Πρόσφατες Κριτικές Εστιατορίων Θεσσαλονίκης

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Fish Restaurants - Κέντρο, Θεσσαλονίκη
Μάρ
31
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Έχει κι η Θεσσαλονίκη τα μονάκριβα της γαστρονομικά διαμάντια, όπως κι η Αθήνα μας -την οποία ερευνούμε επισταμένως όλοι εμείς οι καλοφαγάδες του site μας- αλλά βέβαια και κάθε μεγαλούπολη.

Στον απόηχο της αίγλης του εστιατορίου ΟΛΥΜΠΟΣ-ΝΑΟΥΣΑ, που ατυχώς κατέβασε ρολά το 1994, δίπλα ακριβώς στο αριστοκρατικό ξενοδοχείο MEDITERRANEAN PALACE, που κι αυτό κατεδαφίστηκε τη δεκαετία του ’80, αμφότερα επί της παραλιακής Νίκης -και τα οποία είχα την τύχη να τα γνωρίσω το 1972 ως φοιτητής- υπάρχουν και σήμερα οι ξακουστοί διάδοχοί τους: το CLOCHARD στην Προξένου Κορομηλά, με την ελληνική και μεσογειακή κουζίνα, το ALFREDO’S στο HYATT, το ΜΑRΕ & ΜΟΝΤΙ, που έφερε την Ιταλία στο Πανόραμα, οι 7 ΘΑΛΑΣΣΕΣ για ψαροφαγία στο κέντρο, αλλά και τόσα άλλα μαγαζιά που κοσμούν τη Νύφη του Θερμαϊκού!

Ανάμεσά τους, βρεθήκαμε δύο άτομα, το μεσημέρι της 24ης Μαρτίου, στο καινούργιο MAREA, ακριβώς στη διασταύρωση Στρατηγού Καλλάρη και Λώρη Μαργαρίτη, κοντά στον Λευκό Πύργο, το οποίο άνοιξε τις πύλες του τον Οκτώβριο του 2016 και διεκδικεί επάξια τον πρωταγωνιστικό ρόλο της θαλάσσιας γαστρονομίας στη Συμπρωτεύουσα. Το Marea, λοιπόν, που στα ιταλικά σημαίνει παλίρροια, συνειρμικά μας φέρνει στον νου το γνωστό ποίημα του Νίκου Καββαδία, μελοποιημένο απ’ τον Θάνο Μικρούτσικο και ερμηνευμένο απ’ τους Κούτρα και Θηβαίο!! Στην αρχή του καταλόγου τους, δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι επέλεξαν το ποίημα ΜΑΡΑΜΠΟΥ (εξωτικός πελαργός) απ’ την ομώνυμη ποιητική συλλογή του ποιητή!

Το MAREA, αποτέλεσμα της σύμπραξης των Α/φων Σωτηρούδη -που λειτουργούν στην Πυλαία το ΓΛΥΚΑΝΙΣΟΣ απ’ το 2008- με τους Γιώργο και Θεόκτιστο Σαρασίδη, ήδη κάνει θαύματα σε θαλασσινά και ψαρικά εδώ και έξι μήνες, λειτουργώντας καθημερινά από το μεσημέρι μέχρι τα μεσάνυχτα, υπό την εμπνευσμένη καθοδήγηση του σεφ Παναγιώτη Δεληθανάση. Ο γνωστός Σαλονικιός σεφ, μετεκπαιδευμένος στον Alain Ducasse και συνεργάτης στο παρελθόν των Λαζάρου, Σκαρμούτσου και Πέσκια, έχει πολύτιμη προϋπηρεσία στα: MACEDONIA PALACE (τώρα υπό ριζική ανακαίνιση), SANI RESORT, MICHOU MICHOU, GARCON BRASSERIE, ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑ κ. λπ. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι ο συγκεκριμένος μάγειρας ανέλαβε το τιμόνι του MAREA!!

Ωστόσο, η ευφροσύνη του ανθρώπινου ουρανίσκου είναι συνισταμένη της μεγαλοφυούς δημιουργίας τέτοιων αρχιμαγείρων με ό, τι καλύτερο προϊόν έχουν να μας προσφέρουν οι θάλασσές μας και όχι μόνο. Για τον λόγο αυτό, οι υπεύθυνοι του MAREA προμηθεύουν καθημερινά τον σεφ με τα φρεσκότερα ψάρια και θαλασσινά απ’ τους δικούς τους ψαράδες, που προέρχονται απ’ την Ιερισσό της Χαλκιδικής και την Καβάλα!

Στον χώρο κυριαρχούν τα λευκά χρώματα, τόσο εσωτερικά όσο και στα τραπέζια επί της Λ. Μαργαρίτη και μπορούν να φιλοξενηθούν αντίστοιχα περί τα 60 + 20 άτομα. Μέσα, εκτός απ’ τα ανοιχτά χρώματα -που σε συνδυασμό με τα μεγάλα ανοίγματα των τζαμαριών φωτίζουν ιδιαίτερα τον χώρο- τα μάτια των θαμώνων πέφτουν στο εντυπωσιακό μπαρ με τα ψηλά σκαμπό και στα όμορφα τραπέζια από εκλεκτή ανοιχτόχρωμη ξυλεία. Οι δύο τουαλέτες στο ισόγειο αστράφτουν βέβαια από καθαριότητα, ενώ καθ’ οδόν προς αυτές δεν μπορεί να μη θαυμάσει κανείς μια άποψη του χώρου με τη σπαρταριστή ψαριά της ημέρας!!

Το προσωπικό είναι αντάξιο του επιπέδου του MAREA. Το μεσημέρι περί τα 5-6 άτομα, είναι όλα τους ευγενέστατα και απόλυτα ενημερωμένα για την παραμικρή λεπτομέρεια των εδεσμάτων και των ποτών που προσφέρονται εκεί. Οι περισσότεροι έχουν προϋπηρεσία αξιόλογη και υποθέτω ότι με το κριτήριο αυτό επελέγησαν απ’ τους αρμόδιους.

Εμείς καθίσαμε στον εξωτερικό χώρο, όπου παρά τον καλό καιρό (θερμοκρασία περί τους 20 βαθμούς), προθυμοποιήθηκαν και μας άναψαν τις εξωτερικές σόμπες, ενώ λίγο αργότερα εμείς οι ίδιοι τους ζητήσαμε να τις κλείσουν. Τα τραπέζια ήταν στρωμένα με όμορφα χάρτινα σουπλά, τα οποία, όπως και οι χαρτοπετσέτες φέρουν την επωνυμία τους.

Ο κατάλογός τους, πλήρως ενημερωμένος με ό, τι εκλεκτότερο, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, καμιά 10αριά ορεκτικά, όπως φιλέτο τηγανισμένης τσιπούρας, γαύρο μαρινάτο, κ. α., σε τιμές από 3-14 €, πέντε σαλάτες, από 7-8 €, έξι ζυμαρικά / ριζότο, από 11-18 €, πληθώρα φρέσκων ψαριών (ενδεικτικά: μπαρμπούνια 55 €/κιλό, καραβίδες 70 €/κιλό), καθώς και μερίδες ψαριών, όπως π. χ. φρέσκο ροφό στα 22 €. Υπάρχουν ακόμη πέντε γλυκά, από 6-7.50 €.

Ο ορθολογικά επιλεγμένος κατάλογος των ποτών, έχει γνωστές μπύρες (4-6 €), αποστάγματα και τσίπουρα (7-9 €) και περί τις 90-100 ετικέτες (!! ) κρασιών, απ’ τις οποίες θα σας αναφέρω εδώ ενδεικτικά ορισμένες:
Κτήμα Άλφα λευκό στα 24 €, THEMA Παυλίδη ροζέ στα 19 €, Νεμέα Σκούρα κόκκινο στα 22 €, καθώς και την παραδοσιακή μας ρετσίνα, για να μην ξεχνάμε τα παλιά: Κεχριμπάρι στα 4.50 € (1/2 λίτρο) και τον κλασικό Τετράμυθο (0.75 ml. ) στα 12.50 €!

Οι τιμές του πολυτελούς αυτού χώρου, όπως βλέπετε, έχουν κοστολογηθεί υποδειγματικά και με σεβασμό στον πελάτη, ο οποίος μπορεί να είτε τσιμπήσει κάτι οικονομικά, είτε να γευματίσει με σεβαστή ψαροφαγία και τα ανάλογα ποτά, πάντα ωστόσο με προσεγμένο value for money, το οποίο αξιολογώ με 4 στα 4, όπως άλλωστε τη γεύση (στην οποία έρχομαι ευθύς αμέσως) και την εξυπηρέτηση!!

Στην αρχή μας προσέφεραν dips από αθηναϊκή ψαροσαλάτα με πέρκα και αγγουράκι τουρσί, μαγιονέζα, καθώς και τουρσί από ραπανάκι, όπως επίσης και λάδι εκλεκτής ποιότητας. Επίσης ήρθαν 6 ψωμάκια (από 2 λευκά, ολικής άλεσης και χαρουπιού), που ήταν αχνιστά. Χρεώθηκαν 2 Χ 2 = 4 €. Επίσης έφεραν εμφιαλωμένο νερό Ζαγάρι 1 L. που χρεώθηκε 1.50 €.

Στη συνέχεια ακολούθησαν:

• Μία σαλάτα με κινόα και κατσικίσιο τυρί σε κροκέτες, κομμάτια παντζαριού και φύτρες γιαπωνέζικου ρεπανιού. Ήταν καταπληκτική, χορταστική και ταιριαστή με ό, τι ακολούθησε. Τιμή 7.50 €.
• Ένα λαβράκι καρπάτσιο, ελεγχόμενης θαλάσσιας τροφής, με φρέσκια τρούφα, chili, αφρό λεμονιού και τις αγαπημένες του σεφ φύτρες γιαπωνέζικου ρεπανιού. Σπάνια έχουμε νιώσει τέτοια γλύκα στον ουρανίσκο μας. Εύγε Σαλονικιέ αρχιμάγειρα!! Τιμή 12 €.
• Ένα σεβίτσε από συναγρίδα, με πουρέ πατάτας Περού, chili, και σχοινόπρασο. Το σεβίτσε εκτελείται καθημερινά από ό, τι πιο φρέσκια ψαριά έχουν πάρει απ’ τους προμηθευτές-ψαράδες τους και το συγκεκριμένο είχε μια όσο έπρεπε αλμυρούτσικη γεύση, υποθέτω λόγω του chili. Εξίσου εντυπωσιακό με τα προηγούμενα! Τιμή 14 €.
• Ακολούθησε το δελεαστικό τους επιδόρπιο, που είχα προηγουμένως θαυμάσει ηλεκτρονικά από κάποια φωτογραφία: millefeuille με δύο στρώσεις από λευκή σοκολάτα και βατόμουρα. Περιττό να προσθέσω ότι γλείψαμε και τα κουτάλια μας!! Τιμή 7.50 €.

Μας ρώτησαν αν θέλαμε να μας προσφέρουν ποτό ή καφέ και εμείς, χορτάτοι γαρ, ζητήσαμε δυο εσπρέσο, που φυσικά ήρθαν κερασμένα!

Ο λογαριασμός, στα 46.50 €, άξιζε 1000% για την πανδαισία που βιώσαμε στη Θεσσαλονίκη. Επιστρέφοντας, το πέρασα αμέσως στο site και χαίρομαι που είμαι ο πρώτος καλοφαγάς που παρουσιάζει το MAREA, το οποίο πιστεύω ότι μέλλει να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις κάθε gourmet!!

Ας μου επιτραπεί λοιπόν να σας το προτείνω κι εγώ λογοτεχνικά.

Ο ποιητής Καββαδίας καταλήγει ως εξής στο ΜΑΡΕΑ:

«Η καραβίσια σκύλα οσμίζεται ρεστία
και το κορμί σου το νερό που θα καλάρει.
Τη νύχτα οι ναύτες κυνηγάνε το φεγγάρι
και την ημέρα ταξιδεύουνε στ’ αστεία».

Παραφράζοντάς τον, θα διατυπώσω τις σκέψεις μου ποιητική αδεία:

Αν το ‘ΜΑΡΕΑ’ μια γυναικεία μορφή στοιχειώνει
κι αν μια ‘παλίρροια’ αισθημάτων συμπυκνώνει,
στης Σαλονίκης τα λημέρια, στο MAREA,
θάλασσα οσμίζεσαι και μια ψαριά ωραία!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Wine Restaurants - Κέντρο, Θεσσαλονίκη
Μάρ
30
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Την ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ επισκεφθήκαμε τρία άτομα το βράδυ της 24ης Μαρτίου, γοητευμένοι από εντυπώσεις φίλων και χρήσιμες πληροφορίες απ’ το Διαδίκτυο. Εισάγοντας την ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ στο site μας, θα ευχόμουνα να μαζικοποιηθεί η παρουσίασή μας της γαστρονομίας της Θεσσαλονίκης, γεγονός που με τη σειρά του προϋποθέτει να γίνει το site ευρύτερα γνωστό κ α ι στη Συμπρωτεύουσα!!

Η ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ βρίσκεται στα Λαδάδικα, στην οδό Παγγαίου. Λειτουργεί καθημερινά από 12.00 μέχρι τις 03.00 τη νύχτα! Ενώ δεν είχε ζωντανή μουσική, όπως άλλα κέντρα της περιοχής (προφανώς πιο τουριστικά), συγκέντρωνε πλήθος κόσμου, που την επιλέγουν για την ποιότητα του φαγητού της, αλλά και τη σχετική προϊστορία της.

Άνοιξε το 2011 στα Λαδάδικα, ενώ προηγουμένως, απ’ το 2004-2011, λειτουργούσε πιο πάνω, στην οδό Βαλαωρίτου, η οποία, μάλιστα, τώρα έχει εξελιχθεί στην πιο μοδάτη πιάτσα ορθάδικων!! Πιο συγκεκριμένα, η λεγόμενη Φραγκογειτονιά, που περικλείεται απ’ τις οδούς Βαλαωρίτου, Συγγρού, Φράγκων και Λέοντος Σοφού, είναι κάτι σαν το αθηναϊκό μας Γκάζι! Έτσι, στη θέση της παλιάς Παπαρούνας, που την κουζίνα της απολαύσαμε σήμερα στα Λαδάδικα, υπάρχει τώρα το Partisan και διάφορα άλλα στέκια, περιζήτητα ιδιαίτερα στη νεολαία…

Ο χώρος της σημερινής Παπαρούνας εξυπηρετεί, μέσα / έξω περί τα 100 άτομα. Μέσα, όπου καθίσαμε, επικρατούν απόλυτα ζωηρά χρώματα, που συνειρμικά παραπέμπουν στο κατακόκκινο του άνθους: κόκκινο, φούξια, ροζ και κίτρινο. Στους φανταχτερούς αυτούς τοίχους διακρίναμε πίνακες με πρωτότυπα σχέδια ζώων, που όπως μας εξήγησε ο υπεύθυνος, παριστάνουν φιγούρες αρχαίων ζώων, τις οποίες φιλοτέχνησε ένας καλλιτέχνης ονόματι Καραθανάσης. Τα φωτιστικά απ’ την οροφή ήταν πολύ εντυπωσιακά, καθώς και οι διακοσμητικές επιφάνειες από λινάτσα. Το δάπεδο με τα πλακάκια ήταν μια ασπρόμαυρη σκακιέρα, που ταίριαζε με τους φανταχτερά χρωματισμένους τοίχους του χώρου. Μπαίνοντας δεξιά υπάρχουν οι 2 καθαρές τουαλέτες τους, ντυμένες με μεγάλα ανοιχτόχρωμα πλακάκια. Ο χώρος ήταν σχεδόν γεμάτος από τουρίστες αλλά και ντόπιους κάθε ηλικίας, με τις νεότερες ηλικίες, γύρω στα 30, να έχουν την τιμητική τους.

Η μουσική ήταν ένας συνδυασμός από πορτογαλικά fados, ισπανικά και λατινοαμερικάνικα τραγούδια, γαλλικά προηγούμενων δεκαετιών και γενικά ένα εντυπωσιακά έντεχνο ακουστικό μείγμα!!

Επειδή το μενού τους, με ελληνικές αλλά και κάποιες μεσογειακές νότες, ήταν πλούσιο και πρωτότυπο, ρωτήσαμε και μας είπαν ότι ο σεφ τους τώρα είναι απ’ την Κατερίνη, χωρίς να μας δώσουν περισσότερα στοιχεία... Ο κατάλογός τους αποτελείται κυρίως απ’ τα εξής:

• 15 νηστίσιμα, στα 5-12 €
• 8 σαλάτες, στα 7-9 €
• 7 ζυμαρικά και ριζότο, στα 9-11 €
• 5 κρεατικά, στα 10-12 €
• 5 θαλασσινά, στα 11-13 €, και
• 7 επιδόρπια, στα 5-6 €.

Από ποτά, οι μπύρες είναι στα 3-5 €, τα συνήθη αποστάγματα, στα 7-8 €, ενώ ενδεικτικά το λευκό Κτήμα Χατζηδάκη Ασύρτικο έχει 22 €, όπως και το ερυθρό Κτήμα Άλφα Syrah. Υπάρχει κι εδώ μεγάλη ποικιλία για τον πελάτη.

Όσον αφορά την εξυπηρέτηση, έχουμε κάποια παράπονα απ’ την κοπέλα που μας σέρβιρε, για δύο λόγους: πρώτον, δυο-τρία φαγητά που της ζητήσαμε, μας είπε ότι δεν υπήρχαν και δεύτερον, ξέχασε να μας φέρει τους καταλόγους των ποτών, χωρίς να το παραδέχεται… Της εξηγήσαμε ότι ο καλός σερβιτόρος οφείλει να είναι έγκαιρα ενήμερος για τα φαγητά που υπάρχουν και να ενημερώνει τον πελάτη από πριν! Εν πάση περιπτώσει, στην πορεία ήταν πιο προσεχτική, με λιγότερο υφάκι, ενώ οι άρρενες συνάδελφοί της ήταν ευγενέστατοι. Για τον λόγο αυτό βαθμολογώ τελικά λίαν επιεικώς την εξυπηρέτηση του μαγαζιού με 3 στα 4, ευθυγραμμιζόμενος βαθμολογικά με την όλη εικόνα χώρου, γεύσης & vfm!

Αναφορικά τώρα με τα φαγητά μας:

• Στην αρχή μας κέρασαν ζεστές παντζαρόσουπες, σε λευκά φλιτζάνια, εμπνευσμένες φυσικά απ’ το κόκκινο της παπαρούνας.
• Το εμφιαλωμένο νερό χρεώθηκε 1.50 €, και τα ψωμάκια 1.40 €.
• Αρχικά πήραμε ένα τυρί Μετσοβίσιο με χοιρινό μπούτι και πράσινο πιπέρι. Ωραίο πιάτο. Τιμή 5.50 €.
• Δοκιμάσαμε μια νηστίσιμη και χορταστική πατατοσαλάτα με σελινόριζα, θυμάρι, κίτρινα ντοματίνια και γευστικό dressing με βάση του τη ρέγκα. Οι νόστιμες πατάτες ήταν με τη φλούδα τους. Τιμή 6.50 €.
• Ένα millefeuille μελιτζάνας, με μους από μελιτζάνα (όπως αυτή του χουνκιάρ μπεγεντί), και sauce από πιπέρι και καπνιστό τυρί Μετσόβου. Ήταν ένα πιάτο πρωτότυπο και πολύ καλό. Γενικά οι βορειοελλαδίτες είναι μαέστροι σε πλούσιες σάλτσες και όλα τα συναφή! Τιμή 7.50 €.
• Μας εντυπωσίασε το όνομα του ‘αποδομημένου μουσακά’, που ήταν 5-6 κομμάτια με συνδυασμό κιμά, πατάτας με φλούδα, μελιτζάνας, και με πινελιές από sauce τυριού φέτας, οι οποίες διακοσμούσαν το μεγάλο, τετράγωνο μαύρο σκεύος. Ο πειραγμένος αυτός μουσακάς ήταν συμπαθητικός. Τιμή 9.50 €.
• Για επιδόρπιο πήραμε μια σαρακοστιανή πανακότα, η οποία ήρθε σε ένα ποτήρι και περιείχε επίσης κομμάτι από χαλβά. Αρκετά πρωτότυπη πρόταση. Τιμή 6.00 €…
• Έκλεισα με ένα παγωτό αρμενοβίλ (για να θυμηθώ τα φοιτητικά μου χρόνια στα στέκια Select & Oriental της Φωκίωνος Νέγρη! ). Υπόψη ότι το αρμενοβίλ παραμένει δημοφιλές στους Σαλονικιούς, πολύ περισσότερο από ό, τι σε μας τους Χαμουτζήδες!! Ήρθε σε ωραίο γυάλινο σκεύος και περιείχε κομματάκια σοκολάτας, ξηρούς καρπούς και έναν μπεζέ με φράουλα και ποτό ρούμι. Μου άρεσε αρκετά σαν σύλληψη. Τιμή 5.50 €.
• Ήπια ένα ποτήρι χύμα κόκκινο κρασί Αγιωργήτικο, που στοίχισε 3.80 €.

Πληρώσαμε 47.20 €, τιμή λογική για το μέρος και το φαγητό μας εκεί. Την ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ, που διαθέτει ενημερωμένη ιστοσελίδα, την προτείνω για το καλοκαίρι, αφού μαθαίνω πως γίνεται χαμός, ειδικά στον εξωτερικό χώρο.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 20%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τοπική ελλ. κουζίνα - Κέντρο, Θεσσαλονίκη
Μάρ
30
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Βρέθηκα στη Θεσσαλονίκη ύστερα από αρκετά χρόνια με μια φίλη μου, την εβδομάδα της 25ης Μαρτίου. Ο ΜΟΛΥΒΟΣ είναι το πρώτο απ’ τα τρία εστιατόρια που επισκέφθηκα στη Συμπρωτεύουσα, λόγω της φημισμένης κουζίνας του, όπως πληροφορήθηκα τόσο από Σαλονικιούς φίλους, όσο κι απ’ τις δύο άριστες κριτικές στο site μας και όχι μόνο! Το δεύτερο είναι γνωστό φαγάδικο στα Λαδάδικα, που περιέργως δεν είχε ακόμα καμιά κριτική στο ask4food, ενώ το τρίτο, ένα νέο και εκλεκτό εστιατόριο ψαροφαγίας που άνοιξε πέρσι τον Οκτώβρη κοντά στον Λευκό Πύργο, το εισήγαγα στο site μας και η κριτική μου αναμένει τη σχετική ένταξή του.

Ο ΜΟΛΥΒΟΣ λοιπόν βρίσκεται στην Ι. Δραγούμη, λίγο πιο πάνω απ’ την Τσιμισκή και τα Λαδάδικα. Βρίσκεται στον Α’ όροφο ενός παλιού κτιρίου και, ελλείψει ασανσέρ, προϋποθέτει το σχετικό ανέβασμα στις πέτρινες σκάλες του. Λειτουργεί απ’ το 2001 και παραμένει ανοιχτό καθημερινά από τις 13.00 μέχρι την 01.00 νυχτερινή.

Τον επισκεφθήκαμε στις 23 Μαρτίου, αργά το μεσημέρι, και το εστιατόριο ήταν αρκετά γεμάτο. Μπαίνοντας, εντυπωσιάζεται κάποιος από τη ζεστή γήινη ατμόσφαιρα, το ευγενικό προσωπικό και την απαλή μουσική (pop, jazz, ethnic). Υπάρχουν τρεις ψηλοτάβανοι χώροι, εκ των οποίων ο πρώτος είναι μεγαλύτερος και πιο φωτεινός, χάρη στα πολλά παράθυρα με τα όμορφα βιτρό στο πάνω μέρος τους. Εμείς προτιμήσαμε τον συγκεκριμένο χώρο απ’ τους άλλους δύο, που βρίσκονται ο ένας πιο πίσω κι άλλος μέσα αριστερά, και είναι μικρότεροι, αλλά εξίσου οικείοι και ρομαντικοί. Στον μπροστινό λοιπόν χώρο υπάρχει μπαρ με τα σκαμπό και τα ποτά, ενώ γύρω απ’ τη μπάρα δεν περνούν απαρατήρητα τα βαζάκια με τα τουρσιά και τις μαρμελάδες, που είναι μεν διακοσμητικά αλλά όλα δικής τους παραγωγής! Οι γύρω τοίχοι ήταν επενδεδυμένοι με πλινθοδομή, ενώ κρέμονταν παραδοσιακά χαλάκια και ψιλές καλαμωτές. Υπήρχαν ακόμη βιτρίνες με διακοσμητικά πιάτα, ενώ απ’ τις οροφές με τα περίτεχνα σχέδια εποχής κρέμονταν όμορφα φωτιστικά! Οι δυο πεντακάθαρες τουαλέτες τους βρίσκονται κι αυτές στον Α’ χώρο, ακριβώς δεξιά της εισόδου και στις πόρτες τους φιγουράρουν αντίστοιχα μια θηλυκή και μια αρσενικιά (! ) γοργόνα.

Συνολικά πρέπει να εξυπηρετούνται περί τους 80-100 θαμώνες, απ’ το άψογα κατηρτισμένο προσωπικό, που -όσο ήμασταν εκεί- ήταν 4 άτομα, τα οποία πηγαινοέρχονταν ασταμάτητα…

Μάθαμε ότι η ονομασία προέρχεται απ’ τον τόπο καταγωγής των ιδιοκτητών, ενώ υπάρχουν στην είσοδο και φωτογραφίες του γραφικού αυτού χωριού της Μυτιλήνης. Οι μάγειροι, όπως μας είπαν, είναι 2-3 Θεσσαλονικείς, για να καλύπτονται όλες οι βάρδιες και τα ρεπό.

Υπάρχουν τρεις κατάλογοι:
• Αυτός με τα πιάτα ημέρας (κυρίως νηστίσιμα, λόγω Σαρακοστής), που αποτελείται από καμιά 15αριά πιάτα (ριζότο με μύδια & σαφράν, κριθαρότο με γαρίδες.. ) στα 5-10 €.
• Οι κλασικές γεύσεις της Θεσσαλονίκης του ’70, δηλ. περί τις 15 επίσης γεύσεις, όπως ορτύκια σχάρας, γύρος φούρνου, σουτζουκάκια Θες/νίκης με ρώσικη…, στα 3-12 €, και
• Η κυρίως λίστα που περιλαμβάνει και κάποια έθνικ πιάτα. Εδώ τα ζυμαρικά στα 9-13 €, τα κύρια πιάτα στα 8-19 €, τα θαλασσινά στα 7-13 €, οι γεύσεις Πόλης κι Ανατολής στα 9-12 €, ενώ οι σαλάτες / ορεκτικά κυμαίνονται από 6-8 €.

Εξάλλου, τα ποτά περιλαμβάνουν κρασί χύμα στα 10.90 το λίτρο, ή 5.90 το ½ λίτρο (αρκετά τσουχτερό), ούζα κι αποστάγματα, στα 8-9 €, αλλά και τα γνωστά εμφιαλωμένα, απ’ την ευρύτερη περιοχή, όπως ενδεικτικά, το Κτήμα Γεροβασιλείου, στα 28 € το λευκό και στα 27 € το κόκκινο, ενώ το ροζέ Βιβλία Χώρα, στα 28 € επίσης!

Αν το όλο περιβάλλον και τα εισαγωγικά στοιχεία που ανέφερα σας άνοιξαν την όρεξη, έρχομαι στην παραγγελία μας, που κατέφθανε βαθμιαία στο ξύλινο τραπέζι μας με τα υφασμάτινα σουπλά.
Αρχικά ήρθε νερό βρύσης μέσα σε ένα ωραίο μπουκάλι με την επωνυμία τους και τρία ζεστά άσπρα ψωμάκια, καθώς και δύο γευστικές τριγωνικές Κυκλαδίτικες Λαδένιες, κάτι σαν τραγανή πίτσα, που πρέπει να είχα δοκιμάσει πολύ παλιότερα στις Μαγικές Κατσαρόλες του Φαλήρου.

Ακολούθησαν τα εξής πιάτα:

• Μία μερίδα καλτσούνια (4 κομμάτια, με τυρί, ντομάτα και sauce γιαουρτιού). Τιμή 6.90 €. Πολύ γευστικά.
• Μια μερίδα ραβιόλι με ρόδι, κομμάτια κάστανο και γαλοπούλα. Γύρω στα 8-10 κομμάτια, κυριολεκτικά ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΑ!! Τιμή 8.50 €. Σημειώστε το ως ένα απ’ τα MUST του ΜΟΛΥΒΟΥ!!
• Ένα εξοχικό κεμπάπ χοιρινό, μαγειρεμένο με ντομάτα και πιπεριά, που ήρθε μέσα σε αλουμινόχαρτο, και συνοδεύονταν από φρέσκες τηγανισμένες πατάτες, τυρί τρίμμα, λίγο μπούκοβο, και πιτούλες. Τιμή 7.50 €. Μας ενθουσίασε λιγότερο απ’ τα προηγούμενα πιάτα, αφού το θεωρήσαμε ουδέτερο σαν γεύση. Ίσως έπρεπε να δοκιμάσουμε τα Πολίτικα Γιαουρτλού κεμπάπ, ή κάποιο άλλο έθνικ πιάτο…

Το τελικό κέρασμά τους ήταν εντυπωσιακό: 12 γευστικότατοι και μελωμένοι λουκουμάδες με 3 κομμάτια παγωτού κρέμα!!

Πληρώσαμε συνολικά 24.70 €, ποσό που αντιπροσωπεύει άριστο value for money για την όλη εμπειρία μας, την οποία φυσικά σκοπεύω να επαναλάβω σε προσεχές ταξίδι μου.

Ασφαλώς και σας προτείνω τον ΜΟΛΥΒΟ ανεπιφύλακτα!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Κέντρο, Θεσσαλονίκη
Μάρ
10
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Αυτή είναι πρώτη από τις δύο κριτικές που θα γράψω για αριστουργηματικά εστιατόρια της πιο όμορφης μεγάλης πόλης της Ελλάδας. Μια σχέση που ξεκίνησε αδιάφορα (μέχρι να τη γνωρίσω), εξελίχθηκε σε σχέση μίσους (όταν πρωτοεγκαταστάθηκα, ως κλασσικός Αθηναίος, από αντίδραση μάλλον), με τον καιρό οδηγήθηκε σε έρωτα και πλέον καθώς όλοι οι έρωτες κάποτε περνάνε έχουμε φτάσει στην παντοτινή αγάπη. Ναι, φαίνεται πως υπάρχει και αυτή!

Παρότι έμενα 6-7 λεπτά με τα πόδια από τη ΝΕΑ ΦΩΛΙΑ δεν είχα την τύχη να ακούσω για αυτή τα χρόνια που πέρασα ως φοιτητής στην υπέροχη Θεσσαλονίκη. Και να σκεφτεί κανείς ότι το μαγαζί είναι εκεί γύρω στα 50 χρόνια από ότι διάβασα.

Η τριήμερη μας επίσκεψη στην πόλη θα περιελάμβανε αρκετές δοκιμασμένες και αγαπημένες γευστικές επιλογές του παρελθόντος. Τα σιγουράκια που λέμε. Η αγωνιώδης αναζήτηση για κάτι καινούριο, διαφορετικό, μα και πολύ αξιόλογο με οδήγησε σε διάφορες προτάσεις άλλων εστιατορίων, πλην της ΦΩΛΙΑΣ. Φτάνοντας στην πόλη ο σπιτονοικοκύρης μας από το airbnb προσφέρθηκε να μας κάνει τις προτάσεις του για φαγητό και βόλτες:

-«Άσε, ξέρουμε, είμαστε προετοιμασμένοι» του λέω.
-«Θα σας τα πω στα γρήγορα γιατί σε όλους λέω το ποιηματάκι» απαντάει.

Μας πρότεινε κάπου 10 διαφορετικά μέρη για φαγητό. Το τελευταίο, κλείνοντας, ήταν η ΦΩΛΙΑ, λέγοντας μας ότι έχει από τα καλύτερα φαγητά της πόλης αλλά με τσιμπημένες τιμές. Αφού έπεσε το σχετικό googlάρισμα, την πρώτη κιόλας μέρα μας στην πόλη διαβήκαμε το κατώφλι της ΦΩΛΙΑΣ.

Ο χώρος είναι εξαιρετικά διακοσμημένος, σχετικά μικρός και αρκετά καθαρός. Θυμίζει κάτι σε μπακαλοταβέρνα ενώ παλιά ήταν καφενείο. Τα τραπέζια είναι ίσως μικρά για το μέγεθος των πιάτων, ωστόσο η σερβιτόρα από το πρώτο λεπτό μας συμβούλευσε τα 3 άτομα να κάτσουμε σε διπλό τραπέζι για να είμαστε άνετοι. Ο χώρος βγάζει μια εξαιρετική αίσθηση, σε καλεί να κάτσεις για ώρα εκεί. Είναι το μαγαζί που πολύ εύκολα μπορεί να γίνει στέκι. Η εξυπηρέτηση ήταν αρκετά καλή, δεν είχαμε κανένα παράπονο, δεν είχε τρελή σβελτάδα όμως ήταν πολύ οκ.

Και να περάσουμε στο πιο σημαντικό. Τη ΓΕΥΣΗ. Πήραμε τα εξής:

- Το γεύμα μας ξεκίνησε με φρεσκότατο μαύρο ψωμάκι. Από τα καλύτερα που έχω φάει. Λευκό ψωμί δεν ήρθε και δεν μας έλειψε καθόλου.
- Μια εκπληκτική σαλάτα με παξιμαδάκια και πληθώρα υλικών (7-8 €). Η μνήμη μου με απατάει και δεν μπορώ να θυμηθώ ποια μιας και δεν έχουν όνομα στον κατάλογο. Είχε ένα σκασμό διαφορετικά υλικά, εξαιρετικά αναμεμιγμένα και αποτελεί μια από τις 3-4 καλύτερες σαλάτες που έχω φάει μέχρι στιγμής στη ζωή μου. Εξαιρετική και η ποσότητά της.
- Λαδοτύρι Μυτιλήνης στη σχάρα (5-6 €). Ήρθε συνοδευόμενο από μαρμελάδα βερίκοκο. Πολύ νόστιμο τυρί και καλά ψημένο. Σε μέτρια ποσότητα.

Πήραμε 3 κυρίως πιάτα όλα στη μέση για να δοκιμάσουμε όλες τις γεύσεις.

- Μοσχάρι με κάρυ και αχλάδι ποσέ (11 €). Το μοσχάρι σε καλή ποσότητα, έλιωνε στο στόμα και χωρίς καθόλου ορατό λίπος. Το αχλάδι και η κόκκινη σάλτσα έκαναν το πιάτο έντονα γλυκό, έναν φίλο τον ξένισε αυτό καθώς δεν είναι του γλυκού. Κρίμα για αυτόν!
- Μοσχαρίσιο λουκάνικο με πράσο (8-9 €). Δεν έχω ξαναφάει πιο τρυφερό λουκάνικο. Το πιάτο σερβιρίστηκε με σταφίδες και αρκετό μπαχάρι. Γλύκισμα.
- Γλυκοκαυτερά χοιρινά μπριζολάκια (7,5 €). Σε πολύ καλή ποσότητα και χωρίς κομμάτια λίπους ή κόκκαλο. Όχι ιδιαίτερα καυτερά. Από κάτω τους, ήταν θαμμένο ρύζι τυλιγμένο με γλυκό κρεμμύδι (αν δεν κάνω λάθος).. Σαν κρεμμυδοντολμάς!
- Ήπιαμε 1,5 λίτρο λευκό κρασί χύμα (4 € / 500 ml), το οποίο έμοιαζε σχετικά αραιό και γλύκιζε. Η αρχική αίσθηση ήταν ίσως μέτρια, όμως κατέβαινε σαν νεράκι, δεν μας βάρεσε καθόλου και τελικά αξιολογήθηκε ως πολύ καλό!
- Πριν φύγουμε μας κέρασαν Καζάν Ντιπί με σιρόπι φράουλας. Έφυγε στο λεπτό.

Στη ΦΩΛΙΑ ήταν μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις που στην πρώτη επίσκεψη σε ένα εστιατόριο ΟΛΑ τα πιάτα μας ενθουσίασαν. Επίσης όλα τα πιάτα είχαν εξαιρετική παρουσίαση και κανένα δεν μας φάνηκε μικρό σε ποσότητα. Οι γεύσεις των όσων δοκιμάσαμε είχαν ξεκάθαρη τάση προς το γλυκό. Δεδομένου ότι η αίσθηση της γεύσης είναι αρκετά υποκειμενική είναι σημαντικό ο επισκέπτης της ΦΩΛΙΑΣ να γνωρίζει αυτή τη λεπτομέρεια. Επίσης, στη μαγειρική των πιάτων χρησιμοποιούνται αρκετά μπαχαρικά, έτσι μας έκατσε λίγο βαρύ το γεύμα και μας πήρε κάμποσες ωρίτσες να το χωνέψουμε πλήρως. Χαρακτηριστικά, το επόμενο γεύμα μας ήταν μετά από 10 ώρες…

Η ΛΥΠΗΤΕΡΗ: ένα γεύμα 2 ατόμων, λόγω των σχετικά μεγάλων μερίδων, μάλλον θα περιελάμβανε 1 σαλάτα ή ορεκτικό και 2 κυρίως πιάτα. Για τα παραπάνω, το κόστος κατ’ άτομο, χωρίς το ποτό, ανέρχεται στα 11-15 €, ενώ με το ποτό πάει στα 13-19. Εμείς δώσαμε 14,5 € μόνο για το φαγητό και 18,5 € συνολικά (κατ’ άτομο), δηλαδή μαζί με μισό λίτρο κρασί για τον καθένα και σκάσαμε! Εξαιρετικό vfm, δεδομένης της εξαιρετικής γευστικής εμπειρίας. Αν ήμουν Σαλονικιός μάλλον θα έβαζα 3/4 στο vfm θεωρώντας τις τιμές ακριβούτσικες, αλλά δεν είμαι.

Συμπερασματικά, στη ΦΩΛΙΑ η γεύση χτυπάει ταβάνι. Η τάση των γεύσεων τείνει προς το γλυκό, ο χώρος εύκολα γίνεται το επόμενο στέκι κάποιου, ενώ και οι τιμές είναι πολύ καλές δεδομένου ότι φεύγεις ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Κέντρο, Θεσσαλονίκη
Μάρ
10
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Καταπληκτικό να είμαι ο πρώτος που θα γράψει για αυτό το αριστούργημα!

Μούργα ή άλλοτε Πεζοδρόμος. Ένα μαγαζί που δεν το ξέρει πολύς κόσμος λόγω της τοποθεσίας του σε ένα στενάκι και σε σημείο που δεν υπάρχουν άλλα φαγάδικα, αλλά και του ότι δεν έχει μεγάλη ιστορία. Νιώθω, λοιπόν, τρελή τύχη που άκουσα για αυτό το μαγαζί αρκετά νωρίς και έτσι είχα τη δυνατότητα να το γευτώ και να το τιμήσω και στις 2 τελευταίες μου επισκέψεις στην πόλη.

Η Μούργα είναι ένα μαγαζί που σερβίρει πιάτα μόνο με ψάρι. Καθόλου κρέας. Οι υπεύθυνοι ξυπνάνε το πρωί, πάνε στην ψαραγορά και παίρνουν ότι πιο καλό βρουν. Γράφουν κάθε μέρα, σε 2 λαδόκολλες ένα μενού με βάση τα όσα προμηθεύθηκαν. Κάθε μέρα και διαφορετικό μενού. Συνήθως περιλαμβάνει 2-3 σαλάτες, πολλά πιάτα τύπου ορεκτικά ή κυρίως με βάση το ψάρι και αρκετά ιδιαίτερα τυριά από διάφορες περιοχές της χώρας. Η εξυπηρέτηση γίνεται από νέα παιδιά που ξέρουν τη δουλειά τους, είναι γρήγοροι, ευχάριστοι, αλλά και ιδιαίτερα συζητήσιμοι εάν το θέλετε. Ο χώρος είναι εξαιρετικά απλός, ξύλινα πολύ απλά τραπέζια και καρέκλες, σχεδόν άδειοι τοίχοι, καλή καθαριότητα, ανοιχτή κουζίνα. Δεν είναι το δυνατό τους σημείο ωστόσο είναι πραγματικά ξεχωριστός, στην αρχή ίσως ξενίσει κάποιον το τόσο μίνιμαλ, όμως μόλις έρθει το φαγητό θα αγαπήσει ακόμα και τους γυμνούς τοίχους.

Από την πρώτη μου επίσκεψη στον Πεζοδρόμο, τότε (Οκτώβριος 2015), δεν θυμάμαι πάρα πολλά. Είχαμε πάρει ένα ελληνικό τυρί που θύμιζε παρμεζάνα και μας φάνηκε μέτριο γιατί ήταν ωμό και εμείς ονειρευόμασταν να είναι ψημένο (δεν ρωτήσαμε φυσικά), θράψαλο τηγανητό, με άλλα λόγια σαν καλαμαράκια, απίστευτα νόστιμο (το φέρνουν στο τηγάνι) και κάτι μύδια αχνιστά. Ωωω τι μύδια θεέ μου! Φυσικά όπως το 70-80% του κόσμου, δεν πολυτρώω μύδια. Έχω φάει 3-4 φορές στη ζωή μου και με σχετικό φόβο. Εκείνη τη μέρα παρατηρήσαμε ότι σε όλα τα τραπέζια υπήρχε μια γαβάθα με μύδια. Οπότε τα πήραμε και εμείς. Δεν θα πω πολλά, μόνο ότι με ένα φίλο μόλις φάγαμε τα μύδια ζητήσαμε να μας φέρουν 2 κουτάλια σούπας και σιγά σιγά ήπιαμε όλο το ζουμάκι της σάλτσας που τα συνόδευε… Τότε με 4 πιάτα και μισό ή ένα λίτρο κρασί είχαμε δώσει περίπου 40€ τα 3 άτομα χωρίς να σκάσουμε.

Η φετινή επίσκεψη έγινε στις 19 Φεβρουαρίου. Μεσημεροαπόγευμα. Σκόπιμα δεν θα αναλωθώ στην ενδελεχή περιγραφή των πιάτων καθώς κάθε μέρα τα αλλάζουν. Έμφαση αξίζει να δοθεί στις γεύσεις που δημιουργεί ο σεφ όμως. Πήγαμε 3 άτομα και πήραμε τα εξής:

- Αρχικά ήρθε ψωμάκι ολικής άλεσης από καρβέλι, όχι τόσο στα γούστα μου.

- Σαλάτα με μαύρη φακή, χταπόδι και φύκια (8€)

Έξυπνη κίνηση ότι τα φύκια ήταν τοποθετημένα στην άκρη του πιάτου για όποιον δεν τα ήθελε. Η μαύρη φακή που πρώτη φορά δοκίμασα ήταν πεντανόστιμη και το χταπόδι (του οποίου δεν είμαι και τρελός φαν) εξαιρετικό.

- Λαχανοντολμάδες με πεσκανδρίτσα (6€)

Πεσκανδρίτσα? Σοβαρά τώρα? Κι όμως! Ψαρίλα μηδέν, σαν να φάγαμε κανονικούς ζουμερούς λαχανοντολμάδες. Ήταν το πιο μέτριο πιάτο που πήραμε και αν το βαθμολογούσα θα έπαιρνε 7,5-8/10, ενδεικτικό της ποιότητας των "μέτριων" πιάτων τους.

- Κολιός στο τηγάνι (6-7€)

Ήρθαν 3 φιλέτα κολιού στο τηγάνι, ζουμερά και νόστιμα.

- Σαρδέλες σε αμπελόφυλλα με φάβα, κρεμμύδι και παξιμάδια (6-8€)

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ πιάτο. Οι σαρδέλες ήταν τα 2/3 του μικρού δαχτύλου του χεριού. Ήταν τυλιγμένες με το αμπελόφυλλο σαν κύλινδροι. Και πας να τις δαγκώσεις στη μέση.. Τι το θελες? Και σκάει το κυλινδράκι και αυτό που ζεις λες δεν γίνεται. Πανδαισία γεύσεων! Ο συνδυασμός της ψιλοκομμένης σαρδέλας με το αμπελόφυλλο δεν γίνεται να είναι τόσο φοβερός, λες. Μα ναι, είναι. Η φάβα? Σούπερ. Απλώς θα θέλαμε περισσότερη σαρδέλα. Ήρθαν 8 κυλινδράκια, και θα θέλαμε κάπου 20-30 και ας μην παίρναμε τίποτα άλλο.

- Γαρίδες σαγανάκι (10€)

Ήρθαν αρκετές γαρίδες μέτριου μεγέθους σε γαβάθα με αρκετό ζουμί. Συνοδεύονταν από κρεμώδες τυρί. Μιας και δεν τις προτιμώ θα παραθέσω ότι οι 2 φίλοι τις χαρακτήρισαν εξαιρετικές και τρελάθηκαν με το ζουμάκι τους το οποίο απορροφήθηκε ταχύτατα από το ψωμί που είχαμε στα χέρια μας.

- Φιλέτο τόνου (45€ / κιλό, πήραμε 250 γραμμάρια για 2 άτομα)

Έρχεται και λες «συγνώμη παρήγγειλα τόνο ή rib eye?». Αυτό ακριβώς. Σούπερ ψημένο, σερβιρισμένο με ωραίες πατάτες φούρνου.

- Ήπιαμε ωραίο χύμα λευκό κρασάκι με περίπου 4,8€ το μισόλιτρο.

- Στο τέλος ήρθε ένα απίστευτο γλυκό του κουταλιού. Θεωρείται γλυκό χαβιάρι, λέγεται σαμπούκο και προέρχεται από τον καρπό της αφροξυλιάς. Το δάγκωνες και ήταν κρατσανιστό! Τέλειο!

Η παρουσίαση των περισσότερων πιάτων ήταν για όσκαρ. ΜΕ-ΡΑ-ΚΙ. Έτσι το λέω εγώ αυτό.

Η ΛΥΠΗΤΕΡΗ: ένα γεύμα 2 ατόμων, μάλλον θα περιελάμβανε 3-4 πιάτα με μέση τιμή τα 15€ το άτομο (εύρος 12-18€). Με κρασάκι πάμε στα 18€ κατ’ άτομο (εύρος 14-22€). Εμείς, 3 άτομα, πήραμε 6 πιάτα, με μερικά από τα πιο ακριβά σε αυτά και μαζί με το κρασάκι δώσαμε 21€ ο καθένας (17-18€ κατ’ άτομο κόστιζε το φαγητό μας με το οποίο σκάσαμε). Δεδομένου ότι πρόκειται για φρέσκο ψάρι, το vfm πραγματικά είναι πολύ καλό. Πληρώνεις κάτι που ΑΞΙΖΕΙ. Μακάρι να είχαμε και στην Αθήνα τέτοιο μαγαζί…

Με λίγα λόγια: σας αρέσει το ψάρι ή δεν σας αρέσει το ψάρι? Τη Μούργα θα τη λατρέψετε. -

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Τούμπα, Θεσσαλονίκη
Φεβ
11
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Η επίσκεψη στο εστιατόριο Εσπεράντο είναι μια μοναδική εμπειρία γευσιγνωσίας, περιβάλλοντος και ήχων.

Μπράβο στους ιδιοκτήτες που ανέβασαν ψηλά τον πήχη του καλού φαγητού και ποτού στην πόλη!

Όποιος επισκεφθεί το χώρο να δοκιμάσει οπωσδήποτε παστιτσάδα συνοδευόμενη από το καταπληκτικό κόκκινο κρασί!!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Κέντρο, Θεσσαλονίκη
Φεβ
10
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Το «Κιτς και σ έφαγα» ήταν πρόταση φίλου μου που διαμένει στην Θεσσαλονίκη, όταν του ζήτησα να μου πει 1-2 μέρη που θα μπορούσα να φάω νόστιμα σε ένα απλό και χαλαρό περιβάλλον.
Αν και δεν είναι και πολύ μακριά από το κέντρο (βρίσκεται πάνω από την Ρωμαϊκή αγορά), δύσκολα θα το ξετρύπωνα και για να είμαι ειλικρινής, ίσως ακόμα πιο δύσκολα να έπαιρνα το ρίσκο να διαβώ το κατώφλι τους.
Ο λόγος είναι γιατί ο χώρος τους τόσο όταν το κοιτάς από έξω κι άλλο τόσο όταν βρίσκεσαι στα ενδότερα τους, δεν είναι από τα δυνατά τους χαρτιά. Μοιάζει περισσότερο με χαλαρό καφενείο παρά σε χώρο εστίασης.
Όμως από την εμπειρία που έχω αποκομίσει στο παρελθόν, σαν γνήσιος καλοφαγάς, έχω μάθει να δίνω μεγαλύτερη βάση στην ουσία. Πόσο μάλλον, όταν η πρόταση ερχότανε από άτομο που εμπιστεύομαι.

Ευτυχώς βρήκαμε τραπέζι μετά από την αποχώρηση άλλης παρέας λίγο πριν.
Θα ασχοληθώ πρώτα με τον χώρο, που όπως ήδη ανέφερα είναι το αδύνατό τους σημείο. Πολύχρωμος και χωρίς σαφή στυλιστικό προσανατολισμό. Μικρός χώρος στο ισόγειο κι άλλα μερικά τραπεζάκια στο παταράκι τους στο οποίο μπορείς να φτάσεις με την εσωτερική τους σκάλα. Στον τοίχο grafities και παράξενα διακοσμητικά ύφους γλυπτών που έμοιαζαν σαν να είχαν ξεπηδήσει από το μυαλό του Αλμαδοβάρ (στην πρώτη του, τρελαμένη περίοδο) ενώ είχε πάρει μερικά από τα περτικαλί χαπάκια που σε κάνουν να νοιώθεις ωραία στο σύμπαν…

Το θέμα που όμως με χάλασε στον χώρο δεν ήταν τόσο το αισθητικό του κομμάτι. Τον βρήκα μάλλον διασκεδαστικό. Πιο πολύ με ενόχλησε πως ο χώρος έβγαζε μια σχετική ακαταστασία. Είτε αυτό επιβεβαιώνονταν από την μη τακτική εικόνα της μεγάλης βιτρίνας με τα συστατικά που χρησιμοποιούν, είτε από τις λαδιές στα χάρτινα φύλλα που έχουν ως κατάλογο, είτε από τον σκύλο που περιφερότανε ανενόχλητος στον χώρο κι ανέβαινε στις καρέκλες τους. Γενικά είμαι χαλαρό τυπάκι αλλά όλο αυτό ξεπερνούσε αρκετά τα γούστα και φιλοσοφία μου.

Και είναι κρίμα γιατί αν προσπεράσεις το θέμα με τον χώρο, θα δεις μπροστά σου μια πραγματικά ειλικρινή πρόταση για καλό φαγητό. Θα δεις πως είναι ψαγμένοι στις γεύσεις τους, θα προσγειωθούν στο τραπέζι σου άκρως χορταστικές μερίδες, η γλώσσα σου θα ξεχωρίσει τις σωστές πρώτες ύλες, θα νοιώσεις άνετος με το ποσό που θα κληθείς να πληρώσεις.

Ένα ακόμα μείον ήταν η μουσική που ακούγαμε για όση ώρα μείναμε εκεί. Η βελόνα είχε κολλήσει σε ραδιοφωνικό σταθμό που έπαιζε «πριόνια». Μας έγιναν σμπαράλια τα νεύρα από την instrumental techno και rave. Απορώ τι σημείο αναφοράς είχε αυτή η μουσική σε έναν χώρο εστίασης. Και καλά να ήμουν σε κάποιο κλαμπάκι, στην ηλικία των 18 και να το απολάμβανα. Στην παρούσα φάση και υπό αυτές τις συνθήκες, δεν ήταν και το πιο ιδανικό για να πηγαίνει η μπουκιά κάτω. Όταν το είπα στον φίλο μου που μας το είχε προτείνει, του έκανε μεγάλη εντύπωση γιατί κατά τις δικές του επισκέψεις έπαιζε ελληνικά.

Για να κλείσω με το κεφάλαιο «χώρος», ίσως αν του δώσουν μεγαλύτερη προσοχή, να γίνει ένα από τα αγαπημένα μου στέκια στην συμπρωτεύουσα.
Νερό σε κανάτα που μας ήρθε συνοδευόμενη από ξεβαμμένα και πλέον ταλαιπωρημένα ζωηρόχρωμα (φούξια) ποτήρια.
Παραγγείλαμε:
• Ψητό ταλαγάνι με μαρμελάδα φράουλα. Ίσως από τις πιο μεγάλες μερίδες ταλαγάνι που μου έχουν προσφερθεί ποτέ. Αγαπημένος ο συνδυασμός του με μαρμελάδα είτε αυτή γλυκίζει είτε ανήκει στις πιο ξινές του είδους. Πετυχημένο και νόστιμο, όσο έπρεπε ψημένο. Τιμή στα 5€.
• Δροσερή σαλάτα. Πράσινη σαν βάση (σπανάκι –ρόκα), φιλεταρισμένο πορτοκάλι, φιστίκι Αιγίνης, λευκό κρεμώδες τυρί (ανεβατό) και μεγάλες φέτες από αλλαντικό που θύμιζε (και ίσως ήταν) παστράμι. Όπως σωστά την έχουν βαφτίσει, ήταν μια άκρως δροσερή και πλούσια σε υλικά σαλάτα. Μας προσφέρθηκε υπερμεγέθης και ευπαρουσίαστη. Μία σαλάτα που θα ξαναέπαιρνα και σε νέα μου επίσκεψη. Τιμή στα 7,5€.
• Χοιρινή σταβλίσια μπριζόλα 500 gr. Ωραία εμφάνιση, άψογο ψήσιμο, καλοψημένη εξωτερικά-ζουμερή εσωτερικά. Την συνόδευαν με μεγάλα κομμάτια από ψητά στην σχάρα μανιτάρια και baby πατάτες κομμένες στην μέση, το ίδιο αριστοτεχνικά ψημένα. Ένα πιάτο που όταν ήρθε στο τραπέζι μας σε τράβαγε να το απολαύσεις. Άψογο σε όλα του! Νομίζω πως θα έβαζε κάτω το 90% των χοιρινών που έχω παραγγείλει στο παρελθόν. Τιμή στα 9 €.
• Μοσχαρίσιο συκώτι με βούτυρο Ηπείρου και σκόρδο. Σε βαρύ πιάτο, δύο πολύ μεγάλα και όσο έπρεπε χοντρά κομμάτια από σωστά ετοιμασμένο συκώτι. «Κολυμπούσε» στην λαδιά του με τα υλικά που ανέφερα και όσο κι αν ντρέπομαι γι αυτό, δεν άφησα σταγόνα του από τις βούτες που έκανα με το ψωμί που υπήρχε στο τραπέζι μας. Από τα πιο νόστιμα πιάτα με συκώτι που έχω δοκιμάσει ποτέ και πολύ κοντά σε αυτό που ετοιμάζει η μητέρα μου. Τιμή στα 7,5€.

Ψωμί 1€/ανά άτομο. Λίγο αδικαιολόγητο για την ποσότητα και ποιότητα ψωμιού που μας πρόσφεραν.
Στο τέλος, κέρασμα από γλυκάκι.

Για το service τώρα το οποίο ήταν ντυμένο με φόρμες λες και λίγο πριν άραζε στον καναπέ του σπιτιού του. Δεν ξέρω αν πέσαμε σε δύσκολη μέρα αλλά έβγαζε μία κούραση και μία όχι και τόσο καλή διάθεση. Για να είμαι ειλικρινής, δεν με ενθουσιάζει να γίνομαι αποδέκτης σε κάτι τέτοιο. Δυσκολευτήκαμε λίγο αλλά τελικά τους κάναμε να μας χαμογελάσουν και εμμέσως νοιώσαμε κι εμείς πιο ευπρόσδεκτοι.
Κόψιμο απόδειξης χωρίς παρακάλια και δυνατότητα πληρωμής μέσω κάρτας.
Για να κλείσω κι αυτήν την κριτική…
Το γενικό τους consept είναι «Πολύ καλό φαγητό, σε άκρως ελκυστικές τιμές», πασπαλισμένο με μεγάλες δόσεις χαλαρότητας… Μέχρι εδώ όλα καλά. Αν το περιτύλιγμα ήταν λίγο καλύτερο, θα το πρότεινα σε όλους όσους διαβάσουν αυτήν την κριτική. Νομίζω όμως πως υπάρχει συγκεκριμένο target group που θα κολλήσει και θα κουμπώσει με το στυλ και ύφος τους…
Αν θα ξαναπήγαινα? Νομίζω πως ναι, γιατί τέτοιες προτάσεις αξίζει να τις υποστηρίζουμε.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια