτες) σουπιές με χόρτα και το επίσης κλασικό μακαρονάκι με χταπόδι. Επ’ ουδενί λόγω επιτρέπεται να παραλείψετε τα τυροπιτάκια της ώρας, και εφόσον είστε μεγάλη παρέα το λουκάνικο για την όρεξη. Οι σαλάτες φρεσκότατες, οι πατατούλες αυθεντικές, να τρώνε τα παιδιά και των γονιών να μη δίνουν.

Στον ΚΡΗΤΙΚΟ βέβαια οι περισσότεροι πηγαίνουν για τη σχάρα του. Καλές, χορταστικές μερίδες, χωρίς τις υπερβολές της ΜΥΡΤΙΑΣ, κατά την ταπεινή μου γνώμη με σαφώς καλύτερα, καλοσιτεμένα κρέατα. Δοκιμάστε τη μοσχαρίσια μπριζόλα και θα με θυμηθείτε, αλλά και το μπιφτέκι δεν πάει πίσω. Καλό χύμα κόκκινο, Νεμέας νομίζω, όρκο δεν παίρνω. Ψωμί λευκό φρέσκο, όποια μέρα και ώρα κι αν πας, νερό στην κανάτα, αμφότερα αναπληρώνονται χωρίς να προλάβεις να το ζητήσεις. Στο τέλος κέρασμα λουκουμαδάκια με μέλι και κανέλα. Όλα τέλεια.

Δύο άτομα θα δαπανήσουν λίγο πάνω από 30 ευρώπουλα για ένα πλήρες γεύμα. Πληρωμή με κάρτα στο ταμείο, γιατί, όπως ομολογεί αβίαστα ο σερβιτόρος-Βέγγος, «με την τεχνολογία δεν το ‘χω». Ας είναι, του το συγχωρούμε.

27 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Είχα την τύχη να είμαι ο πρώτος που έβαλε τη ΜΟΜΟ στο χάρτη του a4f πριν από 5 και βάλε χρόνια, ίσα που είχε ανοίξει, και θεωρώ ότι, καθώς την επισκεφθήκαμε έκτοτε αρκετές φορές, ενίοτε μάλιστα καλύπτοντας με τα πόδια την απόσταση από το σπίτι μας στη Νέα Σμύρνη, έχω υποχρέωση, παρά το πλήθος των επαινετικών κριτικών που εξακολουθούν να αναρτώνται σε τακτά χρονικά διαστήματα, να περιγράψω περιληπτικά γιατί η ΜΟΜΟ είναι, όπως γράφουν αρκετοί φίλοι, το καλύτερο που έχει να προσφέρει η Καλλιθέα σε all day κατάσταση.

Η πρόοδος που έχει κάνει η ΜΟΜΟ όλα αυτά τα χρόνια οφείλεται στις συνεχείς βελτιώσεις στο χώρο άλλα κυρίως στο μενού. Μόνο το θέμα της στάθμευσης παραμένει αγκάθι, αλλά εδώ είναι Καλλιθέα, οπότε άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε (σταθερά 7 στα 10).

Ο χώρος, που περιγράφεται τέλεια από το φίλο Vaggg, με το ρουστίκ χειμωνιάτικο μέρος με την ανοικτή κουζίνα και το σκούρο ξύλο να κυριαρχεί παντού και τον υπέροχο αυθεντικό κήπο με το καμαράκι του μπαρ στο βάθος, χωρίς υπερβολή από τους καλύτερους της Αθήνας, με γλυκύτατο φωτισμό, που χωρά ίσως και 120 άτομα σε άνετα τραπέζια με βολικά καθίσματα, κάνει τη ΜΟΜΟ στέκι παντός καιρού, κάτι που λίγα μαγαζιά μπορούν πραγματικά να προσφέρουν. Είναι το μαγαζί της παρέας, λίγο θορυβώδες είναι αλήθεια, όμως με την ποικιλία σε ποτά και φαγητά σε εξαιρετική ποιότητα και πολύ σωστές τιμές ευνοεί την αυθόρμητη επιλογή όποια ώρα της ημέρας κι αν είναι. Κρατήσεις νομίζω ότι δέχονται.

Τώρα μάλιστα που έβαλε και brunch στο μενού του έγινε ακόμα πιο ελκυστικό. Για να είμαι ειλικρινής, μόνο στη ΜΟΜΟ και στο ΖΑΜΡΑΝΟ του Ψυρρή έχω επιτρέψει στον εαυτό μου να παρασυρθεί στην απόλαυση της αμερικανιάς της εποχής, οπότε σ’ αυτό το σημείο η άποψή μου ενέχει σημαντικό ποσοστό αβεβαιότητας.

Ο κατάλογος είναι λίγο στριμωγμένος, νομίζω όμως ότι είναι συνειδητή επιλογή, η ΜΟΜΟ δεν μεγαλοδείχνει και δεν μεγαλοπιάνεται. Λίγα (τρόπος του λέγειν) και καλά. Να εστιάσετε την προσοχή σας στα melt cheese σάντουϊτς (μέχρι 6 ευρώ) και στα ευφάνταστα, όπως φαίνεται από το όνομα που διάλεξαν, haute dogs (επίσης μέχρι 6 ευρώ). Αν πεινάτε περισσότερο και δεν είστε meat lover, η σίγουρη επιλογή, που επίσης δεν απαντάται συχνά στην Αθήνα, είναι τα mac & cheese (μέχρι 8 ευρώ). Αν πάλι χωρίς κρέας δε θεωρείτε ότι έχετε φάει, τότε ένα από τα πολλά και εν μέρει ευρηματικά burger (6 ευρώ ορφανά, 8 με πατατούλες ή σαλάτα coleslaw) είναι σίγουρη επιλογή. Αν ο καιρός είναι κρύος, δεν το συζητώ, θα ξεκινήσετε ή θα αρκεσθείτε με μια σούπα ημέρας.

Το περιβάλλον στη ΜΟΜΟ οδηγεί είτε σε κάποιο κοκτέιλ είτε σε μπυρίτσα. Εκεί λοιπόν, surprise surprise, θα δοκιμάσετε μια από τις καλύτερες ντόπιες μπύρες, την απαστερίωτη βαρελίσια ΑΘΗΝΕΟ, δροσιστική, αρωματική, με γεμάτη γεύση, μου θύμισε μια καινούρια μπύρα της PSCHORR που δοκίμασα πρόσφατα στον ERICH στο Μαρούσι.

Το σέρβις έχει βελτιωθεί πολύ, στο σημείο αυτό θα διαφωνήσω με αρκετούς από τους προλαλήσαντες, έχει όμως σίγουρα να κάνει με την ώρα και τη μέρα. Με το καλωσόρισμα ποτήρια με παγάκια και μπουκάλι με νερό στο τραπέζι. Και για να μη λέτε ότι όλα καλά τα λέω: Στην πληρωμή εφαρμόστηκε η μέθοδος της προφορικής απαγγελίας του ποσού, με πολύ χαμόγελο, αλλά η κάρτα που έβγαλα για να πληρώσω χάλασε το σχέδιο.

Με κόστος γύρω στα 10, το πολύ 15 ευρώ το άτομο, η ΜΟΜΟ εντάσσεται στην κατηγορία των τίμιων μαγαζιών. Σας συνιστώ να της δώσετε μια ευκαιρία, ίσως για κυριακάτικο brunch. Δεν θα το μετανιώσετε, και θα παρκάρετε πολύ πιο εύκολα.
576 λέξεις

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.

14 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
1-9

Όποτε έχω να γράψω κριτική για μαγαζιά-τρύπες σαν το THE SALTY PIG, το μυαλό μου πηγαίνει στον φίλτατο BARON ROUGE, ο οποίος ήταν για χρόνια ο βασιλιάς του κέντρου, δεν υπήρχε περίπτωση να ανοίξει μαγαζάκι οποιουδήποτε γαστρονομικού προσανατολισμού σε ακτίνα δύο χιλιομέτρων από το Σύνταγμα και να μην το παρουσιάσει πάραυτα στο a4f. Ας είναι καλά όπου βρίσκεται, όπως και έτερος Καππαδόκης WORLD, ειδικός στα μαγαζιά με έθνικ κουζίνα.
THE SALTY PIG λοιπόν. Θα το βρείτε ανηφορίζοντας την Ασκληπιού στο δεξί σας χέρι, λίγο μετά τη διασταύρωση με τη Σκουφά. Χωμένο σε μια εσοχή της πολυκατοικίας που το αγκαλιάζει δεν σου γεμίζει ούτε από μακριά ούτε από κοντά το μάτι. Ο μέσα χώρος καταλαμβάνεται όλος από την ψησταριά, την κουζίνα, τα ψυγεία των ποτών και το ταμείο, ενώ στον έξω χώρο, περιμετρικά κλειστό με γυάλινα χωρίσματα, υπάρχουν δύο μεγάλοι ξύλινοι πάγκοι μοναστηριακού τύπου, ένα τραπέζι κι ένας πάγκος στον τοίχο με τα αντίστοιχα καθίσματα, το πολύ λοιπόν χωράνε εδώ 20 άτομα.
Το THE SALTY PIG στηρίχθηκε ευθύς εξαρχής στη διαδικτυακή παρουσία και στο delivery, το οποίο λειτουργεί υποδειγματικά, θα το χαρακτήριζα χωρίς δισταγμό το ταχύτερο της Αθήνας. Καθώς είναι κοντά στη δουλειά μου, το έχω τιμήσει ήδη, μολονότι μετρά μόνο ελάχιστους μήνες ζωής, καμιά 10ριά φορές, δοκιμάζοντας κάθε φορά κάτι διαφορετικό, αφού ο κατάλογός του είναι στο όριο του ανεξάντλητου. Δεν έχω καθίσει ποτέ να φάω επιτόπου, αρκέστηκα σε μια κατασκοπευτική βόλτα. Λίγο προσωπικό, δύο ή τρία άτομα, υποθέτω όμως ότι θα υπάρχουν και αθέατοι συνεργάτες στα ενδότερα. Όπως και να ‘χει, παράπονο από την εξυπηρέτηση δεν θα μπορούσα να έχω.
Το THE SALTY PIG αυτοχαρακτηρίζεται ως το μοναδικό αμερικάνικο Smokehouse BBQ της Αθήνας. Μπορεί να είναι κι έτσι. Πάντως τα υλικά τους είναι καλά και φρέσκα. Ο κατάλογος, όπως είπα, εκτενέστατος, είναι να απορείς πώς καταφέρνουν και βγάζουν τόσα πολλά και διαφορετικά πράγματα ταυτόχρονα. Ουδέποτε μου είπαν ότι αυτό που ήθελα τέλειωσε ή δεν υπάρχει, αντίθετα σαν κανονικά φακελωμένος πελάτης παίρνω μια φορά την εβδομάδα αναλυτική ενημέρωση για τα Specials, καινούρια πιάτα που δοκιμάζονται για λίγες μέρες (για να μπουν ίσως κατόπιν στο σταθερό κατάλογο).
Οι ομάδες των φαγητών που προσφέρονται είναι: Burgers (5), ζεστά και κρύα σάντουϊτς (6 έως 7,50 €), πουτίν (= παραδοσιακό καναδέζικο φαγητό με τηγανιτές πατάτες, σος γκρέιβι και μπόλικο τυρί, 4 έως 6 €), Hot dog και τάκος στα 3,50 €, καπνιστά BBQ (βοδινό και χοιρινό, στα 8 €, διατίθενται και με το κιλό), σχάρα Parilla (= αργεντίνικο γκριλ, όλων των ειδών τα κρέατα με τοπ τη σπαλομπριζόλα στα 15 €), ποικιλίες, πίτες, σαλάτες, συνοδευτικά (= λαχανικά, πατάτες, τσίλι κτλ. ), παγωτά Kayak και γλυκά. Ανάλογα με την παρέα και την όρεξη παραγγέλνεις ό, τι θέλεις. Οι μερίδες είναι οριακά χορταστικές, καμία σύγκριση με τις γιγαντομερίδες που βλέπουμε σε food videos from USA και συνεπώς μάλλον ακριβές.
Τι συστήνω: Ανορθόδοξα όπως συνηθίζω θα πω πρώτη τη σαλάτα κόλσλω, χειροποίητη και νοστιμότατη. Δεύτερη θέση στα χοιρινά spare ribs, κυρίως χάρη στη «σπιτική» σάλτσα με την οποία μαρινάρονται. Τρίτη θέση στο Kentucky hot brown burger, στην ουσία σάντουϊτς, με ωραία σάλτσα μορνέ και τραγανό μπέικον. Άντε και τέταρτη θέση στο ταπεινό απλό πουτίν, καλύτερα να έχετε παρέα να το μοιραστείτε. Στο THE SALTY PIG μπορείτε λοιπόν να καταφύγετε, ευρισκόμενοι στην περιοχή της Ακαδημίας, χωρίς φόβο, αλλά και χωρίς να τοποθετήσετε τον πήχη πολύ ψηλά. Μια αμερικανιά μια στις τόσες δικαιούμεθα όλοι, νομίζω.

05 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ακολουθεί μια συνοψιστική παρουσίαση των θετικών και αρνητικών του LEFKES ON THE SIDE, συγκρίνοντάς τες θέλοντας και μη με το πειραιώτικο CHE, που επισκέφθηκα πρόσφατα.
Ειδικός σε θέματα ζεν και κιτς δεν είμαι, πάντως οι LEFKES … εντυπωσιάζουν οπτικά τόσο απ’ έξω όσο και από μέσα. Όλα τα υλικά και στιλ ανακατεμένα, χωρίς να ενοχλούν. Τρεις σαφώς διακριτοί χώροι: Ο κεντρικός με το κρεοπωλείο, την ανοικτή κουζίνα-ψησταριά και ένα εντυπωσιακό ξύλινο μοναστηριακού τύπου τραπέζι, το οποίο χθες μοιράζονταν τρεις παρέες (η πρόοδος έρχεται, Δυτική Ευρώπη γίναμε! ) προσφέρει θέα, όμως θα μυρίσουν τα ρούχα σας, συνεπώς κανονίστε. Ο μικρός χώρος των μη καπνιστών στα αριστερά φιλοξενεί περιμετρικά το πωλητήριο αποικιακών (σε πολύ υψηλές τιμές), που έχει σαφώς διακοσμητικό και ουχί πρακτικό χαρακτήρα. Δεν μου άρεσε το ανακάτεμα φυσικού και ψεύτικου πράσινου, ένδειξη προχειρότητας. Ο μεγάλος τέλος χώρος μπαίνοντας δεξιά για μια ακόμα φορά επιβεβαιώνει ότι the smokers take it all, είναι πιο άνετος, πιο φωτεινός, πιο αλέγρος. Αν δεν έχετε πρόβλημα, να τον προτιμήσετε, ο εξαερισμός είναι πολύ καλός. Κατά τ’ άλλα υποδειγματική art de la table και ευχάριστα αραιή διάταξη των τραπεζιών. Μια επίσκεψη στις τουαλέτες του πρώτου ορόφου είναι must, προσφέρει πραγματικά πανοραμική άποψη του χώρου καθώς πλένεις τα χέρια σου.

Υποδοχή, σέρβις και ξεπροβόδισμα με μια λέξη υποδειγματικά. Ο ιδιοκτήτης πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, το προσωπικό αλάνθαστο, μπράβο! Η μουσική lounge άριστα επιλεγμένη, πλην όμως πολύ δυνατή για τα γούστα μου, μια και ο ψηλοτάβανος χώρος λειτουργεί πολλαπλασιαστικά.

Η κουζίνα ο παράδεισος των κρεατοφάγων, που αφήνει ωστόσο χώρο και για τη μειονότητα των μη καρνιβόρων. Διαλέγετε και παίρνετε, κυριολεκτικά. Η τετραμελής παρέα μας έβαλε τέσσερα διαφορετικά είδη κρέατος στη μέση (rib eye, striploin, πανσέτα σουβλάκι και μπιφτέκια από προβατίνα [πραγματική αποκάλυψη], όλα κατ’ επιλογή μας ελληνικά και ψημένα medium well) και δυσκολεύτηκε να βραβεύσει το καλύτερο, όλα εξαιρετικά από πάσης απόψεως.

Στην αρχή μια σαλάτα με φράουλες, άριστη επιλογή λόγω εποχής και άριστη εκτέλεση, και μια ποικιλία μανιταριών που μου θύμισαν, από μακριά, για να λέμε την αλήθεια, ένα αντίστοιχο εκπληκτικό πιάτο που δοκιμάσαμε το Πάσχα στο Ζαγόρι, αξιοπρεπής προσπάθεια.

Πολύ νόστιμο, χειροποίητο (;) ψωμί, απίστευτα ήπια τιμολογημένα κρασιά (clever! ), σωστή η ποικιλία των συνοδευτικών (must τα βραχάκια διπλοτηγανισμένης πατάτας), άτυχες επιλογές ως προς τις σάλτσες (η γιαούρτι 7 spices ήταν κάρυ ανακατεμένο με γιαούρτι και καπάκωνε όλα τα κρέατα, αυτή με το γλυκό κρασί ξέφευγε στη γλύκα και ήθελε μέτρο. Προσωπικά την άλλη φορά θα έχω μαζί μου ένα βαζάκι με την αγαπημένη μου μουστάρδα.
Η κανάτα με το νερό ανανεώθηκε αγόγγυστα τουλάχιστον πέντε φορές, όμως για το σέρβις τα είπαμε.

Επιστέγασμα του πολύ καλού δείπνου που απολαύσαμε ήταν τα δύο επιδόρπια που μοιραστήκαμε: πούρο γαλακτομπούρεκου με εξαιρετικά λεπτό και τραγανό φύλλο και λεμονάτη κρέμα, και cheesecake με πραλίνα και φρούτα του δάσους, κυριολεκτικά γλύψαμε το πιάτο.

Αποχωρήσαμε λίαν ευχαριστημένοι και ελαφρύτεροι κατά 120 ευρώ, all inclusive, not bad. Ο λογαριασμός εξαρχής διακριτικά τοποθετημένος σε vintage μεταλλικό κουτάκι, πληρωμή με κάρτα χωρίς πρόβλημα (αυτό πρέπει να πάψω πια να το αναφέρω ως plus, είναι δεδομένο και αυτονόητο).

24 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Η πρώτη κριτική για το CHE δημοσιεύτηκε πριν ένα ακριβώς χρόνο, και μετά τη χθεσινή μου επίσκεψη ομολογώ ότι μου κάνει εντύπωση ότι έκτοτε μόνο τρεις φίλοι από την ομάδα των top 40 (ram, indulge, antonius 665) φαίνεται να έχουν επισκεφθεί το μέρος, γιατί θεωρώ ότι αποκλείεται να έρθεις στο CHE και φεύγοντας να μη σκέπτεσαι ήδη τι και πώς θα γράψεις γι’ αυτό τον από πάσης απόψεως ασυνήθιστο και εντυπωσιακό χώρο.

Θα είμαι συνειδητά σύντομος. Στηριζόμενος στην αίσθηση χιούμορ που έχουν οι παλιοσειρές του a4f θα πω ότι αφήνω για τον piperman την εκτενή αναφορά στο τι σημαίνει CHE, ποιο είναι το ιστορικό του χώρου, ποιοι οι τωρινοί ιδιοκτήτες, ποιος ο σεφ στην κουζίνα και ποιος ο μάγος πίσω από την μπάρα του μπαρ, για την PP_TINA τη γλαφυρή περιγραφή του εκπληκτικά καλλιτεχνημένου και διαρρυθμισμένου χώρου, που δεν αφήνει κανένα παραπονεμένο, το VAGELIS την αναλυτική περιγραφή των διάφορων εδεσμάτων και επιδορπίων (εδώ θα συνδράμει το ΡΟΝΤΙΚΙ λόγω ειδίκευσης) με όλα τα συστατικά τους και τις αποχρώσεις των γεύσεων που αφήνουν στο στόμα, και για την ΕΚΑΤΗ, που θα δουλέψει διπλή βάρδια, την περιγραφή των φαντεζί και σπιρτόζικων κοκτέιλ του ειδικού καταλόγου, τον οποίο δύσκολα μπορεί κανείς να παρακάμψει. Με μια πρόταση: Το CHE δικαιούται με το σύστημα fratello τρία αστέρια, οφείλουν να το επισκεφθούν οι λάτρεις των fun restaurants από όλο το λεκανοπέδιο.

Το παρκάρισμα τις νυκτερινές ώρες είναι εν πολλοίς θέμα τύχης, γενικά όμως δύσκολο (6,5 στα 10). Σαφώς σας συστήνω να προνοήσετε για κράτηση, η δεσποινίς επί της υποδοχής θα σας κατευθύνει με χαμόγελο στο έτοιμο στρωμένο τραπέζι σας. Ξύλο, κεραμικά, διάσπαρτος διακριτικός φωτισμός, φυτά και πρασινάδες, λατινοαμερικάνικες πινελιές και μια γιγαντιαία Frida Kahlo στο δεξιό τοίχο θα σας κρατήσουν αγκαλιασμένους όσο μείνετε στο χώρο. Ο dj έχει το χάρισμα να πιάνει το σφυγμό του κόσμου (γύρω στα 200 άτομα χωρά το μαγαζί), η μουσική έρχεται στη σωστή ποικιλία και στη σωστή ένταση, μεγάλη υπόθεση προκειμένου για μια ένα τόσο μεγάλο υπαίθριο χώρο.

Το προσωπικό, εμφανώς προσεκτικά διαλεγμένο και καλά προπονημένο και συντονισμένο, καταφέρνει να φέρνει μια χαρά βόλτα την εξυπηρέτηση της πολυπληθούς πελατείας. Μου έκανε εντύπωση πόσο γρήγορα έφθασαν στο τραπέζι μας τα κοκτέιλ που παραγγείλαμε αρχικά και ότι πάντα ήταν κάποιος σερβιτόρος κοντά, για να φέρει αθόρυβα νερό, να μαζέψει / αλλάξει πιάτα ή να πάρει μια συμπληρωματική παραγγελία.

Περνώντας στα του φαγητού θέλω να εξηγήσω ότι στο CHE μπορεί κανείς να πάει μόνο για ποτό ή και για φαγητό. Όσοι θέλουν απλά να πιούνε κάτι, δε θα νιώσουν διόλου μειονεκτικά. Άνετες θέσεις δίπλα στο μπαρ, κάτω από τα δέντρα, κοντά στη μουσική, τι το καλύτερο;

Οι πελάτες για φαγητό πάλι παίρνουν θέση σε ωραία, άνετα ξύλινα τραπέζια με εξίσου άνετα καθίσματα. Art de la table αντάξια της συνολικής προσπάθειας, όπως και τα επιτεύγματα της κουζίνας. Αν εξαιρέσουμε την άνευρη τροπική σαλάτα του πρώτου γύρου, μαζί με ένα καρπάτσιο λαβρακιού και κάτι μπουρίτος με γαρίδες, όλα τα κυρίως πιάτα (μαύρος μπακαλιάρος black cod, μαύρος χοίρος secreto iberico, διάφραγμα και picanha black angus, παέγια θαλασσινών) αλλά και τα δύο επιδόρπια που μοιραστήκαμε (τριλογία tres leches και φοντάν σοκολάτας) ήταν εξαιρετικά επιτυχημένα, άψογα παρουσιασμένα και σε πραγματικά χορταστικές μερίδες. Ο πλήρης κατάλογος υπάρχει στο διαδίκτυο, μπορείτε να τον συμβουλευθείτε πριν ξεκινήσετε για Πειραιά.

Οι τιμές ομολογουμένως τσούζουν ελαφρώς, το CHE θα το επιλέξετε ίσως για να γιορτάσετε κάτι ή για να πιείτε ένα ωραίο κοκτέιλ με την παρέα σας. Συνοδεύοντας το δείπνο μας με κοκτέιλ πληρώσαμε στο τέλος (5 άτομα) συνολικά 202 ευρώ, και δεν το μετανιώσαμε καθόλου. Να πάτε!

19 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Θα είμαι σχετικά σύντομος, δεδομένου ότι έχουν προηγηθεί εξαιρετικά αναλυτικές και κατατοπιστικές κριτικές των φίλων ΡΡ_ΤΙΝΑ, ΙΩΓΙΑΝΝΗΣ και ΤΡΩΓΩΝ.

Ας αρχίσουμε ανάποδα: Αξίζει μια επίσκεψη! Μέχρι τώρα ήξερα μόνο ένα αξιοπρεπές ψαρομάγαζο στο κέντρο της Αθήνας, την ΤΡΑΤΑ στην οδό Θεμιστοκλέους. Γράψτε λάθος, υπάρχουν δύο, καθένα με τα υπέρ και τα κατά του. Αναφορικά με το ΑΙΟΛΟΥ 68 τώρα, αυτό που με την πρώτη ματιά, και το εννοώ αυτό κυριολεκτικά, φαίνεται μειονέκτημα, το ότι δηλαδή βρίσκεται στο βάθος μιας σκοτεινής στοάς, χωρίς κάτι να υποδεικνύει την ύπαρξή του, αποδεικνύεται τελικά σημείο θετικό. Έχεις αφήσει πίσω σου την πολύβουη Αιόλου, που ειδικά το βράδυ δεν εκπέμπει και τις καλύτερες μυρουδιές, και κατευθύνεσαι σε ένα ολόφωτο χώρο, με όλη την στενόμακρη πρόσοψή του κλεισμένη με τζαμαρία, και με ένα ειδυλλιακό σχεδόν θα έλεγα κηπάκο απέναντι. Αυτά τα δέκα τραπέζια, όταν ο καιρός επιτρέπει, γίνονται ανάρπαστα. Τον υπόλοιπο περιβάλλοντα χώρο ξεχάστε τον, το εστιατόριο είναι θαρρείς τοποθετημένο στον ακάλυπτο χώρο που αφήνουν τα γύρω μέγαρα σαν τη μύγα μέσ’ στο γάλα.

Μπαίνοντας σε υποδέχεται μια στενόμακρη μπάρα με μια ψαρούκλα να κοσμεί την ποδιά της και φωτισμό που παραπέμπει αμέσως σε νησί. Κρίμα που κατά κάποιο τρόπο πάει χαμένη, δεν είδα κανένα να κάθεται εκεί για το ποτό του. Ο συνδυασμός λευκού, καλαμιών και πέτρας αναλαμβάνει τα υπόλοιπα, δημιουργώντας την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε κάποιο νησί όποιου ελληνικού πελάγους θέλετε – για να σκάσει από τη ζήλεια ο φίλος μας ο Ταγίπ. Πολύ βολικά τραπέζια και καθίσματα, σε μέρη όπου η παραγγελία συνήθως αποτελείται από πολλά πιάτα είναι το λιγότερο σπαστικό να απαιτούνται ακροβατικές ικανότητες για να βολευτούν όλοι και όλα. Γουστόζικα χάρτινα τραπεζομάντιλα με μοτίβο, τι άλλο, ψαράκια, και στο τραπέζι περιμένει ήδη ένα μπλε κουβαδάκι με τα σερβίτσια, χαρτοπετσέτες και φέτες φρέσκο ζυμωτό ψωμί.

Η κράτηση που έκανα για Σάββατο βράδυ αποδείχθηκε τελικά περιττή και ομολογώ ότι με παραξένεψε το ότι η πληρότητα του μαγαζιού σε όλη τη διάρκεια της παραμονής μας με το ζόρι έφθασε το 50%, όταν στα πέριξ δεν υπήρχε άδεια καρέκλα ούτε για δείγμα, όπου βέβαια τα πέριξ φιλοξενούν κυρίως μαγαζιά όπου συχνάζει νεολαία με low budget. Τέλος πάντων, δουλειά του management είναι να βρει τι φταίει.

Σίγουρα δεν φταίει το σέρβις. Από την τηλεφωνική κράτηση στην υποδοχή, τη λήψη της παραγγελίας, το σερβίρισμα, τη φροντίδα για ό, τι έξτρα θελήσαμε, την πληρωμή και το ξεπροβόδισμα, όλα κύλησαν χαλαρά, ευγενικά, αποτελεσματικά και αλάνθαστα.

Το προσωπικό επαρκές, η ιδιοκτησία παρούσα όπως πρέπει, όλα καλά. Στα υπέρ το γεγονός ότι σε όλο τον εσωτερικό χώρο τηρείται η απαγόρευση του καπνίσματος, υπάρχει άλλωστε έξω χώρος όπου οι fumatori μπορούν, αν θέλουν, να παίξουν και δίτερμα.
Ο κατάλογος ένα απλό, καλογραμμένο δισέλιδο χωρίζεται στις εξής κατηγορίες: Ορεκτικά (5 έως 6,5), Σαλάτες (5 έως 10 για τα βραστά λαχανικά [! ]), Αλμυρές καπνιστές μπουκιές (4,5 έως 13 για sashimi τόνου), Μαλάκια (7 έως 13 για τα πιάτα με γαρίδες), Η ψαριά μας (7,5 η αθερίνα, 80 ο αστακός, τοποθετημένα σε βιτρίνα με πάγο, είδα μόνο μια παρέα να την επισκέπτεται), Κάτι για να τσιμπήσουμε (8 έως 36 για την προφανώς για πολλά άτομα παέγια) και Το αντέχεις (surf and turf, 11 έως 45 για το φιλέτο γοργόνα). Λίστα ποτών χωριστή σε άλλο δισέλιδο, λίαν περιεκτική.

Αν με την παράθεση αριθμών δημιούργησα αθέλητα την εντύπωση ότι οι τιμές είναι τσιμπημένες, αυτό δεν είναι σωστό. Κλασσική περίπτωση όπου δίνεις τρεις ντοματούλες με ήσυχη συνείδηση. Η τετραμελής παρέα μας παρήγγειλε έξι πιάτα (δεν καταφέραμε να τα φάμε όλα, οι μερίδες καθ’ όλα ικανοποιητικές σε ποσότητα) και τρία μισόκιλα εξαιρετικού λευκού house wine στη σωστή θερμοκρασία και πλήρωσε λίγο πάνω από 90 ευρώ (λίγο κάτω από 80 ήταν τα φαγητά). Η αρχική πλαστική φιάλη αντικαταστάθηκε στη συνέχεια με κρύο νεράκι σε μπουκάλι.

Η κουζίνα με σκαμπανεβάσματα. Στην πρώτη θέση η τραγανή ceasars με καπνιστό βουτυρόψαρο, θα μπορούσε να φαγωθεί και ως ατομική μερίδα, εξαιρετική. Πάρα πολύ καλή και η μπραντάδα (= μπουκιές μπακαλιάρου με υπέροχη σάλτσα ντομάτας). Απλά δροσερή η καβουροσαλάτα με το καβούρι πάντως να ακούγεται, απλά βαρύς με νοστιμούτσικη σάλτσα ο Σατανάς (= γαρίδες bloody mary + πατάτες τηγανιτές + κίτρινο τυρί = too much) και απλά καυτερό το χταπόδι μπουγιουρντί (μπουγιουρντί = πιάτο που επινοεί ο σεφ από το πουθενά, εφόσον είναι πικάντικο). Απογοητευτική, ίσως επειδή είχαμε πια χορτάσει, η μακαρονάδα με θαλασσινά, σίγουρα πανάκριβή για τα 22,5 ευρώ της. Το επιδόρπιο (χαλβάς νηστίσιμος και χαλβάς αρτύσιμος) βαρετός ως προς την πρώτη, εξαιρετικός και ασυνήθιστος ως προς τη δεύτερη επιλογή (τελικά αποδεικνύεται ότι η αμαρτία είναι γλυκιά).

Όπως είπα και στην αρχή: Μια δοκιμή θα σας πείσει. Χαλαρώστε. μην πάρετε πολλά και μην παραλείψετε τα must order που ανέφερα.

07 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

ΜΟΝΟΠΩΛΕΙΟ άφησα πριν τρία, τέσσερα χρόνια αυτό το συμπαθητικό εστιατόριο στα Κάτω Πετράλωνα, ΒΟΛΤΑ το βρήκα. Είχα παραξενευτεί και στεναχωρηθεί όταν έκλεισε, χάρηκα διαβάζοντας ότι ξανάνοιξε, έστω και με άλλο όνομα, και ομολογώ ότι κανόνισα την επίσκεψή μου στη ΒΟΛΤΑ επίτηδες με κατάλληλη παρέα, ώστε να σχηματίσω όσο γίνεται πιο σφαιρική άποψη. Χαίρομαι που μπορώ με τη σειρά μου, μετά από μια σειρά επαινετικών κριτικών φίλων του a4f (θα περιοριστώ να αναφέρω χρονολογικά από το Γενάρη του 2017 μέχρι σήμερα τους/τις ΤΟΜΙΕ, LITODIAITOS, jim, Vaggg και underwater) να επιβεβαιώσω ότι μια βόλτα στη ΒΟΛΤΑ αξίζει τον κόπο – 100%.

Ο χώρος περίπου όπως τον άφησα: ένα μεγάλο ψηλοτάβανο τετράγωνο με καμιά 12ριά τραπέζια, ευτυχώς όχι στριμωγμένα μεταξύ τους, ξύλινα ντυμένα με λεπτό πλαστικό, κλασσικές ξύλινες ψαθωτές καρέκλες, τοίχοι σε ενδιαφέρουσες αποχρώσεις, από κόκκινο-ροζ σε μπλε κάπως ελεκτρίκ και τέλος γκρι σουρί, μπόλικο ξύλο (στην οροφή και στο πίσω μέρος, για να κρύβει το χώρο της κουζίνας και των – πεντακάθαρων – τουαλετών, διακριτικός vintage φωτισμός. Η διακόσμηση στους τοίχους με ποικιλία όση χρειάζεται για να μην ενοχλεί.
Η εξυπηρέτηση επίσης όπως παλιά: Ο ιδιοκτήτης ευγενέστατος και όσο χρειάζεται ανοικτός προς τους πελάτες, η βοηθός του το ίδιο αποτελεσματική, ανταποκρινόταν ή και προλάβαινε κάθε επιθυμία μας, αυτό ακριβώς που περιμένω από ένα τέτοιου τύπου μαγαζί.

Οφείλω να επαινέσω τη φροντίδα και την πρόνοια, ώστε να μη γεμίσει το τραπέζι με φαγητά, που θα φαγωθούν βιαστικά και εν μέρει σε λάθος θερμοκρασία. Θα αφαιρέσω με πόνο καρδιάς μια ντομάτα λόγω της μη τήρησης του «Απαγορεύεται το καπνίζειν», μολονότι μας ρώτησαν αν θα είχαμε αντίρρηση και μας διαβεβαίωσαν ότι ο εξαερισμός είναι τούρμπο, και όντως ήταν. Είναι θέμα αρχής.

Κατανοώ την πίεση που νιώθει ο καταστηματάρχης έχοντας Σάββατο βράδυ το μαγαζί του γεμάτο μόνο κατά τα 2/3, όμως πιστεύω ότι οι νόμοι γίνονται για να τηρούνται. Δεν είναι άλλωστε δύσκολο να βγεις και να κάνεις έξω από τη τζαμαρία της πρόσοψης αυτό που δεν μπορείς να αφήσεις.

Δύο φυσικά μειονεκτήματα παραμένουν. Το πρώτο παίρνει διόρθωση: Η ΒΟΛΤΑ δεν είναι γωνιακή, είναι κάπως στριμωγμένη σε ένα στενό δρόμο, για να τη δεις πρέπει να βρεθείς κυριολεκτικά φάτσα μπροστά της. Μια σειρά από γλόμπους, σαν αυτούς που υπάρχουν στο εσωτερικό, και μια πιο φαντεζί ταμπέλα σίγουρα θα δρούσαν θετικά. Το δεύτερο πρόβλημα δεν παίρνει δυστυχώς γιατριά και αφορά το παρκάρισμα (7,5 στα 10). Η περιοχή είναι ελαφρά δαιδαλώδης και η ΒΟΛΤΑ απέχει αρκετά από τον πιο κοντινό σταθμό τόσο του μετρό όσο και του ηλεκτρικού. Καλά ξεμπερδέματα!

Ας περάσουμε πάλι στα θετικά. Η κουζίνα στη ΒΟΛΤΑ τα σπάει, όλα όσα δοκιμάσαμε ήταν άψογα. Στην αρχή ήρθαν φέτες (λίγες! ) από ένα ιδιότροπα γλυκό ελιόψωμο μαζί με ένα απλό ντιπ γιαουρτιού με μια υποψία κόκκινης σος και μαυροκούκι, ένα από τα καλύτερα ξεκινήματα που μπορώ να θυμηθώ σε εστιατόριο. Στη συνέχεια το ψωμί ήταν απλά ζυμωτό, νοστιμότατο αλλά όχι το πιο κατάλληλο για βούτες. Ξεκινήσαμε με μια πολίτικη σαλάτα με τριμμένο κουνουπίδι (πρωτότυπη ιδέα, η σαλάτα όσο έπρεπε ξινούτσικη, αν σας αρέσει το κουνουπίδι να τη δοκιμάσετε), τυρομπαλάκια με βότανα και (λιγοστή! ) γλυκιά μαρμελάδα δε θυμάμαι ποιου φρούτου, η οποία ταίριαζε μια χαρά, και χορτόπιτα ημέρας, επιτέλους μια πίτα φρέσκια και τραγανή, με πλούσια γέμιση, κατευθείαν από το ταψί στο πιάτο δίχως την παρεμβολή φούρνου μικροκυμάτων, την εντάσσω στα must order.
Τα δύο απόλυτα highlight ήταν στο μέσο του δείπνου: Ένας καγιανάς με απάκι και τυρί κυριολεκτικά ονειρεμένος, με τέλεια σάλτσα ντομάτας, σωστά τηγανισμένα αυγά και εξαιρετικής ποιότητας λεπτοκομμένο απάκι. Το δεύτερο αστέρι ένα πιάτο που δεν το περιμένεις ίσως, θα το ονομάσω «ορφανό» (δηλαδή χωρίς κρέας) φρικασέ μανιταριών. Οι αμανίτες κομμένοι στο σωστό μέγεθος και μαγειρεμένοι με φρέσκο κρεμμυδάκι, πράσο και μπόλικο άνιθο (εδώ μέχρι και η Tzia θα παραδεχτεί τη διαβολική γεύση του, όταν είναι βέβαια φρέσκος) και ωραία λευκή, λεμονάτη σάλτσα, κυριολεκτικά μαμαδίστικη γκουρμεδιά.

Ο επίλογος κινήθηκε στον αστερισμό του κιμά. Από τα πιάτα ημέρας πήραμε τους κεφτέδες με ρύζι και (ευτυχώς μπόλικη) σκούρα κόκκινη και γλυκιά, λόγω της προσθήκης σύκου, σάλτσα, από το σταθερό κατάλογο, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω είναι εξαιρετικά καλογραμμένος και με πολλές ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες προτάσεις, τα σμυρνέϊκα δακτυλάκια, δηλαδή μικρά σουτζουκάκια, καλοψημένα, πάνω σε (όχι τόσο τραγανά όσο θα έπρεπε) τρίγωνα της γνωστής πίτας ψητοπωλείων. Το χύμα μοσχοφίλερο εξαιρετικό, ωραία σερβιρισμένο σε γυάλινο μπουκάλι όσο δροσερό χρειάζεται, τρία άτομα κατεβάσαμε τέσσερα μισόκιλα. Νερό δροσερό επίσης σε γυάλινο μπουκάλι, ανανεώθηκε πολλάκις πριν προλάβουμε να το ζητήσουμε.

Πολύ καλά και τα δύο γλυκά που δοκιμάσαμε, απλά και αποτελεσματικά: παγωτό καϊμάκι με μαστίχα (ομολογώ ότι δεν την άκουσα) και βύσσινο on the top, και «σαν» τσιζκέικ με πραλίνα, μια πεντανόστιμη ελαφρά συμπαγής γκανάς πάνω σε τρίμα μπισκότου, τέλειο κλείσιμο ενός δείπνου που μας ευχαρίστησε και δεν μας φούσκωσε. Ο λογαριασμός 60 ευρώ για τα φαγητά και 25 για τα ποτά (τέσσερα άτομα) οδηγεί το vfm δίκαια στις τέσσερις ντοματούλες. Θέλω ειλικρινά να σας προτρέψω να κάνετε μια επίσκεψη στη ΒΟΛΤΑ, είναι από τα διαμαντάκια που πρέπει να υποστηριχθούν και να υπάρχουν σε μια δύσκολη πιάτσα.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.

28 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ας ξεκινήσουμε με δύο τελικά συμπεράσματα: 1) Δεν σας συνιστώ ντε και καλά επίσκεψη στο ΔΑΦΝΟΦΥΛΛΟ, κι αυτό όχι λόγω κακών επιδόσεων της κουζίνας, αλλά για διάφορους άλλους λόγους, που θα αναφέρω στη συνέχεια. 2) Να είστε επιφυλακτικοί απέναντι σε μεγάλες εκπτώσεις και παραπλήσιες προσφορές. Είναι η πρώτη φορά που έπεσα σε τέτοια παγίδα, αφού ουδέποτε έχω αγοράσει εκπτωτικά κουπόνια. Το δόκανο είχε στηθεί στην κράτηση μέσω e-table: 40% έκπτωση Κυριακή μεσημέρι στις 2, την ώρα της καθιερωμένης βδομαδιάτικης ψαροφαγίας μού φάνηκε παράξενο, όμως για να δούμε, σκέφθηκα, τι έχουμε να χάσουμε.
Σίγουρα δεν θα χάσετε ώρα βολοδέρνοντας να βρείτε θέση για παρκάρισμα. Μολονότι η περιοχή βρίθει χώρων εστίασης, με λίγη υπομονή και καλή διάθεση για ένα πεντάλεπτο περπάτημα κάπου θα βρείτε να παρκάρετε το αυτοκινητάκι σας (4 στα 10).
Ο κύριος επί της υποδοχής (με τρύπιο τζιν στα γόνατα και αθλητικά παπούτσια) μας άφησε να διαλέξουμε (δύο άτομα) ανάμεσα σε δύο τραπέζια. Όταν αντιληφθήκαμε ότι ο χώρος ήταν γεμάτος καπνιστές και ζητήσαμε να μετακινηθούμε σε μη επιβαρυμένο περιβάλλον, η απάντηση ήταν ότι στον έξω χώρο κάθονται οι καπνιστές. Έλα όμως που ο μέσα χώρος ήταν μεν στρωμένος κανονικά αλλά δεν λειτουργούσε (ο εστί μεθερμηνευόμενον εξοικονόμηση δύο τουλάχιστον σερβιτόρων), ενώ ο έξω χώρος ήταν κλεισμένος γύρω γύρω με τζαμαρία και παράθυρα που δεν άνοιγαν (οπότε δεν χρειάζεται να είναι αναμμένα όλα τα μανιτάρια που είναι διάσπαρτα στο χώρο). Κρίμα, γιατί το ΔΑΦΝΟΦΥΛΛΟ έχει γενικά συμπαθητική εμφάνιση, ειδικά απ’ έξω. Όσκαρ καθαριότητας δεν παίρνει, αλλά στέκει αξιοπρεπώς. Να επισημάνω όμως ότι περιμένοντας να πληρώσω χάζεψα τη βιτρίνα με τα ψάρια: ένα δισκάκι με καμιά 15ριά κουτσομουρίτσες (πιο υποκοριστικό πεθαίνεις) και ένα δίσκο με τρία μεριδιάρικα ψάρια, όλα σε κοινή θέα εκτός ψυγείου και χωρίς ίχνος πάγου!
Πριν συνεχίσω οφείλω να πω δυο λόγια για το κάπνισμα σε τέτοιους χώρους. Μου έκανε φοβερή εντύπωση που σε μια αίθουσα γεμάτη οικογένειες με παιδιά μόνο το 10% (και πολύ λέω) των καπνιζόντων έκαναν την ανάγκη φιλοτιμία και έβγαιναν έξω να καπνίσουν. Σε τραπέζι με τρία μικρά παιδιά μέτρησα τέσσερις καπνιστές! Και το παράξενο είναι ότι ουδείς (ημών δυστυχώς συμπεριλαμβανομένων) διαμαρτυρήθηκε. Με τέτοια μυαλά άντε να κάνεις χωριό. Η ατμόσφαιρα δυστυχώς δεν μπορεί να πάρει πάνω από δύο ντομάτες.
Το σέρβις ανοργάνωτο. Πρόσωπα τριγύριζαν αρκετά στο χώρο, δεν μπορούσες όμως να καταλάβεις ποιος είναι ποιος και τι καθήκοντα έχει. Στην αρχή μαζί με τον κατάλογο ήρθε, χωρίς να ερωτηθούμε, παρέα με το εμφιαλωμένο νερό, πανεράκι με ψωμί συν κάποιο συμπαθητικό ντιπ, σερβιτόρος όμως για την παραγγελία ενεφανίσθη μετά παρέλευση του ακαδημαϊκού τέταρτου της ώρας. Η ίδια ιστορία επανελήφθη, όταν θελήσαμε να πληρώσουμε. Να επισημάνω εδώ ότι δεν υπήρξε το σύνηθες μικρό κέρασμα που αποτελεί τρόπον τινά παράδοση σε χώρους ψαροφαγίας. Ο λογαριασμός έφθασε μετά από 20λεπτο, για την πληρωμή στο ναζιάρικο POS στο ταμείο του καταστήματος (Ασύρματο; Αυτό με τον Τοτό το ξέρετε;) χρειάστηκα άλλα 5 λεπτάκια.
Η κουζίνα είπα ότι δεν μας απογοήτευσε. Μετά τις πρώτες εντυπώσεις μπορώ μάλιστα να πω ότι περιμέναμε τα χειρότερα, όμως διαψευστήκαμε πανηγυρικά. Το καλύτερο πιάτο ήταν ο μπακαλιάρος με σκορδαλιά. Αφράτος, κομμένος σε στενόμακρα κομμάτια, αλευρωμένος όσο χρειαζόταν και τηγανισμένος σε καλούτσικο ηλιέλαιο, ταίριαξε απόλυτα με την καλοδουλεμένη και όχι super light, όπως δυστυχώς συνηθίζεται πια, αλοιφή σκόρδου, ένα πραγματικά καλό πιάτο. Το ίδιο νόστιμο και το κριθαρότο με γαρίδες (έξι κεφάλια και τέσσερα σώματα, κομμάτια να γίνει) που ήταν ολόσωστα χυλωμένο και με κριτσανιστή κρούστα. Η σαλάτα με σπανάκι, μανιτάρια και γκοργκοντσόλα με dressing balsamico αποδείχτηκε καλή επιλογή, αντίθετα το ξυδάτο χταπόδι, κομμένο σε λεπτές φλούδες, δεν είχε καμία απολύτως γεύση και ήταν μια πραγματικά μινιόν μερίδα.
Ήπιαμε ένα τσίπουρο Μπαμπατζίμ χωρίς γλυκάνισο και κληθήκαμε να πληρώσουμε, μετά την έκπτωση του 40%, κάτι παραπάνω από 30 ευρώ. Κάνοντας την αναγωγή καταλήγω στο ότι το ΔΑΦΝΟΦΥΛΛΟ δεν είναι ακριβώς αυτό που θα χαρακτήριζα φθηνό μαγαζάκι, συνυπολογίζοντας δε όλους τους αρνητικούς παράγοντες που προανέφερα, σας προτρέπω να ξαναδιαβάσετε την πρώτη παράγραφο αυτής της κριτικής.

21 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Ίσως είναι ασυνήθιστο να γράφεις κριτική για το παιδί, πριν γνωρίσεις το γονιό του, θέλαμε όμως ένα ήσυχο μέρος για κυριακάτικη κουβέντα με φίλους, οπότε προτιμήσαμε την ΑΤΡΑΞΙΟΝ αντί για το ΔΥΟΣΜΟ, μολονότι ο τελευταίος φιγουράρει στις πρώτες θέσεις της κατάταξης. Δεν μπορώ να πω ότι το μετανιώσαμε, επιφυλάσσομαι πάντως να κάνω τη σύγκριση σε πρώτη ευκαιρία.

Η ΑΤΡΑΞΙΟΝ λοιπόν βρίσκεται σε μια ήσυχη άκρη της Δραπετσώνας, πάνω από το λιμάνι. Αν δεν ξέρετε την περιοχή, βάλτε καλύτερα μπρος την πλοήγηση, θα σας βγάλει ακριβώς εκεί που πρέπει να παρκάρετε (2,5 στα 10, μια και η περιοχή έχει μάλλον χαμηλή δόμηση). Η πρώτη εντύπωση θετική: Απεριόριστη θέα στην είσοδο του λιμανιού και απέναντι στην ακτή Μιαούλη. Με καλό καιρό φροντίστε, εφόσον δεν είστε μεγάλη παρέα, να καβατζώσετε ένα από τα τραπέζια της βεράντας ή, όπως εμείς, δίπλα στα μεγάλα παράθυρα του εσωτερικού χώρου. Τα τραπέζια είναι ευτυχώς μεγαλούτσικα και όχι στριμωγμένα, τα καθίσματα αναπαυτικά, ο χώρος μέσα και έξω πολύ καθαρός, αν και ακόμα σε φάση διαμόρφωσης, έχω την εντύπωση. Στην άλλη πλευρά του δρόμου βρίσκονται κουζίνα και τουαλέτες (επαρκώς καθαρές, απλά με ελαφρώς ολισθηρό δάπεδο).

Από την εξυπηρέτηση δεν είχαμε κανένα παράπονο. Όταν φθάσαμε κατά τη μία και μισή, είχε πολύ λίγους πελάτες, όταν σηκωθήκαμε όμως να φύγουμε τρεις ώρες αργότερα ήταν σχεδόν όλα τα τραπέζια κατειλημμένα, χωρίς να χαθεί η μπάλα.

Είναι σαφές ότι η ΑΤΡΑΞΙΟΝ έχει κάνει γκελ στον κόσμο, όχι μόνο λόγω προνομιακής θέσης, αλλά και λόγω αρκετά καλής κουζίνας και πολύ καλών τιμών. Με το που πήραμε θέση, ήρθε στο τραπέζι, μαζί με τους καταλόγους, κρύο νεράκι σε μπουκάλι γυάλινο (και ανανεώθηκε χωρίς να χρειαστεί να το ζητήσουμε), μας ρώτησαν αν θέλουμε ψωμί (πείτε ναι, είναι ολόφρεσκο σουσαμένιο! ), σε πέντε λεπτά είχαν πάρει παραγγελία, και τα εννέα συνολικά πιάτα που παραγγείλαμε προσγειώθηκαν με ρέγουλα στο τραπέζι μας, πρώτα τα κρύα, κατόπιν τα ζεστά, όπως τα ετοίμαζε η κουζίνα.

Εκτίμησα ιδιαίτερα την αυστηρή τήρηση της απαγόρευσης του καπνίσματος, δυστυχώς ακόμα όχι αυτονόητο σε χώρους που δηλώνουν «μεζετζίδικο», όπως η ΑΤΡΑΞΙΟΝ.
Ο κατάλογος σπαρτιάτικος, με την καλή έννοια του όρου, χωρισμένος σε αλοιφές, κρύους και ζεστούς μεζέδες, σαλάτες, κρεατικά και ψαρικά. Με την ίδια λογική και ο κατάλογος των ποτών. Προτιμήσαμε το χύμα ροζέ, δεν μας απογοήτευσε. Οι μερίδες απόλυτα ικανοποιητικές για το είδος του μαγαζιού.

Από τα φαγητά το μόνο που δεν θα ξανάπαιρνα είναι τα καραμανλίδικα πιτάκια, είχαν αδύνατη γέμιση και μάλλον άργησαν να μας τα φέρουν, οπότε μόνο τραγανά δεν ήταν. Το ίδιο συνέβη και με το βουνό πατάτες, τηγανισμένες με τη φλούδα τους, κρίμα γιατί ήταν πραγματικά νόστιμες. Πολύ καλός αντιθέτως ο καγιανάς με καβουρμά (τα υλικά έρχονται ήδη ανακατεμένα, αλλά αυτό δεν ενοχλεί), ακόμα καλύτερο (ίσως το καλύτερο όλων) το σαγανάκι με πιπερόμελο, που πρέπει όμως να φαγωθεί γρήγορα. Η τυροκαπνιστή δεν θα πάρει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, καθ’ ότι νόστιμη, αλλά χωρίς υπόνοια καπνίσματος.

Η μουτεμπέλ χλωμή και άνευρη, κάτω από τη βάση. Καλή από πάσης απόψεως η σαλάτα ατραξιόν, φρεσκοκομμένη και με ποικιλία υλικών, συνόδευσε μια χαρά τα κρεατικά μας, που ήταν σουβλάκι πανσέτα, σωστός αφρός, σωστά ψημένο, και γουρνοπούλα που ήταν απλό χοιρινό και απείχε έτη φωτός από τη γνωστή μεσσηνιακή σπεσιαλιτέ.

Σαφώς δεν μας ικανοποίησαν όλα όσα δοκιμάσαμε, όμως σε ένα μαγαζί σαν την ΑΤΡΑΞΙΟΝ που προσφέρεται για κάθε είδους και μεγέθους παρέα πας κυρίως για κρασάκι ή τσιπουράκι συνοδεία κάποιων μεζέδων. Πριν σας γλυκάνει η γλυκιά σοκολατομπουκιά του αποχαιρετισμού, θα σας γλυκάνει άλλωστε ο λογαριασμός. Τέσσερα άτομα φάγαμε και ήπιαμε με λίγο πάνω από 50 ευρώ. Συνολική αποτίμηση: Μια χαρά, η ΑΤΡΑΞΙΟΝ ταιριάζει γάντι στη Δραπετσώνα, εφόσον μένετε στις νότιες γειτονιές δεν έχετε λόγο να την παρακάμψετε.