Loader

fratello

Κριτικές: 519
Μέλος από: Ιούλ 2008

Εμφάνιση:

14 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
1-9

Όποτε έχω να γράψω κριτική για μαγαζιά-τρύπες σαν το THE SALTY PIG, το μυαλό μου πηγαίνει στον φίλτατο BARON ROUGE, ο οποίος ήταν για χρόνια ο βασιλιάς του κέντρου, δεν υπήρχε περίπτωση να ανοίξει μαγαζάκι οποιουδήποτε γαστρονομικού προσανατολισμού σε ακτίνα δύο χιλιομέτρων από το Σύνταγμα και να μην το παρουσιάσει πάραυτα στο a4f. Ας είναι καλά όπου βρίσκεται, όπως και έτερος Καππαδόκης WORLD, ειδικός στα μαγαζιά με έθνικ κουζίνα.
THE SALTY PIG λοιπόν. Θα το βρείτε ανηφορίζοντας την Ασκληπιού στο δεξί σας χέρι, λίγο μετά τη διασταύρωση με τη Σκουφά. Χωμένο σε μια εσοχή της πολυκατοικίας που το αγκαλιάζει δεν σου γεμίζει ούτε από μακριά ούτε από κοντά το μάτι. Ο μέσα χώρος καταλαμβάνεται όλος από την ψησταριά, την κουζίνα, τα ψυγεία των ποτών και το ταμείο, ενώ στον έξω χώρο, περιμετρικά κλειστό με γυάλινα χωρίσματα, υπάρχουν δύο μεγάλοι ξύλινοι πάγκοι μοναστηριακού τύπου, ένα τραπέζι κι ένας πάγκος στον τοίχο με τα αντίστοιχα καθίσματα, το πολύ λοιπόν χωράνε εδώ 20 άτομα.
Το THE SALTY PIG στηρίχθηκε ευθύς εξαρχής στη διαδικτυακή παρουσία και στο delivery, το οποίο λειτουργεί υποδειγματικά, θα το χαρακτήριζα χωρίς δισταγμό το ταχύτερο της Αθήνας. Καθώς είναι κοντά στη δουλειά μου, το έχω τιμήσει ήδη, μολονότι μετρά μόνο ελάχιστους μήνες ζωής, καμιά 10ριά φορές, δοκιμάζοντας κάθε φορά κάτι διαφορετικό, αφού ο κατάλογός του είναι στο όριο του ανεξάντλητου. Δεν έχω καθίσει ποτέ να φάω επιτόπου, αρκέστηκα σε μια κατασκοπευτική βόλτα. Λίγο προσωπικό, δύο ή τρία άτομα, υποθέτω όμως ότι θα υπάρχουν και αθέατοι συνεργάτες στα ενδότερα. Όπως και να ‘χει, παράπονο από την εξυπηρέτηση δεν θα μπορούσα να έχω.
Το THE SALTY PIG αυτοχαρακτηρίζεται ως το μοναδικό αμερικάνικο Smokehouse BBQ της Αθήνας. Μπορεί να είναι κι έτσι. Πάντως τα υλικά τους είναι καλά και φρέσκα. Ο κατάλογος, όπως είπα, εκτενέστατος, είναι να απορείς πώς καταφέρνουν και βγάζουν τόσα πολλά και διαφορετικά πράγματα ταυτόχρονα. Ουδέποτε μου είπαν ότι αυτό που ήθελα τέλειωσε ή δεν υπάρχει, αντίθετα σαν κανονικά φακελωμένος πελάτης παίρνω μια φορά την εβδομάδα αναλυτική ενημέρωση για τα Specials, καινούρια πιάτα που δοκιμάζονται για λίγες μέρες (για να μπουν ίσως κατόπιν στο σταθερό κατάλογο).
Οι ομάδες των φαγητών που προσφέρονται είναι: Burgers (5), ζεστά και κρύα σάντουϊτς (6 έως 7,50 €), πουτίν (= παραδοσιακό καναδέζικο φαγητό με τηγανιτές πατάτες, σος γκρέιβι και μπόλικο τυρί, 4 έως 6 €), Hot dog και τάκος στα 3,50 €, καπνιστά BBQ (βοδινό και χοιρινό, στα 8 €, διατίθενται και με το κιλό), σχάρα Parilla (= αργεντίνικο γκριλ, όλων των ειδών τα κρέατα με τοπ τη σπαλομπριζόλα στα 15 €), ποικιλίες, πίτες, σαλάτες, συνοδευτικά (= λαχανικά, πατάτες, τσίλι κτλ. ), παγωτά Kayak και γλυκά. Ανάλογα με την παρέα και την όρεξη παραγγέλνεις ό, τι θέλεις. Οι μερίδες είναι οριακά χορταστικές, καμία σύγκριση με τις γιγαντομερίδες που βλέπουμε σε food videos from USA και συνεπώς μάλλον ακριβές.
Τι συστήνω: Ανορθόδοξα όπως συνηθίζω θα πω πρώτη τη σαλάτα κόλσλω, χειροποίητη και νοστιμότατη. Δεύτερη θέση στα χοιρινά spare ribs, κυρίως χάρη στη «σπιτική» σάλτσα με την οποία μαρινάρονται. Τρίτη θέση στο Kentucky hot brown burger, στην ουσία σάντουϊτς, με ωραία σάλτσα μορνέ και τραγανό μπέικον. Άντε και τέταρτη θέση στο ταπεινό απλό πουτίν, καλύτερα να έχετε παρέα να το μοιραστείτε. Στο THE SALTY PIG μπορείτε λοιπόν να καταφύγετε, ευρισκόμενοι στην περιοχή της Ακαδημίας, χωρίς φόβο, αλλά και χωρίς να τοποθετήσετε τον πήχη πολύ ψηλά. Μια αμερικανιά μια στις τόσες δικαιούμεθα όλοι, νομίζω.

05 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ακολουθεί μια συνοψιστική παρουσίαση των θετικών και αρνητικών του LEFKES ON THE SIDE, συγκρίνοντάς τες θέλοντας και μη με το πειραιώτικο CHE, που επισκέφθηκα πρόσφατα.
Ειδικός σε θέματα ζεν και κιτς δεν είμαι, πάντως οι LEFKES … εντυπωσιάζουν οπτικά τόσο απ’ έξω όσο και από μέσα. Όλα τα υλικά και στιλ ανακατεμένα, χωρίς να ενοχλούν. Τρεις σαφώς διακριτοί χώροι: Ο κεντρικός με το κρεοπωλείο, την ανοικτή κουζίνα-ψησταριά και ένα εντυπωσιακό ξύλινο μοναστηριακού τύπου τραπέζι, το οποίο χθες μοιράζονταν τρεις παρέες (η πρόοδος έρχεται, Δυτική Ευρώπη γίναμε! ) προσφέρει θέα, όμως θα μυρίσουν τα ρούχα σας, συνεπώς κανονίστε. Ο μικρός χώρος των μη καπνιστών στα αριστερά φιλοξενεί περιμετρικά το πωλητήριο αποικιακών (σε πολύ υψηλές τιμές), που έχει σαφώς διακοσμητικό και ουχί πρακτικό χαρακτήρα. Δεν μου άρεσε το ανακάτεμα φυσικού και ψεύτικου πράσινου, ένδειξη προχειρότητας. Ο μεγάλος τέλος χώρος μπαίνοντας δεξιά για μια ακόμα φορά επιβεβαιώνει ότι the smokers take it all, είναι πιο άνετος, πιο φωτεινός, πιο αλέγρος. Αν δεν έχετε πρόβλημα, να τον προτιμήσετε, ο εξαερισμός είναι πολύ καλός. Κατά τ’ άλλα υποδειγματική art de la table και ευχάριστα αραιή διάταξη των τραπεζιών. Μια επίσκεψη στις τουαλέτες του πρώτου ορόφου είναι must, προσφέρει πραγματικά πανοραμική άποψη του χώρου καθώς πλένεις τα χέρια σου.

Υποδοχή, σέρβις και ξεπροβόδισμα με μια λέξη υποδειγματικά. Ο ιδιοκτήτης πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, το προσωπικό αλάνθαστο, μπράβο! Η μουσική lounge άριστα επιλεγμένη, πλην όμως πολύ δυνατή για τα γούστα μου, μια και ο ψηλοτάβανος χώρος λειτουργεί πολλαπλασιαστικά.

Η κουζίνα ο παράδεισος των κρεατοφάγων, που αφήνει ωστόσο χώρο και για τη μειονότητα των μη καρνιβόρων. Διαλέγετε και παίρνετε, κυριολεκτικά. Η τετραμελής παρέα μας έβαλε τέσσερα διαφορετικά είδη κρέατος στη μέση (rib eye, striploin, πανσέτα σουβλάκι και μπιφτέκια από προβατίνα [πραγματική αποκάλυψη], όλα κατ’ επιλογή μας ελληνικά και ψημένα medium well) και δυσκολεύτηκε να βραβεύσει το καλύτερο, όλα εξαιρετικά από πάσης απόψεως.

Στην αρχή μια σαλάτα με φράουλες, άριστη επιλογή λόγω εποχής και άριστη εκτέλεση, και μια ποικιλία μανιταριών που μου θύμισαν, από μακριά, για να λέμε την αλήθεια, ένα αντίστοιχο εκπληκτικό πιάτο που δοκιμάσαμε το Πάσχα στο Ζαγόρι, αξιοπρεπής προσπάθεια.

Πολύ νόστιμο, χειροποίητο (;) ψωμί, απίστευτα ήπια τιμολογημένα κρασιά (clever! ), σωστή η ποικιλία των συνοδευτικών (must τα βραχάκια διπλοτηγανισμένης πατάτας), άτυχες επιλογές ως προς τις σάλτσες (η γιαούρτι 7 spices ήταν κάρυ ανακατεμένο με γιαούρτι και καπάκωνε όλα τα κρέατα, αυτή με το γλυκό κρασί ξέφευγε στη γλύκα και ήθελε μέτρο. Προσωπικά την άλλη φορά θα έχω μαζί μου ένα βαζάκι με την αγαπημένη μου μουστάρδα.
Η κανάτα με το νερό ανανεώθηκε αγόγγυστα τουλάχιστον πέντε φορές, όμως για το σέρβις τα είπαμε.

Επιστέγασμα του πολύ καλού δείπνου που απολαύσαμε ήταν τα δύο επιδόρπια που μοιραστήκαμε: πούρο γαλακτομπούρεκου με εξαιρετικά λεπτό και τραγανό φύλλο και λεμονάτη κρέμα, και cheesecake με πραλίνα και φρούτα του δάσους, κυριολεκτικά γλύψαμε το πιάτο.

Αποχωρήσαμε λίαν ευχαριστημένοι και ελαφρύτεροι κατά 120 ευρώ, all inclusive, not bad. Ο λογαριασμός εξαρχής διακριτικά τοποθετημένος σε vintage μεταλλικό κουτάκι, πληρωμή με κάρτα χωρίς πρόβλημα (αυτό πρέπει να πάψω πια να το αναφέρω ως plus, είναι δεδομένο και αυτονόητο).

24 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Η πρώτη κριτική για το CHE δημοσιεύτηκε πριν ένα ακριβώς χρόνο, και μετά τη χθεσινή μου επίσκεψη ομολογώ ότι μου κάνει εντύπωση ότι έκτοτε μόνο τρεις φίλοι από την ομάδα των top 40 (ram, indulge, antonius 665) φαίνεται να έχουν επισκεφθεί το μέρος, γιατί θεωρώ ότι αποκλείεται να έρθεις στο CHE και φεύγοντας να μη σκέπτεσαι ήδη τι και πώς θα γράψεις γι’ αυτό τον από πάσης απόψεως ασυνήθιστο και εντυπωσιακό χώρο.

Θα είμαι συνειδητά σύντομος. Στηριζόμενος στην αίσθηση χιούμορ που έχουν οι παλιοσειρές του a4f θα πω ότι αφήνω για τον piperman την εκτενή αναφορά στο τι σημαίνει CHE, ποιο είναι το ιστορικό του χώρου, ποιοι οι τωρινοί ιδιοκτήτες, ποιος ο σεφ στην κουζίνα και ποιος ο μάγος πίσω από την μπάρα του μπαρ, για την PP_TINA τη γλαφυρή περιγραφή του εκπληκτικά καλλιτεχνημένου και διαρρυθμισμένου χώρου, που δεν αφήνει κανένα παραπονεμένο, το VAGELIS την αναλυτική περιγραφή των διάφορων εδεσμάτων και επιδορπίων (εδώ θα συνδράμει το ΡΟΝΤΙΚΙ λόγω ειδίκευσης) με όλα τα συστατικά τους και τις αποχρώσεις των γεύσεων που αφήνουν στο στόμα, και για την ΕΚΑΤΗ, που θα δουλέψει διπλή βάρδια, την περιγραφή των φαντεζί και σπιρτόζικων κοκτέιλ του ειδικού καταλόγου, τον οποίο δύσκολα μπορεί κανείς να παρακάμψει. Με μια πρόταση: Το CHE δικαιούται με το σύστημα fratello τρία αστέρια, οφείλουν να το επισκεφθούν οι λάτρεις των fun restaurants από όλο το λεκανοπέδιο.

Το παρκάρισμα τις νυκτερινές ώρες είναι εν πολλοίς θέμα τύχης, γενικά όμως δύσκολο (6,5 στα 10). Σαφώς σας συστήνω να προνοήσετε για κράτηση, η δεσποινίς επί της υποδοχής θα σας κατευθύνει με χαμόγελο στο έτοιμο στρωμένο τραπέζι σας. Ξύλο, κεραμικά, διάσπαρτος διακριτικός φωτισμός, φυτά και πρασινάδες, λατινοαμερικάνικες πινελιές και μια γιγαντιαία Frida Kahlo στο δεξιό τοίχο θα σας κρατήσουν αγκαλιασμένους όσο μείνετε στο χώρο. Ο dj έχει το χάρισμα να πιάνει το σφυγμό του κόσμου (γύρω στα 200 άτομα χωρά το μαγαζί), η μουσική έρχεται στη σωστή ποικιλία και στη σωστή ένταση, μεγάλη υπόθεση προκειμένου για μια ένα τόσο μεγάλο υπαίθριο χώρο.

Το προσωπικό, εμφανώς προσεκτικά διαλεγμένο και καλά προπονημένο και συντονισμένο, καταφέρνει να φέρνει μια χαρά βόλτα την εξυπηρέτηση της πολυπληθούς πελατείας. Μου έκανε εντύπωση πόσο γρήγορα έφθασαν στο τραπέζι μας τα κοκτέιλ που παραγγείλαμε αρχικά και ότι πάντα ήταν κάποιος σερβιτόρος κοντά, για να φέρει αθόρυβα νερό, να μαζέψει / αλλάξει πιάτα ή να πάρει μια συμπληρωματική παραγγελία.

Περνώντας στα του φαγητού θέλω να εξηγήσω ότι στο CHE μπορεί κανείς να πάει μόνο για ποτό ή και για φαγητό. Όσοι θέλουν απλά να πιούνε κάτι, δε θα νιώσουν διόλου μειονεκτικά. Άνετες θέσεις δίπλα στο μπαρ, κάτω από τα δέντρα, κοντά στη μουσική, τι το καλύτερο;

Οι πελάτες για φαγητό πάλι παίρνουν θέση σε ωραία, άνετα ξύλινα τραπέζια με εξίσου άνετα καθίσματα. Art de la table αντάξια της συνολικής προσπάθειας, όπως και τα επιτεύγματα της κουζίνας. Αν εξαιρέσουμε την άνευρη τροπική σαλάτα του πρώτου γύρου, μαζί με ένα καρπάτσιο λαβρακιού και κάτι μπουρίτος με γαρίδες, όλα τα κυρίως πιάτα (μαύρος μπακαλιάρος black cod, μαύρος χοίρος secreto iberico, διάφραγμα και picanha black angus, παέγια θαλασσινών) αλλά και τα δύο επιδόρπια που μοιραστήκαμε (τριλογία tres leches και φοντάν σοκολάτας) ήταν εξαιρετικά επιτυχημένα, άψογα παρουσιασμένα και σε πραγματικά χορταστικές μερίδες. Ο πλήρης κατάλογος υπάρχει στο διαδίκτυο, μπορείτε να τον συμβουλευθείτε πριν ξεκινήσετε για Πειραιά.

Οι τιμές ομολογουμένως τσούζουν ελαφρώς, το CHE θα το επιλέξετε ίσως για να γιορτάσετε κάτι ή για να πιείτε ένα ωραίο κοκτέιλ με την παρέα σας. Συνοδεύοντας το δείπνο μας με κοκτέιλ πληρώσαμε στο τέλος (5 άτομα) συνολικά 202 ευρώ, και δεν το μετανιώσαμε καθόλου. Να πάτε!

19 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Θα είμαι σχετικά σύντομος, δεδομένου ότι έχουν προηγηθεί εξαιρετικά αναλυτικές και κατατοπιστικές κριτικές των φίλων ΡΡ_ΤΙΝΑ, ΙΩΓΙΑΝΝΗΣ και ΤΡΩΓΩΝ.

Ας αρχίσουμε ανάποδα: Αξίζει μια επίσκεψη! Μέχρι τώρα ήξερα μόνο ένα αξιοπρεπές ψαρομάγαζο στο κέντρο της Αθήνας, την ΤΡΑΤΑ στην οδό Θεμιστοκλέους. Γράψτε λάθος, υπάρχουν δύο, καθένα με τα υπέρ και τα κατά του. Αναφορικά με το ΑΙΟΛΟΥ 68 τώρα, αυτό που με την πρώτη ματιά, και το εννοώ αυτό κυριολεκτικά, φαίνεται μειονέκτημα, το ότι δηλαδή βρίσκεται στο βάθος μιας σκοτεινής στοάς, χωρίς κάτι να υποδεικνύει την ύπαρξή του, αποδεικνύεται τελικά σημείο θετικό. Έχεις αφήσει πίσω σου την πολύβουη Αιόλου, που ειδικά το βράδυ δεν εκπέμπει και τις καλύτερες μυρουδιές, και κατευθύνεσαι σε ένα ολόφωτο χώρο, με όλη την στενόμακρη πρόσοψή του κλεισμένη με τζαμαρία, και με ένα ειδυλλιακό σχεδόν θα έλεγα κηπάκο απέναντι. Αυτά τα δέκα τραπέζια, όταν ο καιρός επιτρέπει, γίνονται ανάρπαστα. Τον υπόλοιπο περιβάλλοντα χώρο ξεχάστε τον, το εστιατόριο είναι θαρρείς τοποθετημένο στον ακάλυπτο χώρο που αφήνουν τα γύρω μέγαρα σαν τη μύγα μέσ’ στο γάλα.

Μπαίνοντας σε υποδέχεται μια στενόμακρη μπάρα με μια ψαρούκλα να κοσμεί την ποδιά της και φωτισμό που παραπέμπει αμέσως σε νησί. Κρίμα που κατά κάποιο τρόπο πάει χαμένη, δεν είδα κανένα να κάθεται εκεί για το ποτό του. Ο συνδυασμός λευκού, καλαμιών και πέτρας αναλαμβάνει τα υπόλοιπα, δημιουργώντας την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε κάποιο νησί όποιου ελληνικού πελάγους θέλετε – για να σκάσει από τη ζήλεια ο φίλος μας ο Ταγίπ. Πολύ βολικά τραπέζια και καθίσματα, σε μέρη όπου η παραγγελία συνήθως αποτελείται από πολλά πιάτα είναι το λιγότερο σπαστικό να απαιτούνται ακροβατικές ικανότητες για να βολευτούν όλοι και όλα. Γουστόζικα χάρτινα τραπεζομάντιλα με μοτίβο, τι άλλο, ψαράκια, και στο τραπέζι περιμένει ήδη ένα μπλε κουβαδάκι με τα σερβίτσια, χαρτοπετσέτες και φέτες φρέσκο ζυμωτό ψωμί.

Η κράτηση που έκανα για Σάββατο βράδυ αποδείχθηκε τελικά περιττή και ομολογώ ότι με παραξένεψε το ότι η πληρότητα του μαγαζιού σε όλη τη διάρκεια της παραμονής μας με το ζόρι έφθασε το 50%, όταν στα πέριξ δεν υπήρχε άδεια καρέκλα ούτε για δείγμα, όπου βέβαια τα πέριξ φιλοξενούν κυρίως μαγαζιά όπου συχνάζει νεολαία με low budget. Τέλος πάντων, δουλειά του management είναι να βρει τι φταίει.

Σίγουρα δεν φταίει το σέρβις. Από την τηλεφωνική κράτηση στην υποδοχή, τη λήψη της παραγγελίας, το σερβίρισμα, τη φροντίδα για ό, τι έξτρα θελήσαμε, την πληρωμή και το ξεπροβόδισμα, όλα κύλησαν χαλαρά, ευγενικά, αποτελεσματικά και αλάνθαστα.

Το προσωπικό επαρκές, η ιδιοκτησία παρούσα όπως πρέπει, όλα καλά. Στα υπέρ το γεγονός ότι σε όλο τον εσωτερικό χώρο τηρείται η απαγόρευση του καπνίσματος, υπάρχει άλλωστε έξω χώρος όπου οι fumatori μπορούν, αν θέλουν, να παίξουν και δίτερμα.
Ο κατάλογος ένα απλό, καλογραμμένο δισέλιδο χωρίζεται στις εξής κατηγορίες: Ορεκτικά (5 έως 6,5), Σαλάτες (5 έως 10 για τα βραστά λαχανικά [! ]), Αλμυρές καπνιστές μπουκιές (4,5 έως 13 για sashimi τόνου), Μαλάκια (7 έως 13 για τα πιάτα με γαρίδες), Η ψαριά μας (7,5 η αθερίνα, 80 ο αστακός, τοποθετημένα σε βιτρίνα με πάγο, είδα μόνο μια παρέα να την επισκέπτεται), Κάτι για να τσιμπήσουμε (8 έως 36 για την προφανώς για πολλά άτομα παέγια) και Το αντέχεις (surf and turf, 11 έως 45 για το φιλέτο γοργόνα). Λίστα ποτών χωριστή σε άλλο δισέλιδο, λίαν περιεκτική.

Αν με την παράθεση αριθμών δημιούργησα αθέλητα την εντύπωση ότι οι τιμές είναι τσιμπημένες, αυτό δεν είναι σωστό. Κλασσική περίπτωση όπου δίνεις τρεις ντοματούλες με ήσυχη συνείδηση. Η τετραμελής παρέα μας παρήγγειλε έξι πιάτα (δεν καταφέραμε να τα φάμε όλα, οι μερίδες καθ’ όλα ικανοποιητικές σε ποσότητα) και τρία μισόκιλα εξαιρετικού λευκού house wine στη σωστή θερμοκρασία και πλήρωσε λίγο πάνω από 90 ευρώ (λίγο κάτω από 80 ήταν τα φαγητά). Η αρχική πλαστική φιάλη αντικαταστάθηκε στη συνέχεια με κρύο νεράκι σε μπουκάλι.

Η κουζίνα με σκαμπανεβάσματα. Στην πρώτη θέση η τραγανή ceasars με καπνιστό βουτυρόψαρο, θα μπορούσε να φαγωθεί και ως ατομική μερίδα, εξαιρετική. Πάρα πολύ καλή και η μπραντάδα (= μπουκιές μπακαλιάρου με υπέροχη σάλτσα ντομάτας). Απλά δροσερή η καβουροσαλάτα με το καβούρι πάντως να ακούγεται, απλά βαρύς με νοστιμούτσικη σάλτσα ο Σατανάς (= γαρίδες bloody mary + πατάτες τηγανιτές + κίτρινο τυρί = too much) και απλά καυτερό το χταπόδι μπουγιουρντί (μπουγιουρντί = πιάτο που επινοεί ο σεφ από το πουθενά, εφόσον είναι πικάντικο). Απογοητευτική, ίσως επειδή είχαμε πια χορτάσει, η μακαρονάδα με θαλασσινά, σίγουρα πανάκριβή για τα 22,5 ευρώ της. Το επιδόρπιο (χαλβάς νηστίσιμος και χαλβάς αρτύσιμος) βαρετός ως προς την πρώτη, εξαιρετικός και ασυνήθιστος ως προς τη δεύτερη επιλογή (τελικά αποδεικνύεται ότι η αμαρτία είναι γλυκιά).

Όπως είπα και στην αρχή: Μια δοκιμή θα σας πείσει. Χαλαρώστε. μην πάρετε πολλά και μην παραλείψετε τα must order που ανέφερα.

07 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

ΜΟΝΟΠΩΛΕΙΟ άφησα πριν τρία, τέσσερα χρόνια αυτό το συμπαθητικό εστιατόριο στα Κάτω Πετράλωνα, ΒΟΛΤΑ το βρήκα. Είχα παραξενευτεί και στεναχωρηθεί όταν έκλεισε, χάρηκα διαβάζοντας ότι ξανάνοιξε, έστω και με άλλο όνομα, και ομολογώ ότι κανόνισα την επίσκεψή μου στη ΒΟΛΤΑ επίτηδες με κατάλληλη παρέα, ώστε να σχηματίσω όσο γίνεται πιο σφαιρική άποψη. Χαίρομαι που μπορώ με τη σειρά μου, μετά από μια σειρά επαινετικών κριτικών φίλων του a4f (θα περιοριστώ να αναφέρω χρονολογικά από το Γενάρη του 2017 μέχρι σήμερα τους/τις ΤΟΜΙΕ, LITODIAITOS, jim, Vaggg και underwater) να επιβεβαιώσω ότι μια βόλτα στη ΒΟΛΤΑ αξίζει τον κόπο – 100%.

Ο χώρος περίπου όπως τον άφησα: ένα μεγάλο ψηλοτάβανο τετράγωνο με καμιά 12ριά τραπέζια, ευτυχώς όχι στριμωγμένα μεταξύ τους, ξύλινα ντυμένα με λεπτό πλαστικό, κλασσικές ξύλινες ψαθωτές καρέκλες, τοίχοι σε ενδιαφέρουσες αποχρώσεις, από κόκκινο-ροζ σε μπλε κάπως ελεκτρίκ και τέλος γκρι σουρί, μπόλικο ξύλο (στην οροφή και στο πίσω μέρος, για να κρύβει το χώρο της κουζίνας και των – πεντακάθαρων – τουαλετών, διακριτικός vintage φωτισμός. Η διακόσμηση στους τοίχους με ποικιλία όση χρειάζεται για να μην ενοχλεί.
Η εξυπηρέτηση επίσης όπως παλιά: Ο ιδιοκτήτης ευγενέστατος και όσο χρειάζεται ανοικτός προς τους πελάτες, η βοηθός του το ίδιο αποτελεσματική, ανταποκρινόταν ή και προλάβαινε κάθε επιθυμία μας, αυτό ακριβώς που περιμένω από ένα τέτοιου τύπου μαγαζί.

Οφείλω να επαινέσω τη φροντίδα και την πρόνοια, ώστε να μη γεμίσει το τραπέζι με φαγητά, που θα φαγωθούν βιαστικά και εν μέρει σε λάθος θερμοκρασία. Θα αφαιρέσω με πόνο καρδιάς μια ντομάτα λόγω της μη τήρησης του «Απαγορεύεται το καπνίζειν», μολονότι μας ρώτησαν αν θα είχαμε αντίρρηση και μας διαβεβαίωσαν ότι ο εξαερισμός είναι τούρμπο, και όντως ήταν. Είναι θέμα αρχής.

Κατανοώ την πίεση που νιώθει ο καταστηματάρχης έχοντας Σάββατο βράδυ το μαγαζί του γεμάτο μόνο κατά τα 2/3, όμως πιστεύω ότι οι νόμοι γίνονται για να τηρούνται. Δεν είναι άλλωστε δύσκολο να βγεις και να κάνεις έξω από τη τζαμαρία της πρόσοψης αυτό που δεν μπορείς να αφήσεις.

Δύο φυσικά μειονεκτήματα παραμένουν. Το πρώτο παίρνει διόρθωση: Η ΒΟΛΤΑ δεν είναι γωνιακή, είναι κάπως στριμωγμένη σε ένα στενό δρόμο, για να τη δεις πρέπει να βρεθείς κυριολεκτικά φάτσα μπροστά της. Μια σειρά από γλόμπους, σαν αυτούς που υπάρχουν στο εσωτερικό, και μια πιο φαντεζί ταμπέλα σίγουρα θα δρούσαν θετικά. Το δεύτερο πρόβλημα δεν παίρνει δυστυχώς γιατριά και αφορά το παρκάρισμα (7,5 στα 10). Η περιοχή είναι ελαφρά δαιδαλώδης και η ΒΟΛΤΑ απέχει αρκετά από τον πιο κοντινό σταθμό τόσο του μετρό όσο και του ηλεκτρικού. Καλά ξεμπερδέματα!

Ας περάσουμε πάλι στα θετικά. Η κουζίνα στη ΒΟΛΤΑ τα σπάει, όλα όσα δοκιμάσαμε ήταν άψογα. Στην αρχή ήρθαν φέτες (λίγες! ) από ένα ιδιότροπα γλυκό ελιόψωμο μαζί με ένα απλό ντιπ γιαουρτιού με μια υποψία κόκκινης σος και μαυροκούκι, ένα από τα καλύτερα ξεκινήματα που μπορώ να θυμηθώ σε εστιατόριο. Στη συνέχεια το ψωμί ήταν απλά ζυμωτό, νοστιμότατο αλλά όχι το πιο κατάλληλο για βούτες. Ξεκινήσαμε με μια πολίτικη σαλάτα με τριμμένο κουνουπίδι (πρωτότυπη ιδέα, η σαλάτα όσο έπρεπε ξινούτσικη, αν σας αρέσει το κουνουπίδι να τη δοκιμάσετε), τυρομπαλάκια με βότανα και (λιγοστή! ) γλυκιά μαρμελάδα δε θυμάμαι ποιου φρούτου, η οποία ταίριαζε μια χαρά, και χορτόπιτα ημέρας, επιτέλους μια πίτα φρέσκια και τραγανή, με πλούσια γέμιση, κατευθείαν από το ταψί στο πιάτο δίχως την παρεμβολή φούρνου μικροκυμάτων, την εντάσσω στα must order.
Τα δύο απόλυτα highlight ήταν στο μέσο του δείπνου: Ένας καγιανάς με απάκι και τυρί κυριολεκτικά ονειρεμένος, με τέλεια σάλτσα ντομάτας, σωστά τηγανισμένα αυγά και εξαιρετικής ποιότητας λεπτοκομμένο απάκι. Το δεύτερο αστέρι ένα πιάτο που δεν το περιμένεις ίσως, θα το ονομάσω «ορφανό» (δηλαδή χωρίς κρέας) φρικασέ μανιταριών. Οι αμανίτες κομμένοι στο σωστό μέγεθος και μαγειρεμένοι με φρέσκο κρεμμυδάκι, πράσο και μπόλικο άνιθο (εδώ μέχρι και η Tzia θα παραδεχτεί τη διαβολική γεύση του, όταν είναι βέβαια φρέσκος) και ωραία λευκή, λεμονάτη σάλτσα, κυριολεκτικά μαμαδίστικη γκουρμεδιά.

Ο επίλογος κινήθηκε στον αστερισμό του κιμά. Από τα πιάτα ημέρας πήραμε τους κεφτέδες με ρύζι και (ευτυχώς μπόλικη) σκούρα κόκκινη και γλυκιά, λόγω της προσθήκης σύκου, σάλτσα, από το σταθερό κατάλογο, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω είναι εξαιρετικά καλογραμμένος και με πολλές ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες προτάσεις, τα σμυρνέϊκα δακτυλάκια, δηλαδή μικρά σουτζουκάκια, καλοψημένα, πάνω σε (όχι τόσο τραγανά όσο θα έπρεπε) τρίγωνα της γνωστής πίτας ψητοπωλείων. Το χύμα μοσχοφίλερο εξαιρετικό, ωραία σερβιρισμένο σε γυάλινο μπουκάλι όσο δροσερό χρειάζεται, τρία άτομα κατεβάσαμε τέσσερα μισόκιλα. Νερό δροσερό επίσης σε γυάλινο μπουκάλι, ανανεώθηκε πολλάκις πριν προλάβουμε να το ζητήσουμε.

Πολύ καλά και τα δύο γλυκά που δοκιμάσαμε, απλά και αποτελεσματικά: παγωτό καϊμάκι με μαστίχα (ομολογώ ότι δεν την άκουσα) και βύσσινο on the top, και «σαν» τσιζκέικ με πραλίνα, μια πεντανόστιμη ελαφρά συμπαγής γκανάς πάνω σε τρίμα μπισκότου, τέλειο κλείσιμο ενός δείπνου που μας ευχαρίστησε και δεν μας φούσκωσε. Ο λογαριασμός 60 ευρώ για τα φαγητά και 25 για τα ποτά (τέσσερα άτομα) οδηγεί το vfm δίκαια στις τέσσερις ντοματούλες. Θέλω ειλικρινά να σας προτρέψω να κάνετε μια επίσκεψη στη ΒΟΛΤΑ, είναι από τα διαμαντάκια που πρέπει να υποστηριχθούν και να υπάρχουν σε μια δύσκολη πιάτσα.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.

28 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ας ξεκινήσουμε με δύο τελικά συμπεράσματα: 1) Δεν σας συνιστώ ντε και καλά επίσκεψη στο ΔΑΦΝΟΦΥΛΛΟ, κι αυτό όχι λόγω κακών επιδόσεων της κουζίνας, αλλά για διάφορους άλλους λόγους, που θα αναφέρω στη συνέχεια. 2) Να είστε επιφυλακτικοί απέναντι σε μεγάλες εκπτώσεις και παραπλήσιες προσφορές. Είναι η πρώτη φορά που έπεσα σε τέτοια παγίδα, αφού ουδέποτε έχω αγοράσει εκπτωτικά κουπόνια. Το δόκανο είχε στηθεί στην κράτηση μέσω e-table: 40% έκπτωση Κυριακή μεσημέρι στις 2, την ώρα της καθιερωμένης βδομαδιάτικης ψαροφαγίας μού φάνηκε παράξενο, όμως για να δούμε, σκέφθηκα, τι έχουμε να χάσουμε.
Σίγουρα δεν θα χάσετε ώρα βολοδέρνοντας να βρείτε θέση για παρκάρισμα. Μολονότι η περιοχή βρίθει χώρων εστίασης, με λίγη υπομονή και καλή διάθεση για ένα πεντάλεπτο περπάτημα κάπου θα βρείτε να παρκάρετε το αυτοκινητάκι σας (4 στα 10).
Ο κύριος επί της υποδοχής (με τρύπιο τζιν στα γόνατα και αθλητικά παπούτσια) μας άφησε να διαλέξουμε (δύο άτομα) ανάμεσα σε δύο τραπέζια. Όταν αντιληφθήκαμε ότι ο χώρος ήταν γεμάτος καπνιστές και ζητήσαμε να μετακινηθούμε σε μη επιβαρυμένο περιβάλλον, η απάντηση ήταν ότι στον έξω χώρο κάθονται οι καπνιστές. Έλα όμως που ο μέσα χώρος ήταν μεν στρωμένος κανονικά αλλά δεν λειτουργούσε (ο εστί μεθερμηνευόμενον εξοικονόμηση δύο τουλάχιστον σερβιτόρων), ενώ ο έξω χώρος ήταν κλεισμένος γύρω γύρω με τζαμαρία και παράθυρα που δεν άνοιγαν (οπότε δεν χρειάζεται να είναι αναμμένα όλα τα μανιτάρια που είναι διάσπαρτα στο χώρο). Κρίμα, γιατί το ΔΑΦΝΟΦΥΛΛΟ έχει γενικά συμπαθητική εμφάνιση, ειδικά απ’ έξω. Όσκαρ καθαριότητας δεν παίρνει, αλλά στέκει αξιοπρεπώς. Να επισημάνω όμως ότι περιμένοντας να πληρώσω χάζεψα τη βιτρίνα με τα ψάρια: ένα δισκάκι με καμιά 15ριά κουτσομουρίτσες (πιο υποκοριστικό πεθαίνεις) και ένα δίσκο με τρία μεριδιάρικα ψάρια, όλα σε κοινή θέα εκτός ψυγείου και χωρίς ίχνος πάγου!
Πριν συνεχίσω οφείλω να πω δυο λόγια για το κάπνισμα σε τέτοιους χώρους. Μου έκανε φοβερή εντύπωση που σε μια αίθουσα γεμάτη οικογένειες με παιδιά μόνο το 10% (και πολύ λέω) των καπνιζόντων έκαναν την ανάγκη φιλοτιμία και έβγαιναν έξω να καπνίσουν. Σε τραπέζι με τρία μικρά παιδιά μέτρησα τέσσερις καπνιστές! Και το παράξενο είναι ότι ουδείς (ημών δυστυχώς συμπεριλαμβανομένων) διαμαρτυρήθηκε. Με τέτοια μυαλά άντε να κάνεις χωριό. Η ατμόσφαιρα δυστυχώς δεν μπορεί να πάρει πάνω από δύο ντομάτες.
Το σέρβις ανοργάνωτο. Πρόσωπα τριγύριζαν αρκετά στο χώρο, δεν μπορούσες όμως να καταλάβεις ποιος είναι ποιος και τι καθήκοντα έχει. Στην αρχή μαζί με τον κατάλογο ήρθε, χωρίς να ερωτηθούμε, παρέα με το εμφιαλωμένο νερό, πανεράκι με ψωμί συν κάποιο συμπαθητικό ντιπ, σερβιτόρος όμως για την παραγγελία ενεφανίσθη μετά παρέλευση του ακαδημαϊκού τέταρτου της ώρας. Η ίδια ιστορία επανελήφθη, όταν θελήσαμε να πληρώσουμε. Να επισημάνω εδώ ότι δεν υπήρξε το σύνηθες μικρό κέρασμα που αποτελεί τρόπον τινά παράδοση σε χώρους ψαροφαγίας. Ο λογαριασμός έφθασε μετά από 20λεπτο, για την πληρωμή στο ναζιάρικο POS στο ταμείο του καταστήματος (Ασύρματο; Αυτό με τον Τοτό το ξέρετε;) χρειάστηκα άλλα 5 λεπτάκια.
Η κουζίνα είπα ότι δεν μας απογοήτευσε. Μετά τις πρώτες εντυπώσεις μπορώ μάλιστα να πω ότι περιμέναμε τα χειρότερα, όμως διαψευστήκαμε πανηγυρικά. Το καλύτερο πιάτο ήταν ο μπακαλιάρος με σκορδαλιά. Αφράτος, κομμένος σε στενόμακρα κομμάτια, αλευρωμένος όσο χρειαζόταν και τηγανισμένος σε καλούτσικο ηλιέλαιο, ταίριαξε απόλυτα με την καλοδουλεμένη και όχι super light, όπως δυστυχώς συνηθίζεται πια, αλοιφή σκόρδου, ένα πραγματικά καλό πιάτο. Το ίδιο νόστιμο και το κριθαρότο με γαρίδες (έξι κεφάλια και τέσσερα σώματα, κομμάτια να γίνει) που ήταν ολόσωστα χυλωμένο και με κριτσανιστή κρούστα. Η σαλάτα με σπανάκι, μανιτάρια και γκοργκοντσόλα με dressing balsamico αποδείχτηκε καλή επιλογή, αντίθετα το ξυδάτο χταπόδι, κομμένο σε λεπτές φλούδες, δεν είχε καμία απολύτως γεύση και ήταν μια πραγματικά μινιόν μερίδα.
Ήπιαμε ένα τσίπουρο Μπαμπατζίμ χωρίς γλυκάνισο και κληθήκαμε να πληρώσουμε, μετά την έκπτωση του 40%, κάτι παραπάνω από 30 ευρώ. Κάνοντας την αναγωγή καταλήγω στο ότι το ΔΑΦΝΟΦΥΛΛΟ δεν είναι ακριβώς αυτό που θα χαρακτήριζα φθηνό μαγαζάκι, συνυπολογίζοντας δε όλους τους αρνητικούς παράγοντες που προανέφερα, σας προτρέπω να ξαναδιαβάσετε την πρώτη παράγραφο αυτής της κριτικής.

21 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Ίσως είναι ασυνήθιστο να γράφεις κριτική για το παιδί, πριν γνωρίσεις το γονιό του, θέλαμε όμως ένα ήσυχο μέρος για κυριακάτικη κουβέντα με φίλους, οπότε προτιμήσαμε την ΑΤΡΑΞΙΟΝ αντί για το ΔΥΟΣΜΟ, μολονότι ο τελευταίος φιγουράρει στις πρώτες θέσεις της κατάταξης. Δεν μπορώ να πω ότι το μετανιώσαμε, επιφυλάσσομαι πάντως να κάνω τη σύγκριση σε πρώτη ευκαιρία.

Η ΑΤΡΑΞΙΟΝ λοιπόν βρίσκεται σε μια ήσυχη άκρη της Δραπετσώνας, πάνω από το λιμάνι. Αν δεν ξέρετε την περιοχή, βάλτε καλύτερα μπρος την πλοήγηση, θα σας βγάλει ακριβώς εκεί που πρέπει να παρκάρετε (2,5 στα 10, μια και η περιοχή έχει μάλλον χαμηλή δόμηση). Η πρώτη εντύπωση θετική: Απεριόριστη θέα στην είσοδο του λιμανιού και απέναντι στην ακτή Μιαούλη. Με καλό καιρό φροντίστε, εφόσον δεν είστε μεγάλη παρέα, να καβατζώσετε ένα από τα τραπέζια της βεράντας ή, όπως εμείς, δίπλα στα μεγάλα παράθυρα του εσωτερικού χώρου. Τα τραπέζια είναι ευτυχώς μεγαλούτσικα και όχι στριμωγμένα, τα καθίσματα αναπαυτικά, ο χώρος μέσα και έξω πολύ καθαρός, αν και ακόμα σε φάση διαμόρφωσης, έχω την εντύπωση. Στην άλλη πλευρά του δρόμου βρίσκονται κουζίνα και τουαλέτες (επαρκώς καθαρές, απλά με ελαφρώς ολισθηρό δάπεδο).

Από την εξυπηρέτηση δεν είχαμε κανένα παράπονο. Όταν φθάσαμε κατά τη μία και μισή, είχε πολύ λίγους πελάτες, όταν σηκωθήκαμε όμως να φύγουμε τρεις ώρες αργότερα ήταν σχεδόν όλα τα τραπέζια κατειλημμένα, χωρίς να χαθεί η μπάλα.

Είναι σαφές ότι η ΑΤΡΑΞΙΟΝ έχει κάνει γκελ στον κόσμο, όχι μόνο λόγω προνομιακής θέσης, αλλά και λόγω αρκετά καλής κουζίνας και πολύ καλών τιμών. Με το που πήραμε θέση, ήρθε στο τραπέζι, μαζί με τους καταλόγους, κρύο νεράκι σε μπουκάλι γυάλινο (και ανανεώθηκε χωρίς να χρειαστεί να το ζητήσουμε), μας ρώτησαν αν θέλουμε ψωμί (πείτε ναι, είναι ολόφρεσκο σουσαμένιο! ), σε πέντε λεπτά είχαν πάρει παραγγελία, και τα εννέα συνολικά πιάτα που παραγγείλαμε προσγειώθηκαν με ρέγουλα στο τραπέζι μας, πρώτα τα κρύα, κατόπιν τα ζεστά, όπως τα ετοίμαζε η κουζίνα.

Εκτίμησα ιδιαίτερα την αυστηρή τήρηση της απαγόρευσης του καπνίσματος, δυστυχώς ακόμα όχι αυτονόητο σε χώρους που δηλώνουν «μεζετζίδικο», όπως η ΑΤΡΑΞΙΟΝ.
Ο κατάλογος σπαρτιάτικος, με την καλή έννοια του όρου, χωρισμένος σε αλοιφές, κρύους και ζεστούς μεζέδες, σαλάτες, κρεατικά και ψαρικά. Με την ίδια λογική και ο κατάλογος των ποτών. Προτιμήσαμε το χύμα ροζέ, δεν μας απογοήτευσε. Οι μερίδες απόλυτα ικανοποιητικές για το είδος του μαγαζιού.

Από τα φαγητά το μόνο που δεν θα ξανάπαιρνα είναι τα καραμανλίδικα πιτάκια, είχαν αδύνατη γέμιση και μάλλον άργησαν να μας τα φέρουν, οπότε μόνο τραγανά δεν ήταν. Το ίδιο συνέβη και με το βουνό πατάτες, τηγανισμένες με τη φλούδα τους, κρίμα γιατί ήταν πραγματικά νόστιμες. Πολύ καλός αντιθέτως ο καγιανάς με καβουρμά (τα υλικά έρχονται ήδη ανακατεμένα, αλλά αυτό δεν ενοχλεί), ακόμα καλύτερο (ίσως το καλύτερο όλων) το σαγανάκι με πιπερόμελο, που πρέπει όμως να φαγωθεί γρήγορα. Η τυροκαπνιστή δεν θα πάρει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, καθ’ ότι νόστιμη, αλλά χωρίς υπόνοια καπνίσματος.

Η μουτεμπέλ χλωμή και άνευρη, κάτω από τη βάση. Καλή από πάσης απόψεως η σαλάτα ατραξιόν, φρεσκοκομμένη και με ποικιλία υλικών, συνόδευσε μια χαρά τα κρεατικά μας, που ήταν σουβλάκι πανσέτα, σωστός αφρός, σωστά ψημένο, και γουρνοπούλα που ήταν απλό χοιρινό και απείχε έτη φωτός από τη γνωστή μεσσηνιακή σπεσιαλιτέ.

Σαφώς δεν μας ικανοποίησαν όλα όσα δοκιμάσαμε, όμως σε ένα μαγαζί σαν την ΑΤΡΑΞΙΟΝ που προσφέρεται για κάθε είδους και μεγέθους παρέα πας κυρίως για κρασάκι ή τσιπουράκι συνοδεία κάποιων μεζέδων. Πριν σας γλυκάνει η γλυκιά σοκολατομπουκιά του αποχαιρετισμού, θα σας γλυκάνει άλλωστε ο λογαριασμός. Τέσσερα άτομα φάγαμε και ήπιαμε με λίγο πάνω από 50 ευρώ. Συνολική αποτίμηση: Μια χαρά, η ΑΤΡΑΞΙΟΝ ταιριάζει γάντι στη Δραπετσώνα, εφόσον μένετε στις νότιες γειτονιές δεν έχετε λόγο να την παρακάμψετε.

07 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Για να μακροημερεύσει ένα μαγαζί – κάθε είδους – στο Κολωνάκι, χρειάζεται κάτι περισσότερο από τύχη και καλό marketing. Το ΟΙΚΕΙΟ έχει προφανώς βρει τη σωστή συνταγή, γιατί όποτε το έχω επισκεφθεί, χειμώνα ή καλοκαίρι, καθημερινή ή σαββατοκύριακο, μεσημέρι ή βράδυ, είναι σχεδόν πάντα γεμάτο. Είναι όπως λέμε «σιγουράκι», δεν πρόκειται να σε απογοητεύσει ποτέ. Όπως ποτέ βέβαια δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για το πόσο κοντά θα βρεις να παρκάρεις, εφόσον επιμείνεις να πας με το αυτοκίνητό σου (7 στα 10, μια και αρκετές φορές βοηθά η τύχη).

Το ΟΙΚΕΙΟ διαθέτει τα πλεονεκτήματα του γωνιακού μαγαζιού, έχει δηλαδή πρόσοψη σε δύο δρόμους (η διεύθυνση λέει Πλουτάρχου, η είσοδος όμως είναι από την Αλωπεκής) και τραβά αμέσως το μάτι, ειδικά το βράδυ, έτσι όπως είναι όμορφα φωτισμένο, εξωτερικά και εσωτερικά. Λευκές κουρτίνες και κουρτινάκια περιμετρικά δημιουργούν ένα έξυπνο φράκτη ιδιωτικότητας, όμως η είσοδος είναι μάλλον στενή. Το πρόβλημα της στενότητας του χώρου είναι συνηθισμένο σε τέτοια μέρη, που δηλώνουν «μπιστρό» εννοώντας εστιατοριάκι, και συνήθως σφίγγεις τα δόντια και το δέχεσαι. Ειδικά όμως το ΟΙΚΕΙΟ έχει πάει ένα βήμα παραπέρα:

Η εξαιρετικά πλούσια, καλαίσθητη διακόσμηση δημιουργεί με το που μπαίνεις στο μαγαζί ένα αίσθημα θαλπωρής και οικειότητας, πολλές παρέες που τρώνε μαζί. Από εκεί και πέρα αναλαμβάνουν οι έμπειροι άνθρωποι (λίγοι και καλοί, με προεξάρχουσα την ιδιοκτήτρια) που εξυπηρετούν το χώρο να τους τακτοποιήσουν όλους και να τους κάνουν να νιώσουν σαν στο σπίτι τους.

Το καλοκαίρι βγαίνουν και τραπεζάκια έξω, αρκετά άβολα λόγω του ότι η Πλουτάρχου είναι κατηφορική και σχετικά φασαριόζικη εξαιτίας της κίνησης δίποδων και τετράτροχων, δεν το συνιστώ. Περιμένετε να φθινοπωριάσει και προγραμματίστε τότε την επίσκεψή σας. Ειδικά την περίοδο των Χριστουγέννων, οπότε και η τελευταία μου επίσκεψη, με το χριστουγεννιάτικο δέντρο να κρέμεται ανάποδα από το ταβάνι, η ατμόσφαιρα στο ΟΙΚΕΙΟ είναι σχεδόν παραμυθένια.

Κυρίαρχα στοιχεία το ξύλο, τα ακάλυπτα τούβλα και τα φυσικά και αποξηραμένα φυτά. Γήινα χρώματα παντού, τίποτε λευκό, τίποτε χτυπητό. Τραπέζια σκούρα σε διάφορες διαστάσεις, από μικρό για ζευγαράκι έως ροτόντα για μεγαλύτερη παρέα, αναπαυτικά καθίσματα που αγκαλιάζουν τη μέση αλλά και καναπέδες με μαξιλάρια. Μεγάλη ποικιλία και στα φωτιστικά, από το κρεμαστό πολύφωτο στα φωτιστικά δαπέδου, τα κλασσικά μαύρα μεταλλικά σαν ανάποδα στραγγιστήρια και πολλά κεράκια παντού. Στην προέκταση της εισόδου τρέχει μια μπάρα με δυο, τρία ξύλινα στουλ, ενώ μια ξύλινη σκάλα δίπλα της οδηγεί σε ένα περιμετρικό πατάρι με θέα από ψηλά, πλην όμως ελαφρά κλειστοφοβικό. Τουαλέτες (καθαρές, ίσως έφθασε η ώρα για μια ανακαίνιση) στο υπόγειο.

Η μουσική αρκετά δυνατή και με κάπως ασυνήθιστη ποικιλία επιλογών, ένας αυστηρός κριτής θα χρησιμοποιούσε ίσως το χαρακτηρισμό «αχταρμάς» για το sui generis μείγμα ελληνικής, ξένης και τζαζ μουσικής που ακούγεται, ίσως πάλι αυτό το ανακάτεμα ήχων να είναι συνειδητή επιλογή, εμένα προσωπικά δεν με ενοχλεί.

Η κουζίνα κάνει καλά τη δουλειά της, υποστηρίζει με επιτυχία ένα κατάλογο με καμιά 30ριά σταθερές και σχεδόν άλλες τόσες καθημερινά εναλλασσόμενες επιλογές. Τα πιάτα δεν θα σας αφήσουν άφωνους με την παρουσίασή τους, θα σας ικανοποιήσουν όμως απόλυτα με τη γεύση τους και κυρίως θα σας χορτάσουν. Η σχέση ποιότητας-ποσότητας-τιμής είναι όντως εξαιρετική, δίκαια έχει οδηγήσει σε βράβευση.

Από τις σαλάτες ξεχωρίζει, πέρα από την κλασσική πράσινη με πορτοκάλι, εκείνη με φρέσκα μανιτάρια και baby σπανάκι και η πατατοσαλάτα με κουκουνάρι και ντρέσινγκ γιαουρτιού, όλες υπεραρκετές για τέσσερα άτομα. Από τα ορεκτικά ασυζητητί η στριφτή γιαουρτόπιτα, αλλά και οι τραγανοί χορτο- ή μάλλον κολοκυθοκεφτέδες, όπως και τα συμβατικά τηγανιτά κεφτεδάκια. Στα κύρια η σταθερή προτίμησή μου είναι τα μπιφτέκια γεμιστά με blue cheese που συνοδεύονται από ένα βουνό french fries. Καλά εκτελεσμένα και τα πιάτα με pasta, όπως και τα εντελώς μαμαδίστικα πιάτα ημέρας, π. χ. λαχανοντολμάδες και γεμιστά με ρύζι. Μικρή σχετικά επιλογή σε κρασιά και μπύρες, ενώ από τα επιδόρπια θα σας συστήσω, αν έχει μείνει χώρος στο στομάχι σας, το γλυκόξινο τσιζ-κέικ ή την κρέμα-μους με δαμάσκηνο.

Κόστος ανά άτομο για ένα πλήρες γεύμα χωρίς ποτά γύρω στα 20 ευρώ, δεδομένο που αρκεί για να τοποθετήσετε το ΟΙΚΕΙΟ στον κατάλογο των χώρων εστίασης για κάθε στιγμή και κάθε περίσταση. Το όμορφο περιβάλλον είναι απλά το κερασάκι στην τούρτα.

25 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Ο ΗΠΕΙΡΩΤΗΣ είναι τυπικό δείγμα αυτού που χωρίς δεύτερη σκέψη χαρακτηρίζουμε από γαστρονομική άποψη «στανταράκι», δηλαδή ένα μαγαζί με περιποιημένο περιβάλλον, καλή κουζίνα, άψογη εξυπηρέτηση και καλές τιμές. Τι άλλο να ζητήσεις; Το 4 Χ 4 είναι δεδομένο πριν καν ξεκινήσω να γράφω την κριτική.

Τον ΗΠΕΙΡΩΤΗ θα τον βρείτε στην παραλιακή λεωφόρο του Πόρτο Ράφτη, μπορείτε συνεπώς να συνδυάσετε το εκεί γεύμα σας με έναν ωραίο περίπατο δίπλα στη θάλασσα. Η προσέγγιση είναι εύκολη, το παρκάρισμα υπόθεση μέσης δυσκολίας (4 στα 10) ανάλογα με τη μέρα και την ώρα.

Στο παραθαλάσσιο πεζοδρόμιο υπάρχουν καμιά δεκαριά τραπέζια, για τα οποία βέβαια σε ημέρες καλοκαιρίας γίνεται μάχη. Όμως και η κλειστή αίθουσα έχει τη χάρη της. Το μεγάλο της προσόν: Είναι υπερυψωμένη, έτσι αρκετά από τα εκεί τραπέζια έχουν θέα προς τη θάλασσα.

Γενικά ωραίο, πολιτισμένο περιβάλλον, σαφώς πιο πολύ ψαροεστιατόριο παρά ψαροταβέρνα. Το όνομα ακούγεται βέβαια κάπως ξεκούδουνο, είναι όμως εύκολο να το θυμάσαι. Μιλάμε άλλωστε για επιχείρηση με ιστορία δεκαετιών.

Θα σας υποδεχθεί το αφεντικό ή κάποιος από τους νεαρούς, σπίρτα σωστά, που τρέχουν το μαγαζί. Για το ΣΚ σάς συνιστώ να κάνετε οπωσδήποτε κράτηση. Τα τραπέζια είναι ευρύχωρα και τα καθίσματα αναπαυτικότατα, μόνο που για ευνόητους λόγους η πλάτη σας μάλλον θα εφάπτεται με την πλάτη μέλους της διπλανής παρέας. Λευκό τραπεζομάντηλο, καλής ποιότητας σερβίτσια, κατευθείαν με το υγρό μαντιλάκι για το τέλος του γεύματος.

Όλα όπως πρέπει, ευγενικά και γρήγορα, ειλικρινά δε έφθασα προς το τέλος της σχεδόν τρίωρης παραμονής μας στον ΗΠΕΙΡΩΤΗ να θαυμάζω αλλά και να συμπονώ ταυτόχρονα τους νεαρούς που ακατάπαυστα ανεβοκατέβαιναν τα σκαλιά προς το μαγαζί και την κουζίνα φορτωμένοι δίσκους.

Στον ΗΠΕΙΡΩΤΗ θα φάτε πάντα καλά, είτε επιλέξετε πολλούς ψαρομεζέδες και ψιλό ψαράκι στη μέση του τραπεζιού, είτε στραφείτε προς το λεγόμενο «χοντρό ψάρι» με μια σαλατούλα και κάτι λίγο για την αρχή. Το ιδεώδες είναι μια παρέα με τέσσερις ή παραπάνω συνδαιτυμόνες, οπότε μπορεί να γίνει ένας καλός συνδυασμός, σε χαμηλότερο μάλιστα κόστος.

Από τα πρώτα ξεχωρίζω τα πάντα σωστά (δηλαδή ελαφρώς al dente) βρασμένα χόρτα και τα εξαιρετικά κολοκυθάκια, κομμένα κυματιστά και τηγανισμένα σε μια τέλεια τεμπούρα. Δυστυχώς το τζατζίκι που τα συνοδεύει είναι απλό του εμπορίου, από ένα μαγαζί αυτού του επιπέδου περιμένω κάτι καλύτερο. Για τη συνέχεια έχω να σας συστήσω το φρέσκο καλαμάρι, ο μετρ θα σας πει αν είναι αρκετά μεγάλο για να μπει στα κάρβουνα ή είναι καλύτερο στο τηγάνι. Λουκούμι όπως και να ‘χει. Όσον αφορά τα ψάρια, θα ακούσετε τι υπάρχει και θα αποφασίσετε.

Δεν είναι ανάγκη να πάρετε πρώτο (και αναγκαστικά πιο ακριβό) ψάρι, εμείς συνήθως επιλέγουμε μεγάλο φρέσκο μπακαλιάρο. Έρχεται ψημένος σαν γούνα, δηλαδή ανοικτός στη μέση με το κόκκαλο να έχει αφαιρεθεί, χωρίς να έχει χάσει τους χυμούς του, συνοδευόμενος από εύγευστη, μάλλον light, σκορδαλιά. Εναλλακτικά φρέσκο κουτσομουράκι στο τηγάνι ή μεγάλο μπαρμπούνι στα κάρβουνα.

Καλό το χύμα λευκό κρασί τους, τιμιότατα κοστολογημένα και τα λίγα εμφιαλωμένα που περιέχει ο κατάλογος, φυσικά μαζί με (επίσης λίγες) μπύρες και αποστάγματα. Γενικά ο ΗΠΕΙΡΩΤΗΣ δεν θα σας εντυπωσιάσει με την ποικιλία αλλά με την ποιότητα. Ποικιλία υπάρχει ωστόσο στο κέρασμα του επίλογου με number one την καρυδόπιτα. Αν θέλετε κάτι ελαφρύ και ασυνήθιστο, ζητείστε μήλο ψητό.

Κατά την άποψή μου είναι περισσότερο βραστό, για να πάρει ωραίο ρουμπινί χρώμα, και κατόπιν περασμένο λίγο από το φούρνο. Νερό εμφιαλωμένο, ψωμί λευκό και φρέσκο, χωρίς κάτι συνοδευτικό. Ανά κεφαλή κόστος ανάλογα με το μέγεθος της παρέας και τη σύνθεση της παραγγελίας γύρω στα 20 με 30 το πολύ ευρώ.

Συνεπώς άξιες οι τέσσερις ντοματούλες παντού και δύο αστέρια στο σύστημα fratello, αξίζει δηλαδή, εφόσον βρίσκεστε στην ανατολική ακτή της Αττικής να κάνετε κάποια χιλιόμετρα παραπάνω για να επισκεφθείτε τον ΗΠΕΙΡΩΤΗ.

10 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Η επωνυμία STEAK PALACE BY GKIKAS έμπαζε, όπως επισημάνθηκε ήδη σε προηγούμενες κριτικές, από παντού, ίσως λοιπόν γι’ αυτό το λόγο άλλαξε και το μαγαζί ονομάζεται πια MOSES. Καθώς δεν το ήξερα, αιφνιδιάστηκα βλέποντας τη νέα ονομασία φάτσα κάρτα στον τιμοκατάλογο και θεωρώ ότι οι κατά τ’ άλλα εξυπηρετικότατες νεαρές σερβιτόρες θα έπρεπε να ενημερώνουν σχετικά τους πελάτες, δεν είναι άλλωστε τόσο ασυνήθιστο να αλλάζει το όνομα μιας επιχείρησης εστίασης. Κατά την πληρωμή ρώτησα αν έχει αλλάξει και η διεύθυνση, η απάντηση ήταν κατηγορηματικά «όχι», συνεπώς ούτε γάτα ούτε ζημιά. Αν μου επιτραπεί πάντως να σχολιάσω πρώτος τη νέα ονομασία, τη βρίσκω ακόμα πιο άκυρη από την προηγούμενη, και το λέω αυτό χωρίς να έχω προηγούμενα με το Μωυσή και την Παλαιά Διαθήκη, απλά δεν βλέπω πού κολλάει το όνομα αυτού που οδήγησε τους ομοεθνείς του μέσα από την έρημο και έσκισε τη θάλασσα στα δύο με μια συνοικιακή ταβέρνα νέου τύπου.

Σάββατο βράδυ και το STEAK PALACE BY GΚΙKAS – MOSES είχε πληρότητα 2/3, και αυτό είναι κάτι που ομολογουμένως σε βάζει σε σκέψεις. Σίγουρα η θέση του είναι μετρίως ευνοϊκή, γιατί η νεοσύστατη (ας είναι καλά το μετρό) πιάτσα του Χολαργού διαθέτει άφθονα μαγαζιά εστίασης και διασκέδασης σε πυκνή παράταξη επί της Μεσογείων, έτσι ένα γωνιακό μαγαζί στον τρίτο ή τέταρτο παράλληλο δρόμο προς τη λεωφόρο πρέπει να παλέψει για να επιβιώσει.

Το πρόβλημα της στάθμευσης στο σημείο εκείνο θυμίζει συνθήκες Καλλιθέας (7,5 στα 10), με λίγη τύχη υπολογίστε 5 ως 10 λεπτά περπάτημα. Θα σας αποζημιώσει όμως η εμφάνιση του STEAK PALACE BY GΚΙKAS – MOSES, μεγάλα παράθυρα γύρω γύρω και χαμηλά δέντρα δημιουργούν, σε συνδυασμό με το γλυκό, ελαφρά ρομαντικό φωτισμό, ένα καθ’ όλα ελκυστικό σύνολο. Ο χώρος είναι στενόμακρος, με την κουζίνα και τις τουαλέτες στο βάθος, και μπορεί να φιλοξενήσει γύρω στα 60 άτομα. Παντού κυριαρχεί το ξύλο σε σπασμένο λευκό. Τραπέζια των δύο ή τεσσάρων με καρό τραπεζομάντιλο από κάτω και λευκό από πάνω, καρέκλες οι κλασσικές ψάθινες. Art de la table πάνω από το μέσο όρο, γενικά στήσιμο και εμφάνιση που προδιαθέτει θετικά.

Η υποδοχή κάτι περισσότερο από εγκάρδια, το τραπέζι που είχαμε κρατήσει μας περίμενε έτοιμο στρωμένο, νερό εμφιαλωμένο (κατόπιν ερωτήσεως) μαζί με τους καταλόγους, μπόλικος χρόνος για τη μελέτη τους και προθυμία για τυχόν διευκρινίσεις και επιθυμίες για αλλαγές στα συνοδευτικά. Το σέρβις παρέμεινε σε υψηλό επίπεδο μέχρι την ώρα της αποχώρησης, κρίμα που είμαι υποχρεωμένος να κόψω μια ντοματούλα λόγω της μη τήρησης του no smoking. Μαζί με το ψωμί ακούμπησε στο τραπέζι μια ραβιέρα με τέσσερις φετούλες αλειμμένες με πολτό ντομάτας και ψιλοκομμένο τυρί στην κορυφή, ενώ το λογαριασμό συνόδευσε ένα ποτηράκι με λικέρ μαστίχας για τον καθένα.

Ο κατάλογος απλός, σαφής και αρκούντως περιεκτικός. Χωρίζεται σε ομάδες ορεκτικών, σαλατών, φρέσκων ζυμαρικών, (πολλών) επιλογών σε κρεατικά και (λίγων) σε ψάρι. Κλείνει με τρία κλασσικά επιδόρπια, τα οποία δεν τιμήσαμε, γιατί τον τελευταίο καιρό είμαστε όλοι τσακωμένοι με τη ζάχαρη. Η σελίδα με τα ποτά επίσης λιτή, αλλά με σωστή αναλογία σε γνωστές και λιγότερο γνωστές μάρκες, π. χ. καλό χύμα λευκό κρασί, αλλά και μπύρα VOLKAN black.

Η φιλοσοφία της κουζίνας με ξεκάθαρες κατευθύνσεις. Χορταστικές μερίδες, όχι εξεζητημένες συνταγές, σωστές ως επί το πλείστον εκτελέσεις. Το κέντρο βάρους σαφώς πέφτει στα κρεατικά, ενδεικτικά αναφέρω κότσι αρνιού, ψαρονέφρι και πανσέτα, μπιφτέκι μοσχαρίσιο και βέβαια δυο τρία steak, με κορυφαίο από πλευράς μεγέθους και τιμής (αν θυμάμαι καλά 28 ευρώ για δύο άτομα) το tomahawk steak. Η τετραμελής παρέα μας παρήγγειλε αρχικά μια πρωτότυπη και καλοφτιαγμένη φρέσκια σαλάτα με αβοκάντο και καρδιές από μάραθο (όμως για 12 ευρώ πολύ ακριβή), κεφτέδες με λαχανικά (στην ουσία κολοκυθοκεφτέδες plus) τραγανούς και νόστιμους με μια ωραία συνοδευτική σως και μελιτζάνα ψητή, χωρίς ίχνος λάδι, με κάποιο λευκό μαλακό τυρί από πάνω. Κατόπιν οι δύο κύριοι πήραν ένα καλοψημένο μπιφτέκι σε γαρνιτούρα μια βραστή-ψητή πατάτα κομμένη στα δύο και λίγη σαλάτα κόλσλο. Η μία κυρία προτίμησε φρέσκα σιουφιχτά μακαρόνια με πέστο και κουκουνάρι και μάλλον ατύχησε, γιατί το πιάτο ήταν πολύ λιπαρό, ενώ η ετέρα πήρε ταλιάτα. Το κρέας ήταν καλά ψημένο, αλλά μάλλον ανάλατο.

Ο λογαριασμός ανήλθε στα 120 ευρώ για τέσσερα άτομα (φαγητό + ποτά + φιλοδώρημα), έτσι δεν μπορώ να δώσω πάνω από δύο ντομάτες στο vfm. Συνεπώς η ερώτηση αν συστήνω επίσκεψη στο STEAK PALACE BY GΚΙKAS – MOSES έχει μάλλον απαντηθεί από μόνη της.