Loader

jim

Κριτικές: 179
Μέλος από: Δεκ 2010

Εμφάνιση:

18 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Και μου λέει φίλη μου γνωστή και γνώστης όλων των καλών παραθαλάσσιων bar της Αττικής, αφού με βρίσκει σε μέρα μεγάλης στενοχώριας.

- Μη χαλιέσαι, θα πάμε σε μέρος μέσα στο πράσινο, με ωραία μουσική, ψαγμένο dj, θέα υπέροχη, άνετους καναπέδες, θάλασσα στα πόδια μας και υπέροχο φαγητό.
Αυτό το τελευταίο με παραξένεψε και με έβαλε σε σκέψεις ταυτόχρονα. Έχω πάει σε χλιδάτα bar που έχουν και 2ο συνθετικό το restaurant, αλλά από φαγητό μόνο περίεργες περιγραφές και δύσκολες ονομασίες.

Οπότε κράτησα μικρό καλάθι, καβάλησα την ανοιχτή Oldsmobile "98" μοντέλο του ’59, με χρώμα Burgundy Mist, εννοείται ίδιο με το χρώμα του κρασιού της Βουργουνδίας και νάσου έξω από το ‘’Cavo’’ χωρίς όλως παραδόξως πρόβλημα στο παρκάρισμα.
Μας υποδέχθηκαν με περίσσιο και όχι προσποιητό χαμόγελο, μας τοποθέτησαν σε τραπέζι με θέα το απέραντο γαλάζιο και μας έστειλαν και ένα σερβιτόρο, λίγο πιο δίπλα από τα κεφάλια μας.

Από τη μια καταπράσινο τοπίο, από την άλλη γαλάζιο από ουρανό και θάλασσα και στη μέση εμείς να ακούμε ωραία μουσική 80’s και 90’s με πολύ καλή ακουστική και σε ένταση, όση χρειάζεται για να μπορούμε να μιλάμε ταυτόχρονα.

Άνετα νοιώθεις ότι είσαι σε ένα όμορφο νησί.

Ο χώρος προσεγμένος και καλαίσθητος. Αναπαυτικοί καναπέδες, ωραίες μαξιλάρες, minimal τραπέζια, λευκές κουρτίνες σε όλο τον χώρο, τεράστια μπάρα στη μια άκρη, αρκετά κεριά στον χώρο, 2 επίπεδα, ψάθινες κούνιες, πολλά φυτά και γενικά διακόσμηση που αρμόζει σε bar –restaurant που σέβεται τον πελάτη.
Η εξυπηρέτηση υποδειγματική, χαμογελαστή χωρίς πολλά – πολλά με γνώσεις και των ποτών αλλά και του φαγητού.

Η κουζίνα, λέει ότι κινείται σε πρωτότυπα μονοπάτια με γευστικούς μεσογειακούς συνδυασμούς. Εγώ θα έλεγα ότι έχει λίγο απ’ όλα. Από κάποια παιδικά πιάτα όπως burgers, club, chicken nuggets, pizza μέχρι pasta, ριζότο, σαλάτες και κάποιες ποικιλίες. Κάπου ανεβάζει τον πήχη και κάπου τον ρίχνει στα τάρταρα. Σίγουρα πάντως έχουν αλλάξει όλα εκείνα τα γκουρμεδιάρικα πιάτα που διάβασα στην κριτική του φίλου tomasso.
Το bacon burger και η σαλάτα του καίσαρα γευστικότατα με σωστά ψημένα τα υλικά και σερβιρισμένα με μαεστρία, σε πολύ όμορφα λευκά σερβίτσια που μοιάζουν με σκεπή σπιτιού. Η pizza με ωραία αφράτη ζύμη και φρέσκα υλικά, χορταστική χωρίς να είναι ιδιαίτερα μεγάλη.

Η ποικιλία κρεάτων για κλάματα και η τιμή για αλλοδαπούς επισκέπτες. Παραψημένο λουκάνικο, μαραμένη πρασινάδα, μία και μοναδική πίτα, πατάτες καλές, μισή μπριζόλα άνευ οστού βέβαια αλλά επίπεδης γεύσης, άσχημο κεμπάπ, μπιφτέκι καλό και μία αδιάφορη sauce μουσταρδομαγιονέζας, παρόμοια με 1000 νησιά.

Η ποικιλία τυριών κοροϊδία μεγάλη. 3-4 είδη τυριών της σειράς, ατάκτως πεταμένα και όχι τοποθετημένα μέσα στο πιάτο και με τιμή για τους υπόλοιπους αλλοδαπούς επισκέπτες που δεν τρώνε κρέας.

Οι τιμές των κρασιών και των cocktails είναι σε νορμάλ επίπεδα. Η ‘’Ονειροπαγίδα’’ ένα πλούσιο σε γεύσεις, φρουτώδες, Sauvignon Blanc από τα Γεράνια στα 16 ευρώ είναι μια πολύ καλή τιμή για το είδος και τον χώρο που σερβίρεται.

Μαζί με τα κρασιά, 2 τον αριθμό, μας στοίχισε 21 ευρώ pp, αλλά δεν ευχαριστηθήκαμε καλό φαγητό παρά μόνο όλα τα υπόλοιπα.

Συμπερασματικά όπως συμβαίνει και στα περισσότερα bar- restaurants, το ‘’Cavo’’ συνοδεία καλής παρέας, προσφέρεται για όλα τα υπόλοιπα, εκτός από φαγητό.
Διασκεδάστε μέχρι πρωίας, πιείτε άφοβα καλά cocktails, απολαύστε θέα και εξυπηρέτηση, χαλαρώστε, ερωτευτείτε αλλά πριν, φάτε κάπου αλλού.

09 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Σίγουρα δεν χρειάζεται να πεις πολλά, για να γράψεις κριτική.

Και σίγουρα δεν χρειάζεται τρελή ανάλυση για να περιγράψεις το Feedελ.

Ούτε σε αυτόν που δεν βγαίνει πολύ έξω για φαγητό αλλά ούτε και σε αυτόν που βλέπει ελάχιστα τηλεόραση ή διαβάζει αρπαχτά κίτρινα και λευκά ΜΜΕ, είναι άγνωστος αυτός ο κοντούλης chef με το θεληματικό πηγούνι, το πηγαίο χιούμορ, το μειδίαμα, τα κόκκινα starάκια και τα ροκ μουσικά ακούσματα.

Αυτός λοιπόν ο chef, είπε να κινηθεί νότια και να ανοίξει άλλο ένα μοντέρνο μεζεδοπωλείο με ονομασία διαφοροποιημένη κατά το ήμισυ. Το άλλο Feedέλ μεγάλωσε, διακοσμήθηκε με πέτρα και μέταλλο, πρόσθεσε κάποιες στοιχεία από Κούβα και έγινε Asador (τεχνική μαγειρέματος σε ανοικτή φλόγα).

Τον είδαμε τον Λεω. Αν και μεσημέρι Σαββάτου, ήταν παρών στο μαγαζί και επέβλεπε τα πάντα. Το οποίο βέβαια δεν χρειαζόταν, διότι όλο το προσωπικό δουλεύει υπέρ του δέοντος υποδειγματικά. Από την επιλογή της θέσης που θα καθίσεις (ήλιος, άνεμος, σκιά για τους γνώστες), τη λεπτομερή ανάλυση των συστατικών του κάθε πιάτου, τον συνδυασμό με το αντίστοιχο cocktail, το γενεαλογικό δένδρο του παραγωγού κρασιού και μπύρας του καταλόγου μέχρι τη γνωστή ρήση ‘’ Ωωωωωπ που πας ρε Καραμήτρο, παρήγγειλες πολλά’’, στο πιο polite βέβαια.

Τα τραπέζια είναι άνετα, ξύλινα, σε καφέ απόχρωση και ο τοίχος γκριζοπράσινος, δημιουργώντας μαζί με την πέτρα του εξωτερικού χώρου και τις μεταλλικές πινελιές ένα αξιοπρόσεκτο σύνολο. Προσεγμένα και τα σερβίτσια του – διαφορετικά πιάτα ανάλογα το έδεσμα- όμορφα σουπλά, ξεχωριστές σκουρόχρωμες πετσέτες- χαρτοπετσέτες με τις χαρακτηριστικές στρατιωτικές σαρδέλες του σήματος του μαγαζιού. Δεν μου άρεσαν τα ψάθινα καπέλα φωτιστικών στην μια πλευρά του εξωτερικού χώρου που δεν προσδίδουν κάτι στο ύφος του.

Τα πιάτα δεν κατηγοριοποιούνται, είναι όλα για τη μέση, κανονικού μεγέθους, απαράμιλλης αισθητικής, ωραίας υφής και γεύσης.

Ήπιαμε, ξινό νερό, ένα ποτήρι Chardonnay Γκιρλέμη από τον Δομοκό, με λαμπερό χρώμα, έντονο άρωμα και νότες λευκών φρούτων και μια Κίρκη pale ale με όλα τα στερητικά –απαστερίωτη, αφιλτράριστη, νέα ζύμωση στο μπουκάλι- με γλυκά και γήινα αρώματα και φοβερό ρητό: ‘’Break the spell’’.

Οι χοντρές λευκές και μαύρες φέτες ψωμιού περασμένες από τη σχάρα χωρίς να χάσουν τη φρεσκάδα τους μαζί με το εισαγωγικό dipάκι από γιαούρτι αβοκάντο και λίγο chili ήταν ότι έπρεπε, μέχρι να έρθει η δροσερή σαλάτα αγγούρι με κυρίαρχα στοιχεία σταμνοτύρι, 2 υφών αγγούρι, σχάρας και κανονικό, κουνουπίδι, φιστίκι και στο background λίγη πρασινάδα και φλοίδες παστουρμά που έδιναν και αυτά το κάτι τις.

Οι τηγανιτές πατάτες με τη φλούδα τους κομμένες country style, ήταν όσο crispy έπρεπε και παρότι είχαν στάκα, δεν ‘’έπεσαν’’ καθόλου βαριές. Αντίθετα δροσίστηκαν όμορφα με τους κρόκους αυγού και αρωματίστηκαν με το θυμάρι. Την τρούφα που περιείχαν, την θεωρώ υπερβολή.

Άρεσε και η μπαμπάτσικη στριφτόπιτα, με ωραία ζύμη, αρωματισμένη με τσίπουρο, γεμάτη νιβατό, κάποια μυρωδικά και στην κορυφή χορταστικό chutney βατόμουρο.
Η πανσέτα κατ’ εμέ αποτελεί πίνακα ζωγραφικής.
Εξαιρετική καραμελωμένη κρούστα της επάνω επιφάνειας, άψογα ψημένη η πανσέτα, τρυφερή και ζουμερή, καραμελωμένα φουντούκια, μπάλες πουρέ από παστινάκι, ψητό κρεμμύδι και βρώσιμα λουλούδια. Το purple ανεβάζει επίπεδο.
Η μοσχαρίσια γλώσσα έλιωνε με το που την ακουμπούσες. Περασμένα τα 3 τεράστια κομμάτια από τη σχάρα, όπως και το king ouster μανιτάρι, ελαφρά γλασαρισμένη και με ένα στρώμα μυρωδικών, συνοδεύονταν όμορφα από 2 ειδών σπαράγγια, απαλό πουρέ από σελινόριζα και κάποια βρώσιμα λουλούδια.
Κλείσαμε με ένα και μόνο γλυκό που αποδείχτηκε υπεραρκετό.
Cheesecake αλλιώτικο, με γιαούρτι, τριμμένο μπισκότο και μπόλικη φράουλα, παρουσιασμένο σε γλαστράκι. Όχι κάτι τρομερό σε γεύση αλλά πολύ καλό για το κλείσιμο του γεύματος.
Ακριβό;
3 ενήλικες και ο μικρός μου, 95 ευρώ all inclusive, δεν το λες και ακριβό.
Είναι φορές σαν και αυτή, που νιώθεις ότι σε σέβονται, αισθάνεσαι τη ζεστασιά του χώρου, τρως πολύ καλές και ελληνικές πρώτες ύλες άρτια εκτελεσμένες και φεύγεις με ένα πλατύ χαμόγελο και με την υπόσχεση στους οικείους σου ότι θα το επαναλάβετε.
Αποτελεί, γεύσεων εμπειρία σίγουρα.

01 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Μ’ αρέσει το Πέπερι.
Μ’ αρέσει γιατί αποτελεί το εξισορροπητικό στοιχείο, την ομαλή μετάβαση από την παλιά Αθήνα των προσφυγικών της Ν. Ιωνίας, στην σύγχρονη πολυσύχναστη και ταχύτατα αναπτυσσόμενη συνοικία.
Αν φτάσεις ώρα που δεν έχει νυχτώσει ακόμα, θα διακρίνεις χαμηλά σπιτάκια, στενά δρομάκια, λαμαρίνες, κεραμίδια, ξύλινα παντζούρια, αυλές και πεζοδρόμια με τα παιδιά που παίζουν ελεύθερα, μανάδες με το λάστιχο που δροσίζουν τα στενά, ανθρώπους που γνωρίζονται, μεσήλικες που γέρασαν μαζί.
Στο επόμενο στενό, φασαρία από τη νεολαία του τριγώνου Ν. Ιωνία –Πευκάκια- Ηράκλειο, δυνατό beat από τα café, κόσμος πάει και έρχεται στην πολύβουη Λ. Ηρακλείου των υπερβολικών εμπορικών καταστημάτων.
Και στη μέση το ‘’Πέπερι’’ χαλαρό, να ενώνει τα 2 κομμάτια της περιοχής. Με την vintage διακόσμηση και τα εκλεπτυσμένα, σύγχρονης γευστικής και οπτικής αισθητικής, πιάτα.
Βινύλιο. Μπορεί με όλων των ειδών τις μουσικές, αλλά έχει βινύλια ρε φίλε. Άλλη αίσθηση στη μουσική και στην αισθητική του χώρου. Θρονιασμένα σε μια γωνία πάνω στο έπιπλο ραδιόφωνο σαν του παππού Γιάννη μαζί με το πικάπ με την ταλαιπωρημένη βελόνα για να ακούς τα σκρατς στον δίσκο.
Σερβάντα με λικέράκια σε ωραία μπουκάλια δίπλα από παλιά ραφιέρα με όμορφα γυάλινα ποτήρια, κάδρα διαφόρων θεμάτων, ψυγείο σε φιστικί απόχρωση, τηλεόραση ασπρόμαυρη με σεμεδάκι επάνω, πολύχρωμη λουλουδάτη βεραμάν ταπετσαρία να κοσμεί τον τοίχο, στο πάτωμα vintage μωσαϊκό με οβάλ σταυρούς και τρίγωνα, καρέκλες διαφόρων ειδών, από κλασσικές ξύλινες μέχρι αυτές με την μεταλλική πλάτη και βάση, όπως και τα τραπέζια, με τον έξω χώρο να επικεντρώνεται στα ξύλινα τύπου πικ – νικ κατάλληλα για τις μεγάλες παρέες.
Και κάπου εκεί που έχω αράξει και μεταφέρομαι πίσω στον χρόνο πίνοντας παγωμένη ρακή, πέφτουνε τα ‘’διαφορετικά’’ εδέσματα στο τραπέζι.
Φακοσαλάτα ποίημα, με μπόλικες λωρίδες απακίου μαζί με ψιλοκομμένα σοταρισμένα λαχανικά (ratatouille), εξαιρετική η ισορροπία ζεστού - κρύου και στη μέση να χαϊδεύει τα υλικά, μια απαλή sauce πορτοκαλιού.
Παραλληλόγραμμη μαύρη πλάκα, με επάνω της ελληνικότατο (Εύβοια) τυρί chèvre (κατσικίσιο) με στάχτη, σοταρισμένα σύκα, κριτσίνια λιαστής ντομάτας και σάλτσα κόκκινου κρασιού.
Μέσα σε vintage semi - βαθύ πιάτο με λουλουδάτη μπορντούρα, άτακτα τοποθετημένος ένας ελαφρύς καγιανάς με τα γνωστά υλικά φέτα και ντομάτα και εξτραδάκι το σύγκλινο που έδινε τη γεύση του παστού στο σύνολο.
Πλιγουροσαλάτα με αρκετό baby σπανάκι, παντζάρι και ρόκα, κρουτονάκια, τριμμένο φουντούκι και δροσερά κομμάτια πορτοκαλιού με το μαστιχοτύρι να ξεχωρίζει.
Χεράτες και φλουδάτες πατάτες ξεχείλιζαν από το τηγανάκι, γευστικές και crispy, παρέα με μια απαλή και μυρωδάτη sauce μαγιονέζας με λίγο ρόκα.
Βάση από γιαούρτι, καπνιστή μελιτζάνα και από πάνω ζουμερά σοταρισμένα κομμάτια χοιρινού, συνοδευόμενα από χρωματιστές πιπεριές.
Εξαιρετική ποικιλία σωστά ψημένων μανιταριών, αρκετά ζουμερών και όμορφα συνδυασμένων με ντοματίνια, πέστο βασιλικού και λαδοτύρι.
Τελευταίο ορεκτικό που δεν με κέρδισε το μπουγιουρντί, που μολονότι ήταν καυτερό όπως στη Β. Ελλάδα, ήταν αρκετά αλμυρό λόγω των τυριών (φέτα, γραβιέρα) και παρόλη την προσπάθεια της ντομάτας και πιπεριάς να το βελτιώσουν, δεν μου έδωσε το κάτι παραπάνω.
Κάπου εδώ έχω σκάσει και θεωρώ ότι με 3-4 έξτρα πιάτα στη μέση σε αντικατάσταση των κυρίως, το ‘’Πέπερι’’ θα ανέβει επίπεδο.
Παρ’ όλα αυτά, τα κυρίως του ήταν κατά γενική ομολογία στο επίπεδο των ορεκτικών.
Ξεχώρισε το ζουμερό ψαρονέφρι με τον πουρέ σελινόριζας, τα chips πατάτας και τη σάλτσα από θυμάρι και το θαυμάσιο συκώτι με τις βουτυράτες baby πατάτες.
Τα ζυμαρικά του που δοκίμασα ήταν αρκετά καλά, δεν παύουν όμως να είναι ζυμαρικά και δεν ταιριάζουν στο concept του χώρου.
Από τα γλυκά του, ‘’έφυγε μπροστά’ η βελούδινη τάρτα με τις φράουλες με το pick στην καραμέλα της βάσης, ενώ το εκμέκ σε γεύση ήταν αρκετά flat.
Η εξυπηρέτηση ήταν καλή χωρίς εξάρσεις αλλά ούτε και λάθη. Κάποιες αργοπορίες υπήρχαν αλλά το θεωρώ φυσιολογικό καθώς παραγγείλαμε αρκετά εδέσματα και αρκετά ποτά. Κέρασμα εκτός από ρακή και κρασί που πίναμε, ήρθε και shot μαστίχας για τη χώνεψη.
Δώσαμε 21 ευρώ pp μαζί με τα ποτά, φάγαμε του σκασμού και περάσαμε υπέροχα.
Η όλη προσπάθεια του team του ‘’Πέπερι’’ είναι αξιέπαινη, επιβραβεύσιμη, χωρίς επάρσεις και στοχευμένη διαφήμιση στα μέσα.
Ήρθε για να μείνει και χωρίς πολλές σκέψεις θα μείνει με ευκολία.

23 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Συνάντηση παλιών συμμαθητών. Είχαμε πολύ καιρό να τα πούμε.
Που; Στην ‘’Άποψη’’ για συζήτηση με άποψη αν και τα θέματα ήταν πολυμιλημένα και πολυφορεμένα.
‘’Άποψη’’ εστί ουζερί μικρούλι και χαριτωμένο επί της Βασιλέως Γεωργίου Β στο Χαλάνδρι, κοντά στην πλατεία και με δυσκολία στο παρκάρισμα.
Κλίμα ζεστό, οροφή που ανοίγει στο μεγαλύτερο κομμάτι της και κλασσικά στοιχεία ουζερί ή τσιπουράδικου όπως φωτογραφίες από παλιά Αθήνα, καδράκια με παλιές διαφημίσεις, προθήκες με φωτογραφίες από παλιές ελληνικές ταινίες, προθήκες με αποστάγματα και διάφορα σκεύη, πάγκος με κουδουνάκι για να ειδοποιείται η σάλα για τα έτοιμα εδέσματα, φυτά στην είσοδο, τραπέζια ξύλινα σκουρόχρωμα με τις κλασσικές ψάθινες καρέκλες και λαδόκολλα, ως αρμόζει πάνω στο τραπέζι. Ωραίος. Το μόνο που δεν μου κόλλησε είναι τα φώτα που κρέμονταν από την κλασσική πλέον σε όλα τα ανακαινισμένα το τελευταίο μαγαζιά, χοντρή τριχιά ωσάν κάβου πλοίου της γραμμής.
Η εξυπηρέτηση άψογη αν και η μαγείρισσα καθυστερούσε λίγο. Ο ιδιοκτήτης που μας σέρβιρε ήταν τέλειος σε όλα του. Χαμόγελο, ανάλυση μεζέδων, ωραίο ψωμάκι λευκό και μαύρο, κανάτα με νερό Χαλανδρίου που ανανεωνόταν συνέχεια, κέρασμα στο τέλος ζεστό χαλβά σιμιγδαλένιο. Επίσης πρόθυμα στο τέλος άκουσε τα σχόλια των γεροπαράξενων συμμαθητών μου. Λίγα είναι αλήθεια, διότι άρεσε το μαγαζί. Κινηθήκαμε σε κρέατα αντί για θαλασσινά και κρασί αντί για τσίπουρο.
Το μαγαζί είναι αυτό που λέει, με πολλές και καλές ετικέτες ούζου και τσίπουρου και 2 κρασιά. Αλλά όσο γερνάει ο συμμαθητής γίνεται ξεροκέφαλος και άντε να τον πείσεις ότι το διάλεξα το μαγαζί για να πιούμε τσίπουρο και όχι κρασί.
Ο κατάλογος είναι τετράδιο, γραμμένο με μεράκι, άψογο και χωρίς μουτζούρες.
Ξεκινήσαμε με καβουρμά, δεν θα μπορούσαμε άλλωστε με κάτι διαφορετικό, διότι αρέσει σε όλους. Ήρθε μπόλικος, σε εμαγέ βαθύ πιάτο, ψιλοκομμένος, μυρωδάτος με κομμένες πιπεριές και μικρά κομμάτια πατάτας και μαϊντανό. Παραφωνία η πατάτα που δεν έδινε το κάτι έξτρα στο πιάτο. Φαγώθηκε άμεσα, όπως και τα μαμαδίσια κεφτεδάκια που έσκασαν στο τραπέζι μας σε τηγάνι συνοδευόμενα μόνο από λεμόνι. Μπαμπάτσικα, κρεατένια, μυρωδάτα, ξεροψημένα. Η ομήγυρις επέμενε για refill αλλά επικράτησε η άποψις του σοφότερου αλλά ουχί γεροντότερου να δοκιμάσουμε νέο πιάτο.
Κοτόπουλο τηγανιά διαφορετική από τις γνωστές με πολλά κομμάτια κοτόπουλο, πιπεριές πολύχρωμες και πολύ ζουμί για βούτες. Και άρεσε λόγω ζουμιού και δεν άρεσε. Δεν θα την ξαναέπαιρνα.
Χοιρινό κατσαρολάτο, με μπόλικη φρέσκια ντομάτα, μεγάλα καθαρά από λίπος κομμάτια χοιρινού, νοστιμότατο.
Υπερπαραγωγή το κεφτέ λουκάνικο λεπτό, μαλακό και ζουμερό με διαφορετικά κρέατα εντός και γεύση πικάντική. Έρχεται σε 2 παραλλαγές ολόκληρο και σε κομμάτια ανοιγμένα σαν μπουμπούκι που ανθίζει. Συνοδεύεται από τυροκαυτερή, ντομάτα, κρεμμύδι και μια υπέροχη καυτερή σαλατούλα αποτελούμενη από ψιλοκομμένη ντομάτα, άνηθο και μυρωδικά.
Συνοδέψαμε με χρυσαφένιες, στρογγυλές, χεράτες, ριγανάτες πατάτες τηγανιτές που φαγώθηκαν με το χέρι, γραβιέρα σαγανάκι λεμονάτη μαστιχωτή και μυρωδάτη, πολίτικη σαλάτα που κάτι της έλειπε για να θυμίζει πολίτικη, παρ’ όλα αυτά γευστική για να ανοίξει την όρεξη και ψητά πλευρώτους νόστιμα με πολύ καλό ψήσιμο.
Ήπιαμε το μοναδικό κρασί της ‘’άποψης’’ λευκό και ροζέ Νικολακόπουλου. Γλυκόπιοτο θα έλεγα χωρίς παρενέργειες.
Μας στοίχισε 16 euro pp μαζί με τα κρασιά (3 lt) που ήπιαμε.
Η ‘’Άποψη’’ βλέποντας τον κατάλογο, έχει πολύ καλή άποψη περί του θαλασσινού μεζέ, μιας και ξεκίνησε ως ουζερί με θαλασσινούς μεζέδες και στη συνέχεια δειλά -δειλά πρόσθεσε τους κρεατομεζέδες.
Αφού τα καταφέρνει πολύ καλά στο κρέας, νομίζω ότι και στα υπόλοιπα μεζεδάκια θα σκίζει. Μένει να το ανακαλύψω με συνοδεία τσίπουρου και alternative παρέα, μιας και οι classmates είναι λιγουλάκι δύσκολοι και προσέχουν χοληστερίνες, τριγλυκερίδια και τρανσαμινάσες.

18 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Όταν έμενα στο Φάληρο, είχα γνωρίσει μια κοπέλα. Θεά. Για να την εντυπωσιάσω εκτός των άλλων την πήγα και στο μαγαζί της Sakine κοντά στο σπίτι μου, με φοβερή Ανατολίτικη κουζίνα.
Αυτό ήταν. Τρελάθηκε με εμένα, αλλά περισσότερο με τις Ανατολίτικες γεύσεις. Το τι pastourma και kebab, το τι dolma και houmous έχω φάει, δεν περιγράφεται. Άσε που γύρισα όλη την Αθήνα για να ξετρυπώσουμε ότι αδοκίμαστο σε γεύση υπήρχε.
Τα χρόνια πέρασαν, επισκέφτηκα την ‘’αγαπητή’’ γείτονα χώρα, δοκίμασα στην πηγή την Ανατολίτικη κουζίνα και αποκρυστάλλωσα άποψη.
Μετά ευκολίας μπορώ να πω ότι η Μικρά Ασία αν και το φοβόμουνα, είναι από τα καλύτερα στο είδος του. Θα προτιμούσα το μαγαζί της Πλ. Αμερικής γιατί έχω ωραίες ‘’σύνθετες’’ αναμνήσεις από εκεί, αλλά μια δοκιμή στο Παγκράτι είναι εγγύηση
.
Στην Μικρά Ασία πας για τα κρέατα που ψήνονται στα κάρβουνα. Δεν σου πέφτουν βαριά διότι τα μπαχάρια που βάζουν μέσα είναι μετρημένα χωρίς να μειώνουν τη γεύση, είναι καλής ποιότητας με το απαραίτητο αλατοπίπερο και λίγο έως ελάχιστο λίπος.
Ανοιξιάτικη ζεστή ημέρα και ο κουμπάρος θέλει βοήθεια. Ραντεβού κανονίζεται άμεσα και βρισκόμαστε να στρογγυλοκαθόμαστε σε καθαρό τραπέζι της ‘’Μικρασίας’’ έτοιμοι για συζήτηση μετά φαγητού και ποτού

Ως λάτρης των νορμάλ καυτερών –όχι red devil φάση- δοκίμασα beyti kebab. Υπερπαραγωγή. Καυτερή σάλτσα, ψητή ντομάτα, πιπεριά, λίγο πρασινάδα, κλασσικά ανατολίτικο πιλάφι γευστικό με διάσπαρτα σφαιρίδια (ρεβίθια) εντός, γιαουρτοκρέμμυδο και στη μέση του όμορφου μπακιρένιου πιάτου το ζουμερό κεμπάπ έτοιμο να σκίσει το φύλλο κρούστας και να πεταχτεί έξω. Must.
Το κουμπαράκι το φοβήθηκε και κινήθηκε σε σίγουρα μονοπάτια.
Iskender kebab με κρύο γιαούρτι, κόκκινη σάλτσα, doner το είδος και πίτες. Γευστικό, ζουμερό, λουκούμι και αυτό.

Στη μέση βάλαμε 1-2 ορεκτικά απλά για να συμπληρώσουν τα κρέατα.
Δροσερό και ανάλαφρο haydari, παραλλαγή του τζατζικιού με σκόρδο, άνηθο, καρότο, για ανασκαφές με τη βοήθεια από τις αρχικές κομμένες πίτες με όλα τα καρυκεύματα επάνω, με την πάπρικα να ξεχωρίζει.

Πλιγουροσαλάτα, κοινώς tabouli salad με πολύ καλά μαγειρεμένο πλιγούρι, μπόλικο μαϊντανό, ντοματούλα δροσερή και λεμονάτη.

Συνοδεύσαμε με μπύρες παγωμένες και Ελληνικές.

Και εκεί που λέγαμε να σηκωθούμε διότι ο κουμπάρος δεν τρελαίνεται για kioynefe οπότε δεν προκάναμε να παραγγείλουμε, νάσου και η μεγάλη κουμπάρα.
Οπότε μιας και δεν πεινούσε πολύ, βάλαμε στη μέση ένα σις κοτόπουλο για τσιμπολόγημα. Καθήμενα πάνω σε πιλάφι, κομμάτια μαριναρισμένου και τρυφερού κοτόπουλου, συνοδεία πρασινάδας, ντομάτας, κρεμμυδιού πασπαλισμένα με soumak. Ωραιότατο για συνοδεία και μόνο των kebab.

Η εξυπηρέτηση ήταν αρκετά καλή, χωρίς θέματα ιδιαίτερα, με χαμόγελα, υπομονή, ανάλυση των πιάτων για τον κουμπάρο, ψιλοκαθυστερήσεις όταν άρχισε ο κόσμος να συρρέει, δεν μας πείραξε καθόλου.

Ευχάριστα όλα στο αυτί, αλλά και στο μάτι.
Διότι ο χώρος είναι αυτό που περιμένεις. Ζεστός, όμορφος, με μικρά τραπεζάκια στα κόκκινα ντυμένα, καρέκλες ψάθινες, κομψή πλινθόκτιστη πρόσοψη με κουρτινάκια στο τζάμι, semi ανοιχτή κουζίνα στο βάθος, ζαρζαβατικά στον τοίχο, τραπέζια στο πεζοδρόμιο στην πλατεία τώρα που άνοιξε ο καιρός. Δηλαδή, μια ταβέρνα με θεματική κουζίνα που όμοια της συναντάς, στα παράλια της Μικράς Ασίας αλλά και στα βάθη αυτής.
Οι τιμές είναι νορμάλ άρα τα παιδιά είναι εντάξει. Δώσαμε 16 ευρώ μαζί με τις μπύρες τα 2 άτομα, χωρίς να υπολογίζω την κουμπάρα από την αρχή.

Όσοι έχουν θύμησες από ιστορίες γιαγιάδων και παππούδων θα συγκινηθούν κατά τη διάρκεια της επίσκεψης τους στον χώρο, όσοι έχουν μνήμες από επίσκεψή τους ‘’απέναντι’’ θα διακρίνουν πληθώρα ομοιοτήτων στη ‘’Μικρά Ασία’’, οι υπόλοιποι κενοί συναισθημάτων, θα γεμίσουν χωρίς να φουσκώσουν την κοιλιά τους και θα θέλουν να ξανάρθουν διότι θα έχουν ευχαριστηθεί τις γεύσεις Ανατολής που προσφέρει ο χώρος.

Καλό είναι και αυτό, δεν πειράζει, ότι μπορεί ο καθένας.

05 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Η κλασσική φράση ‘’Πάμε πλατεία;’’ πάντα με έβρισκε σύμφωνο. Από την πλατεία της πόλης που μεγάλωσα, στην πλατεία της περιοχής που ζω, με ενδιάμεση στάση τέλη δεκαετίας 80, των Εξαρχείων. (Ανάλυση για την πλατεία Εξαρχείων και τα μέρη που γυρνούσα σε άλλη κριτική).
Αυτή τη φορά ερωτήθην, για αυτή του Αι Γιώργη των Μελισσίων και την άγνωστη για εμένα σουβλακερί ‘’Πλατεία’’.
Παιδιά μικρά έχουμε όλοι της παρέας, πλατεία να παίξουν υπάρχει και μάλιστα μεγάλη, ήσυχη, ασφαλής και όμορφη, σουβλακόπιτες το μαγαζί όπως είπε ο ένας της παρέας κάνει καλές, οπότε Κυριακή μεσημέρι έπειτα από ψιλοπροβληματική τηλεφωνική συνεννόηση με το κατάστημα, βρισκόμαστε να λιαζόμαστε σε μακρόστενο τραπέζι ντάλα στον ήλιο στον εξωτερικό χώρο του μαγαζιού. Τον διαλέξαμε δεν φταίει ο κος Πλατείας, παράπονο σε αυτόν κανένα.
Έτσι και αλλιώς ο μέσα χώρος δεν λέει και κάτι. Μεγάλη αίθουσα για πολύ κόσμο, για τις κρύες νύχτες των Μελισσίων χωρίς κάτι το ιδιαίτερο στη διακόσμηση.
Αφού ταλαιπωρηθήκαμε να παρκάρουμε μιας και τα Μελίσσια χαμηλά έχουν θέματα χειρότερα του Χαλανδρίου, αφού η περιοχή αποτελούσε φύση ελληνική και όμορφη πριν καταπατηθεί, καθίσαμε, αμέσως παραγγείλαμε και αναμέναμε τα κοψίδια.
Δεν μπορώ να πω, τα τυλιχτά των παιδιών ήρθαν γρήγορα, οπότε ηρεμήσαμε αφού έφαγαν και πήγαν για παιγνίδι. Τα οποία τυλιχτά με ότι βάλεις μέσα, κόστιζαν 2,5 euro. Τεράστια μεν, τίγκα στη λαδωμένη πατάτα δε. Ανάλυση κρέατος ακολουθεί.
Μαγαζί που σέβεται τον εαυτό του και ειδικεύεται στα κρέατα, δεν μπορεί να σου λέει στις 14:00 ώρα, ημέρας Κυριακής, ‘’Κοκορέτσι τέλος και ίσα που προλαβαίνετε την τελευταία μερίδα κοντοσούβλι χοιρινό. Έχω όμως εξαιρετικό κοντοσούβλι κοτόπουλο’’.
Πήραμε την τελευταία μερίδα χοιρινό, μια μερίδα παϊδάκια και μια ποικιλία μεγάλη.
Διότι το κοντοσούβλι κοτόπουλο μάστορα, είναι για αυτούς που θέλουν να κοροϊδεύουν τον εαυτό τους, ότι τάχα τρώνε light. Ότι αλέθει ο μύλος μπαίνει μέσα και μόνο light δεν είναι.
Μέχρι να έρθουν τα κρέατα, είχαμε καταναλώσει 2 lt κρασί λευκό στα 6 euro το lt, αδιάφορο έως κακό.
Συνοδεύσαμε με φρέσκια και δροσερή –για να λέμε και τα καλά- σαλάτα Πλατεία με ζουμερή ντομάτα, αγγούρι τραγανό, πρασινάδα (ρόκα, μαρούλι iceberg!! ) κατευθείαν από την Πεντέλη, κρουτόν καλαμπόκι και ροζ sauce που του πήγαινε.
Επίσης με κολοκυθοκεφτέδες και ντοματοκεφτέδες έτοιμους και αδιάφορους για να μη πω κακούς, κρεμμύδια πανέ σακούλας εμπορίου και όχι ΑΑ ποιότητας και ένα σαγανάκι τραγανό, σωστά ψημένο, νόστιμο αλλά μικρό.
Ευτυχώς είχαμε καλή συζήτηση και δεν εκνευριστήκαμε να φύγουμε. Τα κρέατα ήρθαν μετά από 1 ώρα.
Κοντοσούβλι σωστά ψημένο, τραγανό, μαλακό χωρίς ιδιαίτερο λίπος, μεγάλη μερίδα και παϊδάκια πολλά και μικρά όπως πρέπει να είναι κομμένα, χωρίς ίχνος μυρωδιάς λίγο παχάκι, ρίχνεις λεμόνι 4 σταγόνες και απολαμβάνεις.
Και φτάνει η ποικιλία.
Τεράστια θα έλεγα, μπόλικη πατάτα κομμένη στο χέρι αλλά τηγανισμένη από ώρα, πίτες κομμένες αλλά είχαν ρουφήξει τα υγρά από την ντομάτα και το κρεμμύδι και είχαν γίνει χάλια, μουστάρδα και ‘’like salad’’ sauce, τζατζίκι εμπορίου χωρίς γεύση, κεμπάπ εμπορίου λάστιχο στο στόμα, λουκάνικο super market αδιάφορο, σουβλάκια με πολύ λίπος ενδιάμεσα και γύρος χοιρινός και κοτόπουλο που –ω ναι- είχαν την ίδια γεύση. Δεν καταλάβαινες ποιος είναι χοιρινός ποιος κοτόπουλο.
Ψιλοτσιμπήσαμε διότι με τη συζήτηση είχαμε μπει στο 4ο lt πήραμε και στα παιδιά παγωτό από παρακείμενο αδιάφορο παγωτατζίδικο και ζητήσαμε τον λογαριασμό. Μετά από μισή ώρα ήρθε και αυτός. Απόδειξη κανονικά στα 150 euro τα 10 άτομα, ήτοι 15 pp εκ των οποίων τα 4 παιδιά κάτω των 10.
Καλή η Πλατεία για να παίξουν τα παιδιά άφοβα, να πας να προσευχηθείς στον ωραίο ναό του Αι Γιώργη, αλλά για φαγητό δεν νομίζω να την ξανατιμήσω, διότι υπάρχουν καλύτερες σουβλακερί που σέβονται τα χρήματα που τους αφήνει ο πελάτης.

30 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Αν θα έπρεπε να πω 2 κουβέντες, 2 γραμμές ρε παιδί μου, για αυτό το μεζεδοπωλείο της Τρυπιά θα έλεγα ότι είναι ένας ‘’παιχνιδιάρικος χώρος γευστικά ώριμος με τιμές στα τάρταρα και κόσμο στα ύψη’’. Και αν θέλω να δώσω και έναν τόνο Ξανθουλικό θα έλεγα ‘’ύστερα ήρθαν οι μέλισσες, αλλά όχι στις μέλισσες δίπλα ακριβώς’’.

Παρασκευή βράδυ με φίλη τραγουδίστρια όχι της εθνικής αλλά σε μπουάτ της εποχής, είπαμε να πάμε προς Φιλαδέλφεια τώρα που προλαβαίνουμε διότι μετά την κατασκευή του ναού, δύσκολα τα βλέπω τα πράγματα.

Τραπέζι κλείστηκε με μέσον βέβαια, - thank u Helen – και νάσου στο μαγαζί.
Τραπέζι γωνιακό, μικρό για 2, όχι για να έρθουμε πιο κοντά, αλλά γιατί χρειάζονται πολλά για να εξυπηρετηθούν οι ζητούντες, καρέκλες κλασικές, ψάθινες και πολύχρωμες, ρακί γλυκόπιοτο, φαγητό νοστιμότατο.

Στην περιήγηση του χώρου διακρίνεις ως είπα, παιγνιδιάρικη διάθεση με πολλά ετερόκλιτα όμορφα καδράκια, vindage φωτιστικά, βιομηχανικούς σωλήνες, ξυλόγλυπτους κόκορες, ποδήλατο, σκουτεράκι, πάγκους πικ νικ, φοβερό εξαερισμό.

Με ιδιαίτερη επισήμανση στο τελευταίο διότι αν και το μαγαζί αποτελεί smoking area, δεν καταλαβαίνεις κάπνα αλλά ούτε και την παραμικρή μυρωδιά στα ρούχα σου.

Η εξυπηρέτηση καθ’ όλα άψογη, χαμογελαστή, σιφουνάτη και από τα 2 παιδιά που μας παρέλαβαν. Ειδικά η κοπέλα η Georgia, είχε βάλει στα πόδια τα φτερά του Ερμή και δεν την προλάβαινες. Αν πρέπει να γκρινιάξω για κάτι θα πω τούτο και τίποτε άλλο: Πατάτες φοβερές με πάπρικα και θυμάρι, χεράτες, χρυσοκόκκινες, τραγανές όπως της γιαγιάς Αλεξάνδρας, όχι στο τέλος ρε φίλε, τις θέλω μαζί με τα κρέατα ή πριν. Παρ’ όλα αυτά δεν έμεινε ''τίποτις'' στο πανέρι.

Ψωμάκι κατόπιν ερωτήσεως άσπρο και μαύρο μαζί με νερό Φιλαδέλφειας, ανανεώσιμο ανά τακτά διαστήματα, παρ’ όλη τη δουλειά του μαγαζιού. Άγια χώματα, άγια και τα πηγάδια της περιοχής.
Η σαλάτα έφτασε στο τραπέζι και εδώ άρχισαν τα δύσκολα. Στριμώχτηκαν τα πιάτα και τα ποτά στο μικρούλι τραπέζι και με το ζόρι δεν βγάλανε φωνή.

Byράκι salad με λόλες πολύχρωμες, ντοματίνια ζουμερά, ρόκα φρέσκια, πιπεριές κομμένες, σουσάμι, κρουτονάκια, δροσερή sauce και φλοίδες από λαδοτύρι Μυτιλήνης στην άκρη, διότι η κυρία διπλά μου, καλή χρυσή και άγια, αλλά τυρί δεν τρώει.

Υπερπαραγωγή, χορταστική, δροσερή, προετοιμάζει χωρίς δυσκολία τη συνέχεια.
Απάκι – σιγά μη δεν έπαιρνα- με θρούμπι και λίγο λάδι. Παρουσιασμένο σε μεγάλα κομμάτια ως τα καπνιστά αλλαντικά, ωραίο ψήσιμο, γεύση κλασσική αλλά για μένα απογειωτική. Άρεσε τα μάλα.

Πρασολουκάνικο στη σχάρα μόνο με sauce λεμονιού, συνοδεία από μικρή πιτούλα. Γλύκισμα, πολύ μαλακό, κρεατένιο, χορταστικό για 2 άτομα. Ως γνήσιος Θεσσαλός το τοποθετώ μέσα στα 2 καλύτερα λουκάνικα με πράσο που έχω φάει στην πρωτεύουσα.
Για αυτούς που δεν αρέσκονται σε πρασολουκάνικο -διότι υπάρχουν και τέτοιοι- το byράκι διαθέτει και μοσχαρίσιο στα ίδια κυβικά.

Πανσετάκια καραμελωμένα στη σχάρα με sauce λεμονιού. Πιάτο πεντανόστιμο και τεράστιο. Χάνεις το μέτρο. Ωραία ψημένα, πάνω σε αλάδωτη τραγανή πίτα, λίγο λίπος απλά για την έξτρα νοστιμιά, σάλτσα γνωστή από πριν αλλά έδενε τέλεια, λίγο ρίγανη και λίγο λάδι.

Χορτάσαμε μέχρι εδώ ήταν, διότι δεν τρώμε και πολύ και η κυρία είχε τραγούδι μετά.
Ήπιαμε όμως ωραίο ρακί και περάσαμε όμορφα.

Μας κέρασαν για τη γλύκα, ωραία minimal κρέμα καραμελέ, όχι φυσικά ετοιματζίδικη.
Μαζί με το ρακί δώσαμε 30 ευρώ, ποσό πολύ καλό για ότι φάγαμε.

Το byράκι, δουλεύει στον αυτόματο, χάρη στην όρεξη και το μεράκι των παιδιών που το τρέχουν, για αυτό ο κόσμος είναι περισσότερος από ότι αντιστοιχεί στον χώρο.

Μπαίνοντας αλλά και βγαίνοντας, νοιώθεις μια πρωτόγνωρη ευφορία με χαλαρωμένες όλες τις αισθήσεις. Περνάς πολύ καλά, αυτός είναι και ο λόγος που δεν ένοιωσα λόγω του πλαστικού που κλείνει τον μπροστά χώρο, ως ντομάτα σε θερμοκήπιο.

Θα ξαναπάω διότι μου έκαναν κλικ – και όχι nitro- πολλά πιάτα που δεν δοκίμασα.

13 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Χρωστάω στο ‘’Γελαστό Κρεμμύδι’’. Χρωστάω από το διάστημα που ήταν στο Π. Φάληρο. Τότε που είχα γευτεί τους ωραίους μεζέδες του, αλλά δεν έγραψα κριτική γιατί το όλο περιβάλλον του χώρου απόπνεε έναν αρνητισμό που όπως είναι λογικό θα αποτυπωνόταν στην κριτική μου. Ώρα να πληρώσω τα χρωστούμενα στη νέα θέση, σε μια παρθένα για το είδος της κουζίνας του περιοχή, τα Βριλήσσια.
Η πλατεία των Βριλησσίων και γενικά όλη η περιοχή βρίθει από σουβλατζίδικα και ταβέρνες, οπότε ένας χώρος με μαμαδίστικη ελληνική κουζίνα ολίγον τι πειραγμένη, είναι ότι χρειάζεται.

Στο κάτω μέρος λοιπόν της πλατείας και με αρκετή δυσκολία στο παρκάρισμα βρίσκεται ο φρέσκος χώρος του ‘’Κρεμμυδιού’’. Σαν χώρος δεν εκπλήσσει με το στήσιμο. Θα ήθελα το κάτι παραπάνω. Άξιο λόγου είναι η καθαριότητα του χώρου, η απόσταση μεταξύ των τραπεζιών, τα όμορφα φωτιστικά, σχοινένια, inox και μη, οι πινελιές από ζαρζαβατικά και μυρωδικά σε διάφορα σημεία, η υπερυψωμένη στο βάθος του χώρου κουζίνα με τα διακοσμητικά κρεμασμένα στον τοίχο μαχαιροπήρουνα και ο μπροστά χώρος τζαμαρία και οροφή που έχουν τη δυνατότητα να ανοίγουν όταν ζεστάνει ο καιρός.

Η εξυπηρέτηση άψογη σε όλα της. Τα φαγητά ήρθαν με σωστή σειρά και με χαμόγελο, ενημερωθήκαμε αναλυτικά για τις παρασκευές και τα υλικά του κάθε πιάτου που παραγγείλαμε, πέρασε εκτός της σερβιτόρας και ο chef να μας ρωτήσει πως ήταν το φαγητό, άκουσε τις παρατηρήσεις μας και όλα ωραία.

Ξεκινήσαμε με ζεστά πιτάκια αντί ψωμιού περασμένα από πάπρικα, λάδι και ρίγανη. Εκπληκτικά. Θα προτιμούσα να συνοδεύονται και από κάποια sauce ή μαλακό τυρί αλλά και έτσι ήταν ότι πρέπει για να συνοδέψουν το φαγητό.

Σαλάτα αμβροσία και νέκταρ. Πλούσια ποσότητα πρασινάδας στη βάση, κομμάτια μήλου, ρόδι, flakes αμύγδαλου, ρόκα και dressing με άρωμα μέλι πορτοκάλι. Δροσιστική και χορταστική. Όλες οι γεύσεις ακούγονται ομοιόμορφα. Αν θα άλλαζα κάτι, θα ήταν να κόψω πιο μικρές τις φέτες από το μήλο.

Πλεύρώτους τεράστια στη σχάρα, άριστα ψημένα λες και έτρωγες κρέας, με μπόλικο μαϊντανό και ρίγανη, λίγο μαρούλι καρότο, λάδι και ελαφριά sauce. Εδώ θα ήθελα λιγότερο λάδι αλλά παρ’ όλα αυτά ήταν φοβερό πιάτο.

Χαλούμι στη σχάρα. Ψήνεται μαζί με ντομάτα και σερβίρεται σε πλούσια μερίδα, αρωματίζεται με βαλσάμικο γεύσης σύκου και αφού προστεθεί μαϊντανός, λίγο λάδι και ρίγανη, στρογγυλοκάθεται στο τραπέζι σου. Μαεστρικό και αυτό το ψήσιμο.

Από τις προτάσεις του chef δοκιμάσαμε τα καπνιστά χοιρινά φιλετάκια με λάδι και τριμμένο πιπέρι. 3 μεγάλες λεπτές φέτες χοιρινού ψημένες και καπνισμένες από τον ίδιο τον chef για 10-12 ώρες, συνέθεσαν ένα απλό αλλά πολύ γευστικό πιάτο ειδικά για αυτούς που προτιμούν το καπνιστό κρέας.

Άφησα τελευταίο το best seller του μαγαζιού, τα σμυρνέικα σουτζουκάκια. Εδώ ο chef δείχνει τις επιρροές του από την πολίτισσα γιαγιά του. Γιαγιαδίστικο λοιπόν πιάτο, γεύση χαμένων πατρίδων, ανάλαφρο, πλούσια σάλτσα ντομάτας, κύμινο και σκόρδο όσο χρειάζεται στα σουτζουκάκια, συνοδευόταν από χεράτες χρυσαφένιες τηγανητές πατάτες με τριμμένο τυρί από πάνω.

Συνοδέψαμε με πολύ ωραία παγωμένη ρακή.

Στο τέλος μαζί με τα σχόλια και τις ευχές για την νέα αρχή, στον chef και συνιδιοκτήτη Θάνο, ήρθε στο τραπέζι κέρασμα αφράτη mousse σοκολάτας με καϊμάκι παγωτό και παγωτό φιστίκι για τον μικρό υιό.

Δώσαμε γύρω στα 15 ευρώ pp μαζί με τα ποτά, τρώγοντας πολύ καλή ελληνική κουζίνα.
Στο ‘’γελαστό κρεμμύδι’’ ξεκινώντας από το λογοπαίγνιο του ονόματος, δεν κλάψαμε, αντιθέτως γελάσαμε, περάσαμε χαλαρά, γευστικά και όμορφα τις ώρες που αφιερώσαμε να καθίσουμε στο χώρο του.

Η νέα προσπάθεια σε όλους τους τομείς, θεωρώ ότι θα στεφτεί με επιτυχία, βλέποντας το team του μαγαζιού να εργάζεται με χαμόγελο και υψηλά standards και να προσφέρει ωραίες μαμαδίστικες γεύσεις.
Keep goin’, θα είμαστε δίπλα σου.

13 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Η ευρύτερη περιοχή του Παγκρατίου είναι semi αχαρτογράφητη για μένα. Πάντα είχα φίλους ή αγαπημένα μαγαζιά στην περιοχή αλλά άγνωστο γιατί, πάντα κάτι έβαζε φρένο στο να την επισκεφτώ.

Το σύμπαν συνωμότησε μια γλυκύτατη βραδιά και μια Πέμπτη του Μαρτίου βρήκα εύκολα να παρκάρω και με καλή παρέα επισκέφτηκα μια νέα άφιξη στην Αρχελάου, το Ελλούδα.
Η συζήτηση περί του ονόματος του μαγαζιού μας έβγαλε όλους εκτός θέματος και η απορία μας λύθηκε από την ίδια την Ελλούδα.

Ελλούδα λοιπόν το χαϊδευτικό της Έλλης στα Κυπριακά και ταυτόχρονα η σύζυγος του chef και συνιδιοκτήτη του μαγαζιού.

Το ύφος, η μουσική και το στήσιμο του χώρου θυμίζουν περισσότερο bar, με το οβάλ bar με τους κρεμάμενους κισσούς να δεσπόζει στο κέντρο, τα κάδρα ωραίας αισθητικής στους τοίχους, τη τζαμαρία πέριξ, τα έντονα χρώματα μέσα και έξω, τα κομψά φωτιστικά και τις μεγάλες γλάστρες με τα φυτά δίπλα στις νεραντζιές της Αρχελάου.
Όταν όμως έρχονται τα φαγώσιμα, τότε σίγουρα όλα θυμίζουν restaurant που σε αποζημιώνει προσφέροντας πολύ καλούς γευστικούς ελληνικούς μεζέδες με Κυπριακές πινελιές σε ευρύχωρα και άνετα ξύλινα τραπέζια, καρέκλες και αναπαυτικούς καναπέδες.
Το ψωμί στην αρχή ζυμωτό, συνοδευόμενο από τριλογία περιέχουσα ελαιόλαδο, ελιές, τυροσαλάτα. Ότι πρέπει για εισαγωγή στη σαλάτα της Έλλης, με φρεσκότατο σπανάκι στη βάση, κομμάτια μανιταριού και λιαστής ντομάτας, σουσάμι, μπόλικο μπέικον στη μέση και στην κορυφή φέτα από μανούρι. Όλα αυτά περασμένα από μια vinaigrette βαλσάμικο και πετιμέζι, τόση όσο να μη γλυκίζει υπερβολικά το σύνολο. Δροσερή και γευστική. Το μόνο που θα άλλαζα ήταν η διαχείριση του μπέικον. Θα το προτιμούσα λιγότερο crispy ή ψιλοκομμένο, για να μπορεί να μοιραστεί ομοιόμορφα σε όλη τη σαλάτα.
Κολοκυθάκια τηγανιτά σε κουρκούτι από ρεβυθάλευρο συνοδευόμενα από sauce γιαουρτιού με άνηθο. Εδώ ο chef δημιούργησε μια υπερπαραγωγή. Τα κολοκυθάκια ήταν crispy χωρίς καθόλου λαδίλα, κομμένα και ενωμένα με το κουρκούτι περίεργα, σαν μικρά χταπόδια. Must.

Μανιτάρια σερβιρισμένα στο τηγανάκι με αρωματικό βούτυρο και gorgonzola, μαγειρεμένα gratinee, έτσι ώστε να πιάσει από πάνω κρούστα. Η εξαιρετική ισορροπία της γλυκύτητας του βουτύρου με την αλμυρότητα του ιταλικού τυριού, έδωσαν ένα όμορφο αποτέλεσμα στη γεύση των μανιταριών.

Μύδια αχνιστά στο ζουμί τους, μυρωδάτα και semi σκορδάτα όπως πρέπει να είναι.
Βουτυρόψαρο. Γεύση μοναδική, γκουρμεδιάρικη, βουτυράτη και πικάντικη, καθότι καπνιστό αυτό το είδος του οξύρυγχου που κολυμπάει στα πολύ βαθιά. Συνοδεύεται απλά με φρέσκο κρεμμύδι, ντοματίνια και λεμόνι. Το βρίσκεις όχι τόσο συχνά σε κατάλογο εστιατορίου, Must σίγουρα στο τραπέζι.

Γεύσεις από το νησί της Αφροδίτης για τη συνέχεια, που με γύρισαν πολλά χρόνια πίσω. Κούπες. Χαρακτηριστικό street food της Κύπρου, που το έβρισκες σε κάθε στενό να το πουλάνε πλανόδιοι. Τρώγεται με το χέρι, βάζοντας πάνω λίγο λεμόνι. Πλέον standard μεζές σε όλα τα κυπριακά εστιατόρια αν και αποτελεί βασικό είδος σε πολλά μέρη της Μ. Ανατολής. Εξωτερικά, ζύμη από αλεύρι και πλιγούρι και μέσα γέμιση από μυρωδάτο κιμά, μαϊντανό και κρεμμύδι. Πολύ καλό, ξύπνησε μνήμες.

Σεφταλιές. Όπως σερβίρονται στην Κύπρο με κάποιες μικροδιαφορές στην γεύση. Κυπριακή πίττα ψημένη με 3 ζουμερές και μπαμπάτσικες σεφταλιές μέσα, 2 μπολάκια με sauce ταχίνι και γιαούρτι και ένα μπολ με ψιλοκομμένη τη συνοδευτική δροσερή σαλάτα. Ντομάτα, αγγούρι, κρεμμύδι, μαϊντανό. Σχεδόν τέλειο πιάτο. Με χάλασε λίγο το γεγονός ότι οι σεφταλιές δεν θύμιζαν Κυπριακή σεφταλιά αλλά περισσότερο μπιφτέκι, αλλά αυτό είναι κάτι που διορθώνεται μιας και η κουζίνα τώρα βρίσκει τα πατήματά της.
Όπως διορθώνεται και η φωλιά πατάτας με αυγά μάτια, απάκι και προβολόνε. Εδώ η τριμμένη πατάτα είχε ρουφήξει αρκετό λάδι, το απάκι δεν ακουγόταν και το προβολόνε με την γεύση του, καπέλωνε το όλο σύνολο.

Σε αντίθεση, μια παρόμοια παρασκευή του chef με πατάτες φούρνου, αυγά, κιμά και τυρί ήταν όλα τα λεφτά κλέβοντας την παράσταση.

Κλείσαμε με 2 εκπληκτικά γλυκά σε γεύση και εμφάνιση.

Crispy τρίγωνο, γεμισμένο με κρέμα μπουγάτσας, κανέλλα, ζάχαρη άχνη και παγωτό βανίλια, όσο γευστικό ακούγεται και μια πειραγμένη πάβλοβα με πολλά, πολύ μικρά μαρεγκάκια, mousse μόκας, ξηρούς καρπούς και περιχυμένη σοκολάτα, περισσότερο γευστικό από ότι ακούγεται.

Συνοδέψαμε με ωραίο ξηρό λευκό κρασί και μας κέρασαν χωνευτική μαστίχα σερβιρισμένη σε πολύ προσεγμένα σφηνοπότηρα.

Εξυπηρέτηση η πρέπουσα, από ευγενικούς χαμογελαστούς και γνώστες των πιάτων σερβιτόρους. Όπως δηλαδή πρέπει να είναι σε κάθε χώρο εστίασης που ο ιδιοκτήτης σέβεται τον κόπο του αλλά και τον πελάτη που τον τιμά με την επίσκεψή του.
Οι τιμές είναι αρμόζουσες του χώρου που αντιπροσωπεύει το μαγαζί και μάλιστα προς το χαμηλό, οπότε με ένα ποσό 15-20 ευρώ pp μαζί με νορμάλ οινοποσία, φεύγεις ευχαριστημένος.

Το Ελλούδα, ήρθε για να μείνει και να αποτελέσει το επόμενο χρονικό διάστημα, που θα έχει βρει πλήρως τα βήματά του, σημείο αναφοράς όχι μόνο για την περιοχή του Παγκρατίου αλλά όλης της πρωτεύουσας.

Αν μάλιστα εμπλουτίζει τον κατάλογο με περισσότερες λιχουδιές της Κυπριακής κουζίνας που τόσο λείπει από την Αθήνα, τότε γρήγορα θα αναρριχηθεί στα πρώτα στρώματα του γαστρονομικού χάρτη, της πόλης που ποτέ δεν κοιμάται.
Καλό Πάσχα, εύχομαι Ανάσταση ψυχών σε όλους σας.

29 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

‘’Cherchez la femme, pardieu!! Cherchez la femme!! ’’, φράση που την βρίσκεις πολλές φορές στο μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά ‘’Οι Μοϊκανοί των Παρισίων’’. Ψάξτε την γυναίκα. Το έτος 1854.
Και για να μπούμε καλύτερα στο νόημα, σας παραπέμπω για τα γενικά στην κριτική του φίλου Μιχάλη του επονομαζόμενου ‘’Τρώγων’’ και για την φράση στους στίχους του τραγουδιού του κοντοχωριανού Βασίλη Τσιτσάνη, ‘’Σερσέ λα φαμ’’. Για όλα ευθύνεται μια γυναίκα. Το έτος 1948.
Χμ… Έτσι ή κάπως έτσι, για να μη δυσαρεστήσω το γυναικείο αναγνωστικό κοινό του ask.
Απέναντι από τη Μητρόπολη στη γωνία Μητροπόλεως και Φωκίωνος, απέξω μικρούλι, λιτό, αδιάφορο έως ασήμαντο, από μέσα απέριττο, γλυκό, όμορφο, παρελθοντικό αλλά πάντα επίκαιρο.
Σίγουρα δεν θα καθίσεις να φας για να χορτάσεις. Θα πας να πιεις το κρασί, την μπύρα ή το ρακί να το συνοδέψεις με ωραία μεζεδάκια, να τσιλημπουρδίσεις, να ξαναερωτευτείς αλλά και να κάνεις σοβαρές συζητήσεις.
Τα σκούρα μεταλλικά τραπεζάκια του πεζοδρομίου δεν σε προδιαθέτουν για τίποτα από τα παραπάνω αλλά περνώντας την νοσταλγική τζαμένια πόρτα με το λογότυπο του μαγαζιού ανάμεσα σε δάφνες πάνω στο τζάμι, μπαίνεις στη χρονοκάψουλα και μεταφέρεσαι νοερά στο παρελθόν.
Μαρμάρινα τραπεζάκια, κουρτινάκια στα παράθυρα, μωσαϊκό, ξύλινες vintage καρέκλες, πολυέλαιοι άλλης εποχής, πράσινη ανάγλυφη ταπετσαρία που δένει με το πράσινο μάρμαρο των τραπεζιών και της μεγάλης κεντρικής μπάρας, ζωντανά λουλούδια σε γλάστρες αλλά και σε όμορφα γυάλινα ανθοδοχεία στα τραπέζια, δαντέλα, μπακιρένια σκεύη, παλιές φωτογραφίες, βαζάκια με γλυκά, χόβολη, διαχρονική μηχανή κοψίματος καφέ και πολλά άλλα αντικείμενα του παρελθόντος σε συνδυασμό με την ανάλογη μουσική, δημιουργούν ένα ευχάριστο περιβάλλον.
Η εξυπηρέτηση γίνεται από σερβιτόρους ομοιόμορφα ντυμένους, με ευγένεια και χαμόγελο. Αν και πήγαμε σε ώρα αιχμής ο κύριος που μας παρέλαβε, μας εξυπηρέτησε χωρίς μουρμουρητά και μας βόλεψε στο τραπέζι που θέλαμε. Μας ενημέρωσε για το μενού και το πώς μπορούμε να κινηθούμε και μας παρέδωσε στον επόμενο για την παραγγελία. Αφού παραγγείλαμε, ήρθε η γλυκόπιοτη ρακή σε πολύ ωραία γυάλινη διαχρονική κανατούλα με σχήμα χειροβομβίδας κατά προσωπικού, συνοδευόμενη από ωραία σφηνοπότηρα με πάγο και το καλωσόρισμα, ελίτσες ρίγανη, ντακάκια και τυροκαυτερή. Αχρέωτο όπως προβλέπεται να έρχεται.
Από εκεί και πέρα υπήρχε μια μικρή καθυστέρηση στα υπόλοιπα πιάτα και μία άναρχη σειρά.
Παντζαροσαλάτα με τα παντζάρια κομμένα κυβάκια, γιαούρτι και τριμμένο καρύδι. Βελούδινη υφή, αποθεωτική γεύση. Ποσότητα για 2 άτομα.
Ντολμαδάκια με συνοδεία γιαουρτιού. Όμορφα εκτελεσμένο, το ρύζι αναμειγμένο με κουκουνάρι, κομμένο ραπανάκι στο γιαούρτι, ωραία η αντίθεση, βελτιωμένη η οξύτητα του πιάτου. Ποσότητα για 2 άτομα.
Κεφτεδάκια με δυόσμο και σταφίδα. Γευστικά, κρεατένια, μαμαδίσια, συνοδεύονται μόνο με μια φέτα λεμόνι για το όξινο της υπόθεσης, δεν ακούγεται ο δυόσμος, ούτε προσδίδει κάτι έξτρα η σταφίδα. Μ’ άρεσαν όπως ήρθαν καυτά και χωρίς ίχνος λαδίλας, όπως τα έτρωγα από μικρός.
Μανιτάρια portobello στη σχάρα, λεμονάτα και μυρωδάτα, μια άλλη οπτική για το συγκεκριμένο είδος μανιταριού που αποζημιώνει τον chef που το σκέφτηκε αλλά και εμάς που τα γευόμαστε.
Τέλος κλασικός ελληνικός μεζές του ΄50, αυγά με φέτα και καβουρμά. Στη βάση καβουρμάς, επάνω 2 αυγά μάτια και πιο πάνω τριμμένη φέτα, σκόνη από πάπρικα και μυρωδικά. Σπάσε ανακάτεψε και φάε. All the money που λέει και ο κολλητός ο έφηβος που από delivery boy, χάρη στην επιμονή του και το πείσμα για μάθηση, έγινε ιδιαίτερος υπουργού.
Με αυτά και με αυτά περάσαμε ευχάριστα ένα 2ωρο, δώσαμε 15 pp μαζί με 100 ml ρακή, συζητήσαμε, τα βρήκαμε και δεν τα χάσαμε και φύγαμε ευχαριστημένοι.
Το ‘’Σερσέ λα φαμ’’ χωρίς να σε απογειώνει, σε ταξιδεύει νοσταλγικά στο παρελθόν.
Χρειάζεται σίγουρα μια μικρή μείωση τιμών σε κάποια πιάτα του, αλλά αξίζει της προσοχής και της επίσκεψης.
Ωραίοι ελληνικοί μεζέδες για συνοδεία του ποτού, καφές στη χόβολη, φρέσκα αφεψήματα και γλυκένια γλυκά, συνθέτουν ένα ωραίο concept στο κέντρο της πρωτεύουσας.
Θα ξανάρθω Ζήκο, αυτό είναι σίγουρο.