Loader

Rose_Tyler

Κριτικές: 144
Μέλος από: Ιουν 2010

Εμφάνιση:

04 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Μεσημέρι μίας από τις λίγες όμορφες και ηλιόλουστες Κυριακές που είχαμε μέσα στον Φλεβάρη, ο οποίος δεν σταμάτησε να Φλεβίζει φέτος, και αφού είχαμε απολαύσει με φίλη αγαπημένη τέλειους περιπάτους στα Βριλήσσια, μας πιάνει πείνα κι αρχίζουμε να συζητάμε πού να πάμε στο επιτόπου να φάμε. Λέει η φίλη μου, καλέ, στον Χρύσανθο να πάμε! Λέω εγώ, ποιος είναι ο Χρύσανθος; Με κοιτάζει με γουρλωμένα μάτια και χωρίς να μπορεί να το πιστέψει μου λέει, πώς γίνεται να μην ξέρεις τον Χρύσανθο; Ταβερνείο ετών με τα καλύτερα μπριζολίδια της περιοχής! Δεν ήθελα και πολύ, κανά μισάωρο αργότερα διασχίζαμε το κατώφλι του.

Πρόκειται περί αυθεντικής ταβέρνας που μετράει κάποιες δεκαετίες ζωής και δείχνει να είναι πολύ δημοφιλής στους περιοίκους. Το περιβάλλον είναι αυτό της old school ταβέρνας με ειδίκευση στο ψητό, μεγάλη κι ελαφρώς απρόσιτη, αλλά περιποιημένη. Χωρίζεται σε δύο χώρους, τον μέσα, όπου το κάπνισμα απαγορεύεται προς μεγάλης μου τέρψης και τον εξωτερικό, ο οποίος τώρα που πήγαμε ήταν αποτελεσματικά κλεισμένος και προφυλαγμένος κι έτσι ήταν ζεστός και γεμάτος από χαρμάνηδες.

Τα τραπεζοκαθίσματα τα κλασικά αυτού του τύπου ταβέρνας, μεγάλα και σίγουρα και οι αποστάσεις μεταξύ των τραπεζιών αυτές που πρέπει. Εμείς βολευτήκαμε σ’ ένα από τα άνετα τραπέζια μέσα και άμεσα δώσαμε παραγγελία. Εντύπωση μου έκανε ότι ενώ ο χώρος είναι μεγάλος κι ήταν πολύ γεμάτος με κόσμο που μάλιστα εναλλασσόταν, δεν υπήρχε η ενοχλητική αίσθηση βαβούρας που συχνά απαντάται σε τέτοια μέρη.

Η εξυπηρέτηση άμεση, σβέλτη, ευγενική και γενικά οκ. Ούτε υπερβολικά φιλική ή εξόχως προσιτή, ούτε γενικά κάτι αξιομνημόνευτο. Ήταν σίγουρα αποτελεσματική, λάβετε πάντως υπ’ όψιν ότι η φίλη μου είναι θαμώνας και γνώριζε τους ανθρώπους του μαγαζιού. Πάντως παρατηρώντας τριγύρω διαπίστωνες ότι το πράγμα γενικά κυλούσε ομαλά, οπότε ναι, θα εμμείνω στον χαρακτηρισμό της εξυπηρέτησης ως «αποτελεσματικής» ως τον πλέον περιγραφικό.

Στα του φαγητού. Ο κατάλογος είναι μικρός και πολύ συγκεκριμένος και δεν επιφυλάσσει εκπλήξεις. Λίγες σαλάτες τύπου χωριάτικη, μαρούλι, λάχανο- καρότο, κάποια ταβερνίσια ορεκτικά (ήτοι τζατζικάρες, πατάτες και τα τοιαύτα) και έπονται οι ψητούρες, με πρωταγωνιστές τις σπεσιαλιτέ του, τις μοσχαρίσιες μπριζόλες. Όπως αντιλήφθηκα, γι’ αυτές τις μπριζόλες συρρέει ο κόσμος και γι’ αυτές πήγαμε κι εμείς.

Έτσι λοιπόν, η παραγγελία μας,, την οποία δώσαμε με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς πολλά πολλά, περιελάμβανε: μία χόρτα ραδίκια, μία σαλάτα λάχανο – καρότο, ένα τζατζίκι, μία πατάτες τηγανιτές και δύο μπριζόλες μοσχαρίσιες γάλακτος του μισού κιλού έκαστη.

Τα χόρτα ήρθαν σε πλούσια μερίδα, καλοβρασμένα και ιδανικά στη συνοδεία της μπριζόλας. Προσωπικά μ’ αρέσει πολύ ο συνδυασμός κρέατος με χόρτα, οπότε η συμπερίληψή τους στην παραγγελία μας ήταν μονόδρομος. Η φίλη μου ήθελε έξτρα πρασινάδα κι έτσι πήραμε το ένα ακόμη σαλατικό μας, τη σαλάτα λάχανο- καρότο, που ήρθε επίσης σε πλούσια ποσότητα κι ήταν καλή, αν και θα ήθελα να συνοδεύεται εξαρχής από περισσότερα λεμόνια.

Το τζατζίκι εξαιρετικό, ήρθε κι αυτό σε ποσότητα μπαμπάτσικη κι ήταν σωστό και περιποιημένο, αρκούντως σκορδάτο χωρίς να σε πεθαίνει. Οι πατάτες οι τηγανιτές να πω ότι δεν με τρέλαναν, νομίζω ότι είχαν προ-τηγανιστεί κατά την κυριακάτικη προετοιμασία και μετά είχαν ξαναπεραστεί στο τηγάνι. Μπορεί να κάνω και λάθος, ωστόσο αυτή ήταν η αίσθησή μου.

Κι ευτυχώς δε άργησαν να καταφθάσουν και οι μπριζόλες μας. Δύο θαυμάσια κομμάτια κρέατος, τα οποία ήρθαν καλοψημένα και φουλ ζουμερά. Να σημειωθεί ότι δεν ερωτηθήκαμε για το ψήσιμο, πάντως ήταν ιδανικό για τα γούστα τα δικά μου. Πήρε όμως τ’ αυτί μου σε διπλανό τραπέζι να ζητείται συγκεκριμένο ψήσιμο. Τέλος πάντων. Όπως και νά χει, οι μπριζόλες μας ήταν τόσο μαλακές, τόσο ζουμερές και τόσο νόστιμες που δεν ήθελα να τελειώσουν. Άριστα. Επίσης να σημειωθεί ότι δεν συνοδεύονται από κάτι, έρχονται σκέτες.

Πήραμε κι ένα τεταρτάκι κρασάκι κόκκινο, συμπαθές. Για όλα αυτά μαζί και με νερό που ήρθε σε κανάτα και ψωμί, το οποίο δεν μου έχει αφήσει κάποια ανάμνηση, οπότε μη σας πω ψέματα για το ποιόν του, ο λογαριασμός ήρθε στα 44 ευρώ – λογικό αν αναλογιστείτε ότι η καθεμία μπριζόλα είναι στα 15. Τίμιο VfM θαρρώ. Κλείνω λέγοντας ότι εγώ χάρηκα που ανακάλυψα έστω με καθυστέρηση τον Χρύσανθο κι έχω ήδη αποφασίσει να βγάλω εκεί τους γονείς για κρέατα, γιατί είμαι σίγουρη ότι θα το ευχαριστηθούν!

24 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Τελειωμό δεν είχαν για μένα φέτος οι Dine Athens ημέρες και στο πλαίσιο αυτό πραγματοποίησα φουλ κρεατοφαγική επίσκεψη στην Argentina του Χαλανδρίου, η οποία απεδείχθη εξαιρετική. Να πω ότι πήγα τέλεια διαβασμένη, καθώς τά φερε έτσι η ζωή και μόλις μια μέρα πριν την είχε επισκεφτεί η φίλη Ucook, η οποία με προετοίμασε στην εντέλεια. Κι έτσι με δύο φίλες πήραμε τα σκονάκια μας και πιάσαμε τραπέζι γωνιακό κι ευρύχωρο βράδυ Πέμπτης γύρω στις 8μιση.

Ο χώρος να πω την αλήθεια δεν με κέρδισε. Αισθητικά και διακοσμητικά δεν παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αν και σίγουρα είναι περιποιημένος και καθαρός. Θα τολμούσα να τον χαρακτηρίσω κι ελαφρώς ψυχρό, ίσως λόγω της τζαμαρίας που τον περιβάλλει περιμετρικά και δίνει μια τέτοια αίσθηση. Κάποιες αργεντίνικες πινελιές δεν βρήκα να βελτιώνουν τρομερά την κατάσταση. Παρόλα αυτά είναι γενικά απλώς οκ.

Το φαγητό από την άλλη μας άφησε με τις καλύτερες εντυπώσεις. Το μενού των 30 ευρώ ανά άτομο που είχαμε τη δυνατότητα να δοκιμάσουμε στο πλαίσιο του Dine Athens ήταν ιδιαίτερα πλούσιο και περιελάμβανε από 2 ορεκτικά ανά άτομο ανάμεσα σε 3 επιλογές, από 1 σαλάτα ανάμεσα σε 2 επιλογές, από 1 κυρίως μεταξύ αρκετών επιλογών κι από ένα γλυκό, καθώς κι από ένα ποτήρι κρασί. Επίσης, προσφερόταν καλωσόρισμα από ζεστά και πολύ νόστιμα ψωμάκια που συνοδεύονταν από μία ντοματοσάλτσα κι από ελιές, ενώ το νερό έρεε άφθονο και αχρέωτο.

Ειδικότερα τώρα, η παραγγελία μας εξελίχθηκε ως εξής: Για αρχή, λοιπόν, πήραμε από ένα empanada η καθεμιά, πιτάκια δηλαδή γεμιστά με τυρί τα δύο και με κιμά το τρίτο. Αν και όπως είπα πήγαμε διαβασμένες και άρα γνωρίζαμε ότι τα πιτάκια είναι μικρά, θέλαμε πολύ να δοκιμάσουμε όσο περισσότερες γεύσεις μπορούσαμε κι έτσι εν τέλει τα επιλέξαμε. Νόστιμα ήταν, ωραία και η ζύμη και οι δύο διαφορετικές γεμίσεις, δεν τα μετανιώσαμε.
Πήραμε και το αργεντίνικο λουκάνικο, το Salchicha, το οποίο ήταν επίσης νόστιμο, αν και δεν με συγκλόνισε. Το έφαγα ευχάριστα, όμως και αντίστοιχα ευχάριστα το έφαγαν και οι άλλες δύο κι αυτό είναι αξιοσημείωτο, δεδομένου ότι και οι δυο τους δεν είναι φαν του λουκάνικου.

Πήραμε και δύο σαγανάκια με το αργεντίνικο τυρί Provoleta και με λιαστή ντομάτα, που ήρθαν μέσα στο ζεστό μαντέμι. Νόστιμο τυρί, αλλά βρήκαμε την μερίδα μικροσκοπική. Συγκεκριμένα, τα δύο σαγανάκια ήρθαν σ’ ένα μαντέμι και μείναμε με την εντύπωση ότι ήταν η μία μερίδα και ότι αναμέναμε μία ακόμη. Όταν ρωτήσαμε σχετικά ενημερωθήκαμε από τον συμπαθέστατο σερβιτόρο μας ότι όχι, ήταν πιο παχύ το κομμάτι τυρί και νοήθηκε ως δύο μερίδες. Λίγο fail αυτό.

Από σαλάτες πήραμε την rucula parmesan, η οποία ήταν μία ενδιαφέρουσα προσέγγιση της κλασικής ρόκας παρμεζάνα σαλάτας, καθώς πλην της πρασινάδας και του τυριού περιελάμβανε ψιλοκομμένα κομμάτια από ψητά λαχανικά, κρεμμυδάκι και ελιές- και οκ, εγώ ναι μεν δεν τις τρώω τις ελιές, αλλά ήταν ενδιαφέρον το twist.

Πήραμε και την remolacha x 2, η οποία υπερτερούσε της ρόκας κατά πολύ. Ένας συνδυασμός από παντζάρια, παντζαρόφυλλα, κάποιες επιπλέον πρασινάδες, φυστίκι κι ένα τέλειο αρωματικό γιαούρτι που ήρθε κι έδεσε υπέροχα. Κι εκεί υπήρξε μια παρανόηση, καθώς η σαλάτα που πήραμε επί δύο ήρθε σε μία σαλατιέρα κι η αλήθεια είναι ότι δεν την αντιληφθήκαμε σαν διπλή μερίδα συγκριτικά και με την άλλη σαλάτα που πήραμε. Όταν το θέσαμε, ο σερβιτόρος μας ρώτησε, μα δεν ήταν μεγαλύτερη; Κι εξήγησε ότι ήταν διπλή η μερίδα. Εμείς είπαμε ότι δεν την καταλάβαμε για μεγαλύτερη, αλλά την είχαμε ήδη φάει κι έτσι ήταν αργά πια για συγκρίσεις. Προς τιμήν τους, πάντως, λίγο μετά μας έφερε και μία ακόμα (την οποία καταβροχθίσαμε).

Κι αφού ολοκληρώσαμε τα πρώτα, σειρά είχαν οι μεγάλοι πρωταγωνιστές της βραδιάς: Τα τέλεια κρέατα! Κακά τα ψέματα, στην Αρτζεντίνα δεν θα πάτε ούτε για το αργεντίνικο σαγανάκι, ούτε για τις σαλάτες, ούτε για τα πιτάκια. Καλό είναι βέβαια που υπάρχουν αυτές οι γευστικές επιλογές για όσο περιμένετε να (καλο)ψηθεί το κρέας σας ή για να το συνοδεύσετε με ένα ωραίο σαλατικό, αλλά αυτό που θα σας φέρει μέχρι το Χαλάνδρι και θα σας κάνει να διαβείτε το κατώφλι του είναι οι απολαυστικές του κρεατούμπες.
Άλλο λέβελ νοστιμιάς, ζουμερότητας και ψησίματος. Ξετρελαθήκαμε. Η μία φίλη πήρε το μοσχαρίσιο φιλέτο που ερχόταν χωρίς κόκαλο και το ζήτησε medium rare. Πράγματι, ήρθε ακριβώς όπως ζητήθηκε κι ήταν μαγεία. Ένα φανταστικό κομμάτι κρέας στα 650 περίπου γραμμάρια, λεπτά κομμένο, στο οποίο αναδείχθηκε με μεγάλη επιτυχία το μαεστρικό του ψήσιμο. Γευστικό, ζουμερό, μαγεία.

Με την άλλη φίλη θέλαμε και οι δύο T-Bone και το θέλαμε και οι δύο medium well. Ο σερβιτόρος μας πρότεινε να πάρουμε ένα υπερμεγέθες μπριζολίδι αντί των δύο και να το βάλουμε στη μέση, εξηγώντας μας ότι θα είναι πιο νόστιμο. Μας επεσήμανε ότι έβγαινε στα 1.100 γρ. (άρα ελαφρώς λιγότερο κρέας από αυτό που θα έβγαινε αν παίρναμε δύο ξεχωριστά κομμάτια), αλλά δεν πτοηθήκαμε, εντάξει, ένα κιλό + κρέατος μας έφτανε! Κι ήταν κι αυτό εξαιρετικό! Άψογο ψήσιμο, υπέροχα ζουμερό, πεντανόστιμο! Να σημειώσω ότι παρότι ξετρελαθήκαμε δεν μπορέσαμε να τελειώσουμε τα κρέατά μας, έμεινε λίγο και φύγαμε σκασμένες!

Τα κρέατα συνοδεύονταν από κάποιες σάλτσες που προσωπικά σχεδόν δεν τίμησα καθόλου, καθώς όπως πολύ σωστά αναφέρει και η φίλη Ucook στην κριτική της, αυτό το κρέας δεν τις χρειάζεται τις σάλτσες, είναι πραγματικά περιττές.

Για το τελείωμα είχαμε κρατήσει λίγο, τόσο δα χώρο στις κοιλιές μας και για τα γλυκά. Οι δύο που μοιραστήκαμε το υπερμεγέθες T-Bone πήραμε το τσίζκεικ και η άλλη μας φίλη το μπράουνι με το παγωτό. Μικρές μερίδες, αλλά δεν χρειαζόταν παραπάνω. Το μπράουνι μας άφησε τελείως αδιάφορες, το τσιζκέικ από την άλλη μας άρεσε. Μόνο που επειδή ήταν πλούσια τυρένιο, χρειαζόταν λίγο περισσότερο σιρόπι.

Τέλος, από τα ποτήρια κρασί που προσφέρονταν και οι τρεις προτιμήσαμε το κόκκινο αργεντίνικο Malbec, το οποίο συνόδευσε αρμονικά το δείπνο μας.

Στα της εξυπηρέτησης να πω ότι ήταν πολύ καλή, ο σερβιτόρος μας ήταν πραγματικά ευγενέστατος, πρόσχαρος και σούπερ εξυπηρετικός. Ωστόσο, να σημειώσω ότι θα ήταν σκόπιμο να μας είχε αναφέρει φέρνοντάς μας τις διπλές μερίδες από σαγανάκι και σαλάτα σ’ ένα πιάτο ότι πρόκειται περί διπλής μερίδας ώστε να είχαν αποφευχθεί οι παρανοήσεις που ανέφερα παραπάνω και που μας έκαναν να νιώσουμε λιγάκι αμήχανα! Κατά τ’ άλλα όμως, μια χαρά!

Για το VfM που χαρακτηρίζει στις κανονικές του μέρες το εστιατόριο δεν έχω πολλά να πω, γιατί δυστυχώς δεν τσέκαρα τον κατάλογο και στο ίντερνετ δεν έχω βρει ούτε καν το μενού, πολλώ δε μάλλον τις τιμές. Πάντως το γεύμα που εμείς απολαύσαμε ήταν σε τέλειο VfM, καθώς με 30 ευρώ ανά άτομο όχι απλώς φάγαμε μέχρι σκασμού, αλλά φάγαμε υπέροχα κι εξαιρετικής ποιότητας κρέατα. Έτσι, την επόμενη φορά που θα ορεχτώ περιποιημένα μπριζολίδια θα φροντίσω ο δρόμος μου να με οδηγήσει στην Αρτζεντίνα και προτείνω το ίδιο να κάνετε κι εσείς!

12 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Φέτος τιμώ και με το παραπάνω τις Dine Athens μέρες και φαίνεται πως αποτέλεσαν και μια ωραία αφορμή να ξεκουνηθώ και να ξεσκουριάσω στην καλοφαγάδικη σελίδα μας, που παρά τη φθορά της παραμένει μέσα στην καρδιά μου. PROSOPA, λοιπόν, το εστιατόριο όπου έκανα την πρώτη μου φετινή Dine Athens εξόρμηση με 4 ακόμη φίλους και υψηλές προσδοκίες, στις οποίες δυστυχώς δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί. Κοινώς, πέρασε και δεν ακούμπησε.

Βράδυ Πέμπτης, το τελευταίο αυτού του ατελείωτου φετινού Γενάρη, αρχίσαμε να καταφθάνουμε λίγο πριν τις 8μιση στον πολύ συμπαθητικό χώρο που στεγάζονται τα PROSOPA. Το σημείο που βρίσκονται, δίπλα στις ράγες του τρένου στην Κωνσταντινουπόλεως, είναι υπέροχο και χάρηκα που από το τραπέζι μας μπορούσαμε και χαζεύαμε τα τρένα να περνούν. Κάτσαμε δίπλα στην τζαμαρία, σ’ ένα άνετο και απλωτό τραπέζι, απ’ όπου μπορούσα να τσεκάρω τον συμπαθή χώρο. Χαλαρή ατμόσφαιρα, χαμηλός φωτισμός, βιομηχανικό ντιζάιν, καλές αποστάσεις, άνετα και χαλαρά. Στα συν το άκαπνο περιβάλλον.

Το σέρβις είχε τα καλά του σημεία και τα όχι και τόσο καλά. Σε γενικές γραμμές οι ρυθμοί ήταν καλοί, τα εμφιαλωμένα νερά έδιναν κι έπαιρναν (δεν νομίζω να υπήρξε φάση που να έμεινε το ποτήρι μου άδειο- κι αυτό ενώ το νερό περιλαμβανόταν στο μενού), οι άνθρωποι ήταν ευγενικοί κι επαγγελματίες. Αλλά, ας πούμε, χαλαστήκαμε από τον ρυθμό με τον οποίο μας έπαιρναν τα πιάτα προκειμένου ν’ ακολουθήσουν τα επόμενα, τύπου να έχουμε τελειώσει οι περισσότεροι με τα κυρίως κι άλλες δύο να τρώνε ακόμα και να έρχονται να τα μαζεύουν χωρίς να έχουμε καλά καλά καταπιεί τις μπουκιές μας. Προς τι τόση βιάση, το μαγαζί δεν ήταν καν φουλ να πεις.

Και τώρα στο βασικό θέμα του φαγητού που μας άφησε με έντονη την αίσθηση του ανικανοποίητου. Το μενού ήταν στα 30 ευρώ και περιελάμβανε ψωμάκια, σούπα, από ένα ορεκτικό ή σαλάτα, ένα κυρίως και ένα γλυκό. Εμείς μιας και ήμασταν 5 επιχειρήσαμε τουλάχιστον σε ό, τι αφορούσε στα πρώτα να δοκιμάσουμε όλες τις επιλογές.

Αρχικά κατέφθασαν λοιπόν τα ψωμάκια, ζεστά και προσεγμένα, συνοδεία από χούμους, συμπαθητικό. Ήταν ένα καλό ξεκίνημα. Καλή ήταν και η σούπα που ακολούθησε ευθύς αμέσως, από γλυκιά κολοκύθα και κολοκυθόσπορο. Γενικά μου αρέσει πολύ να ξεκινάω ένα ωραίο γεύμα με μια σούπα κι αυτή ήταν συμπαθέστατη, αλλά δεν προκάλεσε κάποια ιδιαίτερη έκρηξη στους γευστικούς μας κάλυκες.

Από ορεκτικά δοκιμάσαμε όλες τις επιλογές που διατίθενταν. Συγκεκριμένα, πήραμε το σεβίτσε σολωμού με μάνγκο, σχινόπρασο και λάιμ x δύο. Προσωπικά τρελαίνομαι για σεβίτσε κι ανάλογα ωμά εδέσματα που έχουν «ψηθεί» μέσα σε όξινους χυμούς, αλλά το συγκεκριμένο, χωρίς να με χαλάσει, σίγουρα δεν με συγκίνησε. Αντίστοιχα χλιαρές ήταν και οι αντιδράσεις των λοιπών.

Η σαλάτα λαχανικών με φλοίδες γραβιέρας Κρήτης, παστέλι και βινεγκρέτ εσπεριδοειδών, πέραν του ότι ήταν ατομική κι άρα μετά βίας μοιράστηκε, ήταν κι αρκετά αδιάφορη. Τέλος, η ψητή φορμαέλα με σός πορτοκαλιού, ήταν οριακά ψημένη κι αυτό οδήγησε σ’ ένα επιεικώς μέτριο γευστικό αποτέλεσμα.

Πολύ καλύτερη ήταν η κατάσταση με τα κυρίως. Σε γενικές γραμμές τιμήσαμε με τρέλα τα μπιφτεκάκια με βουβαλίσιο κρέας από την Κερκίνη που συνοδεύονταν από πουρέ γλυκοπατάτας. Τρία πολύ νόστιμα μπιφτεκάκια, με εξίσου πετυχημένο πουρέ, καλοψημένα και ζουμερά και αρκούντως κρεατένια. Παρόλα αυτά βρήκα μικρή την μερίδα και δεν τα ευχαριστήθηκε όσο θα ήθελα. Μια φίλη πήρε το κοτόπουλο τεριγιάκι που συνοδευόταν από ρύζι μπασμάτι, το οποίο ήταν σε πλούσια μερίδα και αρκετά γευστικό, αν και βρήκα τα μπιφτεκάκια πολύ πιο πετυχημένα.

Στα γλυκά οι επιλογές ανάμεσα στις οποίες μπορούσαμε να κινηθούμε ήταν οι εξής δύο: Πανακότα με τσάι μάτσα ή τάρτα σοκολάτας (εσφαλμένα γραμμένη στο dine μενού ως τούρτα) με παλαιωμένο ρούμι. Ευτυχώς που κατάλαβα ότι επρόκειτο για τάρτα και όχι τούρτα και την επέλεξα έναντι της πανακότας που είχα αρχικά προτιμήσει, γιατί πραγματικά, οι δύο πανακότες που επελέγησαν δεν φαγώθηκαν. Το τσάι μάτσα ήταν ατυχής προσθήκη, αλλά και η ίδια η πανακότα ήταν πολύ γλυκιά κι αδιάφορη. Η τάρτα σαφώς καλύτερη, αν και όχι κάτι ιδιαίτερο.

Με το μενού ερχόταν και ένα ποτήρι κρασί κι εγώ διάλεξα το λευκό, το οποίο ήταν Μαλαγουζιά, Κωνσταντάρα. Ευχάριστο. Επίσης είχαμε απεριόριστο εμφιαλωμένο νερό, το οποίο πραγματικά σερβιριζόταν χωρίς σταματημό. Όλα κι όλα, πολλά μπορεί να έχω να καταλογίσω, σε καμία περίπτωση όμως δεν θα μπορούσα να πω ότι μας άφησαν να διψάσουμε.

Σε γενικές γραμμές νομίζω η χλιαρότητα με την οποία αντιμετώπισα την εμπειρία μου στα PROSOPA είναι διάχυτη σε όλη μου αυτήν την κριτική κι αποτυπώνεται και στη μέτρια βαθμολογία μου. Επίσης, νομίζω από το λίγο που είδα τις τιμές, ότι η συμμετοχή στο dine Athens δεν ήταν ιδιαίτερα VfM, καθώς μία ή άλλη θα μας πήγαινε ένα κανονικό γεύμα στα PROSOPA έναντι του dine Athens γεύματος. Όπως και νά χει, έτσι κι αλλιώς δεν βρίσκω VfM την αποτίμηση της γευστικής εμπειρίας που είχα στα 30 ευρώ, καθώς, εντάξει, δεν φάγαμε άσχημα, αλλά σίγουρα φάγαμε αδιάφορα. Κι όλοι μαζί καταλήξαμε ότι δεν θα το ξαναπροτιμήσουμε.

04 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Επανέρχομαι φίλοι καλοφαγάδες μετά από καιρό, καθώς έτσι τό νιωσα τώρα και θέλω να προσθέσω κι εγώ μια κριτική για το γκουρμέ κρεατάδικο Vezene. Εστιατόριο, το οποίο έχει πια καθιερωθεί νομίζω στις αθηναϊκές συνειδήσεις ως προορισμός όπου θα ευχαριστηθείς προσεγμένη και δημιουργική κρεατοφαγία. Έχοντας αυτό στο νου μου το επέλεξα για να μας βγάλω, τον φίλο μου και μένα, στο πλαίσιο των Dine Athens ημερών και δεν το μετάνιωσα.

Από νωρίς η διαθεσιμότητα ήταν περιορισμένη κι έτσι κατέληξα να κλείσω για την Κυριακή, στις 3 του Φλεβάρη και ώρα 16.00. Κανονικά τις Κυριακές δεν λειτουργεί, αλλά φαντάζομαι η εξαίρεση έγινε αυτές τις μέρες λόγω Dine Athens. Μας βόλεψε πολύ τελικά η ώρα αυτή και το ευχαριστηθήκαμε δεόντως καθώς παρότι το μαγαζί είχε κόσμο, δεν ήταν πήχτρα κι έτσι η ατμόσφαιρα ήταν πολύ χαλαρωτική. Επιλέξαμε ένα ιδιαίτερα άνετο τραπέζι στον μέσα χώρο και μάλιστα στην άνεση του καναπέ, όπου μπορέσαμε να απλωθούμε και να περιεργαστούμε ανεμπόδιστα τον περίγυρο.

Μου άρεσε πολύ ο χώρος. Άνετα τραπέζια σε καλές αποστάσεις σ’ έναν χώρο σε τόνους γήινους και ζεστούς, που ενδεχομένως να ήταν ελαφρώς βαρετός, παρότι κομψός και προσεγμένος, αν δεν είχε τους ιδιαίτερους πίνακες να δίνουν έναν πιο παιχνιδιάρικο τόνο. Μας άρεσαν πολύ, όπως επίσης μας άρεσε η μεγάλη μπροστινή τζαμαρία που μας έλουζε με το απογευματινό κυριακάτικο φως, ενώ μας απογείωσε η μουσική, η οποία ήταν επίσης φροντισμένη και σε ιδανική για εμάς ένταση – χαμηλή δηλαδή, να την ακούς και να τη χαίρεσαι ως ευχάριστο συνοδευτικό ενώ απολαμβάνεις το φαγητό σου.

Η εξυπηρέτηση ήταν εξαιρετική, συνάντησε την προσδοκία μου και την ικανοποίησε. Όλο το προσωπικό ευχάριστο, φιλικό και παρόν, χωρίς να το παρακάνει. Οι ρυθμοί σερβιρίσματος εξαιρετικοί, αν και αυτό ήταν φαντάζομαι απλό, δεδομένου ότι το μενού ήταν φιξ. Τέλος, μας έκαναν πολύ καλή παρουσίαση του μενού στα αγγλικά, καθώς το dine Athens μενού ήταν τυπωμένο μόνο στα ελληνικά και ο φίλος μου ακόμα να τα μάθει.

Στα του φαγητού. Το μενού όπως ανέφερα ήταν φιξ και μάλιστα πολύ συγκεκριμένο, δεν υπήρχαν εναλλακτικές ανάμεσα στις οποίες μπορούσες να διαλέξεις, αλλά ακολουθούσες τη συνοχή των συγκεκριμένων πιάτων που είχαν συμπεριληφθεί σε αυτό. Αρχικά μας έφεραν ψωμί, εξαιρετικό, φρέσκο κι αφράτο, δύο ειδών, με αγνό αυθεντικό βούτυρο κι αλάτι.

Σύντομα ακολούθησε το πρώτο πιάτο, μια πεντανόστιμη σούπα από καπνιστή γλυκοπατάτα, γαρίδες και guancialle. Εγώ για να πω την αλήθεια δεν ήξερα τι είναι το γκουαντσιάλε, αλλά το γκούγκλαρα και είδα ότι πρόκειται περί ιταλικού αλλαντικού. Η σούπα όπως και να χει ήταν υπέροχη και οι γαρίδες σε επαρκή ποσότητα. Πολύ καλό ξεκίνημα, το οποίο συνοδεύτηκε με μπύρα Νήσο, τη γνωστή πια τηνιακή πίλσνερ.

Η συνέχεια ήταν ακόμα καλύτερη, με την βεζενέ εκδοχή του παστίτσιου, το οποίο αποδομήθηκε ώστε να αποδοθεί με χειροποίητο κανελόνι, υπέροχη βελούδινη κρέμα και γευστικό ταρτάρ από βοδινό Hereford (το γράφω όπως το βλέπω! ). Παρότι ήρθε σε μικρή ποσότητα, ήταν τόσο νόστιμο που χαλάλι του. Συνοδεύτηκε από εξαιρετικό ροζέ του κτήματος Alpha.

Μαζί με το εναλλακτικό παστίτσιο, ήρθε και μια εξαιρετικής σύλληψης πίτσα, ας την πούμε. Υπέροχη ζύμη, καλοψημένη στον ξυλόφουρνο, με μπόλικο ανθότυρο, κομμάτια από πάπια ψητή πεντανόστιμη και μαρμελάδα rasheberry, που ήρθε και το απογείωσε. Πλούσιο πιάτο και σε ποσότητα και σε γεύση, λαχταριστό, μας ενθουσίασε.

Δικαίως μετά από όλα αυτά τα πεντανόστιμα που είχαν προηγηθεί ανυπομονούσαμε για το κυρίως. Το οποίο κατέφθασε και ήταν wagyu presa Ισπανίας, εκλεκτό μοσχάρι παλαιωμένο που σερβιρίστηκε σε κρέμα προζυμένιου ψωμιού (ό, τι διαβάζω σας γράφω) με δύο πατατούλες κι ένα κομματάκι καρότο. Θα σας πω. Μας άρεσε πολύ, ασυζητητί, το φάγαμε με χαρά και θα το ξανατρώγαμε αν μας το σέρβιραν. Αλλά κακά τα ψέματα, δεν μας απογείωσε, δεν ξετρελαθήκαμε, δεν θα το επιλέγαμε από μόνοι μας πάλι. Συνοδεύτηκε από εξαιρετικό merlot του chateau Julia.

Το κλείσιμο ήταν ονειρεμένο. Παγωτό κεφίρ με αλμυρή καραμέλα. Τώρα τι καταλαβαίνετε από αυτήν την περιγραφή δεν ξέρω, η αλήθεια είναι ότι εγώ δεν ήξερα τι να περιμένω, αλλά αυτό το οποίο μας ήρθε και γευτήκαμε ήταν παραμύθι, οργασμός γεύσης, τρέλα. Αυτό θα το ξαναεπέλεγα χωρίς δισταγμό. Συνοδεύτηκε από απόσταγμα, κάτι τσιπουρένιο ήταν, γλυκόπιοτο, αλλά δυστυχώς δεν ρώτησα τι ήταν ακριβώς και είναι κρίμα, γιατί μας άρεσε πολύ.

Το μενού αυτό ήταν τιμολογημένο στα 60 ευρώ το άτομο κι επιπλέον χρεώθηκε το εμφιαλωμένο νερό στα 2,50 ευρώ νομίζω (ελάτε, τώρα, τι το χρεώνετε στο σετ μενού με wine pairing το νερό, πολύ με χαλάει αυτό). Όπως και νά χει, βρίσκω το value for money αρκετά καλό, καθώς ξόδεψα με χαρά αυτά τα χρήματα. Πρόκειται για ένα εστιατόριο που μας κέρδισε και μας βλέπω να επιστρέφουμε για μια ξεχωριστή περίσταση. Να σημειώσω κιόλας ότι με χαροποίησε πολύ το γεγονός ότι συμμετείχε στο Dine Athens υπεύθυνα και σοβαρά, με στόχο να μας κερδίσει ως πελάτες και όχι αντιμετωπίζοντας την περίσταση σαν μια αρπαχτή, όπως νομίζω όλοι παρατηρήσαμε σε άλλα συμμετέχοντα εστιατόρια.

21 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Εάν υπήρχε ένα χιπστερόμετρο, το οποίο θα μέτραγε το βαθμό χιπστερισμού στις ονομασίες χώρων εστίασης ανά την Αθήνα, η Σαμ αξιολογώ ότι θα έσπαγε όλα τα κοντέρ και κανείς δεν θα μπορούσε να τη συναγωνιστεί. Από τη μια λοιπόν αυτό, από την άλλη το ότι έχει πρωτοστατήσει τελευταία σε διάφορες τρέντι σελίδες και περιοδικά, δεν ήμουν και πολύ ψημένη να την επισκεφτώ. Έλα όμως που το θέλησε παρέα αγαπημένη και για περίσταση σημαντική, οπότε να που βρέθηκα εν τέλει βράδυ Πέμπτης προς το τέλος του Μάρτη στον φιλόξενο χώρο της Σαμ.

Όλα κι όλα. Ο χώρος είναι πραγματικά ευχάριστος και φιλόξενος. Μικρός μεν, πολύ προσεγμένος και οικείος δε. Εγώ πήγα κι είχε πέσει πια η νύχτα, αλλά σύμφωνα με τον φίλο που το πρότεινε, είναι λέει ιδανικά προς το απογευματάκι, πέφτει λέει το φως άπλετο στη μεγάλη τζαμαρία, βλέπεις απέξω την (τρέντι) πλατεία Αυδή κι ανοίγει το μάτι σου κι είναι όμορφα και χαλαρωτικά. Και το βραδάκι όμως είναι όμορφα. Εμείς καθήσαμε στο μεγάλο ακριανό τραπέζι με τους καναπέδες και πολύ την ευχαριστήθηκα τη γωνίτσα μας.

Η εξυπηρέτηση επίσης καλή από μια κοπέλα με γνώσεις επί του ευσύνοπτου μενού και με άποψη, γλυκιά και συμπαθητική. Με ευχαρίστησαν οι χρόνοι με τους οποίους ήρθαν τα πιάτα της παραγγελίας μας, με ευχαρίστησε η αμεσότητα με την οποία ανταποκρίθηκε στα κελεύσματά μας. Ωστόσο, να ομολογήσω ότι με χάλασε το κέρασμα γλυκού στο τέλος, όταν έτσι κι αλλιώς είχαμε παραγγείλει δύο γλυκά, αν και καταλαβαίνω πόσο κακομαθημένο ακούγεται τώρα αυτό, δηλαδή εντάξει, σε κέρασαν γλυκό, ξεκόλλα. Ισχύει. Χρεώστε το στη δική μου παραξενιά. Με χάλασε πάντως και η προφορική αναγγελία του λογαριασμού στο τέλος- που και πάλι, με κάρτα πληρώσαμε, οπότε στην τελική εκδόθηκε η απόδειξη, άρα, τι τρώγομαι; Αφού όμως με χάλασαν, ορίστε, θα τα πω, δεν θα τα κρύψω.

Κι ας περάσω στα του φαγητού, από το οποίο τα συναισθήματά μου είναι ανάμεικτα κι ευθύς αμέσως θα περάσω στις περιγραφές όσο καλύτερα μπορώ να τις ανακαλέσω.

Πήραμε λοιπόν τη μελιτζανοσαλάτα με πιπεριά Φλωρίνης και τυρί, το οποίο δεν μπορώ να θυμηθώ τι ακριβώς ήταν, αλλά στη μίνι έρευνα που κάνω αναζητώντας διαδικτυακά τον κατάλογο- δεν τον έχω εντοπίσει-, βλέπω από άλλες περιγραφές ν’ αναφέρεται ως γίδινο τυρί Νάουσας. Τέλος πάντων, ό, τι κι αν ήταν, ήταν πάρα πολύ καλό κι η μελιτζανοσαλάτα νόστιμη και πολύ ωραία καπνισμένη. Θα την ήθελα λίγο περισσότερο μπαμπάτσικη, καθώς έφαγα μια κουταλίτσα μόλις, αλλά ήμασταν και εφτά, ζωή νά χουμε, οπότε τι να φτουρήσει ένα πιατάκι μελιτζανοσαλάτα.

Πήραμε και την πράσινη σαλάτα με κατσικίσιο τυρί, κομματάκια από κριτσανιστό μπέικον και βινεγκρέτ από λάδι τρούφας. Οι απόψεις διχάστηκαν επί της σαλάτας αυτής, με βασική ένσταση ότι δεν ήταν αρκετά δροσερή. Εντάξει, μπορεί και να μην ήταν, ωστόσο εγώ τη βρήκα πολύ νόστιμη, με γεύση πλούσια και το τυρί φοβερό, αν αγαπάτε το κατσικίσιο. Ίσως να είναι πιο χειμωνιάτικη, ίσως. Εγώ θα την ξαναεπέλεγα.

Πήραμε τη σιφνέικη μανούρα με τα αυγά μάτια σε σαγανάκι. Λοιπόν, εδώ λίγο μας τα χάλασε. Πάρα πολύ αλμυρό πιάτο, ακόμα και για μένα που δεν έχω πολλές ενστάσεις με το αλάτι. Επίσης, τα αυγά σαν να μην είχαν καλοδέσει με τη μανούρα, γενικά, δεν τρελαθήκαμε.

Επιλογή που θέλησα κολασμένα από την πρώτη στιγμή που την είδα στον κατάλογο ήταν ο Δραμινός καβουρμάς. Οι ενστάσεις μην τυχόν και μας πέσει πολύ βαρύς βραδυνιάτικα ξεπεράστηκαν και πολύ καλώς, καθώς ήταν ωραίος ο άτιμος. Επίσης σε συντηρητική ποσότητα, καθότι μεζές, δεν είναι για χόρταση! Δυνατός.

Μια φίλη θέλησε οπωσδήποτε τον χοιρινό λαιμό, ο οποίος ήρθε κατόπιν σιγοψησίματος, πολύ μαλακός και για συνοδεία είχε κάτι πατατούλες και κάτι καροτάκια, αν δεν κάνω λάθος. Είχε μια αύρα σπιτίσια, γευστικά όμως δεν μας έκανε ιδιαίτερη αίσθηση. Δεν τρελαθήκαμε, δεν σας το κρύβω.

Αντιθέτως, εξαιρετικές εντυπώσεις δημιούργησε το ριζότο με παρμεζάνα και λάδι τρούφας (ωραίο πράμα το λάδι τρούφας, τι να λέμε). Παρότι ήμουν επιφυλακτική αρχικά (σπάνια τρώω ριζότο της προκοπής, γι’ αυτό), οι άλλοι το θέλησαν κι έτσι τι να κάνω κι εγώ, αναγκάστηκα να συμφωνήσω. Ήταν όμως μούρλια. Ίσως το καλύτερο πιάτο που δοκιμάσαμε.

Πάρα πολύ καλά και τα τηγανιτά κολοκυθάκια με τη σος γιαουρτιού που τα συνόδευε. Θα σκέφτεστε ίσως, μα καλά, τι βαρετή επιλογή ανάμεσα σε όλα αυτά τα ψαγμενο-πειραγμένα πιάτα; Κι όμως, φίλοι μου, ήταν εξαιρετικά. Λεπτοκομμένα, καθόλου λαδένια, τραγανά κι ήρθαν μάλιστα σε λοφάκι και τρώγονταν σαν τσιπς. Τα καταβροχθίσαμε.

Πήραμε και το μπιφτέκι της Σαμ, το βουτυράτο, που συνοδευόταν από μπέιμπι πατατούλες. Κατέφθασε ένα τροφαντό μπιφτέκι, αρκετά ζουμερό, εξόχως κρεατένιο, με ιδιαίτερη γεύση, αναμφισβήτητα. Εμένα προσωπικά δεν με ξετρέλανε, ούτε κανέναν άλλον από την παρέα μου, αλλά είναι σίγουρα αξιοπρεπές.

Μέσα σε όλα αυτά πήραμε και μια σαλάτα σταμναγκάθι, για την οποία δεν έχω πολλά να πω, καθώς ανάμεσα στα διάφορα υλικά που είχε και μας κίνησαν το ενδιαφέρον, μου διέφυγε το ότι είχε και ντομάτα. Ήταν μάλιστα τίγκα στην ντομάτα, σε σημείο που μου ήταν αδύνατο να την ξεχωρίσω και να δοκιμάσω, μιας και δεν τρώω ντομάτα. Έτσι λοιπόν δεν έχω άποψη για το πιάτο αυτό, αλλά έναν καλό λόγο δεν άκουσα από τους άλλους. Αρνητικά τα σχόλια.

Από φαγητά δεν νομίζω να ξεχνάω κάτι. Πήραμε όμως και δύο γλυκά, τα οποία δεν μας κέρδισαν. Το ένα ήταν ένα σορμπέ λεμονιού με καραμέλα από κατσικίσιο γάλα και κανέλα Κεϋλάνης. Δυστυχώς δεν άρεσε σε κανέναν μας, αμφιβάλλω αν το τελειώσαμε. Εγώ έφαγα μια κουταλίτσα και δεν συνέχισα. Το άλλο ήταν μια σοκολατένια επιλογή, αλλά άλλο από αυτή τη γενική περιγραφή, δεν θυμάμαι. Θυμάμαι όμως ότι ούτε αυτό μου άρεσε. Το καλύτερο απ’ όλα με διαφορά ήταν το κέρασμα, ο κορμός σοκολάτας, ο οποίος ήταν πολύ καλός.

Τα φαγητά μας συνοδεύσαμε με χύμα κρασί λευκό, συμπαθητικό. Δεν θυμάμαι πόσα μισόκιλα πήραμε, αρκετά πάντως ώστε ένα κεφαλάκι εγώ τουλάχιστον να το κάνω. Στο τέλος 4 από μας δοκιμάσαμε κάποια χωνευτικά αποστάγματα. Μια φίλη κι εγώ πήραμε το κίτρο, το οποίο εγώ βρήκα αξιοπρεπές, η φίλη όχι και δυο φίλοι μας πήραν κάτι άλλο, τι όμως, δεν θυμάμαι καθόλου. Δεν τους άρεσε.

Κι όσο για τον λογαριασμό; Για όλα τα παραπάνω η σούμα μαζί με το τιπ μας πήγε στρογγυλοποιημένα 20 ευρώ το άτομο. Να σας πω για το Value for Money, λοιπόν. Ίσως τα πιάτα ν’ ακούστηκαν αρκετά, εμείς πάντως δεν σκάσαμε. Κάποιοι δεν πολυπείναγαν κι έφαγαν λίγο, εγώ που ψωμολύσσαγα, θά τρωγα σίγουρα κι άλλο άνετα. Από την άλλη δεν θυμάμαι καθόλου πόσα κρασιά ήπιαμε, κι αυτό είναι σίγουρα μονάδα μέτρησης VfM. Θα μου πεις κιόλας, μα αφού μικροί παραγωγοί, ελληνικά προϊόντα απ’ όλη την Ελλάδα κι όλα αυτά. Σίγουρα, ναι, δεν λέω, κι όμως, πραγματικά πιστεύω ότι οι τιμές χωρούν περιθώριο βελτίωσης, τις βρήκα ένα τσακ προς τα πάνω.

Εν κατακλείδι, τι να σας πω. Προσωπικά πέρασα μια πολύ ωραία βραδιά, έφαγα συμπαθητικά, έμεινα ευχαριστημένη από τα επιμέρους, κι αν ήμουν της περιοχής, μάλλον θα ξαναπήγαινα μια βόλτα. Όμως δεδομένου ότι της περιοχής δεν είμαι και η όλη φάση μου ήταν στο ναι μεν, αλλά, δεν θα επιδιώξω να πάω πάλι, αλλά σε μία παρόμοια συνθήκη κι εφόσον το ορεγόταν η παρέα, θα επέστρεφα!

05 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Ομολογώ ότι στη Varka δύσκολα θα πήγαινα αν δεν με είχαν προϊδεάσει οι κριτικές από έμπιστους χρήστες κι απλά περνούσα τυχαία από μπροστά. Βλέπετε, κάτι τα γκρικλις στην ονομασία, κάτι που βρίσκεται σε σημείο που συγκεντρώνει πολλούς ξένους λόγω των τριγύρω ξενοδοχείων, κάτι που αποπνέει ένα φολκλόρ που μόνο τουρίστες μπορεί να προσελκύσει (πχ ο εξαιρετικά συμπαθής σερβιτόρος μας ήταν ντυμένος ναύτης) και κάτι που δεν θα σκεφτόμουν τη συγκεκριμένη περιοχή για να πάω να φάω θαλασσινά (ατυχής προκατάληψη), θα απέρριπτα τη Varka χωρίς δεύτερη σκέψη και θά ‘ταν κρίμα κι άδικο. Νά ναι λοιπόν καλά η PP_TINA κι ο piperman και Παρασκευή 2 Μαρτίου, εκεί γύρω προς τις 5 το απογευματάκι, βρεθήκαμε με τον καλό μου στην περιοχή και κατευθυνθήκαμε συνειδητοποιημένα προς τη Varka.

Η ώρα ήταν λίγο άκυρη κι έτσι το μαγαζί δεν ήταν φουλ. Είχε βέβαια μία πολύ μεγάλη παρέα με κόσμο που εναλλασσόταν και καταλήξαμε ότι μάλλον κάποια ολοήμερη γιορτή θα γιόρταζαν στο τραπέζι εκείνο. Εμείς διαλέξαμε ένα άνετο τραπέζι σε κεντρικό σημείο του ψαροεστιατορίου, καλοβολευτήκαμε και παρατηρήσαμε τον χώρο, ο οποίος είναι σίγουρα φροντισμένος. Έχουν επιτυχώς προσπαθήσει να δημιουργήσουν αισθητική κι ατμόσφαιρα καραβίσια και μου άρεσε που ξέφευγε λοιπόν από το πολυφορεμένο γαλανόλευκο. Είναι επίσης πεντακάθαρος κι η καθαριότητά του αυτή αντανακλάται στις τουαλέτες, στις οποίες έχεις μάλιστα πρόσβαση και μέσω ανελκυστήρα- τρελό συν! Έτσι παρόλο που δεν είναι ένας χώρος ιδιαίτερα ξεχωριστός, δημιουργεί θετικές εντυπώσεις.

Η εξυπηρέτηση από τον σερβιτόρο- ναύτη ήταν πολύ ευγενική, άμεση και καλή. Αφού μας υποδέχτηκε και μας τακτοποίησε στο τραπέζι μας, επανήλθε με τους καταλόγους, μας πήρε παραγγελία άμεσα και γενικά ανταποκρίθηκε αποτελεσματικά σε ό, τι χρειαστήκαμε. Βέβαια, όπως προανέφερα η συγκεκριμένη ώρα δεν ήταν ώρα αιχμής και οι ρυθμοί ήταν αρκετά χαλαροί, σε κάθε περίπτωση εμείς εξυπηρετηθήκαμε μια χαρά.

Μετά από προσεχτική μελέτη του καταλόγου, ο οποίος ήταν εμπλουτισμένος με κάποια πιάτα ημέρας, σε πνεύμα θαρρώ σαρακοστιανό, αποφασίσαμε ανάμεσα στις ιδιαίτερα θελκτικές επιλογές να κινηθούμε αρκετά συντηρητικά και δοκιμάσαμε τα εξής:

Μια σαλάτα παραδοσιακή, με μαρούλι, κρεμμύδι κι άνηθο, στα 4,90 ευρώ. Απλή σαλάτα, κλασική, ήταν ακριβώς αυτό που θέλαμε στη δεδομένη φάση κι αυτό που περιμέναμε: Μια ωραία, φρέσκια και δροσερή πρασινάδα, καλή συνοδεία στις θαλασσινές επιλογές της συνέχειας.

Τσίρο καπνιστό από τα διάφορα αλίπαστα ψάρια που διαθέτουν, στα 3,90 ευρώ. Προσωπικά είμαι μεγάλη λάτρης των αλίπαστων ψαρακίων και πάντα σε τέτοιες ψαροπεριστάσεις θέλω να συνοδεύω το ούζο μου με κάποια τέτοια λιχουδιά. Εν προκειμένω, ο τσίρος ήταν εξαιρετικός και μας ήρθε σε επαρκέστατη ποσότητα μέσα σε πιατάκι με ποιοτικό λάδι.

Χταποδάκι σε λαδόξυδο, η επόμενη κλασική επιλογή μας, στα 6,90 ευρώ. Πολύ καλό το χταποδάκι, πολύ γευστικό, μία ακόμη εξαιρετική εναλλακτική για συνοδεία ούζου. Ήρθε επίσης σε επαρκή ποσότητα και τιμήσαμε δεόντως τόσο το ίδιο το χταποδάκι όσο και το λαδόξυδο, που αποτέλεσε πεδίο ένδοξων ψωμοβουτών!

Σαρδέλες φιλέτο σχάρας, στα 5,90 ευρώ. Κατέφθασαν πέντε σαρδέλες ανοιγμένες και καθαρισμένες, αρκετά ζουμερές και νόστιμες, ξαπλωμένες σε μπόλικη δόση λαδιού κι αυτές- γενικά, το λάδι δεν το τσιγκουνεύονται, αυτό να το πω. Δεν μπορώ να πω ότι επρόκειτο για τις σαρδέλες που θα μου μείνουν αλησμόνητες, ήταν ωστόσο γευστικές.

Τέλος, διαλέξαμε από τα πιάτα ημέρας τους λαχανοντολμάδες τους νηστίσιμους με γέμιση από ρύζι και γαριδούλες, στα 5, 50 ευρώ. Αυτό ήταν το πιάτο που ενθουσίασε τον φίλο μου, ξετρελάθηκε! Και μένα μου άρεσαν πολύ. Τρεις ευμεγέθεις λαχανοντολμάδες, με πολύ καλό twist τη γέμιση με τις γαριδούλες, αποτέλεσαν πολύ καλή επιλογή και νομίζω θ’ άξιζε τον κόπο να μπουν επί μονίμου βάσεως στον κατάλογο.

Στην αρχή μας είχαν προσφέρει νερό βρύσης και νόστιμο ψωμί ψημένο και ενισχυμένο με λάδι και ρίγανη (στα 0.70 ευρώ ανά άτομο) και στο τέλος μας κέρασαν χαλβαδάκι συμπαθές- κίνηση που πάντοτε εκτιμάται πολύ. Επιλέξαμε να πιούμε ένα ούζο Άδολο, στα 8 ευρώ, καθώς το θαλασσινό το σηκώνει και με το παραπάνω το ουζάκι του. Και στο σύνολο κληθήκαμε να πληρώσουμε 36,50, όπως με πληροφορεί η νόμιμη απόδειξη που άμεσα κατέφθασε, ποσό που τοποθετεί τη σχέση ποιότητας- τιμής σε αναμφισβήτητα υψηλή θέση.

Καταλήγω λοιπόν λέγοντας ότι η Varka, κι αν ακόμη δεν την πιάνει το μάτι, αποτελεί μία ιδιαίτερα αξιόλογη και Value for Money επιλογή για ψαράκια και θαλασσινά στην περιοχή του Χίλτον, που επιδεικνύει σεβασμό τόσο απέναντι στον τουρίστα όσο και στον ντόπιο. Την προτείνω και σκοπεύω να ξαναπάω κιόλας!

01 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Μέσα Γενάρη, βράδυ Πέμπτης, να νιώθω ότι ψιλοαρρωσταίνω, αλλά να πεινάω κιόλας, να χουχουλιάζω και να μην θέλω να σηκωθώ, αλλά να φημίζομαι και για την επιρρέπεια μου στο ξεσήκωμα. Έτσι παρότι με πονούσαν τα κοκαλάκια μου, δεν αντιστάθηκα στην πρόταση για φαγητό φίλης μου καλής συν-καλοφαγούς και μια και δυο κλείνω στα γρήγορα κι ένα τραπεζάκι από e- table να επωφεληθούμε της έκπτωσης κι εκεί γύρω στις 8μιση- 9, βρισκόμαστε στην Κόκκινη Πιπεριά.

Υποδοχή φίνα κι άμεση τοποθέτηση στο τραπεζάκι που μας φύλαξαν στο μικρούλι, αλλά όχι στριμωχτούλι (τουλάχιστον εκείνο το πεμπτιάτικο βράδυ) μαγαζί του κεντρικού Χαλανδρίου. Η πολύ καλή και με ειλικρινές ενδιαφέρον εξυπηρέτηση διήρκησε καθ’ όλη την παραμονή μας στην Κόκκινη Πιπεριά κι έτσι δεν έχω τώρα παρά τα καλύτερα να πω. Από τα χαμόγελα, τις επεξηγήσεις, τη φροντίδα μέχρι τα κεράσματα, όλοι όσοι πέρασαν από το τραπεζάκι μας υπήρξαν άψογοι, οπότε 4 στα 4 στρογγυλό!

Ο χώρος τώρα για να είμαι ειλικρινής πέρασε και δεν ακούμπησε. Πολύ αδιάφορος με σημαντικό μείον την καπνίλα (που κι η φίλη μου κάπνιζε και συνέβαλλε στο κάπνισμα των ρούχων μου, τι να την κάνω) και την μουσική υπόκρουση, που δεν με κέρδισε. Ωστόσο, είναι περιποιημένος και δεν σε διώχνει, αλλά δεν έχει και κάτι να σε κερδίσει- εμένα τουλάχιστον.

Και με αυτά τα αρχικά σχόλια, περνάω ευθύς αμέσως και χωρίς καμιά χρονοτριβή στις περιγραφές των όσων φάγαμε, από τα οποία να ξεκαθαρίσω ήδη από τώρα μείναμε πολύ ευχαριστημένες. Ξεκινάμε λοιπόν και τρώμε: Σαλάτα πράσινη φρέσκια και νόστιμη και πλούσια με ρόδι, φέτα και βινεγκρέτ μελιού. Δεν ξέρω για ποιον λόγο μ’ εντυπωσίασε που επέλεξαν να βάλουν φέτα στη σαλάτα αυτή, ίσως επειδή τη φέτα την έχω άρρηκτα συνδυασμένη με τη χωριάτικη, αλλά σας πληροφορώ, που μάλλον βέβαια το γνωρίζετε ήδη, ότι είναι εξαιρετική και μέσα στην πρασινάδα και μπράβο!

Συνεχίσαμε με τις κροκέτες τυριών της κυρίας Κατερίνας. Εξαιρετικές! Μπόλικες στον αριθμό, μ’ ένα πεντανόστιμο μίξ τυριών το οποίο δημιουργούσε το σωστό λαστίχωμα σε κάθε μπουκιά, μας τις πρότειναν κατά την παραγγελίας μας κι είχαν κάθε δίκιο! Θα συμφωνήσω με τον φίλτατο Fratello ότι κάποιο τσάτνεϊ ή κάποια μαρμελάδα θα τις απογείωνε!

Η βραδιά ήταν παγωμένη και τον σήκωνε τον κρεατομεζέ της. Έτσι λοιπόν επιλέξαμε τα κεμπαπάκια από τη Φλώρινα (νομίζω), τα οποία μας εμφανίστηκαν σε μια ξύλινη τάβλα, ωραία παρουσιασμένα στη σειρά, μπόλικα κι αυτά, με πινελιά που με κέρδισε το μπούκουβο στην άκρη. Συνοδεύονταν από πιτούλες κομμένες και σος γιαουρτιού. Πολύ συμπαθητικά, χωρίς να είναι κάτι το πραγματικά ιδιαίτερο, φαγώθηκαν με ευχαρίστηση.

Και η παραγγελία μας ολοκληρώθηκε με κοντοσούβλι κοτόπουλο. Ήρθε πολύ όμορφα σερβιρισμένο, κρεμάμενο από ένα τσιγκέλι (έχω την εντύπωση ότι τα τελευταία χρόνια κάνει θραύση αυτός ο τρόπος σερβιρίσματος του κοντοσουβλιού) κι ήταν ωραία ψημένο, ζουμερό και νόστιμο. Συνοδευόταν από πατάτες τηγανιτές, από τις οποίες μας έβαλαν μπόλικες, όπως μας δήλωσαν ήδη κατά την παραγγελία, όταν αναρωτιόμασταν αν είναι να πάρουμε μια επιπλέον μερίδα πατάτες- πώς να μη σε σκλαβώσουν με την προσέγγισή τους, πώς;

Τα πιάτα αυτά ήταν υπερχορταστικά για τις δυο μας. Πήραμε και ψωμί, το οποίο παραγγείλαμε, δεν μας το επέβαλλαν κι από το οποίο δεν έφαγα, καθώς ήταν η φίλη μου που το πεθύμησε και εν μέσω γεύματος το ζήτησε. Στο τέλος μας κέρασαν και κορμό, καλό. Ήπιαμε κι ένα τεταρτάκι λευκό κρασί για μένα κι ένα αναψυκτικό για τη φίλη. Το νερό έρεε από κανάτα κι όποτε χρειάστηκε, ανανεώθηκε.

Κι όσο για το πόσο πληρώσαμε; Εδώ τι να σας πω. Κλείσαμε με έκπτωση -20%, είχαμε όμως και μια επιπλέον έκπτωση του e-table μείον 10 ακόμα ευρώ, με αποτέλεσμα να μας πάει ο λογαριασμός για όλα αυτά 16 ευρώ και κάτι, που το στρογγυλοποίησαν μάλιστα στα 16 νταν! Αφήσαμε 20 και φύγαμε νιώθοντας ότι έχουμε κλέψει εκκλησία. Υπόψιν ότι ενώ πήγαμε με τέτοια έκπτωση, οι άνθρωποι σκίστηκαν για μας. Φανταστικοί, σας λέω!

Κλείνοντας να πω ότι μείναμε πολύ ευχαριστημένες από το φαγητό κι άλλο τόσο κι ακόμα περισσότερο από την εξυπηρέτηση. Ομολογουμένως βέβαια δεν συγκλονιστήκαμε από τις γεύσεις και δεν θεωρήσαμε ότι φάγαμε κάτι τόσο μοναδικό, που δεν έχουμε ξαναδοκιμάσει. Παρόλα αυτά, το όλο πακέτο σε συνδυασμό με την εγγύτητα της Κόκκινης Πιπεριάς στο σπίτι μου συμβάλλει ώστε να την ξαναπροτιμήσω στο άμεσο μέλλον για ένα χαλαρό κι ωραίο τσίμπημα. Και για την ιστορία να πω ότι την επόμενη μέρα αρρώστησα κανονικά και ταβλιάστηκα, αλλά την έξοδό μου δεν την μετανιώνω διόλου!

21 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Πολλοί συν-καλοφαγάδες θα το γνωρίζετε ότι την πρώτη Κυριακή κάθε μήνα από Νοέμβρη έως και Μάρτη οι αρχαιολογικοί χώροι και τα μουσεία που ανήκουν στο δημόσιο είναι δωρεάν. Συχνά πυκνά δράττομαι της ευκαιρίας λοιπόν και τις πρώτες Κυριακές αυτές ξεχύνομαι σε μουσεία και προφανώς και συνδυάζω τη βόλτα αυτή με φαγοπότια. Έτσι λοιπόν κι αυτήν την όμορφη πρώτη Κυριακή του Φλεβάρη, αποφασίσαμε να κινηθούμε προς την Ελευσίνα και τ’ αρχαία της.

Παραδόξως, αν και από τα μέρη εκείνα περνάω μια ζωή, ποτέ δεν είχα βολτάρει στην πόλη της Ελευσίνας. Η αλήθεια είναι ότι η πόλη δεν μ’ ενθουσίασε, ελπίζω να αξιοποιηθεί με κάποιον τρόπο το γεγονός ότι έχει επιλεγεί ως Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2021 και κάπως ν’ αναβαθμιστεί. Σε κάθε περίπτωση ο αρχαιολογικός της χώρος είναι εξαιρετικά διατηρημένος και αξίζει μια βόλτα, όπως και το μικρό και περιποιημένο μουσείο. Ολοκληρώνοντας την περιήγησή μας στ’ αρχαία, συνεχίσαμε τη βόλτα μας γύρω τριγύρω, μέχρι να μας ανοίξει καλά καλά η όρεξη και να κινηθούμε προς το Ρακούν, μιας κι είχε αξιοπρεπείς κριτικές σε μια πλήρως αχαρτογράφητη γαστρονομικά για μένα περιοχή.

Η μέρα ήταν ηλιόλουστη και ζεστή κι έτσι προτιμήσαμε να καθίσουμε σ’ ένα από τα τραπεζάκια που βρίσκονται έξω στον πεζόδρομο, δίπλα ακριβώς από τον αρχαιολογικό χώρο- σημείο εξαιρετικό. Τον εσωτερικό χώρο τον είδα πολύ φευγαλέα, στη διαδρομή μου προς τις πεντακάθαρες και παιχνιδιάρικες τουαλέτες και δεν μ’ εντυπωσίασε ιδιαίτερα. Ωστόσο, μιας και πολύ το χάρηκα το εξωτερικό μας τραπεζάκι, που φυσικά κι ευνοείται τρομερά από το σημείο, δεν μπορώ να βάλω λιγότερο από τρεις ντοματούλες στον τομέα του χώρου!

Η περιποίηση πολύ καλή από τα νέα παιδιά που το τρέχουν, τα οποία ήταν πολύ εξυπηρετικά, υπερσβέλτα κι ευγενέστατα. Δεν μας έλειψε τίποτα, όλα λειτούργησαν ρολόι και τ’ αντανακλαστικά τους ήταν σούπερ άμεσα. Αρχικά, ας πούμε, όταν αναρωτιόμασταν σε ποιο τραπέζι να κάτσουμε και μας υπέδειξαν ευγενικά πού δεν θα μας χτυπάει ο ήλιος, αλλά και λίγο αργότερα που στο τελείως ξεκούδουνο έπιασε μια μικρή βροχούλα κι αμέσως κατέβασαν τις τέντες.

Τι νοστιμιές φάγαμε, όμως; Θα σας πω. Αρχικά να δηλώσω ότι για κάποιον λόγο ήμουν σίγουρη ότι θα είχε θαλασσινούς μεζέδες, ίσως λόγω της κατηγοριοποίησής του ως τσιπουράδικο, και μόλις διαπιστώσαμε ότι δεν παίζει θαλασσινό ούτε για δείγμα, μας έφυγε η μισή χαρά. Μόλις όμως άρχισε να φτάνει η παραγγελία μας την ξαναβρήκαμε. Έχουμε και λέμε, λοιπόν:

Αρχικά ήρθε ζυμωτό ψωμί, το οποίο με ενθουσίασε, μου φάνηκε μάλιστα πολύ σπιτικό και μου δημιούργησε την αίσθηση του χειροποίητου. Μικρές φετούλες που τις τίμησα με χαρά. Ταίριαξαν ωραία με την τυροκαυτερή που δεν υπήρχε περίπτωση να λείπει από το τραπέζι μας, η οποία συνοδευόταν με πλήθος από σκορδοπιτάκια. Καλή η τυροκαυτερή, ωραίο το συνταίριασμά της με τις πιτούλες.

Πήραμε και μια φάβα, σε άκρως χορταστική και πλούσια μερίδα, σε πολύ σωστή πυκνότητα- για τα δεδομένα τα δικά μου τουλάχιστον. Είχε μπόλικο κρεμμύδι από πάνω καθώς και κάποιο μυρωδικό- άνηθο, ίσως; ερχόταν και με το λεμονάκι της και γενικά ήταν μια πολύ καλά εκτελεσμένη φάβα.

Από σαλάτα επιλέξαμε την πράσινη σαλάτα με iceberg, καρύδια κι ένα πετυχημένο κι αρκετά ελαφρύ, αλλά κι εύγευστο ταυτόχρονα ντρέσινγκ, που θα σας γελάσω αν ισχυριστώ ότι θυμάμαι από τι αποτελείτο, μόνο το μέλι μού χει μείνει- ίσως και μουστάρδα, ίσως όχι. Νόστιμη, σε καλή μερίδα κι αυτή, φρέσκια, μας άφησε πολύ ευχαριστημένους.

Τέλος, πήραμε και μία τηγανιά κοτόπουλο, η οποία ήταν πολύ νόστιμη και παρότι «τηγανιά» ήταν κι αυτή ένα πιάτο ελαφρύ. Τρυφερά κομματάκια κοτόπουλο, μαγειρεμένα σε πολύ ωραία σάλτσα, το ψωμί αξιοποιήθηκε κι εκεί κι έκανε κάτι πολύ περιποιημένες βούτες.

Τα τέσσερα αυτά πιάτα ποσοτικά ήταν ιδανικά για τους δύο μας κι είμαστε αρκετά φαγανοί, ζωή νά χουμε. Το φαγητό μας το συνοδεύσαμε με ένα διακοσαράκι χύμα τσίπουρο, το οποίο το ήπιαμε με ευκολία, αλλά για να είμαι ειλικρινής, δεν μας έκανε ιδιαίτερη αίσθηση, το βρήκαμε ελαφρώς αδιάφορο κι αλήθεια σας το λέω, είμαστε κι οι δυό μεγάλοι τσιπουροπότες. Επίσης, το βρήκα αρκετά τσουχτερά τιμολογημένο, 8 ευρώ το χύμα διακοσάρι, κάπως μού κανε. Νερό μας έφεραν άμεσα εμφιαλωμένο και το κρατήσαμε, δεν ζητήσαμε ν’ αλλαχθεί με βρύσης.

Το σύνολο του λογαριασμού ήρθε στα 29,70 ευρώ, 15 ευρώ το άτομο δηλαδή, καθόλου άσχημα. Σε γενικές γραμμές πρόκειται για μία αξιοπρεπή επιλογή στην Ελευσίνα, φαίνεται ότι το προσπαθούν κι έχουνε μεράκι εκεί στο Ρακούν- εκ του ΡΑκή κατά το δοΚΟΥΝ, όπως διαπίστωσα ιντερνετικά. Εμείς μείναμε ευχαριστημένοι, αν και δεν ξετρελαθήκαμε κιόλας. Αν με ξαναβγάλει ο δρόμος προς τα κει και δεν έχω διάθεση για πειραματισμούς θα το ξανατιμήσω. Αν κι από την άλλη, πάντοτε σχεδόν έχω διάθεση για πειραματισμούς. Όπως και νά ‘χει, θα το πρότεινα για ένα χαλαρό τσίμπημα, κατά προτίμηση πάνω στον πεζόδρομο και με κάποιο ίσως από τα εμφιαλωμένα του τσίπουρα!

26 Ιαν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Καλή χρονιά αγαπητοί συν- καλοφαγάδες, γεμάτη χαρές και μοναδικές γευστικές ανακαλύψεις! Η πρώτη μου κριτική για το 2018, το οποίο μπήκε εξαιρετικά στον τομέα της καλοφαγοσυνης, οφείλω να σημειώσω, αφορά σε μαγαζί που αποτέλεσε μια από τις τελευταίες ανακαλυψεις- αποκαλύψεις του φευγατου πια '17! Ατραξιόν Μεζετζιδικο λοιπόν, στην εξωτική για μένα τη χαλανδριωτισσα Δραπετσώνα, τελευταία Κυριακή του Νοεμβρίου, μ' έναν ήλιο να λάμπει υπέρλαμπρο κι εμας να βολταρουμε δίπλα στη θάλασσα και το αεράκι το θαλασσινό να μας ανοίγει την όρεξη!

Η κράτηση για τους δύο μας είχε γίνει από e-table για τις 4 θαρρώ κι όταν καταφθασαμε ο καιρός ήταν τόσο φίνος που πιάσαμε διπλό τραπεζάκι στο τέλειο μπαλκόνι με την καταπληκτική και ταξιδιαρικη θέα στο λιμάνι του Πειραιά το αγαπημένο, φορέσαμε γυαλιά ηλίου κι αρχίσαμε τη μελέτη του καταλόγου. Μικρός και περιεκτικός, με λίγες αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρουσες επιλογές, αρκετά ήταν αυτά που μας κίνησαν το ενδιαφέρον. Μετά από λίγη προσπάθεια, καθώς δύο από τα πιάτα που λαχταρησαμε δεν υπήρχαν (λίγο φάουλ αυτό, δεδομένου ότι όπως είπαμε ο κατάλογος είναι μικρούλης), καταλήξαμε στα εξής:

Ψωμί στην αρχή, το οποίο χρεώνεται εν είδει κουβέρ, αλλά ήταν καλό και φαγώθηκε ευχάριστα, ταίριαξε και με όσα παραγγείλαμε, είναι και ψωμας ο φίλος μου, οπότε όλα καλά.

Σαλάτα Ατραξιόν. Πρασινάδα εποχής, πασπαλισμενη με μαύρο σουσάμι, μια πολύ ωραία σος η οποία περιείχε και τυρί κρέμα κι ενώ κατά την περιγραφή προβληματιστηκαμε μπας κι είναι πιο βαριά απ' ότι θα επιθυμούσαμε τη σαλάτα μας, εν τέλει ήταν ανάλαφρη, φρέσκια, λαχταριστη και πολύ πολύ καλή!

Βουνό από πατάτες, πραγματικό βουνό από καλοτηγανισμενες, λεπτοκομμενες και χρυσαφένιες πατάτες τηγανιτές, στραγγισμενες καλά ώστε να μην βγάζουν λαδιλα καθόλου και γενικά όπως πρέπει να είναι η πατάτα η τηγανιτή η σωστή!

Με τι συνταιριάζεται τέλεια η πατάτα αυτή, λοιπόν; Με τυρί, πολύ σωστά! Έτσι λοιπόν δεν γινόταν να μην διαλέξουμε τη σπιτική τους τυροκοπανιστη, η οποία ήταν όντως σπιτισια, με μεγάλα τυρενια κομμάτια. Θα την ήθελα σαφώς πιο καυτερή, αλλά ίσως να ναι η δική μου η παραξενια, που μ αρέσουν τόσο τα καυτερά και δεν τα χορταινω!

Κόκκινα φασόλια με αβοκάντο και χέλι καπνιστό! Ακούγεται πολύ ουαου πιάτο, αλλά επιδέχεται βελτίωση στην εκτέλεση! Το αβοκάντο δεν ήταν καλά γινωμενο κι αυτό είναι πρόβλημα! Το χέλι ήταν φανταστικό, αλλά λίγο και κατα βάση το πιάτο ήταν τα κόκκινα φασόλια, που ήταν εντάξει!

Τέλος, πήραμε το χταπόδι στην γάστρα με το πετιμέζι! Πιάτο πολύ ενδιαφέρον και νόστιμο, προβληματιστηκαμε μήπως παραηταν γλυκό, αλλά όχι, καθόλου τελικά! Ωραίο πιάτο, νόστιμο, ιδιαίτερο, αλλά όχι απογειωτικο!

Αυτά όλα συνοδεψαμε με ούζο Αλεξανδρίδη, ενώ είχαμε σταμπαρει ένα άγνωστο ούζο σε μας, το δολυχι, το οποίο όπως μας είπαν προμηθεύονται άμεσα από τον παραγωγό, έναν ικαριωτη, που όμως είχε καιρό να έρθει προς Πειραιά κι έτσι είχαν έλλειψη! Δεν πειράζει, ελπίζω για την επόμενη φορά!

Είχαμε και το κέρασμα μας, δύο κομμάτια ραβανί, γλυκό με το οποίο προσωπικά δεν έχω τις καλύτερες σχέσεις, αλλά στο κέρασμα είναι η κίνηση που μετράει!

Το σύνολο του λογαριασμού ήρθε στα 35,60€! Εξαιρετική σχέση ποιότητας τιμής! Ανυπομονώ να ανοίξει πάλι ο καιρός και να ξαναβρεθώ στο πολύχρωμο μπαλκόνι τους, στην όμορφη γειτονιά τους, να χαρώ τις περιποιήσεις τους, παρά τα μικροπροβληματακια και τις μικρές καθυστερήσεις και να δοκιμάσω και τις νοστιμιές που δεν κατάφερα στην πρώτη μου επίσκεψη!

14 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Το Υποβρύχιο αποτελεί μία νέα ανακάλυψη για μένα, αν και το ίδιο βρίσκεται ήδη επτά χρόνια στην στοά όπως κατεβαίνεις τα σκαλοπάτια δίπλα ακριβώς από το ταχυδρομείο στην Αιόλου. Μέσα σε διάστημα ενός μήνα το έχω τιμήσει ήδη δύο φορές κι αναμένεται ν’ ακολουθήσουν κι άλλες πολλές. Δεν κρατήθηκα όμως κι αποφάσισα να μοιραστώ άμεσα τις εντυπώσεις μου μαζί σας, γιατί είναι κρίμα που δεν υπάρχει ούτε μία πρόσφατη κριτική για το μαγαζάκι αυτό!

Η πρώτη επίσκεψη έγινε Τρίτη απογευματάκι στα μέσα του Οκτώβρη με δύο φίλες με τις οποίες αρεσκόμαστε να δοκιμάζουμε έθνικ κουζίνες και ν’ ανακαλύπτουμε καινούργια μαγαζιά ανά την Αθήνα. Το Υποβρύχιο είχε διαφημιστεί ως βουλγάρικο στέκι κι είπαμε να πάμε να φάμε λιχουδιές από τους γείτονες. Στην πραγματικότητα, όμως, νομίζω ότι ο χαρακτηρισμός που του ταιριάζει καλύτερα είναι ελληνοβουλγάρικο μαγειρείο με έμφαση στην ελληνική κουζίνα και με επιρροές και πινελιές από τη Βουλγαρία, με την κουζίνα της οποίας έχουμε έτσι κι αλλιώς άπειρα κοινά.

Πρόκειται περί οικογενειακής επιχείρησης και χρέη (εξαίρετου) μάγειρα εκτελεί ο Βούλγαρος σύζυγος ενώ επί όλων των υπολοίπων τρέχει η Ελληνίδα σύζυγος. Ήταν λοιπόν αναπόφευκτο στην δεύτερη επίσκεψή μου τρεις εβδομάδες αργότερα να φέρω τον Βούλγαρο φίλο μου να δει κι αυτός τα γευστικά αποτελέσματα της ελληνοβουλγαρικής σύμπραξης στην ταβέρνα και στη ζωή!

Μην το φοβηθείτε μόλις το εντοπίσετε στην καρδιά της Ομόνοιας και μην σας αποτρέψει η φασαρία από τον δρόμο. Σας το υπόσχομαι ότι μόλις κατεβείτε τα σκαλιά ο θόρυβος του κέντρου της πόλης με κάποιο μαγικό τρόπο περιορίζεται στο ελάχιστο, σχεδόν εξαφανίζεται. Διαλέξτε ένα από τα τραπέζια που βρίσκονται εντός της στοάς, βολευθείτε, αφεθείτε για λίγο στην λούμπεν αστική αισθητική του χώρου και ακούστε με προσοχή τα καλά που έχει ετοιμάσει ο μάγειρας τη συγκεκριμένη ημέρα για να διαλέξετε.

Υπάρχει κατάλογος με κάποιες στάνταρ επιλογές, αλλά κάθε μέρα το μενού διαφοροποιείται ανάλογα με τις διαθέσεις, την έμπνευση, τα φρέσκα καλούδια που θα βρουν στην αγορά. Η εξαιρετική πανταχού παρούσα και διακριτικά επιβλέπουσα ιδιοκτήτρια, η οποία το δίχως άλλο θα σας κάνει να νιώσετε οικεία και φιλόξενα, θα σας αραδιάσει από το σκονάκι της όλες τις επιλογές και θα σας δώσει τον χρόνο σας να το επεξεργαστείτε και να καταλήξετε. Χωρίς να μακρηγορήσω άλλο, θα περιγράψω ευθύς αμέσως τι έφαγα εγώ στις δύο επισκέψεις μου για να σας ανοίξω την όρεξη και μετά πηγαίνετε να αποκτήσετε και ιδία άποψη!

Πρώτη φορά λοιπόν ξεκινήσαμε με μια από τις ωραιότερες φάβες που έχω φάει ποτέ μου και δεν υπερβάλλω καθόλου. Με μπόλικο κρεμμυδάκι, σε εξαιρετική ποσότητα και ιδιαιτέρως πικάντικη. Το μυστικό όπως πληροφορηθήκαμε βρίσκεται στο άσπρο πιπέρι που χρησιμοποιείται και δίνει το απόλυτο twist σ’ ένα τόσο κλασικό και τόσο αγαπημένο πιάτο!

Για να νιώσουμε λίγο Βουλγαρία πήραμε μία λουτένιτσα. Πρόκειται για την απόλυτη βουλγάρικη αλοιφή, την οποία οι γείτονες ετοιμάζουν πραγματικά σε λίτρα ατελείωτα κάθε χρόνο και δεν λείπει από κανένα σπίτι και μην σας πω κι από κανένα παραδοσιακό βουλγάρικο τραπέζι. Βασικά συστατικά είναι κατά βάση η πιπεριά Φλωρίνης καθώς και η ντομάτα κι είναι ελαφρώς καυτερή. Εν προκειμένω ήταν πεντανόστιμη.

Η μία φίλη ήθελε οπωσδήποτε να συνεχίσει βουλγάρικα, οπότε διάλεξε ένα παραδοσιακό κουλουριαστό βουλγάρικο λουκάνικο για κυρίως, το οποίο ήταν ζουμερό και νόστιμο. Το φάουλ που έχω να καταλογίσω είναι ότι συνοδευόταν από πατάτες τηγανιτές, οι οποίες ήταν προτηγανισμένες κι αδιάφορες. Μα γιατί, γιατί σ’ ένα μέρος με τόσο σπιτίσια και φροντισμένη κουζίνα να επιλέγουν προτηγανισμένη πατάτα; Δεν μου βγάζει κανένα νόημα! Αναθεωρήστε, παρακαλώ!

Η άλλη φίλη είχε όρεξη για ψάρι κι έτσι διάλεξε σαρδέλα ψητή που υπήρχε την ημέρα εκείνη. Ήρθε μια τεράστια μερίδα, από σωρό σαρδελίτσες, όμορφα παρουσιασμένες, ζουμερές και εξαιρετικά ψημένες, δεν έμεινε ούτε ουρίτσα.

Εγώ είχα επίσης όρεξη μεγάλη για ψάρι και διάλεξα λοιπόν την τσιπούρα. Όπως πληροφορήθηκα η τσιπούρα παίζει σχεδόν πάντα στο μενού, καθώς την προμηθεύονται από συγκεκριμένο ιχθυοτροφείο της Χίου κι έτσι μόνο ένα απαγορευτικό στον απόπλου μπορεί να μας αποστερήσει τις τσιπούρες στο Υποβρύχιο. Ήταν πραγματικά πεντανόστιμη! Τόσο ζουμερή, τόσο ψωμωμένη, τόσο καλοψημένη και τόσο τεράστια! Όνειρο! Αμφότερα τα ψάρια συνοδεύονταν από πράσινη σαλάτα, η οποία βεβαίως και ταίριαξε ιδανικά.

Κατά τα λοιπά φάγαμε ψωμάκι που ήρθε μπόλικο, ήπιαμε νερό που ήρθε σε κανάτα κι ανανεωνόταν συνεχώς, ήπιαμε και 3 Κάιζερ, πήραμε και δύο καφέδες στο τέλος και πληρώσαμε 44 ευρώ. Ε, λέω, εννοείται θα ξαναπάω.

Έτσι λοιπόν, την πρώτη Παρασκευή του Νοέμβρη, πάλι προς μεσημεροαπόγευμα, κινήσαμε για τις λιχουδιές του Υποβρυχίου. Αυτήν την φορά μας περίμενε η έκπληξη των δύο οργανοπαιχτών που έπαιζαν μουσική κάτω στην στοά κι έτσι απολαύσαμε το φαγητό μας με ελληνικά από μια παλαιότερη, ελαφρώς νοσταλγική Αθήνα. Άμεσα νιώσαμε σαν στο σπίτι μας και για μια ακόμη φορά κινηθήκαμε σε θαλασσινούς ρυθμούς.

Πήραμε λοιπόν μια πράσινη σαλάτα με μαρούλι, αγγουράκι και κρεμμυδάκι, η οποία δεν μας έφτασε και πήραμε και μία δεύτερη (είχαμε ανάγκη από πρασινάδα μπόλικη, προφανώς)! Πήραμε κι ένα ορεκτικό και συγκεκριμένα το μπουγιουρντί, το οποίο ζητήσαμε πολύ καυτερό και χωρίς ντομάτα (οι δικές μου παραξενιές). Ήρθε κι ήταν ελαφρώς καυτερό (το έπαιρνε για περισσότερο), αλλά ήταν πολύ νόστιμο και το ευχαριστηθήκαμε.

Την ημέρα εκείνη είχαν ετοιμάσει ένα θράψαλο κρασάτο το οποίο συνόδευαν με ρυζάκι. Δεν ξέρω ακριβώς πώς να σας το περιγράψω και τι να σας πω για να καταλάβετε την νοστιμιά του, αλλά ήταν πραγματικά το κάτι άλλο! Τόσο τρυφερό και καλομαγειρεμένο, τόσο ξεχωριστό κι ιδιαίτερο, μακάρι να το ξαναπετύχω καμιά φορά.

Επίσης, εκείνη την ημέρα το κατάστημα διέθετε σουπιές και είχε μείνει μία για ψητή, την οποία πήρα χωρίς δεύτερη σκέψη. Ήρθε λοιπόν μια υπερμεγέθης, πεντάφρεσια, ζουμερή, μη λαστιχωτή σουπιά, ένα πράγμα αλλιώτικο, που θά λεγε κι η γιαγιά μου.

Ε, με αυτά τα πιάτα σκάσαμε και φύγαμε κρατώντας τις κοιλιές μας. Πήραμε και δυό- τρεις μπύρες (μας κέρασαν τη μία) και πληρώσαμε στο τέλος γύρω στα 34 ευρώ (σημειωτέον ότι η σουπιά θεριό ήταν στα 11 ευρώ και νομίζω ότι είναι η πιο ακριβή τιμή που μπορεί ν’ απαντήσετε στο Υποβρύχιο).

Αν κινείστε στα πέριξ, μη διστάσετε και μη σας πτοήσει η ασχήμια της Ομόνοιας. Κατεβείτε τα σκαλάκια κι αφεθείτε στα χέρια των τόσο φιλόξενων ανθρώπων που τρέχουν το οικογενειακό αυτό μαγαζάκι. Θα σας περιποιηθούν σαν νά σαστε δικός τους άνθρωπος κι η ώρα θα περάσει νεράκι, ούτε που θα το καταλάβετε. Πηγαίνετε, λοιπόν, μην το σκέφτεστε, προσοχή όμως στην ώρα, μην πάτε πολύ αργά, γιατί δεν το ξενυχτάνε!