Loader

Rose_Tyler

Κριτικές: 140
Μέλος από: Ιουν 2010

Εμφάνιση:

21 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Εάν υπήρχε ένα χιπστερόμετρο, το οποίο θα μέτραγε το βαθμό χιπστερισμού στις ονομασίες χώρων εστίασης ανά την Αθήνα, η Σαμ αξιολογώ ότι θα έσπαγε όλα τα κοντέρ και κανείς δεν θα μπορούσε να τη συναγωνιστεί. Από τη μια λοιπόν αυτό, από την άλλη το ότι έχει πρωτοστατήσει τελευταία σε διάφορες τρέντι σελίδες και περιοδικά, δεν ήμουν και πολύ ψημένη να την επισκεφτώ. Έλα όμως που το θέλησε παρέα αγαπημένη και για περίσταση σημαντική, οπότε να που βρέθηκα εν τέλει βράδυ Πέμπτης προς το τέλος του Μάρτη στον φιλόξενο χώρο της Σαμ.

Όλα κι όλα. Ο χώρος είναι πραγματικά ευχάριστος και φιλόξενος. Μικρός μεν, πολύ προσεγμένος και οικείος δε. Εγώ πήγα κι είχε πέσει πια η νύχτα, αλλά σύμφωνα με τον φίλο που το πρότεινε, είναι λέει ιδανικά προς το απογευματάκι, πέφτει λέει το φως άπλετο στη μεγάλη τζαμαρία, βλέπεις απέξω την (τρέντι) πλατεία Αυδή κι ανοίγει το μάτι σου κι είναι όμορφα και χαλαρωτικά. Και το βραδάκι όμως είναι όμορφα. Εμείς καθήσαμε στο μεγάλο ακριανό τραπέζι με τους καναπέδες και πολύ την ευχαριστήθηκα τη γωνίτσα μας.

Η εξυπηρέτηση επίσης καλή από μια κοπέλα με γνώσεις επί του ευσύνοπτου μενού και με άποψη, γλυκιά και συμπαθητική. Με ευχαρίστησαν οι χρόνοι με τους οποίους ήρθαν τα πιάτα της παραγγελίας μας, με ευχαρίστησε η αμεσότητα με την οποία ανταποκρίθηκε στα κελεύσματά μας. Ωστόσο, να ομολογήσω ότι με χάλασε το κέρασμα γλυκού στο τέλος, όταν έτσι κι αλλιώς είχαμε παραγγείλει δύο γλυκά, αν και καταλαβαίνω πόσο κακομαθημένο ακούγεται τώρα αυτό, δηλαδή εντάξει, σε κέρασαν γλυκό, ξεκόλλα. Ισχύει. Χρεώστε το στη δική μου παραξενιά. Με χάλασε πάντως και η προφορική αναγγελία του λογαριασμού στο τέλος- που και πάλι, με κάρτα πληρώσαμε, οπότε στην τελική εκδόθηκε η απόδειξη, άρα, τι τρώγομαι; Αφού όμως με χάλασαν, ορίστε, θα τα πω, δεν θα τα κρύψω.

Κι ας περάσω στα του φαγητού, από το οποίο τα συναισθήματά μου είναι ανάμεικτα κι ευθύς αμέσως θα περάσω στις περιγραφές όσο καλύτερα μπορώ να τις ανακαλέσω.

Πήραμε λοιπόν τη μελιτζανοσαλάτα με πιπεριά Φλωρίνης και τυρί, το οποίο δεν μπορώ να θυμηθώ τι ακριβώς ήταν, αλλά στη μίνι έρευνα που κάνω αναζητώντας διαδικτυακά τον κατάλογο- δεν τον έχω εντοπίσει-, βλέπω από άλλες περιγραφές ν’ αναφέρεται ως γίδινο τυρί Νάουσας. Τέλος πάντων, ό, τι κι αν ήταν, ήταν πάρα πολύ καλό κι η μελιτζανοσαλάτα νόστιμη και πολύ ωραία καπνισμένη. Θα την ήθελα λίγο περισσότερο μπαμπάτσικη, καθώς έφαγα μια κουταλίτσα μόλις, αλλά ήμασταν και εφτά, ζωή νά χουμε, οπότε τι να φτουρήσει ένα πιατάκι μελιτζανοσαλάτα.

Πήραμε και την πράσινη σαλάτα με κατσικίσιο τυρί, κομματάκια από κριτσανιστό μπέικον και βινεγκρέτ από λάδι τρούφας. Οι απόψεις διχάστηκαν επί της σαλάτας αυτής, με βασική ένσταση ότι δεν ήταν αρκετά δροσερή. Εντάξει, μπορεί και να μην ήταν, ωστόσο εγώ τη βρήκα πολύ νόστιμη, με γεύση πλούσια και το τυρί φοβερό, αν αγαπάτε το κατσικίσιο. Ίσως να είναι πιο χειμωνιάτικη, ίσως. Εγώ θα την ξαναεπέλεγα.

Πήραμε τη σιφνέικη μανούρα με τα αυγά μάτια σε σαγανάκι. Λοιπόν, εδώ λίγο μας τα χάλασε. Πάρα πολύ αλμυρό πιάτο, ακόμα και για μένα που δεν έχω πολλές ενστάσεις με το αλάτι. Επίσης, τα αυγά σαν να μην είχαν καλοδέσει με τη μανούρα, γενικά, δεν τρελαθήκαμε.

Επιλογή που θέλησα κολασμένα από την πρώτη στιγμή που την είδα στον κατάλογο ήταν ο Δραμινός καβουρμάς. Οι ενστάσεις μην τυχόν και μας πέσει πολύ βαρύς βραδυνιάτικα ξεπεράστηκαν και πολύ καλώς, καθώς ήταν ωραίος ο άτιμος. Επίσης σε συντηρητική ποσότητα, καθότι μεζές, δεν είναι για χόρταση! Δυνατός.

Μια φίλη θέλησε οπωσδήποτε τον χοιρινό λαιμό, ο οποίος ήρθε κατόπιν σιγοψησίματος, πολύ μαλακός και για συνοδεία είχε κάτι πατατούλες και κάτι καροτάκια, αν δεν κάνω λάθος. Είχε μια αύρα σπιτίσια, γευστικά όμως δεν μας έκανε ιδιαίτερη αίσθηση. Δεν τρελαθήκαμε, δεν σας το κρύβω.

Αντιθέτως, εξαιρετικές εντυπώσεις δημιούργησε το ριζότο με παρμεζάνα και λάδι τρούφας (ωραίο πράμα το λάδι τρούφας, τι να λέμε). Παρότι ήμουν επιφυλακτική αρχικά (σπάνια τρώω ριζότο της προκοπής, γι’ αυτό), οι άλλοι το θέλησαν κι έτσι τι να κάνω κι εγώ, αναγκάστηκα να συμφωνήσω. Ήταν όμως μούρλια. Ίσως το καλύτερο πιάτο που δοκιμάσαμε.

Πάρα πολύ καλά και τα τηγανιτά κολοκυθάκια με τη σος γιαουρτιού που τα συνόδευε. Θα σκέφτεστε ίσως, μα καλά, τι βαρετή επιλογή ανάμεσα σε όλα αυτά τα ψαγμενο-πειραγμένα πιάτα; Κι όμως, φίλοι μου, ήταν εξαιρετικά. Λεπτοκομμένα, καθόλου λαδένια, τραγανά κι ήρθαν μάλιστα σε λοφάκι και τρώγονταν σαν τσιπς. Τα καταβροχθίσαμε.

Πήραμε και το μπιφτέκι της Σαμ, το βουτυράτο, που συνοδευόταν από μπέιμπι πατατούλες. Κατέφθασε ένα τροφαντό μπιφτέκι, αρκετά ζουμερό, εξόχως κρεατένιο, με ιδιαίτερη γεύση, αναμφισβήτητα. Εμένα προσωπικά δεν με ξετρέλανε, ούτε κανέναν άλλον από την παρέα μου, αλλά είναι σίγουρα αξιοπρεπές.

Μέσα σε όλα αυτά πήραμε και μια σαλάτα σταμναγκάθι, για την οποία δεν έχω πολλά να πω, καθώς ανάμεσα στα διάφορα υλικά που είχε και μας κίνησαν το ενδιαφέρον, μου διέφυγε το ότι είχε και ντομάτα. Ήταν μάλιστα τίγκα στην ντομάτα, σε σημείο που μου ήταν αδύνατο να την ξεχωρίσω και να δοκιμάσω, μιας και δεν τρώω ντομάτα. Έτσι λοιπόν δεν έχω άποψη για το πιάτο αυτό, αλλά έναν καλό λόγο δεν άκουσα από τους άλλους. Αρνητικά τα σχόλια.

Από φαγητά δεν νομίζω να ξεχνάω κάτι. Πήραμε όμως και δύο γλυκά, τα οποία δεν μας κέρδισαν. Το ένα ήταν ένα σορμπέ λεμονιού με καραμέλα από κατσικίσιο γάλα και κανέλα Κεϋλάνης. Δυστυχώς δεν άρεσε σε κανέναν μας, αμφιβάλλω αν το τελειώσαμε. Εγώ έφαγα μια κουταλίτσα και δεν συνέχισα. Το άλλο ήταν μια σοκολατένια επιλογή, αλλά άλλο από αυτή τη γενική περιγραφή, δεν θυμάμαι. Θυμάμαι όμως ότι ούτε αυτό μου άρεσε. Το καλύτερο απ’ όλα με διαφορά ήταν το κέρασμα, ο κορμός σοκολάτας, ο οποίος ήταν πολύ καλός.

Τα φαγητά μας συνοδεύσαμε με χύμα κρασί λευκό, συμπαθητικό. Δεν θυμάμαι πόσα μισόκιλα πήραμε, αρκετά πάντως ώστε ένα κεφαλάκι εγώ τουλάχιστον να το κάνω. Στο τέλος 4 από μας δοκιμάσαμε κάποια χωνευτικά αποστάγματα. Μια φίλη κι εγώ πήραμε το κίτρο, το οποίο εγώ βρήκα αξιοπρεπές, η φίλη όχι και δυο φίλοι μας πήραν κάτι άλλο, τι όμως, δεν θυμάμαι καθόλου. Δεν τους άρεσε.

Κι όσο για τον λογαριασμό; Για όλα τα παραπάνω η σούμα μαζί με το τιπ μας πήγε στρογγυλοποιημένα 20 ευρώ το άτομο. Να σας πω για το Value for Money, λοιπόν. Ίσως τα πιάτα ν’ ακούστηκαν αρκετά, εμείς πάντως δεν σκάσαμε. Κάποιοι δεν πολυπείναγαν κι έφαγαν λίγο, εγώ που ψωμολύσσαγα, θά τρωγα σίγουρα κι άλλο άνετα. Από την άλλη δεν θυμάμαι καθόλου πόσα κρασιά ήπιαμε, κι αυτό είναι σίγουρα μονάδα μέτρησης VfM. Θα μου πεις κιόλας, μα αφού μικροί παραγωγοί, ελληνικά προϊόντα απ’ όλη την Ελλάδα κι όλα αυτά. Σίγουρα, ναι, δεν λέω, κι όμως, πραγματικά πιστεύω ότι οι τιμές χωρούν περιθώριο βελτίωσης, τις βρήκα ένα τσακ προς τα πάνω.

Εν κατακλείδι, τι να σας πω. Προσωπικά πέρασα μια πολύ ωραία βραδιά, έφαγα συμπαθητικά, έμεινα ευχαριστημένη από τα επιμέρους, κι αν ήμουν της περιοχής, μάλλον θα ξαναπήγαινα μια βόλτα. Όμως δεδομένου ότι της περιοχής δεν είμαι και η όλη φάση μου ήταν στο ναι μεν, αλλά, δεν θα επιδιώξω να πάω πάλι, αλλά σε μία παρόμοια συνθήκη κι εφόσον το ορεγόταν η παρέα, θα επέστρεφα!

05 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Ομολογώ ότι στη Varka δύσκολα θα πήγαινα αν δεν με είχαν προϊδεάσει οι κριτικές από έμπιστους χρήστες κι απλά περνούσα τυχαία από μπροστά. Βλέπετε, κάτι τα γκρικλις στην ονομασία, κάτι που βρίσκεται σε σημείο που συγκεντρώνει πολλούς ξένους λόγω των τριγύρω ξενοδοχείων, κάτι που αποπνέει ένα φολκλόρ που μόνο τουρίστες μπορεί να προσελκύσει (πχ ο εξαιρετικά συμπαθής σερβιτόρος μας ήταν ντυμένος ναύτης) και κάτι που δεν θα σκεφτόμουν τη συγκεκριμένη περιοχή για να πάω να φάω θαλασσινά (ατυχής προκατάληψη), θα απέρριπτα τη Varka χωρίς δεύτερη σκέψη και θά ‘ταν κρίμα κι άδικο. Νά ναι λοιπόν καλά η PP_TINA κι ο piperman και Παρασκευή 2 Μαρτίου, εκεί γύρω προς τις 5 το απογευματάκι, βρεθήκαμε με τον καλό μου στην περιοχή και κατευθυνθήκαμε συνειδητοποιημένα προς τη Varka.

Η ώρα ήταν λίγο άκυρη κι έτσι το μαγαζί δεν ήταν φουλ. Είχε βέβαια μία πολύ μεγάλη παρέα με κόσμο που εναλλασσόταν και καταλήξαμε ότι μάλλον κάποια ολοήμερη γιορτή θα γιόρταζαν στο τραπέζι εκείνο. Εμείς διαλέξαμε ένα άνετο τραπέζι σε κεντρικό σημείο του ψαροεστιατορίου, καλοβολευτήκαμε και παρατηρήσαμε τον χώρο, ο οποίος είναι σίγουρα φροντισμένος. Έχουν επιτυχώς προσπαθήσει να δημιουργήσουν αισθητική κι ατμόσφαιρα καραβίσια και μου άρεσε που ξέφευγε λοιπόν από το πολυφορεμένο γαλανόλευκο. Είναι επίσης πεντακάθαρος κι η καθαριότητά του αυτή αντανακλάται στις τουαλέτες, στις οποίες έχεις μάλιστα πρόσβαση και μέσω ανελκυστήρα- τρελό συν! Έτσι παρόλο που δεν είναι ένας χώρος ιδιαίτερα ξεχωριστός, δημιουργεί θετικές εντυπώσεις.

Η εξυπηρέτηση από τον σερβιτόρο- ναύτη ήταν πολύ ευγενική, άμεση και καλή. Αφού μας υποδέχτηκε και μας τακτοποίησε στο τραπέζι μας, επανήλθε με τους καταλόγους, μας πήρε παραγγελία άμεσα και γενικά ανταποκρίθηκε αποτελεσματικά σε ό, τι χρειαστήκαμε. Βέβαια, όπως προανέφερα η συγκεκριμένη ώρα δεν ήταν ώρα αιχμής και οι ρυθμοί ήταν αρκετά χαλαροί, σε κάθε περίπτωση εμείς εξυπηρετηθήκαμε μια χαρά.

Μετά από προσεχτική μελέτη του καταλόγου, ο οποίος ήταν εμπλουτισμένος με κάποια πιάτα ημέρας, σε πνεύμα θαρρώ σαρακοστιανό, αποφασίσαμε ανάμεσα στις ιδιαίτερα θελκτικές επιλογές να κινηθούμε αρκετά συντηρητικά και δοκιμάσαμε τα εξής:

Μια σαλάτα παραδοσιακή, με μαρούλι, κρεμμύδι κι άνηθο, στα 4,90 ευρώ. Απλή σαλάτα, κλασική, ήταν ακριβώς αυτό που θέλαμε στη δεδομένη φάση κι αυτό που περιμέναμε: Μια ωραία, φρέσκια και δροσερή πρασινάδα, καλή συνοδεία στις θαλασσινές επιλογές της συνέχειας.

Τσίρο καπνιστό από τα διάφορα αλίπαστα ψάρια που διαθέτουν, στα 3,90 ευρώ. Προσωπικά είμαι μεγάλη λάτρης των αλίπαστων ψαρακίων και πάντα σε τέτοιες ψαροπεριστάσεις θέλω να συνοδεύω το ούζο μου με κάποια τέτοια λιχουδιά. Εν προκειμένω, ο τσίρος ήταν εξαιρετικός και μας ήρθε σε επαρκέστατη ποσότητα μέσα σε πιατάκι με ποιοτικό λάδι.

Χταποδάκι σε λαδόξυδο, η επόμενη κλασική επιλογή μας, στα 6,90 ευρώ. Πολύ καλό το χταποδάκι, πολύ γευστικό, μία ακόμη εξαιρετική εναλλακτική για συνοδεία ούζου. Ήρθε επίσης σε επαρκή ποσότητα και τιμήσαμε δεόντως τόσο το ίδιο το χταποδάκι όσο και το λαδόξυδο, που αποτέλεσε πεδίο ένδοξων ψωμοβουτών!

Σαρδέλες φιλέτο σχάρας, στα 5,90 ευρώ. Κατέφθασαν πέντε σαρδέλες ανοιγμένες και καθαρισμένες, αρκετά ζουμερές και νόστιμες, ξαπλωμένες σε μπόλικη δόση λαδιού κι αυτές- γενικά, το λάδι δεν το τσιγκουνεύονται, αυτό να το πω. Δεν μπορώ να πω ότι επρόκειτο για τις σαρδέλες που θα μου μείνουν αλησμόνητες, ήταν ωστόσο γευστικές.

Τέλος, διαλέξαμε από τα πιάτα ημέρας τους λαχανοντολμάδες τους νηστίσιμους με γέμιση από ρύζι και γαριδούλες, στα 5, 50 ευρώ. Αυτό ήταν το πιάτο που ενθουσίασε τον φίλο μου, ξετρελάθηκε! Και μένα μου άρεσαν πολύ. Τρεις ευμεγέθεις λαχανοντολμάδες, με πολύ καλό twist τη γέμιση με τις γαριδούλες, αποτέλεσαν πολύ καλή επιλογή και νομίζω θ’ άξιζε τον κόπο να μπουν επί μονίμου βάσεως στον κατάλογο.

Στην αρχή μας είχαν προσφέρει νερό βρύσης και νόστιμο ψωμί ψημένο και ενισχυμένο με λάδι και ρίγανη (στα 0.70 ευρώ ανά άτομο) και στο τέλος μας κέρασαν χαλβαδάκι συμπαθές- κίνηση που πάντοτε εκτιμάται πολύ. Επιλέξαμε να πιούμε ένα ούζο Άδολο, στα 8 ευρώ, καθώς το θαλασσινό το σηκώνει και με το παραπάνω το ουζάκι του. Και στο σύνολο κληθήκαμε να πληρώσουμε 36,50, όπως με πληροφορεί η νόμιμη απόδειξη που άμεσα κατέφθασε, ποσό που τοποθετεί τη σχέση ποιότητας- τιμής σε αναμφισβήτητα υψηλή θέση.

Καταλήγω λοιπόν λέγοντας ότι η Varka, κι αν ακόμη δεν την πιάνει το μάτι, αποτελεί μία ιδιαίτερα αξιόλογη και Value for Money επιλογή για ψαράκια και θαλασσινά στην περιοχή του Χίλτον, που επιδεικνύει σεβασμό τόσο απέναντι στον τουρίστα όσο και στον ντόπιο. Την προτείνω και σκοπεύω να ξαναπάω κιόλας!

01 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Μέσα Γενάρη, βράδυ Πέμπτης, να νιώθω ότι ψιλοαρρωσταίνω, αλλά να πεινάω κιόλας, να χουχουλιάζω και να μην θέλω να σηκωθώ, αλλά να φημίζομαι και για την επιρρέπεια μου στο ξεσήκωμα. Έτσι παρότι με πονούσαν τα κοκαλάκια μου, δεν αντιστάθηκα στην πρόταση για φαγητό φίλης μου καλής συν-καλοφαγούς και μια και δυο κλείνω στα γρήγορα κι ένα τραπεζάκι από e- table να επωφεληθούμε της έκπτωσης κι εκεί γύρω στις 8μιση- 9, βρισκόμαστε στην Κόκκινη Πιπεριά.

Υποδοχή φίνα κι άμεση τοποθέτηση στο τραπεζάκι που μας φύλαξαν στο μικρούλι, αλλά όχι στριμωχτούλι (τουλάχιστον εκείνο το πεμπτιάτικο βράδυ) μαγαζί του κεντρικού Χαλανδρίου. Η πολύ καλή και με ειλικρινές ενδιαφέρον εξυπηρέτηση διήρκησε καθ’ όλη την παραμονή μας στην Κόκκινη Πιπεριά κι έτσι δεν έχω τώρα παρά τα καλύτερα να πω. Από τα χαμόγελα, τις επεξηγήσεις, τη φροντίδα μέχρι τα κεράσματα, όλοι όσοι πέρασαν από το τραπεζάκι μας υπήρξαν άψογοι, οπότε 4 στα 4 στρογγυλό!

Ο χώρος τώρα για να είμαι ειλικρινής πέρασε και δεν ακούμπησε. Πολύ αδιάφορος με σημαντικό μείον την καπνίλα (που κι η φίλη μου κάπνιζε και συνέβαλλε στο κάπνισμα των ρούχων μου, τι να την κάνω) και την μουσική υπόκρουση, που δεν με κέρδισε. Ωστόσο, είναι περιποιημένος και δεν σε διώχνει, αλλά δεν έχει και κάτι να σε κερδίσει- εμένα τουλάχιστον.

Και με αυτά τα αρχικά σχόλια, περνάω ευθύς αμέσως και χωρίς καμιά χρονοτριβή στις περιγραφές των όσων φάγαμε, από τα οποία να ξεκαθαρίσω ήδη από τώρα μείναμε πολύ ευχαριστημένες. Ξεκινάμε λοιπόν και τρώμε: Σαλάτα πράσινη φρέσκια και νόστιμη και πλούσια με ρόδι, φέτα και βινεγκρέτ μελιού. Δεν ξέρω για ποιον λόγο μ’ εντυπωσίασε που επέλεξαν να βάλουν φέτα στη σαλάτα αυτή, ίσως επειδή τη φέτα την έχω άρρηκτα συνδυασμένη με τη χωριάτικη, αλλά σας πληροφορώ, που μάλλον βέβαια το γνωρίζετε ήδη, ότι είναι εξαιρετική και μέσα στην πρασινάδα και μπράβο!

Συνεχίσαμε με τις κροκέτες τυριών της κυρίας Κατερίνας. Εξαιρετικές! Μπόλικες στον αριθμό, μ’ ένα πεντανόστιμο μίξ τυριών το οποίο δημιουργούσε το σωστό λαστίχωμα σε κάθε μπουκιά, μας τις πρότειναν κατά την παραγγελίας μας κι είχαν κάθε δίκιο! Θα συμφωνήσω με τον φίλτατο Fratello ότι κάποιο τσάτνεϊ ή κάποια μαρμελάδα θα τις απογείωνε!

Η βραδιά ήταν παγωμένη και τον σήκωνε τον κρεατομεζέ της. Έτσι λοιπόν επιλέξαμε τα κεμπαπάκια από τη Φλώρινα (νομίζω), τα οποία μας εμφανίστηκαν σε μια ξύλινη τάβλα, ωραία παρουσιασμένα στη σειρά, μπόλικα κι αυτά, με πινελιά που με κέρδισε το μπούκουβο στην άκρη. Συνοδεύονταν από πιτούλες κομμένες και σος γιαουρτιού. Πολύ συμπαθητικά, χωρίς να είναι κάτι το πραγματικά ιδιαίτερο, φαγώθηκαν με ευχαρίστηση.

Και η παραγγελία μας ολοκληρώθηκε με κοντοσούβλι κοτόπουλο. Ήρθε πολύ όμορφα σερβιρισμένο, κρεμάμενο από ένα τσιγκέλι (έχω την εντύπωση ότι τα τελευταία χρόνια κάνει θραύση αυτός ο τρόπος σερβιρίσματος του κοντοσουβλιού) κι ήταν ωραία ψημένο, ζουμερό και νόστιμο. Συνοδευόταν από πατάτες τηγανιτές, από τις οποίες μας έβαλαν μπόλικες, όπως μας δήλωσαν ήδη κατά την παραγγελία, όταν αναρωτιόμασταν αν είναι να πάρουμε μια επιπλέον μερίδα πατάτες- πώς να μη σε σκλαβώσουν με την προσέγγισή τους, πώς;

Τα πιάτα αυτά ήταν υπερχορταστικά για τις δυο μας. Πήραμε και ψωμί, το οποίο παραγγείλαμε, δεν μας το επέβαλλαν κι από το οποίο δεν έφαγα, καθώς ήταν η φίλη μου που το πεθύμησε και εν μέσω γεύματος το ζήτησε. Στο τέλος μας κέρασαν και κορμό, καλό. Ήπιαμε κι ένα τεταρτάκι λευκό κρασί για μένα κι ένα αναψυκτικό για τη φίλη. Το νερό έρεε από κανάτα κι όποτε χρειάστηκε, ανανεώθηκε.

Κι όσο για το πόσο πληρώσαμε; Εδώ τι να σας πω. Κλείσαμε με έκπτωση -20%, είχαμε όμως και μια επιπλέον έκπτωση του e-table μείον 10 ακόμα ευρώ, με αποτέλεσμα να μας πάει ο λογαριασμός για όλα αυτά 16 ευρώ και κάτι, που το στρογγυλοποίησαν μάλιστα στα 16 νταν! Αφήσαμε 20 και φύγαμε νιώθοντας ότι έχουμε κλέψει εκκλησία. Υπόψιν ότι ενώ πήγαμε με τέτοια έκπτωση, οι άνθρωποι σκίστηκαν για μας. Φανταστικοί, σας λέω!

Κλείνοντας να πω ότι μείναμε πολύ ευχαριστημένες από το φαγητό κι άλλο τόσο κι ακόμα περισσότερο από την εξυπηρέτηση. Ομολογουμένως βέβαια δεν συγκλονιστήκαμε από τις γεύσεις και δεν θεωρήσαμε ότι φάγαμε κάτι τόσο μοναδικό, που δεν έχουμε ξαναδοκιμάσει. Παρόλα αυτά, το όλο πακέτο σε συνδυασμό με την εγγύτητα της Κόκκινης Πιπεριάς στο σπίτι μου συμβάλλει ώστε να την ξαναπροτιμήσω στο άμεσο μέλλον για ένα χαλαρό κι ωραίο τσίμπημα. Και για την ιστορία να πω ότι την επόμενη μέρα αρρώστησα κανονικά και ταβλιάστηκα, αλλά την έξοδό μου δεν την μετανιώνω διόλου!

21 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Πολλοί συν-καλοφαγάδες θα το γνωρίζετε ότι την πρώτη Κυριακή κάθε μήνα από Νοέμβρη έως και Μάρτη οι αρχαιολογικοί χώροι και τα μουσεία που ανήκουν στο δημόσιο είναι δωρεάν. Συχνά πυκνά δράττομαι της ευκαιρίας λοιπόν και τις πρώτες Κυριακές αυτές ξεχύνομαι σε μουσεία και προφανώς και συνδυάζω τη βόλτα αυτή με φαγοπότια. Έτσι λοιπόν κι αυτήν την όμορφη πρώτη Κυριακή του Φλεβάρη, αποφασίσαμε να κινηθούμε προς την Ελευσίνα και τ’ αρχαία της.

Παραδόξως, αν και από τα μέρη εκείνα περνάω μια ζωή, ποτέ δεν είχα βολτάρει στην πόλη της Ελευσίνας. Η αλήθεια είναι ότι η πόλη δεν μ’ ενθουσίασε, ελπίζω να αξιοποιηθεί με κάποιον τρόπο το γεγονός ότι έχει επιλεγεί ως Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2021 και κάπως ν’ αναβαθμιστεί. Σε κάθε περίπτωση ο αρχαιολογικός της χώρος είναι εξαιρετικά διατηρημένος και αξίζει μια βόλτα, όπως και το μικρό και περιποιημένο μουσείο. Ολοκληρώνοντας την περιήγησή μας στ’ αρχαία, συνεχίσαμε τη βόλτα μας γύρω τριγύρω, μέχρι να μας ανοίξει καλά καλά η όρεξη και να κινηθούμε προς το Ρακούν, μιας κι είχε αξιοπρεπείς κριτικές σε μια πλήρως αχαρτογράφητη γαστρονομικά για μένα περιοχή.

Η μέρα ήταν ηλιόλουστη και ζεστή κι έτσι προτιμήσαμε να καθίσουμε σ’ ένα από τα τραπεζάκια που βρίσκονται έξω στον πεζόδρομο, δίπλα ακριβώς από τον αρχαιολογικό χώρο- σημείο εξαιρετικό. Τον εσωτερικό χώρο τον είδα πολύ φευγαλέα, στη διαδρομή μου προς τις πεντακάθαρες και παιχνιδιάρικες τουαλέτες και δεν μ’ εντυπωσίασε ιδιαίτερα. Ωστόσο, μιας και πολύ το χάρηκα το εξωτερικό μας τραπεζάκι, που φυσικά κι ευνοείται τρομερά από το σημείο, δεν μπορώ να βάλω λιγότερο από τρεις ντοματούλες στον τομέα του χώρου!

Η περιποίηση πολύ καλή από τα νέα παιδιά που το τρέχουν, τα οποία ήταν πολύ εξυπηρετικά, υπερσβέλτα κι ευγενέστατα. Δεν μας έλειψε τίποτα, όλα λειτούργησαν ρολόι και τ’ αντανακλαστικά τους ήταν σούπερ άμεσα. Αρχικά, ας πούμε, όταν αναρωτιόμασταν σε ποιο τραπέζι να κάτσουμε και μας υπέδειξαν ευγενικά πού δεν θα μας χτυπάει ο ήλιος, αλλά και λίγο αργότερα που στο τελείως ξεκούδουνο έπιασε μια μικρή βροχούλα κι αμέσως κατέβασαν τις τέντες.

Τι νοστιμιές φάγαμε, όμως; Θα σας πω. Αρχικά να δηλώσω ότι για κάποιον λόγο ήμουν σίγουρη ότι θα είχε θαλασσινούς μεζέδες, ίσως λόγω της κατηγοριοποίησής του ως τσιπουράδικο, και μόλις διαπιστώσαμε ότι δεν παίζει θαλασσινό ούτε για δείγμα, μας έφυγε η μισή χαρά. Μόλις όμως άρχισε να φτάνει η παραγγελία μας την ξαναβρήκαμε. Έχουμε και λέμε, λοιπόν:

Αρχικά ήρθε ζυμωτό ψωμί, το οποίο με ενθουσίασε, μου φάνηκε μάλιστα πολύ σπιτικό και μου δημιούργησε την αίσθηση του χειροποίητου. Μικρές φετούλες που τις τίμησα με χαρά. Ταίριαξαν ωραία με την τυροκαυτερή που δεν υπήρχε περίπτωση να λείπει από το τραπέζι μας, η οποία συνοδευόταν με πλήθος από σκορδοπιτάκια. Καλή η τυροκαυτερή, ωραίο το συνταίριασμά της με τις πιτούλες.

Πήραμε και μια φάβα, σε άκρως χορταστική και πλούσια μερίδα, σε πολύ σωστή πυκνότητα- για τα δεδομένα τα δικά μου τουλάχιστον. Είχε μπόλικο κρεμμύδι από πάνω καθώς και κάποιο μυρωδικό- άνηθο, ίσως; ερχόταν και με το λεμονάκι της και γενικά ήταν μια πολύ καλά εκτελεσμένη φάβα.

Από σαλάτα επιλέξαμε την πράσινη σαλάτα με iceberg, καρύδια κι ένα πετυχημένο κι αρκετά ελαφρύ, αλλά κι εύγευστο ταυτόχρονα ντρέσινγκ, που θα σας γελάσω αν ισχυριστώ ότι θυμάμαι από τι αποτελείτο, μόνο το μέλι μού χει μείνει- ίσως και μουστάρδα, ίσως όχι. Νόστιμη, σε καλή μερίδα κι αυτή, φρέσκια, μας άφησε πολύ ευχαριστημένους.

Τέλος, πήραμε και μία τηγανιά κοτόπουλο, η οποία ήταν πολύ νόστιμη και παρότι «τηγανιά» ήταν κι αυτή ένα πιάτο ελαφρύ. Τρυφερά κομματάκια κοτόπουλο, μαγειρεμένα σε πολύ ωραία σάλτσα, το ψωμί αξιοποιήθηκε κι εκεί κι έκανε κάτι πολύ περιποιημένες βούτες.

Τα τέσσερα αυτά πιάτα ποσοτικά ήταν ιδανικά για τους δύο μας κι είμαστε αρκετά φαγανοί, ζωή νά χουμε. Το φαγητό μας το συνοδεύσαμε με ένα διακοσαράκι χύμα τσίπουρο, το οποίο το ήπιαμε με ευκολία, αλλά για να είμαι ειλικρινής, δεν μας έκανε ιδιαίτερη αίσθηση, το βρήκαμε ελαφρώς αδιάφορο κι αλήθεια σας το λέω, είμαστε κι οι δυό μεγάλοι τσιπουροπότες. Επίσης, το βρήκα αρκετά τσουχτερά τιμολογημένο, 8 ευρώ το χύμα διακοσάρι, κάπως μού κανε. Νερό μας έφεραν άμεσα εμφιαλωμένο και το κρατήσαμε, δεν ζητήσαμε ν’ αλλαχθεί με βρύσης.

Το σύνολο του λογαριασμού ήρθε στα 29,70 ευρώ, 15 ευρώ το άτομο δηλαδή, καθόλου άσχημα. Σε γενικές γραμμές πρόκειται για μία αξιοπρεπή επιλογή στην Ελευσίνα, φαίνεται ότι το προσπαθούν κι έχουνε μεράκι εκεί στο Ρακούν- εκ του ΡΑκή κατά το δοΚΟΥΝ, όπως διαπίστωσα ιντερνετικά. Εμείς μείναμε ευχαριστημένοι, αν και δεν ξετρελαθήκαμε κιόλας. Αν με ξαναβγάλει ο δρόμος προς τα κει και δεν έχω διάθεση για πειραματισμούς θα το ξανατιμήσω. Αν κι από την άλλη, πάντοτε σχεδόν έχω διάθεση για πειραματισμούς. Όπως και νά ‘χει, θα το πρότεινα για ένα χαλαρό τσίμπημα, κατά προτίμηση πάνω στον πεζόδρομο και με κάποιο ίσως από τα εμφιαλωμένα του τσίπουρα!

26 Ιαν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Καλή χρονιά αγαπητοί συν- καλοφαγάδες, γεμάτη χαρές και μοναδικές γευστικές ανακαλύψεις! Η πρώτη μου κριτική για το 2018, το οποίο μπήκε εξαιρετικά στον τομέα της καλοφαγοσυνης, οφείλω να σημειώσω, αφορά σε μαγαζί που αποτέλεσε μια από τις τελευταίες ανακαλυψεις- αποκαλύψεις του φευγατου πια '17! Ατραξιόν Μεζετζιδικο λοιπόν, στην εξωτική για μένα τη χαλανδριωτισσα Δραπετσώνα, τελευταία Κυριακή του Νοεμβρίου, μ' έναν ήλιο να λάμπει υπέρλαμπρο κι εμας να βολταρουμε δίπλα στη θάλασσα και το αεράκι το θαλασσινό να μας ανοίγει την όρεξη!

Η κράτηση για τους δύο μας είχε γίνει από e-table για τις 4 θαρρώ κι όταν καταφθασαμε ο καιρός ήταν τόσο φίνος που πιάσαμε διπλό τραπεζάκι στο τέλειο μπαλκόνι με την καταπληκτική και ταξιδιαρικη θέα στο λιμάνι του Πειραιά το αγαπημένο, φορέσαμε γυαλιά ηλίου κι αρχίσαμε τη μελέτη του καταλόγου. Μικρός και περιεκτικός, με λίγες αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρουσες επιλογές, αρκετά ήταν αυτά που μας κίνησαν το ενδιαφέρον. Μετά από λίγη προσπάθεια, καθώς δύο από τα πιάτα που λαχταρησαμε δεν υπήρχαν (λίγο φάουλ αυτό, δεδομένου ότι όπως είπαμε ο κατάλογος είναι μικρούλης), καταλήξαμε στα εξής:

Ψωμί στην αρχή, το οποίο χρεώνεται εν είδει κουβέρ, αλλά ήταν καλό και φαγώθηκε ευχάριστα, ταίριαξε και με όσα παραγγείλαμε, είναι και ψωμας ο φίλος μου, οπότε όλα καλά.

Σαλάτα Ατραξιόν. Πρασινάδα εποχής, πασπαλισμενη με μαύρο σουσάμι, μια πολύ ωραία σος η οποία περιείχε και τυρί κρέμα κι ενώ κατά την περιγραφή προβληματιστηκαμε μπας κι είναι πιο βαριά απ' ότι θα επιθυμούσαμε τη σαλάτα μας, εν τέλει ήταν ανάλαφρη, φρέσκια, λαχταριστη και πολύ πολύ καλή!

Βουνό από πατάτες, πραγματικό βουνό από καλοτηγανισμενες, λεπτοκομμενες και χρυσαφένιες πατάτες τηγανιτές, στραγγισμενες καλά ώστε να μην βγάζουν λαδιλα καθόλου και γενικά όπως πρέπει να είναι η πατάτα η τηγανιτή η σωστή!

Με τι συνταιριάζεται τέλεια η πατάτα αυτή, λοιπόν; Με τυρί, πολύ σωστά! Έτσι λοιπόν δεν γινόταν να μην διαλέξουμε τη σπιτική τους τυροκοπανιστη, η οποία ήταν όντως σπιτισια, με μεγάλα τυρενια κομμάτια. Θα την ήθελα σαφώς πιο καυτερή, αλλά ίσως να ναι η δική μου η παραξενια, που μ αρέσουν τόσο τα καυτερά και δεν τα χορταινω!

Κόκκινα φασόλια με αβοκάντο και χέλι καπνιστό! Ακούγεται πολύ ουαου πιάτο, αλλά επιδέχεται βελτίωση στην εκτέλεση! Το αβοκάντο δεν ήταν καλά γινωμενο κι αυτό είναι πρόβλημα! Το χέλι ήταν φανταστικό, αλλά λίγο και κατα βάση το πιάτο ήταν τα κόκκινα φασόλια, που ήταν εντάξει!

Τέλος, πήραμε το χταπόδι στην γάστρα με το πετιμέζι! Πιάτο πολύ ενδιαφέρον και νόστιμο, προβληματιστηκαμε μήπως παραηταν γλυκό, αλλά όχι, καθόλου τελικά! Ωραίο πιάτο, νόστιμο, ιδιαίτερο, αλλά όχι απογειωτικο!

Αυτά όλα συνοδεψαμε με ούζο Αλεξανδρίδη, ενώ είχαμε σταμπαρει ένα άγνωστο ούζο σε μας, το δολυχι, το οποίο όπως μας είπαν προμηθεύονται άμεσα από τον παραγωγό, έναν ικαριωτη, που όμως είχε καιρό να έρθει προς Πειραιά κι έτσι είχαν έλλειψη! Δεν πειράζει, ελπίζω για την επόμενη φορά!

Είχαμε και το κέρασμα μας, δύο κομμάτια ραβανί, γλυκό με το οποίο προσωπικά δεν έχω τις καλύτερες σχέσεις, αλλά στο κέρασμα είναι η κίνηση που μετράει!

Το σύνολο του λογαριασμού ήρθε στα 35,60€! Εξαιρετική σχέση ποιότητας τιμής! Ανυπομονώ να ανοίξει πάλι ο καιρός και να ξαναβρεθώ στο πολύχρωμο μπαλκόνι τους, στην όμορφη γειτονιά τους, να χαρώ τις περιποιήσεις τους, παρά τα μικροπροβληματακια και τις μικρές καθυστερήσεις και να δοκιμάσω και τις νοστιμιές που δεν κατάφερα στην πρώτη μου επίσκεψη!

14 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Το Υποβρύχιο αποτελεί μία νέα ανακάλυψη για μένα, αν και το ίδιο βρίσκεται ήδη επτά χρόνια στην στοά όπως κατεβαίνεις τα σκαλοπάτια δίπλα ακριβώς από το ταχυδρομείο στην Αιόλου. Μέσα σε διάστημα ενός μήνα το έχω τιμήσει ήδη δύο φορές κι αναμένεται ν’ ακολουθήσουν κι άλλες πολλές. Δεν κρατήθηκα όμως κι αποφάσισα να μοιραστώ άμεσα τις εντυπώσεις μου μαζί σας, γιατί είναι κρίμα που δεν υπάρχει ούτε μία πρόσφατη κριτική για το μαγαζάκι αυτό!

Η πρώτη επίσκεψη έγινε Τρίτη απογευματάκι στα μέσα του Οκτώβρη με δύο φίλες με τις οποίες αρεσκόμαστε να δοκιμάζουμε έθνικ κουζίνες και ν’ ανακαλύπτουμε καινούργια μαγαζιά ανά την Αθήνα. Το Υποβρύχιο είχε διαφημιστεί ως βουλγάρικο στέκι κι είπαμε να πάμε να φάμε λιχουδιές από τους γείτονες. Στην πραγματικότητα, όμως, νομίζω ότι ο χαρακτηρισμός που του ταιριάζει καλύτερα είναι ελληνοβουλγάρικο μαγειρείο με έμφαση στην ελληνική κουζίνα και με επιρροές και πινελιές από τη Βουλγαρία, με την κουζίνα της οποίας έχουμε έτσι κι αλλιώς άπειρα κοινά.

Πρόκειται περί οικογενειακής επιχείρησης και χρέη (εξαίρετου) μάγειρα εκτελεί ο Βούλγαρος σύζυγος ενώ επί όλων των υπολοίπων τρέχει η Ελληνίδα σύζυγος. Ήταν λοιπόν αναπόφευκτο στην δεύτερη επίσκεψή μου τρεις εβδομάδες αργότερα να φέρω τον Βούλγαρο φίλο μου να δει κι αυτός τα γευστικά αποτελέσματα της ελληνοβουλγαρικής σύμπραξης στην ταβέρνα και στη ζωή!

Μην το φοβηθείτε μόλις το εντοπίσετε στην καρδιά της Ομόνοιας και μην σας αποτρέψει η φασαρία από τον δρόμο. Σας το υπόσχομαι ότι μόλις κατεβείτε τα σκαλιά ο θόρυβος του κέντρου της πόλης με κάποιο μαγικό τρόπο περιορίζεται στο ελάχιστο, σχεδόν εξαφανίζεται. Διαλέξτε ένα από τα τραπέζια που βρίσκονται εντός της στοάς, βολευθείτε, αφεθείτε για λίγο στην λούμπεν αστική αισθητική του χώρου και ακούστε με προσοχή τα καλά που έχει ετοιμάσει ο μάγειρας τη συγκεκριμένη ημέρα για να διαλέξετε.

Υπάρχει κατάλογος με κάποιες στάνταρ επιλογές, αλλά κάθε μέρα το μενού διαφοροποιείται ανάλογα με τις διαθέσεις, την έμπνευση, τα φρέσκα καλούδια που θα βρουν στην αγορά. Η εξαιρετική πανταχού παρούσα και διακριτικά επιβλέπουσα ιδιοκτήτρια, η οποία το δίχως άλλο θα σας κάνει να νιώσετε οικεία και φιλόξενα, θα σας αραδιάσει από το σκονάκι της όλες τις επιλογές και θα σας δώσει τον χρόνο σας να το επεξεργαστείτε και να καταλήξετε. Χωρίς να μακρηγορήσω άλλο, θα περιγράψω ευθύς αμέσως τι έφαγα εγώ στις δύο επισκέψεις μου για να σας ανοίξω την όρεξη και μετά πηγαίνετε να αποκτήσετε και ιδία άποψη!

Πρώτη φορά λοιπόν ξεκινήσαμε με μια από τις ωραιότερες φάβες που έχω φάει ποτέ μου και δεν υπερβάλλω καθόλου. Με μπόλικο κρεμμυδάκι, σε εξαιρετική ποσότητα και ιδιαιτέρως πικάντικη. Το μυστικό όπως πληροφορηθήκαμε βρίσκεται στο άσπρο πιπέρι που χρησιμοποιείται και δίνει το απόλυτο twist σ’ ένα τόσο κλασικό και τόσο αγαπημένο πιάτο!

Για να νιώσουμε λίγο Βουλγαρία πήραμε μία λουτένιτσα. Πρόκειται για την απόλυτη βουλγάρικη αλοιφή, την οποία οι γείτονες ετοιμάζουν πραγματικά σε λίτρα ατελείωτα κάθε χρόνο και δεν λείπει από κανένα σπίτι και μην σας πω κι από κανένα παραδοσιακό βουλγάρικο τραπέζι. Βασικά συστατικά είναι κατά βάση η πιπεριά Φλωρίνης καθώς και η ντομάτα κι είναι ελαφρώς καυτερή. Εν προκειμένω ήταν πεντανόστιμη.

Η μία φίλη ήθελε οπωσδήποτε να συνεχίσει βουλγάρικα, οπότε διάλεξε ένα παραδοσιακό κουλουριαστό βουλγάρικο λουκάνικο για κυρίως, το οποίο ήταν ζουμερό και νόστιμο. Το φάουλ που έχω να καταλογίσω είναι ότι συνοδευόταν από πατάτες τηγανιτές, οι οποίες ήταν προτηγανισμένες κι αδιάφορες. Μα γιατί, γιατί σ’ ένα μέρος με τόσο σπιτίσια και φροντισμένη κουζίνα να επιλέγουν προτηγανισμένη πατάτα; Δεν μου βγάζει κανένα νόημα! Αναθεωρήστε, παρακαλώ!

Η άλλη φίλη είχε όρεξη για ψάρι κι έτσι διάλεξε σαρδέλα ψητή που υπήρχε την ημέρα εκείνη. Ήρθε μια τεράστια μερίδα, από σωρό σαρδελίτσες, όμορφα παρουσιασμένες, ζουμερές και εξαιρετικά ψημένες, δεν έμεινε ούτε ουρίτσα.

Εγώ είχα επίσης όρεξη μεγάλη για ψάρι και διάλεξα λοιπόν την τσιπούρα. Όπως πληροφορήθηκα η τσιπούρα παίζει σχεδόν πάντα στο μενού, καθώς την προμηθεύονται από συγκεκριμένο ιχθυοτροφείο της Χίου κι έτσι μόνο ένα απαγορευτικό στον απόπλου μπορεί να μας αποστερήσει τις τσιπούρες στο Υποβρύχιο. Ήταν πραγματικά πεντανόστιμη! Τόσο ζουμερή, τόσο ψωμωμένη, τόσο καλοψημένη και τόσο τεράστια! Όνειρο! Αμφότερα τα ψάρια συνοδεύονταν από πράσινη σαλάτα, η οποία βεβαίως και ταίριαξε ιδανικά.

Κατά τα λοιπά φάγαμε ψωμάκι που ήρθε μπόλικο, ήπιαμε νερό που ήρθε σε κανάτα κι ανανεωνόταν συνεχώς, ήπιαμε και 3 Κάιζερ, πήραμε και δύο καφέδες στο τέλος και πληρώσαμε 44 ευρώ. Ε, λέω, εννοείται θα ξαναπάω.

Έτσι λοιπόν, την πρώτη Παρασκευή του Νοέμβρη, πάλι προς μεσημεροαπόγευμα, κινήσαμε για τις λιχουδιές του Υποβρυχίου. Αυτήν την φορά μας περίμενε η έκπληξη των δύο οργανοπαιχτών που έπαιζαν μουσική κάτω στην στοά κι έτσι απολαύσαμε το φαγητό μας με ελληνικά από μια παλαιότερη, ελαφρώς νοσταλγική Αθήνα. Άμεσα νιώσαμε σαν στο σπίτι μας και για μια ακόμη φορά κινηθήκαμε σε θαλασσινούς ρυθμούς.

Πήραμε λοιπόν μια πράσινη σαλάτα με μαρούλι, αγγουράκι και κρεμμυδάκι, η οποία δεν μας έφτασε και πήραμε και μία δεύτερη (είχαμε ανάγκη από πρασινάδα μπόλικη, προφανώς)! Πήραμε κι ένα ορεκτικό και συγκεκριμένα το μπουγιουρντί, το οποίο ζητήσαμε πολύ καυτερό και χωρίς ντομάτα (οι δικές μου παραξενιές). Ήρθε κι ήταν ελαφρώς καυτερό (το έπαιρνε για περισσότερο), αλλά ήταν πολύ νόστιμο και το ευχαριστηθήκαμε.

Την ημέρα εκείνη είχαν ετοιμάσει ένα θράψαλο κρασάτο το οποίο συνόδευαν με ρυζάκι. Δεν ξέρω ακριβώς πώς να σας το περιγράψω και τι να σας πω για να καταλάβετε την νοστιμιά του, αλλά ήταν πραγματικά το κάτι άλλο! Τόσο τρυφερό και καλομαγειρεμένο, τόσο ξεχωριστό κι ιδιαίτερο, μακάρι να το ξαναπετύχω καμιά φορά.

Επίσης, εκείνη την ημέρα το κατάστημα διέθετε σουπιές και είχε μείνει μία για ψητή, την οποία πήρα χωρίς δεύτερη σκέψη. Ήρθε λοιπόν μια υπερμεγέθης, πεντάφρεσια, ζουμερή, μη λαστιχωτή σουπιά, ένα πράγμα αλλιώτικο, που θά λεγε κι η γιαγιά μου.

Ε, με αυτά τα πιάτα σκάσαμε και φύγαμε κρατώντας τις κοιλιές μας. Πήραμε και δυό- τρεις μπύρες (μας κέρασαν τη μία) και πληρώσαμε στο τέλος γύρω στα 34 ευρώ (σημειωτέον ότι η σουπιά θεριό ήταν στα 11 ευρώ και νομίζω ότι είναι η πιο ακριβή τιμή που μπορεί ν’ απαντήσετε στο Υποβρύχιο).

Αν κινείστε στα πέριξ, μη διστάσετε και μη σας πτοήσει η ασχήμια της Ομόνοιας. Κατεβείτε τα σκαλάκια κι αφεθείτε στα χέρια των τόσο φιλόξενων ανθρώπων που τρέχουν το οικογενειακό αυτό μαγαζάκι. Θα σας περιποιηθούν σαν νά σαστε δικός τους άνθρωπος κι η ώρα θα περάσει νεράκι, ούτε που θα το καταλάβετε. Πηγαίνετε, λοιπόν, μην το σκέφτεστε, προσοχή όμως στην ώρα, μην πάτε πολύ αργά, γιατί δεν το ξενυχτάνε!

18 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Πρώτη φορά στον Ψητό Μπακαλιάρο βρέθηκα πέρυσι το καλοκαίρι, λίγους μήνες αφότου είχε ανοίξει, μια χαλαρή Κυριακή επιστρέφοντας από τη θάλασσα, αλατισμένη και ηλιοφιλημένη. Οι εντυπώσεις μας τότε είχαν κινηθεί γύρω από τον άξονα του κομψί-κομψά, καθώς είχαμε φάει σχετικά μέτρια, είχαμε μείνει σχετικά ικανοποιημένοι από την εξυπηρέτηση, είχαμε βρει τον χώρο σχετικά οκ και γενικά είχαμε μια αίσθηση «ναι μεν αλλά».

Δεδομένου ότι είχε προηγηθεί της επίσκεψής μου η διθυραμβική κριτική του έμπιστου Χρυσανθεμακίου, είπα να δώσω μία ακόμα ευκαιρία. Μετά όμως ακολούθησε η κριτική - καταπέλτης του έμπιστου Μαβτάσου, κάποιες χλιαρές εντυπώσεις γνωστών μου, μια ανέλπιστη θετική ψήφος από τον πατέρα μου και κάπως έτσι, εν μέσω αντικρουόμενων σχολίων κατέληξα ασυνείδητα να δώσω την δεύτερη ευκαιρία μου έναν ολόκληρο χρόνο μετά.

Σάββατο 16/9, λοιπόν και ώρα απογευματινή γύρω στις 6, βρεθήκαμε με φίλη καρδιακή πάλι μετά από μακροβούτια κι απλωτές να λαχταράμε καλαμαράκια τηγανιτά και κατά προτίμηση σε χαμηλό μπάτζετ. Πέφτει λοιπόν η ιδέα για τον Ψητό Μπακαλιάρο και μια και δυο κινάμε κατά κει.
Μπαίνω πρώτη εγώ και διαλέγω τραπέζι εντός, καθώς έξω είχε μια ζέστη ελαφρώς ανυπόφορη, η οποία σε συνδυασμό με τον θόρυβο της Εθνικής Αντιστάσεως, έκανε τα εξωτερικά τραπέζια να μη φαντάζουν ιδιαίτερα θελκτικά. Για να είμαι ειλικρινής ούτε με τον μέσα χώρο ξετρελάθηκα, καθώς κι εκεί η ζέστη ήταν έντονη, μιας και ο ανεμιστήρας απέναντι από το τραπέζι που τελικά επέλεξα δεν έκανε και την πιο φανταστική δουλειά. Αφήστε που και ο χώρος μου απέπνεε μια ελαφριά ατημελησιά. Δεν λέω ότι ήταν απεριποίητος, σίγουρα όμως σε σχέση με πέρυσι παρατήρησα ότι σαν να έχει κάπως αφεθεί.

Η εξυπηρέτηση τώρα. Θέλω να σταθώ στο συγκεκριμένο κεφάλαιο, καθώς θεωρώ ότι εν πολλοίς ακολουθεί την πολιτική που έχει αποφασίσει το συγκεκριμένο μαγαζί να υιοθετήσει, την οποία προσωπικά αξιολογώ ως εξόχως προβληματική. Που λέτε, λοιπόν, στον Ψητό Μπακαλιάρο διαλέγεις απεριόριστες ποσότητες φαγητού και ποτού για 13 ευρώ. Απεριόριστες; Ε, ας μην υπερβάλουμε.

Προφανώς και η επιχείρηση έχει θέσει ορισμένους κανόνες ευθύς εξαρχής και πολύ ορθώς έχει πράξει. Τύπου, δεν δίνει φαγητό πακέτο, εκτός κι αν το τιμολογήσει βάσει καταλόγου κι όχι βάσει του απεριόριστου μενού. Λογικό. Επίσης, σου λέει ότι η επιχείρηση διατηρεί το δικαίωμα να βάλει ένα στοπ σε περίπτωση που παρατηρήσει υπερβολές, ώστε να διατηρεί υψηλό το επίπεδο των παρεχόμενων προϊόντων της. Εξίσου λογικό και σεβαστό. Ωστόσο, πέραν των ρητώς αναφερόμενων αυτών κανόνων στην πράξη έχει υιοθετήσει κι ορισμένα τερτίπια για να περιορίσει την κατανάλωση, που εμένα τουλάχιστον με χάλασαν σε βαθμό που δεν πρόκειται να ξαναεπιστρέψω.

Συγκεκριμένα, λοιπόν, να σας εξηγήσω το χρονικό της εξυπηρέτησης. Με το που κάθεσαι σου έρχεται αμεσότατα ο κατάλογος, σερβίτσια, νερά, ψωμιά, τα πάντα όλα. Άμεσα καταφθάνει κι ο σερβιτόρος να πάρει παραγγελία. Αφού την πάρει, φεύγει και παίρνει μαζί και τον κατάλογο και σου λέει, δεν στον αφήνω, αλλά εδώ είμαστε, αν χρειαστείτε κάτι ακόμα, φωνάξτε και ζητήστε τον. Εντάξει, λες εσύ. Στα μπαμ έρχεται κι η παραγγελία κι όλα μέχρι στιγμής με χαρά και χαμόγελο. Έλα όμως που μόλις ξεμπερδέψουν με την αρχική σου παραγγελία, έχεις τελειώσει από πελάτης. Οι σερβιτόροι προσπερνούν το τραπέζι σου σαν να μην υπάρχεις και το ενδεχόμενο να παίξει οπτική επαφή απλά δεν υφίσταται! Κάπου εκεί που ξεκινάς τις ανάποδες κωλοτούμπες (που λέει ο λόγος), οπότε δεν μπορούν πια να σε αγνοούν, χαμογελαστά και πάλι πλησιάζουν και ζητάς τον κατάλογο. Εκεί ξαφνικά οι ρυθμοί από γοργοί και άμεσοι επιβραδύνονται σημαντικά.

Πολλή ώρα μετά φτάνει ο κατάλογος. Αποφασίζεις τι θέλεις, δεύτερος γύρος προσπάθειας να κερδίσεις την προσοχή του σερβιτόρου ώστε να το παραγγείλεις. Στο μεταξύ, άλλο θέμα κι αυτό, αρκετές οι ελλείψεις του καταλόγου, οπότε καλό να έχεις σκεφτεί κι εφεδρικά πιάτα. Τέλος, αν με τα πολλά κατορθώσεις να ξανα-παραγγείλεις, οι πιθανότητες να έρθει τελικά ο δεύτερος γύρος ψιλοπαίζουν και καταλαβαίνω κι από σχόλια άλλων επισκεπτών ότι πολύ συχνά «ξεχνιούνται». Εμένα πάντως δεν ήρθε ποτέ το μόλις ένα ακόμη πιάτο που ορέχτηκα.

Θυμίζω δε ότι η επίσκεψή μου έγινε πριν από την ώρα αιχμής, ο κόσμος ήταν λίγος, οπότε ούτε σε κοσμοσυρροή μπορώ να αποδώσω τα παραπάνω, ούτε σε κακιά στιγμή. Και τώρα που θα σας παραθέσω και τα πιάτα της παραγγελίας μας και διαπιστώσετε πόσο συντηρητική ήταν έτσι κι αλλιώς, νομίζω θα καταλάβετε γιατί δεν θέλω να ξαναπάω στον Ψητό Μπακαλιάρο. Βλέπετε, θέλω όταν βγαίνω να μην νιώθω ότι με θωρούν σαν την λιμάρα που ήρθε να τους φάει τα φαγιά και να κάνουν ότι δεν με βλέπουν. Πείτε με τρελή, αλλά να, θέλω να με καλοδέχονται και να με περιποιούνται!

Στην τελική αν θεωρούν ότι αυτή η αντιμετώπιση αρμόζει σε πελάτες των 13 ευρώ, τι να πω, καλώς, εμένα όμως που είμαι και γειτόνι δεν θα με ξαναδούν. Θα σκάσω κάτι παραπάνω και θα πάω κάπου που θα αισθανθώ ευπρόσδεκτη. Ή μπορεί να μην χρειαστεί καν να σκάσω το κατιτίς παραπάνω, γιατί ξέρετε, υπάρχουν μέρη εκεί έξω που μπορείς να φας πολύ καλά και να καλο-εξυπηρετηθείς εντός αυτού του μπάτζετ. Τέλος πάντων.

Τι φάγαμε λοιπόν οι δύο φίλες εκείνο το Σαββατιάτικο απόγευμα; Όπως σας είπα η όρεξη μας τράβαγε καλαμαράκια τηγανιτά, οπότε τα ζητήσαμε πρώτα πρώτα. Η μερίδα ήταν αξιοπρεπής, τα καλαμαράκια προφανώς κατεψυγμένα κι από γεύση ήταν καλά ομολογουμένως για την κατηγορία τους.

Πήραμε και γάβρο μαρινάτο, επίσης σε ικανοποιητική ποσότητα κι ήταν κι αυτός αρκετά συμπαθής, χωρίς να είναι βέβαια ουάου.

Νόστιμη σαρδέλα ψητή, η οποία ήταν περιχυμένη με μια λεμονοσός κι ήταν για μένα το καλύτερο πιάτο που δοκιμάσαμε.

Φάβα, η οποία ήρθε σε εξαιρετικά πλούσια ποσότητα, αλλά ήταν δυστυχώς πολύ μέτρια. Εξαιρετικά συμπαγής, σίγουρα όχι φρεσκοφτιαγμένη, παγωμένη, δεν την ευχαριστηθήκαμε.

Πήραμε και μια απαράδεκτη καβουροσαλάτα, αλλά σ’ αυτό δεν τους αποδίδω ευθύνες, το φταίξιμο το ‘χει η φίλη μου που την έπιασε λιγούρα γι’ αυτήν την πλαστικούρα. Με πλήρη επίγνωση μου δήλωσε πως τη θέλει και τη λαχταρά, οπότε την πήραμε, αλλά καταλήξαμε να την αφήσουμε σχεδόν ανέγγιχτη.

Πήραμε και δύο σαλάτες, μία χωριάτικη και μία εποχής, λέει, που ήρθαν σε μικρά μπολάκια. Την χωριάτικη δεν την μύτιασα λόγω της απέχθειάς μου προς την ντομάτα, η φίλη μου δήλωσε ότι ήταν καλή. Η εποχής ήταν λάχανο- καρότο κι ήταν επιεικώς αδιάφορη. Τώρα, εντάξει, Σεπτέμβρη μήνα δεν λες ότι είναι και η εποχή του λάχανου, αλλά οκ.
Να μην πάρουμε και μια πατάτες τηγανιτές. Να πάρουμε. Λίγες στο πιάτο κι υπερμεγέθεις, δεν μας κέρδισαν με τη νοστιμάδα τους. Θα τις χαρακτηρίσω ως αδιάφορες.

Τέλος, φάγαμε κι ένα κεφαλοτύρι ψητό, το οποίο ως τυρί και δη κεφαλοτύρι και μάλιστα ψητό, ε, πώς θα ήταν; Μια χαρά, ζεστό φαγώθηκε με ευχαρίστηση.

Η φίλη μου πήρε αναψυκτικό κι εγώ ένα κατοσταράκι ρακή, γλυκόπιοτη. Και μιας και τα παραπάνω φαγώθηκαν με γοργούς ρυθμούς και πριν να τελειώσω εγώ την ρακή μου, λέω, δεν παίρνω κι ένα ακόμη πιατάκι; Η φίλη μου είχε σκάσει και δεν τό ψηνε, οπότε εκεί άρχισε ο γολγοθάς που σας ανέπτυξα παραπάνω, για τις ψητές γαρίδες, οι οποίες όμως ουδέποτε κατέφθασαν.

Τα παραπάνω όλα, τα οποία έπεσαν και στις δυό μας πολύ βαριά κι ασήκωτα, πράγματι μας κόστισαν 13 ευρώ το άτομο και κανονικά, με νόμιμη απόδειξη. Δεν υπήρξαν κρυφές χρεώσεις, το νερό ήρθε σε κανάτα, το (αδιάφορο) ψωμί δεν χρεώθηκε. Χαμηλή λες τιμή, αλλά στο πλαίσιο του Value for Money του λεγόμενου, όπου θα συνυπολογίσεις όλους τους παράγοντες της εξόδου σου, κατ’ εμέ, λυπάμαι, αλλά δεν τ’ αξίζει τα 13 του ευρώ.

22 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Πάει καιρός πολύς από εκείνη την πρώτη εξόρμησή μου στο εξαιρετικό Μοτοσακό, τόσος, που αν δεν είχα αποτυπώσει την τότε εμπειρία μου εδώ δα, δεν θα το πίστευα ότι έχουν περάσει ήδη τέσσερα χρόνια. Έκτοτε, έχω φιλοξενηθεί αρκετές φορές στον όμορφο χώρο του, καθώς αναδείχθηκε σε μια από αυτές τις ασφαλείς επιλογές, τα στανταράκια που όλοι μας έχουμε και ξέρουμε ότι, όποτε και να πάμε, θα μας βγάλουν ασπροπρόσωπους.

Πιο πρόσφατη επίσκεψη ήταν την πρώτη Κυριακή του Σεπτέμβρη, όταν τέσσερα άτομα μετά από μια ωραία βόλτα στο ΚΠΣΝ, είπαμε να συνεχίσουμε με βραδινό τσίμπημα. Και μια και δυό περασμένες πια δέκα, βρεθήκαμε να βολευόμαστε σ’ ένα από τα τραπέζια της αυλής, ας την πούμε, του Μοτοσακό. Πήραμε ένα τηλέφωνο πρώτα καλού κακού να βεβαιωθούμε ότι θα υπάρχει τραπέζι διαθέσιμο και σας προτείνω σε κάθε περίπτωση πριν αποπειραθείτε να πάτε να κάνετε το ίδιο, γιατί συνήθως δεν πέφτει καρφίτσα.

Το Μοτοσακό είναι όμορφο μαγαζί. Ο εσωτερικός του χώρος είναι μικρός, αλλά είναι πολύ φροντισμένος κι ευχάριστος και σου φτιάχνει τη διάθεση με το ολόκληρο μοτοσακό που πρωτοστατεί διακοσμητικά, τα προσεγμένα μεμοραμπίλια που το στολίζουν και τα ζεστά χρώματα που δημιουργούν φιλόξενη ατμόσφαιρα. Ακόμα περισσότερο εμένα μου φτιάχνει τη διάθεση ο εξωτερικός χώρος, ο οποίος έχει επωφεληθεί του πεζόδρομου και με τα υπερυψωμένα τραπεζάκια του στην ιδιαίτερα ήσυχη γειτονιά, δημιουργεί αίσθηση παλιάς Αθήνας, βγαλμένης από ασπρόμαυρη ταινία.

Η εξυπηρέτηση έχω πια καταλήξει ότι δεν είναι το απόλυτο highlight του μαγαζιού, χωρίς όμως να είναι βαριά κι ασήκωτη. Απλά να, ίσως αν ήταν ένα τσακ πιο χαρωπή και χαμογελαστή, να ήταν ελαφρώς καλύτερα! Στην τελευταία μας επίσκεψη ο κατά τα λοιπά πολύ εξυπηρετικός και άμεσος σερβιτόρος μας, ένιωσα πως λίγο έλειψε να με βάλει τιμωρία που ζήτησα 250ρι καραφάκι ρακή, ενώ ο κατάλογος είναι σαφής και ρητώς αναφέρει ότι οι επιλογές είναι δύο: 100ρι ή 200ρι. Καλά ντε! Μπερδεύτηκα! Πάντως σε γενικές γραμμές είναι οκ και τα βασικά τηρούνται!

Ο κατάλογος είναι τόσος όσος, υπάρχει ικανοποιητική ποικιλία ώστε να μπορεί να καλύψει όλες τις ορέξεις και τα γούστα, αλλά διατηρείται αρκετά συνοπτικός, ώστε να μην χαώνεται ούτε η κουζίνα ούτε ο καλοφαγάς. Θα βρείτε λοιπόν διάφορους μεζέδες, αρκετές επιλογές με κρέας, λιγότερες, αλλά επαρκείς επιλογές θαλασσινές κι ενώ η λογική περιστρέφεται κατά βάση γύρω από μεζέδες στη μέση, υπάρχουν και πιάτα για κυρίως για όποιον δεν είναι σε φάση να μοιραστεί (όπως εξαιρετικό κριθαρώτο με γαρίδες από τη μια και βαρβάτη σπαλομπριζόλα απ’ την άλλη).

Εγώ θα εξιστορήσω τι καλά φάγαμε στην τελευταία μας επίσκεψη, στην οποία δεν έπαιξε κρέας στο τραπέζι, καθώς είχαμε την αδερφή μου μαζί που το έχει κόψει. Έχουμε και λέμε, λοιπόν! Ξεκινήσαμε με πράσινη σαλάτα με παρμεζάνα και τοματίνια, αρκετά πλούσια, χωρίς τσιγκουνιές στην παρμεζάνα, δίχως όμως και υπερβολές, φρέσκια, νόστιμη, με δεμένο ντρέσινγκ, αρχή εξαιρετική!

Πριν ακόμα κάτσουμε, είχαμε αποφασίσει ότι θα έπαιζε τυροκαυτερή στο τσίμπημά μας, καθώς τολμώ να πω ότι πρόκειται για μια από τις καλύτερες τυροκαυτερές που κυκλοφορούν εκεί έξω! Χειροποίητη (προφανώς), φουλ τυρένια κι αρκούντως καυτερή, είναι πολύ δυνατή και να τη δοκιμάσετε!

Πατάτες τηγανιτές, μιας και τ’ αγόρια της παρέας δυσκολεύονται να διανοηθούν μεζεδοκαταστάσεις χωρίς τηγανιτές πατάτες! Άσε που πάνε μούρλια με την τυροκαυτερή! Κι άσε που οι συγκεκριμένες είναι φίνες! Τις πήραμε λοιπόν και πολύ τις ευχαριστηθήκαμε!

Μαραθόπιτα, την οποία εγώ γενικά αγαπώ και η εκδοχή της στο Μοτοσακό είναι ανάλαφρη, καθώς δεν την τηγανίζουν κι έτσι ήρθε κι έδεσε καλά, ώρα που ήταν. Πολύ ωραία εκτέλεση, για όσους αγαπούν το μάραθο είναι πολύ καλή επιλογή.

Θραψαλάκια τηγανιτά, μια νοστιμιά! Εδώ δεν το φοβηθήκαμε το τηγάνι (γιατί, το φοβηθήκαμε στις πατάτες θα μου πείτε), κάναμε πάντως πολύ καλά, γιατί ήταν νόστιμα, καλοτηγανισμένα, διασωθέντα από λαδίλες και λοιπές ατυχίες κι άρα ανάλαφρα και πολύ πετυχημένα! Πολύ μας άρεσαν!

Κορυφαίο πιάτο της βραδιάς το καπνιστό σκουμπρί Καβάλας συνοδευόμενο από μαυρομάτικα. Τα πολλά λόγια είναι φτώχια γι’ αυτήν τη μοναδική νοστιμιά, θα κάνω απλά την υπέρβαση και θα πω και γι’ αυτό ότι είναι από τα καλύτερα σκουμπριά που θα βρείτε να σερβίρονται στην Αθήνα, μας ξετρέλανε όλους! Και τα μαυρομάτικα ήταν απολύτως ταιριαστά και πολύ νόστιμα κι αυτά!

Επίσης, δεν αντισταθήκαμε στη φάβα Φενεού με κρίταμο και κάπαρη, η οποία ήταν πολύ νόστιμη, σε καλή ποσότητα, επαρκώς πηχτή και γενικά μια πολύ καλή εκτέλεση ενός απλού αλλά αγαπημένου πιάτου.
Στο τέλος μας κέρασαν μια βαρβάτη, σχεδόν θηριώδη, μερίδα κορμού, ο οποίος ήταν πολύ καλός κι έκλεισε ιδανικά το χαλαρό μας βραδινό τσίμπημα. Τον εξαφανίσαμε σε χρόνο ντε τε.

Τα παραπάνω συνοδεύσαμε με εξαιρετική και γλυκόπιοτη ρακή- αρχικά ξεκινήσαμε με ένα 200ρι, επειδή όμως κατέβαινε εύκολα πήραμε κι ένα 100ρι ακόμα. Ο ένας της παρέας που δεν είναι των αλκοολούχων ήπιε μια περιποιημένη πορτοκαλάδα. Το νερό ήρθε σε κανάτα κι ανανεώθηκε όποτε χρειάστηκε. Το ψωμί που έφτασε στην αρχή ήταν πολύ καλό, απέσπασε θετικά σχόλια κι έφαγα κι εγώ και το χάρηκα που δεν τρελαίνομαι γενικά για ψωμούρες.

Για τα παραπάνω ο λογαριασμός ήρθε γύρω στα 40κάτι ευρώ, μας πήγε δηλαδή κάτι περισσότερο από 10 ευρώ το άτομο. Παρόλο που δεν ξεσκιστήκαμε ούτε στο φαϊ ούτε στο πιοτί, φάγαμε φυσιολογικά, χορτάσαμε και το καταευχαριστηθήκαμε. Θέλω να πω ότι το Value for Money είναι κορυφαίο ασυζητητί! Πού θέλω να καταλήξω, λοιπόν; Ε, ότι αν για κάποιον λόγο σας έχει ξεφύγει μέχρι τώρα, πηγαίντε ντε στο Μοτοσακό! Αξίζει!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Rose_Tyler.

10 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Το καλοκαιράκι μπορεί σιγά σιγά να φτάνει στο τέλος του, όμως έχουμε ακόμα μπόλικο περιθώριο μπροστά μας για εξορμήσεις παραθαλάσσιες και βουτιές συνδυασμένες με ούζα σε παρακείμενα των παραλιών στέκια! Ο Κάπτεν λοιπόν στην ψαραγορά του Λαυρίου μπορεί να μην βλέπει θάλασσα, αλλά αποτελεί μία έξοχη επιλογή για όσους βρεθούν σ’ εκείνα τα μέρη, γι’ αυτό και φρόντισα να τον προσθέσω στο σάιτ μας και να του κάνω τώρα ποδαρικό στις κριτικές.

Τον Καπετάνιο λοιπόν τον πρωτοανακάλυψα τον περασμένο χειμώνα, τελείως off season δηλαδή, όταν μια ατυχής συγκυρία οδήγησε ένα απόγευμα καθημερινής τη συναδελφοπαρέα μας προς Κερατέα μεριά. Αφού εκπληρώσαμε την κοινωνική μας υποχρέωση, πεινάσαμε και ντόπιος Κερατιώτης, του οποίου τη συμβουλή ζητήσαμε για το πού να πάμε να φάμε θαλασσινά, μας έστειλε καρφωτούς στον Κάπτεν. Ακολούθησε τότε επικό τσιμπούσι, το οποίο ακόμα μνημονεύουμε.

Μου πήρε λίγο καιρό να ξαναβρεθώ στον φιλόξενο χώρο του, αλλά τελικά τον ξαναεπισκέφτηκα ένα απόγευμα μιας όμορφης Δευτέρας του καλοκαιριού. Ήμασταν τρεις μικροί φίλοι, αρκούντως πεινασμένοι μετά τα μακροβούτια μας σε κάποια κοντινή θάλασσα κι έχοντας τις θύμησες από εκείνο το καταπληκτικό τσιμπούσι νωπές κι ολοζώντανες ακόμα στο μυαλό μου, μας οδήγησα ντουγρού στον Καπετάνιο.

Η μέρα και η ώρα ήταν χαλαρές, οπότε η επιλογή του τραπεζιού ήταν άνετη. Κάτσαμε λοιπόν σε ένα από τα εξωτερικά τραπέζια και μάλιστα σε στρατηγική θέση σε σχέση με τον μεγάλο ανεμιστήρα, ο οποίος ήταν αρκετά αποτελεσματικός και μας δρόσιζε.

Ο χώρος είναι πάναπλος. Η καλοκαιρινή βερσιόν είναι τα τραπεζάκια έξω στον πεζόδρομο στην περιοχή της ψαραγοράς του Λαυρίου, που εμένα μ’ αρέσει πολύ. Η χειμερινή είναι ο μικρός του εσωτερικός χώρος, πολύ απλός, πολύ καθαρός κι ελαφρώς παλιακός- με την καλή έννοια, καθώς αποπνέει μια ζεστασιά και μια αίσθηση φιλόξενη, με το τζάκι του στη γωνία, το ξύλο, τα γήινα χρώματα και τις διακριτικές θαλασσινές πινελιές.

Η εξυπηρέτηση είναι καλή, ευγενική κι ευχάριστη. Τον χειμώνα μας είχε εξυπηρετήσει μια κυρία έξω καρδιά, η οποία ήταν άκρως βοηθητική κατά την παραγγελία, πανταχού παρούσα, γελαστή και σβέλτη. Στην καλοκαιρινή μου εξόρμηση η εξυπηρέτηση ήταν πιο χαμηλών τόνων, και πάλι όμως μας άφησε πολύ ευχαριστημένους.

Και τώρα να περάσω στο σπουδαίο ζήτημα του φαγητού. Θα περιοριστώ να σας περιγράψω τις νοστιμιές που φάγαμε το καλοκαίρι, καθώς στη χειμωνιάτικη έξοδο φάγαμε τον άμπακα, ήπιαμε το αγλέουρα και γενικά την είχαμε χάσει την μπάλα.

Το μαζεμένο μας λοιπόν καλοκαιρινό μενού απαρτίστηκε από τα εξής:

Πάρα πολύ καλή τυροκαυτερή, χειροποίητη βεβαίως, καυτερή όσο χρειάζεται και πολύ νόστιμη. Ο τυροκαυτεροφάγος της τριάδας μας την εκτίμησε δεόντως και πολύ του άρεσε.

Πολύ νόστιμα κολοκυθάκια τηγανιτά, από αυτά τα ανάλαφρα, τα καλοτηγανισμένα, που τρώγονται λαίμαργα καθώς δεν έχουν ρουφήξει όλα τα λάδια του κόσμου, αλλά είναι όπως οφείλει το κολοκυθάκι το σωστό να είναι. Πιάτο απλό, αλλά σωστά εκτελεσμένο.

Χόρτα και πιο συγκεκριμένα βλήτα, καθώς τι πιο ταιριαστό με τα ψαράκια και τα θαλασσινά ένα καλοκαιρινό απόγευμα, από μια πιατέλα καλοβρασμένα βλήτα, έξτρα λεμονισμένα; Πολύ καλά κι αυτά.

Γαύρος μαρινάτος, πιάτο αγαπημένο, το τιμώ συχνά πυκνά. Η εκτέλεση του Καπετάνιου ήταν πολύ καλή, οπότε και αυτό το απλό πιάτο το καταευχαριστηθήκαμε.

Χταπόδι βραστό ξυδάτο. Η μερίδα ήταν ιδιαιτέρως πλούσια και χορταστική και το χταπόδι εξαιρετικό. Ήρθε κι έδεσε καταπληκτικά με τα ούζα μας.

Τέλος, πήραμε τα μύδια σαγανάκι. Άλλη εξαιρετικά πλούσια μερίδα και τα μύδια πεντανόστιμα. Η ποσότητα των μυδιών ήταν σχεδόν ατελείωτη και η σάλτσα γευστική, τέλεια δεμένη και φυσικά ιδανική για βούτες. Ο φίλος μου που πρώτη φορά δοκίμαζε μύδια σε εκδοχή σαγανάκι (αλλοδαπός, τι να τον κάνεις) ξετρελάθηκε. Και οι δύο άλλες όμως που έχουμε φάει και ξαναφάει μύδια σαγανάκι τα βρήκαμε εξαιρετικά!

Όλα τα παραπάνω τα συνοδεύσαμε με δύο καραφάκια ούζο Χαντζόπουλο, καθώς ως γνωστόν το χταπόδι και το μύδι δίχως ούζο δεν κατεβαίνει!

Το κλείσιμο των νοστιμιών επήλθε γλυκά με κέρασμα ενός γλυκού με μπισκοτένια βάση κι από πάνω κάτι σαν λεμονοζελέ. Παρόλο που δεν ήταν ακριβώς στη φάση μου, ταίριαξε με το όλο γεύμα και βεβαίως εκτιμήθηκε δεόντως ως κίνηση.

Να σημειωθεί ότι στην αρχή ήρθε φρέσκο ψωμάκι, που μου φάνηκε αρκετά αδιάφορο. Επίσης ήρθε νερό εμφιαλωμένο, το οποίο ευγενικά επιστρέψαμε κι αντικαταστάθηκε με κανάτα.

Για όλα τα παραπάνω ο λογαριασμός έφτασε τα 49 ευρώ, γύρω στα 16 ευρώ το άτομο δηλαδή, άρα μιλάμε για Value for Money άψογο! Πρόκειται ξεκάθαρα λοιπόν για περίπτωση που αξίζει την προσοχή σας και μία ή και περισσότερες επισκέψεις κατά τις εκδρομές σας προς την ευρύτερη περιοχή! Ε, πηγαίνετε ντε!

09 Αυγ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Favela, λοιπόν! Μία ακόμη ανακάλυψη της χρονιάς που διανύουμε, την οποία θα παινέψω προτού αναχωρήσω κι εγώ γι’ ακρογυαλιές και κυκλαδίτικα δειλινά! Πρόκειται για ένα όμορφο κι αξιόλογο μαγαζάκι στη γειτονιά του Κεραμεικού, το οποίο καθυστέρησα να τιμήσω αν και βρισκόταν στη wish λίστα μου για καιρό. Με κέρδισε όμως άμεσα κι ήδη απ’ τον Φλεβάρη μάνι μάνι τό χω τιμήσει 3-4 φορές.

Βρίσκεται σ’ ένα ήσυχο στενάκι κι είναι λογικής κι αισθητικής μεζεδομπάρ, ό, τι κι αν φαντάζεστε να σημαίνει αυτό. Ο εσωτερικός του χώρος είναι μαζεμένος, περιποιημένος, ψιλομπαρίστικος και ταιριάζει στα γούστα μου, η αυλή του όμως είναι ακόμα καλύτερη. Απλή μεν, αλλά αντίστοιχα φροντισμένη, ήσυχη και καλή επιλογή για τις δροσερές βραδιές (τις ποιες;;; -ανέκραξε κάτι εντός μου στους 40 βαθμούς που μ’ έπιασε η έμπνευση να γράψω κριτική, ιδρωμένη και καταρημαγμένη από όλα τα κουνούπια του κόσμου). Σε κάθε περίπτωση, ο χώρος είναι χαλαρωτικός, σε προδιαθέτει ν’ αράξεις εκεί με τις ώρες.

Άλλωστε, πρόκειται για ένα μαγαζί που άνετα μπορείς να πας για να πιεις το ποτό σου ή μια από τις μπύρες της αξιόλογης λίστας τους, η οποία περιλαμβάνει κατά βάση ελληνικές ετικέτες που δεν συναπαντάς και τόσο συχνά- βλ. ΖΕΟΣ πίλσνερ, Βεργίνα αγαπημένη Weiss αλλά και την κόκκινη, septem, βόρεια κ. ά. Πολύ καλή κι η χύμα ρακή τους, με ρέγουλα όμως γιατί βαράει. Πάντως, αν πας κρίμα θά ναι να μην δοκιμάσεις κάποιο από τα πιάτα του σχετικά μικρού αλλά περιεκτικού μενού τους.

Οι δικές μου προτάσεις από τις φορές που το έχω επισκεφτεί:

Πεντανόστιμες φλογέρες από κανταΐφι με φέτα, μέλι και φυστίκι Αιγίνης. Πρόκειται για μία ξεχωριστή απόδοση της γνωστής πια κι αγαπημένης φέτας με μέλι, που στην εκδοχή της στη Φαβέλα έρχεται με τη μορφή δύο κανταϊφένιων ρολών με πλούσια φέτα, σωστή ποσότητα μελιού και φυστίκι για την τσαχπινιά! Εγκρίνεται! Στα 5,8 ευρώ

Μαραθόπιτα. Πρόκειται έτσι κι αλλιώς γι’ αγαπημένο μου πιάτο, καθώς μ’ αρέσει πολύ ο μάραθος και δεν τον πολυσυναπαντώ. Νόστιμη, ελαφριά, τραγανή κι αρωματική, στα 5,20 ευρώ.

Πολύ μας είχαν αρέσει οι τραγανές μπουκιές μπακαλιάρου με κύβους πατάτας και ντιπ αγριοράπανου. Μια ελληνοποιημένη εκδοχή του fish n’ chips, καλά κι ανάλαφρα εκτελεσμένη, στα 5μιση ευρώ, προτείνεται.

Γαριδάκι συμιακό, στα 4,50 ευρώ! Λοιπόν, δεν ξέρω κατά πόσο είναι σε θέση να προσφέρουν κάθε μέρα και κάθε εποχή την πεντανόστιμη αυτή πορτοκαλί λιχουδιά και να σας πω και την αλήθεια δεν είμαι καν 100% σίγουρη αν την φορά που το προτιμήσαμε μαζί με φίλο Γερμανό που πήγα εκεί για ρακή ήταν όντως συμιακό, αλλά έφερνε πολύ! Κι ήταν νόστιμο και λαχταριστό! Επιχειρήστε το!

Πατάτες χωριάτικες με τριμμένο σκληρό ανθότυρο, στα 3,90 ευρώ. Στις πρώτες μου επισκέψεις δεν ήταν με ανθότυρο, αλλά με τη μους φέτας που περιγράφει το ΠΟΝΤΙΚΙ μας, μάλλον στο πλαίσιο περιοδικής ανανέωσης του καταλόγου το διαφοροποίησαν. Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, αλλά προσωπικά θεωρώ ότι ο συνδυασμός πατάτας τηγανιτής με τυρί συνιστά εξασφαλισμένη επιτυχία, τίποτα δεν μπορεί να πάει στραβά!

Για τους κρεατοφάγους προτείνονται τα νόστιμα μοσχαρίσια κεφτεδάκια με ντίπ καυτερής πιπεριάς, καλοτηγανισμένα και σπιτικά. Η αλήθεια είναι ότι οι κρεατο-επιλογές είναι μπόλικες, ωστόσο εγώ δεν έχει τύχει να δοκιμάσω πολλές, είναι όμως αδύνατον να μην ικανοποιηθούν οι ορέξεις των απανταχού κρεατοφάγων.

Καλοί κι οι ρεβυθοκεφτέδες Σίφνου, η δική μας εκδοχή του φαλάφελ, με συνοδευτικό ευχάριστο ντιπ από γιαούρτι και δυόσμο, επίσης ανάλαφρη γεύση αν και χωρίς πολλή ένταση.

Σημειωτέον, το νερό έρχεται πάντα σε κανάτα και στην αρχή φέρνουν ψωμάκι φρέσκο και καλό, το οποίο χρεώνεται. Πάντοτε θα υπάρξει κέρασμα, είτε γλυκάκι, ή μαστίχα, ή ένα κάτι τέλος πάντων, το οποίο φυσικά κι εκτιμάται κι ανεβάζει βαθμολογικά την εξυπηρέτηση. Ωστόσο, να ομολογήσω εδώ ότι μου έχει κακοφανεί που όποτε έχω πάει κι έχω χρησιμοποιήσει τη διόλου ευκαταφρόνητη έκπτωση -20% της κάρτας αθηνόραμα κλαμπ, έχει κάθε φορά παίξει ψιλοεμπλοκή στον υπολογισμό της έκπτωσης. Τύπου να έχει περαστεί η έκπτωση στην αρχική παραγγελία κι όχι στο συμπλήρωμα ή να έχει παραληφθεί να περαστεί εξ’ ολοκλήρου. Διορθώνεται, βέβαια, αλλά χρειάζεται λίγη περισσότερη προσοχή. Σε γενικές γραμμές πάντως η εξυπηρέτηση είναι αρκετά συμπαθητική, χωρίς να είναι ουάου.

Τέλος, βρίσκω τη σχέση ποιότητας-τιμής της τάξης του 10-16 ευρώ στην ask4foodική κλίμακα ως πάρα πολύ καλή (με έκπτωση δε δεν το συζητώ, απογειώνεται! ), ιδίως δεδομένου ότι οι μερίδες στους μεζέδες είναι άκρως ικανοποιητικές καθώς και όπως και να το κάνουμε, το ψάχνουν το πράγμα, το μεράκι είναι σαφές κι έκδηλο. Να πάτε, λοιπόν!