Loader

jim

Κριτικές: 172
Μέλος από: Δεκ 2010

Εμφάνιση:

13 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Χρωστάω στο ‘’Γελαστό Κρεμμύδι’’. Χρωστάω από το διάστημα που ήταν στο Π. Φάληρο. Τότε που είχα γευτεί τους ωραίους μεζέδες του, αλλά δεν έγραψα κριτική γιατί το όλο περιβάλλον του χώρου απόπνεε έναν αρνητισμό που όπως είναι λογικό θα αποτυπωνόταν στην κριτική μου. Ώρα να πληρώσω τα χρωστούμενα στη νέα θέση, σε μια παρθένα για το είδος της κουζίνας του περιοχή, τα Βριλήσσια.
Η πλατεία των Βριλησσίων και γενικά όλη η περιοχή βρίθει από σουβλατζίδικα και ταβέρνες, οπότε ένας χώρος με μαμαδίστικη ελληνική κουζίνα ολίγον τι πειραγμένη, είναι ότι χρειάζεται.

Στο κάτω μέρος λοιπόν της πλατείας και με αρκετή δυσκολία στο παρκάρισμα βρίσκεται ο φρέσκος χώρος του ‘’Κρεμμυδιού’’. Σαν χώρος δεν εκπλήσσει με το στήσιμο. Θα ήθελα το κάτι παραπάνω. Άξιο λόγου είναι η καθαριότητα του χώρου, η απόσταση μεταξύ των τραπεζιών, τα όμορφα φωτιστικά, σχοινένια, inox και μη, οι πινελιές από ζαρζαβατικά και μυρωδικά σε διάφορα σημεία, η υπερυψωμένη στο βάθος του χώρου κουζίνα με τα διακοσμητικά κρεμασμένα στον τοίχο μαχαιροπήρουνα και ο μπροστά χώρος τζαμαρία και οροφή που έχουν τη δυνατότητα να ανοίγουν όταν ζεστάνει ο καιρός.

Η εξυπηρέτηση άψογη σε όλα της. Τα φαγητά ήρθαν με σωστή σειρά και με χαμόγελο, ενημερωθήκαμε αναλυτικά για τις παρασκευές και τα υλικά του κάθε πιάτου που παραγγείλαμε, πέρασε εκτός της σερβιτόρας και ο chef να μας ρωτήσει πως ήταν το φαγητό, άκουσε τις παρατηρήσεις μας και όλα ωραία.

Ξεκινήσαμε με ζεστά πιτάκια αντί ψωμιού περασμένα από πάπρικα, λάδι και ρίγανη. Εκπληκτικά. Θα προτιμούσα να συνοδεύονται και από κάποια sauce ή μαλακό τυρί αλλά και έτσι ήταν ότι πρέπει για να συνοδέψουν το φαγητό.

Σαλάτα αμβροσία και νέκταρ. Πλούσια ποσότητα πρασινάδας στη βάση, κομμάτια μήλου, ρόδι, flakes αμύγδαλου, ρόκα και dressing με άρωμα μέλι πορτοκάλι. Δροσιστική και χορταστική. Όλες οι γεύσεις ακούγονται ομοιόμορφα. Αν θα άλλαζα κάτι, θα ήταν να κόψω πιο μικρές τις φέτες από το μήλο.

Πλεύρώτους τεράστια στη σχάρα, άριστα ψημένα λες και έτρωγες κρέας, με μπόλικο μαϊντανό και ρίγανη, λίγο μαρούλι καρότο, λάδι και ελαφριά sauce. Εδώ θα ήθελα λιγότερο λάδι αλλά παρ’ όλα αυτά ήταν φοβερό πιάτο.

Χαλούμι στη σχάρα. Ψήνεται μαζί με ντομάτα και σερβίρεται σε πλούσια μερίδα, αρωματίζεται με βαλσάμικο γεύσης σύκου και αφού προστεθεί μαϊντανός, λίγο λάδι και ρίγανη, στρογγυλοκάθεται στο τραπέζι σου. Μαεστρικό και αυτό το ψήσιμο.

Από τις προτάσεις του chef δοκιμάσαμε τα καπνιστά χοιρινά φιλετάκια με λάδι και τριμμένο πιπέρι. 3 μεγάλες λεπτές φέτες χοιρινού ψημένες και καπνισμένες από τον ίδιο τον chef για 10-12 ώρες, συνέθεσαν ένα απλό αλλά πολύ γευστικό πιάτο ειδικά για αυτούς που προτιμούν το καπνιστό κρέας.

Άφησα τελευταίο το best seller του μαγαζιού, τα σμυρνέικα σουτζουκάκια. Εδώ ο chef δείχνει τις επιρροές του από την πολίτισσα γιαγιά του. Γιαγιαδίστικο λοιπόν πιάτο, γεύση χαμένων πατρίδων, ανάλαφρο, πλούσια σάλτσα ντομάτας, κύμινο και σκόρδο όσο χρειάζεται στα σουτζουκάκια, συνοδευόταν από χεράτες χρυσαφένιες τηγανητές πατάτες με τριμμένο τυρί από πάνω.

Συνοδέψαμε με πολύ ωραία παγωμένη ρακή.

Στο τέλος μαζί με τα σχόλια και τις ευχές για την νέα αρχή, στον chef και συνιδιοκτήτη Θάνο, ήρθε στο τραπέζι κέρασμα αφράτη mousse σοκολάτας με καϊμάκι παγωτό και παγωτό φιστίκι για τον μικρό υιό.

Δώσαμε γύρω στα 15 ευρώ pp μαζί με τα ποτά, τρώγοντας πολύ καλή ελληνική κουζίνα.
Στο ‘’γελαστό κρεμμύδι’’ ξεκινώντας από το λογοπαίγνιο του ονόματος, δεν κλάψαμε, αντιθέτως γελάσαμε, περάσαμε χαλαρά, γευστικά και όμορφα τις ώρες που αφιερώσαμε να καθίσουμε στο χώρο του.

Η νέα προσπάθεια σε όλους τους τομείς, θεωρώ ότι θα στεφτεί με επιτυχία, βλέποντας το team του μαγαζιού να εργάζεται με χαμόγελο και υψηλά standards και να προσφέρει ωραίες μαμαδίστικες γεύσεις.
Keep goin’, θα είμαστε δίπλα σου.

13 Απρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Η ευρύτερη περιοχή του Παγκρατίου είναι semi αχαρτογράφητη για μένα. Πάντα είχα φίλους ή αγαπημένα μαγαζιά στην περιοχή αλλά άγνωστο γιατί, πάντα κάτι έβαζε φρένο στο να την επισκεφτώ.

Το σύμπαν συνωμότησε μια γλυκύτατη βραδιά και μια Πέμπτη του Μαρτίου βρήκα εύκολα να παρκάρω και με καλή παρέα επισκέφτηκα μια νέα άφιξη στην Αρχελάου, το Ελλούδα.
Η συζήτηση περί του ονόματος του μαγαζιού μας έβγαλε όλους εκτός θέματος και η απορία μας λύθηκε από την ίδια την Ελλούδα.

Ελλούδα λοιπόν το χαϊδευτικό της Έλλης στα Κυπριακά και ταυτόχρονα η σύζυγος του chef και συνιδιοκτήτη του μαγαζιού.

Το ύφος, η μουσική και το στήσιμο του χώρου θυμίζουν περισσότερο bar, με το οβάλ bar με τους κρεμάμενους κισσούς να δεσπόζει στο κέντρο, τα κάδρα ωραίας αισθητικής στους τοίχους, τη τζαμαρία πέριξ, τα έντονα χρώματα μέσα και έξω, τα κομψά φωτιστικά και τις μεγάλες γλάστρες με τα φυτά δίπλα στις νεραντζιές της Αρχελάου.
Όταν όμως έρχονται τα φαγώσιμα, τότε σίγουρα όλα θυμίζουν restaurant που σε αποζημιώνει προσφέροντας πολύ καλούς γευστικούς ελληνικούς μεζέδες με Κυπριακές πινελιές σε ευρύχωρα και άνετα ξύλινα τραπέζια, καρέκλες και αναπαυτικούς καναπέδες.
Το ψωμί στην αρχή ζυμωτό, συνοδευόμενο από τριλογία περιέχουσα ελαιόλαδο, ελιές, τυροσαλάτα. Ότι πρέπει για εισαγωγή στη σαλάτα της Έλλης, με φρεσκότατο σπανάκι στη βάση, κομμάτια μανιταριού και λιαστής ντομάτας, σουσάμι, μπόλικο μπέικον στη μέση και στην κορυφή φέτα από μανούρι. Όλα αυτά περασμένα από μια vinaigrette βαλσάμικο και πετιμέζι, τόση όσο να μη γλυκίζει υπερβολικά το σύνολο. Δροσερή και γευστική. Το μόνο που θα άλλαζα ήταν η διαχείριση του μπέικον. Θα το προτιμούσα λιγότερο crispy ή ψιλοκομμένο, για να μπορεί να μοιραστεί ομοιόμορφα σε όλη τη σαλάτα.
Κολοκυθάκια τηγανιτά σε κουρκούτι από ρεβυθάλευρο συνοδευόμενα από sauce γιαουρτιού με άνηθο. Εδώ ο chef δημιούργησε μια υπερπαραγωγή. Τα κολοκυθάκια ήταν crispy χωρίς καθόλου λαδίλα, κομμένα και ενωμένα με το κουρκούτι περίεργα, σαν μικρά χταπόδια. Must.

Μανιτάρια σερβιρισμένα στο τηγανάκι με αρωματικό βούτυρο και gorgonzola, μαγειρεμένα gratinee, έτσι ώστε να πιάσει από πάνω κρούστα. Η εξαιρετική ισορροπία της γλυκύτητας του βουτύρου με την αλμυρότητα του ιταλικού τυριού, έδωσαν ένα όμορφο αποτέλεσμα στη γεύση των μανιταριών.

Μύδια αχνιστά στο ζουμί τους, μυρωδάτα και semi σκορδάτα όπως πρέπει να είναι.
Βουτυρόψαρο. Γεύση μοναδική, γκουρμεδιάρικη, βουτυράτη και πικάντικη, καθότι καπνιστό αυτό το είδος του οξύρυγχου που κολυμπάει στα πολύ βαθιά. Συνοδεύεται απλά με φρέσκο κρεμμύδι, ντοματίνια και λεμόνι. Το βρίσκεις όχι τόσο συχνά σε κατάλογο εστιατορίου, Must σίγουρα στο τραπέζι.

Γεύσεις από το νησί της Αφροδίτης για τη συνέχεια, που με γύρισαν πολλά χρόνια πίσω. Κούπες. Χαρακτηριστικό street food της Κύπρου, που το έβρισκες σε κάθε στενό να το πουλάνε πλανόδιοι. Τρώγεται με το χέρι, βάζοντας πάνω λίγο λεμόνι. Πλέον standard μεζές σε όλα τα κυπριακά εστιατόρια αν και αποτελεί βασικό είδος σε πολλά μέρη της Μ. Ανατολής. Εξωτερικά, ζύμη από αλεύρι και πλιγούρι και μέσα γέμιση από μυρωδάτο κιμά, μαϊντανό και κρεμμύδι. Πολύ καλό, ξύπνησε μνήμες.

Σεφταλιές. Όπως σερβίρονται στην Κύπρο με κάποιες μικροδιαφορές στην γεύση. Κυπριακή πίττα ψημένη με 3 ζουμερές και μπαμπάτσικες σεφταλιές μέσα, 2 μπολάκια με sauce ταχίνι και γιαούρτι και ένα μπολ με ψιλοκομμένη τη συνοδευτική δροσερή σαλάτα. Ντομάτα, αγγούρι, κρεμμύδι, μαϊντανό. Σχεδόν τέλειο πιάτο. Με χάλασε λίγο το γεγονός ότι οι σεφταλιές δεν θύμιζαν Κυπριακή σεφταλιά αλλά περισσότερο μπιφτέκι, αλλά αυτό είναι κάτι που διορθώνεται μιας και η κουζίνα τώρα βρίσκει τα πατήματά της.
Όπως διορθώνεται και η φωλιά πατάτας με αυγά μάτια, απάκι και προβολόνε. Εδώ η τριμμένη πατάτα είχε ρουφήξει αρκετό λάδι, το απάκι δεν ακουγόταν και το προβολόνε με την γεύση του, καπέλωνε το όλο σύνολο.

Σε αντίθεση, μια παρόμοια παρασκευή του chef με πατάτες φούρνου, αυγά, κιμά και τυρί ήταν όλα τα λεφτά κλέβοντας την παράσταση.

Κλείσαμε με 2 εκπληκτικά γλυκά σε γεύση και εμφάνιση.

Crispy τρίγωνο, γεμισμένο με κρέμα μπουγάτσας, κανέλλα, ζάχαρη άχνη και παγωτό βανίλια, όσο γευστικό ακούγεται και μια πειραγμένη πάβλοβα με πολλά, πολύ μικρά μαρεγκάκια, mousse μόκας, ξηρούς καρπούς και περιχυμένη σοκολάτα, περισσότερο γευστικό από ότι ακούγεται.

Συνοδέψαμε με ωραίο ξηρό λευκό κρασί και μας κέρασαν χωνευτική μαστίχα σερβιρισμένη σε πολύ προσεγμένα σφηνοπότηρα.

Εξυπηρέτηση η πρέπουσα, από ευγενικούς χαμογελαστούς και γνώστες των πιάτων σερβιτόρους. Όπως δηλαδή πρέπει να είναι σε κάθε χώρο εστίασης που ο ιδιοκτήτης σέβεται τον κόπο του αλλά και τον πελάτη που τον τιμά με την επίσκεψή του.
Οι τιμές είναι αρμόζουσες του χώρου που αντιπροσωπεύει το μαγαζί και μάλιστα προς το χαμηλό, οπότε με ένα ποσό 15-20 ευρώ pp μαζί με νορμάλ οινοποσία, φεύγεις ευχαριστημένος.

Το Ελλούδα, ήρθε για να μείνει και να αποτελέσει το επόμενο χρονικό διάστημα, που θα έχει βρει πλήρως τα βήματά του, σημείο αναφοράς όχι μόνο για την περιοχή του Παγκρατίου αλλά όλης της πρωτεύουσας.

Αν μάλιστα εμπλουτίζει τον κατάλογο με περισσότερες λιχουδιές της Κυπριακής κουζίνας που τόσο λείπει από την Αθήνα, τότε γρήγορα θα αναρριχηθεί στα πρώτα στρώματα του γαστρονομικού χάρτη, της πόλης που ποτέ δεν κοιμάται.
Καλό Πάσχα, εύχομαι Ανάσταση ψυχών σε όλους σας.

29 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

‘’Cherchez la femme, pardieu!! Cherchez la femme!! ’’, φράση που την βρίσκεις πολλές φορές στο μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά ‘’Οι Μοϊκανοί των Παρισίων’’. Ψάξτε την γυναίκα. Το έτος 1854.
Και για να μπούμε καλύτερα στο νόημα, σας παραπέμπω για τα γενικά στην κριτική του φίλου Μιχάλη του επονομαζόμενου ‘’Τρώγων’’ και για την φράση στους στίχους του τραγουδιού του κοντοχωριανού Βασίλη Τσιτσάνη, ‘’Σερσέ λα φαμ’’. Για όλα ευθύνεται μια γυναίκα. Το έτος 1948.
Χμ… Έτσι ή κάπως έτσι, για να μη δυσαρεστήσω το γυναικείο αναγνωστικό κοινό του ask.
Απέναντι από τη Μητρόπολη στη γωνία Μητροπόλεως και Φωκίωνος, απέξω μικρούλι, λιτό, αδιάφορο έως ασήμαντο, από μέσα απέριττο, γλυκό, όμορφο, παρελθοντικό αλλά πάντα επίκαιρο.
Σίγουρα δεν θα καθίσεις να φας για να χορτάσεις. Θα πας να πιεις το κρασί, την μπύρα ή το ρακί να το συνοδέψεις με ωραία μεζεδάκια, να τσιλημπουρδίσεις, να ξαναερωτευτείς αλλά και να κάνεις σοβαρές συζητήσεις.
Τα σκούρα μεταλλικά τραπεζάκια του πεζοδρομίου δεν σε προδιαθέτουν για τίποτα από τα παραπάνω αλλά περνώντας την νοσταλγική τζαμένια πόρτα με το λογότυπο του μαγαζιού ανάμεσα σε δάφνες πάνω στο τζάμι, μπαίνεις στη χρονοκάψουλα και μεταφέρεσαι νοερά στο παρελθόν.
Μαρμάρινα τραπεζάκια, κουρτινάκια στα παράθυρα, μωσαϊκό, ξύλινες vintage καρέκλες, πολυέλαιοι άλλης εποχής, πράσινη ανάγλυφη ταπετσαρία που δένει με το πράσινο μάρμαρο των τραπεζιών και της μεγάλης κεντρικής μπάρας, ζωντανά λουλούδια σε γλάστρες αλλά και σε όμορφα γυάλινα ανθοδοχεία στα τραπέζια, δαντέλα, μπακιρένια σκεύη, παλιές φωτογραφίες, βαζάκια με γλυκά, χόβολη, διαχρονική μηχανή κοψίματος καφέ και πολλά άλλα αντικείμενα του παρελθόντος σε συνδυασμό με την ανάλογη μουσική, δημιουργούν ένα ευχάριστο περιβάλλον.
Η εξυπηρέτηση γίνεται από σερβιτόρους ομοιόμορφα ντυμένους, με ευγένεια και χαμόγελο. Αν και πήγαμε σε ώρα αιχμής ο κύριος που μας παρέλαβε, μας εξυπηρέτησε χωρίς μουρμουρητά και μας βόλεψε στο τραπέζι που θέλαμε. Μας ενημέρωσε για το μενού και το πώς μπορούμε να κινηθούμε και μας παρέδωσε στον επόμενο για την παραγγελία. Αφού παραγγείλαμε, ήρθε η γλυκόπιοτη ρακή σε πολύ ωραία γυάλινη διαχρονική κανατούλα με σχήμα χειροβομβίδας κατά προσωπικού, συνοδευόμενη από ωραία σφηνοπότηρα με πάγο και το καλωσόρισμα, ελίτσες ρίγανη, ντακάκια και τυροκαυτερή. Αχρέωτο όπως προβλέπεται να έρχεται.
Από εκεί και πέρα υπήρχε μια μικρή καθυστέρηση στα υπόλοιπα πιάτα και μία άναρχη σειρά.
Παντζαροσαλάτα με τα παντζάρια κομμένα κυβάκια, γιαούρτι και τριμμένο καρύδι. Βελούδινη υφή, αποθεωτική γεύση. Ποσότητα για 2 άτομα.
Ντολμαδάκια με συνοδεία γιαουρτιού. Όμορφα εκτελεσμένο, το ρύζι αναμειγμένο με κουκουνάρι, κομμένο ραπανάκι στο γιαούρτι, ωραία η αντίθεση, βελτιωμένη η οξύτητα του πιάτου. Ποσότητα για 2 άτομα.
Κεφτεδάκια με δυόσμο και σταφίδα. Γευστικά, κρεατένια, μαμαδίσια, συνοδεύονται μόνο με μια φέτα λεμόνι για το όξινο της υπόθεσης, δεν ακούγεται ο δυόσμος, ούτε προσδίδει κάτι έξτρα η σταφίδα. Μ’ άρεσαν όπως ήρθαν καυτά και χωρίς ίχνος λαδίλας, όπως τα έτρωγα από μικρός.
Μανιτάρια portobello στη σχάρα, λεμονάτα και μυρωδάτα, μια άλλη οπτική για το συγκεκριμένο είδος μανιταριού που αποζημιώνει τον chef που το σκέφτηκε αλλά και εμάς που τα γευόμαστε.
Τέλος κλασικός ελληνικός μεζές του ΄50, αυγά με φέτα και καβουρμά. Στη βάση καβουρμάς, επάνω 2 αυγά μάτια και πιο πάνω τριμμένη φέτα, σκόνη από πάπρικα και μυρωδικά. Σπάσε ανακάτεψε και φάε. All the money που λέει και ο κολλητός ο έφηβος που από delivery boy, χάρη στην επιμονή του και το πείσμα για μάθηση, έγινε ιδιαίτερος υπουργού.
Με αυτά και με αυτά περάσαμε ευχάριστα ένα 2ωρο, δώσαμε 15 pp μαζί με 100 ml ρακή, συζητήσαμε, τα βρήκαμε και δεν τα χάσαμε και φύγαμε ευχαριστημένοι.
Το ‘’Σερσέ λα φαμ’’ χωρίς να σε απογειώνει, σε ταξιδεύει νοσταλγικά στο παρελθόν.
Χρειάζεται σίγουρα μια μικρή μείωση τιμών σε κάποια πιάτα του, αλλά αξίζει της προσοχής και της επίσκεψης.
Ωραίοι ελληνικοί μεζέδες για συνοδεία του ποτού, καφές στη χόβολη, φρέσκα αφεψήματα και γλυκένια γλυκά, συνθέτουν ένα ωραίο concept στο κέντρο της πρωτεύουσας.
Θα ξανάρθω Ζήκο, αυτό είναι σίγουρο.

17 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Θα μπορούσε να είναι αξιοθέατο του ιστορικού κέντρου.
Να σε παίρνει ο ξεναγός από το Σύνταγμα, με το καλάμι στο χέρι που γράφει το όνομα του group για να μη χαθείς στην πολύβουη Ερμού, να διασχίζετε το πλήθος χαζεύοντας τους δεκάδες πλανόδιους καλλιτέχνες και να φθάνετε στην Παναγία την Καπνικαρέα όπου να ακούς τα κατορθώματα του Βυζαντίου.

Να παίρνεις από τη γωνιακή αλυσίδα φούρνων με Αθηναϊκό όνομα, κουλούρι Θεσσαλονίκης που έχει παρασκευαστεί στου Ψυρρή.
Να στρίβετε για την πλατεία Αγίας Ειρήνης, για να θαυμάσεις το φαινόμενο του Έλληνα νεολαίου που πίνει macchiato χωρίς να ξέρει να τον προφέρει και τρώει scrambled eggs ενώ μικρός απεχθανόταν τη στραπατσάδα της μάνας του.

Να συνεχίζετε για Πλάκα περπατώντας στα υπέροχα στενά δρομάκια της και να κατευθύνεστε σε γνωστό κοσμηματοπωλείο και παρακέιμενο μαγαζί με Greek modern art για να αγοράσεις υπερτιμημένα κοσμήματα και μπλούζες με τον Παρθενώνα και από την άλλη τσολιαδάκια ή τον Διόνυσο με την Αθηνά.
Να κινείστε για Μοναστηράκι για να δεις την Ακρόπολη και την Παλιά Αγορά και στη συνέχεια να κάνετε στάση σε γνωστό μαγαζί για να φας giros pita φουλ στο λίπος και Greek mousaka φουλ στο λάδι και ο ξεναγός να σου εξυμνεί την αθάνατη Ελληνική κουζίνα.

Τέλος να κλείνετε με μια επίσκεψη για καφέ και γλυκό στο Little kook, μπαίνοντας σε ένα κόσμο μαγευτικό και παραμυθένιο και χωρίς να υπολογίζεις τι θα πληρώσεις.
Όλα αυτά αν είσαι τουρίστας.

Γιατί αν είσαι Έλληνας άντε να πας 2-3 φορές να θαυμάσεις τις θεματικές ενότητες του χώρου και τέλος.
Θεωρώ ότι ήταν μεγάλη η εισαγωγή αλλά μέχρι εδώ ο καθένας μπαίνει στο νόημα τι εστί Little kook.
Θέλετε και συνέχεια;
Λοιπόν.

Οι ιδιοκτήτες αυτού του καφέ στου Ψυρρή, σίγουρα είναι άτομα με παραστάσεις από καφέ του εξωτερικού. Έχουν χωρέσει τον κόσμο των παραμυθιών του Άντερσεν, του Ντίκενς, των αφών Γκριμ, του Ντίσνεϋ σε ένα πολυχώρο γεμάτο αναμνήσεις. Για μια ώρα θα γίνεις παιδί και θα προσπαθήσεις να σκαρφαλώσεις στη φασολιά, θα θες να ανέβεις στο Carousel, θα ακολουθήσεις την Αλίκη στη Χώρα των θαυμάτων, θα χαζέψεις τα ξωτικά, τη Ραπουνζέλ, τη Χιονάτη χωρίς τους νάνους και θα σε σερβίρει με ευγένεια και χαμόγελο η Σταχτοπούτα, η καλή νεράιδα, η βασίλισσα της νύχτας ακόμα και η πεντάμορφη χωρίς το τέρας με την κακιά μάγισσα.

Την τελευταία φορά που πήγα, κάθισα στο δωμάτιο των τιμών του κάστρου δίπλα στο τζάκι. Βαριά έπιπλα, βελούδινες βαριές κουρτίνες, θυρεοί, οικόσημα, ασπίδες, πανοπλίες, πολεμικός εξοπλισμός, αετοί, κουκουβάγιες, ένοιωσα και εγώ πρίγκιπας και έζησα μια ευχάριστη εποχιακή ατμόσφαιρα. Λίγο στενάχωρα βέβαια αλλά μην τα θέλουμε και όλα.
Η εξυπηρέτηση όπως είπα, γίνεται από τις θεματικά ντυμένες σερβιτόρες, οι οποίες γνωρίζουν την παρασκευή του κάθε εδέσματος που προσφέρεται στο χώρο, αλλά και καθοδηγούν τους αναποφάσιστους στην επιλογή.

Το μόνο σφάλμα που βρήκα –πταίσμα βέβαια- είναι ότι στην είσοδο του κυρίως μαγαζιού καλό θα ήταν να βρίσκεται Ελληνίδα και όχι κοπελίτσα του πάλαι ποτέ ανατολικού μπλοκ, διότι το μυαλό συνειρμικά οδηγείται αλλού.

Συνεχίζω με το τι προσφέρει ο χώρος, πλέον του οφθαλμού. Με μια λέξη ελάχιστα, ή καλύτερα τίποτα περισσότερο από μια κοινή καφετέρια ή ζαχαροπλαστείο.
Καφές ελληνικός σερβιρισμένος σε ωραίο ζωγραφιστό πορσελάνινο σερβίτσιο, τίποτα περισσότερο από έναν απλό ελληνικό καφέ σωστά ψημένο, για να στον χρεώνει 3,5 euro.
Freddo espresso απλός και σε χαμηλό ποτήρι στα 4,5 euro. Θα τον χαρακτήριζα καραβίσιο, αλλά πλέον στα καράβια προσέχουν τη γεύση και την τιμή.
Milkshake βανίλια σε όμορφο ποτήρι παλαιάς εποχής, γεύση κλασική, τιμή στα ύψη. 7 euro.
Το ίδιο και το τσάι. Πολλές γεύσεις, σερβιρισμένο σε μεγάλη ποσότητα και σε ωραίο πορσελάνινο σερβίτσιο, αλλά οι τιμές επάνω.

Αλμυρή κρέπα με τυρί και γαλοπούλα. Η πιο απλή και φθηνή κρέπα σε όλες τις creperie του κόσμου. Εδώ με διπλάσια ποσότητα των υλικών και από πάνω sticks πατάτας από σακούλα γνωστής εταιρίας. Τιμή στα 6,9 euro, δεν δικαιολογεί με τίποτα το όλο σύνολο. Δεν πήγαινε η ζύμη ολικής αλέσεως με την οποία παρασκευάζονται όλες οι αλμυρές κρέπες και επίσης βασικό λάθος, λάθος πρωτάρη στην παρασκευή κρέπας που δεν δικαιολογείται, η ζύμη ζεστή και τα υλικά κρύα.

Pancake με πραλίνα φουντούκι και μπισκότο oreo. Καλή η σκέψη και η εκτέλεση. Πύργος από 4 pancakes, σωστά ψημένα και με το κανονικό πάχος, με μπόλικη πραλίνα, ανάμεσα λιωμένο μπισκότο και το σύνολο πασπαλισμένο με ζάχαρη άχνη. Έχοντας μια αδυναμία στα pancakes, έχω φάει αλλά και έχω φτιάξει εκατοντάδες, έχω πειραματιστεί με όλες τις γεύσεις στη ζύμη και έχω βάλει οτιδήποτε υλικό επάνω. Θεωρώ ότι ο συγκεκριμένος είναι ο καλύτερος συνδυασμός, αλλά πουλώντας πάνω από 5 euro, έχεις χάσει την αίσθηση του μέτρου και δεν μιλάω μόνο για Ελλάδα.
Τιμή στα 7,5 euro, άρα θέλεις να με κάνεις συνέταιρο στην επέκταση του μαγαζιού σου σε όλο το τετράγωνο, χωρίς να μου δίνεις ποσοστό κέρδους.

Τέλος μεγάλο κομμάτι κέικ, που ονομάζεται ‘’η καυτή ανάσα του δράκου’’. Στα 7,5 euro περίμενα τουλάχιστον το κεφάλι του δράκου και μάλιστα χειροποίητο. Σίγουρα δεν ήταν χειροποίητο, αλλά φτιαγμένο μαζικά με διάφορα αρωματικά και γλυκαντικά, ήταν όμως γευστικό, είχε μεγάλη ποσότητα πραλίνας, μαρέγκα φλαμπέ, λευκή και μαύρη σοκολάτα και τριμμένο μπισκότο.

Το Little kook είναι αξιοθέατο της πόλης, εφάμιλλο μεγάλων πόλεων του εξωτερικού και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται.
Πηγαίνεις, βλέπεις, ονειρεύεσαι, γίνεσαι για λίγο παιδί, πληρώνεις για 2 άτομα περί τα 25 euro για να πιεις και να φας το κάτι τις και φεύγεις.
Προτείνεται για τουρίστες, είτε με group είτε κατά μόνας και για επαρχιώτες που φέρνουν για πρώτη φορά τα παιδιά τους στην πρωτεύουσα.

Υ. Γ. Να σημειωθεί ότι δεν είμαι γκρινιάρης, δεν υπολογίζω το χρηματικό ποσό που θα δώσω για να γευτώ κάτι καλό, όμως δεν θέλω να με κοροϊδεύουν αλλά να με σέβονται όταν τιμώ με την επίσκεψη μου τον χώρο τους.

09 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Ένα σουβλατζίδικο που στην πορεία έγινε μοντέρνο κρεατάδικο και που είναι ‘’φάτσα κάρτα’’ στο Σύνταγμα, μπορεί να παραμείνει αξιόλογο ή θα αλλοτριωθεί από τον τουριστόκοσμο του ‘’πιο κέντρο δεν γίνεται;’’
Μπορεί να αντέξει τον ανταγωνισμό κρατώντας επίπεδο ή θα πέσει στον βούρκο του ‘’πουλάω όσο θέλω γιατί έχω ψηλό ενοίκιο’’, ‘’δίνω λίπος στον τουρίστα γιατί πότε ξανάφαγε σουβλάκι πίτα για να ξέρει;’’
Στοχασμοί συνεχιζόμενοι και επαναλαμβανόμενοι και τις 2-3 φορές που έτυχε να φάω στον αριθμό 3 της Μητροπόλεως με το χαρακτηριστικό παιγνίδισμα στο όνομα. Meat-ropoleos 3 ή το πιο πιασάρικο Μ3.
Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση και θα ξεκινήσω αντίστροφα. 2,4 έως 2,5 οι τυλιχτές πίτες και 1,6 έως 1,8 τα καλαμάκια με συνοδεία μικρής αλάδωτης πίτας, δεν το λες και ακριβό όταν ‘’ο γιατρός της πείνας’’ στην Χ συνοικία του υπολοίπου Αττικής στο πουλάει 2,3 και είναι και χάλια.
Σπαλομπριζόλα μοσχαρίσια στα 12, βουβαλίσια μπριζόλα στα 16,5, ακόμα και το buffalo burger με περιεχόμενο που θα αναλύσω στη συνέχεια στα 10,5 και μάλιστα σε αξιοπρεπή εκτέλεση δεν νομίζω να βρίσκεις συνέχεια στην πρωτεύουσα.
Άρα από τιμές πάει καλά.
Τα τυλιχτά του τώρα. Οι πίτες του είναι αλάδωτες, σωστά ψημένες και νόστιμες. Το καλαμάκι χοιρινό και το κοτόπουλο έχει βελτιωθεί σε ποσότητα αλλά πολύ αμφιβάλλω ότι είναι χειροποίητα (το χειροποίητο φτιάχνεται από άτομο, ενώ το μη χειροποίητο ή μηχανής από μηχανή για αυτό και τα κομμάτια είναι ίδια μεταξύ τους).

Το μπιφτέκι του, όντως ξεφεύγει από τα συνηθισμένα και αξίζει της προσοχής.
Η κόκκινη σπιτική σάλτσα που μπαίνει στη πίτα, της δίνει την υγρασία και την γεύση που χρειάζεται. Η ντομάτα είναι φρεσκότατη και σε νορμάλ ποσότητα μέσα στην πίτα, κανονικά κομμένη και όχι σε κύβους όπως λέει ο κατάλογος. Το τυλιχτό συμπληρώνουν κρεμμύδι, τραγανές πατάτες και τζατζίκι. Το τζατζίκι θεωρώ περισσεύει και δεν δίνει και έξτρα γεύση, αφού υπάρχει η κόκκινη σάλτσα.

Το buffalo burger είναι ένα αξιοπρεπέστατο πιάτο σε ότι αφορά το μπιφτέκι σε γεύση ψήσιμο και υλικά. Τραγανό μπέικον, καραμελωμένα κρεμμύδια, το ψωμί ψημένο και αυτό σωστά και τα κλασσικά, λόλα, ντομάτα, λιωμένο τσένταρ. Η ποσότητα των πατατων που σερβίρονται ως συνοδευτικό στο πιάτο, αστεία.

Από τα καινούρια του πιάτα δοκίμασα την τάρτα με πράσο και παστό χοιρινό. Νορμάλ μέγεθος, ακούγονταν όλες οι γεύσεις χωρίς να καλύπτει το παστό τα υπόλοιπα, συνοδευόταν από αδιάφορη και άσχετη με την τάρτα, πράσινη σαλάτα.

Τέλος η σπαλομπριζόλα του που μάλλον και αυτή μπήκε τελευταία γιατί δεν την θυμάμαι στο αρχικό μενού, ήταν σωστά ψημένη ή καλύτερα ψημένη όπως την ζητήσαμε, μαλακή χωρίς ενοχλητικές ίνες, μεγάλο μέγεθος και έρχεται σε ξύλινο δίσκο χωρίς συνοδευτικά. Βάζοντας μόνο λεμόνι καταλαβαίνεις απόλυτα το κρέας.

Η εξυπηρέτηση γίνεται από μαυροντυμένους σερβιτόρους, χωρίς πολλά – πολλά πχ ενημέρωση, προτάσεις χαμόγελα αλλά είναι σωστή και χωρίς προβλήματα στην παράθεση των πιάτων και στην καθαριότητα του τραπεζιού.

Τέλος στο χώρο κυριαρχεί το ξύλο, το σίδερο και το μαύρο χρώμα. Τα τραπέζια του πεζοδρομίου έχουν φασαρία αρκετή και είναι κλασικά τουριστικά, το ισόγειο εκτός των τραπεζιών στο δεξί πλευρό του χώρου, έχει stands στα αριστερά για κάτι πιο γρήγορό. Ο πάνω χώρος είναι αξιόλογος με ωραία κάδρα στους τοίχους, διάφορα διακοσμητικά μπουκάλια και μπακίρια, τσουβάλια με φρέσκα υλικά παντοπωλείου και τα κλασικά τραπέζια και καρέκλες.

Το Μ3 ως σουβλατζίδικο, έχει βρει τα πατήματα του σε σχέση με το παρελθόν, αποτελεί σίγουρα μια αξιοπρεπή επιλογή για τη θέση που βρίσκεται σε σχέση πάντα με τους ανταγωνιστές του ιδίου είδους του ιστορικού κέντρου.

Το Μ3 ως κρεατάδικο ή μοντέρνο σουβλατζίδικο, χάνει αρκετά συναγωνιζόμενο παρόμοιους χώρους εστίασης, διότι προσπαθεί να χωρέσει λίγο απ’ όλα, πιάνοντας στην ουσία το αλλοδαπό αγοραστικό κοινό.

Αυτή τη φορά δεν μπορώ να στοιχειοθετήσω άποψη αν το προτείνω ή όχι. Σίγουρα περνώντας πεινασμένος θα το προτιμήσω για κάτι σύντομο, δεν θα πάω όμως επί τούτου.

05 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
1-9

Είναι φορές που χρειάζεσαι οικογενειακές στιγμές για να χαλαρώσεις. Να μην σε ενοχλούν οι βόλτες για ψώνια με τη σύζυγο, τα παιγνίδια και η γκρίνια στο psp του μικρού, ούτε καν οι στιλιστικές ανησυχίες, μαζί με το μπλίκι μπλίκι του μεγάλου με την φίλη του στο κινητό. Να σκέφτεσαι ότι υπάρχουν μεγαλύτερα προβλήματα σε αυτή τη ζωή, από τα καθημερινά οικογενειακά θεματάκια.

Μια τέτοια μέρα, χωρίς να βάλω τη μάσκα με το καλύτερο μου χαμόγελο, αφέθηκα στην οικογενειακή θαλπωρή και ακολούθησα το σουλάτσο στο ιστορικό κέντρο.
Κάπως έτσι προέκυψε το ‘’Πέρα’’. Διότι όσο και να θες να περπατήσεις, να δεις, να μπεις, να χαζέψεις, να αγοράσεις, κάποια στιγμή θα πεινάσεις. Και επειδή το ‘’κάτι διαφορετικό’’ είναι η κλισέ φράση κάθε φορά καθότι στο dna της οικογενείας, ρίχνω ιδέα για ανατολίτικη κουζίνα. Κινήσαμε λοιπόν για Αιόλου, περάσαμε το γνωστό φαλαφελάδικο στέκι που είχε ουρά πλ. Αμερικής – πλ. Κολιάτσου και φθάσαμε στη γωνία του ‘’Πέρα’’.
Η πρόταση για να καθίσουμε έξω στα stands, παρότι ο καιρός ήταν θαυμάσιος για Φεβρουάριο, έπεσε στο κενό διότι βόλευε το πολύ 2 πιάτα.

Κατευθυνθήκαμε λοιπόν, στο μικρούλι εσωτερικό και καθίσαμε στο τραπέζι δίπλα στο κομμάτι των αλμυρών παρασκευών. Να ξεκαθαρίσω ότι το ‘’Πέρα’’ διαθέτει 2 ανοιχτές κουζίνες μια για τις γλυκές και μία για τις αλμυρές παρασκευές του μαγαζιού. Η διακόσμηση δεν λέει κάτι, διότι όπως γράφει και η ταμπέλλα του μαγαζιού, το ‘’Πέρα’’ είναι ένα oriental street food με ένα μικρό εσωτερικό χώρο και τίποτα παραπάνω. Ο τοίχος σε pal χρώματα με κάποια ριχτάρια με μπορντό σχέδια και κάποια ανατολίτικα διακοσμητικά στους τοίχους. Καναπέδες αναπαυτικοί και καρέκλες μη αναπαυτικές συμπληρώνουν τα απλά σε σκούρο καφέ χρώμα τραπέζια.

Η εξυπηρέτηση έγινε από μια χαμογελαστή κοπελίτσα και παρότι ο κατάλογος, ανέλυε το κάθε πιάτο λεκτικά αλλά και οπτικά, μας εξήγησε τι θα φάμε και ανάλογα τα γούστα μας τι μπορούμε να παραγγείλουμε.

Ξεκινήσαμε με ‘’λαχματζούν’’. Μου άρεσαν οι επεξηγήσεις ότι το λαχματζούν το προσφέρουν τυλιχτό, εκτός αν το προτιμάμε στο πιάτο, καυτερό ή μη και κανονικό ή vegan. Εννοείται το πήραμε κανονικό, λίγο καυτερό και για δοκιμή, τυλιχτό. Ήταν λουκούμι, καυτερό βέβαια αλλά μου θύμισε έντονα εκείνο το πάλαι ποτέ λαματζούν που έτρωγα σε έναν ανατολίτη –τον μόνο τότε- στο Πασαλιμάνι, σε χώρο που έφτιαχνε μόνο λαχματζούν. Λεπτή ζύμη, ξεροψημένη στον φούρνο, στρώση από μοσχαρίσιο κιμά ζυμωμένο με αρωματικά και λαχανικά, μαϊντανό, κρεμμύδι, δροσερή ντομάτα, καυτερό πιπέρι και sauce γιαουρτιού με δυόσμο. Το καλύτερο πιάτο του μαγαζιού, πήραμε και δεύτερο για να το δοκιμάσουμε όλοι.
‘’Μαρία’’, αραβική πίτα ψημένη και στο εσωτερικό της αρωματισμένος μοσχαρίσιος κιμάς. Ήταν γευστικό και αυτό το πιάτο και είχε την ιδιαιτερότητα ότι ο κιμάς ήταν πατημένος και θύμιζε κεμπάπ κομμένο σε ψιλή φέτα. Συνοδευόταν από αδιάφορη αλλά φρεσκοκομμένη πράσινη σαλάτα με ντομάτα και κρεμμύδι.

Χειροποίητο φυσικά ‘’πεϊνιρλί’’. Προτιμήσαμε το μικρό μέγεθος 30 εκ. με αρκετό κιμά με μυρωδικά, λιωμένο τυρί, σάλτσα ντομάτας, από πάνω μαϊντανό και κομμάτια ντομάτας, μέσα σε λεπτή τραγανή ζύμη. Ισορροπία στις γεύσεις και τα αρώματα, πολύ καλό και ξεχωριστό, ανάμεσα σε αυτά που έχω δοκιμάσει έως τώρα.

Σε αντίθεση με όλους τους επισκέπτες που δοκιμάζουν το ‘’κιουνεφέ’’ που φημίζεται στην Αθήνα, εμείς προτιμήσαμε το ‘’προφιτερόλ’’ και το ‘’μπισκότο’’. Το προφιτερόλ ήταν εξαιρετικό. Αποδομημένο θα το έλεγα, αφού το πιάτο είχε σουδάκια γεμισμένα με κρέμα patisserie περιχυμένα με ωραία πλούσια κρέμα σοκολάτας.

Το μπισκότο ήταν το κλασικό μωσαϊκό με έξτρα σοκολάτα και ζάχαρη άχνη σε σχήμα σουφλέ σοκολάτας, αλλά του έλειπε η τραγανότητα που έχει το μπισκότο στο μωσαϊκό, προφανώς γιατί είχε ποτίσει παραπάνω από τη σοκολάτα.

Η τιμή για τα παραπάνω συνοδευόμενα από νεράκι βρύσης, ανήλθε στο εκπληκτικό ποσό των 5,5 pp, αφήνοντας μας χορτασμένους για μεσημέρι και έτοιμους για να τσιμπήσουμε το κάτι τις το βράδυ.

Τίμιο και με ωραίες γεύσεις ανατολίτικο street food, που σίγουρα θα το ξαναεπισκεφτώ συν γυναιξί και τέκνοις για κάποια ιδιαίτερα πιάτα του καταλόγου και φυσικά το δοξασμένο ‘’κιουνεφέ’’.

Give ‘’Πέρα’’ a chance. Το δικαιούται γιατί το αξίζει.

28 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

- Και τι είναι αυτό το θεϊκό έδεσμα ρε μάστορα που μας σέρβιρες στην αρχή και μας πήρε το μυαλό;
- Όταν ήμουνα στον Πειραιά και το δοκίμασα πρώτη φορά, έμεινα με το στόμα ανοιχτό και το ονόμασα ‘’μπινιά στον ουρανίσκο’’. Έτσι μου το ζητούν οι φίλοι. Η κανονική του ονομασία είναι τζιμένι.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
6 φίλοι που παλιότερα ήταν 7 και 8, αλλά τώρα έμειναν 6, ένα βροχερό (raining cats and dogs), μεσημέρι προς απόγευμα Σαββάτου του Φλεβάρη, κινήσανε ανατολικά κατόπιν πρότασης του γιατρού της παρέας.
- Και που θα πάμε ντόκτορα, ρωτάει ο μικρότερος της παρέας;
- Απόψε θα σας πάω στον Πανορμίτη στον Μαραθώνα. Θα φάμε εκπληκτικά ότι ψάρι και θαλασσινό έχει το μαγαζί, θα ακούσουμε ιστορίες για γέλια και για κλάματα από τον Γιώργο τον ιδιοκτήτη, πολιτικό μηχανικό στο επάγγελμα, παλιό πολιτευτή του Πειραιά και θα πληρώσουμε λογικά.
- Πολύ θα ήθελα να σε πιστέψω απάντησε ο άπιστος Θωμάς της παρέας και αδερφός του γιατρού.
Δρόμο παίρνουν, δρόμο αφήνουν, αφήνουν πίσω τους τη Νέα Μάκρη και στρίβουν δεξιά για Μαραθώνα.
Σαν πας λοιπόν στον πηγαιμό για Μαραθώνα, αφήνεις στο αριστερό σου χέρι τον τύμβο, περνάς την πλατεία, αφήνεις πίσω σου ότι ψαρο γκουρμεδο και μη, ταβέρνα υπάρχει και συνεχίζεις. Όχι πολύ μακριά και στο αριστερό σου χέρι, συναντάς ένα μικρό μαγαζί με πολλές γλαστρούλες στη βεράντα του, που σίγουρα δεν σου γεμίζει το μάτι. Έφτασες στον Πανορμίτη.
Το όνομα του, προς τιμή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Πανορμίτη, πολιούχου της Σύμης για αυτό και η ταμπέλα του μαγαζιού γράφει μόνο το όνομα του Αρχαγγέλου.
Το μαγαζί λιτά διακοσμημένο και σε νησιώτικα ελληνικά χρώματα. Άσπρο και γαλάζιο. Κάποια διακοσμητικά στους τοίχους που θυμίζουν θάλασσα, κουζίνα κεντρικά στο βάθος, τζάκι αναμμένο να τρώει συνέχεια ξύλα καθ’ όλη την παραμονή μας, τραπέζια λίγα κλασσικά ψαροταβέρνας με άσπρο χάρτινο τραπεζομάντηλο από πάνω και χώρος που διακρίνεται για την καθαριότητα.
Μαζί με τον Γιώργο που ήρθε για παραγγελία, έπεσε στο τραπέζι μας το καλωσόρισμα του Πανορμίτη.
2 πιάτα με σκουμπρί και ταραμά και ένα πιάτο με κάτι σαν παστό ψάρι μέσα σε λάδι. Το τζιμένι. Το οποίο τζιμένι με το που το δοκιμάσαμε, κοιταχτήκαμε μεταξύ μας, κόψαμε κίνηση και ορμήσαμε να πάρουμε ότι είχε μείνει στο πιάτο. Δεν έχω λόγια. Χειροποίητος, ντελικάτα φτιαγμένος, παστουρμάς ψαριού. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν μπακαλιάρος.
Ποίημα, ο ουρανίσκος τα είδε όλα.
Και ενώ η βροχή έπεφτε right through στο τζάμι του Πανορμίτη, άρχισαν να φτάνουν στο τραπέζι μας τα πρώτα πιάτα.
Ψωμί μπόλικο και φρέσκο, χρεωμένο μεν, 2 γιούρο στο σύνολο δε, νερό εμφιαλωμένο μεν, αχρέωτο δε, 1 τηγανιά πατάτες χεράτες, χρυσαφένιες, τραγανές και αλατισμένες, 2 σαγανάκια με φέτα βεβαίως βεβαίως και μόνο λεμόνι από πάνω, όπως το τρώγαμε παλιά, που δεν ψάχναμε με τι τυρί θα κάναμε σαγανάκι και 2 μεριδάρες χόρτα ζεστά. Τα χόρτα ήταν ότι βρήκε ο Γιώργος εκείνη την μέρα στον μανάβη. Δεν χαρίστηκε στη μερίδα, ούτε στο λάδι. Ρίξαμε λεμόνι και τα χτυπήσαμε αλύπητα.
Μέχρι εκείνη τη στιγμή συνοδεύαμε τα πρώτα πιάτα, με φοβερό τσίπουρο άνευ.
Στη συνέχεια μπαίνοντας στο κυρίως θέμα, το γυρίσαμε σε πολύ καλό χύμα ξηρό κρασί και ο μουσάτος της παρέας, μπύρα.
Το κυρίως θέμα ξεκίνησε με το ‘’κτήνος’’. Όταν το παραγγείλαμε, όλοι πλην γιατρού που ήξερε, περιμέναμε με το ζόρι ένα πλοκάμι. Ήρθε πλήρες, με όλα τα πλοκάμια και το σώμα σε βαθύ πιάτο, με κόκκινη κρασάτη σάλτα, ρίγανη και κάπαρη. Μπουκιά και συχώριο, μαλακό, τρυφερό και νόστιμο. Χρεώθηκε 12 γιούρο. Θεωρώ ότι τον κλέψαμε!!!
Συνεχίσαμε με το ‘’σαγάνι’’. Ήρθε ένα οβάλ πυρέξ, σαν αυτό που έκανε η μάνα μου σουφλέ ή παστίτσιο, γεμάτο γαρίδες –no1 I think- σαγανάκι, φρέσκια σάλτσα ντομάτας, μυρωδικά και τυρί, πολύ τυρί τριμμένο από πάνω, φέτα και κεφαλοτύρι. Θα πω μόνο ότι έκανε 25 euro αλλά άξιζε τα λεφτά του μέχρι τελευταίας βούτας. Δεν συστήνεται για ζευγάρι γιατί δεν ξέρω πως θα το πάρει πακέτο.
Σειρά, βλέποντας τη θάλασσα που αγρίευε και τον ουρανό που μαύριζε, πήρανε τα ψάρια. Στην αρχή τα ψιλά. Μαρίδα μικρούλα μαστορικά ψημένη χωρίς ίχνος λαδίλας, τρωγόταν όπως την έβλεπες. Ρίξαμε λεμόνι, τσουγκρίσαμε τα κρασοπότηρα και πήγαμε στα επόμενα.
Μπαρμπούνια 500 γρ. και φαγκρί 700 γρ. Εγώ που ξέρω θεωρητικά και μόνο που να κοιτάξω, λέω ότι ήταν φρέσκα. Αυτοί που ήξεραν και στην πράξη το φρέσκο, το επιβεβαίωσαν. Μαεστρικά και αυτά ψημένα, στρουμπουλά και κόκκινα, μας χόρτασαν και τους 6.
Στο τραπέζι που τα πίναμε είχε μείνει ακόμα λίγο κρασί. Οπότε μίλησαν τα μάτια και πήραμε ένα ακόμα τζιμένι.
Μαζί με τις ιστορίες του Γιώργου, έγινε και ο λογαριασμός. Σύνολο 154.
- Δώστε 140 και φύγατε, Γιώργος speaking. Κέρασμα γιαούρτι με γλυκό του κουταλιού και σφηνάκι μαστίχα για να με θυμάστε και να ξανάρθετε.
Αυτό είναι το σίγουρο. Ότι θα ξαναπάμε.
Μας άρεσε η παρέα του Γιώργου, οι ιστορίες του, η πίστη του στον Πανορμίτη, οι φρέσκιες πρώτες ύλες, οι ωραίες γεύσεις, το τζιμένι και το σαγάνι, η αυθεντικότητα και η απλοϊκότητα του.
Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι o Πανορμίτης ήταν γεμάτος κόσμο, όταν την ίδια ώρα οι άλλες ψαροταβέρνες του Μαραθώνα είχαν 1-2 παρέες.
Επίσης; 25 pp με το tip και τα ποτά, ε δεν το λες και ακριβό.
Δεν προτείνεται για αυτούς που θα ψάξουν τον κατάλογο για να παραγγείλουν.
Προτείνεται για όσους θέλουν να περάσουν χαλαρά, να φάνε καλά ότι έχει εκείνη τη μέρα, σα να τρώνε σε φίλο τους, να ακούσουν το κύμα, να ονειρευτούν.

16 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Την Παπανδρέου σίγουρα δεν τη λες πιάτσα στο Χαλάνδρι. Είναι ο δρόμος που θα σε οδηγήσει στην κεντρική πλατεία της περιοχής, όπου πέριξ της θα βρεις τα πάντα.
Λίγα μέτρα από το σημείο όπου η Εθνικής Αντιστάσεως τέμνει την Παλαιολόγου και γίνεται Παπανδρέου, χωρίς βέβαια να έχει σημασία προς τιμή ποιανού Παπανδρέου πήρε το όνομα, κοιτώντας δεξιά θα δεις το Marea. Παλίρροια η λέξη στη μετάφρασή της, οπότε θαλασσινό το μενού της.

Ιστορικά στο σημείο υπήρχε για χρόνια ψαροταβέρνα με μερακλή ιδιοκτήτη που πλέον μας άφησε χρόνους. Σε αυτό το μαγαζί δούλευε μια εκ των 2 ιδιοκτητών και είχε όνειρο ζωής να ανοίξει δικό της χώρο στο ίδιο σημείο, όπερ και εγένετο.

Για λίγους μήνες μέσα στο 2017 φιλοξενήθηκε ‘’Το τηγάνι της μουρμούρας’’ αλλά πήγε άπατο όχι τόσο λόγω προσέλευσης κόσμου αλλά υψηλού ενοικίου.

Οι ιδιοκτήτες άλλαξαν, το ίδιο και η διακόσμηση του χώρου, εννοείται το μενού ανάλογα τα χούγια του καθενός, η μαγείρισσα όμως έμεινε σταθερή να προσφέρει αδιάκοπα τις υπηρεσίες της μαγειρεύοντας τίμιο, σπιτικό και γευστικό φαγητό.

Τα 2 λοιπόν νέα κορίτσια οι αφές Άννα και Ιωάννα που τρέχουν το μαγαζί, ελπίζω και εύχομαι να πετύχουν γιατί ξεχειλίζουν από όρεξη και ωραίες ιδέες.

Ο χώρος μεγάλος, καθαρός, καλαίσθητος, άνετος, με πέτρα και ξύλο και με τα τραπέζια σε ικανοποιητική απόσταση μεταξύ τους, χωρίζεται με συρόμενο τζάμι σε 2 μικρότερους μακρόστενους. Ο δεξιά είναι πιο παιγνιδιάρικος, θυμίζει πλακόστρωτη αυλή με γυάλινη οροφή, τσιμεντένιους καναπέδες με πολύχρωμες μαξιλάρες, καλλωπιστικά φυτά, φαναράκια και τραπεζοκαθίσματα σε εκρού απόχρωση.

Στον αριστερά χώρο κυριαρχεί το μπαρ με μια μεγάλη βιτρίνα – μπουκαλοθήκη με ποτά, κρεμασμένες μεγάλες λάμπες από σκοινένια χοντρά καλώδια σε σχήμα ναυτικών κόμπων, στο κέντρο μεγάλες κολώνες με ένα τιμόνι παλιού καραβιού, όλα εν είδη καταστρώματος και τραπεζοκαθίσματα σε εκρού και γκρι απόχρωση.

Η εξυπηρέτηση αν και δεν δοκιμάστηκε σε συνθήκες πίεσης ήταν αρκετά καλή. Οι σερβιτόρες ντυμένες ομοιόμορφα με μαύρη στενή ποδιά, μοίραζαν απλόχερα χαμόγελα και ήταν έτοιμες να απαντήσουν σε κάθε ερώτηση που αφορούσε τις πρώτες ύλες των πιάτων.
Ο κατάλογος έρχεται σε μια απλή σελίδα με χωριστή την ενημερωμένη κυρίως στα λευκά, λίστα κρασιών. Κυριαρχούν οι θαλασσινοί μεζέδες με 2-3 επιλογές σε κρέας για τα άτομα της παρέας που δεν αγαπάνε τα θαλασσινά.
Στην αρχή έρχεται φρυγανισμένο ψωμί με λάδι και ρίγανη, συνοδεία γαύρου φιλεταρισμένου και βουτηγμένου απλά σε λαδόξυδο με κάποια στοιχεία πιπεριάς. Καλό για εισαγωγή με την τιμή στο 1 euro pp.

Ξεκινήσαμε με γαρίδες cruddo marea. Καθαρισμένες γαρίδες βουτηγμένες σε μια απλή αλλά αρωματική διάφανη και ημίγλυκη σάλτσα, αποτελούμενη από λεμόνι πορτοκάλι και λάδι. Εκτός από τις ουρές που ήταν ντεκοράτες, οι υπόλοιπες γαρίδες είχαν ρουφήξει λαίμαργα τη σάλτσα και ήταν απίθανες. Το πιάτο καθαρίστηκε επιμελώς.
Μελιτζανοσαλάτα καπνιστή με ψιλοκομμένη πιπεριά και μυρωδικά, αφημένη για μια ημέρα να ξεκουραστεί και σερβιρισμένη μόνο με τα υγρά της. Μεγάλη μερίδα για 2, καταναλώθηκε το μεγαλύτερο μέρος της.
Φάβα ζεστή με καραμελωμένα κρεμμύδια, αέρινη και αφράτη και αυτή μεγάλη μερίδα για 2 άτομα, δεν ξέρω αν ήταν έτοιμη και ντράπηκα να ρωτήσω, αν ήταν όμως, ήταν από τις καλύτερες του είδους.

Θράψαλο τηγανητό όπως το ζητήσαμε crispy and lemon only, κλασσικός αλλά σταθερός μεζές σε κάθε τραπέζι.

Εκεί που περιμέναμε για να κλείσουμε το ριζότο με τα θαλασσινά, πέφτει στο τραπέζι μας το πιάτο με τους ψαροκεφτέδες κερασμένο για ένα test drive, μιας και ο Αδερφός Αθανάσιος ήταν γνωστός των ιδιοκτητριών.
Πιάτο με 6 μυρωδάτους κεφτέδες από πέρκα, γαρίδα, δυόσμο κρεμμύδι και διάφορα άλλα μυρωδικά, και στο κέντρο sweet chili cause με μαγιονέζα. Το καλύτερο πιάτο της ημέρας πολύ γευστικό, λαχταριστό και γαργαλιστικό στον ουρανίσκο. Δώσαμε τα εύσημα στη μαγείρισσα και συνεχίσαμε με το ριζότο.
Χυλωμένο με διαφορετικό τρόπο έτσι ώστε να κρατήσει αρκετή αλλά σωστή υγρασία, έξτρα γεύση από ντομάτα, πάρα πολλά μύδια, αρκετά κομμάτια από θράψαλο και γαρίδες. Ένας από τους 4 τρόπους παρασκευής του ριζότου, που έχω φάει ελάχιστα και παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον.

Συνοδέψαμε με γλυκόπιοτο λευκό κρασί αντί τσίπουρου Ηπειρώτικου (άνευ), λόγω του περασμένου της ώρας και πληρώσαμε για το φαγητό γύρω στα 15 euro pp.
Στο τέλος για να γλυκαθούμε, μας κέρασε ένα πολύ ωραίο σπιτικό γλυκό κάτι σαν προφιτερόλ χωρίς τα σουδάκια. Σε ποτήρι στριμώχτηκαν παντεσπάνι, 2 ειδών κρέμες, λευκή και κακάο και σαντιγί. Δεν κράτησε για πολύ το στρίμωγμα τους γιατί φαγώθηκε εν ριπή πολυβόλου σε πεδίο βολής.

Κλείνοντας, θεωρώ ότι θέλει αρετή και τόλμη στην εποχή που ζούμε, να ξεκινήσεις νέα επιχειρηματική προσπάθεια στο πολύβουο Χαλάνδρι και μάλιστα εκτός πιάτσας. Αν συνυπολογίσουμε κιόλας ότι το Μarea είναι η 2η επιχείρηση των κοριτσιών (η 1η στο Μαρούσι το Fait Maison σε άλλο στυλ βέβαια), τότε η θέληση για επιτυχία, το ευγενικό service, η απλή μαμαδίστικη κουζίνα θα οδηγήσουν σίγουρα στην επιτυχία που την εύχομαι ολόψυχα.

05 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Σταθερά στα ψηλότερα της λίστας μαγαζιών που δεν με έχουν εκθέσει, εκνευρίσει, στεναχωρήσει βρίσκονται οι Λεύκες.

Η Εξυπηρέτηση. Δεν ξέρω εσείς τι λέτε, αλλά εδώ και αρκετά χρόνια που πηγαίνω, δεν έχω συναντήσει αστοχίες σε πιάτα, ανεπαρκές service ή άσχημη συμπεριφορά από τον φίλτατο Τάσο, ιδιοκτήτη και άριστο manager.

Και βέβαια σας πιστεύω όλους εσάς –δεν έχω λόγο για το αντίθετο άλλωστε- που φύγατε πικραμένοι από το μαγαζί της Γαλατσίου, αλλά τι να κάνουμε, δεν μου έτυχε, για αυτό θα γράφω όποτε μπορώ για τις Λεύκες.

Και επειδή πάω πολλά χρόνια θα πει ο άπιστος askfoodάς: ‘’Άσε μας, σε ξέρει και σε προσέχει. ’’
Έχω κάνει πολλά κόλπα, απαντώ, για να το δοκιμάσω. Έκανα κράτηση με άλλο όνομα, πήγα χωρίς κράτηση, έστειλα τον πιο δυσκοίλιο κολλητό μου, έβαλα μπροστά τον πατέρα μου που είναι κάποιας ηλικίας και δεν μασάει τα λόγια του και πολλά άλλα. Πάντα ευγένεια, ομορφιές, σωστό service, σειρά υποδειγματική, μάζεμα πιάτων κλπ.
Οπότε ‘’ναι είναι εντάξει τα παιδιά’’ όπως τραγουδούσε κάποτε ο Θείος Νώντας με τον Εξαδάκτυλο και δεν δέχομαι κουβέντα.
Η Διακόσμηση. Χμμμ… Θες μέσα; Θες έξω; Θες βεράντα; Όπου και να καθίσεις το μεράκι φαίνεται. 2 οι χώροι εστίασης όπου ο ιδιοκτήτης δεν υπολόγισε κόπο, χρόνο και χρήμα για να συνθέσει το δεύτερο σπίτι του χωρίς να καταλήγει η υπερπαραγωγή σε κάτι κιτς. Το ένα οι Λεύκες. Το άλλο μελλοντικά.

Δεν θα αναφερθώ καθόλου στα σερβίτσια και τον τρόπο που φθάνει στο τραπέζι σου το κάθε έδεσμα, διότι το όλο στήσιμο αποτελεί χωριστό κεφάλαιο. Υπάρχουν κάποια διαχρονικά standards που τα έχω αναλύσει σε παλιότερη κριτική. Κάθε φορά όμως εκπλήσσομαι ευχάριστα.

Το Φαγητό. Ψωμί φρεσκότατο σερβιρισμένο σε 3 παραλλαγές το οποίο τελευταία συνοδεύεται με κρεμμώδες ηπειρώτικο τυρί και μαλακό καυτερό αλλαντικό τόσο-όσο.
Ανοίγει η όρεξη για να συνεχίσεις με μία ‘’φουρνιστή’’. Λες να είναι πίτσα; Μπααα δεν. Είναι ζύμη τραγανή, αφούσκωτη, μακρόστενη, λεπτή, μυρωδάτη, με πιτσιλιές γιαουρτιού, λιωμένο κίτρινο τυρί και λευκό (you know) κιμά. Προσοχή μεγάλη ποσότητα. Είναι στον ξυλόφουρνο και δεν είναι ορεκτικό.

Σαλάτα ‘’εναλλακτική’’, δροσερή, πλούσια σε αρώματα, ποσότητα και φρέσκα υλικά. Φωλιά τορτίγιας, με iceberg, αντίδια, ντοματίνια, φρέσκο κρεμμύδι, μαριναρισμένο αγγούρι, κουκουνάρι, φετούλες avocado, μπάλες μαλακού τυριού με φιστίκι, περιχυμένη με sauce tequila – λεμόνι.

Συνεχίζουμε με τα standards που έρχονται στο τραπέζι μας κάθε φορά.
‘’Γλειφιτζούρια’’ και ‘’κοντοσούβλι’’.
Χρησιμοποιείς το χέρι και τρως μπουτάκια κοτόπουλου, παναρισμένα εξαιρετικά και γεμισμένα με καπνιστό τυρί γνωστού χωριού της Ηπείρου και με ψιλοκομμένα λαχανικά. Συνοδεύονται για βούτες από μαρμελάδα καυτερής πιπεριάς. Μην τη φοβηθείς, βούτα και απόλαυσε. Έχει και nachos η μερίδα αλλά μόνο αν σ’ αρέσουν. Και εκεί που ψάχνεις να βρεις τον προσδιορισμό της κουζίνας του εστιατορίου αφού έχεις κινηθεί από Ιταλία σε Μεξικό με ελληνικές πινελιές πάντα, έρχεται το ‘’κοντοσούβλι’’ για να καταλάβεις ότι τρως Ελλάδα.

Άσε λοιπόν χώρο για το ‘’κοντοσούβλι’’ από το ίδιο χωριό της Ηπείρου. Έρχονται στην τάβλα κοπής, ζουμερά κομμάτια χοιρινού στα κάρβουνα, παρέα με ψιλοκομμένες πιπεριές Φλωρίνης και μαριναρισμένα με κόλιανδρο, κύμινο, τοματόξυδο και λάδι. Συνοδεύονται από 2 καυτές στρογγυλές πίτες-ψωμιά που μόλις βγήκαν από τον ξυλόφουρνο. Αν και η γεύση γλυκίζει ελαφρά λόγω της πιπεριάς, το συγκεκριμένο δημιούργημα αποτελεί τον ορισμό του Ηπειρώτικου - Θεσσαλιώτικου κοντοσουβλίου.

Συνεχίζουμε με τα χοιρινά ‘’ποντικάκια’’, πιάτο αποτελούμενο από ζουμερά κομμάτια χοιρινού χωρίς λίπος με χειροποίητα νιόκι πατάτας. Το πιάτο έχει συνοδευτικό αρωματικό και αφράτο πουρέ μελιτζάνας και είναι πασπαλισμένο από τριμμένη φέτα και τριμμένη πανσέτα!!! Το δροσερό της υπόθεσης το δίνει μια παχύρευστη σάλτσα ψητού. Δοκιμάστε το όπως και δήποτε.

Τέλος, για την συγκεκριμένη επίσκεψη κλείσαμε με ‘’γύρο’’ από κόκορα. Δεν ξέρω αν όντως ήταν κόκορας, σίγουρα ήταν σωστά ψημένα κομμάτια πτηνού, ζουμερά και γευστικά που συνοδεύονταν από πράσινη σαλάτα, κυδωνάτες πατάτες φούρνου μέσα σε μια μικρή γλαστρούλα και υπέροχο μαύρο τζατζίκι!!! Ναι το γνωστό τζατζίκι στην λεία του υφή και σε μαύρο χρώμα (μελάνι σουπιάς). Γεύση διατροφική ή διαστροφική.
Στο τέλος απαραίτητα χώρος για γλυκά. Αυτά αλλάζουν ανάλογα με τις εμπνεύσεις του υπεύθυνου των γλυκών. Δοκιμάσαμε ένα ‘’cheesecake’’ με σοκολάτα γάλακτος και μια ‘’χωριάτικη’’ πανακότα.

Η γνωστή shaky πανακότα αλλά σε extreme εκτέλεση. Γλυκές ελιές, μαρμελάδα ντομάτας, sauce αγγουριού και κρέμα φέτας με σταγόνες ούζου. Ανπεκτάμπλ!!!
Να κάνω και μια μικρή αναφορά στα ποτά. Έχει αρκετές μπύρες (Βεργίνα πάντα), αξιοπρεπή λίστα κρασιών (συνήθως το αρωματικό ‘’Άσπρο βότσαλο’’ από Σάμο) με κάποια να προσφέρονται και σε ποτήρι, αναψυκτικά και ανθρακούχα νερά (Σάρισα). Στα ποτά του οι τιμές είναι ολίγον τι τσιμπημένες.

Το Value For Money. Δώσαμε την τελευταία φορά μόνο για τα φαγητά από 20 ευρώ pp (4 άτομα), όσο και τις προηγούμενες και φύγαμε σκασμένοι όπως πάντα.
Κλείνω λέγοντας ότι η επίσκεψη στις ‘’Λεύκες’’ ή στο ‘’Σπίτι με τις Λεύκες’’ στη Γαλατσίου, ακόμα και για ανθρώπους περίεργους και με παραξενιές, αποτελεί γαστρονομική εμπειρία, που αξίζει να επαναλαμβάνεται μία στο τόσο, διότι κάθε φορά μαθαίνεις, γεύεσαι ή βλέπεις κάτι καινούριο.
‘’ See it, feel it, touch it and heal yourself’’, κλεμμένο και ολίγον τι πειραγμένο από την rock όπερα ‘’Tommy’’.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη jim.

27 Ιαν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Νέο έτος, πρώτη κριτική για φέτος και συνεχίζοντας την παράδοση με τους χώρους που δεν πρόκειται να σε εκθέσουν, θα πατήσω σταθερά και θα αναφερθώ στα Φουρνομαγειρέματα. Με το σίγουρο χαρτί πέρυσι της ‘’Φυσαρμόνικας’’, η χρονιά στο ask πήγε τέλεια, οπότε ευελπιστώ ότι η παράδοση θα συνεχιστεί.
Ναι -ως συνήθως- θα γκρινιάξω κιόλας, αλλά στο τέλος.
Φουρνομαγειρέματα λοιπόν.
Update της προ χρόνων κριτικής.
Update γιατί αρκετά πιάτα έχουν αλλάξει και σε λίγο καιρό –βγάζω είδηση- θα αλλάξει και η φιλοσοφία του μαγαζιού.

Update γιατί γουστάρω την τέχνη του συγκεκριμένου μάγειρα, το κοουτσάρισμα του από τον εξώστη, τα γλυκά της Μαρίας, την παραγγελία, σερβίρισμα, επιτήρηση του χώρου από τον Γιώργο και τη βοηθητική δουλειά από τον εκάστοτε σερβιτόρο.

Update γιατί συνεχίζει και βγάζει μαεστρία στα πιάτα, μαγειρεύοντας μόνο σε φούρνο.
Update γιατί την crispy τηγανιτή πατάτα στο φούρνο δεν την έχω φάει πουθενά αλλού, αν δεν μου έλεγαν δε, ότι δεν είναι τηγανιτή δεν θα το καταλάβαινα και φυσικά αποτελεί είδος με ονομασία προέλευσης.
Update γιατί η τριλογία κεφτέδων αποτελεί πίνακα ζωγραφικής. 6 για όλη την παρέα από 2 τοματοκεφτέδες με coulis ντομάτας, κολοκυθοκεφτέδες με pesto ρόκας και ρεβυθοκεφτέδες με sauce ταχινιού, όλοι πασπαλισμένοι με γλυκιά πάπρικα.
Update γιατί η σπιτική μελιτζανοσαλάτα μπήκε σε τσέρκι και ομόρφυνε, έγινε πιο στερεή και γευστικά τρώγεται άνετα με το φρέσκο χειροποίητο ψωμάκι, χωρίς να σε λιγώνει.
Update γιατί το κεϊμά γιαουρτλού όσο απλό ακούγεται και φαίνεται, βάζει κάτω πολλά παρόμοια πιάτα σε μαγαζιά πολίτικης κουζίνας. Ξεροψημένη χειροποίητη πίτα, κιμάς πικάντικος, μπούκοβο και γιαούρτι εμπλουτισμένο με μυρωδικά. Taste it.

Update γιατί όλες οι σαλάτες του είναι φρέσκες δροσερές και σου ανοίγουν την όρεξη. Προτείνω new age αν και την τελευταία φορά με εξέπληξε η πράσινη, με φρέσκα πράσινα λαχανικά, σκληρό τυρί περιχυμένο με καραμελωμένο μπαλσάμικο, ντοματίνια και έξτρα ρόδι εορταστικό για μένα.

Update για ένα σαγανάκι, κεφαλοτύρι I think, με κρούστα δημητριακών, καρυδάκι τριμμένο και στην άκρη για μίξη ή μείξη, γλυκό του κουταλιού καρότο. Όπως και να το πεις, όπως και να την κάνεις τη μίξη, το αποτέλεσμα είναι τέλειο.

Update για το μπιφτέκι που άλλαξε εμφάνιση και από πολίτικο, έγινε ένα παχουλό burger, φουλ έξτρα κιμαδίσιο, αέρινο και μυρωδάτο. Ο μάστορας παίζει με τις οσμές και τα μυρωδικά, στο χτίσιμο του American style μπιφτεκιού και ξαναβάζει τα γυαλιά και στους πιο άπιστους.

Update για το κριθαρώτο μανιταριών με τα ψιλοκομμένα μανιτάρια, τη σάλτσα μαύρης τρούφας και τα ντεκοράτα αποξηραμένα λαχανικά, που τελειοποιήθηκε από την τελευταία φορά και αποζημιώνει χορταίνοντας 2 vegan.

Update για τη μοσχαρίσια στηθοπλευρά που είναι, μαλακή όσο δεν παίρνει, κομμένη σε κομμάτια, φυσικά χωρίς κόκκαλο, με μια ελαφριά sauce bbq από πάνω, τσερκάτο άγριο ρύζι με γλυκιά πάπρικα δίπλα και, αν και είναι μεγάλη μερίδα (500 γρ) σίγουρα θα τη φας μόνος.

Update για το orzotto σιταριού. Γεύση όχι στα γούστα μου, αλλά πιάτο έκπληξη, κατά γενική ομολογία του τραπεζιού αλλά και φίλων επισκεπτών. Στάρι που λένε στο χωριό μου, βρασμένο με διάφορους ζωμούς, συνοδεία κεφαλογραβιέρας, καπνιστής πανσέτας και καπνιστού μπούκοβου. Στο εξωτερικό τρώγεται κατά κόρον. Στο Ελλάντα έτσι κι έτσι. Στην κυριολεξία μπουκιά και συχώριο.

Στο τέλος άφησα τη ναυαρχίδα του μαγαζιού. Το ΚΟΤΣΙ. Αντιγράφω από την παλιά μου κριτική διότι το respect συνεχίζεται, όσα χρόνια και να πέρασαν.

Παρασκευάζεται χωρίς την πέτσα του, καθαρίζεται επιμελώς, δίχως ίχνος λίπους. Γλασάρεται με μουστάρδα και δενδρολίβανο με διακριτική την αίσθηση του δεύτερου, συνοδεύεται από κυδωνάτες πατάτες φούρνου. Υπέροχες οι πατάτες, έξτρα τρυφερό και καλομαγειρεμένο το κρέας, κυριολεκτικά κόβεται με την καρδιά ενός μαρουλιού.
Κλείνοντας, τα νέα γλυκά είναι απόλαυση. Λέγε με γιάμι γαβαθάτο προφιτερόλ και cheesecake το κλασσικό, αλλά και με nutella και τριμμένο φουντούκι. Επιμέλεια Μαρία. Εγώ μένω και ψηφίζω, τις κλασσικές mouse σιμιγδαλένιου χαλβά με 2 είδη μαρμελάδας από πάνω.

Στα ποτά, κλασσικά λευκό μοσχοφίλερο. Κέρασμα στο τέλος μαστίχα, σε μπουκάλι και ποτηράκια από το παλιό σερβίτσιο της γιαγιάς που τόσο αγαπώ αλλά, επειδή ο Νίκος ξέρει, γλυκόπιοτη ρακί ‘’πιες όση θες’’.
Χώρος, από άλλους του ύψους και από άλλους του βάθους. Εμένα μ’ αρέσει, η καθαριότητα, η τακτοποίηση, η απόσταση των τραπεζιών, η παιδικότητα και η ανεμελιά που αποπνέει.
Με περίπου 18 ευρώ pp, θα φύγεις φαγωμένος και θα σκέφτεσαι πότε θα είναι επόμενη επίσκεψη σου.
Αν θα άλλαζα κάτι; Ω ναι. Την μουσική. Θέλω κάτι πιο έντεχνο ή ροκ όταν τρώω. Αλλά γούστα είναι αυτά.

Κλείνοντας έχω να πω ότι ελάχιστοι είναι οι ιδιοκτήτες που σέβονται τους πελάτες που τους επισκέπτονται. Μέσα στους ελάχιστους εννοείται, όλο το team από τα Φουρνομαγειρέματα.

Υ. Γ. Η ψυχολογία διδάσκει ότι το ‘’αγαπώ γιατί αγαπιέμαι’’ χαρακτηρίζει ανώριμη αγάπη.
Θα συμπληρώσω ότι το ‘’ψηφίζω γιατί ψηφίζομαι’’ χαρακτηρίζει ανώριμο άνθρωπο.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη jim.

Σημερινές

Ανακοινώσεις

1 ΝΕΕΣ

ΜΟΥΣΙΚΟ ΜΕΖΕΔΟΠ...
ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΘΕ Β...
Ταβέρνες με τραγούδι
Νέα Ιωνία