VAGELIS



Κριτικές: 323

Μέλος από:
Απρ 2010
Δεν είναι στη λίστα
των έμπιστών σου
.



Εμφάνιση:

Μοντέρνες ταβέρνες - Πετράλωνα, Αθήνα
Σεπ
26
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Αγαπούλα.... Πούλα....

Αυτή η πολύ πετυχημένη διαφήμιση τριγυρίζει στο μυαλό μου τον τελευταίο καιρό. Αν και αρκετά καυστική, εκμεταλλευόμενη τα τεκταινόμενα στο Ελληνικό ποδόσφαιρο, μπορεί κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί σε όλους τους επαγγελματικούς τομείς. Business is business και όπου φύγει φύγει. Ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά από την απομάκρυνση από το ταμείο. Άλλοτε πουλάς φθηνά και άλλοτε ακριβά. Άλλοτε ξεφορτώνεσαι τα "παλτά" και άλλοτε πουλάς κάποια καινοτόμα ιδέα σου. Τι συμβαίνει όμως όταν δυσαρεστείς το κοινό σου;Η συγκεκριμένη διαφήμιση απεικόνιζε τον συγχωρεμένο Big Mac (Ψωμιάδη) που ήταν κατηγορούμενος για πολλές υποθέσεις που δεν έχουν σχέση με το παρόν σάιτ.

Επιστρέφω πίσω και αναλύω 2 λέξεις. Η πρώτη λέξη λέγεται κοινό. Στο πόδοσφαιρο και γενικότερα στον αθλητισμό τους λένε fans (fanatics) και μπορούν να επηρρεάσουν καταστάσεις. Να σε αποθεώσουν όπως τον Κόκκαλη ή να σε διώξουν όπως τον "αγελαδίτσα" Φιλίππου (ΦΑΓΕ) στην μπασκετική ΑΕΚ όπου ήθελαν να κάνουν κουμάντο αυτοί. Τι σχέση έχει πάλι αυτό με το παρόν σάιτ;Έχει....

Μέσω του σάιτ αναπτύχθηκαν φιλίες και ευτυχώς μετά από τόσα χρόνια και κάποιες επίμονες προσπάθειες χρηστών αναπτύχθηκε μεταξύ μας μία αλληλοεκτίμηση και ένας κοινός κώδικας κατανόησης, είτε μιλάμε μεταξύ μας συχνά είτε όχι. Οι πιο παλιές καραβάνες καταλαβαίνουν τι εννοώ. Και πάμε στη δεύτερη λέξη.

Καινοτομία. Αναφέρεται ως νέα και πρωτοποριακή ιδέα γύρω από την υλοποίηση κάποιου πράγματος. Μια τέτοια ήταν και αυτή κάπου στο 2008 από τους ιδρυτές του σάιτ. Όπως κάθε πράγμα, έτσι και το σάιτ χρειάστηκε 3-4 χρόνια για να αναδυθεί στον αφρό. Μπαίνω στο θέμα. "Καινοτομία και επιχειρηματικότητα".... Παίρνω έναν φίλο για να βγούμε έξω να τα πούμε πριν φύγω για διακοπές. Κλείνω μέσω e-table τραπέζι για τη Βόλτα με 20% έκπτωση και παίρνω τηλέφωνο την τρελοΠαναγιώτα να τη ρωτήσω λεπτομέρειες μιάς και έχει κάνει αρκετές επισκέψεις. Αυτή με τη σειρά της έχει δώσει ήδη εντολή στον Ξενοφώντα να μας περιποιηθεί. Το ίδιο θα έκανα εγώ με τον Κώστα στο Ταξιδεύοντας, το ίδιο ο Jimaros με τον Κώστα στη Φυσαρμόνικα κοκ.

Με τη χρήση gps φτάνουμε στην ώρα μας,21.30 ημέρα Τρίτη 20/9/2016. Πολλές λεπτομέρειες δεν ξέρω να σας πω, πάντως η Βόλτα βρίσκεται στα Κάτω Πετράλωνα, σχετικά κοντά από την Πειραιώς. Το παρκάρισμα ήταν κάτι ενδιάμεσο. Ούτε εύκολη περίπτωση ούτε δύσκολη. Και πάμε στα πιο σημαντικά. Μπαίνοντας μέσα νιώθουμε θετικά vibes. Έρχεται ο Ξενοφώντας, μας συστήνεται πολύ ευγενικά και φιλικά. Πρόθυμος κατά τη διάρκεια όλης της βραδιάς να μας πει την ιστορία του μαγαζιού, τις σκέψεις του για την επιχείρηση του από δω και στο εξής. Φυσικά δεν παρέλειψε να μας πει λεπτομέρειες για τις συνταγές του και να μας ανοίξει την όρεξη για τον χειμώνα με κόκκορα και με χουνκιάρ μπεγεντί. Και με αρκετά κεράσματα παρακαλώ. Υπάρχουν φωτογραφικά ντοκουμέντα γι'αυτό. Τzia και Ξενοφώντα σας ευχαριστούμε!

Για τον χώρο μην περιμένετε κάτι extreme, πρόκειται για πολύ πολιτισμένο χώρο, με απαλή μουσική για να συνοδεύσει ευχάριστα το δείπνο σου. Τραπεζοκαθίσματα ξύλινα, ωραία σερβίτσια (καθόλου φθαρμένα). Οι υπόλοιπες λεπτομέρειες προσωπικά δεν με ενδιαφέρουν καθώς μου έβγαλε ζεστασιά το μέρος.

Ο κατάλογος δεν είναι κουραστικός, εστιάζει κυρίως σε ορεκτικά και σε προσεγμένα κυρίως (όχι παραπάνω από 7-8). Κάθε μέρα έχουν ένα ορεκτικό και ένα κυρίως σαν πιάτο ημέρας. Η βαθμολογία ίσως φανεί υψηλή για την ποιότητα, μου άρεσε πολύ όμως που ούτε φουσκώσαμε ούτε είχαμε δυσάρεστες συνέπειες μετά την επίσκεψη μας. Πραγματικά το φαγητό ήταν ελαφρύ για το είδος του. Οκ, στις συνταγές τους παίρνει να κάνουν βελτιώσεις και θα βρουν τον δρόμο τους, μόλις τον Οκτώβρη θα κλείσουν τον πρώτο τους χρόνο.

Παραγγείλαμε:

- Παγωμένο νεράκι βρύσης που ανανεωνόταν συνεχώς.

- Ψωμί στα 0.7 ευρώ. Μας ήρθε ελιόψωμο μαζί με ένα ντιπ με βάση μπύρας. Νόστιμο, μας προσφέρθηκε και δεύτερη παρτίδα. Πολύ δροσερό το ντιπάκι.

- Τυρομπαλάκια με μυρωδικά (3-4 διαφορετικά όπως είπε ο Ξενοφώντας) και μαρμελάδα τομάτας στα 4.8 ευρώ. ΄Επρεπε να ρωτήσω αν ήταν ψημμένα γιατί τελικά μας ήρθαν άψητα. Όχι ότι δεν τα φάγαμε αλλά θα προτιμούσα να έλιωναν στο στόμα. Συνοδευόντουσαν από κρακεράκια ελιόψωμου και ήταν δροσερές μπουκίτσες, καθόλου αλμυρές.

- Cheesecake τομάτας στα 7 ευρώ. Η βάση είναι από χαρουπόψωμο, με κρέμα ελληνικών τυριών, μυρωδικά, ελιά και κάππαρη. Φρεσκότατο, με αρκετές εναλλαγές στη γεύση. Θα ήθελα πιο τραγανή τη βάση αλλά αυτό είναι καθαρά προσωπική θέση. Ελαφρύ!

- Πατάτες κυδωνάτες που μας τις κέρασαν για να τις βουτήξουμε στον καγιανά, τιμή καταλόγου στα 3.8 ευρώ. Στην αρχή βράζονται και μετά περνούν μια βόλτα από τη φριτέζα, νοστιμότατες πραγματικά, αξίζουν. Έχουν και λίγο σκορδάκι.

- Καγιανάς σε σάλτσα φρέσκιας τομάτας και 2 αυγά ποσέ στα 4.8 ευρώ όπου και πάλι μας κεράστηκαν για να δοκιμάσουμε. Φοβερή σάλτσα τομάτας, για πολλές βούτες και φρεσκότατα αυγουλάκια, πραγματικά σπιτικό πιάτο. Στανταράκι στην επόμενη επίσκεψη. Ήρθαν και σε ωραίο σκεύος!

- Κοτόπουλο μαστίχας στα 8.5 ευρώ. Πιάτο ημέρας που κέντρισε το ενδιαφέρον του φίλου. Λιώμα το κοτόπουλο, ωραίο και το ρυζάκι. Άρεσε στον φίλο αλλά δεν το κατάφερε. Συνοδευόταν με μπασμάτι, πληθωρικό πιάτο.

- Χοιρινό κεδρόμηλο στα 9.5 ευρώ. Εξαιρετικό το κρέας, λιώμα πραγματικό. Όσο και να έτρωγα δεν χόρταινα ενώ και ο πουρές ήταν πραγματικά φοβερός και σπιτικός. Καταλάβαινες την πατάτα ρε παιδί μου. Η σάλτσα αρκετά ελαφριά, θα την ήθελα πιο έντονη για να βγάζει κι άλλη γλυκύτητα.

- Μισό λίτρο ημίγλυκο κρασί στα 4.4 ευρώ, πολύ καλό μπορώ να πω μετά βεβαιότητος και χωρίς να βαράει. Από τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει.

- Lemon pie και cheesecake σοκολάτας με βάση χαρούπι και δικό τους γλυκό κουταλιού βύσσινο στα 4.8 ευρώ.2 γλυκά παραγγείλαμε, μας χρέωσαν το ένα. Κολασμένο cheesecake με ένα είδος πραλίνας, μυστικό του καταστήματος. Μακάρι να το είχα στο σπίτι να τρώω για πρωινό ένα κομμάτι κάθε μέρα. Η lemon pie ελαφριά, άρεσε στον φίλο περισσότερο, με ελαφριά σαντυγί αντί μαρέγκας.

Σύνολο στα 39.7 ευρώ, με την έκπτωση 33 ευρώ. Εξαιρετικά.

Τι μου έμεινε από τη Βόλτα;

Το περιβάλλον γύρω μας συνεχώς μεταβάλλεται. Οι περισσότεροι μας έχουμε όνειρα, τα περισσότερα ανεκπλήρωτα. Ο Ξενοφώντας έφυγε από τον τομέα του μάρκετινγκ γιατί βρήκε ενδιαφέρον και μεράκι στην εστίαση. Με τη θέληση που έχει και τη διάθεση που επιδεικνύει, θέλει να αποκτήσει μια γκάμα φίλων που τον επισκέπτονται στη σάλα του για να φάνε καλά και να πούνε 2 κουβέντες παραπάνω. Δεν τους βλέπει σαν 20άρικα που έρχονται, ούτε θέλει να κερδίσει κάτι εις βάρος τους. Όπως είπε χαρακτηριστικά, θέλει να κοιμάται ήσυχος τα βράδια.

Και επειδή τη δόξα πολλοί εμίσησαν, το χρήμα ουδείς..... Καλό είναι να μην το βάζουμε στα πόδια και να φεύγουμε όπως τα ποντίκια που εγκαταλείπουν το πλοίο. Αυτό ισχύει για όλους τους τομείς της ζωής μας.

Υ. Γ Ένα ευχαριστώ πότε δεν έβλαψε κανέναν.

Υ. Γ 2 Ένα καλωσορίσατε, επίσης....

Υ. Γ 3 Γύρνα πίσω ή έστω τηλεφώνα!!!! Χαχαχα, αγαπούλα... πούλα!!!!


  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 20%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Χαϊδάρι - Αιγάλεω, Αθήνα
Σεπ
23
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Παρασκεύη μεσημέρι 16/9/2016, ημέρα του πολυπόθητου mail...

Τα λεπτά να περνάνε, να τσεκάρω και να ξανατσεκάρω ανά 5λεπτο τα mail μου για να μπει ένα τέλος στην αγωνία. Και αφού τελικά βαρέθηκα να περιμένω, αποφασίζω να κοιμηθώ γιατί είχα και προπόνηση. Αγουροξυπνημένος μετά από μια ώρα τσεκάρω τα mail και επιτέλους, η απάντηση ήρθε! Και ευτυχώς ήταν θετική!

Νέα αρχή, με όνειρα και φιλοδοξίες, θα με κάνουν τον επόμενο 1μιση χρόνο να τρέχω να μη φτάνω, θα με κάνουν να περιορίσω την ενασχόληση με το αγαπημένο μου χόμπυ αλλά όλα στη ζωή είναι θέμα προτεραιοτήτων. Το ξέρω πως ενθουσιάζομαι αυτή τη στιγμή ενώ αργότερα μπορεί να σιχτιρίζω αλλά... τα θέλω και τα παθαίνω!

Αφού όλη η οικογένεια μαθαίνει τα καλά τα νέα, ψάχνω να δω που θα τους βγάλω για να τους ευχαριστήσω για τη στήριξη τους. Η καλύτερη λύση ήταν να κάνουμε αυτή τη σύναξη στην περιοχή που θα βρίσκομαι, το θεωρώ σημαδιακό! Είχα διαβάσει και την προσφορά για 30% έκπτωση μέσω e-table για 5-6 μέρες στο Τσικνάκος daily fish και δεν έχασα την ευκαιρία.

Φράσεις τύπου "αμάν ρε Βαγγέλη, που μας πας στο Αιγάλεω αφού ακόμα και εσύ δεν γνωρίζεις το μαγαζί" τις προσπέρασα με χαρακτηριστική ευκολία. Είχα εμπιστοσύνη στους προηγούμενους χρήστες αλλά και σε εμένα. Η διάθεση ήταν τόσο καλή που δε νομίζω πως τίποτα μπορούσε να μας χαλάσει. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν απλώς το φαγητό να είναι υποφερτό.

14.55 σκάει τηλεφώνημα από ανυπόμονη φίλη που έχει θέμα με την ώρα. "Αντε που είσαι;Κάνεις δεν είναι στο μαγαζί, κάθομαι και σε περιμένω". Δεν ήξερα τι θα αντιμετωπίσω. Από τη μια η ανυπομονησία της φίλης και η καζούρα της όταν με περιμένει και από την άλλη το μαγαζί να είναι άδειο. Πλανάται μια αμφιβολία στον αέρα αν θα φάμε φόλα, σκέφτομαι όμως πως μάλλον είναι η τελευταία ζεστή μέρα που προσφέρεται για παραλία, γι'αυτό και το Αιγάλεω ήταν έρημο.

Φτάνουμε μετά από λίγο και όντως το μόνο τραπέζι ήταν το δικό μας, αποτελούμενο από 6 άτομα. Κανείς άλλος δεν έκανε την επίσκεψη του στις 2 ώρες παραμονής μας και τολμώ να πω πως είναι άδικο σύμφωνα με την εμπειρία μας. Ίσως γι'αυτό "ευθύνεται" η περιοχή. Φοιτητοπεριοχή το Αιγάλεω με πολλά ρακάδικα αλλά το συγκεκριμένο δεν βρίσκεται στην πιάτσα. Ερχόμενοι από Πειραιά, περνάτε την Ιερά Οδό και στο πρώτο στενό στρίβετε δεξιά. Στη δεύτερη παράλληλο στα αριστερά σας θα βρείτε αυτό το συμπαθέστατο μαγαζί. Πολύ εύκολη η πρόσβαση πραγματικά.

Το μαγαζί είναι το πρώην Θάλασσα Αιγάλεω City που πριν 2 χρόνια είχε κάνει αρκετές εμφανίσεις στο σάιτ μας, μέχρι και ολόκληρος fratello έγραψε για πάρτη του. Τους τελευταίους 8 μήνες το έχει αναλάβει ο σεφ του κύριος Τσικνάκος σε συνεργασία με μία κυρία που είναι στην εξυπηρέτηση και η κύρια ασχολία της είναι η αρχιτεκτονική. Προσπαθούν να συνδυάσουν ο καθένας το πάθος του και τολμώ να πω πως πολύ μου άρεσε το όλο αποτέλεσμα.

Ότι δείτε από διακόσμηση στο μαγαζί το έχει επιμεληθεί η κυρία. Σε επόμενη επίσκεψη θα προτιμούσα το πατάρι, αν και έχει μόνο ένα τραπέζι. Μου έδωσε την αίσθηση σπιτιού, φιλοξενίας αλλά και απόλυτης ιδιωτικότητας. Θα γίνεται μάχη σε κάποια πιο εμπορική ημέρα για το ποιος θα φιλοξενηθεί εκεί. Γενικότερα σαν χώρος δεν είναι μεγάλος,10-12 τραπέζια και ίσως πολλά λέω. Δε με χαλάει καθόλου πάντως. Αυτό που ξεχωρίζει είναι ο χάρτης με τα νησιά στον δεξιό τοίχο όπως μπαίνεις, υπάρχουν κάποιες νοσταλγικές νότες με παλιά ζυγαριά, παλιό ραδιόφωνο που είναι αρκετά διακριτικές και καθόλου κιτς. Αρκετά μεγάλη ποικιλία από ούζα και τσίπουρα συμπληρώνουν την εικόνα του μαγαζιού. Τα χρώματα του μαγαζιού είναι σε λευκές αποχρώσεις όπως και τα τραπεζοκαθίσματα. Η καθαριότητα είναι εγγυημένη.

Στην εξυπηρέτηση η κυρία ήταν ευγενέστατη, επεξηγηματική. Υπήρχαν μικρές λεπτομέρειες που της έδωσαν απλόχερα το άριστα, μην ξεχνάμε πως είναι συνιδιοκτήτρια. Από την αλλαγή των πιάτων και των ποτηριών σε καθαρά και παγωμένα (για τις μπύρες) μέχρι και τον άψογο χειρισμό της σε ένα θέμα με μικρούς (ηλικιακά) επαίτες. Υπήρξαν και κεράσματα, όλα σε πολύ καλό επίπεδο. Έχουν όλα τα εχέγγυα να σταθούν στα πόδια τους.

Η παραγγελία:

- Στην αρχή έρχεται φρεσκοφρυγανισμένο ψωμί με λαδάκι σε άφθονη ποσότητα συν ένα κέρασμα σε μεγάλο πιάτο με γάβρο μαρινάτο και κάτι άλλο ακόμα που μέχρι να το καταλάβω είχε φαγωθεί. Στα 3 ευρώ για 6 άτομα (0.5 ευρώ το άτομο).

- Καπρέζε. Πύργος τομάτας με σπιτικό πέστο βασιλικού και chevre στα 5.9 ευρώ. Να πω την αμαρτία μου περίμενα μοτσαρέλα γιατί δεν διάβασα καλά τον κατάλογο. Το συγκεκριμένο πιάτο ήταν αρκετά ευχάριστο λόγω έντονης σπιτικότητας του pesto βασιλικού. Ευπαρουσίαστο, με νότες κάπαρης και αρκετές ελιές. Πιο αλμυρό σε σχέση με μοτσαρέλα αλλά το pesto βασιλικού ήταν όλα τα λεφτά και έκανε τη διαφορά.

- Μύδια τηγανιτά στα 7 ευρώ. Για κάποιον λόγο δεν μου κάνουν αίσθηση να τα δοκιμάσω. Εδώ ήρθε μόνο η ψύχα τους που σε συνδυασμό με τη σκορδαλιά που βρισκόταν σε ξεχωριστό μπολάκι έκαναν έναν όμορφο συνδυασμό. Απ'ότι είπε η παρέα που και αυτά τα εξαφάνισε (αλίμονο κιόλας με τόσα βαριά πυροβολικά) ήταν ζουμερά και ψωμωμένα.

- Πιτάκια ψητά μαριναρισμένα, συνοδεία τυριού στα 3 ευρώ. Το συγκεκριμένο πιάτο αναφέρεται στις σπεσιαλιτέ. Είναι τετραγωνισμένα κομματάκια τύπου φοκάτσας με λαδάκι, άλλα πιο τραγανά άλλα πιο αφράτα που έρχονται με ένα μπολάκι με κύβους φέτας. Προτιμήστε τα αφράτα κομμάτια αν και δεν χάνετε και τίποτα αν δεν το παραγγείλετε, υπάρχουν πολύ καλύτερα πιάτα στον κατάλογο.

- Καπνιστός σολωμός με κρεμμυδάκι, σχοινόπρασο, μπρικ στα 7 ευρώ. Τρυφερές και φρεσκότατες φέτες σολωμού που έλιωναν στο στόμα. Άνετα μπορούσα να φάω όλο το πιάτο μόνος μου. Καλή ποσότητα!

- Κολοκυθάκια τηγανιτά στα 4.2 ευρώ. Πολύ καλή ποσότητα και εδώ, κομμένα σε στικς και συνοδεία γιαουρτιού. Από τα καλύτερα και γλυκύτερα που έχω φάει. Φυσικά ούτε εδώ έμεινε κάτι στο πιάτο, είναι σαν τη διαφήμιση που έλεγε "Κανείς δεν μπορεί να φάει μόνο ένα! ". Εξαιρετικό και το γιαούρτι.

- Σμυρνέϊκο πακέτο στα 5.4 ευρώ. Σε αλουμινόχαρτο ήρθε ένα τύπου μπουγιουρντί με τυρί, παστουρμά και τομάτα-πιπεριά. Ευχάριστο, πικάντικο και με συμπαγές το τυρί για να μη διαλύεται. Σε κάποιους άρεσε περισσότερο, άλλοι το απέφυγαν λόγω παστουρμά.

- Κυδώνια στα 10.8 ευρώ. ΟΚ, κάτι άλλο;Έχω φωτογραφικό ντοκουμέντο που έπεσαν όλοι σαν κοράκια για να φάνε, οι ρουφιξιές δε πήγαιναν και ερχόντουσαν. Νομίζω πως και άλλες 3 μερίδες να υπήρχαν στο πιάτο, πάλι θα εξαφανιζόντουσαν.

- 2 μερίδες μπαρμπούνια στα 26 ευρώ. Τραγανά, καλοτηγανισμένα και χωρίς λαδίλα. Νόστιμα και όχι τσουρούτικα, έτυχαν πολύ καλών σχολίων.

- Τραχανάς ξινός με γαρίδες, πιπεριά Φλωρίνης και κρόκο Κοζάνης στα 9 ευρώ. Φρεσκότατο, γλυκό πιάτο με έντονη την παρουσία του κρόκου. Όλοι δοκιμάσαν, όλοι ξαναδοκιμάσαν. Ίσως έπαιρνε ακόμα 1-2 γαριδούλες να υπάρχουν στο πιάτο, ο τραχανάς υπέροχος και όχι τόσο ξινός όσο περίμενα.

- Γαριδομακαρονάδα για 3 άτομα στα 36 ευρώ (12 ευρώ το άτομο). Ήρθε σε εντυπωσιακό τηγάνι με μπόλικες γαρίδες, πιπεράτη σάλτσα που όμως δεν μπούχτιζε και καλοβρασμένα μακαρόνια. Πολύ καλό αποτέλεσμα, νομίζω πως αν είναι στα γούστα σας αξίζει να τη δοκιμάσετε.

- 2 μπύρες 500άρες Άλφα στα 5 ευρώ. Παγωμένες.
- 2 μπουκάλια εμφιαλωμένο νερό στα 2.4 ευρώ.
- 1 σόδα στο 1.5 ευρώ.
- 2 ούζα Πλωμάρι στα 13.6 ευρώ.
- 1 ούζο Απαλαρίνα στα 7.8 ευρώ.
- 1 καφέ στο 1.5 ευρώ.

* Κέρασμα λικέρ καφέ, πολύ ευχάριστο.

Σύνολο στα 149.1 ευρώ.

Και ενώ πάω να πληρώσω μέσα, τα στοιχήματα δίνουν και παίρνουν για το πόσο θα πληρώσω. Άλλος έλεγε 143 ευρώ, άλλος 150. Αμ δε! Με την έκπτωση 30% μου ήρθε στα 105 ευρώ, ποσο πάρα πολύ καλό για την όλη εμπειρία!

Συμπερασματικά θα πω πως είμαι λίγο ενθουσιασμένος με την εμπειρία και ενώ έχω κατηγορηθεί για πετσόκομα ανά διαστήματα, εδώ δεν μου πάει καρδιά να μη βάλω άριστα. Θέλετε η άψογη συμπεριφορά, θέλετε ο επαγγελματισμός, θέλετε ότι είχαμε πολύ καλή διάθεση.... Ότι και να ήταν εμάς μας έκανε να μην γυρίσουμε σπίτια μας αλλά να πάμε για ένα καφεδάκι αργότερα αλλά και να ξαναπάμε στο Συγγρουόμενο για μια μπύρα το βράδυ (συνοδεία φοβερού καβουρμά με τομάτα και τυρί)!

Αν τύχει να ξαναβάλει έστω και 20% έκπτωση, μη χάσετε την ευκαιρία. Κάντε μια επίσκεψη με καλή παρέα. Η πρόσβαση είναι πολύ εύκολη, η εμπειρία του σεφ δεδομένη, με 115 χρόνια όπως αναφέρει και οικογενειακή παράδοση στην εστίαση.

Ο κατάλογος έχει αρκετές επιλογές ακόμα με κλασικά ορεκτικά φάβα, πατάτες τηγανιτές (ή ψητή), τυροκαυτερή, μελιτζανοσαλάτα, αρκετές σαλάτες αλλά και κρεατικές επιλογές όπως χοιρινά φιλετάκια, λουκάνικο, καλαμάκια κοτόπουλου σχάρας και χοιρινή τηγανιά. Δεν θέλω να πω περισσότερα γιατί πραγματικά πρέπει να τα ανακαλύψετε εσεις.

Όσο για εμένα... Θα βρίσκομαι αρκετά συχνά πλέον στο Αιγάλεω την ακαδημαϊκή χρονιά 2016-2017 και είναι πολύ πιθανόν να ξανακάνω επίσκεψη. Το ίδιο προτείνω και σε εσάς!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Ρωσία & Κεντρ. Ευρώπη - Καλλιθέα, Αθήνα
Σεπ
14
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Η δύναμη του Ask4food....

Το παρόν σάιτ είχε τη δύναμη να αναδεικνύει νέα εστιατόρια που δεν είχαν τη δυνατότητα να διαφημιστούν. Θα μου πείτε, η καλύτερη διαφήμιση είναι αυτή από στόμα σε στόμα. Πράγμα που έκαναν όλοι οι φίλοι που είχαν τη διάθεση να καταγράψουν τις εμπειρίες τους. Ένα από τα κορυφαία παραδείγματα είναι η Πρεμιέρα που μέσω του σάιτ την επισκέφθηκα. Χαίρομαι πολύ που η κριτική μου είχε μεγάλη απήχηση τότε αλλά κυρίως χαίρομαι γιατί από το πουθενά έγινε στέκι της οικογένειας μας, της μαμάς κυρίως.

Aπό τότε, που τη χάνεις που τη βρίσκεις, συχνά θα ακούσω πως πέρασε μια βόλτα από εκεί. Φαντάζομαι πως αν οδηγούσε κιόλας οι επισκέψεις της θα ήταν ακόμα περισσότερες. Αλλά ακόμα κι έτσι, η αδελφή μου ή εγώ δεν θα της φέρουμε αντίρρηση.

Oι τελευταίες δικές μου επισκέψεις ήταν στις 1/9/2016 με το που πάτησα το πόδι μου στη Δραπετσώνα μετά τις διακοπές μου αλλά και στις 7/9/2016. Έχω ξαναφάει από το μαγαζί μετά την πρώτη μου κριτική μέσω delivery της μαμάς. Αυτή τη φορά θα σας γράψω από τον κήπο....

Όπως γνωρίζετε η Πρεμιέρα είναι πολύ κοντά στη Λαδόκολλα, πάνω στη Δοϊράνης, έναν δρόμο μόλις πίσω από τη Συγγρού. Το πάρκινγκ δεν είναι εύκολο εκτός αν προτιμήσετε τον παράδρομο που συχνάζουν εκδιδόμενες "κυρίες"... Κατά τη γνώμη μου η περιοχή είναι ακίνδυνη. Την κοντινή Λαδόκολλα τη γνωρίζουν αρκετοί, δεν μπορώ να πω το ίδιο και για την Πρεμιέρα. Άλλωστε και φίλη βέρα Καλλιθεάτισσα δεν τη γνώριζε πριν της την πω. Και είναι κρίμα τους καλοκαιρινούς μήνες να χάνετε την αυλίτσα που μπορεί να μην είναι κάτι τρομερό αλλά για την περιοχή είναι όαση. Χαλαρή και προσεγμένη, και αν τύχει να κάνετε επίσκεψη καμιά Τετάρτη θα δείτε και τον σύλλογο Απόλλων, μια ομάδα ανθρώπων άνω των πρώτων -ήντα (στα σίγουρα) που το έχουν κάνει στέκι τους και τραγουδούν νοσταλγικά τραγούδια. Mάλιστα, σε ερώτηση μας μας είπαν πως όλος ο καλός ο κόσμος είναι ευπρόσδεκτος ώστε να τους πλαισιώσει.

Ο εξωτερικός χώρος είναι χαμηλόφωτος, ρομαντικός για ζευγάρια. Μπορείς να διατηρήσεις την ιδιωτικότητα σου στα σίγουρα. Τα τραπεζοκαθίσματα είναι όπως και στον εσωτερικό χώρο, λευκές καρέκλες, τραπεζομάντιλα αλλά και περιποιημένα σερβίτσια. Εντός, η επένδυση είναι με πέτρα και ξύλινο πάτωμα.

Τον φίλο Άλμπερτ όπως μάθαμε δεν θα τον ξανασυναντήσουμε, τουλάχιστον στην Πρεμιέρα. Όπως μας είπε ο σερβιτόρος, έπιασε δουλειά σε άλλη επιχείρηση. Το παιδί λοιπόν που είναι πλέον στη θέση του, είναι ευγενικό και φέρνει τα πιάτα ένα ένα για να έχουμε τον χρόνο να τα απολαύσουμε όπως πρέπει. Χωρίς να κρυώνουν και χωρίς να αγχωνόμαστε για την παραμονή μας. Απο εκεί και πέρα ίσως και λόγω καταγωγής (εικάζω πως το παιδί βάσει και χαρακτηριστικών είναι ανατολικοευρωπαίος) δεν έχουν στο αίμα τους αυτή τη θερμότητα, τη ζωντάνια στο σερβίρισμα. Είναι πιο πολύ εκτελεστικός και τυπικός, σίγουρα όμως ευγενικός. Από το κατάστημα, επειδή μάλλον αρχίζουν και μας μαθαίνουν, μας κέρασαν μισό λίτρο κρασί. Δε μας χάλασε καθόλου!

Το μόνο πταίσμα στον κατάλογο της Πρεμιέρας είναι πως δεν θα βρείτε πιροσκί, άγνωστο γιατί. Θα βρείτε αρκετές όμως σαλάτες, θα βρείτε σασλίκ από 5.8 ευρώ αν ενθυμούμαι καλά, θα βρείτε κοτόπουλο Κιέβου (αν και στο σπίτι που δοκίμασα δεν μου άρεσε καθόλου). Τα στανταράκια της παραγγελίας είναι φυσικά τα πελμένι και τα βερενίκι, ζυμαρικά και τα 2. Τα πελμένι είναι σαν ρώσικα τορτελίνια, πιο ζυμαροειδή αλλά εξίσου νόστιμα. Ο κιμάς είναι σχετικά συμπαγής αλλά νοστιμότατος με μπαχαρικά τόσα όσα χρειάζονται για να μη γίνει το στομάχι σου μπόμπα. Από βερενίκι, νοστιμότατα είναι όλα αν και τελευταία έχουμε προτίμηση σε αυτά με τυρί. Καλοβρασμένα και συμπαγές το ζυμάρι για να μην διαλύεται, το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να παραγγείλετε μια έξτρα μερίδα σμετάνα για να την απλώσετε.

Μαντί με κιμά και κολοκύθα έχετε δοκιμάσει;Μην φοβηθείτε αυτή την "γλυκιά" πρόταση, δεν αλλοιώνεται η γεύση, ίσα μια νότα φρούτου που ίσως να μην το καταλάβετε. Αν θυμάμαι καλά, πρόκειται για 6 μεγάλα ζυμαρένια πουγκιά με αρκετό κιμαδάκο και φυσικά τι άλλο χρειάζεται;Σμετάνα. Χορταστικά αν και δεν τους φαίνονται. Η τιμολόγηση των παραπάνω είναι στα 7-7.8 ευρώ και μαζί με μισό λίτρο κόκκινο κρασάκι στα 4 ευρώ και μια μερίδα σμετάνα ο λογαριασμός θα φτάσει στα 27-28 ευρώ με κέρασμα παγωτάκι με σιρόπι βύσσινο.

Τι άλλο έχω να προσθέσω;Οκρόσκα! Ναι κάτι τρέχει στα γύφτικα θα μου πείτε. Πρόκειται για κρύα σούπα λαχανικών με βάση γιαουρτιού στα 7.8 ευρώ. Δροσερή, ξινούτσικη μα άκρως χορταστική! Τελικά ούτε την μισή δεν πρόλαβα να φάω αφού την πήραν από μπροστά μου. Το μυστικό της είναι το αβγουλάκι (σφιχτό) που βρίσκεται εντός της μαζί με τα τραγανά λαχανικά, βλέπε αγγούρι, ραπανάκι κυρίως. Τσιμπημένη τιμούλα όμως...

Και για το τέλος ένα πιάτο λουκούμι. Zαπεκάνκα Ορλόβα στα 10.5 ευρώ. Πρόκειται για χοιρινό κάτω από στρώση πατάτας στον φούρνο. Έρχεται καυτό και φρεσκομαγειρεμένο, με πολύ γευστικά τρίμματα πατάτας και ατόφιο χοιρινο φιλέτο. Ίσως θα ήθελα να δοκιμάσω σε μπουκίτσες αυτή την έκδοση. Δυστυχώς δεν κατάφερα να το ολοκληρώσω, νομίζω πάντως πως είναι μια καλή επίλογη. Πολύ καλύτερη από....

Ένα πολλά υποσχόμενο πιάτο που ήταν με κοτόπουλο, γλυκόξινη σως και πολύχρωμες πιπεριές. Στην καλύτερη των περιπτώσεων θα το χαρακτήριζα σαν ένα αντίγραφο κινέζικου πιάτου, με άγευστο κοτόπουλο που πιο πολύ μου έκανε σαν βραστό. Η γλυκόξινη σως δεν γίνεται αντιληπτή, ούτε είναι πηχτή ενώ τα λαχανικά αρκετά μεν, όχι ιδιαίτερα γευστικά δε. Αν θυμάμαι καλά η τιμή του πιάτου κυμαίνεται στα 9 ευρώ.

Για το τέλος πάντα ρωτούν αν θέλουμε να μας κεράσουν, όπως ανέφερα και παραπάνω το παγωτάκι με σιρόπι βύσσινο είναι αρκετά ευχάριστο για αλλαγή γεύσης.

Κλείνοντας, δεν έχω να αναφέρω κάτι συνταρακτικό σε σχέση με την προηγούμενη επιχείρηση. Πρόκειται για αξιοπρεπέστατη επιχείρηση, τυπική στις υποχρεώσεις της (έκδοση απόδειξης, κέρασμα κλπ). Αυτό το κάτι παραπάνω στην τιμή δικαιολογείται από το όλο πακέτο (τραπεζομάντηλα, ευπρεπέστατος χώρος, ποιότητα). Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ο λόγος που δεν είναι πολυπροβεβλημένη η επιχείρηση. Ίσως αρκούνται σε αυτά προς το παρόν, ίσως φοβούνται να μην αλλοιωθεί η ταυτότητα τους.

Όπως και να έχει, πρόκειται για πολύ καλή λύση για μια ποιοτική εξοδο. Αυτό που περιμένω είναι να μου παρουσιάσουν κάποια νέα πρόταση στα πιάτα τους.

Αξίζει επίσκεψης!

Υ. Γ Σύμφωνα με τα λεγόμενα των δικών μου, μετά από πρόσφατο ταξίδι τους στη Ρωσία... ούδεις προφήτης στον τόπο του. Τα βασικά πιάτα που δοκιμάζουν στην Πρεμιέρα είναι κλάσεις ανώτερα από αυτά που είχαν την ατυχία να δοκιμάσουν στην Αγία Πετρούπολη...

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη VAGELIS.

Ιταλία - Ν.Σμύρνη, Αθήνα
Σεπ
05
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Κάποιες ιδιαίτερες καταστάσεις με "ανάγκασαν" την Τρίτη 23/8 και την Τετάρτη 24/8 να βγω στο ίδιο μαγαζί, την ίδια περίπου ώρα με διαφορετικούς φίλους. Για την Τρίτη πρόοριζα τον Μιχαλάρα να τον πάω στη Σμυρνιά αφού είχα διαβάσει την κριτική της Τzias. Δυστυχώς ήταν κλειστό, το πιο κοντινό ήταν ο Μπαρμπαδήμος, αλλά αφού πλέον έχουμε παντού Μπαρμπαδήμους, και στη Δραπετσώνα πλέον αν και δεν έχω αξιωθεί.... σκέφτηκα να ρισκάρω με το La Strega. Ρίσκο είπα;Ναι, οικονομικό. Ακόμα θυμάμαι τις κριτικές που έκραζαν το μαγαζί. Κι όμως! Το μαγαζί πήρε το εισιτήριο της πρόκρισης (την ώρα που γράφω την κριτική γίνεται η κλήρωση του Europa League) και για την επόμενη μέρα με τον Μπαλτασάρα!

Τα πράγματα έχουν ως εξής: Το μαγαζί το έχω αρκετά χρόνια ακουστά, ενώ σε αρκετές παλαιότερες βόλτες μου στην παραλιακή, επιστρέφοντας το έβλεπα στο ύψος του Παλαιού Φαλήρου παραδίπλα από το Haagen Dazs. Tι μου έκανε εντύπωση;Η εσωτερική του σκάλα! Είχε ένα πολύ όμορφο εσωτερικό στυλ που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και μου έδινε μια αίσθηση σπιτιού. Ποτέ δεν πήγα όμως! Τελικά, πριν 2-3 χρόνια άλλαξε θέση και μεταφέρθηκε κοντά στην πλατεία. Βασικά, πολύ κοντά στη Συγγρού. Για το πάρκινγκ δεν δυσκολεύτηκα αλλά είναι ακόμα καλοκαίρι με αρκετό κόσμο να λείπει.

Διαβάζοντας την ιστορία του ιταλο-αμερικάνικου εστιατορίου, σκοπός των ιδιοκτητών είναι οι μερίδες να είναι πλούσιες, όπως θα πήγαινες Κυριακάτικη επίσκεψη στη γιαγιά. Η μόνη τους επιδίωξη είναι ο κάθε πελάτης να αισθάνεται ξεχωριστός. Ποιά τα τελικά συμπεράσματα μου;

Η επιχείρηση με 23 χρόνια στην πλάτη σίγουρα έχει κάνει καλή δουλειά. Ο κατάλογος πλούσιος σε επιλογές, με ωραίες παρουσιάσεις και με παιχνίδισμα στα υλικά. Μπορείτε να βρείτε οτιδήποτε υπάρχει σε υλικό. Και αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό αν ξέρεις πως να το χρησιμοποιήσεις. Υπάρχουν ορεκτικά, σαλάτες, ζυμαρικά, πίτσες, ριζότα, σνίτσελ, μπέργκερ. Ότι τραβάει ο οργανισμός σου!

Δοκιμάσαμε:

- Pesto di pollo στα 9.7 ευρώ. Πλιγούρι, φρέσκια ψιλοκοµένη ντοµάτα, γαλλική σαλάτα, φιλέτο πικάντικου ψητού κοτόπουλου, αγγουράκι, φινόκιο, αποξηραµένο σύκο, τραγανό αµύγδαλο, τυρί φέτα και vinaigrette pesto µε φρέσκα µυρωδικά. Όλα τα υλικά φρεσκότατα και το κοτόπουλο πολύ καλής ποιότητας με ένα touch πέστο που το νοστίμιζε. Λεπτοκομμένα και τραγανά τα λαχανικά, ενώ το σύκο σε διακριτική ποσότητα. Το αμύγδαλο θα μπορούσε να διακριθεί και περισσότερο στη γεύση. Για 2 άτομα υπέραρκετή και γευστική. Από τα δυνατά τους σημεία.

- Σαλάτα Carrera στα 10.5 ευρώ. Ψιλοκοµµένο µαρούλι, ρόκα, τραγανά φιλετάκια κοτόπουλο croccante, λεπτές φέτες παρµεζάνας, καλαµπόκι, ντοµατίνια, dressing µουστάρδας και καραµελωµένο βαλσάµικο. Και εδώ πολύ πολύ φρέσκια, με εξαιρετικό κοτόπουλο και πάλι. Ίσως γι'αυτό και η τιμολόγηση του σαν έξτρα υλικό είναι τόσο υψηλή. Από 3.30 στη "μικρή" σαλάτα έως τα 4.80. Η μόνη παρατήρηση που κάναμε ήταν πως θα μπορούσε να έχει περισσότερη ποσότητα από τοματίνια για να δίνουν λίγο πιο όξινη γεύση. Πολύ καλή επιλογή και εδώ.

- Πίτσα Valencia στα 9.8 ευρώ με σάλτσα τομάτας san marzano, μοτσαρέλα, ζαμπόν και καπνιστό μπέικον. Πήραμε το μικρότερο μέγεθος, την κανονική. Κάναμε λάθος στην επιλογή ζυμαριού, Πήραμε το αφράτο που μάλλον ήταν αρκετά τραγανό για τα γούστα μου. Δεν ξετρελάθηκα σε καμία περίπτωση, το τυρί ήταν αρκετά καλής ποιότητας όπως και τα υπόλοιπα υλικά. Η σάλτσα και αυτή καλή, θα ήθελα λίγο περισσότερη. Την επόμενη φορά θα δοκιμάσω άλλο ζυμάρι.

- Ριγκατόνι με σάλτσα τομάτας και σπιτικά κεφτεδάκια από χοιρινό και μοσχαρίσιο κιμά, κόκκινο κρασί και γλυκιά κόκκινη πιπεριά στα 11.5 ευρώ. Εξαιρετικό πιάτο με πολύ γλυκιά αλλά καλοδεμενη σάλτσα, πολύ καλής ποιότητας. Τα κεφτεδάκια καλοψημένα και αφράτα. δεν ήθελα να τελειώσουν. Άξιζε τα λεφτά του και όσοι αρέσκονται σε τέτοιες γεύσεις να το παραγγείλουν.

- Τορτελίνια parmigianino. Φρέσκα τορτελίνια με φιλετάκια ψητού κοτόπουλου, φρέσκα μανιτάρια και κρέμα παρμεζάνας στα 12.5 ευρώ. Ο φίλος, παρ'ότι ολόκληρο θηρίο, φοβήθηκε ότι η ποσότητα δεν θα είναι αρκετή. Όχι μόνο ικανοποιήθηκε αλλά και χόρτασε. Όντως πολύ καλής ποιότητας πιάτο, με εξαιρετικό κοτόπουλο όπως είπε. Μια μπουκίτσα που δοκίμασα μου φάνηκε ικανοποιητική και μέσα στις γεύσεις μου.

- Μπανόφι dulce du leche στα 6.5 ευρώ. Μπισκότο, κρέμα γάλακτος, μπανάνα και κρέμα βανίλιας. Δυστυχώς, όπως στην πλειοψηφία που έχω δοκιμάσει... τα αποτελέσματα δεν είναι πολύ καλά. Στην προκειμένη μου φάνηκε σαν να φτιάχτηκε κομμάτι-κομμάτι και όχι ενιαίο το γλυκό. Το μπισκότο ήταν σαν βάση τάρτας και όχι πτι-μπερ που προτιμώ, η κρέμα βανίλιας "καπακώνει" την καραμέλα και γενικώς η σοκολάτα μου φαίνεται παράταιρη ακόμα και ως σιρόπι σε αυτό το γλυκό.

- Μπύρα βαρελίσια ποτήρι στα 4.5 ευρώ.

Στη μία επίσκεψη ο λογαριασμός κυμάνθηκε στα 32 και την επόμενη ημέρα στα 37 ευρώ.

Η εξυπηρέτηση πολύ καλή από νέα παιδιά, φαίνεται πως έχουν πάρει σωστές κατευθύνσεις από τους ιδιοκτήτες. Ειδικά τη δεύτερη φορά, το παιδί ήταν ευγενέστατο και χαμογελαστό όπου με προθυμία άκουσε τις παρατηρήσεις μας (για τη σαλάτα). Το παγωμένο νερό δεν έλειψε στιγμή από το τραπέζι μας, όπως και τα ψωμάκια με ντιπ τυροκαυτερής. Νοστιμότατα, το ένα ήταν καλομποκίσιο και το άλλο με γλυκάνισο. Εκεί που τα χαλάσαμε ήταν όταν μας είπαν πως προσφέρουν λουκουμάδες μετά το γεύμα. Την πρώτη πήραμε μπανόφι, τη δεύτερη όμως ζητήσαμε λουκουμάδες με πραλίνα. Ε, όσο τους είδατε εσείς άλλο τόσο τους είδαμε κι εμείς. Περιμέναμε... περιμέναμε... πέρασε κάνα μισάωρο, έφυγαν όλοι οι πελάτες και εμείς είμασταν πιο μόνοι και από τον Χατζηγιάννη στο ομώνυμο βίντεοκλιπ. Μάζευαν οι σερβιτόροι τα τραπέζια, καθάριζαν αλλά δεν τους πέρασε από το μυαλό ότι κάτι περιμέναμε. Ούτε σκέφτηκαν να μας ρωτήσουν.

Άφησα για το τέλος τον χώρο. Και εδώ θα κάνω μία παρατήρηση. Η ποιότητα είναι πολύ καλού επιπέδου, ο χώρος όμως σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην τιμολόγηση. Ανέφερα πιο πάνω ότι οι ιδιοκτήτες έχουν σκοπό να σε μεταφέρουν νοερά σε Κυριακάτικα τραπέζια στο σπίτι της γιαγιάς. Αν μια τηλεόραση με ξένες εκπομπές μαγειρικής σε μεταφέρει σε κάτι τέτοιο, τότε πάω πάσο. Δεν είδα κάτι "παραδοσιάκο" στο όλο στυλ. Καινούργια τραπεζοκαθίσματα αλλά για να καθίσεις καμιά ώρα. Ούτε κάποιο τραπεζομάντιλο ούτε κάποιον φούρνο. Το όλο στυλ δηλαδή είναι πιο casual και όχι για να κάνεις μια έξοδο μόνο για φαγητό.

Δεν με χαλάει το όλο στυλ, μάλιστα η συνταγή με τα ριγκατόνι και τα κεφτεδάκια δοκιμάστηκε και στις διακοπές μας μετά από κάποιες μέρες με απόλυτη επιτυχία. Εκεί που έγκειται το ερώτημα είναι στην τιμολόγηση. Όσο ποιοτικά και να είναι τα πιάτα, αν για μια σαλάτα και 2 πιάτα ζυμαρικών χρειάζεσαι κοντά στα 40 ευρώ πίνοντας μόνο νεράκι, δίπλα από τη Συγγρού... Δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα συνεχίσουν. Συμφωνώ με τους προηγούμενους φίλους λοιπόν.

Υ. Γ Οι τιμές έχουν τοποθετηθεί στο περίπου βλέποντας τον κατάλογο τους στο ίντερνετ. Σε κάποια πιάτα είναι ελαφρώς ακριβότερες.

Υ. Γ 2 Κάντε κάτι με τα κουνούπια. Και στον εσωτερικό χώρο με κλιματισμό αλλά και στον εξωτερικό μας έφαγαν! Ειδικά εκεί που περιμέναμε για αιώνες τους λουκουμάδες!

Bar Restaurants - Χαλάνδρι, Αθήνα
Αυγ
30
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Βράδυ Σαββάτου 20/8 στον Χολαργό και οι επιλογές είναι ακόμα περιορισμένες λόγω διακοπών. Τελευταία επισκέπτομαι συχνά την περιοχή λόγω του bro, έχουμε κάνει καλό team και με τον "αρτίστα" και γενικώς κανονίζουμε πραγματάκια. Το Χαλάνδρι περισσότερο και ο Χολαργός λιγότερο έχουν αρκετές προτάσεις αλλά η απόσταση από τη Δραπετσώνα δεν βοηθάει και ιδιαίτερα, ειδικά τον χειμώνα. Μεταξύ σινεμά και φαγητού υπερίσχυσε τι άλλο;

Κατά τις 22.00 παρκάρουμε χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία στο Χαλάνδρι και ξεκινάμε τη βόλτα μας. Συγκεκριμένο πλάνο δεν είχαμε. Πρώτη επιλογή ήταν το Ancho που ήταν κλειστό. Το ίδιο κλειστά ήταν το Παλιό Ταχυδρομείο που μου είχε προτείνει ο Jimaros, ο Μυστικός Κήπος αλλά και ο Αγοραστός kebab. Η Μπακαλοταβέρνα ήταν σιγουράκι αλλά που τραπέζι... Λίγο παρακάτω υπήρχε το Penny Lane. Πολιτισμένο, χαλαρό και με καλή διακόσμηση. Γενικότερα κυκλοφορούσε ωραίος κόσμος στην περιοχή οπότε έφτιαχνε και η διάθεση σου.

Η αλήθεια είναι πως κοντοσταθήκαμε έξω από το μαγαζί, ο κυριότερος λόγος ήταν πως δεν γνωρίζαμε αρκετές λεπτομέρειες ενώ και φίλος είχε πει πως δεν είναι και ιδιαίτερα φθηνό. Νομίζω όμως πως τελικά δικαιωθήκαμε.

Comfort food σημαίνει φαγητό που έχει συνήθως μια "νοσταλγική" ή συναισθηματική επίδραση σε αυτόν που το καταναλώνει. Διαβάζοντας το άρθρο του Oneman πληροφορούμαι πως το Penny Lane των Beatles αποτελεί και έμπνευση του ονόματος του μαγαζιού. Σαφέστατη η αναφορά στο Λιβερπουλ και την κουζίνα του που έχει επηρεάσει τον κατάλογό του αλλά και η αυλή του που έχει κάτι το βρετανικό.

Μαγαζί επηρρεασμένο από την αγγλική διακόσμηση, νομίζω αδελφάκι με το απέναντι μπαράκι που φιλοξενεί αρκετά ζευγαράκια. Ανοιχτή οροφή τώρα για το καλοκαίρι αλλά και ανοιχτή κουζίνα για να μπορέσεις να παρατηρήσεις τι γίνεται, κυρίως όμως όταν κάθεσαι σε πάγκο. Κατά τα άλλα υπάρχει μπάρα αν θες να πιείς το ποτό σου, υπάρχουν διάφορα φυτά για διακόσμηση. Τραπέζια, μαχαιροπίρουνα και πιάτα αρκετά καλής ποιότητας.

H εξυπηρέτηση είναι σε αρκετά καλό επίπεδο, η όμορφη μελαχρινή κοπέλα με το καρέ μαλλί ήταν ευγενέστατη, χαμογελαστή και κινείτο στον χώρο άνετα με σταθερή επίβλεψη στα τραπέζια των πελατών με αρκετή διακριτικότητα. Στα θετικά το κρύο νερό βρύσης που ανανεωνόταν αλλά και η ερώτηση της εάν επιθυμούμε ψωμί ως συνοδευτικό. Δεν υπάρχουν κρυφές χρεώσεις και μπράβο τους.

Ο κατάλογος έχει σχετικά λίγες επιλογές, δεν σε μπουχτίζει. Ότι και να διαβάσεις όμως κατά 80% θα είναι στις επιλογές σου. Υπάρχουν 6 ορεκτικά όπως αραβική πίτα με κοτόπουλο πανέ, μοτσαρέλα, curry mayo, τοματίνια και iceberg στα 6.5 ευρώ, υπάρχουν πατάτες τηγανιτές στα 4.2 ευρώ, mac n' cheese στα 8.2 ευρώ, street hot dogs στα 6.5 ευρώ αλλά και παναρισμένο τυρί chevre με φυστίκι Αιγίνης και αμύγδαλο με μαρμελάδα από τοματίνια Σαντορίνης στα 8.2 ευρώ.

Οι σαλάτες είναι μόλις 4 και υπάρχουν 2 επιλογές, για 1+ ή για 2+ άτομα. Επιλέξαμε 2 από τις 4, και οι 2 στα μικρότερα μεγέθη αλλά πιστέψτε με, άνετα καλύπτουν 2 άτομα.

- Stanford salad στα 5.5 ευρώ με εσκαρόλ, μπισκότο παρμεζάνας, αβγό mollet, μπέικον, κρουτόν και σως Ντιζόν. Φρεσκότατη, χωρίς να πνίγεται στις σως. Το μπέικον σε ωραία μικρά κομματάκια, ενώ και το αβγό όταν σπάσει απλώνεται ωραία στην πρασινάδα. Καλή ιδέα το μπισκότο παρμεζάνας, ιδιαίτερα τραγανό.

- Watermelon salad στα 5.8 ευρώ με φρέσκα ανάμεικτα λαχανικά, καρπούζι, μανούρι Κρήτης και παπαρουνόσπορο. Φρέσκια, δροσερή όμως σύμφωνα με τον bro κάτι της έλειπε. Ίσως κάποιος ξηρός καρπός θα έλεγα. Το καρπούζι αν και κομμένο σε μικρά τριγωνικά κομμάτια είχε κάποια κουκουτσάκια.

- Παπαρδέλες καπονάτα στα 9 ευρώ. Αρκετά γλυκό κι ευχάριστο πιάτο με πολύχρωμες πιπεριές και μελιτζάνα αν θυμάμαι καλά. Δεν είναι από τα τυπικά πιάτα με παπαρδέλες που έχω δοκιμάσει κατά καιρούς αλλά ήταν μια χαρά. Δεν το συστήνω γι'αυτούς που έχουν πιο αλμυρά γούστα, αν και έβαλα όλο το προσφερόμενο τυρί. Πολύ τραγανά και φρέσκα τα λαχανικά.

- Mississippi chopped pork στα 9.5 ευρώ. Εύγευστο κρέας που έρχεται σαν μπέργκερ. Μπόλικες, καυτές και φρεσκότατες πατάτες τηγανιτές. Βασικά ο bro το περίμενε σε διαφορετική μορφή το πιάτο, δεν διάβασε καλά την περιγραφή. Ικανοποιήθηκε αρκετά πάντως! Δεν έμεινε τίποτα στο πιάτο.

Σύνολο στα 29.8 ευρώ, ποσό ικανοποιητικό για το σύνολο της βραδιάς και αρκετό για να χορτάσουμε. Υπάρχουν όμως και κάποιες άλλες επιλογές με κρεατικά κυρίως που μπορούν να ανεβάσουν υψηλότερα τον λογαριασμό. Από το Tennessee ριζότο με παλαιωμένο τσένταρ, ψητές γαρίδες και σάλτσα Τζακ Ντάνιελς στα 12.5 ευρώ, το φιλέτο κοτόπουλο τυλιγμένο με jamon serrano, σάλτσα από λουκάνικο chorizo και πουρέ γλυκοπατάτας στα 13 ευρώ αλλά και το μοσχαρίσιο διάφραγμα με καπνιστή μπεαρνέζ και πατάτες country στα 19.5 ευρώ. Παίζουν και 2-3 μπέργκερ στο δεκάρικο.

Κλείνοντας θα πω πως ακούγοντας comfort food ο bro υπέθεσε σε κάτι πιο "ελληνικό" και όχι αγγλοαμερικάνικο, ειδικά όταν μιλάμε για κάτι οικείο στις γεύσεις μας. Παρ'όλα αυτά πρόκειται για καλοστημένο μαγαζί που το προτείνω για μια έξοδο, όχι τύπου ταβέρνας όμως! Άνετο, χαλαρό και με νεανικό κυρίως προσανατολισμό. Και συγκρίνοντας το με άλλο μαγαζί με παρεμφερές στυλ στη Νέα Σμύρνη αλλά μηδαμινή διακόσμηση, θα πω πως είναι αρκετά τίμιο σε αυτά που προσφέρει και ζητάει.

Αν τύχει θα ξανακάνω μια επίσκεψη για να δοκιμάσω διαφορετικά πιάτα. O chef bro, βαθμολόγησε με 3.2 το φαγητό.

Υ. Γ Θα ήθελα να μάθω τι είναι αυτή η "καταπακτή" στο κέντρο του μαγαζιού. Ελπίζω σε επόμενη κριτική κάποιος φίλος να με διαφωτίσει!

Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Ασπρόπυργος - Ελευσίνα, Αθήνα
Αυγ
20
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Η ιστορία έχει περίπου ως εξής: Κάποια Παρασκευή του Ιουλίου ψάχναμε ένα μέρος για κρεατοφαγία. Η πρώτη σκέψη ήταν για Καλύβια μεριά, η απόσταση μεγάλη όμως και η ώρα ήδη ήταν 21.30. Η δεύτερη σκέψη έλεγε για Μάνδρα στην Ελιά, αυτή τη φορά είμασταν αποφασισμένοι να πάμε στο σωστό μαγαζί. Και ενώ βρισκόμασταν καθ'οδόν, το ένα μέλος της παρέας θυμάται πως στον Ασπρόπυργο υπάρχει ένα ωραίο μαγαζί που κάποια φίλη τους είχε βγάλει για τη γιορτή της. Όνομα όμως δεν θυμόταν, μόνο το πως πήγαινες.

Στρίβουμε δεξιά από την εθνική οδό και καθώς μπαίνουμε στον κυκλικό κόμβο μετά από 2-3 λεπτά, στα 3/4 του κόμβου μπαίνουμε σε έναν δρόμο που στα 200-300 μέτρα βρίσκονται τα Πέριξ. Να έχετε κατά νου έναν μεγάλο φούρνο με βιβλιοθήκες. Για το πάρκινγκ δεν θα αγχωθείτε στο ελάχιστο. Βαθμός δυσκολίας 0/10! Να έχετε κατά νου πως υπάρχει ένα μικρό πάρκινγκ για μεγαλύτερη ασφάλεια σε σχέση με την άκρη του δρόμου. Όπως και να έχει η περιοχή δεν είναι πυκνοκατοικημένη, θυμίζει χωριό.

Καλοκαιράκι, με καλή και χαλαρή παρέα λογικό είναι να καθίσεις έξω. Ο μέσα χώρος με μια πρόχειρη ματιά είναι διεκπεραιωτικός, αρκετά χειμωνιάτικος. Όμως εκεί δεν πας να φας διακόσμηση. Έξω είναι χαλαρά, διακριτικά. Οι παρέες δεν είναι λιγότερες από 3 άτομα, οι ηλικίες από 1 έως και 80 ετών με τακτικούς πελάτες κρίνοντας από το αφεντικό που περνάει και συνομιλεί μαζί τους. Και εμάς φατσικά ίσως μας θυμούνται, όχι όμως σε τέτοιο βαθμό. Μην ψάχνετε για τραπεζομάντηλα κλπ, όλα θυσιάζονται στο βωμό της κρεατοφαγίας και της μπυροποσίας.

Δεν θα γράψω αναλυτικά για τη μία επίσκεψη μου γιατί μετά από 2 βδομάδες πάλι η ίδια παρέα έκανε την επίσκεψη της. Το μαγαζί κέρδισε χαλαρά τις εντυπώσεις!

Για κατάλογο μη με ρωτάτε, πάντως οι τιμές είναι σε πολύ καλά επίπεδα παρατηρώντας το δελτίο παραγγελίας. Πιο ανταγωνιστικές δεν γίνονται, και με απόδειξη παρακαλώ κατά τη δεύτερη επίσκεψη μας. Εδώ η ναυαρχίδα δεν είναι τα παϊδάκια αλλά η ΠΡΟΒΑΤΙΝΑ!!! Ναι ναι ξέρω τι θα πείτε, βρωμάει... Το ίδιο είπαν και οι φίλοι μου όταν τους είπα για την επίσκεψη μου.

Έχουμε και λέμε λοιπόν. Αν κάποια στιγμή σας φέρει ο δρόμος σας προς τα κει, μια ενδεικτική παραγγελία σαν και τη δική μας είναι η εξής:

- Ξεκινάτε με 2 παγωμένα μπυρόνια για να μπείτε στο κλίμα της μάχης. Η 500άρα Άλφα κοστίζει 2.5 ευρώ, η Κάιζερ στα 3 ευρώ. Το μόνο αρνητικό είναι πως δεν μας προσφέρθηκαν παγωμένα ποτήρια αλλά τις ήπιαμε στο ποτήρι νερού.

- Πατάτες τηγανιτές στα 2.5 ευρώ. Χρυσαφένιες και αληθινές, ότι πρέπει για να είναι συνοδευτικό των άλλων πιάτων. Πολύ καλής ποιότητας.

- Χωριάτικη στα 5 ευρώ. Καλής ποιότητας τομάτα, όχι κορυφαία αλλά επαρκής για τις απαιτήσεις. Αγγούρι, πιπεριά, κρεμμύδι και ελιές σε πολύ καλές ποσότητες χωρίς τσιγκουνιές. Φυσικά σε τέτοιο μαγαζί η φέτα δεν απουσιάζει.

- Τυροκαυτερή στα 3 ευρώ. Στανταράκι σχεδόν σε όλες τις εξόδους τέτοιου τύπου. Είμαι κατά 99% σίγουρος πως είναι σπιτική, νόστιμη αλλά όχι πολύ καυτερή. Δεν με χαλάει όμως. Με ευδιάκριτα κομμάτια τυριού.

- Τζόλια στα 4 ευρώ. Τα παραδοσιακά ζυμαρικά των γύρω περιοχών που τα προμηθεύονται από μια συγκεκριμένη κυρία. Όπως είχα ξαναπεί σε πρόσφατη κριτική, πρόκειται για εμφανώς χειμωνιάτικο πιάτο με μπόλικο τυράκι, χωρίς προσθήκες σάλτσας. Οπτικά μου φαίνεται λιπαρό, γευστικά όχι κάτι τρομερό. Οι άλλοι 2 της παρέας όμως κατάπιαν και τις 2 μερίδες. Έχει φανατικούς αυτό το πιάτο. Εγώ για χειμώνα μεριά με βλέπω.

- Ψωμί στα 0.50 λεπτά το άτομο, σε τέτοια μαγαζιά δεν ασχολούμαι, αν και ψημένο.

- Στην πρώτη επίσκεψη είχαμε παρει και ψητή συκωταριά στα 11.5 ευρώ τα 500 γραμμάρια. Τα γλυκάδια ήταν φοβερά, τα υπόλοιπα μέρη επίσης σε καλό επίπεδο, χωρίς λιπαρότητα. Καλή επιλογή, προτιμώ όμως την κλασική επιλογή του τηγανιού.

- 500 γραμμάρια παϊδάκια στα 11.5 ευρώ. Εμφανώς σε πολύ καλύτερη τιμή από τη Μάνδρα. Από ποιότητα όμως;Σας λέω πως δεν είχαν τίποτα να ζηλέψουν! Ζουμερά, καλοψημένα και καθόλου καχεκτικά. Το μόνο που λείπει είναι μια πιατέλα λεμόνια για να ΄"γλιστράνε".

Και φτάνουμε στο κλου της βραδιάς, στον πρωταγωνιστή του μαγαζιού που δεν λείπει ποτέ από το μαγαζί και που θα με κάνει να γίνω τακτικός θαμώνας.

ΠΡΟΒΑΤΙΝΑ...

Η ΠΡΟΒΑΤΙΝΑ...

Θα σας πρότεινα σε προγραμματισμένη σας επίσκεψη Στα Πέριξ να έχετε προνοήσει να μην έχετε φάει όλη μέρα σαν λύκος. Να ενεργήσετε έτσι όταν συναντήσετε την προβατίνα στη Μάνδρα. Παραγγείλτε 500 γραμμάρια, θα σας κοστίσει 7.5 ευρώ. Μη δώσετε μεγάλη σημασία στα υπόλοιπα πιάτα...

Θα σας έρθει μια πιατέλα με ΦΙΛΕΤΟ προβατίνας, ούτε ίχνος κόκκαλου. Μόνο φιλέτο. Ζουμερό, λαχταριστό... με ωραίο αλατοπιπέρωμα. Ρίξτε και λεμονάκι και αφεθείτε... Όσο για τη μυρωδιά... Μετά βεβαιότητας σας λέω πως ούτε στο ελάχιστο δεν την ένιωσα.

Σε σχέση με το μαγαζί της Μάνδρας, εδώ κέρασμα δεν υπάρχει ούτε φρούτο, πόσο μάλλον λουκουμάδες. Δεν με χαλάει όταν όλα τα άλλα είναι σε πολύ καλό επίπεδο.

Συμπερασματικά θα σας πω μετά βεβαιότητας πως ΝΑΙ! Μην ψάχνετε μόνο τα Base Grill και τους Τηλέμαχους για να φάτε κρέας και περιτύλιγμα. Εδώ θα βρείτε τίμια συμπεριφορά και ποιότητα σαν να βρίσκεστε στο χωριό. Δώστε μια ευκαιρία, δεν είναι καθόλου μακριά από Αθήνα αν πάρετε την εθνική οδό Αθηνών-Κορίνθου. Εγώ σας προτείνω ανεπιφύλακτα να πάτε... ειδικά όσοι είστε φαν τέτοιων κρεάτων.

Και μια συμβουλή. Μη μπλέξετε με πολλά κρεατικά την παραγγελία σας, βλέπε λουκάνικα, μπιφτέκια κλπ. Θα φουσκώσετε την τσέπη και το στομάχι και δεν θα το ευχαριστηθείτε.

Challenge προς φίλο στρατιωτικό από τη Θεσσαλία...

Μήτσο είσαι ο επόμενος που ΠΡΕΠΕΙ να επισκεφθεί και να γράψει γι'αυτό το μαγαζί. Θα αναστενάξουν τα πιάτα!

Fun Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Αυγ
15
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Oven Sesame όπως λέμε Open Sesame (σουσάμι άνοιξε)....

Μια νέα, διαφορετική και πρωτότυπη πρόταση που ομολογώ πως δεν έχω ξαναδεί! Στην καρδιά της Αθήνας με τόσες διαφορετικές επιλογές που καλύπτουν τα γούστα, ήρθε αυτό το μικρό μαγαζάκι να διεκδικήσει μερίδιο στην αγορά. Και κατά την άποψη μου θα μείνει, ειδικά αν βρει κάποιον στεγασμένο χώρο για να μπορέσει να φιλοξενήσει και το εν δυνάμει κοινό του.

Η ιστορία έχει ως εξής:

7 Μαϊου και μετά από βόλτα στην Ερμού, και πέφτουμε πάνω του. Και ενώ είναι όλα ωραία και καλά, το τοποθετώ στη λίστα μου για άμεση κριτική. Όταν κάνει όμως σχέδια ο άνθρωπος, τα βλέπει ο Θεός και γελάει. Όχι ένα αλλά δύο πολύ άσχημα γεγονότα, με ανάγκασαν να ασχοληθώ με αυτά, οπότε δεν είχα καμία όρεξη. Σκέφτηκα λοιπόν ότι κάαααποια στιγμή ίσως έχω ξανά την ευκαιρία. Και επειδή δεν θέλω να συνδυάζω κάποιο μέρος με αρνητικές εμπειρίες (που δεν έχουν σχέση με την ποιότητα του φαγητού), σκέφτηκα πως ήταν μια καλή ευκαιρία όταν θα ξαναβρισκόμουν στην περιοχή να δοκιμάσω. Όπερ και εγένετο, σχεδόν 3 μήνες μετά.

Τι έχει να προσφέρει αυτό το μαγαζάκι;ΣουΚου, δηλαδή σουσαμένιο κουλούρι που το γεμίζεις με ότι θέλεις. Πως κάποιοι φίλοι σαν τον ΙΩΓΙΑΝΝΗ, τον mavtaso και την ΤΟΜΙΕ μας έγραψαν για την Καυτή Πατάτα που τη γεμίζεις με ότι θες;Ε, εδώ κάνεις κάτι παρόμοιο με ζεστό και σουσαμένιο κουλούρι. Οι επιλογές πολλές. Aπό σουσαμένια κουλούρια γεμιστά με πικάντικο Αρμένικο σουτζούκι μέχρι μελιτζανοσαλάτα με ελιές Καλαμών. Σαλάτες υπάρχουν, φρέσκοι χυμοί υπάρχουν και για το τέλος... σουσαμίνια!

Και επειδή για κουλούρι γράφω αλλά δεν επεξηγώ, έφτασε η ώρα! ΟΧΙ φίλοι μου, δεν πρόκειται για τα κλασικά κουλούρια που βρίσκεις σε όλους τους φούρνους πλέον, με την κλασική συνταγή γαλοπούλα-τυρί Φιλαδέλφια. Δηλαδή, δεν παίρνουν το απλό κουλούρι, το κόβουν στη μέση και βάζουν τα υλικά.

Εδώ θα δείτε κρεμασμένο σα να βρίσκεστε σε μπουτίκ μόδας, ένα στρογγυλό κουλούρι, φουσκωτό σε σχήμα... γυναικείας τσάντας! Ναι καλά διαβάζετε. Και για να το πάω ένα επίπεδο παρακάτω, αν έχετε λίγη καλή διάθεση, αν το τοποθετήσετε ανάποδα μπορείτε να το χαρακτηρίσετε σαν χαμογελαστή φατσούλα... σαν αυτές που παίρναμε σε στικεράκια για επιβράβευση ως άριστα στο φροντιστήριο των αγγλικών!

Υπάρχουν 3 κατηγορίες: Classics-Delights και Supremes με τιμές από 2 ευρώ για το αρκετά αξιόλογο Feta fresh (μείγμα φέτας με θυμάρι, τομάτα και ελαιόλαδο), στα 2.20 για το Mozza melt (μοτσαρέλα με φρέσκο βασιλικό, τομάτα και Oven Sesame σάλτσα βασιλικού, ενώ πολύ καλό και πικάντικο (με δική σου επιλογή για το πόσο επιθυμείς είναι το Mediterraneo στα 3.20 ευρώ με μείγμα φέτας με θυμάρι, μεσογειακή σάλτσα τομάτας, πικάντικο Αρμένικο λουκάνικο και καραμελωμένα κρεμμύδια. Οι ποσότητες είναι καλές για ένα διάλλειμα στα γρήγορα, για εμένα που τα βρίσκω πολύ νόστιμα.... θέλω 2 για να τα ευχαριστηθώ. Ήδη έχω σταμπάρει για την επόμενη επίσκεψη μου το Country Sou που έχει τηγανιτό αυγό. Και με μια 500άρα μπύρα Pils Hellas στα 2 ευρώ την κάνεις ταράτσα.

Η διαδικασία αν θυμάμαι καλά έχει ως εξής. Το κουλούρι είναι έτοιμο, τοποθετούν τα υλικά μέσα και ζεσταίνονται στον φούρνο. Δεν ένιωσα κάποια διαφορά στη γεύση σε σχέση με κάποιο κουλούρι που μόλις θα είχε ψηθεί. Τραγανό και με παιχνιδιάρικη την αίσθηση του σουσαμιού.

Και για το τέλος, αφού κατάφερα και αντιστάθηκα αυτή τη φορά στους αγαπημένους γεμιστούς λουκουμάδες στην άλλη γωνία... δοκίμασα τα σουσαμίνια.5 γλυκιές σουσαμένιες μπουκίτσες γεμιστές σε σχήμα μισοφέγγαρου. Και φυσικά δεν άργησα να το ποστάρω στα ΤziojimoPONTIKIA!!!

Ειδικά οι μπουκιές με γέμιση τσίζκεικ ήταν το κάτι άλλο με το σιρόπι φράουλας και το φυστίκι. Φρεσκότατη και σπιτική κρέμα να γλύφεις τα δάχτυλα σου. Aρκετά καλές και αυτές με μέλι, κανέλα και καρύδια ενώ αυτές με τη σοκολάτα παραήταν λιγωτικές. Οι τιμές από 2.60 ευρώ ως 2.80. Οι γεμιστοί λουκουμάδες στην άλλη γωνία βρήκαν έναν ανταγωνιστή πλέον.

Η εξυπηρέτηση από νέα και χαμογελαστά παιδιά, με γνώσεις γι'αυτό που προσφέρουν αλλά και με προτάσεις για να ικανοποιήσουν τα γούστα σου. Τα αγγλικά τους σε καλό επίπεδο, τουλάχιστον κατά την επίσκεψη μου, αφού κέρασαν και κάτι τουρίστριες για να έχουν ιδία άποψη.

Σαν χώρος δεν μπορεί να κριθεί ιδιαίτερα, μιλάμε για street food στα γρήγορα. Είναι καλό πέρασμα, ότι πρέπει μετά από τα ψώνια στην Ερμού ή μια βολτούλα στην Ακρόπολη. Δεν έχουν και τα χάλια του κοντινού φαλαφελάδικου, εδώ τουλάχιστον θα βρείτε πάγκους για να κάνετε τη στάση σας.

Φυσικά και το προτείνω και ανυπομονώ να δω παρόμοιες πρωτότυπες προτάσεις. Μετά από τις πατάτες και τα κουλούρια.... τι άλλο ;;;

ΣΙΓΟΥΡΑ ΟΧΙ άλλες κατεψυγμένες τυρόπιτες!!!!

Beer Restaurants - Πασαλιμάνι - Φρεαττύδα, Αθήνα
Αυγ
09
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Για Corks and Forks ξεκινήσαμε αλλά ακόμα και την 1η Αυγούστου ο Πειραιάς είχε πρόβλημα παρκαρίσματος αν και Δευτέρα. Δεν φτάνει μόνο αυτό αλλά ήταν και γεμάτο το μαγαζί. Έχει "πιάσει" για τα καλά, ενώ και το ακριβώς απέναντι είναι αδελφάκι του. Χρωστώ μια επίσκεψη ακόμα και μια κριτική για το Corks, που θα είναι πιο αντιπροσωπευτική από την πρώτη μου απόπειρα.

Bibere λοιπόν, μαγαζί που χωρίς να το έχω καταλάβει, έχει κλείσει μια 5ετία περίπου. Από τις πρώτες επιχειρήσεις της "αναγέννησης" του Πασαλιμανιού, έδωσε αργότερα την ώθηση και σε άλλες επιχειρήσεις να τολμήσουν να επενδύσουν. Αν θυμάμαι καλά, στα λυκειακά μου χρόνια, δηλαδή κάπου στο 2003 ονομαζόταν Catamaran. Tότε σχεδόν όλες οι επιχειρήσεις ήταν καφετέριες και οι πιτσιρικάδες απλώς περνούσαν τον απέναντι δρόμο για να πάνε στα Goody's ή αν είχαν περισσότερο χαρτζιλίκι πήγαιναν στην Pizza Hut, ειδικά αν είχε κάποια βραδιά απεριόριστης πίτσας. Τώρα το Bibere βρίσκεται ανάμεσα στο Gazi College που έχει θαμώνες κυρίως πιτσιρικάδες και στο Belle Amie που το επισκέπτονται μεγαλύτερες ηλικίες. Το Bibere είναι μια ενδιάμεση κατάσταση. Οι δικές μου επισκέψεις είναι αραιές, έχω όμως φίλους που ορκίζονται στο όνομα του. Και όχι άδικα.

Θα τη βρείτε πολύ εύκολα στη λεγόμενη Πασαρέλα. Για το παρκάρισμα, μην κάνετε καν τον κόπο αν τα εμπορικά καταστήματα είναι ανοικτά εκείνες τις ώρες. Έτσι όπως μονοδρόμησαν τον Πειραιά... μόνο βρισιές ακούγονται. Ο καθένας τοποθετεί το αμάξι του όπως βρει... όπου βρει. Αν πάλι είστε φίλοι του περπατήματος και του λεωφορείου, τότε μια χαρά. Και τη βολτούλα σας θα κάνετε και άγχος δεν θα έχετε. Όπως ήμουν και γω πριν τα 18 γιατί όταν παίρνεις αμάξι, σιγά μην κάθεσαι στη στάση. Αν και εδώ που τα λέμε, τότε υπήρξαν και φλερτ... τώρα μόνο Facebook και Instagram.

Σαν χώρος, μην περιμένετε κάτι τρομερό. Έχει τα κατάλοιπα της καφετέριας (τουλάχιστον στον εξωτερικό χώρο), αλλά προσπαθεί με "έξυπνες" πινελιές να τονίσει την παρουσία της. Σημαίες από εταιρίες ζυθοποιϊας, μπουκάλια με μπύρες, ξύλο όσο είναι δυνατόν. Παρ'ότι δεν είναι και εμφανές με γυμνό μάτι, πρόκειται για αρκετά μεγάλο χώρο που έχει και πατάρι, αποφύγετε το όμως τις καλοκαιρινές μέρες γιατί είναι πολύ ζεστό. Κατά τα άλλα είναι αρκετά πολιτισμένος χώρος. Δεν σου δίνει την αίσθηση της αυθεντικής γερμανικής μπυραρίας όμως.

Το δυνατό σημείο του μαγαζιού είναι ο σερβιτόρος, όνομα δεν ξέρω αλλά τον είχα ξαναπετύχει σε παλαιότερη επίσκεψη, που κυριολεκτικά δίνει ρέστα. Ευγενικός αλλά και πλακατζής, σε σημείο όμως που δεν ξεπερνάει τα όρια. Μέχρι και χορευτικά σαν τον Τζον Τραβόλτα κάνει. Σε κάνει να νιώθεις ευπρόσδεκτος με την παρουσία σου και εκτιμά το κάθε ευρώ που δίνεις. Και επειδή πολύ πρόσφατα διάβασα ένα άρθρο στο Oneman για το σωστό φιλοδώρημα, αυτός εδώ είναι η επιτομή! Πολύ δύσκολα μπορείς να κάνεις το επάγγελμα σου με ευχαρίστηση. Πόσο μάλλον όταν εγώ προσωπικά ασπάζομαι τη φράση ενός παλιού μηχανικού στα καράβια που έτυχε να τον γνωρίσω "Το δυσκολότερο φορτίο είναι ο άνθρωπος".... και συμφωνώ. Κάθε χαρακτήρας είναι διαφορετικός. Θα υπάρξουν και δύστροποι, θα υπάρχουν και χαβαλετζήδες. Σε εμάς έκανε 4/4 και μόνο γι'αυτό τον λόγο τον βαθμολογώ με άριστα. Κανονικά θα έπρεπε να κόψω έναν βαθμό λόγω προφορικής ανακοίνωσης του λογαριασμού, χωρίς παραστατικά. Κατά τα άλλα ο ιδιοκτήτης περνάει από τα τραπέζια και ρωτάει αν όλα είναι καλά, πιο πολύ για τυπικούς λόγους.

Ο κατάλογος είναι επαρκέστατος σε επιλογές, είτε πρόκειται για σαλάτες, είτε για ορεκτικά και κρεατικά. Σίγουρα θα βρείτε κάτι για να φάτε, όπως επίσης και στις μπύρες, με πολλές επιλογές ενώ δεν λείπουν και ελληνικές.

Εμείς 4 άτομα επιλέξαμε:

- Για αρχή έρχεται κανάτα με δροσερό νερό που ανανεωνόταν συνεχώς.

- Σαλάτα Bibere στα 8 ευρώ, όπου ο σερβιτόρος μας τη μοίρασε. Καλή ιδέα το φιλέτο πορτοκαλιού, μικρά τοματίνια στα υλικά όμως σαν κάτι να της έλειπε. Νομίζω πως τα κομμάτια μαρουλιού ήταν μεγάλα, ενώ και η ντρέσινγκ λίγο πιο νερουλή από όσο χρειαζόταν. Στη θέση του μανουριού θα προτιμούσα ένα πιο συμπαγές τυρί, χαλούμι ας πούμε. Σε επόμενη επίσκεψη θα προτιμήσω κάποιο άλλο ορεκτικό.

- Μικρή ποικιλία λουκάνικων στα 14 ευρώ. Ήρθαν 4 καλοψημένα λουκάνικα, χωριάτικο-λευκό-τυλιγμένο με τυρί και άλλο ένα, συνοδεία από λάχανο,2 σως (λευκή και μια σαν κέτσαπ/μπάρμπεκιου), αρκετές πατάτες τηγανιτές και πιτούλες. Σαν γενική εντύπωση, πολύ καλή. Όχι για κάποιο ιδιαίτερο λουκάνικο αλλά γιατί ήταν καλοφτιαγμένη, χωρίς να μας πέσουν βαριά τα λουκάνικα. Πιστέψτε με, σε πολυ κοντινό μαγαζί υπάρχει ποικιλία λουκάνικων σε εξαιρετική τιμή αλλά στην ποιότητα την τελευταία μας επίσκεψη μας τα χάλασε. Οι πατατούλες και αυτές αρκετά καλές. Ίσως μόνο κάποια πιο ιδιαίτερη σως έλειπε. Η μεγάλη ποικιλία κοστολογείται στα 20 ευρώ.

- Μικρή ποικιλία κρεατικών στα 20 ευρώ. Επίσης πολύ καλής ποιότητας, με ζουμερά κρεατικά, είτε πρόκειται για μπριζολάκι, είτε για μπιφτέκι, είτε για κοτόπουλο. Επίσης πατατούλες και οι ίδιες σως, στην ίδια ποιότητα. Ομολογώ πως δεν με πείραξαν καθόλου στο στομάχι και μάλιστα ήταν τόσο ευχάριστες που δεν σταματούσα να τρώω. Η μεγάλη κοστολογείται στα 36 ευρώ.

- 2 μπύρες βαρελίσιες Weihenstephaner Vitus 500 ml στα 6 ευρώ έκαστη και στο ποτήρι τους μάλιστα.
- Άλλες 2 μπύρες, μια Pilsner Urquel 330 ml στα 4 ευρώ αν θυμάμαι καλά και άλλη μια που μου διαφεύγει.

Ερωτηθήκαμε αν επιθυμούμε ψωμάκι, απαντήσαμε αρνητικά. Επίσης ερωτηθήκαμε αν θέλουμε γλυκό και απαντήσαμε αρνητικά, χωρίς να μπορέσουμε να καταλάβουμε αν είναι κέρασμα ή επί πληρωμή. Πάντως μας κέρασαν μια ελαφριά μαστιχούλα.

Σύνολο στα 62 ευρώ.

Κατέληξα ότι:

Για 25άρηδες και πάνω είναι μια καλή λύση, χαλαρή και με ατμοσφαιρικό φωτισμό σε σημείο να μην μπορείς πολύ εύκολα να διαβάσεις τον κατάλογο! Σίγουρα δεν είναι για 18χρονα που θέλουν να πιουν μια πιο εμπορική μπύρα και να φύγουν. Αυτοί θα προτιμήσουν το Οινομπύραμα. Στο Bibere "παίζουν" κότσια, μπέργκερ, ακόμα και μακαρονάδες, ενώ θα ήθελα να δοκιμάσω και το σνίτσελ τους.

Η τιμολόγηση από την άλλη θα μπορούσε να είναι και σε καλύτερα επίπεδα. Γιατί ναι μεν, το Οινομπύραμα προσφέρει μπύρα σε πιο φθηνή τιμή, όμως από την άλλη αν θες να φας κάτι πιο ποιοτικό και ψαγμένο, πρέπει να στραφείς στο Bibere. Όταν όμως υπάρχουν τιμές 13 ευρώ σε αρκετά κρεατικά, ακόμα και αν είναι πλούσια ποσοτικά, θα το σκεφτείς και δυο και τρεις φορές.

Γιατί να πρέπει να πληρώσω 5.5-6 ευρώ για μια μπύρα και να μην μπορώ να πάρω και δεύτερη;Προτιμότερο δεν θα ήταν να έδινα 4.5 ευρώ επι 2 ποτήρια;

Ακόμα και στην πιάτσα της Τρούμπας κοστολογείται στα 4.5-5 ευρώ και κάνεις και οφθαλμόλουτρο....

Προτείνεται για παρέες περισσότερο, να μειωθεί και το κόστος!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Beer Restaurants - Μελίσσια, Αθήνα
Ιούλ
17
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Πολύς λόγος για το Munchen από πολύ καλούς φίλους χρήστες, οπότε την Τρίτη 12/7/2016 κατά τις 22.40 είπαμε να το επισκεφθούμε. Ξενιτευτήκαμε λόγω των 2 φίλων που μένουν στον Χολαργό, οπότε θέλαμε κάτι κοντινό, δροσερό και... καλοκαιρινό. Οι κριτικές μας είχαν ήδη "ψήσει" να πάμε στον Έρικ. Ο κυριότερος λόγος;Μπύρες για 5 άτομα!!!

Επειδή δεν είμαστε της περιοχής, χρειαστήκαμε gps. Αν είστε της περιοχής, το μόνο που μπορώ να σας πω για να βοηθήσω είναι πως βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από το EΛΑ, άλλο μαγαζί εστίασης. Το παρκάρισμα εκείνη την ώρα δεν μας δυσκόλεψε καθόλου, αν και η περιοχή έχει αρκετούς πεζόδρομους, που τη συγκεκριμένη βραδιά τους έφαγα με το κουτάλι και ομολογώ πως ήμουν αρκετά αγενής προς την υπόλοιπη παρέα. Επειδή όμως γνωρίζουν πως είμαι τρελοκομείο, κακία δεν μου κράτησαν! Η αυλίτσα που καθίσαμε είχε χαμηλό φωτισμό, ατμοσφαιρικό που παρέπεμπε σε καλοκαιράκι. Ο μέσα χώρος, αρκετά ζεστός και χειμωνιάτικος χωρίς κάτι το ιδιαίτερο. Έτσι κι αλλιώς σε γερμανική μπυραρία δεν πας για να δεις τη διακόσμηση. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχουν τα κότσια και τα μεγάλα ποτήρια μπύρας!

Η εξυπηρέτηση ευγενέστατη από έναν κύριο που μάλλον δεν είναι ο Έρικ. Αν επιθυμείτε το password του wi-fi, είναι το freiburg SC, ο Έρικ αν θυμάμαι καλά είναι οπαδός της συγκεκριμένης ομάδας. Χωρίς προβλήματα πάντως και σε ότι πιάτο ερχόταν, είχαμε και την κατάλληλη περιγραφή. Η απόδειξη τέλος είναι νομιμότατη αν και θα ήθελα να αναγράφεται η ονομασία του φαγητού και όχι ένα σκέτο "μπύρα" ή "φαγητά". Τέλοσπάντων, είπα και πριν πως δεν έδωσα και ιδιαίτερη σημασία λόγω ενός ευχάριστου γεγονότος, οπότε ίσως τους αδικώ.

Ο κατάλογος σε καμία περίπτωση δεν είναι μπουχτιστικός, ούτε όμως είναι είναι και "ξεπέτα". Σίγουρα θα βρείτε κάτι που θα σας ενδιαφέρει, ενώ και σε κάποιο πιάτο είδα και την ένδειξη "κατεψυγμένο". Τίμιοι. Οι μπύρες έχουν αρκετες επιλογές, αν και υπήρχαν κάποιες ελλείψεις. Εμείς πιο πολύ είχαμε στο νου να τσιμπήσουμε και όχι να πάμε σε μάχη τελικής πτώσης. Σταμπαρισμένο από τις κριτικές το γκούλας!

- 2 πιάτα γκούλας στα 5.5 ευρώ το καθένα. Η φίλη PONTIKI και λίγα είπε. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ, ακόμα και για καλοκαίρι που δεν ευνοεί η θερμοκρασία είναι ότι πρέπει. Πηχτό, κατακόκκινο, όσο περνούσε η ώρα όλο και πιο έντονες ήταν οι κουταλιές. Το κρέας κομμένο σε μικρούς κύβους, ελαφρώς πικάντικο. Είτε χειμώνα είτα καλοκαίρι, πάρτε το με κλειστά μάτια. Είναι λόγος για να πάτε.

- Ποικιλία τυριών στα 13.9 ευρώ (υποθέτω). Νόστιμα τυριά και παρελκόμενα όπως αυγουλάκι, τομάτα, μπατόν σαλέ κλπ. Δεν χορταίνεις, αλλά για τσίμπημα είναι μια χαρά.

- Σπέτσλε στα 4.9 ευρώ. Για να πω την αλήθεια, δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο σε σχέση με αυτά που δοκίμασα στη Ρουμανία. Εκεί ήταν ζουμερά με κάποια λευκή σάλτσα, εδώ ήρθαν σαν τηγανιτά και οπτικά μου έμοιαζαν με στικς κολοκυθιού. Πολύ τραγανά, δεν μου άρεσαν.

- Πατατοσαλάτα στα 4.5 ευρώ. Κέρδισε τις εντυπώσεις αλλά επειδή δεν είμαι φαν δεν δοκίμασα. Απέφυγα διακριτικά και έκανα βόλτα...

- Κότσι στα 19.9 ευρώ. Να πω την αλήθεια, προβληματίστηκα από την κριτική της φίλης PONTIKI. Εμένα δεν μου άρεσε καθόλου η κρούστα του, παραήταν τραγανή και τελικώς όχι νόστιμη. Δεν μασιόταν με τίποτα και σε συνδυασμό με το λίπος... Το κρέας όμως νοστιμότατο, ζουμερό... λουκουμάκι. Δεν με πείραξε τόσο η έλλειψη μυρωδικών όσο η κρούστα.

- Μπύρες βαρελίσιες weiss, Τucher αν θυμάμαι καλά στα 5.5 ευρώ η 500άρα, επί 4=22 ευρώ.
- Επίσης 2 άλλες μπύρες 500άρες η κάθε μια, Pilsner η μία στα 5.9 ευρώ και στα 6.5 η άλλη.

- Στρούντελ μήλου με παγωτό στα 5.5 ευρώ. Καυτό αλλά αρωματικό λόγω κανέλας, νόστιμο όπως έχω δοκιμάσει και στο εξωτερικό. Η ζύμη μαλακή όσο χρειάζεται, η γέμιση σχετικά πλούσια. Μέχρι και το παγωτό ήταν καλής ποιότητας και όχι απλώς για να υπάρχει.

- Ποτήρι με κόκκινα φρούτα του δάσους σε ζελέ από κόκκινο κρασί και κρέμα βανίλια και λίγη σαντιγύ στα 4.50 ευρώ. Εδώ δεν ήξερε ποιός να πρωτοπάρει. Ωραία κρέμα, χωρίς να λιγώνει, αισθητή η γεύση των φρούτων χωρίς να είναι απλώς υποκατάστατα. Έγινε μάχη.

Σύνολο στα 98.6 ευρώ με περιορισμένη όπως βλέπετε κατανάλωση για 5 άτομα. Βασικά τώρα που το σκέφτομαι, αν κάνετε σωστές επιλογές το κόστος θα κυμανθεί στα 20 ευρώ το άτομο.

Αξίζει;

Χμμμ, αν συγκρίνετε τις τιμές με Μάλτα και Ρουμανία όχι, καλύτερα να κλείσετε κάποια προσφορά με Ryanair και να πιείτε όσα μπυρόνια θέλετε στα 2 ευρώ πάνω κάτω. Επειδή όμως βρίσκεται σε ακριβό προάστιο αλλά και επειδή δεν κλέβει με τις αποδείξεις για να έχει έξτρα κέρδος, δεν μπορώ να πω πως ο άνθρωπος είναι... ας μου επιτραπεί η έκφραση "απατεώνας". Ναι η τιμολόγηση είναι πιο ακριβή από όσο θα έφερνε και άλλης κατηγορίας πελάτες, πιο νέους ηλικιακά. Από την άλλη όμως είναι μια καλή προσπάθεια που θα ήθελα να κάνω μια επίσκεψη κάποια χειμωνιάτικη βραδιά και γιατί όχι, να δω και μπαλίτσα αν ισχύουν όσα λέγονταν για το μαγαζί στα Μελίσσια. Στέκι όμως για όσους έχουν σχετικά χαμηλό εισόδημα, δεν μπορεί να γίνει. Οι Αμαρουσιώτες βέβαια ίσως έχουν κάποια μεγαλύτερη οικονομική άνεση.... Ότι δεν ξετρελάθηκα όμως, ισχύει....

Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Μάνδρα, Αθήνα
Ιούλ
14
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Νέο αμάξι μετά από 11 χρόνια και υπόσχεση σε φίλους πως θα κάνουμε κάποια εκδρομή για να το "ανοίξουμε". Η πρώτη σκέψη ήταν προς Χαλκίδα αλλά λόγω ώρας δεν είχαμε τόσα περιθώρια. Τετάρτη 6/7 και με ημιτελικό Euro Πορτογαλία-Ουαλία. Πέφτει η ιδέα να το συνδυάσουμε με παϊδάκια. Οπότε μια καλή ιδέα ήταν η επίσκεψη στη Μάνδρα καθώς ο ένας φίλος είχε ξανακάνει ανάλογη επίσκεψη.

Ξεκινάμε λοιπόν από Δραπετσώνα και γύρω στις 21.45 φτάνουμε στη Μάνδρα. Στην πλατεία είχε στηθεί ήδη προτζέκτορας για το μεγάλο ματς και εμείς είμαστε αποφασισμένοι να φάμε στην Ελιά. Εδώ να πω πως έχω την εντύπωση πως η Ελιά έχει και καφετέρια και μάλλον ο προτζέκτορας ήταν τοποθετημένος από εκείνη την πλευρά της πλατείας. Καθόμαστε και παραγγέλνουμε λοιπόν. Ζητάμε τον κατάλογο και μας λένε "να σας τα πούμε προφορικά".

Ναι άνθρωπε μου, έτσι έχεις συνηθίσει αλλά δώσε μας αυτή την επιλογή. Ίσως να μην τα θυμάσαι όλα, άσε μας να γνωρίζουμε και τις τιμές γιατί σε τέτοιου τύπου μαγαζιά παραγγέλνεις χωρίς να υπάρχει αύριο. Κατά τα άλλα γρήγορη εξυπηρέτηση, σχεδόν στο 30ο λεπτό του αγώνα είχαν σερβιριστεί όλα. Δε νομίζω πως έχει νόημα να σχολιάσω πως η μπύρα σερβιρίστηκε σε μικρά ποτηράκια και περιμέναμε αρκετή ώρα για τα μεγάλα που τελικά ήπιαμε νερό σε αυτά.

Παραγγέλνουμε λοιπόν και για να φάω τα παϊδάκια πρέπει να πλύνω χέρια πρώτα. Βλέπω πως είμαστε από τη μεριά της Δροσιάς και τον ρωτάω "σίγουρα είμαστε στην Ελιά;"... "Ναι, δεν βλέπεις και το χάρτινο τραπεζομάντηλο;Έχει ελιές πάνω. ".... Περνάει η σερβιτόρα και αφού τη ρωτάμε μας λέει... "Είστε στη Δροσιά"... Ούτε που τρώγαμε δεν ξέραμε. Εντύπωση μας είχε κάνει που ο περισσότερος κόσμος καθόταν πίσω μας, μετά καταλάβαμε πως ήταν η Ελιά. Σαν χώρος τώρα, τίποτα το ιδιαίτερο εκτός από την πλατεία. Πηγαίνοντας μέσα, η αίθουσα είναι όπως περιμένεις σε τέτοιου είδους καταστήματα, πχ Καλύβια κλπ. Απλοϊκή. Καθαρές τουαλέτες και αυτό είναι όλο. Μην περιμένετε πολυτέλειες, απλά τραπεζοκαθίσματα και κλειστός χειμωνιάτικος χώρος.

Στα του φαγητού:

- Έρχεται ψωμί ψημένο στα 0.5 ευρώ το άτομο, σύνολο 2 ευρώ.

- Τηγανόψωμο στα 5 ευρώ. Έβγαινε ένα καλό κομμάτι στον καθένα, νόστιμο, θα μπορούσε να έχει και περισσότερο τυρί. Διακρινόταν ελαφρώς η ζύμη, που εδώ που τα λέμε δεν ήταν άσχημη. Θα ήθελα λίγο λάδι λιγότερο.

- Πατάτες τηγανιτές στα 3 ευρώ. Φρεσκότατες και νόστιμες, σε μεγάλα κομμάτια. Αξίζουν σαν συνοδευτικές, λίγο λάδι λιγότερο χρειάζονταν μόνο.

- Τζόλια στα 4 ευρώ. Εμφανώς χειμωνιάτικο πιάτο. Πρόκειται για ζυμαρικό, περίπου ας πούμε σαν νιόκι στην υφή, συνοδευόμενο με μπόλικο τριμένο τυρί. Και εδώ λίγο λάδι λιγότερο θα το προτιμούσα. Αρκετά μαλακό στο ψήσιμο, μην περιμένετε κάποια σάλτσα εδώ, δεν είναι η κλασική έννοια ζυμαρικού.

- Λουκάνικο στα 5 ευρώ. Ούτε πολύ brutal αλλά ούτε και πολύ ανιαρό στη γεύση. Ένα κλασικό λουκάνικο, καλοψημένο. Από αυτά που βρίσκεις σε καλής ποιότητας ταβέρνες. Μερίδα αρκετά αξιόλογη.

- Μπιφτέκι μοσχαρίσιο στα 8 ευρώ. Δεν ήταν κάτι τρομερό στη γεύση, οι φίλοι που το δοκίμασαν έχουν φάει και καλύτερα λένε. Καλή μερίδα.

- Μοσχαρίσια μπριζόλα στα 10 ευρώ. Ο φίλος που την πήρε χρειάστηκε αρκετή ώρα για να την κόψει, οπτικά μου φάνηκε αξιοπρεπέστατη. Επειδή όμως και αυτή δεν τη δοκίμασα δεν μπορώ να βγάλω ασφαλή συμπεράσματα. Την επόμενη φορά θα της έδινα μια ευκαιρία.

- Αρνίσια παϊδάκια γάλακτος στα 43.5 ευρώ το 1μιση κιλό. Ήρθε μια πιατελάρα με ζουμερά και μοσχοβολιστά παϊδάκια. Γενικώς δεν είμαι και πολύ fan, εδώ όμως τα τσακίσαμε. Και ενώ οπτικά φαινόταν να έχουν περισσέψει 5-6 κομμάτια, εγώ και ο φίλος Μπούτσης κάναμε χρήση της Coca Cola και τελικά καταφέραμε και τα φάγαμε όλα. Με μπόλικο λεμονάκι από πάνω είναι ότι πρέπει.

- 5 μπύρες Άλφα 500άρες στα 12.5 ευρώ.
- 5 Κόκα Κόλες 250άρες στα 7.5 ευρώ.
- Νερό εμφιαλωμένο στο 1.5 ευρώ.

Σύνολο στα 102 ευρώ.

Νομίζω πως το τελικό αντίτιμο είναι λιγάκι τσιμπημένο, έστω και αν μπορούσαμε να αφαιρέσουμε μια μερίδα φαγητού. Όπως και να έχει πάντως, πρόκειται για μια καλή πρόταση για νόστιμα παϊδάκια και καλά ορεκτικά, αν προσέξουν λίγο τη χρήση λαδιού. Δεν έχω πάει στη Βάρη για να δοκιμάσω αντίστοιχη ταβέρνα, την επόμενη φορά που θα επισκεφθώ τη Μάνδρα όμως θα το κάνω για την Ελιά. Ένα crash test είναι απαραίτητο...

Όσο για τη συνέχεια τη βραδιάς... στην επιστροφή, μέχρι και ξύλο στον δρόμο είδαμε. Αυτό είναι μια άλλη ιστορία όμως, χωρίς ιδιαίτερο νόημα. Σημασία έχει πως τα παϊδάκια ήταν νοστιμότατα!