Loader

Intacto

Κριτικές: 62
Μέλος από: Δεκ 2008

Εμφάνιση:

26 Φεβ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Εκείνη η Πέμπτη βράδυ καταπατούσε ηγεμονικά τα σύνορα του σουρεαλισμού. Ο Intacto να τρέχει την 9η βραδινή πέριξ του Ζαππείου για να κάψει τα γευστικά ανομήματα δεκαετιών που έχει στην πλάτη του και το κινητό του να χτυπά σαν δαιμονισμένο.

Η κράτηση είχε γίνει για Πέμπτη βράδυ στις 9, ο ανέμελος δρομέας είχε πιστέψει ότι ήταν για την επομένη και η εκνευρισμένη συνοδός του να επιμένει με αλλεπάλληλα τηλεφωνήματα να διαταράξει το πρόγραμμα τρεξίματος του.

Άπραγη έφυγε από τα «Φουρνομαγειρέματα» σχεδιάζοντας με ακρίβεια νευροχειρουργού την δολοφονία του Intacto. Σχέδιο που αν ευοδωνόταν θα κατάφερνε ένα μεγάλο πλήγμα στην ανθρωπότητα.

Με πιο συγκροτημένες σκέψεις να επικρατούν το ραντεβού στα «Φουρνομαγειρέματα» ανανεώθηκε για την Παρασκευή το βράδυ την ίδια ώρα και η ακρίβεια στην προσέλευση μου στο μικρό μεζεδοπωλείο της Ηλιούπολης συγκίνησε την συνδαιτυμόνα μου ώστε να μην προχωρήσει στην δίκαιη δολοφονία μου.

Ο χώρος δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο. Τα νάιλον στην είσοδο μάλλον προδιαθέτει αρνητικά για την είσοδο σου αλλά ο εσωτερικός χώρος είναι ανεκτός. Άλλωστε τα περισσότερα εστιατόρια – μεζεδοπωλεία στην Αθήνα δεν δίνουν ιδιαίτερη σημασία στον χώρο, λανθασμένα κατά την άποψη μου.

Προσεγγίσαμε τα «Φουρνομαγειρέματα» ως μια ανακάλυψη από το Ask4food. Οι καλές κριτικές από τα πολυμέριμνα μέλη του έδωσαν ώθηση για το ταξίδι στην απόμερη Ηλιούπολη.

Η εμπειρία ήταν καλή, χωρίς να είναι εντυπωσιακή, ή να με ωθεί να επιστρέψω στο συγκεκριμένο μεζεδοπωλείο. Ευχαρίστως, όμως αν βρισκόμουν στην περιοχή και πεινούσα θα επέστρεφα στα έντιμα «Φουρνομαγειρέματα».

Την βραδιά της επίσκεψης το service είχε αναλάβει ένα κύριος και μια μικρή δεσποινίδα και ήταν πολύ καλό.

Επιλέξαμε τη σαλάτα New Age, με πολύ λάχανο και μια ικανοποιητική επικάλυψη από dressing.

O Κιμάς Γιαουρτλού ήταν ένα καλό πιάτο για να κορέσει την πείνα μας όπως και η μικρή ποσότητα του Χουνκιάρ Μπεγιεντί, που ήρθε καλυμμένη με διάφανο πλαστικό από πάνω. Η μικρή ποσότητα δεν δικαιολογεί την τιμή των περίπου 12 ευρώ, όταν πχ στο «Μαύρο Πρόβατο» μεγαλύτερη ποσότητα καλύτερου ποιοτικά χουνκιάρ έχει χαμηλότερη τιμή.

Το κότσι των 16 ευρώ έλιωνε στο στόμα και ήταν μακρά το καλύτερο πιάτο από όσα δοκιμάσαμε. Ικανοποιητικό σε ποσότητα και σε τιμή.

Με περίπου 2,5 κιλά κρασί δικό τους καμπερνέ(το μισό ήταν κερασμένο) ξεπεράσαμε για λίγο τα 60 ευρώ σε λογαριασμό.

Το μαγαζί είχε άλλες δυο πολυπληθείς παρέες ενώ όσο περνούσε η ώρα αυξανόταν και η προσέλευση.

Είναι μια τίμια πρόταση, χωρίς να προσφέρει εντυπωσιακά αλλά αρκετά καλά αποτελέσματα…

17 Φεβ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Στην τελευταία από τις πολλές μου επισκέψεις στο «Ζάχαρη και Αλάτι» συνόδευα μια φίλη, που φλερτάρει πολιτικά με την αριστερά.

Το πρόσωπο της άρχισε να αλλάζει εκφράσεις την στιγμή που αντίκρισε στο απέναντι τραπέζι τον Γιάννη Πρετεντέρη. Από την άφατη απέχθεια στην αλαζονική αδιαφορία, το ταξίδι των αναδυόμενων εκφράσεων στο πρόσωπο της με έκανε να βιώσω ένα πεντάλεπτο απόλυτης ευδαιμονίας.

Στο εντυπωσιακό νεοκλασικό του wine restaurant θα αντικρίσεις περσόνες της δημόσιας ζωής. Όχι γιατί πρόκειται περί τόπου «που θες να σε δουν και να τους δεις» αλλά διότι το «Ζάχαρη και Αλάτι» βρίσκεται στο απόκεντρο του κέντρου.

Ήρεμο, προσφέρει καλή ποιότητα φαγητού και κρασιού σε έναν χώρο που θα ήθελες να ζεις.

Στεγάζεται σε ένα τριώροφο νεοκλασικό, όπου το καλοκαίρι δεσπόζει η αυλή του. Η ιδέα ενός εστιατορίου με έμφαση στις δημιουργικές, αναθεωρητικές(όπως η χωριάτικη σαλάτα του) γεύσεις και το κρασί είναι ιδανική στη θεωρία και απ΄ότι φαίνεται εφικτή στην πράξη.

Στα πρώτα λεπτά και μέχρι να επιλέξεις το κρασί που θα συνοδεύσει τις αιθυλικές παρεκτροπές της βραδιάς σερβίρεται η σούπα της ημέρας για το καλωσόρισμα και δικό τους ψωμί σε διάφορες εκδοχές, το οποίο είναι αρκετά πάνω από τον μέσο όρο.

Σταθερά, στις αρκετές παρουσίες μου εκεί, παραμένει το αλμυρό cheesecake. Ένα στρογγυλό δημιούργημα μερικών στρώσεων, όπου δένει ιδανικά το τσάτνεϊ ντομάτας με το προσούτο, το ανθότυρο και την κάππαρη προκαλώντας έναν δαιμονικό χορό γεύσεων στον ουρανίσκο.

Ήταν η ευκαιρία που αναζητούσα για να αλλάξει η έκφραση απέχθειας στο πρόσωπο της φίλης μου. Η γεύση άφησε στη λήθη τις σκέψεις της για τους παριστάμενους στα άλλα τραπέζια και η συζήτηση οδηγήθηκε στην περίεργη, κατά την άποψη της, επιλογή της ρεβιθάδας με στικς μπέικον.

Ιδανικά χυλωμένα τα ρεβίθια, αφημένα σε μια πηχτή λίμνη από ζωμό μυρωδικών με τα στικς μπέικον τοποθετημένα σαν σημαδούρες στο μικρό πιάτο που ήταν σερβιρισμένα. Αναθεωρητικά πιάτα, όπως ανέφερα παραπάνω. Γιατί σε όποιον δεν αρέσουν τα ρεβίθια θα αναθεωρήσει άποψη.

Το ριζότο με το συκώτι και την μπόλια αρνιού εκρήγνυται σαν μια ρουστίκ βόμβα στο στόμα σου. Οι αναμνήσεις από το χωριό σκορπούν σαν βεγγαλικά στο μυαλό σου. Είναι πολύ ιδιαίτερο πιάτο και θα έλεγα να προτιμηθεί μόνο από αυτούς που δεν έχουν πρόβλημα με τις έντονες, διόλου ραφιναρισμένες, γεύσεις.

Το ρολάκια από ψαρονέφρι, τυλιγμένα σε πανσέτα και γραβιέρα έστρεψαν την κουβέντα στον φεμινισμό και τις αδιόρθωτες ζημιές που έχει επιβάλλει η πατριαρχία στις κοινωνίες. Το φαλλικό σχήμα του πιάτου ενεργοποίησε τα αριστερά ένστικτα της φίλης μου, η οποία παρότι είχε φάει αρκετά δεν είχε χορτάσει από συζήτηση. Ένα πιάτο που ήταν καλό αλλά όχι εντυπωσιακό.

Όπως εντυπωσιακό δεν ήταν και το New York Steak, παρά την περιγραφή του στον κατάλογο. Άλλωστε για κρέας στο κέντρο της Αθήνας προτιμώ το νεόδμητο steak bar της Φάρμας Μπράλου στο Yoleni’s στην Σόλωνος, το ταξίδι στο Περιστέρι για το Base Grill ή τον Κρητικό στα Βόρεια Προάστια.

Ήταν Παρασκευή βράδυ, τα δυο μπουκάλια κρασί είχαν αμβλύνει τις αιχμηρές γωνίες της εβδομάδας, η φίλη μου επί 2,5 ώρες στην επιτομή ενός αστικού περιβάλλοντος είχε μεταθέσει την επανάσταση «από Δευτέρα», ο Πρετεντέρης της είχε χαρίσει ένα διστακτικό χαμόγελο κατά την έξοδο του και ο κόσμος έδειχνε ότι μπορούσε να σωθεί.

Απαλλαγμένοι από τα βαρίδια των 110 ευρώ από τις τσέπες μας νιώθαμε ανάλαφροι καθώς κατηφορίζαμε την Αναπήρων Πολέμου με προορισμό το CV Distillers πίσω από το Χίλτον.

Ένα μεζκάλ εκείνη την ώρα θα οριοθετούσε ξανά τις προτεραιότητες της ύπαρξης μας…

10 Φεβ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Σαν πας στον πηγαιμό για τον… Batman μπορεί να ξεστρατίσεις και να βρεθείς στο Σαραντατρίο. Σε μια περιοχή, που μοιάζει σαν μια εκλεπτυσμένη εκδοχή της Πειραιώς, με πολλά συνεργεία, νομίζεις βράδυ ότι βρίσκεσαι κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό της Καζαμπλάνκας. Σου δημιουργείται μια περίεργη αίσθηση η αναζήτηση μιας όμορφης γαστριμαργικής εμπειρίας σε μια τόσο άσχημη γειτονιά, όπως είναι η Φραντζή.

Παραμερίζοντας τις παραπάνω σκέψεις για το μέλλον, όταν θα συγγράψω το δοκίμιο των παραδοξοτήτων πήγα να ανοίξω τη λάθος πόρτα στο 43. Έπειτα από δευτερόλεπτα σύγχυσης και αφού είχε τσαλακωθεί η αλαζονεία μου εισήλθα σε έναν χώρο, που κατάφωρα αδικεί το μαγαζί. Μια στοά, τραπέζια ατάκτως ερριμμένα και κάποιες σόμπες να εκπέμπουν την μοναδική ζεστασιά στον αφιλόξενο χώρο. Φαντάζομαι ότι το καλοκαίρι η κατάσταση θα βελτιώνεται με τον εξωτερικό χώρο, μια αυλή με χαλίκι αν πρόσεξα καλά στο τέρμα της στοάς. Αναντίρρητα όσοι θεωρούν ότι το περιβάλλον ενός εστιατορίου προσθέτει στην εμπειρία της εξόδου για φαγητό θα νιώσουν αποθαρρυμένοι με τις πρώτες εντυπώσεις από το μαγαζί, που μοιάζει περισσότερο με καφενείο.

Έπειτα από την παραγγελία στην καλόβολη κοπέλα, που εκτελούσε χρέη σερβιρίσματος προσγειώθηκε μια χάρτινη σακούλα με λίγο ψωμί στο τραπέζι μας και ένα μπουκάλι νερό.

Έχοντας διαβάσει τις κριτικές των υπολοίπων μελών παραγγείλαμε με βάση τα πιάτα που αναδείχθηκαν top στις προτιμήσεις τους.

Το twist δόθηκε από την μοσχαρίσια γλώσσα, που προσφέρεται με τη μορφή ενός πικάντικου αλλαντικού και με μουστάρδα ως ντιπ στη μέση του μικρού πιάτου. Τίποτα το φοβερό, μια χαρά απλά για να συνοδέψει το Μαυρούδι του Θεοδωρακάκου, που επιλέξαμε από κρασιά.

Εδώ, να σταθώ λίγο στο γεγονός ότι δεν έχουν δικό τους κρασί, αυτό που λέμε χύμα. Έχουν όμως καλή τιμολόγηση στα εμφιαλωμένα. Το παραπάνω κρασί κόστιζε 14 ευρώ, ακριβότερο φυσικά από 750 ml χύμα, που τιμάται συνήθως ανάμεσα στα 6 με 8 ευρώ αλλά σαφώς ποιοτικότερο.

Συνεχίσαμε την περιήγηση μας στον κατάλογο του 43 με το πεϊνιρλί με σουτζούκι. Νομίζω ότι ήταν το καλύτερο του πιάτο. Το σουτζούκι έπλεε αγέρωχο και καυτερό πάνω σε μια θάλασσα λιωμένου τυριού που προκαλούσε το χέρι σου να το αρπάξει και να το βάλει σε τροχιά προς το στόμα σου. Άδειασε σχετικά γρήγορα.

Όπως και η Αρμένικη πίτα. Μια μπουγάτσα, με ένα σοκ από λιωμένο τυρί και ελάχιστο σύγκλινο, σε σημείο να αναρωτιέσαι αν υπάρχει. Μικρή βέβαια η μερίδα αλλά αναντίρρητα το πιάτο ήταν εξαιρετικά νόστιμο.

Τα χοιρινά ψιλοκομμένα φιλετάκια αναπαύονταν πάνω σε μια χοντροκομμένη πίτα, ένα ψωμί, που στο κέντρο του είχε τζατζίκι. Ήταν και το πιο χορταστικό πιάτο της βραδιάς, από άποψη ποσότητας, όχι γεύσης. Μέτριο, ρουστίκ πιάτο ακόμη και στην παρουσίαση, που δεν θα επέλεγα σε πιθανότητα δεύτερης επίσκεψης.

Με ένα δεύτερο μπουκάλι Μαυρούδι και λίγη κουβέντα με έναν εκ των ιδιοκτητών του μαγαζιού όδευε προς το τέλος η βραδιά στο 43. Ο λογαριασμός έφτασε περίπου στα 65 ευρώ για δύο άτομα.

Ήταν Παρασκευή βράδυ, σε ένα πολύβουο γεμάτο μαγαζί. Μια βραδιά, που γρήγορα θα καταχωνιαστεί στη μνήμη και μόνη περιπλανώμενη υποσημείωση θα είναι αυτή η κριτική στο ask4food.

Δεν διεκδικεί βραβείο πολλαπλής επανεμφάνισης το μαγαζί, όπως για παράδειγμα το Μαύρο Πρόβατο στο Παγκράτι, που έχει περίπου τις ίδιες τιμές. Δύσκολα θα ξαναπάω, αν και υπάρχουν θετικές ενδείξεις για το μαγαζί. Δεν είχε σίγουρα κάτι σαν μαγνήτη για να σε επαναφέρει κοντά του και αυτό θα πρέπει να είναι κάτι που θα δουλέψουν τα ευγενικά παιδιά, που ασχολούνται καθημερινά με το 43.

08 Φεβ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Η όψη του Παπαγεωργίου είναι αποθαρρυντική σαν συνοριακή πόλη, που έχει ερημώσει. «Σε αυτή την κάβα θα μας πας» ψιθύρισε αυθαδέστατα με την αψηφισιά της νεότητας ο πιτσιρικάς της παρέας. Η είσοδος στο εστιατόριο αποτέλεσε μια προσωρινή ήττα για το πανθομολογούμενο μεγαλείο του Intacto. Άδειο! Εισέπραξα αχόρταγα την χλεύη των συνδαιτυμόνων και το βράδυ της Δευτέρας ισορροπούσε σε ένα τεντωμένο σχοινί ενός ανέκφραστου εκνευρισμού. Ο καλόβολος κύριος που άναβε την σόμπα σχεδόν δεν πίστευε ότι θα καθίσουμε για φαγητό λίγο πριν ο λεπτοδείκτης δείξει 10 ακριβώς.

Χρειαζόμουν μια ταχυδακτυλουργική κίνηση για να αποδράσω από το ασφυκτικό σκηνικό και αυτή δόθηκε με τις δυο αλοιφές που προσγειώθηκαν στο τραπέζι. Η μια κόκκινη, ένα ανακατεμένο χαρμάνι πιπεριάς και μυρωδικών που απλώθηκε πάνω στο αρτυμένο με λάδι και ρίγανη ψωμί και η δεύτερη στο χρώμα του παρφέ, με ιδιαίτερη γεύση.

Εκεί, που η πλάστιγγα άρχιζε να γέρνει προς τη μεριά του Intacto ήταν με τον Γιουφκά. Τυρί, άνηθος και μια ιδέα ούζου, τυλιγμένα σε φύλλο που όπως μας αποκάλυψε ο έχων την ευθύνη του service έρχεται από την Κωνσταντινούπολη. Θριαμβικά βλέμματα ανταλλάχτηκαν στην πρώτη μπουκιά και το status του Άθικτου επανήλθε.

Τα μποχτσαδάκια και τα παστουρμαδοπιτάκια έχουν ήδη αφεθεί στη λήθη, μη προσφέροντας τετοια γαστρονομική στιγμή, ώστε να εγγραφούν αμφότερα στη μνήμη μας.

Το λαχματζούν, όμως, που σερβίρεται σε δυο πιατάκια και το μαντί, τα παραδοσιακά πολίτικά ζυμαρικά με την σάλτσα ντομάτας και το γιαούρτι, επανέφεραν τα χαμόγελα στα χείλη μας, τα οποία ήταν βρεγμένα από τη σιελόρροια άμα τη αφίξει του Άδανα κεμπάπ. Καυτερό, έλιωνε στο στόμα μας.

Το πρόβλημα στον Παπαγεωργίου είναι ότι οι μερίδες είναι μικρές για ανθρώπους, που έχουν συνηθίσει να τρώνε περισσότερο και ενδεχομένως να έχουν μείνει νηστικοί για αρκετές ώρες αναμένοντας την μυσταγωγική βραδινή έξοδο.

Αποφασίστηκε ομόφωνα ανεφοδιασμός με ένα πιάτο γιουφκά και μια πρόταση του σερβιτόρου για ένα πιλάφι, η οποία πήγε άπατη. Μας κέρασαν έναν κιουνεφέ στο τέλος και μισό από τα 3 λίτρα κόκκινο κρασί που καταναλώσαμε σε μια… εγκρατή βραδιά για τα κυβικά μας.

Το κόστος ανήλθε στα 91 ευρώ.

Η ετυμηγορία αναφέρει ότι ο Παπαγεωργίου είναι μια καλή λύση για την συγκεκριμένη περιοχή. Σε καμιά περίπτωση δεν θα ταξίδευα πάλι ξανά από το κέντρο της Αθήνας στις παρυφές του Βορρά για τη χάρη του. Δεν είναι σίγουρα ανώτερος πχ του Αγοραστού στο Χαλάνδρι, ο οποίος διατηρεί χρόνος μπαίνει, χρόνος βγαίνει μια αξιοθαύμαστη ποιότητα.

12 Ιαν 2015

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Στην καρδιά της Αθήνας, ανάμεσα στα μαγαζιά με τα μπαχαρικά που σε στέλνουν σε νοητό ταξιδι στα βάθη της Ανατολής και τον Μιράν με τον Αραπιαν, σε έναν δρόμο πληγωμένο μέχρι πρότινος απο την εγκαταλείψεη δεσπόζει ενα μικρό πετρόχτιστο μαγαζι.

Τα Καραμανλιδικα του Φανή. Με καμια 15αρια στριμωγμένα τραπέζια, περιστοιχισμενα απο το Π που δημιουργούν τα ψυγεία με τα αλλαντικά Sary απο την Δράμα και με ατμόσφαιρα που παραπέμπει στα μπακάλικα που πρόλαβα στις αρχές της δεκαετίας του 80.

Η αναμονή τις μεσημεριανές ωρες μοιάζει sure bet. Η πολυμεριμνη κοπέλα, που εποπτεύει τον χώρο με μια εντυπωσιακή διακριτικότητα θα σε χωροθετήσει σε περίπου 20 με 30 λεπτά και θα εχεις την ευκαιρία να επιλέξεις απο τον μικρό κατάλογο.

Ο κάβουρμας με τα κομματάκια πατάτας και δενδρολίβανο θα πρεπει να ειναι η πρώτη επιλογή. Το λουκάνικο κεφτές με πιτουλες και μια σαλτςα γιαουρτλού δεν πρεπει να διελαθει της προσοχής σας, ενω το σουτζούκι με τα αυγά ματια επιβεβαιώνει την δεσποτική παρουσία των αυγων σε όλους τους καταλόγους, απο εστιατόρια υψηλών απαιτήσεων ως συνοικιακές ταβέρνες.

Επιλέξτε και τα παξιμάδια Τραχειας, σε μια προσπάθεια ενός νεοτερικού, πιο ανάλαφρου ντάκου και εχετε μια επιλογή βαριάς κουζίνας, που θα σας χορτάσει.

Με μια φιάλη κρασι και ψωμί θα φτάσετε τα 38 ευρώ και θα εχετε μια αίσθηση πληρότητας, που θα σας συνοδεύει ως την άκρη της νύχτας.

Τα Καραμνλιδικα ειναι μια παρα πολυ καλη επιλογή αν σας αρέσουν τα αλλαντικά, είστε στο κέντρο και θέλετε να χορτάσετε με λιγότερα απο 20 ευρώ

09 Ιουν 2014

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Χωμένο σε έναν μικρό δρόμο στην Άνω Γλυφάδα δεν ειναι και ο πιο εύκολος στόχος να το βρεις.

Το φαγητό του δεν κρύβει καμια μεγάλη έκπληξη. Φαγητό ταβέρνας, μικρό μενού με τα συνήθη πιάτα που βρίσκεις σε ταβέρνες. Αυτός ειναι και ο λόγος που δύσκολα θα πήγαινα ξανά.

Δοκίμασαμε τις Αρμυρες, που ήταν νόστιμες. Ντολμαδάκια πολυ καλα και αρνάκι στην λαδοκολα που ήταν ικανοποιητικό. Πολυ καλό πιάτο ήταν το κοκκινιστό μοσχαράκι με πατάτες. Με 1,5 κιλό κρασι ο λογαριασμός έφτασε τα 49 ευρώ. Θα μπορούσε να ήταν ενα κλικ πιο κάτω αλλα δεν χάθηκε και ο κόσμος.

Συμπερασματικά τα Γιουβετσακια ειναι απο εκείνες τις ταβέρνες που αν ειναι κοντά στο σπιτι σου πας και ξανάπας. Δύσκολα ομως αν μένεις πχ Παγκράτι θα κανεις τον δρόμο προς τα εκει

28 Φεβ 2013

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

H Rubia «τσαλάκωσε» άγαρμπα τον μύθο της femme fatale, που την «στεφανώνει». Αυτή, η κυνική γυναίκα, που έβρισκε απόλαυση στο να την κυνηγούν, είχε ξαφνικά βρεθεί με την τηλεφωνική συσκευή αγκαλιά. Πληκτρολογούσε συνεχώς τον ίδιο αριθμό για να γευθεί την απόρριψη, την συντριβή.

Η απαρασάλευτη εμμονή στην άλλη άκρη της γραμμής την είχε κάνει να αμφισβητήσει το είναι της. Για περίπου δυο μήνες εισέπραττε ένα ολοκληρωτικό όχι από το… Μαύρο Πρόβατο.

Η επιμονή της αναίρεσε την θεϊκή της διάσταση. Ήταν τελικά και η Rubia ένας άνθρωπος, που δεν μπορούσε να «κλείσει» τραπέζι για δύο στο talk of the town. Το Μαύρο Πρόβατο.

Με μεγάλη επιμονή και ένα ενοχικό σύνδρομο από την πλευρά του μαγαζιού κατορθώσαμε να το επισκεφτούμε πριν μερικές εβδομάδες. Το γεγονός πως έχει μονάχα ένα τραπέζι για δυο αποτέλεσε και τον βασικό λόγο της αργοπορημένης επίσκεψης.

Διαμένοντας στο Παγκράτι ειχα δοκιμάσει το delivery του παρακείμενου Press Cafe, το οποίο φυσικά ήταν δυο επίπεδα παραπάνω από ένα ικανοποιητικό delivery.

Το Μαύρο Πρόβατο είναι μικρό σαν χώρος. Αν, δε, το επισκεφτείτε στο διπλό τραπέζι τότε θα αισθανθείτε λίγο σαν την Τζόντι Φόστερ στο… «Panic Room».

Ο καπνός στο μαγαζί ενδεχομένως να σας κάνει να νιώσετε ότι συμμετέχετε σε φιλμ νουάρ. Οι αρχικά αρνητικές εντυπώσεις ενδεχομένως να αναστραφούν όταν η πολυμέριμνη ιδιοκτήτρια του μαγαζιού σας πλησιάσει με το χαμόγελο σήμα κατατεθέν της.

Θα σας πει τα πιάτα ημέρας και θα σας ρωτήσει αν είναι η πρώτη φορά που επισκέπτεσθε το Μαύρο Πρόβατο. Η καταφατική απάντηση θα γεννήσει την επιμονή να παραγγείλετε το Χουνκιάρ.

Σωστή επιμονή. Γνωρίζουμε το δυνατό μας όπλο και το προσφέρουμε. Το Χουνκιάρ ήταν μια ένδειξη ότι υπάρχει Θεός. Η γεύση του έχει αποτυπωθεί σαν δερματοστιξία στην μνήμη μου και είναι λόγος ικανός για να βρεθώ ξανά εκεί. Αν φυσικά υπάρξει ανισορροπία στο αποτέλεσμα τότε θα απογοητευθώ και θα συνεχίσω να πιστεύω ότι δεν υπάρχουν Θεοί και Διάβολοι.

Η σαλάτα που επιλέξαμε είχε πρασινάδα και μια σως από φραγκοστάφυλο και ήταν αρκετά καλή. Μου άρεσε ιδιαίτερα το ψωμί τους, ενώ οι λαχανοντολμάδες, που είχαν ως πιάτο ημέρας ήταν ικανοποιητικοί.

Πολύ μέτριο το αρνάκι στην λαδόκολλα, μιας και το κρεμμύδι σκέπαζε όλες τις γεύσεις. Συνήθως, δε, όταν η πρώτη ύλη είναι μέτρια, τότε στα εστιατόρια επιλέγουν να το παραφορτώνουν για να μην το καταλάβεις. Αυτή την αίσθηση μου έδωσε το συγκεκριμένο πιάτο.

Σε γενικές γραμμές το Μαύρο Πρόβατο είναι μια πολύ καλή λύση στην αναδυόμενη πιάτσα του Παγκρατίου. Θα ξαναπάω σίγουρα, αλλά μεσημεριανή ώρα, μιας και το βράδυ θα χρειαστεί να «τσαλακώσω» τον δικό μου μύθο με τα… εκλιπαριστικά τηλέφωνα για να κλείσω τραπέζι ;)

26 Φεβ 2013

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
1-9

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Συνοδεία του γνωστού, αδελφικού ραμολιμέντου, το οποίο παρεπιδημεί στην Νέα Σμύρνη, σε ένα δωμάτιο γεμάτο δίσκους και προσπέκτους από σουβλακερί και πιτσαρίες κατηφορίσαμε για την Νίκαια.

Καβάλα στην Χάρλεϋ, αναζητητές του… Holy Graal, του παραγεμισμένου με σουβλάκια, τελειοθήρες των κάρβουνων, είπαμε να δοκιμάσουμε τον περίφημο Έντυ.

Απρόθυμος αρχικά για δυο λόγους. Πρώτον, επειδή τις τελευταίες ημέρες με έχουν φάει οι δρόμοι και το ταξίδι Παγκράτι – Νίκαια έμοιαζε με υπερατλαντικό και δεύτερον, κυριοτερο μάλιστα, διότι ο Έντυ δεν έχει, έστω, μερικά τραπέζια να καθίσεις, παρά μόνο άβολα σκαμπό στον εξωτερικό χώρο. Αν βρέχει δηλαδή ή κάνει κρύο ο Έντυ απαγορεύεται.

Σε μια υποβαθμισμένη περιοχή, βγαλμένη από σεκάνς παλαιών βιντεοταινιών, πριν η ανάπτυξη παρασύρει την ευρύτερη περιοχή της πρωτεύουσας στην πιο μοντέρνα εκδοχή της, το τοπίο γύρω από τον Έντυ είναι αποθαρρυντικό σαν τον σταθμό λεωφορείων στο Ντενιζλί ή όπως σημείωσε και το ραμολιμέντο σαν τις ακίνητες στο διάβα του χρόνου περιοχές στο Κάιρο.

Καθώς ξεπερνάς τους πρώτους δισταγμούς δρασκελίζεις τον μακρύ διάδρομο μπροστά από τον πάγκο των παλαιάς κοπής τυλιχτών και παραγγέλνεις. Δυο βαριεστημένοι ντελιβαρέδες περίμεναν με αδημονία το τέλος της βάρδιας τους και λίγος κόσμος υπερψήφιζε την διαφορετικότητα του Έντυ.

Που έγκειται; Στο γεγονός ότι προσφέρει τυλιχτό με σουτζούκι και ψαρονέφρι. Εγώ προτίμησα αυτά τα δυο, το ραμολιμέντο πήρε και ένα με κεμπάμπ.

Τα τυλιχτά είναι μικρά, οπότε αν πεινάτε αρκετά μπορείτε να καταβροχθίσετε 3-4. Η πίτα είναι αλάδωτη και πολύ καλή. Το σουτζούκι είναι εξαιρετικό. Αρκούντως πικάντικο, μου θύμισε νοσταλγικά αυτό στο Δράμι. Θα ήθελα όμως να ήταν πιο δουλεμένο το υπόλοιπο τυλιχτό. Ήτοι, μαϊντανός, κρεμμύδι, μέτρια ντομάτα. Θα ήθελα μια σάλτσα, που να ταιριάζει με το σουτζούκι για να απογειωθεί η πολύ καλή πρώτη ύλη.

Ίδια ακριβως γέμιση και στο ψαρονέφρι, που ήταν πολύ εύγεστο. Ένα κομμάτι κρέατος, που σπάνια θα συναντήσεις σε τέτοιων, χαμηλών απαιτήσεων μαγαζιά της γειτονιάς.

Ο Έντυ στέκεται όρθιος από το 1946. Πρέπει να είναι από τα ελάχιστα μαγαζιά, που παρέμειναν σημεία αναφοράς μετά την Κατοχή και ως σήμερα. Όποιος βρεθεί στην περιοχή αξίζει να δοκιμάσει τις δημιουργίες του, παρότι ο χώρος θα του μοιάζει στην πρώτη ματιά αποθαρρυντικός.

Αξίζει να δοκιμάσει και όποιος «ψάχνεται» να βρει ένα καλό σουβλατζίδικο. Για αυτόν που είναι αρκετά μακριά και δεν ενδιαφέρεται πολύ ας μην κανει τον κόπο να κατέλθει στην Νίκαια.

Οι τιμές του είναι λίγο τσιμπημένες σε ότι αφορά το σουτζούκι και το ψαρονέφρι, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η ποσότητα είναι μικρή. Περί τα 2,5 ευρώ ή και κάτι παραπάνω για τον Έντυ, τον βασιλιά του σουτζουκίου ;)

13 Ιαν 2012

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Ένιωθα σαν αιχμάλωτος που τον έβαλαν τιμωρία στο αγιάζι ενώ «βολευόμουν» στο τραπέζι της εισόδου της …Καλύβας( Capana). Ασφυκτικά γεμάτο, σε «μπούκωνε» πριν καν βάλεις στο στόμα σου τα εύγευστα ντοματίνια που φέρνει ως κέρασμα το γρήγορο μεν, αλλά πολύ ψυχρό service.

Για την Capana έγινε ένας μικρός χαμός τον τελευταίο καιρό. Όλοι μιλούσαν για αυτό θρασεύοντας υπερτροφικές προσδοκίες, που δεν επιβεβαιώθηκαν στην επίσκεψη μου.

Για να μην παρεξηγηθώ, η Capana είναι ελαφρά πάνω από τον μέσο όρο και σε καμιά περίπτωση σε δικαιολογείται ο θόρυβος που έχει γίνει για αυτήν.

Ο χώρος προσπαθεί να ξεχωρίσει με τα φωτιστικά, αλλά είναι τόσο ασφυκτικά γεμάτος, που οι αισθήσεις αφοπλίζονται.

Με παρέα ακόμη δύο ατόμων δοκιμάσαμε την πίτσα και την πάστα.

Η πίτσα με προσούτο με την λεπτή ζύμη ξεθώριαζε από την μνήμη σου στην πρώτη μπουκιά.

Κάτι που δεν συνέβαινε με την πάστα, τα λαζάνια, τα ραβιόλια που ήταν μεν καλά αλλά όχι εξαιρετικά.

Συγκεφαλαιώνοντας θα έλεγα ότι η Capana συνιστάται μονάχα αν μένεις πολύ κοντά στην περιοχή και θες να φας μια ικανοποιητική προς καλή πάστα. Αν όχι μην κάνεις τον κόπο να βρεις πάρκινγκ στο Κολωνάκι και μετά να παρκάρεις στον ακόμη πιο ασφυκτικό χώρο της λιλιπούτειας σάλας

01 Ιαν 2011

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Η ταμπέλα που σε καλωσορίζει στο Base Grill είναι made in Bournazi! Αυτό το μαγικό προάστιο, όπου κατρακυλάς ανάμεσα στο κιτς και το καλτ κάθε φορά που σε πιάνει το cafard της πόλης και θέλεις να ξεσκάσεις.

Αν η σκέψη σου δεν είχε μουδιάσει, λες και μια απολαυστική ορδή μυρμηγκιών νυχοπατά πάνω της, από τα ευμενή σχόλια μάλλον η εμφάνιση του θα σε απέτρεπε από το να μπεις μέσα. Και όμως με ένα θαρραλέο πήδημα δρασκελίζεις το κατώφλι του Base Grill, η εξωτερική πλευρά του οποίου καλύπτεται από νάιλον λες και μπαίνεις σε θερμοκήπιο και εισέρχεσαι σε έναν χώρο που θα ήθελε να ήταν κομψός σε κάποια τρελά φαντασιοκοπήματα των ιδιοκτητών. Μια σχετικά περιποιημένη ταβέρνα σε πλατεία χωριού, που ο ιδιοκτήτης της έχει ταξιδέψει σε πέντε μέρη του κόσμου και φέρει κάποια ενθυμήματα από μπύρες.

Αυτό μου θύμισε ενώ καθόμουν σε ένα μικρό τραπέζι για δυο. Το γεγονός ότι το βράδυ είναι σχεδόν πάντα reserve μας έκανε να πάμε γύρω στις 6 το απόγευμα.

Παραγγείλαμε μια σαλάτα που είχε φρέσκες πρώτες ύλες, ρόκα, λιαστή ντομάτα και μανούρι. Ήταν καλή. Εν συνεχεία τιμήσαμε το trademark του μαγαζιού. Την φωλιά πατάτας με τα αυγά μάτια που ήταν εξαίσιο. Παραγγείλαμε και μια...αχρείαστη τηγανιά, από την οποία φάγαμε δυο κομματάκια ο καθένας και περάσαμε στα κυρίως. Το κρέας βραζιλιάνικης κοπής εγώ, το αντίστοιχο χωρίς την βραζιλιάνικη κοπή ο σύντροφος στην κραιπάλη. Μας τα τεμάχισε με έναν ηδονικό κανιβαλισμό να πεταρίζει στο μάτι της η σερβιτόρα και τα καταβροχθίσαμε λες και βρισκόμασταν στην κατοχή. Το κρέας ήταν υπέροχο.

Με δυο κιλά κόκκινο κρασί και ένα μπουκάλι νερό ο λογαριασμός ανήλθε στα 99 ευρώ. Αφήσαμε 105 για το υποδειγματικό σέρβις και πήγαμε για ποτά,μιας και τα δυο κιλά κρασί ήταν απλά ένα αιθυλικό πρελούδιο για τον Κροίσο και την αφεντιά μου...